20 Ιουλίου 2021

Ὁ μέγας σεισμός. Λύσις τῆς 6ης Σφραγῖδος. (Αποκ.Κεφ 6, 12' – 14')

†.«καὶ εἶδον ὅτε ἤνοιξε τὴν σφραγῖδα τὴν ἕκτην, καὶ σεισμὸς μέγας ἐγένετο, καὶ ὁ ἥλιος μέλας ἐγένετο ὡς σάκκος τρίχινος, καὶ ἡ σελήνη ὅλη ἐγένετο ὡς αἷμα καὶ οἱ ἀστέρες τοῦ οὐρανοῦ ἔπεσαν εἰς τὴν γῆν, ὡς συκῆ βάλλουσα τοὺς ὀλύνθους αὐτῆς, ὑπὸ ἀνέμου μεγάλου σειομένη καὶ ὁ οὐρανὸς ἀπεχωρίσθη ὡς βιβλίον ἑλισσόμενον, καὶ πᾶν ὄρος καὶ νῆσος ἐκ τῶν τόπων αὐτῶν ἐκινήθησαν· καὶ οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς καὶ οἱ μεγιστᾶνες καὶ οἱ χιλίαρχοι καὶ οἱ πλούσιοι καὶ οἱ ἰσχυροὶ καὶ πᾶς δοῦλος καὶ ἐλεύθερος ἔκρυψαν ἑαυτοὺς εἰς τὰ σπήλαια καὶ εἰς τὰς πέτρας τῶν ὀρέων καὶ λέγουσι τοῖς ὄρεσι καὶ ταῖς πέτραις· πέσατε ἐφ᾿ ἡμᾶς καὶ κρύψατε ἡμᾶς ἀπὸ προσώπου τοῦ καθημένου ἐπὶ τοῦ θρόνου καὶ ἀπὸ τῆς ὀργῆς τοῦ ἀρνίου, ὅτι ἦλθεν ἡ ἡμέρα ἡ μεγάλη τῆς ὀργῆς αὐτοῦ, καὶ τίς δύναται σταθῆναι;» (Αποκ. 6, 12 - 17)
Πρόκειται, όπως θα είδατε από την ανάγνωση, περί μιας μεγαλειώδους εικόνας, η οποία έχει δανειστεί την ύλη της σχεδόν αυτολεξεί από τους Προφήτες τής Παλαιάς Διαθήκης αλλά κ από τους ίδιους τούς Λόγους τού Κυρίου, περί της Δευτέρας Του Παρουσίας. Η όλη εικόνα δείχνει παγκόσμιες αναστατώσεις κ δεν περιορίζεται μόνο στο προσκήνιο της Γης αλλά επεκτείνεται, όπως είδατε, κ σε όλο το Σύμπαν! Ο τρόπος που θα ερμηνεύσουμε αυτήν την περικοπή είναι κυριότατα η ευθύγραμμη μέθοδος.
Είδατε που σας είχα πει ότι πρέπει να μάθουμε καλά τις μεθόδους και ποιαν, κάθε φορά, θα χρησιμοποιούμε; Εδώ δεν είναι η κυκλική (μέθοδος) , είναι η ευθύγραμμη μέθοδος, χωρίς, όμως, φυσικά, να αποκλείεται σε κάποια σημεία η χρήση τής κυκλικής μεθόδου. Θα επαναλάβω κ θ’ ανανεώσω στη μνήμη κ τη γνώση σας ότι η ευθύγραμμη μέθοδος είναι ότι τα γεγονότα αυτά θα έλθουν άπαξ, μια φορά · δεν θα γίνονται κάθε τόσο, επαναλαμβανόμενα, αλλά θα γίνονται μόνο μια φορά. Δεν μπορούμε να λέμε ότι ο ήλιος κατά καιρούς θα σκοτίζεται -εάν πρόκειται περί αληθινού σκοτισμού! Ούτε μπορούμε να μιλάμε για αναστατώσεις στο Σύμπαν, κάθε λίγο κ λιγάκι (εάν πρόκειται περί πραγματικών αναστατώσεων) . Αλλά άπαξ θα γίνει, μια φορά. Άλλο, τώρα, ότι θα έχουμε κάποια σημεία, που θα τα δείτε όταν φτάσουμε σ’ αυτά, που μπορούμε να βλέπουμε αυτά με την κυκλική μέθοδο. “Και είδον, ότε ήνοιξε την Σφραγίδα την έκτην, και σεισμός μέγας εγένετο” : Ως πρώτο στοιχείο αυτής τής παγκόσμιας αναστάτωσης αναφέρεται ο σεισμός, και, μάλιστα, μέγας σεισμός! Αλλά περί ποιου σεισμού πρόκειται; Είναι φανερό ότι ο σεισμός δεν είναι ο συνήθης σεισμός, αυτός, που, απλά, μετακινεί ένα τμήμα τού φλοιού τής Γης, αλλά ένας σεισμός, όπως είδατε στο όλο κείμενο, που συνταράσσει ολόκληρο το Σύμπαν. Δεν είναι, λοιπόν, συνήθης σεισμός, όπως τον
ξέρουμε. Σεισμός σημαίνει, εξάλλου, ότι κάτι κινείται, σείεται, από τη σταθερή του θέση κ παλινδρομεί κ αλλάζει θέση, όπως είναι ένα τμήμα τού φλοιού τής Γης, που πηγαίνει λίγα εκατοστά ή περισσότερο πιο κάτω · πιο πέρα · τσουλά · γλιστρά. Έχουμε μια μετάθεση. Δέν πρόκειται περί αυτού. Δεν είν’ αυτός ο σεισμός. Αλλά, θα επαναλάβω, σημαίνει αναστάτωση ολόκληρου του Σύμπαντος κ, φυσικά, μέσα σ’ αυτήν την αναστάτωση συμπεριλαμβάνεται κ η Γη! Διότι δεν μπορεί να μένει ξένη κ απλός θεατή η Γη αυτών των παγκόσμιων αναστατώσεων.
 Εξάλλου, αυτά τα επακολουθούντα, ότι ο Ήλιος θα σκοτιστεί κ οι αστέρες θα πίπτουν, όλ’ αυτά δείχνουν ότι δεν πρόκειται περί συνήθους σεισμού. Ο Κύριος αυτό το είπε με την εξής έκφραση, ότι θα συμβεί στις παραμονές τής Δευτέρας Του Παρουσίας, ως εξής: “αι δυνάμεις των Ουρανών σαλευθήσονται” (Ματθαίου 24,29) . Δλδ οι δυνάμεις των Ουρανών θα σαλευτούν, θα μετακινηθούν. “Σαλεύω” θα πει μετακινώ. Δεν σημαίνει, βέβαια, κάτι που θα κάνει μία πορεία, κάτι που θα τρέχει · απλώς θα κινείται. Αυτό θα πει “σαλεύω”. Είναι χαρακτηριστικό το ρήμα κ θα πει “θα φύγουν από τη θέση τους”. Όπως ένα σπίτι λέμε “σαλεύει”, με τον σεισμό κινείται· δεν πάει να φύγει · εκεί που βρίσκεται (είναι) το σπίτι, αλλά μετακινούμενο υφίσταται ρωγμές κ, αν είναι η κίνηση αυτή πολύ ισχυρή, πέφτει. Αυτό, όμως, θα συμβεί στον Ουρανό. Είναι πολύ σαφής ο Κύριος. Θα το επαναλάβω. “Αι δυνάμεις των Ουρανών σαλευθήσονται.” Έτσι, αντιλαμβάνεστε ότι “σεισμός μέγας” το βιβλίο τής Αποκαλύψεως. Το “σαλευθήσονται”, στον Ματθαίο, είναι ταυτόσημο. Είναι το ίδιο πράγμα. Αυτόν τον σεισμό τού Σύμπαντος ήδη τον έχουν προφητεύσει οι Προφήτες στην Παλαιά Διαθήκη. Ο Προφήτης Αγγαίος μάς λέει τα εξής, στο δεύτερο Κεφάλαιό του, χωρίο 6 κ χωρία 21, 22 στο ίδιο Κεφάλαιο. Το οποίο, μάλιστα, χωρίο τού Αγγαίου το υπομνηματίζει ο Απόστολος Παύλος κ θα πάρω από τον Απ. Παύλο (προς Εβραίους Επιστολή, 13, 27), προτιμώ τον Απ’ Παύλο, επειδή υπομνηματίζει, δηλ. ερμηνεύει, το χωρίο.
Λέει το εξής: “έτι άπαξ”, λέει ο Θεός, “Εγώ σείω ου μόνον την Γην, αλλά και τον Ουρανόν”. Ακόμη μια φορά, έτι άπαξ, που σημαίνει ότι έγινε κάποια μετακίνηση κ γίνεται τώρα ακόμη μια κ τελευταία. “Έτι άπαξ Εγώ σείω”, ακόμα μια φορά Εγώ σείω, “όχι μόνον την Γην αλλά κ τον Ουρανόν”. Κ ερμηνεύει ο Απ. Παύλος: “το δε έτι άπαξ δηλοί των σαλευομένων την μετάθεσιν ως πεποιημένων, ίνα μείνη τα μη σαλευόμενα”. Τι σημαίνει αυτό το “έτι άπαξ”; Φανερώνει, λέει, τη μετάθεση εκείνων που δύνανται να σαλευτούν, για να μείνουν εφ’ εξής εκείνα τα οποία δεν
δύνανται να μετακινηθούν ( “ίνα μείνη τα μη σαλευόμενα”). Το “γιατί” θα το δείτε στην πρόοδο του θέματος.
Αλλά, προσέξτε, το χωρίο έχει μία διττή όψη! Κ ο Απ’ Παύλος έχει μπροστά του αυτήν τη διπλή όψη. Κ όλοι οι Προφήτες, όταν μιλάνε για το θέμα αυτό, έχουν μπροστά τους αυτή την διπλή όψη. Για να μη νομιστεί, γιατί υπάρχει αυτή η μία όψη, ότι πρόκειται περί πνευματικής -κ όχι ρεαλιστικής- περίπτωσης, διότι υπάρχει και αυτή · ο Απ. Πέτρος μάς δίνει την άλλη όψη: ότι πρόκειται, όντως, περί σεισμού, ότι πρόκειται, όντως, περί σαλεύσεως κ μετακινήσεως των ουρανίων σωμάτων! Όντως!
Ακούστε τι λέει ο Απόστολος Πέτρος στην δεύτερη Επιστολή του, (3, 10). “ήξει δὲ ἡ ἡμέρα Κυρίου”, θα έρθει η ημέρα τού Κυρίου, “ὡς κλέπτης ἐν νυκτί, ἐν ᾖ”, στην οποίαν ημέρα,” οὐρανοὶ ροιζηδὸν παρελεύσονται” , οι ουρανοί μετά ροίζου, μετά φόβου, θα περάσουν, “στοιχεῖα δὲ καυσούμενα λυθήσονται”, τα στοιχεία δε που απαρτίζουν τη Δημιουργία αφού αυτά θα καούν, θα φύγουν απ’ τους ειρμούς τους, κατά κάποιον τρόπο, όπως καίμε ένα υλικό κ το χωρίζουμε στα επιμέρους στοιχεία του, “καὶ γῆ καὶ τὰ ἐν αὐτῇ ἔργα κατακαήσεται”, δλδ και η Γη κ ό,τι υπάρχει πάνω στη Γη, όλ’ αυτά, όχι (απλά) θα καούν αλλά θα κατακαούν! Παντελώς, δλδ, θα καταστραφούν, παντελώς!
Απ’ ό,τι καταλάβατε απ’ το χωρίο αυτό τού Απ. Πέτρου, χωρεί κάποια αλληγορική ερμηνεία;
Καμία! Καμία! Πρόκειται για ρεαλιστική εικόνα, που παρουσιάζει μια πραγματικότητα, όπως την περιγράφει κ τίποτε άλλο. Είν αυτό που λέει κ δεν είναι κάτι άλλο. Δεν λέει αυτό κ να εννοεί κάτι άλλο αλλά είν’ αυτό που λέει με τις ίδιες τίς λέξεις. Όταν, μάλιστα, βάζει λεπτομέρειες, που δεν θα είχε καμία σημασία να ειπωθούν οι λεπτομέρειες αυτές, στην περίπτωση που θα ήθελε να μιλήσει αλληγορικά. Δεν υπάρχει αλληγορική ερμηνεία εδώ, αλλά είναι κατά γράμμα ερμηνεία κ ό,τι λέει το ιερό κείμενο. Βεβαίως, αντιγράφοντας τον Άγιο Ανδρέα Καισαρείας κ τον Αρέθα, ο Μιχαήλ Ακομινάτης διατυπώνει αυτά που σας λέω ως εξής: “ […] ενταύθα τα προ της φανερώσεως του αντιχρίστου καταλέγει (ότι αυτά όλα αναφέρονται σ’ εκείνα που θα συμβούν λίγο πριν από τον αντίχριστο), ο σεισμός γαρ […] ” - προσέξτε, λίγο πριν από τον αντίχριστο, αλλά πρέπει να σας πω ότι είναι κ λίγο μετά τον αντίχριστο. Είναι οι δύο όψεις τού θέματος, που θα δείτε στη συνέχεια. Η μία όψη , η μεταφορική, είναι λίγο πριν από τον Αντίχριστο. Η πραγματική, η ρεαλιστική, που ό,τι λέει το κείμενο αυτό είναι, είναι λίγο μετά από τον αντίχριστο. Δεν θα μπορούσε να είναι η πραγματική πριν από τον αντίχριστο αλλά (είναι) ευθύς μετά από τον αντίχριστο - “τα προ της φανερώσεως του αντιχρίστου καταλέγει. “ […] Ο σεισμός γαρ μετάθεσιν πραγμάτων σημαίνει (τι σημαίνει ο σεισμός; Μετάθεση πραγμάτων, δλδ; ) ως πολλαχού ής γραφής εύρηται”. Δλδ
αλλαγή καταστάσεων στην κοινωνία των ανθρώπων. Όταν, επί παραδείγματι, σήμερα έχουμε μια αλλαγή στις ιδέες, τις συνήθειές μας, αντιμετωπίζουμε τα πράγματα αλλιώτικα κ το Ευαγγέλιο δεν το βλέπουμε πια όπως το βλέπαμε πριν από 2000 χρόνια -είναι δε καταπληκτικό κ δεν έχει προηγούμενο μέσα στην Ιστορία του Χριστιανισμού το ότι μπορούμε να βλέπουμε εντελώς διαφορετικά το Ευαγγέλιο όσο σε καμιά άλλη εποχή. Κάθε εποχή, βεβαίως μπορεί να βλέπει το Ευαγγέλιο με το δικό της πρίσμα. Είναι τόσο επαναστατική η εποχή μας -κ είναι πανθομολογούμενο αυτό- ώστε σήμερα βλέπουμε τα πράγματα εντελώς διαφορετικά · τόσο διαφορετικά, που η γενιά που έζησε όπως, ακριβώς, ήταν το πρίσμα πριν από 2000 χρόνια παραξενεύεται, όταν βλέπει πώς η ερχόμενη γενιά βλέπει τα πράγματα εντελώς, μα εντελώς, ανάποδα! Αυτό είναι για πρώτη φορά στην ιστορία τού Χριστιανισμού. Έχουμε πολλές αλλαγές, μεταρρυθμίσεις, έγινε κ η προτεσταντική μεταρρύθμιση, αλλά δεν είχε πράγματα τα οποία είναι όπως είναι σήμερα. Σήμερα έχουμε απόρριψη καθολική. Τότε, απλώς, γινόντουσαν κάποιες αλλαγές, κάποιες μεταβολές, έβλεπαν αλλιώτικα τα πράγματα,, σήμερα έχουμε απόρριψη καθολική! Αυτό, ακριβώς, είναι κάτι, που νομίζω, με την φτωχή μου αντίληψη, είναι ένα στοιχείο μεταθέσεως. Δλδ ένας σεισμός στις κοινωνικές σχέσεις των ανθρώπων, κυρίως ως προς τις ιδέες. Όχι ότι έχουμε δούλους κ κυρίους κ, τώρα, η δουλεία καταργείται. Για την δουλεία, αγαπητοί μου, μίλησε ο Απ’ Παύλος. Η δουλεία, που ήταν τόσο πλατιά διαδεδομένη, καταργήθηκε ειρηνικά. Ούτε μπορούμε να μιλάνε για ισοπέδωση των τάξεων. Αληθινή διαφορά τάξεων υπήρχε τότε που υπήρχαν οι δούλοι. Τώρα είναι, απλώς, διαφορά τάξεως στα
οικονομικά θέματα. Τότε ο δούλος δεν ήταν στα θέματα τα οικονομικά. Ο δούλος ήταν πουλημένος. Αυτή, λοιπόν, η ισοπέδωση των τάξεων δεν είναι κάτι το πάρα πολύ μεγάλο. Θα λέγαμε ότι το περιμένουμε σήμερα. Κάθε εποχή έχει τα δικά της. Έχουμε κάπου το εντελώς άλλο. Έχουμε αντιλήψεις τόσο ανατρεπτικές, ώστε τίποτα δεν στέκεται στη θέση του. Αυτό νομίζω ότι είναι ο σεισμός πάνω στα θέματα αντιλήψεων, που έχουμε, κυρίως, για το Ευαγγέλιο.
Πέστε μου σε ποιαν εποχή αμνηστεύτηκε η ομοφυλοφιλία, για την οποίαν καμαρώνουν οι κατέχοντες αυτήν. Πέστε μου σε ποιαν εποχή επευφημήθηκε η έκτρωση ή η μοιχεία. Σε ποιαν; 2000 χρόνια κ πάντα υπήρχε η μοιχεία, πάντα. Αλλά ποτέ, όμως, δεν βγήκε να καμαρώσει κ να καυχηθεί απ’ τα μπαλκόνια κ να πει “εγώ είμαι η κυρία μοιχεία κ καυχιέμαι”. Εκείνοι που ήταν μοιχοί έκαναν τη μοιχεία τους κρυφά. Σήμερα η μοιχεία αμνηστεύεται. Σήμερα καμαρώνει να βγει έξω κανείς για να πει “είμαι ομοφυλόφιλος”. Καμαρώνει! Πρώτα κρυβόμασταν. Δεν το λέγαμε αυτό! Τώρα βγαίνουμε κ καμαρώνουμε γι’ αυτό. Γι’ αυτό σάς είπα ότι για 2000 χρόνια αυτά δεν σημειώθηκαν ποτέ. Σήμερα σημειώνονται. Προσέξτε, δεν σημειώνονται στους ειδωλολάτρες, γιατί στους ειδωλολάτρες έχουμε πάρα πολλή φθορά. Πάρα πολλή! Πάρτε τα Σόδομα κ τα Γόμορρα. Πάρτε τους Ρωμαίους Αυτοκράτορες, πόσο μεγάλη διαφθορά υπήρχε εκεί, στις αυλές τής Ρώμης! Μιλάμε για τους Χριστιανούς · για τους χριστιανικούς λαούς! Αυτά είναι πρωτοφανή!
“ […] Η μέντοι καινοτομία των στοιχείων η αυτή εστί σχεδόν η εν Ευαγγελίοις δηλουμένη.” Δηλ. η άλλη όψη · ότι η αλλαγή, η καινοτομία των στοιχείων τής Κτίσεως, είναι αυτή που λέει το Ευαγγέλιο. Που είπε ο Κύριος : “αι δυνάμεις των ουρανών σαλευθήσονται”. Ώστε, λοιπόν, έχουμε δύο όψεις. Αλλά, πριν προχωρήσω, για να δούμε την μετάθεση της πίστεως κ τη μετάθεση του Σύμπαντος, πριν προχωρήσω, θα μείνω λίγο στο θέμα του σεισμού, οχι με την έννοια που το λέμε τώρα, αλλά με την έννοια την γνωστή, την συνήθη, που έχουμε σεισμούς κάθε τόσο στον φλοιό τής Γής. Και οι τρεις συνοπτικοί -Ματθαίος, Μάρκος, Λουκάς- αναφέρουν ότι στους εσχατολογικούς Λόγους τού Κυρίου θα γίνουν σεισμοί, ιδίως στους έσχατους καιρούς (Ματθαίος 24,7 , Μάρκος 13,8 , Λουκάς 21,11 ). Ο Λουκάς, μάλιστα, σημειώνει το εξής (κυριολεκτεί κ, μάλιστα, δίνει έναν τόνο) : “ […] σεισμοί τε μεγάλοι κατά τόπους έσονται”. Δλδ θα υπάρξουν σεισμοί τοπικοί, μεγάλοι. Βάζει αυτό το “μεγάλοι”, που ο Ματθαίος κ ο Μάρκος δεν το προσθέτουν.
Αν έπρεπε, λοιπόν, να πούμε δυο λόγια γι’ αυτούς τούς σεισμούς, κατ’ αρχάς θα λέγαμε ότι αυτοί οι σεισμοί, οι επίγειοι σεισμοί, αντιδιαστέλλονται απ’ αυτόν τον σεισμό, για τον οποίον τόσην ώρα κάνουμε λόγο. Εξ άλλου, υπάρχει αυτή η διασάφηση (“κατά τόπους”) κ δεν έχουν καμία σχέση οι σεισμοί αυτοί με τα ουράνια σώματα. Δλδ είν’ επίγειοι σεισμοί, το καταλαβαίνετε πάρα πολύ καλά. Ακόμα, αυτός ο χαρακτηρισμός “μεγάλοι σεισμοί” φαίνεται ότι πρόκειται περί σεισμών συχνών, μεγάλων κ καταστροφικών. Βέβαια, θα μπορούσαμε να πούμε ότι σεισμοί επάνω στην Γη γίνονταν κ γίνονται πάντα. Κ, ακόμη, αν θέλετε, μπορούμε να δώσουμε μια φυσική εξήγηση, παρ’ ότι αυτό που λέμε ”φυσική εξήγηση” δεν είναι πάντα αυτό που λέμε
“φυσική εξήγηση”. Όπως μπορούμε να δώσουμε μια φυσική εξήγηση στον θάνατο. Δεν θέλω να πολυπραγμονήσω, παίρνω το τελευταίο, το και κυριότατο. Δεν δίνουμε μια φυσική εξήγηση στον θάνατο; Τι λέμε; Λέμε ότι οι ιστοί τού ανθρώπινου σώματος γερνούν κ επέρχεται ο θάνατος. Βέβαια, αν πρέπει έτσι να δούμε τον θάνατο, αυτό θα λέγαμε. Κ θα λέγαμε, ακόμα, ότι πρόκειται για μια φυσική εξήγηση, Κανείς, όμως, δεν μπορείς να εξηγήσει το βαθύτερο, αυτό, φαινόμενο του θανάτου κ να πει ότι δεν πρόκειται περί των ιστών που γερνάνε αλλά ότι ο θάνατος είν αυτό που επέτρεψε ο Θεός να εισέλθει στον κόσμο, εξαιτίας τής αμαρτίας. Ο Θεός δεν έκανε τον θάνατο. Έτσι κ εδώ, αυτό που λέμε “φυσικό φαινόμενο” κ “φυσική εξήγηση”, επειδή επαναλαμβάνεται κ επειδή βλέπουμε τα πράγματα πώς γίνονται, λέμε “φυσική εξήγηση”. Η φυσική εξήγηση είν’ επιφανειακό πράγμα. Πιο βαθύ είναι αυτό : ότι η Δημιουργία στρέφεται εναντίον τού ανθρώπου, επειδή αμάρτησε ο άνθρωπος μπροστά στον Θεό. Αυτό, βέβαια, δεν το πιάνει κανένας επιστήμονας στην παρατήρησή του ούτε κανένα πείραμα το συλλαμβάνει αυτό. Ωστόσο, για να γίνεται προφητεία περί μεγάλων σεισμών, φαίνεται ότι πρόκειται περί ιδιαζόντων σεισμών. Πολύ μεγάλοι, πολύ καταστρεπτικοί. Πάντως, να είναι ιδιάζοντες σεισμοί, όπως έχουμε κ ιδιάζοντες πολέμους. Έχουμε πολέμους, που έχουν κάτι τι ιδιαίτερο κ, συνεπώς, άξιο προφητείας. Πόλεμοι πάντα γίνονταν. Αλλά ένας πόλεμος στον οποίον θα πάρουν μέρος 200 εκ. στρατιώτες αυτό, νομίζω, είν’ άξιο προφητείας κ προφητεύεται. Μολύνσεις της ατμόσφαιρας πάντοτε έχουμε · το ότι θα μολυνθεί, όμως, το ένα τρίτο των υδάτων είν’ άξιο προφητείας. Έτσι κ εδώ, για να γίνεται προφητεία μεγάλων κ τοπικών σεισμών, πάει να πει ότι έχουν έναν ιδιάζοντα χαρακτήρα. Εκείνο που θα ‘θελα να σας πω γι’ αυτούς τούς επίγειους σεισμούς είν’ ότι ο σκοπός ενός σεισμού είναι, κατ’ αρχάς, να σειστούν οι συνειδήσεις των ανθρώπων · να συνέλθουν οι άνθρωποι. Είδατε, όταν γίνεται ένας σεισμός, τι λέμε; Λέμε “Παναγία μου, Χριστέ μου” ! Μα εσύ, ως τώρα, έλεγες ότι δεν πιστεύεις στον Χριστό! Τον έλεγες κοινωνιολόγο, Τον έλεγες φιλόσοφο! Μα δεν επικαλέστηκες άλλους φιλοσόφους κ επικοινωνιολόγους να έρθουν να σε σώσουν! Τώρα γιατί επικαλείσαι τον Χριστό; Πάει να πει ότι, μες απ’ το υποσυνείδητό σου, ξεπήδησε η πίστη στη Θεότητα, καλύτερα στην ανθρώπινη Φύση τού Χριστού κ, γι’ αυτό, Τον επικαλείσαι!Βλέπετε ότι, πολλές φορές, μια θεομηνία έρχεται να σείσει, πραγματικά, τις ανθρώπινες συνειδήσεις! Ακόμη, όλες αυτές οι πληγές που έρχονται, όπως οι σεισμοί, πολλές φορές είναι η Αγάπη τού Θεού! Η Αγάπη τού Θεού, που έρχεται με τη μορφή τής τιμωρίας, να αφυπνίσει από τον λήθαργο της αμαρτίας κ της αποστασίας κ να κάνει τους ανθρώπους να επιστρέψουν. Άλλο, τώρα, ότι οι άνθρωποι δεν θέλουν να επιστρέψουν !
Το βλέπουμε αυτό πάλι στο βιβλίο της Αποκαλύψεως, ότι ο Θεός στέλνει μια πληγή, για να μετανοήσουν οι άνθρωποι κ αυτοί βλασφημούν! Αυτό σημαίνει ότι ο Θεός έρχεται εν αγάπη με μάστιγα, οι άνθρωποι, όμως, δεν συνετίζονται. Όπως οι γονείς, όταν τιμωρούν τα παιδιά τους, δεν τα τιμωρούν για να τα εκδικηθούν, αλλά για να τα σωφρονίσουν. Άλλο, τώρα, ότι τα παιδιά, μη δεχόμενα ούτε αυτήν τη σωφρονιστική τιμωρία, που είναι βγαλμένη από την αγάπη των γονέων, δραπετεύουν από το σπίτι κ δεν ξαναγυρίζουν πια στο σπίτι, γιατί θεώρησαν ότι οι γονείς επιτέθηκαν εναντίον τους κ ότι διάκεινται εχθρικά απέναντί τους κ, συνεπώς, γιατί να καθίσουν πια στο σπίτι; Και συνεπώς σηκώνονται κ φεύγουν!


