†. Όπως είδαμε, αγαπητοί μου, χθες το βράδυ, ο 21ος Ψαλμός είναι καθαρά μεσσιακός και σαν τέτοιον τον αποδέχεται τόσο η Εκκλησία μας, όσο και η Συναγωγή. Οι λεπτομέρειες αυτού του Ψαλμού σε προφητικό επίπεδο, 1000 χρόνια προ Χριστού, έργον του προφητάνακτος Δαβίδ, συγκρινόμενες με τα γεγονότα, που επεσυνέβησαν εις το πρόσωπον του Ιησού Χριστού είναι κάτι το συγκλονιστικόν. Γι'αυτό η προφητεία αυτή, μοναδικό φαινόμενο σε παγκόσμιες διαστάσεις, είναι το πιο ισχυρό στοιχείο βεβαιώσεως της αληθείας. Έτσι, δεν μπορούν να ισχυριστούν οι ορθολογισταί ότι η πίστις είναι τυφλή και δεν ταιριάζει στη λογική. Εκείνο το ανεκδιήγητο «Πίστευε καὶ μὴ ἐρεύνα» ούτε αγιογραφικόν είναι, ούτε πατερικόν. Βέβαια θα μπορούσε να έχει σε ειδικές περιπτώσεις και υπό προϋποθέσεις την θέση του, αλλά η πίστις ερευνάται.
Ωστόσο, ας επανέλθομε στο ιερόν κείμενον του 21ου Ψαλμού για να ιδούμε τα υπόλοιπα σημεία που αναφέρονται προφητικά και παραλλήλως θα δούμε τα ιστορικά, πλέον, δεδομένα, ώστε προφητεία και ιστορία να βλέπομε μπροστά μας κυριολεκτικώς να ταυτίζονται. Μετά, λοιπόν, από τον πρώτον στίχον που είχαμε αναφέρει χθες το βράδυ, που χρησιμοποιήθηκε από τον ίδιον τον Κύριον επί του Σταυρού όταν είπε: «Ὁ Θεὸς, ὁ Θεός μου, πρόσχες μοι· ἵνα τί ἐγκατέλιπές με;». Ή ακόμη και τον έβδομον στίχον που είδαμε εκεί ο Κύριος να αυτοαποκαλείται «σκώληξ», «σκουλήκι», και «ὄνειδος ἀνθρώπων καὶ ἐξουθένημα λαοῦ», ερχόμεθα τώρα στους επομένους στίχους, που είναι εξαιρετικά χαρακτηριστικοί.
Ο όγδοος στίχος του 21ου ψαλμού λέγει –εννοείται ομιλεί εδώ ο Μεσσίας ή καλύτερα ο Δαβίδ από προσώπου του Μεσσίου. Ο Μεσσίας δηλαδή ομιλεί, 1000 χρόνια προ Χριστού: «Πάντες οἱ θεωροῦντές με ἐξεμυκτήρισάν με, ἐλάλησαν ἐν χείλεσιν, ἐκίνησαν κεφαλήν». «Όλοι εκείνοι οι οποίοι με έβλεπαν» –είδατε- «με έβλεπαν, Εμένα, τον Μεσσία, αυτοί» -λέει- «με εξεμυκτήρισαν, είπαν με τα χείλη τους ό,τι είπαν και κούνησαν, κίνησαν περιφρονητικά την κεφαλή τους». Αυτά λέγει η προφητεία. Τι λέγει η ιστορία; Ανοίγουμε τους ευαγγελιστάς τους ιερούς και διαβάζουμε: «Καὶ εἱστήκει ὁ λαὸς θεωρῶν. Ἐξεμυκτήριζον δὲ καὶ οἱ ἄρχοντες σὺν αὐτοῖς λέγοντες· ἄλλους ἔσωσε, σωσάτω ἑαυτόν, εἰ οὗτός ἐστιν ὁ Χριστὸς ὁ τοῦ Θεοῦ ἐκλεκτός. Ἐνέπαιζον δὲ αὐτῷ καὶ οἱ στρατιῶται προσερχόμενοι καὶ λέγοντες· εἰ σὺ εἶ ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων, σῶσον σεαυτόν».