Απόσπασμα από την 32α ομιλία στο βιβλίο της Καινής Διαθήκης
« Ιερά Αποκάλυψις ».

Όλες οι ομιλίες του βιβλίου 
« Αποκάλυψις » εδώ ↓.
http://www.arnion.gr/index.php/p-thanasios-mytilina-os/milies-p-thanasiou/kainh-diauhkh/iera-apokalycis
↕️
https://youtube.com/playlist?list=PLxBsMI6pr40qa7vUvidbEX6OBGq3b9WeV

Απομαγνητοφώνηση :
Μαρία Δερμιτζάκη:
https://youtube.com/@orthodoxaskirtimata

__⬇️Playlist "Ασπάλαθου".⬇️__
https://aspalathos21.blogspot.com/2021/07/blog-post_83.html?m=0

📃Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του πατρός Αθανασίου. ⬇️
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=1

📜 Αποσπάσματα ομιλιών πατρός Αθανασίου ⬇️
https://athanasioslogos.blogspot.com/?m=0

Κατάλογος ομιλιών πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://drive.google.com/file/d/1JmrxaObMVyTA4_pS5yuMaQdoBf8-LwBP/view?usp=drivesdk

__⬇️ Facebook ⬇️__
https://www.facebook.com/groups/1637818926362004/?ref=share

†.Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.