Κάτω ο λαός εχάζευε, «ἐθεώρει», λέγει, σαν κάτι το αξιοπερίεργον· είναι εκείνο που άμα συμβεί κανένα δυστύχημα, οτιδήποτε, τρέχει ο κόσμος, μαζεύεται και βλέπει. Οι άρχοντες; Οι άρχοντες «ἐξεμυκτήριζον». Είδατε η προφητεία; «Ἐξεμυκτήριζον», λέγει. Τι λέει η ιστορία; Οι άρχοντες εξεμηκτύριζαν. Κατά λέξη! Τι θα πει αυτό; «Ειρωνεύομαι με σχήματα και μορφασμούς του προσώπου». Αν θέλετε να σας το δείξω, κρατούσαν τη μύτη τους, τα ρουθούνια τους και μιλούσαν έτσι με κλεισμένα τα ρουθούνια και μετά έκαναν το δάκτυλό τους έτσι, όπως βγάζουμε- με συγχωρείτε- τις μύξες μας και τις πετάμε. Ήταν ένας τρόπος ειρωνείας, όπως παρ’ ἡμῖν στα μικρά παιδιά που βγάζουν τη γλώσσα και κοροϊδεύουν. Ήταν αυτός ο μυκτηρισμός. Το τράβηγμα των μυκτήρων, δηλαδή των ρουθουνιών.
Ακόμη οι στρατιώται με λόγια και κινήσεις και αυτοί ενέπαιζον τον Μεσσία επί του Σταυρού. Και ο ληστής; Βλασφημά τον Ιησούν! Ακόμη ο Ματθαίος μάς πληροφορεί και μας λέγει: «Οἱ δὲ παραπορευόμενοι (:αυτοί που περνούσαν) ἐβλασφήμουν αὐτὸν κινοῦντες τὰς κεφαλὰς αὐτῶν καί λέγοντες - «κινοῦντες τὰς κεφαλὰς» … Τι λέγει η προφητεία; «ἐκίνησαν κεφαλήν». Και τι λέγει; «Άνοιξαν τα χείλη τους». Τι λέγει εδώ ο ιστορικός; «Λέγοντες». Τι έλεγαν; - «Ὁ καταλύων τὸν ναὸν καὶ ἐν τρισὶν ἡμέραις οἰκοδομῶν! Σῶσον σεαυτόν (:Συ που είπες ότι καταλύεις τον ναό σε τρεις μέρες, τον οικοδομείς,τον ναό του Σολομώντος, τώρα σώσε τον εαυτόν σου). Εἰ υἱὸς εἶ τοῦ Θεοῦ(:Εάν είσαι Υιός του Θεού) –έτσι δεν είπες;- κατάβηθι ἀπὸ τοῦ σταυροῦ (:κατέβα από τον σταυρόν)». Πικρά λόγια, πικρά, με πλήρη παρανόηση…
Ωστόσο, αυτή η κίνηση των κεφαλών των παραπορευομένων και ει τινός ετέρου ήταν ένα δείγμα περιφρονήσεως· εκείνο το που κουνάμε το κεφάλι για κάποιον: «Μμμμ…». Σαν να ήθελαν να πουν: «Καλά να πάθει! Δεν είπε ότι είναι ο Υιός του Θεού; Εσφετερίσθη, λοιπόν, ξένον τίτλον. Καλά να πάθει!». Κούνημα της κεφαλής. Είναι εκπληκτικό, αγαπητοί μου, όταν βλέπεις από τη μία την προφητείαν και από την άλλη την ιστορία, να γίνεται απόλυτη εφαρμογή της προφητείας από την ιστορία, χωρίς κανείς να έχει συνείδηση του τι πράττει· ούτε ο όχλος, ούτε ο αρχιερεύς, ούτε οι Φαρισαίοι και Γραμματείς, κανείς δεν είχε συνείδηση ότι εκείνα τα οποία έκαναν, έλεγαν, συμπεριεφέροντο, ήταν εκπλήρωση προφητείας. Είναι εκπληκτικόν!
Και πηγαίνουμε εις τον ένατον στίχον: «Ἢλπισεν ἐπὶ Κύριον, ῥυσάσθω αὐτόν· σωσάτω αὐτόν, ὅτι θέλει αὐτόν», λέγει η προφητεία. «Ήλπισε εις τον Κύριον. Ας τον γλυτώσει, ας τον σώσει. Εάν τον θέλει». Λέει η προφητεία. Εκπλήσσει, αγαπητοί μου, η κατά λέξη εκφορά των Γραμματέων και των Φαρισαίων. Να τι λέγει ο Ματθαίος: «ἄλλους ἔσωσε, ἑαυτὸν οὐ δύναται σῶσαι». «Πέποιθεν»– «ἤλπισεν» λέει η προφητεία, «πέποιθεν» λέει η ιστορία- «ἐπὶ τὸν Θεόν» - η προφητεία: «ἤλπισεν ἐπὶ τὸν Κύριον, ῥυσάσθω νῦν αὐτόν». Τι λέει η προφητεία; «Ῥυσάσθω αὐτόν». Τι λέει η ιστορία; «Ῥυσάσθω νῦν αὐτόν, εἰ θέλει αὐτόν». «Εάν τον θέλει ο Θεός». Τι λέει η προφητεία; «ὅτι θέλει αὐτόν». «Εἶπε γὰρ ὅτι Θεοῦ εἰμι υἱός…». Είναι συγκλονιστικό! Είναι συγκλονιστικό… Βαίνουν όλα στην εκπλήρωση των προφητειών.
Ο 13ος στίχος: «Περιεκύκλωσάν με μόσχοι πολλοί, ταῦροι πίονες περιέσχον με». Ήθελα να σας έλεγα κάτι που χθες λέγαμε, ότι θέλομε να δείξουμε ότι δηλαδή ο Μεσσίας, ή καλύτερα, ο Ιησούς επί του Σταυρού είναι ο Μεσσίας, γιατί; Γιατί προεφητεύθη. Κι έτσι, έχομε από τη μία την προφητεία και από την άλλη την ιστορία. Και όταν ταυτίζεται η ιστορία με την προφητεία, τότε το πρόσωπο περί του οποίου ο λόγος είναι αυτό, είναι γνήσιον.
Λέγει ο 13ος στίχος του Ψαλμού: «Περιεκύκλωσάν με μόσχοι πολλοί, ταῦροι πίονες περιέσχον με». «Με κύκλωσαν πολλοί μόσχοι, ταύροι γεροδεμένοι και παχείς, ήρθαν γύρω μου, ‘’περιέσχον με’’». Μια εικόνα σκληρών εχθρών που ονομάζονται εδώ «ταῦροι» και «μόσχοι». Πρόκειται περί των αρχιερέων, των Γραμματέων και των Φαρισαίων. Λέγει ο Θεοδώρητος: «οἵ (:οι οποίοι) ταύρων θρασύτητα καὶ λεόντων μανίαν μιμούμενοι περιεστοίχιζον τὸν δεσπότην Χριστόν». «Οι οποίοι», λέγει, «με τη θρασύτητα των ταύρων και τη μανία των λεόντων που εμιμούντο, περιεστοίχιζαν τον Δεσπότην Χριστόν». Να είσαι κληρικός και να έχεις την προσωνυμίαν «ταύρος»… Και είναι «ταῦροι πίονες», που θα πει «καλοθρεμμένοι». Συνεπώς, ξέρετε οι ταύροι όταν τους προβάλλεις το κόκκινο πανί μανιάζουν- και για τους Εβραίους, καλύτερα για τους αρχιερείς κ.λπ. ο Ιησούς ήταν το κόκκινο πανί. Γιατί έβλεπαν στο πρόσωπό Του, έβλεπαν να χάνουν τα προνόμιά τους. Προσέξτε, ποια προνόμια; Όχι απέναντι στον λαό. Αλλά έναντι των Ρωμαίων. Προδόται πραγματικοί από πλευράς εθνικής ήσαν οι άνθρωποι αυτοί. Και έτσι γίνονται ζώα ατίθασα, «ταῦροι πίονες» και καλοθρεμμένοι που έχουν δύναμη επιθετική. Συνηθίζουν τα άγρια ζώα προκειμένου να επιτεθούν κατά ανθρώπου ή ζώου, να σχηματίζουν έναν κύκλο γύρω από αυτό, το θύμα τους· όπως οι λύκοι επί παραδείγματι. Αυτό σημαίνει το «Περιεκύκλωσάν με καί περιέσχον με»· «ήρθαν γύρω γύρω μου, σαν λεία τους, σαν θύμα τους, να μην τους ξεφύγω». Και δείχνει, ακόμη, μίαν αγρίαν χαράν για την εξασφαλισμένη επιτυχία που θα είχαν οι άνθρωποι αυτοί πάνω στο θύμα τους.