19 Ιουλίου 2021

Λύσις τῆς 6ης Σφραγῖδος. Ὁ μέγας σεισμός. Ἀλλοίωσις οὐρανίων σωμάτων. Ἀνακαίνισις τῆς κτίσεως.

Είμαστε, τώρα, αγαπητοί μου, στη λύση τής Έκτης Σφραγίδας στο βιβλίο τής Αποκαλύψεως.
Βρισκόμαστε στο έκτο Κεφάλαιο. Η έκτη Σφραγίδα είναι πολύ εκτενής, αλλά διαιρείται σε τρία μέρη.
Το πρώτο μέρος είναι μία πληγή. Και αναφέρεται στην αναστάτωση του Σύμπαντος. Το δεύτερο κ τρίτο μέρος είναι διαψάλματα.
Το πρώτο μέρος έχει ως εξής: “ […] καὶ εἶδον ὅτε ἤνοιξε τὴν σφραγῖδα τὴν ἕκτην, καὶ σεισμὸς μέγας ἐγένετο, καὶ ὁ ἥλιος μέλας ἐγένετο ὡς σάκκος τρίχινος, καὶ ἡ σελήνη ὅλη ἐγένετο ὡς αἷμα καὶ οἱ ἀστέρες τοῦ οὐρανοῦ ἔπεσαν εἰς τὴν γῆν, ὡς συκῆ βάλλουσα τοὺς ὀλύνθους αὐτῆς, ὑπὸ ἀνέμου μεγάλου σειομένη καὶ ὁ οὐρανὸς ἀπεχωρίσθη ὡς βιβλίον ἑλισσόμενον, καὶ πᾶν ὄρος καὶ νῆσος ἐκ τῶν τόπων αὐτῶν ἐκινήθησαν· καὶ οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς καὶ οἱ μεγιστᾶνες καὶ οἱ χιλίαρχοι καὶ οἱ πλούσιοι καὶ οἱ ἰσχυροὶ καὶ πᾶς δοῦλος καὶ ἐλεύθερος ἔκρυψαν ἑαυτοὺς εἰς τὰ σπήλαια καὶ εἰς τὰς πέτρας τῶν ὀρέων καὶ λέγουσι τοῖς ὄρεσι καὶ ταῖς πέτραις· πέσατε ἐφ᾿ ἡμᾶς καὶ κρύψατε ἡμᾶς ἀπὸ προσώπου τοῦ καθημένου ἐπὶ τοῦ θρόνου καὶ ἀπὸ τῆς ὀργῆς τοῦ ἀρνίου, ὅτι ἦλθεν ἡ ἡμέρα ἡ μεγάλη τῆς ὀργῆς αὐτοῦ, καὶ τίς δύναται σταθῆναι;”
Πρόκειται, όπως θα είδατε από την ανάγνωση, περί μιας μεγαλειώδους εικόνας, η οποία έχει δανειστεί την ύλη της σχεδόν αυτολεξεί από τους Προφήτες τής Παλαιάς Διαθήκης αλλά κ από τους ίδιους τούς Λόγους τού Κυρίου, περί της Δευτέρας Του Παρουσίας. Η όλη εικόνα δείχνει παγκόσμιες αναστατώσεις κ δεν περιορίζεται μόνο στο προσκήνιο της Γης αλλά επεκτείνεται, όπως είδατε, κ σε όλο το Σύμπαν! Ο τρόπος που θα ερμηνεύσουμε αυτήν την περικοπή είναι κυριότατα η ευθύγραμμη μέθοδος.
Είδατε που σας είχα πει ότι πρέπει να μάθουμε καλά τις μεθόδους και ποιαν, κάθε φορά, θα χρησιμοποιούμε; Εδώ δεν είναι η κυκλική (μέθοδος) , είναι η ευθύγραμμη μέθοδος, χωρίς, όμως, φυσικά, να αποκλείεται σε κάποια σημεία η χρήση τής κυκλικής μεθόδου. Θα επαναλάβω κ θ’ ανανεώσω στη μνήμη κ τη γνώση σας ότι η ευθύγραμμη μέθοδος είναι ότι τα γεγονότα αυτά θα έλθουν άπαξ, μια φορά · δεν θα γίνονται κάθε τόσο, επαναλαμβανόμενα, αλλά θα γίνονται μόνο μια φορά. Δεν μπορούμε να λέμε ότι ο ήλιος κατά καιρούς θα σκοτίζεται -εάν πρόκειται περί αληθινού σκοτισμού! Ούτε μπορούμε να μιλάμε για αναστατώσεις στο Σύμπαν, κάθε λίγο κ λιγάκι (εάν πρόκειται περί πραγματικών αναστατώσεων) . Αλλά άπαξ θα γίνει, μια φορά. Άλλο, τώρα, ότι θα έχουμε κάποια σημεία, που θα τα δείτε όταν φτάσουμε σ’ αυτά, που μπορούμε να βλέπουμε αυτά με την κυκλική μέθοδο. “Και είδον, ότε ήνοιξε την Σφραγίδα την έκτην, και σεισμός μέγας εγένετο” : Ως πρώτο στοιχείο αυτής τής παγκόσμιας αναστάτωσης αναφέρεται ο σεισμός, και, μάλιστα, μέγας σεισμός! Αλλά περί ποιου σεισμού πρόκειται; Είναι φανερό ότι ο σεισμός δεν είναι ο συνήθης σεισμός, αυτός, που, απλά, μετακινεί ένα τμήμα τού φλοιού τής Γης, αλλά ένας σεισμός, όπως είδατε στο όλο κείμενο, που συνταράσσει ολόκληρο το Σύμπαν. Δεν είναι, λοιπόν, συνήθης σεισμός, όπως τον
ξέρουμε. Σεισμός σημαίνει, εξάλλου, ότι κάτι κινείται, σείεται, από τη σταθερή του θέση κ παλινδρομεί κ αλλάζει θέση, όπως είναι ένα τμήμα τού φλοιού τής Γης, που πηγαίνει λίγα εκατοστά ή περισσότερο πιο κάτω · πιο πέρα · τσουλά · γλιστρά. Έχουμε μια μετάθεση. Δέν πρόκειται περί αυτού. Δεν είν’ αυτός ο σεισμός. Αλλά, θα επαναλάβω, σημαίνει αναστάτωση ολόκληρου του Σύμπαντος κ, φυσικά, μέσα σ’ αυτήν την αναστάτωση συμπεριλαμβάνεται κ η Γη! Διότι δεν μπορεί να μένει ξένη κ απλός θεατή η Γη αυτών των παγκόσμιων αναστατώσεων.
 Εξάλλου, αυτά τα επακολουθούντα, ότι ο Ήλιος θα σκοτιστεί κ οι αστέρες θα πίπτουν, όλ’ αυτά δείχνουν ότι δεν πρόκειται περί συνήθους σεισμού. Ο Κύριος αυτό το είπε με την εξής έκφραση, ότι θα συμβεί στις παραμονές τής Δευτέρας Του Παρουσίας, ως εξής: “αι δυνάμεις των Ουρανών σαλευθήσονται” (Ματθαίου 24,29) . Δλδ οι δυνάμεις των Ουρανών θα σαλευτούν, θα μετακινηθούν. “Σαλεύω” θα πει μετακινώ. Δεν σημαίνει, βέβαια, κάτι που θα κάνει μία πορεία, κάτι που θα τρέχει · απλώς θα κινείται. Αυτό θα πει “σαλεύω”. Είναι χαρακτηριστικό το ρήμα κ θα πει “θα φύγουν από τη θέση τους”. Όπως ένα σπίτι λέμε “σαλεύει”, με τον σεισμό κινείται· δεν πάει να φύγει · εκεί που βρίσκεται (είναι) το σπίτι, αλλά μετακινούμενο υφίσταται ρωγμές κ, αν είναι η κίνηση αυτή πολύ ισχυρή, πέφτει. Αυτό, όμως, θα συμβεί στον Ουρανό. Είναι πολύ σαφής ο Κύριος. Θα το επαναλάβω. “Αι δυνάμεις των Ουρανών σαλευθήσονται.” Έτσι, αντιλαμβάνεστε ότι “σεισμός μέγας” το βιβλίο τής Αποκαλύψεως. Το “σαλευθήσονται”, στον Ματθαίο, είναι ταυτόσημο. Είναι το ίδιο πράγμα. Αυτόν τον σεισμό τού Σύμπαντος ήδη τον έχουν προφητεύσει οι Προφήτες στην Παλαιά Διαθήκη. Ο Προφήτης Αγγαίος μάς λέει τα εξής, στο δεύτερο Κεφάλαιό του, χωρίο 6 κ χωρία 21, 22 στο ίδιο Κεφάλαιο. Το οποίο, μάλιστα, χωρίο τού Αγγαίου το υπομνηματίζει ο Απόστολος Παύλος κ θα πάρω από τον Απ. Παύλο (προς Εβραίους Επιστολή, 13, 27), προτιμώ τον Απ’ Παύλο, επειδή υπομνηματίζει, δηλ. ερμηνεύει, το χωρίο.
Λέει το εξής: “έτι άπαξ”, λέει ο Θεός, “Εγώ σείω ου μόνον την Γην, αλλά και τον Ουρανόν”. Ακόμη μια φορά, έτι άπαξ, που σημαίνει ότι έγινε κάποια μετακίνηση κ γίνεται τώρα ακόμη μια κ τελευταία. “Έτι άπαξ Εγώ σείω”, ακόμα μια φορά Εγώ σείω, “όχι μόνον την Γην αλλά κ τον Ουρανόν”. Κ ερμηνεύει ο Απ. Παύλος: “το δε έτι άπαξ δηλοί των σαλευομένων την μετάθεσιν ως πεποιημένων, ίνα μείνη τα μη σαλευόμενα”. Τι σημαίνει αυτό το “έτι άπαξ”; Φανερώνει, λέει, τη μετάθεση εκείνων που δύνανται να σαλευτούν, για να μείνουν εφ’ εξής εκείνα τα οποία δεν
δύνανται να μετακινηθούν ( “ίνα μείνη τα μη σαλευόμενα”). Το “γιατί” θα το δείτε στην πρόοδο του θέματος.
Αλλά, προσέξτε, το χωρίο έχει μία διττή όψη! Κ ο Απ’ Παύλος έχει μπροστά του αυτήν τη διπλή όψη. Κ όλοι οι Προφήτες, όταν μιλάνε για το θέμα αυτό, έχουν μπροστά τους αυτή την διπλή όψη. Για να μη νομιστεί, γιατί υπάρχει αυτή η μία όψη, ότι πρόκειται περί πνευματικής -κ όχι ρεαλιστικής- περίπτωσης, διότι υπάρχει και αυτή · ο Απ. Πέτρος μάς δίνει την άλλη όψη: ότι πρόκειται, όντως, περί σεισμού, ότι πρόκειται, όντως, περί σαλεύσεως κ μετακινήσεως των ουρανίων σωμάτων! Όντως!
Ακούστε τι λέει ο Απόστολος Πέτρος στην δεύτερη Επιστολή του, (3, 10). “ήξει δὲ ἡ ἡμέρα Κυρίου”, θα έρθει η ημέρα τού Κυρίου, “ὡς κλέπτης ἐν νυκτί, ἐν ᾖ”, στην οποίαν ημέρα,” οὐρανοὶ ροιζηδὸν παρελεύσονται” , οι ουρανοί μετά ροίζου, μετά φόβου, θα περάσουν, “στοιχεῖα δὲ καυσούμενα λυθήσονται”, τα στοιχεία δε που απαρτίζουν τη Δημιουργία αφού αυτά θα καούν, θα φύγουν απ’ τους ειρμούς τους, κατά κάποιον τρόπο, όπως καίμε ένα υλικό κ το χωρίζουμε στα επιμέρους στοιχεία του, “καὶ γῆ καὶ τὰ ἐν αὐτῇ ἔργα κατακαήσεται”, δλδ και η Γη κ ό,τι υπάρχει πάνω στη Γη, όλ’ αυτά, όχι (απλά) θα καούν αλλά θα κατακαούν! Παντελώς, δλδ, θα καταστραφούν, παντελώς!
Απ’ ό,τι καταλάβατε απ’ το χωρίο αυτό τού Απ. Πέτρου, χωρεί κάποια αλληγορική ερμηνεία;
Καμία! Καμία! Πρόκειται για ρεαλιστική εικόνα, που παρουσιάζει μια πραγματικότητα, όπως την περιγράφει κ τίποτε άλλο. Είν αυτό που λέει κ δεν είναι κάτι άλλο. Δεν λέει αυτό κ να εννοεί κάτι άλλο αλλά είν’ αυτό που λέει με τις ίδιες τίς λέξεις. Όταν, μάλιστα, βάζει λεπτομέρειες, που δεν θα είχε καμία σημασία να ειπωθούν οι λεπτομέρειες αυτές, στην περίπτωση που θα ήθελε να μιλήσει αλληγορικά. Δεν υπάρχει αλληγορική ερμηνεία εδώ, αλλά είναι κατά γράμμα ερμηνεία κ ό,τι λέει το ιερό κείμενο. Βεβαίως, αντιγράφοντας τον Άγιο Ανδρέα Καισαρείας κ τον Αρέθα, ο Μιχαήλ Ακομινάτης διατυπώνει αυτά που σας λέω ως εξής: “ […] ενταύθα τα προ της φανερώσεως του αντιχρίστου καταλέγει (ότι αυτά όλα αναφέρονται σ’ εκείνα που θα συμβούν λίγο πριν από τον αντίχριστο), ο σεισμός γαρ […] ” - προσέξτε, λίγο πριν από τον αντίχριστο, αλλά πρέπει να σας πω ότι είναι κ λίγο μετά τον αντίχριστο. Είναι οι δύο όψεις τού θέματος, που θα δείτε στη συνέχεια. Η μία όψη , η μεταφορική, είναι λίγο πριν από τον Αντίχριστο. Η πραγματική, η ρεαλιστική, που ό,τι λέει το κείμενο αυτό είναι, είναι λίγο μετά από τον αντίχριστο. Δεν θα μπορούσε να είναι η πραγματική πριν από τον αντίχριστο αλλά (είναι) ευθύς μετά από τον αντίχριστο - “τα προ της φανερώσεως του αντιχρίστου καταλέγει. “ […] Ο σεισμός γαρ μετάθεσιν πραγμάτων σημαίνει (τι σημαίνει ο σεισμός; Μετάθεση πραγμάτων, δλδ; ) ως πολλαχού ής γραφής εύρηται”. Δλδ
αλλαγή καταστάσεων στην κοινωνία των ανθρώπων. Όταν, επί παραδείγματι, σήμερα έχουμε μια αλλαγή στις ιδέες, τις συνήθειές μας, αντιμετωπίζουμε τα πράγματα αλλιώτικα κ το Ευαγγέλιο δεν το βλέπουμε πια όπως το βλέπαμε πριν από 2000 χρόνια -είναι δε καταπληκτικό κ δεν έχει προηγούμενο μέσα στην Ιστορία του Χριστιανισμού το ότι μπορούμε να βλέπουμε εντελώς διαφορετικά το Ευαγγέλιο όσο σε καμιά άλλη εποχή. Κάθε εποχή, βεβαίως μπορεί να βλέπει το Ευαγγέλιο με το δικό της πρίσμα. Είναι τόσο επαναστατική η εποχή μας -κ είναι πανθομολογούμενο αυτό- ώστε σήμερα βλέπουμε τα πράγματα εντελώς διαφορετικά · τόσο διαφορετικά, που η γενιά που έζησε όπως, ακριβώς, ήταν το πρίσμα πριν από 2000 χρόνια παραξενεύεται, όταν βλέπει πώς η ερχόμενη γενιά βλέπει τα πράγματα εντελώς, μα εντελώς, ανάποδα! Αυτό είναι για πρώτη φορά στην ιστορία τού Χριστιανισμού. Έχουμε πολλές αλλαγές, μεταρρυθμίσεις, έγινε κ η προτεσταντική μεταρρύθμιση, αλλά δεν είχε πράγματα τα οποία είναι όπως είναι σήμερα. Σήμερα έχουμε απόρριψη καθολική. Τότε, απλώς, γινόντουσαν κάποιες αλλαγές, κάποιες μεταβολές, έβλεπαν αλλιώτικα τα πράγματα,, σήμερα έχουμε απόρριψη καθολική! Αυτό, ακριβώς, είναι κάτι, που νομίζω, με την φτωχή μου αντίληψη, είναι ένα στοιχείο μεταθέσεως. Δλδ ένας σεισμός στις κοινωνικές σχέσεις των ανθρώπων, κυρίως ως προς τις ιδέες. Όχι ότι έχουμε δούλους κ κυρίους κ, τώρα, η δουλεία καταργείται. Για την δουλεία, αγαπητοί μου, μίλησε ο Απ’ Παύλος. Η δουλεία, που ήταν τόσο πλατιά διαδεδομένη, καταργήθηκε ειρηνικά. Ούτε μπορούμε να μιλάνε για ισοπέδωση των τάξεων. Αληθινή διαφορά τάξεων υπήρχε τότε που υπήρχαν οι δούλοι. Τώρα είναι, απλώς, διαφορά τάξεως στα
οικονομικά θέματα. Τότε ο δούλος δεν ήταν στα θέματα τα οικονομικά. Ο δούλος ήταν πουλημένος. Αυτή, λοιπόν, η ισοπέδωση των τάξεων δεν είναι κάτι το πάρα πολύ μεγάλο. Θα λέγαμε ότι το περιμένουμε σήμερα. Κάθε εποχή έχει τα δικά της. Έχουμε κάπου το εντελώς άλλο. Έχουμε αντιλήψεις τόσο ανατρεπτικές, ώστε τίποτα δεν στέκεται στη θέση του. Αυτό νομίζω ότι είναι ο σεισμός πάνω στα θέματα αντιλήψεων, που έχουμε, κυρίως, για το Ευαγγέλιο.
Πέστε μου σε ποιαν εποχή αμνηστεύτηκε η ομοφυλοφιλία, για την οποίαν καμαρώνουν οι κατέχοντες αυτήν. Πέστε μου σε ποιαν εποχή επευφημήθηκε η έκτρωση ή η μοιχεία. Σε ποιαν; 2000 χρόνια κ πάντα υπήρχε η μοιχεία, πάντα. Αλλά ποτέ, όμως, δεν βγήκε να καμαρώσει κ να καυχηθεί απ’ τα μπαλκόνια κ να πει “εγώ είμαι η κυρία μοιχεία κ καυχιέμαι”. Εκείνοι που ήταν μοιχοί έκαναν τη μοιχεία τους κρυφά. Σήμερα η μοιχεία αμνηστεύεται. Σήμερα καμαρώνει να βγει έξω κανείς για να πει “είμαι ομοφυλόφιλος”. Καμαρώνει! Πρώτα κρυβόμασταν. Δεν το λέγαμε αυτό! Τώρα βγαίνουμε κ καμαρώνουμε γι’ αυτό. Γι’ αυτό σάς είπα ότι για 2000 χρόνια αυτά δεν σημειώθηκαν ποτέ. Σήμερα σημειώνονται. Προσέξτε, δεν σημειώνονται στους ειδωλολάτρες, γιατί στους ειδωλολάτρες έχουμε πάρα πολλή φθορά. Πάρα πολλή! Πάρτε τα Σόδομα κ τα Γόμορρα. Πάρτε τους Ρωμαίους Αυτοκράτορες, πόσο μεγάλη διαφθορά υπήρχε εκεί, στις αυλές τής Ρώμης! Μιλάμε για τους Χριστιανούς · για τους χριστιανικούς λαούς! Αυτά είναι πρωτοφανή!
“ […] Η μέντοι καινοτομία των στοιχείων η αυτή εστί σχεδόν η εν Ευαγγελίοις δηλουμένη.” Δηλ. η άλλη όψη · ότι η αλλαγή, η καινοτομία των στοιχείων τής Κτίσεως, είναι αυτή που λέει το Ευαγγέλιο. Που είπε ο Κύριος : “αι δυνάμεις των ουρανών σαλευθήσονται”. Ώστε, λοιπόν, έχουμε δύο όψεις. Αλλά, πριν προχωρήσω, για να δούμε την μετάθεση της πίστεως κ τη μετάθεση του Σύμπαντος, πριν προχωρήσω, θα μείνω λίγο στο θέμα του σεισμού, οχι με την έννοια που το λέμε τώρα, αλλά με την έννοια την γνωστή, την συνήθη, που έχουμε σεισμούς κάθε τόσο στον φλοιό τής Γής. Και οι τρεις συνοπτικοί -Ματθαίος, Μάρκος, Λουκάς- αναφέρουν ότι στους εσχατολογικούς Λόγους τού Κυρίου θα γίνουν σεισμοί, ιδίως στους έσχατους καιρούς (Ματθαίος 24,7 , Μάρκος 13,8 , Λουκάς 21,11 ). Ο Λουκάς, μάλιστα, σημειώνει το εξής (κυριολεκτεί κ, μάλιστα, δίνει έναν τόνο) : “ […] σεισμοί τε μεγάλοι κατά τόπους έσονται”. Δλδ θα υπάρξουν σεισμοί τοπικοί, μεγάλοι. Βάζει αυτό το “μεγάλοι”, που ο Ματθαίος κ ο Μάρκος δεν το προσθέτουν.
Αν έπρεπε, λοιπόν, να πούμε δυο λόγια γι’ αυτούς τούς σεισμούς, κατ’ αρχάς θα λέγαμε ότι αυτοί οι σεισμοί, οι επίγειοι σεισμοί, αντιδιαστέλλονται απ’ αυτόν τον σεισμό, για τον οποίον τόσην ώρα κάνουμε λόγο. Εξ άλλου, υπάρχει αυτή η διασάφηση (“κατά τόπους”) κ δεν έχουν καμία σχέση οι σεισμοί αυτοί με τα ουράνια σώματα. Δλδ είν’ επίγειοι σεισμοί, το καταλαβαίνετε πάρα πολύ καλά. Ακόμα, αυτός ο χαρακτηρισμός “μεγάλοι σεισμοί” φαίνεται ότι πρόκειται περί σεισμών συχνών, μεγάλων κ καταστροφικών. Βέβαια, θα μπορούσαμε να πούμε ότι σεισμοί επάνω στην Γη γίνονταν κ γίνονται πάντα. Κ, ακόμη, αν θέλετε, μπορούμε να δώσουμε μια φυσική εξήγηση, παρ’ ότι αυτό που λέμε ”φυσική εξήγηση” δεν είναι πάντα αυτό που λέμε
“φυσική εξήγηση”. Όπως μπορούμε να δώσουμε μια φυσική εξήγηση στον θάνατο. Δεν θέλω να πολυπραγμονήσω, παίρνω το τελευταίο, το και κυριότατο. Δεν δίνουμε μια φυσική εξήγηση στον θάνατο; Τι λέμε; Λέμε ότι οι ιστοί τού ανθρώπινου σώματος γερνούν κ επέρχεται ο θάνατος. Βέβαια, αν πρέπει έτσι να δούμε τον θάνατο, αυτό θα λέγαμε. Κ θα λέγαμε, ακόμα, ότι πρόκειται για μια φυσική εξήγηση, Κανείς, όμως, δεν μπορείς να εξηγήσει το βαθύτερο, αυτό, φαινόμενο του θανάτου κ να πει ότι δεν πρόκειται περί των ιστών που γερνάνε αλλά ότι ο θάνατος είν αυτό που επέτρεψε ο Θεός να εισέλθει στον κόσμο, εξαιτίας τής αμαρτίας. Ο Θεός δεν έκανε τον θάνατο. Έτσι κ εδώ, αυτό που λέμε “φυσικό φαινόμενο” κ “φυσική εξήγηση”, επειδή επαναλαμβάνεται κ επειδή βλέπουμε τα πράγματα πώς γίνονται, λέμε “φυσική εξήγηση”. Η φυσική εξήγηση είν’ επιφανειακό πράγμα. Πιο βαθύ είναι αυτό : ότι η Δημιουργία στρέφεται εναντίον τού ανθρώπου, επειδή αμάρτησε ο άνθρωπος μπροστά στον Θεό. Αυτό, βέβαια, δεν το πιάνει κανένας επιστήμονας στην παρατήρησή του ούτε κανένα πείραμα το συλλαμβάνει αυτό. Ωστόσο, για να γίνεται προφητεία περί μεγάλων σεισμών, φαίνεται ότι πρόκειται περί ιδιαζόντων σεισμών. Πολύ μεγάλοι, πολύ καταστρεπτικοί. Πάντως, να είναι ιδιάζοντες σεισμοί, όπως έχουμε κ ιδιάζοντες πολέμους. Έχουμε πολέμους, που έχουν κάτι τι ιδιαίτερο κ, συνεπώς, άξιο προφητείας. Πόλεμοι πάντα γίνονταν. Αλλά ένας πόλεμος στον οποίον θα πάρουν μέρος 200 εκ. στρατιώτες αυτό, νομίζω, είν’ άξιο προφητείας κ προφητεύεται. Μολύνσεις της ατμόσφαιρας πάντοτε έχουμε · το ότι θα μολυνθεί, όμως, το ένα τρίτο των υδάτων είν’ άξιο προφητείας. Έτσι κ εδώ, για να γίνεται προφητεία μεγάλων κ τοπικών σεισμών, πάει να πει ότι έχουν έναν ιδιάζοντα χαρακτήρα. Εκείνο που θα ‘θελα να σας πω γι’ αυτούς τούς επίγειους σεισμούς είν’ ότι ο σκοπός ενός σεισμού είναι, κατ’ αρχάς, να σειστούν οι συνειδήσεις των ανθρώπων · να συνέλθουν οι άνθρωποι. Είδατε, όταν γίνεται ένας σεισμός, τι λέμε; Λέμε “Παναγία μου, Χριστέ μου” ! Μα εσύ, ως τώρα, έλεγες ότι δεν πιστεύεις στον Χριστό! Τον έλεγες κοινωνιολόγο, Τον έλεγες φιλόσοφο! Μα δεν επικαλέστηκες άλλους φιλοσόφους κ επικοινωνιολόγους να έρθουν να σε σώσουν! Τώρα γιατί επικαλείσαι τον Χριστό; Πάει να πει ότι, μες απ’ το υποσυνείδητό σου, ξεπήδησε η πίστη στη Θεότητα, καλύτερα στην ανθρώπινη Φύση τού Χριστού κ, γι’ αυτό, Τον επικαλείσαι!Βλέπετε ότι, πολλές φορές, μια θεομηνία έρχεται να σείσει, πραγματικά, τις ανθρώπινες συνειδήσεις! Ακόμη, όλες αυτές οι πληγές που έρχονται, όπως οι σεισμοί, πολλές φορές είναι η Αγάπη τού Θεού! Η Αγάπη τού Θεού, που έρχεται με τη μορφή τής τιμωρίας, να αφυπνίσει από τον λήθαργο της αμαρτίας κ της αποστασίας κ να κάνει τους ανθρώπους να επιστρέψουν. Άλλο, τώρα, ότι οι άνθρωποι δεν θέλουν να επιστρέψουν !
Το βλέπουμε αυτό πάλι στο βιβλίο της Αποκαλύψεως, ότι ο Θεός στέλνει μια πληγή, για να μετανοήσουν οι άνθρωποι κ αυτοί βλασφημούν! Αυτό σημαίνει ότι ο Θεός έρχεται εν αγάπη με μάστιγα, οι άνθρωποι, όμως, δεν συνετίζονται. Όπως οι γονείς, όταν τιμωρούν τα παιδιά τους, δεν τα τιμωρούν για να τα εκδικηθούν, αλλά για να τα σωφρονίσουν. Άλλο, τώρα, ότι τα παιδιά, μη δεχόμενα ούτε αυτήν τη σωφρονιστική τιμωρία, που είναι βγαλμένη από την αγάπη των γονέων, δραπετεύουν από το σπίτι κ δεν ξαναγυρίζουν πια στο σπίτι, γιατί θεώρησαν ότι οι γονείς επιτέθηκαν εναντίον τους κ ότι διάκεινται εχθρικά απέναντί τους κ, συνεπώς, γιατί να καθίσουν πια στο σπίτι; Σηκώνονται κ φεύγουν! Ώστε, αγαπητοί μου, ο μέγας σεισμός είναι η μετακίνηση του Ουρανού.