Ο 14ος στίχος του Ψαλμού: «Ἢνοιξαν ἐπ᾿ ἐμὲ τὸ στόμα αὐτῶν ὡς λέων ἁρπάζων καὶ ὠρυόμενος». «Άνοιξαν εναντίον μου το στόμα τους, σαν λιοντάρι που αρπάζει και ωρύεται». Ακόμη μια εικόνα εδώ αναφέρει ο Ψαλμωδός από τον ζωικό κόσμο, που δείχνει την ωμή κτηνωδία των εχθρών του Χριστού. Αυτό το «ἤνοιξαν ἐπ᾿ ἐμὲ τὸ στόμα αὐτῶν» δείχνει την κακότητα των αρχόντων κατά του Ιησού. Ό,τι εξεστόμισαν κατά του Ιησού αποτελεί ύβριν και βλασφημίαν, όσο ποτέ δεν ηκούσθη μεταξύ των ανθρώπων όλων των αιώνων και όλων των εποχών. Γιατί; Διότι είχαν μπροστά τους τον Κτίστην και Δημιουργόν. Όλες οι άλλες βλασφημίες που είπαν οι άνθρωποι ωχριούν μπροστά σ΄ αυτές των αρχόντων, των αρχιερέων κ.λπ. Όσες άλλες ειπώθηκαν μετά Χριστόν, βλασφημίες κατά του Ιησού Χριστού δεν ήταν τίποτε άλλο, παρά επανάληψις-όπως ο Πορφύριος και άλλοι πολλοί, ειδωλολάτραι αυτοί, ο Κέλσος κ.λπ. Όλοι αυτοί ό,τι είπαν εναντίον του Ιησού Χριστού και ό,τι εχάλκευσαν συκοφαντικό δεν ήτο τίποτε άλλο παρά επανάληψις των ύβρεων και των βλασφημιών που εξέφεραν οι άρχοντες μπροστά στον Χριστόν. Πάντως θα πω άλλη μία φορά, σαν επωδό θα ήθελα να το επαναλαμβάνω, μας εκπλήσσει η ταύτισις ιστορίας και προφητείας. Γιατί αυτό με ενδιαφέρει να κατανοήσουμε.
Οι στίχοι 15ος και 16ος : «Ὡσεὶ ὕδωρ ἐξεχύθην, καὶ διεσκορπίσθη πάντα τὰ ὀστᾶ μου, ἐγενήθη ἡ καρδία μου ὡσεὶ κηρὸς τηκόμενος ἐν μέσῳ τῆς κοιλίας μου· ἐξηράνθη ὡσεὶ ὄστρακον ἡ ἰσχύς μου, καὶ ἡ γλῶσσά μου κεκόλληται τῷ λάρυγγί μου, καὶ εἰς χοῦν θανάτου κατήγαγές με». Δηλαδή: «Σαν το νερό έρρευσα και σκορπίστηκαν όλα τα κόκαλά μου· έγινε η καρδιά μου σαν το κερί που λιώνει μέσα στα σπλάχνα μου· ξεράθηκε σαν όστρακο η ισχύς μου και η γλώσσα μου κόλλησε στον ουρανίσκο μου –διότι ‘’λάρυγξ’’ είναι, κατά την εβραϊκή φιλολογία, είναι όχι ο λάρυγγας ο γνωστός μας, είναι ο ουρανίσκος – καὶ εἰς χοῦν θανάτου κατήγαγές με (: και με οδήγησες, με κατέβασες στο χώμα του θανάτου)».