Ερχόμαστε στα επιμέρους στοιχεία: “ […] και ο Ήλιος μέλας εγένετο, ως σάκος τρίχονος ” . Δλδ σκοτείνιασε ο Ήλιος σαν ένα τρίχινο σακί. “ […] Και η Σεληνη όλη εγένετο ως αίμα. ” Δλδ, αφού η Σελήνη φωτίζεται από τον Ήλιο κ ο Ήλιος δεν δίνει, πλέον, φως, τότε κ εκείνη (η Σελήνη) θα χάνει πια το φως κ της κ γίνεται αιματώδης, σκοτεινή. “ […] Και οι αστέρες τού Ουρανού έπεσαν εις την Γην, ως συκή βάλλουσα τους ολύνθους αυτής υπό ανέμου μεγάλου σειομένη. ” Δλδ, όπως μια συκιά, όταν, ακόμη, έχει άγουρα τα σύκα, κ σείεται από τον άνεμο κ πέφτουν τα σύκα κάτω, έτσι θα πέφτουν τ’ αστέρια στον Ουρανό. Αυτή η σάλευση, όπως σάς είπα, των ουράνιων σωμάτων είναι το αποτέλεσμα αυτού τού μεγάλου, παγκόσμιου σεισμού.
Θα δούμε τι λένε οι Προφήτες πάνω σ’ αυτά, γιατί, ομολογουμένως, αγαπητοί μου, δεν μπορούμε να πούμε πολλά πράγματα (τι να πούμε;) παρά μόνο θα δούμε τους Προφήτες κ από ‘κεί ό,τι μπορούμε να πάρουμε κάτι περισσότερο.
 Ο Προφήτης Ησαΐας γι’ αυτήν την αναστάτωση γράφει τα εξής (13,9-10) : “ ἰδοὺ γὰρ ἡμέρα Κυρίου ἔρχεται ” δλδ αυτή πάντα η Μέρα τού Κυρίου. Σημειώστε ότι οι πραγματικές Ημέρες τού Κυρίου είναι δύο: 1. η Ημέρα τού Κυρίου η Πρώτη είναι η Πρώτη Εμφάνιση τού Χριστού κ 2. η δεύτερη είναι η Δεύτερη Εμφάνιση του Χριστού. Κ λέγονται “Ημέρες τού Κυρίου”. Βέβαια, η κάθε μέρα είναι η Μέρα τού Κυρίου, όταν ο Κύριος έρχεται σ’ έναν λαό ή σ’ έναν άνθρωπο είτε για να τον τιμωρήσει είτε για να του δείξει την Αγάπη Του κ την Προστασία Του. Λέγεται “Θεία Επίσκεψη”. Να ένα χωρίο, που λέει “τι θα κάνουν εκείνοι που έχασαν τις καρδιές τους, όταν ο Κύριος αποφασίσει να τους επισκεφτεί;” . Γι’ αυτούς τι είναι η Μέρα τού Κυρίου; Είναι η Μέρα που θα επισκεφτεί την καρδιά τους. Η Μέρα τής Σωτηρίας είναι η Μέρα τού Κυρίου για τον καθέναν. Αλλά στην Παγκόσμια Ιστορία δύο είναι οι Ημέρες οι Μεγάλες: η Μέρα τής Πρώτης Εμφανίσεως τού Κυρίου κ η Ημέρα τής Δευτέρας Παρουσίας τού Κυρίου.
Κ εδώ λέει: “ἰδοὺ γὰρ ἡμέρα Κυρίου ἔρχεται” κ βλέπει ότι την Πρώτη Ημέρα ο Ησαΐας αλλά βλέπει την Δεύτερη.
Επί τη ευκαιρίας, θα σας έλεγα ότι οι Προφήτες τής Παλαιάς Διαθήκες δεν εξαντλήθηκαν κ οι προφητείες τους δεν εξαντλήθηκαν στην Πρώτη Παρουσία τού Χριστού, να το ξέρετε αυτό. Μην πείτε ότι “τώρα πια δεν έχουμε ανάγκη να μελετήσουμε την Παλαιά Διαθήκη”.
Κ συνεχίζει, αγαπητοί μου, ο Προφήτης Ησαΐας κ λέει: “ […] οἱ γὰρ ἀστέρες τοῦ οὐρανοῦ καὶ ὁ ᾿Ωρίων καὶ πᾶς ὁ κόσμος τοῦ οὐρανοῦ τὸ φῶς οὐ δώσουσι, καὶ σκοτισθήσεται τοῦ ἡλίου
ἀνατέλλοντος, καὶ ἡ σελήνη οὐ δώσει τὸ φῶς αὐτῆς ”. Ο Προφήτης Αμώς γράφει (8,9) : “ […] καὶ ἔσται ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡµέρᾳ, λέγει Κύριος ὁ Θεός (κ θα είναι εκείνη την ημέρα, λέει ο Κύριος ο Θεός) , καὶ δύσεται ὁ ἥλιος µεσηµβρίας, καὶ
συσκοτάσει ἐπὶ τῆς γῆς ἐν ἡµέρᾳ τὸ φῶς ”. Ο δε Προφήτης Ιωήλ λέει τα εξής (που εδώ, στην προφητεία τού Ιωήλ, βλέπουμε να έχουμε τούτο · να μιλάει για την Πεντηκοστή, γεγονός τής Πρώτης Ημέρας τού Κυρίου, ότι δλδ η
Πεντηκοστή αναφέρεται στην Πρώτη Ημέρα τού Κυρίου, την πρώτη Εμφάνιση τού Χριστού. Από ‘κεί δίνει ένα πήδημα κ βρίσκεται στην Δεύτερη Ημέρα τού Κυρίου κ μέσα στην ίδια προφητεία βλέπει κ τις δύο Ημέρες τού Κυρίου) . Για την Πρώτη, λοιπόν, μιλά για την Πεντηκοστή κ λέει: “εκχεώ από τού Πενύματός μου” κ ερμηνεύει, σαφώς, ο Απόστολος Πέτρος κ λέει στους έκπληκτους Εβραίους για τα φαινόμενα της Πεντηκοστής ότι αυτό το προφήτευσε ο Προφήτης
Ιωήλ. Κ, εν συνεχεία, λέει ο Προφήτης: “ […] συγχηθήσεται η Γη και σεισθήσεται ο Ουρανός · ο Ήλιος και η Σελήνη συσκοτάσουσι και άστρα δύσουσι (θα δύσουν) το φέγγος αυτών . […] Και δώσω τέρατα εν ουρανώ ” . “Τέρατα θα πει σημεία μεγάλα. “ […] Και επί της Γης αίμα και πύρ και ατμίδα καπνού.” Τέρατα στον ουρανό, δλδ ουράνιες μεταθέσεις. “Στην γη αίμα κ πυρ κ ατμίδα καπνού” θα πει πόλεμοι κ καταστροφή. Ώστε στη Γη καταστροφή από ανθρώπινες
ενέργειες, προσέξτε, από ανθρώπινες ενέργειες · στον Ουρανό καταστροφή όχι από ανθρώπινες ενέργειες. Αυτήν τη στιγμή είπα “όχι από ανθρώπινες ενέργειες”, γιατί (κ τώρα το
σκέφτηκα, αυτήν τη στιγμή) είπα “πού να φτάσει ο άνθρωπος;” . Αγαπητοί μου, αν βάλουμε καμιά κάψουλα σε καμιά Σελήνη (απ’ αυτές που τινάζουν ακόμα κ τη Σελήνη στον αέρα), δεν ξέρω τι θα γίνει. Τώρα το σκέφτηκα! “Ο Ήλιος μεταστραφήσεται εις σκότος και η Σελήνη εις αίμα, πριν εκείνη την Ημέρα Κυρίου, την μεγάλη και επιφανή.” Δλδ πριν να έρθει ο Κύριος εκείνη τη μεγάλη κ επιφανή (Ημέρα), που είναι η Δευτέρα τού Χριστού Παρουσία. Η μισή προφητεία έγινε · είναι η Πεντηκοστή. Η άλλη μισή είναι αυτά τα οποία σάς διάβασα.
Αυτός δε ο Κύριος προφητεύει και τον ίδιο τον χρόνο τον προ της Δευτέρας Του Παρουσίας, ως εξής: “εὐθέως δὲ (λέει ο Ίδιος ο Χριστός) , μετὰ τὴν θλῖψιν τῶν ἡμερῶν ἐκείνων (ποια είν’ αυτή η θλίψη των ημερών εκείνων; Είναι η θλίψη από την παρουσία τού αντίχριστου, με τον διωγμό των πιστών.) ὁ ἥλιος σκοτισθήσεται, καὶ ἡ σελήνη οὐ δώσει τὸ φέγγος αὐτῆς, καὶ οἱ ἀστέρες πεσοῦνται ἀπὸ τοῦ οὐρανοῦ, καὶ αἱ δυνάμεις τῶν οὐρανῶν σαλευθήσονται. Και τότε φανήσεται το σημείον τού Υιού τού Ανθρώπου εν τω ουρανώ” . (Ματθαίου 24, 29-30.) Όπως καταλαβαίνετε απ’ αυτά, δεν πρόκειται για μεταφορική εικόνα αλλά για πραγματική! Πραγματική! Είναι φανερό. Ως προς την έκφραση ότι ο Ήλιος έγινε σκοτεινός, σαν σάκος
τρίχινος, γράφει ο Ησαΐας: “ […] ενδύσω τον ουρανόν σκότος και θήσω ως σάκκον το περιβόλαιον αυτού ” . Δλδ το ντύσιμό του, όπως τότε πενθούσαν, βάζοντας ένα σακί, ένα τσουβάλι, έτσι, λέει, θα ντυθεί με πένθος, δλδ θα σκοτιστεί. Ως προς τη Σελήνη, ότι γίνεται ερυθρή, σαν είμαι, γράφει ο Ιωήλ: “ […] μεταστραφήσεται η Σελήνη εις αίμα” (3,4) .
Ως προς την πτώση των αστέρων, γράφει ο Ησαΐας: “ […] και πάντα τα άστρα πεσείται ως φύλλα εξ αμπέλου και ως πίπτει φύλλα από συκής”. Εδώ μια μικρή παρατήρηση. Όταν λέει ότι θα πέφτουν τ’ αστέρια πάνω στη Γη (σήμερα ξέρουμε ότι αυτό είν’ αδιανόητο. Πώς θα πέσουν τ’ αστέρια πάνω στη Γη; H Γη είναι πολύ μικρή, δεν μπορούν να πέσουν τ’ αστέρια πάνω στη Γή θα τη διαλύσουν.) , υποθέτω ότι πρέπει να χρησιμοποιείται το λεγόμενο “φαινόμενο κατά το
φαινόμενο”. Όπως έχουμε κ την περιγραφή τής Γενέσεως τής εξαημέρου. Ή ακόμη, χρησιμοποιεί η Αγία Γραφή δεδομένα τής κάθε εποχής την εποχή που γράφεται. Δλδ ο Ευαγγελιστής Ιωάννης χρησιμοποιεί το πτολεμαϊκό σύστημα , που θεωρεί τη γη επίπεδη κ είναι το κέντρο τού παντός. Αφού, λοιπόν, η Γη είναι επίπεδη, κατά το πτολεμαϊκό σύστημα, κ είναι το κέντρο τού παντός, προφανώς, όταν τ’ αστέρια θα πέσουν, θα πέσουν στη Γη. Κατά το πτολεμαϊκό σύστημα κ όχι κατά το κοπερνίκειο, με βάση το οποίο ξέρουμε σήμερα ότι δεν είναι δυνατό να πέσει ένα αστέρι πάνω στη Γη. Αυτά, όμως, αγαπητοί μου, είναι τεχνικά στοιχεία, που δίνουν, απλώς, μίαν εικόνα. Η Αγία Γραφή μένει πάντοτε αναλλοίωτη, δεν έχει σημασία η
έκφρασή της, σημασία έχει ότι θα έχουμε μίαν αναστάτωση ουράνιων σωμάτων.
Τι θα είχαμε να πούμε, όπως σάς είπα, γι’ αυτά τα φαινόμενα; Ότι έχουμε δύο θέσεις. Θα επανέλθω σ’ εκείνα που σας είπα πρώτα. Η μια αποτελεί εικόνα κοινωνικής κατάστασης των Χριστιανών κ η άλλη, όντως, ουράνιες αναστατώσεις. Ως προς την πρώτη (τις κοινωνικές αναστατώσεις). Ο Άγιος Ανδρέας Καισαρείας γράφει τα εξής: “ […] το της παρά της θείας οργής καταλειφθείσιν αφώτιστον ενδείκνυται · το δε πεισείν τους αστέρας, καθώς και ήδη περί των υπό Αντιόχου απαντηθέντων γέγραπται, το και τους
δοκούντας είναι φωστήρας εν κόσμω πίπτειν τοιυς γινομένοις εποκλάζοντας , ως φησίν ο Κύριος, πλανηθήναι, ει δυνατόν, και τους εκλεκτούς, διά το της θλίψεως μέγεθος ” . Δλδ το εξής:
πράγματι, η ίδια η Αγία Γραφή μάς λέει, παίρνοντας αστρονομικά στοιχεία, για να μας πει την πτώση σπουδαίων ανθρώπων. Ο Προφήτης Δανιήλ μάς το λέει αυτό, ότι ο δράκος σήκωσε την ουρά του στον Ουρανό κ έρριξε το ένα τρίτο των αστέρων. Κ εδώ παίρνει ένα παράδειγμα, όπως είναι στην εποχή τού Αντιόχου. Διαβάστε παρακαλώ το Α’ Μακκαβαίων, που πάρα πολλοί Εβραίοι έπεσαν ελληνίζοντες · άφησαν τον νόμο κ ελλήνιζαν, δλδ έγιναν ειδωλολάτρες. Γιατί αυτό ήθελε τότε ο Αντίοχος ο Επιφανής, να δημιουργήσει στην Παλαιστίνη, στους Εβραίους, να τους κάνει ν’ αφήσουν τον Νόμο κ την λατρεία τού αληθινού Θεού κ να λατρεύουν τα είδωλα (τον Δία κ.τ.λ.). Έκαναν γυμναστήριο κ άλλα πολλά στην Ιερουσαλήμ κ πάρα πολλοί έφυγαν από την πατρώα πίστη! Πάρα πολλοί ! Εξάλλου, γι’ αυτόν τον λόγο γράφτηκε κ το βιβλίο Σοφία Σειράχ, για ν’ αντιμετωπίσει αυτό το κύμα τού εξελληνισμού των Εβραίων. Γι’ αυτό γράφτηκε το βιβλίο Σοφία Σειράχ. Αλλά, όπως λέει εδώ ο Άγιος Ανδρέας, έπεσαν πολλοί! Επιφανείς, σπουδαίοι! Δίκην αστέρων, δίκην Ηλίου, δίκην Σελήνης. Έχουμε αυτό που σας είπα, την άρνηση, την αποστασία, ιδίως τις μέρες τού αντιχρίστου, που θα ασκείται εξαναγκασμός τής άρνησης της πίστης ή, ακόμη, αν θέλετε, θα έχουν χαλαρή πίστη τότε οι Χριστιανοί κ όλ’ αυτά θα δείχνουν ότι οι άνθρωποι θ’ αφήνουν την πίστη κ θα πέφτουν. Οποιανδήποτε θέση κ αν κατέχουν οι άνθρωποι, ακόμα κ την ιερατική. Το βλέπουμε κ στην εποχή μας. Όταν την ιερατική θέση έχουν ιερείς, επίσκοποι, πατριάρχες, μπορούν, εξαναγκαζόμενοι (αλλά γιατί
εξαναγκαζόμενοι σήμερα;) να κρατήσουν (παράξενο, περίεργο) την θέση τους κ να γίνουν μασόνοι! Ή να συνοδοιπορούν με το κοσμικό φρόνημα. Αυτό θα πει “πέφτουν τ’ αστέρια, σκοτίζεται ο Ήλιος κ η Σελήνη” . Δλδ πρόκειται (η μία όψη) για μια μεταφορική εικόνα, που δείχνει την πτώση έξοχων ανθρώπων. Δλδ το πνευματικό στερέωμα των πιστών αμαυρώνεται κ καταρρέει, με μια κουβέντα. Είν’ αυτό που είπε ο Κύριος: θα πλανηθούν, ει δυνατόν, και οι
εκλεκτοί. Θα πλανηθούν! Η άλλη όψη. Γράφει, πάλι , ο Άγιος Ανδρέας Καισαρείας: “ […] ει δε και αισθητώς ταύτα τού Χριστού Κριτού μετά δόξης ερχομένου συμβήσεται, αυτός αν ειδείη ότι τους αποκρύφους έχων θησαυρούς τής γνώσεως και της σοφίας” . Δλδ, εάν δε, πάλι, αυτά γίνουν κατά αισθητό τρόπο,
ο Ήλιος, η Σελήνη, τ’ αστέρια κ.τ.λ., τότε που θα έρθει ο Χριστός, ο Χριστός ξέρει πώς θα γίνουν αυτά. Αυτός που είναι το Ταμείο απόκρυφων θησαυρών γνώσης κ σοφίας. Ο Θεός ξέρει πώς θα γίνουν αυτά. Το αξιοπαρατήρητο είν’ αυτό που σημειώνει ο Αρέθας, Επίσκοπος Καισαρείας κ αυτός λέει τα εξής: “ […] σαφώς τα επί τού Σταυρού γεγενημένα σημεία η οπτασία ημίν αναζωγραφεί, τον σεισμόν και τον κλόνον τής Γής, το τού Ηλίου σκότος και τής Σελήνης όλης την εις αίμα μεταβολήν. Πάνυ δε ακριβώς επί τής Σελήνης το όλη δεδήλωται. Πλησιφαής γαρ ούσα άτε τεσσαρεσκαιδεκαταία ούσα, [...] αφού και Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης εις θεοσημείον