Όταν ο άνθρωπος μπορεί, αγαπητοί μου, να ρέει, να χύνεται σαν νερό, δείχνει αυτήν την τελείαν εξάντλησιν που είχε ο Μεσσίας επί του Σταυρού. Και φυσικά προηγήθησαν και άλλα περιστατικά που μπορούσαν να φέρουν αυτήν την βιολογικήν εξάντλησιν από τον Κήπο της Γεσθημανή –θυμηθείτε, προσευχόμενος εν αγωνία, «ὁ ἱδρὼς αὐτοῦ» κατήρχετο τόσο πηκτός, μας λέει ο ιερός Ευαγγελιστής, «ὡσεὶ θρόμβοι αἵματος», σαν σταγόνες αίματος, πηκτές σταγόνες ιδρώτος- έως το κορύφωμα που είναι ο Σταυρός. Τι ταλαιπωρία από τον κήπο της Γεσθημανή έως τον Σταυρόν; Τι ραπίσματα; Τι μαστιγώσεις; Τι ταπεινώσεις;
Λέγει ο Θεοδώρητος, ένας ερμηνευτής. Γιατί λέει: «σκορπίστηκαν τα οστά μου»- αλλά ξέρουμε ότι τα οστά του Κυρίου δεν σκορπίστηκαν. Άλλη προφητεία λέγει: «ὀστοῦν οὐ συντριβήσεται αὐτοῦ». Και λέγει εδώ ο Θεοδώρητος, ευστοχότατα: «Ὀστᾶ καλεῖ τοὺς Ἀποστόλους, ἐπεί (:επειδή) σῶμα καλεῖ τὴν Ἐκκλησίαν - η Εκκλησία είναι το Σώμα του Χριστού- ἐσκορπίσθησαν οἱ ἀπόστολοι κατὰ τὸν τοῦ Πάθους καιρὸν (:σκόρπισαν οι Απόστολοι τον καιρό του Πάθους) δίκην ὕδατος (:όπως σκορπάει το νερό) τῇδε κἀκεῖσε διαιρεθέντες». Συνεπώς, «τα οστά μου», εννοεί εδώ ο προφήτης τους Αποστόλους. Ωραία έκφρασις που δείχνει πώς η καρδιά ακόμη, «ἡ καρδία μου ὡσεὶ κηρὸς τηκόμενος», ωραία έκφρασις που δείχνει πώς λιώνει η καρδιά μέσα στα σωθικά, μέσα στα σπλάχνα. Αν αισθανόμαστε, εγώ πιστεύω ότι το έχετε νιώσει, αυτό το αίσθημα της διαλύσεως των σπλάχνων. Είναι εκείνο το οποίο θα πούμε: «Διαλύθηκα» όταν με πιάνει φερειπείν μια τρομάρα. Και βλέπετε έναν άνθρωπο να πέφτει από τον πέμπτο όροφο και να είναι δικός σας άνθρωπος! Ή να βρίσκεται ξαφνικά στους τροχούς ενός αυτοκινήτου! Τι παθαίνετε; Τι παθαίνομε; Μία διάλυση! Διαλυόμεθα, κυριολεκτικά διαλυόμεθα. Εάν αγαπητοί μου, αισθανόμεθα αυτήν την διάλυση των σπλάχνων μας από μια ισχυρή συγκίνηση πόσο περισσότερο ο σταυρωμένος Μεσσίας;
Ακόμη είπε: «Κόλλησε η γλώσσα μου στον λάρυγγά μου»· δηλαδή «στον ουρανίσκο μου». Η δίψα, σε τέτοιες περιπτώσεις είναι έντονη και βασανιστική. Όταν υπάρχει αυτό το κάρφωμα και φεύγει το αίμα κ.λπ. κ.λπ. υπάρχει πυρετός, πολύ υψηλός πυρετός και ακατάσχετη δίψα. Γι'αυτό έδιναν από φιλανθρωπία πολλές φορές, αντί νερού έδιναν ξύδι. Ο Κύριος είπε επί του Σταυρού: «Διψῶ». «Κόλλησε», λέγει, «η γλώσσα μου στον λάρυγγά μου» η προφητεία. Η ιστορία: «Διψῶ». Προφητικά ακόμη εκφράζεται: «Ἐξηράνθη ὡσεὶ ὄστρακον ἡ ἰσχύς μου». «Ξεράθηκε», λέγει, «σαν το όστρακο η ισχύς μου». Το «ὄστρακον» τι είναι; Είναι ο ψημένος πηλός. Όπως και το σταμνί και το τσουκάλι λέγονται «όστρακα». Είναι ο ψημένος πηλός. «Σαν τον ψημένο πηλό», λέει, «ξεράθηκε η δύναμίς μου». Δηλαδή «στέγνωσα μένοντας άκαμπτος». Έτσι βλέπουμε μία ταλαιπωρία άνευ προηγουμένου εις το πρόσωπον του Μεσσίου. Ψυχική και σωματική.
«Καὶ εἰς χοῦν θανάτου κατήγαγές με». «Και στο χώμα του θανάτου με κατέβασες». Τώρα πού αποτείνεται; Δεν αποτείνεται στους σταυρωτάς· τους μέλλοντας, αλλά αποτείνεται προς τον Πατέρα. Τι λέγει; «Και στο χώμα του θανάτου με κατήγαγες, με κατέβασες»· δηλαδή στον τάφο. Τι σημαίνει εδώ; Αποτεινόμενος προς τον Πατέρα, ο Οποίος επιτρέπει εις τους εχθρούς του Μεσσίου να Τον θανατώσουν. Διότι θα ΄ταν αδύνατον οι εχθροί του Μεσσίου να ακουμπήσουν το χέρι τους επάνω εις τον Ιησούν, εάν δεν επέτρεπε ο Πατήρ.
Και μάλιστα ο Ίδιος ο Κύριος το λέγει: «Ἐγὼ τίθημι τὴν ψυχήν μου –θέτω την ζωή μου, «ψυχή» θα πει ζωή-, ἵνα πάλιν λάβω αὐτήν». «Εγώ την θέτω». «Οὐδεὶς αἴρει αὐτὴν ἀπ᾿ ἐμοῦ(: Κανείς δεν μπορεί να μου αφαιρέσει την ζωή μου), ἀλλ᾿ ἐγὼ τίθημι αὐτὴν ἀπ᾿ ἐμαυτοῦ». Είδατε με σαφήνεια: « Εγώ την καταθέτω την ζωή μου, κανείς δεν μου την παίρνει, κανείς δεν μπορεί να μου την πάρει την ζωή μου». «Ἐξουσίαν ἔχω θεῖναι αὐτήν (: έχω την εξουσία να την καταθέσω), καὶ ἐξουσίαν ἔχω πάλιν λαβεῖν αὐτήν (: και εξουσία πάλι να την ξαναπάρω πίσω)». Και στον Πιλάτο τι είπε; «Σε μένα δεν μιλάς; Δεν ξέρεις ότι έχω την εξουσία να σε ελευθερώσω ή θανατώσω;». Κι ο Κύριος τού είπε: «Οὐκ εἶχες ἐξουσίαν οὐδεμίαν κατ᾿ ἐμοῦ, εἰ μὴ ἦν σοι δεδομένον ἄνωθεν (:αν δεν σου είχε δοθεί από πάνω)». Από ποιον; Από τον Πατέρα.
Συνεπώς, τι κάνει εδώ ο Πατήρ; Επιτρέπει, αφήνει. Προσέξτε, δεν παραδίδει στον θάνατον, επιτρέπει να επέμβουν εκείνοι που θα εκακοποίουν τον Μεσσία, γι'αυτό λέγει: «με κατήγαγες εἰς χοῦν θανάτου».
Ο 17ος στίχος. Λέγει- του 21ου πάντα Ψαλμού: «ὅτι ἐκύκλωσάν με κύνες πολλοί, συναγωγὴ πονηρευομένων περιέσχον με, ὤρυξαν χεῖράς μου καὶ πόδας». Αγαπητοί μου, καθ ‘όλο το μήκος της ευαγγελικής διηγήσεως μέχρι του συνεδρίου, μετά την ανάστασιν του Λαζάρου και μέχρι το συνέδριο που αποφασίζει τον θάνατο του Ιησού, που Τον καταδικάζει, όλοι αυτοί είναι μία συναγωγή πονηρευομένων ανθρώπων, που ζητούν θεμιτά και αθέμιτα να καταδικάσουν τον Ιησούν. Επειδή θέλουν να Τον καταδικάσουν, πληρώνουν προδότην. Θαυμάστε δικαστήριον…! Πληρώνουν οι δικασταί προδότην! Κάτι άλλο: Βγάζουν την απόφασιν προ της δίκης.
«Ὢρυξαν χεῖράς μου καὶ πόδας». Εκπληκτικό αυτό! Το πιο εκπληκτικό απ΄όλα! Εκπληκτική προφητεία! Δεν λέγει: «Με ελιθοβόλησαν»· που ήταν ο εβραϊκός τρόπος θανατικής εκτελέσεως. 1000 χρόνια προ Χριστού! Αλλά υπαινίσσεται εδώ τον ρωμαϊκό τρόπον που είναι η σταύρωσις. Τι θα πει «ὤρυξαν»; Προσέξτε, «ορύσσω, σκάπτω, ανοίγω κοίλωμα, διατρυπώ, σκάβω», τι; «Χεῖράς μου καὶ πόδας μου». Μα είναι καταπληκτικό! Τα σημάδια αυτά, τα σκαψίματα, τα ορύγματα, στα χέρια και τα πόδια του Μεσσίου, θα μείνουν στους αιώνας των αιώνων ως τα διάσημα της αγάπης του Μεσσίου προς τον άνθρωπο, αλλά και της υπακοής Του προς τον Πατέρα. Αλλά και πειστήρια του Πάθους Του. Αλλά και πειστήρια της ταυτότητός Του όταν θα ξαναέρθει να κρίνει τους σταυρωτάς Του: «Ὂψονται (: θα ίδουν) εἰς ὃν ἐξεκέντησαν».