αναφέρει το επί τού Σταυρού συμβάν τω Ηλίω ους εις ειωθός πάθος τοις κατ’ ουρανόν σώμασιν” . Δλδ θυμάται ο Αρέθας αυτά που συνέβησαν στη Σταύρωση. Τι έγινε στη Σταύρωση; Έγινε σεισμός κ σκοτισμός τού Ήλιου για τρεις ώρες. Η παράδοση λέει -κ το διασώζει ο Άγιος Διονύσιος στα “Αρεοπαγιτικά” του- ότι τότε συνέβη ο σκοτισμός τού Ήλιου σε παγκόσμια κλίμακα. Διότι στην Αθήνα ο Διονύσιος ήδη το είδε αυτό. Αργότερα, όταν πήγε ο Απόστολος Παύλος κ έγινε Μαθητής τού Αποστόλου Παύλου, το είχε πει τότε στον ίδιον. Αγαπητοί μου, προσέξτε, θα κάνω μια μικρή παρατήρηση, πολύ σύντομη. Όταν σταμάτησε ο
Ήλιος, στην εποχή τού Ιησού τού Ναυί ήταν παγκόσμιο φαινόμενο. Στα γραπτά, στις μνήμες των κατοίκων τής Αμερικής, των ιθαγενών, των ντόπιων, το βρίσκουμε γραμμένο! Ακούσατε; Να το αντιληφθείτε αυτό, να δείτε, δλδ, ότι έχουμε μια παγκόσμια κι όχι μία τοπική διάσταση. Έτσι, ο Άγιος Διονύσιος είχε αντιληφθεί αυτήν τη μεταβολή στον Ήλιο επί τρίωρο. Και το σημειώνει στα “Αρεοπαγιτικά” του. Κ λέει, τώρα, εδώ : αυτά ήταν ιστορικά, όταν συνέβησαν στην
εποχή τού Χριστού, όταν σταυρώθηκε ο Χριστός. Τι είναι ; Είναι μια μερική εικόνα τού τι θα συμβεί, όταν θα ξανάρθει ο Χριστός. Πέστε μου, όταν διαβάζετε τα Ευαγγέλια κ διαβάζετε ότι έγινε σεισμός, ανοίχτηκαν τα μνημεία με τον σεισμό, ότι σκοτίστηκε ο Ήλιος, όποια μεταφορά θέλετε να κάνετε, γίνεται; Ταιριάζει; Πιάνει; Δεν πιάνει! Καμιά μεταφορά, καμία αλληγορία! Έχουμε πραγματική μεταβολή των στοιχείων τής φύσεως. Εκείνα, που συνέβησαν, λοιπόν, στη Σταύρωση -κ είναι παρελθόντα για μας- εκείνα αποτελούν, επαναλαμβάνω, μερική αλλοίωση
των στοιχείων για λίγη ώρα, για να δείξουν τι θα γίνει στο τέλος τής Ιστορίας, όταν θα έρθει ο Χριστός. Πάντως, λέει στη συνέχεια τα εξής. Εδώ, τώρα, προσέξτε κάτι, αγαπητοί μου. Αν θέλετε, το εκλαμβάνετε ως τιμωρία των ανθρώπων, ε; Δεν είν’ ακριβώς έτσι. Λέει στη συνέχεια: “ […] και ο ουρανός απεχωρίσθη, ως βιβλίον ελισσόμενον, και παν όρος και νήσος εκ των τόπων αυτών εκινήθησαν” . Ο Ουρανός, λέει, αποχωρίστηκε, σαν να κόπηκε στα δυο, σαν ένα βιβλίο ελισσόμενο! “Ο Ουρανός απεχωρίσθη.” “Ελισσόμενον” θα πει “περιστρεφόμενο”. Εδώ πρόκειται για μια μεγαλειώδη αλλοίωση του ίδιου του Ουρανού. Η εικόνα δεν είναι μεταφορική, είναι πραγματική! Είναι πραγματική! Μεταφορική είναι μόνον ως προς την τεχνική ορολογία, που ο Ουρανός θεωρείται ως βιβλίο “ειλητάριο” (όχι το σύνηθες, δλδ, βιβλίο) κ, ακόμη, θεωρείται σαν δέρμα τανισμένο. Όπως μάς λέει ο Ψαλμός 103, 2, “εκτείνων τον Ουρανόν ωσεί δέρριν (αυτό που εκτείνει, δλδ, τον Ουρανό σαν ένα δέρμα) ” . Είναι, απλώς, μόνον η τεχνική ορολογία αυτή που θεωρείται μεταφορική · το γεγονός είναι πραγματικό! Το “ειλητάριο” ήταν, στην αρχαία εποχή, το βιβλίο, μια περγαμηνή ή από πάπυρο ή από δέρμα, δλδ περγαμηνή από δέρμα, ήταν δύο κοντοί, δλδ δύο ξύλα στρογγυλά, το ένα από την μία άκρη τού δέρματος κ το άλλο από την άλλη άκρη. Κ το τύλιγαν αυτό κ έκλεινε το βιβλίο. Συνεπώς, εδώ σημαίνει ότι ανοίγει το ειλητάριο με τους δυο του κοντούς κ αναποδογυρίζεται, σαν να είναι γραμμένο από μέσα, να το ανοίγει κάποιος κ να μας το γυρίζει, για να δούμε τι γράφει από μέσα. Άνοιγμα κ αναποδογύρισμα. Αυτή είναι η εικόνα. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι ο Ουρανός υφίσταται μιαν αλλοίωση. Εξάλλου, όλ’ αυτά που αναφέραμε προηγουμένως αυτό φανερώνουν. Προσέξτε! Δηλ. θ’ αλλάξει ο Ουρανός, θ’ αλλάξει η Γη; Αγαπητοί μου, ναι, θ’ αλλάξει ο Ουρανός κ η Γη, το Σύμπαν ολόκληρο θ’ αλλάξει! Τι θα γίνει; Θα γίνει άλλο πράγμα! Τι άλλο πράγμα (θα γίνει) ; Ο Δαβίδ λέει στο 101 Ψαλμό: “ […] Κατ’ αρχάς, Συ, Κύριε, την Γην εθεμελίωσας και έργα των χειρών Σου εισίν οι Ουρανοί. Αυτοί απολούνται (αυτοί χάνονται), Συ δε διαμένεις · και πάντες, ως ιμάτιον, παλαιωθήσονται (θα παλιώσουν σαν ιμάτιο) κι ωσεί περιβόλαιον ελίξεις αυτούς και αλλαγήσονται ” (τότε, λέει, σαν ένα παλτό θα τους περιστρέψεις, κατά τέτοιον τρόπο, μέσα κ έξω κ θ’ αλλάξουν). Όπως ένα παλιό παλτό που τρίφτηκε, ο ράφτης το γυρίζει μέσα κ έξω, έτσι θα γυρίσεiς, λέει, τους Ουρανούς κ θα γίνουν καινούργιοι. Ο Ησαΐας γράφει: “ […] και τακήσονται πάσαι αι δυνάμεις των ουρανών και ελιγήσεται (θα περιστραφεί ) ο Ουρανός ως βιβλίον” . Απόστολος Πέτρος, ακούστε ακρίβεια: “ […] ήξει δε Ημέρα Κυρίου ως κλέπτης εν νυκτί (δλδ θα έρθει Ημέρα Κυρίου ως κλέπτης τη νύχτα, στην οποίαν), εν η οι ουρανοί ροιζηδόν παρελεύσονται , στοιχεία δε καυσούμενα λυθήσονται και η Γή και τα εν αυτή κατακαήσεται ” (σας τα εξήγησα προηγουμένως) . “Προσδοκώντας και σπεύδοντας την παρουσίαν τής τού Θεού Ημέρας.” Δλδ εμείς θα περιμένουμε και θα σπεύδουμε να δούμε αυτήν την Ημέρα τού Θεού. Πού θα είμαστε; Όχι ( = δεν θα είμαστε ) στη Γή! Ο Απόστολος Παύλος μάς λέει : “αρπαγησόμεθα εν νεφέλαις”. Πού ; Ο Θεός ξέρει, αγαπητοί μου. Εδώ, πια, έχουμε παγκόσμιο σκηνικό. Ο Θεός ξέρει. Μόνο τούτο: “αρπαγησόμεθα εν νεφέλαις εις απάντησιν του Κυρίου” . “Δι’ ἣν οὐρανοὶ πυρούμενοι (θα πάρουν φωτιά οι ουρανοί) λυθήσονται καὶ στοιχεῖα καυσούμενα τήκεται (κ τα στοιχεία που αποτελούν τα ουράνια σώματα θα καούν κ θα λιώσουν) · καινοὺς δὲ οὐρανοὺς καὶ γῆν καινὴν (καινούργιους Ουρανούς κ καινούργια Γη) κατὰ τὸ ἐπάγγελμα αὐτοῦ προσδοκῶμεν, ἐν οἷς δικαιοσύνη κατοικεῖ, κατά την υπόσχεσιν τού Χριστού περιμένομεν”. Δηλ. που σ’ αυτούς τούς Ουρανούς κ την καινούργια Γη κατοικεί η αγιότητα. Θυμάστε τούς Μακαρισμούς, που λένε “μακάριοι οι πραείς, ότι αυτοί κληρονομήσουσι την Γην”; Ο πράος άνθρωπος χάνει το χωράφι του, τον πάει ο άλλος στο δικαστήριο κ του το παίρνει! Πώς, Κύριε, θα κερδίσει την Γη ο πράος άνθρωπος; Ποιαν Γη; Την παλαιωμένη; Όχι! Την καινούργια Γη! Είναι η καινούργια Γη κτήμα των πράων. Για την καινούργια Γη μιλά εκεί ο Κύριος. Όλ’ αυτά που σας λέω, αν δείτε τώρα την Αγία Γραφή, αν τη διαβάζατε τώρα, θα βλέπατε εκαινούργια πράγματα στην Αγία Γραφή, αγαπητοί μου! Ο Ησαΐας λέει: “ […] έσται γαρ ο Ουρανός καινός και η Γη καινή ” (Ησαΐας 65, 17). Δηλ. θα είναι ο Ουρανός καινούργιος κ η Γή καινούργια. Αλλά κ στο ίδιο το βιβλίο τής Αποκαλύψεως, προς το τέλος, το βλέπουμε αυτό. Ο Ίδιος ο Κύριος λέει “ […] ιδού καινά ποιώ πάντα ” . Δλδ να, όλα τα κάνω καινούργια! Γιατί; (Διότι) έχουν παλιώσει. Πώς πάλιωσαν ; (Πάλιωσαν) με την αμαρτία. Είναι ολόκληρο το Σύμπαν εκεί που μπήκε μέσα η αμαρτία, η φθορά, ο θάνατος. Πρέπει, λοιπόν, να γίνει καινούργια. Προσέξτε, όμως, λέει ο Άγιος Ανδρέας: “ […] διά τούτου των ουρανών ελίσσεσθαι ως βιβλίον και έτερόν τι σημαίνεται · το μη αφανισμόν τον Ουρανόν υποστήναι · αλλ’ οιον ειλιγμόν τινα και αλλαγήν επί το βέλτιον, ως φησίν Ειρηναίος” . Δεν σημαίνει μ’ αυτό ότι θα χαθεί ο Ουρανός αλλά θα γίνει καινούργιος, καλύτερος, όπως λέει ο Άγιος Ειρηναίος! Πράγματι, ο Άγιος Ειρηναίος, αγαπητοί μου, απόσπασμα υπ. αριθμ. 96, γράφει τα εξής καταπληκτικά: “ου γαρ η υπόστασις, ουδέ η ουσία τής κτίσεως εξαφανίζεται”. Δεν εξαφανίζεται, λέει η υπόσταση κ η ουσία τής φύσεως. “Αληθής γαρ και βέβαιος ο συστησάμενος αυτήν” , δλδ Εκείνος που δημιούργησε την ύλη Αυτός είναι αληθής κ βέβαιος. Ό,τι φτιάχνει ο Θεός δεν γίνεται μηδέν! Εκ του μηδενός έκανε το Σύμπαν, αλλά στο μηδέν δεν επιστρέφει το Σύμπαν! “Αλλά το σχήμα παράγει τού κόσμου τούτου”, δλδ το σχήμα, όχι η ουσία τού Σύμπαντος, το σχήμα αλλάζει! Δεν θα είναι, πλέον, περιστρεφόμενα σώματα, όπως είναι ο Ήλιος κ η Γη κ η Σελήνη!Γι’ αυτό θα μετακινηθούν! Τι θα είναι; Θα είναι η Βασιλεία τού Θεού! Γι’ αυτό λέει κ ο Απόστολος Παύλος (Α’ Κορινθίους 7,31) κ αναφέρεται στο θέμα τού γάμου ολόκληρο το κεφάλαιο, στο θέμα τού γάμου κ της παρθενίας κ λέει το εξής : κάθεστε κ τρίβεστε με προίκες, με γάμους, με τούτα, μ’ εκείνα, με περιουσίες, οι‘χρώμενοι τω κόσμω ως μη καταχρώμενοι’ , ο πολιτισμός παράγει το σχήμα τού κόσμου τούτου. Δεν λέει ότι παράγει ο κόσμος αλλά λέει ότι παράγει το σχήμα τού κόσμου τούτου. Περνά η μορφή κ το σχήμα του. Θ’ αλλάξει. Κ, όπως θα μας πει ο Απόστολος Πέτρος, οι βασιλείς τής Γης, οι πάντες θα πάνε να χωθούν στις τρύπες τής Γης! Τι σημαίνει αυτό; Πού θα θάψουν, λέει, οι άνθρωποι σ’ αυτές τις αλλαγές; Κ συνεχίζει ο Άγιος Ειρηναίος: “ […] τουτέστιν εν οις παράβασις γέγονεν, ότι επαλαιώθη ο άνθρωπος εν αυτοίς ” . Δλδ. αυτοί οι ουρανοί, αυτός ο κόσμος έγινε παράβαση. Παλαιώθηκε ο κόσμος. Παλαίωση σημαίνει ότι μπήκε ο θάνατος κ η φθορά. Θυμάμαι ένα άρθρο σ’ ένα βιβλίο αστρονομικό τού Sir James Jeans, με τίτλο “Ο Ήλιος πεθαίνει”, τώρα δεν υπάρχει αυτό. Ακόμα κ αστρονομικά παρατηρείται αυτό, ο Ήλιος να πεθαίνει. Εξαντλείται! Όμως, βέβαια, δεν θα συμπέσει η εξάντληση από φυσικής πλευράς με την Δευτέρα Παρουσία τού Χριστού. Όχι, δεν συμπίπτουν αυτά. Θα γίνει μπορεί αύριο. “ […] Και δια τούτο το σχήμα τούτο πρόσκαιρον εγένετο.” Ποιο σχήμα; Της Γης, του Ουρανού! Ακόυσατε; Πρόσκαιρο! Λέμε “πώς θα θρέψουμε τα παιδιά μας;” . Δεν βλέπεις ο πληθυσμός της Γης; Η Γη μας είναι πολύ μικρή! Πρόσκαιρο το σχήμα, πρόσκαιρο! “ […] προειδότος τα πάντα τού Θεού (επειδή ο Θεός προγνώριζε τι θα γίνει, ότι θα έρθει το τέλος ) . Παρελθόντος δε τού σχήματος τούτου (αφού θα περάσει το σχήμα τούτο ) και ανανεωθέντος τού ανθρώπου ( = θα γίνει καινούργιος ο άνθρωπος με την ανάσταση των νεκρών ) και ακμάσαντος προς την αφθαρσίαν, ώστε μηκέτι δύνασθαι πέρα παλαιωθήναι (κ θατελειοποιηθεί στην αφθαρσία, χωρίς πια να μπορεί να παλιώσει, επειδή δεν θα υπάρχει ο θάνατος ) έσται ο ουρανός καινός, και η γη καινή· εν τούς καινούς αναμενεί ο άνθρωπος αεί καινός, και προσομιλών τω Θεώ ” . Δλδ στους καινούργιους ουρανούς κ στην καινούργια Γη, που θα μένει ο πάντα καινούργιος άνθρωπος κ θα έχει κοινωνία με τον Θεό. Ώστε η σάρωση του Σύμπαντος δεν θα είναι, απλά, μια τιμωρία αλλά ανακαίνιση του Σύμπαντος κ, τότε, όταν θα γίνει αυτή η ανακαίνιση, θα έλθει ο Χριστός να πάρει τους δικούς Του. Αυτοί που θα έχουν αναστηθεί στην αιώνια ζωή! Αγαπητοί μου, πολύ μεγάλα, πολύ τρανά· όλ’ αυτά δείχνουν τον θαυμάσιο προορισμό μας! Ας ρυθμίζουμε, λοιπόν, τη ζωή μας σύμφωνα με εκείνα που ο Θεός μάς έχει προδιαγράψει!