18ος στίχος: «Ἐξηρίθμησαν πάντα τὰ ὀστᾶ μου, αὐτοὶ δὲ κατενόησαν καὶ ἐπεῖδόν με». Με τις μαστιγώσεις και τους βασανισμούς του σώματος, αγαπητοί, πράγματι μπορούσαν να μετρώνται τα πλευρά- πώς μετρώνται τα πλευρά ενός ανθρώπου κακοπαθημένου και αδυνατισμένου; Τα παΐδια του μετράμε. Τα πιάνουμε και τα μετράμε. Ακόμη λέγει ο Θεοδώρητος: «Οὕτω μὲ διέτεινον προσηλοῦντες ὥστε ῥάδιον εἶναι καὶ τὸν ἀριθμὸν τῶν ὀστῶν διαγνῶναι». «Έτσι με τέντωσαν επάνω εις τον σταυρόν, ώστε θα ήτο εύκολο σε εκείνον που θα ήθελε να μου μετρήσει τα πλευρά». Και οι εχθροί Του τον έβλεπαν με χαιρεκακία. Αυτό θα πει: «Αὐτοὶ δὲ κατενόουν καὶ ἐπεῖδόν με». «Με έβλεπαν με χαιρεκακία». Και διασκέδαζαν, πειράζοντας ο ένας τον άλλον! Να τι λέει η ιστορία, ο Ματθαίος: «Καὶ οἱ ἀρχιερεῖς ἐμπαίζοντες πρὸς ἀλλήλους μετὰ τῶν γραμματέων ἔλεγον» κ.τ.λ. Εχαίροντο…!
19ος στίχος: «Διεμερίσαντο τὰ ἱμάτιά μου ἑαυτοῖς καὶ ἐπὶ τὸν ἱματισμόν μου ἔβαλον κλῆρον». Αυτήν την προφητεία, αγαπητοί μου, την καταπληκτική, την κατά γράμμα προφητείαν, την αναφέρουν και οι τέσσερις ευαγγελισταί. Και λέγει ωραιότατα ο Ζηγαβηνός: «Ἱμάτια μέν λέγει τα ἐρραμμένα (:τα ρούχα που ήσαν ραμμένα), ἅ καὶ διείλοντο ἑαυτοῖς οἱ στρατιῶται (:που μοίρασαν μεταξύ τους οι στρατιώτες – ‘’Εσύ θα πάρεις αυτό, εσύ θα πάρεις εκείνο’’). Τέσσερις στρατιῶται ἦσαν - ἱματισμὸν δέ, τὸν ἄρραφον χιτῶνα». Είδατε τι λέει η προφητεία; «Διεμερίσαντο τὰ ἱμάτιά μου». Και μετά τι λέει; «Καὶ ἐπὶ τὸν ἱματισμόν μου ἔβαλον κλῆρον». Εδώ κάνει αντιδιαστολή. Κάτι που μοιράζουν και κάτι που βάζουνε κλήρο. Έτσι ακριβώς έγινε! Τα άλλα ρούχα τα μοίρασαν, αλλά τον χιτώνα, που ήταν άρραφος από πάνω έως κάτω, εκεί ἔβαλον κλῆρον, «τὸν ἐκ τῶν ἄνωθεν ὑφαντόν, ὑπὲρ οὗ ἔβαλον κλῆρον», λέγει ο Ζηγαβηνός. Και σημειώνει ο Ιωάννης- η ιστορία τώρα: «Οἱ οὖν στρατιῶται ὅτε ἐσταύρωσαν τὸν Ἰησοῦν, ἔλαβον τὰ ἱμάτια αὐτοῦ καὶ ἐποίησαν τέσσαρα μέρη, ἑκάστῳ στρατιώτῃ μέρος, καὶ τὸν χιτῶνα· ἦν δὲ ὁ χιτὼν ἄῤῥαφος, ἐκ τῶν ἄνωθεν ὑφαντὸς δι᾿ ὅλου. Εἶπον οὖν πρὸς ἀλλήλους· μὴ σχίσωμεν αὐτόν, ἀλλὰ λάχωμεν περὶ αὐτοῦ τίνος ἔσται» –το «λάχωμεν» του ρήματος «λαγχάνω», που υπονοεί λαχείο, δηλαδή «να παίξομε στα ζάρια»…
Αγαπητοί μου! Εκπληκτικά όλα αυτά. Και το σπουδαιότερο ξέρετε ποιο είναι; Ότι οι θεματοφύλακες των προφητειών είναι αυτοί οι εχθροί του Ιησού, οι Εβραίοι. Δεν είναι βιβλία παρ’ ἡμῖν, που θα μπορούσαμε να τα διορθώσουμε, να τα φτιάξουμε, να τα στολίσουμε, να τα κάνουμε κατά τρόπον που να ταιριάζουν στην ιστορία. Οι προφητείες είναι ως παρακαταθήκη εις τα χέρια των εχθρών του Ιησού! Τα έγγραφα, θα λέγαμε, της μαρτυρίας είναι στα χέρια των εχθρών του Ιησού! Αυτό είναι το πιο καταπληκτικό απ’ όλα! Θαύμα πραγματικό! Βλέποντες εμείς την ταυτότητα προφητείας και ιστορίας, εμείς, που πιστέψαμε, ας πιστέψομε πιο πολύ και πιο πολύ, ολόψυχα εις τον Κύριόν μας τον Ιησούν Χριστόν, ως τον ένα και μοναδικό Σωτήρα μας.
🔸33η🔸 ομιλία στην κατηγορία " Ὁμιλίες Μεγάλης Ἑβδομάδος".
► Όλες οι ομιλίες της Κατηγορίας :
" ➡️ Ὁμιλίες Μεγάλης Ἑβδομάδος " εδώ ⬇️
https://arnion.gr/index.php/diafora-uemata/milies-megalis-vdomados
↕️
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/blog-post_31.html?m=1
🔸Λίστα ομιλιών της σειράς
«Ὁμιλίες Μεγάλης Ἑβδομάδος».🔻
https://drive.google.com/file/d/16QToMUd3esa-ZBfW4m0mqpAU0TqiODL8/view?usp=drivesdk
📜 Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες της σειράς : «Ὁμιλίες Μεγάλης Ἑβδομάδος».
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%94%B9%E1%BD%89%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%AF%CE%B5%CF%82%20%CE%9C%CE%B5%CE%B3%CE%AC%CE%BB%CE%B7%CF%82%20%E1%BC%99%CE%B2%CE%B4%CE%BF%CE%BC%CE%AC%CE%B4%CE%BF%CF%82.?m=1
🔸Απομαγνητοφώνηση και επιμέλεια της ομιλίας: Ελένη Λιναρδάκη, φιλόλογος.
💠Πλήρης απομαγνητοφωνημένες σειρές ομιλιών (Βιβλία).
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%92%A0%CE%A0%CE%BB%CE%AE%CF%81%CE%B7%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%B3%CE%BD%CE%B7%CF%84%CE%BF%CF%86%CF%89%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CF%82%20%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%AD%CF%82%20%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CF%8E%CE%BD%20%28%CE%92%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%B1%29.?m=1
🔸Επεξηγηματικό βίντεο Ασπάλαθου.
https://youtu.be/8tNfAHRkTCk
__⬇️Playlist "Ασπάλαθου".⬇️__
https://aspalathos21.blogspot.com/2021/07/blog-post_83.html?m=0
🔸Όλες οι ομιλίες ~4.487~ του μακαριστού πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/4487.html?m=0
📃Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του πατρός Αθανασίου. ⬇️
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=0
📜 Αποσπάσματα ομιλιών πατρός Αθανασίου ⬇️
https://athanasioslogos.blogspot.com/?m=0
__⬇️ Facebook ⬇️__
https://www.facebook.com/groups/1637818926362004/?ref=share
🔸Κατάλογος ομιλιών πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://drive.google.com/file/d/1JmrxaObMVyTA4_pS5yuMaQdoBf8-LwBP/view?usp=drivesdk
†. Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.