32α ομιλία στο βιβλίο της Καινής Διαθήκης
« Ιερά Αποκάλυψις ».

Όλες οι ομιλίες του βιβλίου 
« Αποκάλυψις » εδώ ↓.
http://www.arnion.gr/index.php/p-thanasios-mytilina-os/milies-p-thanasiou/kainh-diauhkh/iera-apokalycis
↕️
https://youtube.com/playlist?list=PLxBsMI6pr40qa7vUvidbEX6OBGq3b9WeV

Απομαγνητοφώνηση :
Μαρία Δερμιτζάκη:
https://youtube.com/@orthodoxaskirtimata

__⬇️Playlist "Ασπάλαθου".⬇️__
https://aspalathos21.blogspot.com/2021/07/blog-post_83.html?m=0

📃Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του πατρός Αθανασίου. ⬇️
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=1

📜 Αποσπάσματα ομιλιών πατρός Αθανασίου ⬇️
https://athanasioslogos.blogspot.com/?m=0

Κατάλογος ομιλιών πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://drive.google.com/file/d/1JmrxaObMVyTA4_pS5yuMaQdoBf8-LwBP/view?usp=drivesdk

__⬇️ Facebook ⬇️__
https://www.facebook.com/groups/1637818926362004/?ref=share

†.Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.

18 Ιουλίου 2021

μηδὲν κατὰ ἐριθείαν ἢ κενοδοξίαν, ἀλλὰ τῇ ταπεινοφροσύνῃ ἀλλήλους ἡγούμενοι ὑπερέχοντας ἑαυτῶν.

†.«μηδὲν κατὰ ἐριθείαν ἢ κενοδοξίαν, ἀλλὰ τῇ ταπεινοφροσύνῃ ἀλλήλους ἡγούμενοι ὑπερέχοντας ἑαυτῶν.» (Φιλιπ. 2,3) Τίποτα να μην κάνετε «κατὰ ἐριθείαν», δηλαδή κατά φατριασμό, κατά αντιζηλία ή κενοδοξία, αλλά με την ταπεινοφροσύνη, ο καθένας να αναγνωρίζει τους άλλους ανωτέρους του. Αυτοί οι λόγοι του Αποστόλου Παύλου είναι εξαιρετικά πολύτιμοι για την ζωή μας, γιατί, χωρίς να πώ ότι αυτή τη στιγμή, ότι για πρώτη φορά βγαίνω εις την ζωή, ή πρώτη φορά μπορεί να βλέπω αρετές και κακίες μιας κοινωνίας ανθρώπων. Αλλά μπορώ να σας πώ, -αν θέλετε πιστέψατέ με- μόλις αρχίζω να ανακαλύπτω -μπράβο θα μου πείτε, μεγάλη ανακάλυψη έκανες, δέν την είχες δεί μέχρι τώρα;- αγαπητοί μου, μόλις αρχίζω να ανακαλύπτω, ότι υπάρχει πολύς φθόνος εις τον κόσμον αυτόν. Πολύς φθόνος και δηλητήριο. Δέν το ήξερα άλλοτε αυτό; Δεν ξέρω, τώρα αρχίζω να το συνειδητοποιώ. Κάποτε μου έλεγαν κάποιοι άνθρωποι, για κάποιον άνθρωπο ότι έχει πολύ φθόνο, διότι, διότι.. Δέν το πίστευα. Δέν μπορούσα να το πιστέψω. Τώρα αρχίζω να το βλέπω. Και μάλιστα αυτός ο φθόνος των ανθρώπων, θρησκευτικών ανθρώπων, δέν  ομιλώ περί μή πνευματικών ανθρώπων, όχι δεν εννοώ αυτό, εννοώ άνθρωποι που λέγονται Χριστιανοί. Αυτός ο φθόνος επικρατεί βαθύτατα και ευρύτατα. Δεν διστάζει αυτός ο φθόνος αυτή η εριθεία, η αντιζηλία, να χρησιμοποιεί και τις στήλες του εντύπου χάρτου. Σε εφημερίδες και περιοδικά, να γράφεται αυτός ο φθόνος. Έτσι που να λέει κανένας, "Για όνομα του Θεού, δέν ντρέπονται;" Αλλά θα μου πείτε, Ποιος πότε θα τολμούσε να προβάλει και δημοσίως, και να βάλει την υπογραφή του από κάτω, και να εμφανίζεται ως αντίζηλος; Ω, ο άνθρωπος ξέρει να βρίσκει πάντοτε τις ωραίες μουτσούνες, τις ωραίες προσωπίδες, να κρύβεται. Κάποτε και υπό την προσωπίδα της αγάπης• εδώ είναι τώρα το περίεργο, της αγάπης, και να μην είναι παρά δηλητήριο φθόνου. Είναι κάτι που.. να βλέπετε στις εκφράσεις πώς γράφουν, και να λένε, από αγάπη κινούμεθα, αλλά καλά θα ήτανε να πας να κλειστείς σε ένα μοναστήρι, να κλάψεις για τις αμαρτίες σου, να γράφουνε. Αλλά από αγάπη κινούμεθα. Άνθρωπε, αν κινείσαι από αγάπη, στείλε μία προσωπική επιστολή, το βγάζεις αυτό στη δημοσιότητα.. ή ακόμα ή ακόμα.
Άλλοι, κρύπτονται υπό το ενδιαφέρον του δόγματος. Οτι αυτοί οι άνθρωποι, αυτοί οι άνθρωποι, είναι αιρετικοί, προσέξτε, είναι αιρετικοί. Οχι να είναι αιρετικοί. Διότι τότε θα έπρεπε να πούμε και τους Πατέρες που χτυπούσαν τους αιρετικούς, θα λέγαμε ότι ήσαν φθονεροί. Να φυλάξει ο Θεός. Προσέξατε αυτό το σημείο. Τότε θα λέγαμε, ότι ο υπ αριθμόν ένα φθονερός είναι ο Μέγας Αθανάσιος, ο οποίος δεν ήθελε επουδενί λόγο να πεισθεί, ότι ο Άρειος είχε μετανοήσει. Οχι αυτό. Οταν ψάχνουν οι άνθρωποι να βρούν κάτι, για να πουν ότι ο άλλος είναι αιρετικός, μόνο και μόνο για να τον πλήξουν. Και ότι τάχα κρατάει αυτός ο οποίος ελέγχει, την θέση του Ορθοδόξου. Πόσα τέτοια γίνονται.. Μόνο αγαπητοί μου αυτήν τη στιγμή να σκεφτείτε, μόνο να σκεφτείτε, τί διαμείβεται μεταξύ παλαιοημερολογιτών και νεοημερολογιτών, είναι αρκετό, είναι αρκετό. Γιατί; Πόσο δηλητήριο χύνεται.. Γιατί; Και να κατηγορούν οι μέν τους δέ, είσαστε  αιρετικοί, είσαστε σχισματικοί.. Γιατί;
Πράγματι πρόκειται περί αιρέσεως; Να φυλάξει ο Θεός! Ποιος θα μπορούσε ποτέ να υποστηρίξει, ότι ο νεοημερολογίτης ή ο παλαιοημερολογίτης, είναι αιρετικός; Να φυλάξει ο Θεός! Ούτε ο ένας είναι, ούτε ο άλλος είναι αιρετικός. Απλώς κάτι στάθηκε, αυτό που στάθηκε, που δέν συμφώνησαν, το ημερολόγιο, και δημιουργήθηκε ένα σχίσμα. Το να λες στον άλλον, ότι τα μυστήρια που έχει είναι άκυρα, είναι βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος. Τα καταλαβαίνετε. Θα τα έχετε ακούσει πολλές φορές αυτά, και λοιπά και λοιπά. Ολα αυτά αγαπητοί μου είναι η εριθεία πού λέγει ο Απόστολος Παύλος. Είναι εκείνο που σας έλεγα, ότι, όταν κάποιος -σας το είπα μία περασμένη φορά- ανοίξει ένα μαγαζί, έναν φούρνο, πάει ο άλλος πιο κάτω και ανοίγει και αυτός φούρνο. Κι αν μεν πρόκειται περί εμπορικής αντιζηλίας, ε, το κακό είναι λίγο. Οταν πρόκειται όμως περί πνευματικής αντιζηλίας, τότε τί γίνεται; Κι όταν βλέπετε, ο καθένας να προσπαθεί να αποκτήσει οπαδούς, γιατί αυτό; Δέν είναι κακό πράγμα; Μιλάει κάποιος εδώ, πάει ο άλλος δίπλα και μιλάει, από τί; Απο εριθεία, από αντιζηλία. Ο Απόστολος Παύλος το γράφει σε μία του επιστολή αυτό, «οὕτω δὲ φιλοτιμούμενον εὐαγγελίζεσθαι οὐχ ὅπου ὠνομάσθη Χριστός, ἵνα μὴ ἐπ᾿ ἀλλότριον θεμέλιον οἰκοδομῶ,» (Ρωμ. 15,20) λέγει, πουθενά ποτέ δεν πήγα να κηρύξω Χριστό, εκεί που πήγαν άλλοι Απόστολοι να κηρύξουν. Γιατί ακριβώς φοβόταν αυτήν την εριθεία. Ούτε κατά φαντασία, ούτε κάθ' υπόνοια να θεωρηθεί, ότι ο Απόστολος Παύλος κινούνταν, υπέρ του Ευαγγελίου κατά εριθεία, από αντιζηλία.

   Αλλο τώρα ότι πολλές φορές, ξέρετε, να σας το πώ και αυτό, και έχουμε ένα ιστορικό προηγούμενο, έχουμε πολλά ιστορικά προηγούμενα, πολλά, αλλά ένα είναι ίσως πολύ κεφαλαιώδες. Θα μου πείτε, δέν το σκεφτήκαμε ή δεν το ξέραμε ποτέ αυτό. Ε, να δείτε που φτάνει η ανθρώπινη κακία. Μπορεί δύο συνεργάτες στο έργο του Θεού, πραγματικά να είναι συνεργάτες και να συνεργάζονται αγαθώς, αυτοί όμως που τους ακολουθούν, ο ένας να διαβάλλει τον άλλον, ή η μία μερίδα να διαβάλλει τον αρχηγό της άλλης μερίδος, και αντιστρόφως. Αυτό στην εποχή μας είναι άφθονο, αφθονεί στην εποχή μας. Ποιο είναι όμως το ιστορικό προηγούμενο; Ο Απόστολος Πέτρος και ο Απόστολος Παύλος, είχαν αγαθές σχέσεις; Μα, τίθεται θέμα; Κι όταν κάποτε ο Απόστολος Παύλος, βεβαίως, έλεγξε τον Απόστολο Πέτρο, τον έλεγξε, ενώπιον πάντων όπως λέγει ο ίδιος. « Ὅτε δὲ ἦλθε Πέτρος εἰς Ἀντιόχειαν, κατὰ πρόσωπον αὐτῷ ἀντέστην, ὅτι κατεγνωσμένος ἦν./πρὸ τοῦ γὰρ ἐλθεῖν τινας ἀπὸ Ἰακώβου μετὰ τῶν ἐθνῶν συνήσθιεν· ὅτε δὲ ἦλθον, ὑπέστελλε καὶ ἀφώριζεν ἑαυτόν, φοβούμενος τοὺς ἐκ περιτομῆς./καὶ συνυπεκρίθησαν αὐτῷ καὶ οἱ λοιποὶ Ἰουδαῖοι, ὥστε καὶ Βαρνάβας συναπήχθη αὐτῶν τῇ ὑποκρίσει./ἀλλ᾿ ὅτε εἶδον ὅτι οὐκ ὀρθοποδοῦσι πρὸς τὴν ἀλήθειαν τοῦ εὐαγγελίου, εἶπον τῷ Πέτρῳ ἔμπροσθεν πάντων· εἰ σὺ Ἰουδαῖος ὑπάρχων ἐθνικῶς ζῇς καὶ οὐκ ἰουδαϊκῶς, τί τὰ ἔθνη ἀναγκάζεις ἰουδαΐζειν;» (Γαλ. 2, 11 - 14) Ακριβώς, διότι εκείνο το οποίο έκανε ο Απόστολος Πέτρος, από μία κάποια δειλία για μία στιγμή. Όταν ήρθαν στην Αντιόχεια Χριστιανοί εξ Ιουδαίων, εκ περιτομής, και προσποιούνταν ότι δέν έπρεπε να τρώει τα ειδωλόθυτα, ας πούμε, κάπως έτσι. Πήρε μία στάση, μαζί μ' εκείνους που ήρθαν από τα Ιεροσόλυμα. Ενώ μέχρι πριν έρθουν, ο Απόστολος Πέτρος, ορθώς, κινούνταν ελεύθερα. Κι όταν το είδε αυτό ο Απόστολος Παύλος τον έλεγξε, και του λέγει ότι αυτό που κάνεις δέν είναι σωστό. Και λέγει μάλιστα ο Απόστολος Παύλος ότι: «κατὰ πρόσωπον αὐτῷ ἀντέστην/εἶπον τῷ Πέτρῳ ἔμπροσθεν πάντων» Ήτανε θέμα πνευματικό, καθαρά πνευματικό. Ήταν η αφετηρία του Ευαγγελίου. Δέν χωρούσε τέτοιες καταστάσεις. Διότι, άν αυτές οι καταστάσεις επικρατούσαν, Τι θα γινόταν μέσ' την Εκκλησία; Αλλ' όμως, το ότι αυτό δέν στάθηκε αιτία να δημιουργηθεί πρόβλημα σχέσεων, το βλέπουμε στον Απόστολο Πέτρο αργότερα, να γράφει σε μιά του επιστολή ότι: «καθὼς καὶ ὁ ἀγαπητὸς ἡμῶν ἀδελφὸς Παῦλος κατὰ τὴν αὐτῷ δοθεῖσαν σοφίαν ἔγραψεν ὑμῖν,/ὡς καὶ ἐν πάσαις ταῖς ἐπιστολαῖς λαλῶν ἐν αὐταῖς περὶ τούτων, ἐν οἷς ἐστι δυσνόητά τινα, ἃ οἱ ἀμαθεῖς καὶ ἀστήρικτοι στρεβλοῦσιν ὡς καὶ τὰς λοιπὰς γραφὰς πρὸς τὴν ἰδίαν αὐτῶν ἀπώλειαν.» (Β Πε. 3, 15 - 16)
Ο αγαπητός ημών αδελφός Παύλος, έγραψε επιστολές, που μερικοί, οι οποίοι είναι αστήρικτοι, τις παρανοούν και πλανώνται. Πώς αποκαλεί τον Απόστολο Παύλο; Τον αποκαλεί αγαπητό αδελφό; Ε, λοιπόν αγαπητοί, θα το φανταζόσασταν ποτέ.. Ο Απόστολος Πέτρος έφυγε από τον κόσμον αυτόν, Απόστολος Παύλος έφυγε από τον κόσμον αυτόν. Ύστερα μάλιστα, αν θέλετε, από τρείς αιώνες, δηλαδή θα λέγαμε σε χρόνο ανύποπτο, απλώς; Γράφτηκαν κάποια συγγράμματα, τα οποία, ότι δήθεν τα έγραψε ο άγιος Κλήμης επίσκοπος Ρώμης. Δήθεν. Αλλά αυτά είναι ψευδή είναι νόθα. Και αυτά τα ονόμασε  η ιστορία η εκκλησιαστική "κλημέντια", και μάλιστα "ψευδοκλημέντια." Οτι δήθεν προέρχονται από τον Κλήμεντα Ρώμης, αλλά είναι ψευδή, νόθα, είναι του 3ου αιώνος. Τί γράφει εκεί μέσα λέτε; Άν σας πώ ότι μιλάει για το πρωτείο του Πάπα.. Εκεί στηρίζονται οι παπικοί, σ' αυτά τα νόθα συγγράμματα. Και τι άλλο λέει; Να βρίζει ο Απόστολος Πέτρος τον Απόστολο Παύλο. Και ότι ο Απόστολος Παύλος δέν είναι μαθητής του Χριστού, αλλά είναι ο Απόστολος Πέτρος. Γιατί λέτε; Συκοφαντία δεινή! Μόνο και μόνο, για να στηρίξουν το προνόμιο του Επισκόπου της Ρώμης. Για να έχει το προβάδισμα. Ακούτε παρακαλώ. Βλέπετε ότι κάποτε οι άνθρωποι φτιάχνουν, χαλκεύουν καταστάσεις και μετά θάνατον; Βάζουνε τους ανθρώπους δηλαδή, ανθρωποι που φύγαν από την παρούσα ζωή, γράφουν τέτοια πράγματα μόνο και μόνο γιατί; Για λόγους ιδιοτελείς, συμφεροντολογικούς και λοιπά. Ολα αυτά λέγονται εριθεία. Αυτά τα πράγματα είναι δυνατόν ποτέ, εάν επικρατούν στην ζωή μας, να λεγόμαστε πνευματικοί άνθρωποι; Γράφει λοιπόν ο Απόστολος Παύλος. Σας παρακαλώ, σας ικετεύω «μηδὲν κατὰ ἐριθείαν», τίποτα να μήν κάνετε κατά αντιζηλία, ή κενοδοξία. Ώ, αυτή η κενοδοξία, αυτή η κενοδοξία. Η εριθεία και η κενοδοξία μαστίζει τις κοινωνίες μας. Ο καθένας θέλει να προβληθεί, θέλει τ' όνομά του να ακουστεί. Μα στη γειτονιά, μα στο σπίτι μέσα, μα στους συγγενείς, μα στην κοινωνία, μα οπουδήποτε θέλει να ακουστεί. Κι αν το θέλετε, αυτές οι εριθείες και οι αντιζηλίες, έκαναν την κοινωνία να είναι αυτή που είναι. Να έχει τα προβλήματά της, κι αν το θέλετε, που τελικά ο Χριστιανισμός, να μήν βρήκε την εφαρμογή του μέσα στην ζωή μας. Κι αφού δέν εγκαθιδρύθηκε η πνευματική ζωή μέσα στις κοινωνίες μας, επόμενο ήταν να εγκαθιδρυθούν άλλα συστήματα. Όταν σήμερα έχουμε αυτά τα συστήματα που έχουμε, κομμουνισμοί, αθεΐες, πράματα θάματα, ή συστήματα κοινωνιστικά, όλα αυτά τί λέτε, από πού είναι; Γιατί δέν εγκαθιδρύθηκε η αγάπη του Χριστού μέσα στις καρδιές μας. Οι άνθρωποι κινούνται από συμφέροντα, κινούνται από κενοδοξίες, και από ιδιοτέλειες και από εριθείες. Να μήν έχεις εσύ το προβάδισμα, να το έχω εγώ. Μεταξύ λαών, το βλέπετε αυτό το πράγμα; Όχι, γιατί να έχεις το προβάδισμα εσύ; Θα το έχω εγώ. Θα σε φάω εγώ, δέν θα με φας εσύ εμένα, θα σε πάω εγώ. Αυτός ο ανταγωνισμός, φερ' ειπείν Ανατολής - Δύσεως, ω, να με φας εσύ; Εγώ θα σε φάω. Φοβερά πράγματα, φοβερά! Από την μικρογραφία δύο ανθρώπων ή μιας οικογενείας, πάμε στην μεγαλογραφία των λαών, πώς οι λαοί σκέπτονται και κινούνται.

    «ἀλλὰ (λέγει ο Απόστολος Παύλος) τῇ ταπεινοφροσύνῃ ἀλλήλους ἡγούμενοι ὑπερέχοντας ἑαυτῶν.» Είναι η πρώτη φορά, στην Καινή Διαθήκη φυσικά, που προβάλλεται η αρετή της ταπεινοφροσύνης. Είναι μιά αρετή, που δεν είχε προβληθεί ούτε και εις αυτήν ακόμη την Παλαιά Διαθήκη, σε όλο της το βάθος και σε όλο της το πλάτος, η ταπεινοφροσύνη.
Και λέγει τώρα ο Απόστολος, με ποιο τρόπο θα μπορέσετε να νικήσετε την εριθεία και την κενοδοξία, παρά με την ταπεινοφροσύνη. Τί θα πεί ταπεινοφροσύνη. Πολλές φορές έχω μιλήσει, παρά μόνο δυο λόγια θα σας πώ. Γιατί ο Απόστολος δίνει ένα μέτρο. Το να έχω ταπεινό φρόνημα, και να μήν πιστεύω για τον εαυτό μου μεγάλα πράγματα. Ή, αν θέλετε, όπως λέει και ο Μέγας Βασίλειος, να βλέπω τον αληθινό εαυτό μου, αυτός που είναι. Κι άμα βλέπω τον αληθινό εαυτό μου, τότε ποτέ, μα ποτέ δέν πρόκειται να υπερηφανευθώ ή να κενοδοξίσω. Ποιος είναι ο πραγματικός μου εαυτός; Αυτός που είμαι, όπως με βλέπει ο Θεός. Αν μπορούσαμε να βλέπουμε τον εαυτό μας όπως μας βλέπει ο Θεός.. Άν μπορούσαμε.. Διότι, τότε είναι αδύνατον να κενοδοξίσουμε. Θα βρούμε τόσα και τέτοια πράγματα, που είναι αδύνατον, αδύνατον. Ομως ποιό είναι το μέτρο που προβάλλει ο Απόστολος Παύλος; Είναι υπέροχο, αλλά είναι και ουσιώδες, λέγει: «ἀλλήλους ἡγούμενοι ὑπερέχοντας ἑαυτῶν.» Να πιστεύετε, να θεωρείτε, ότι, όλοι οι άλλοι υπερέχουν από εσάς. Ότι, όλοι οι άλλοι είναι ανώτεροι από εσάς. Προσέξτε, αυτό είναι πάρα πολύ δύσκολο πράγμα. Πότε θα θεωρήσω τον άλλον ότι είναι ανώτερος από 'μένα; Όταν βλέπω την πραγματική μου κατάσταση. Οταν δέν δώ τον πραγματικό μου εαυτό, αληθινά δηλαδή, είναι αδύνατον ποτέ να πώ ότι οι άλλοι είναι καλύτεροι από' μένα. Εδώ όμως υπάρχει νόθος περίπτωση, την οποία οπωσδήποτε πρέπει να δούμε. Και η οποία είναι ευρυτάτη, είναι η εξής:  Έχουμε ακούσει πάρα πολλές φορές την φράση, "Εγώ δεν είμαι καλός άνθρωπος, ενώ εσύ είσαι πολύ καλός άνθρωπος. Εγώ δέν έχω χαρίσματα, έχεις εσύ χαρίσματα. Εγώ είμαι αμαρτωλός, ενώ εσύ είσαι άγιος άνθρωπος." Το έχετε ακούσει αυτό; Κατά πλησμονή λέγεται, ε λοιπόν, είναι ψεύτικο. Λέγεται από ένα αίσθημα μειονεκτικότητος. Κι όταν επικρατούν στη ζωή μας αισθήματα μειονεκτικότητος, αυτό δεν είναι ειλικρίνεια, δεν είναι αληθινή ταπείνωση, αλλ' είναι εγωισμός, είναι αληθινός εγωισμός. Δεν φτάνω εκείνο, το οποίο έπρεπε να φτάνω, και μη δυνάμενος να το φτάσω, υποτιμώ τον εαυτόν μου, τον υποτιμώ όμως από μία ανάστροφη αντίδραση. Δεν μπορώ ν' ανεβώ; Κατεβαίνω πιο κάτω. Και κατεβαίνω πιο κάτω από αντίδραση, κι αυτό λέγεται στην ψυχολογία αίσθημα μειονεκτικότητος. Αλλά ξέρουμε όλοι, ότι τα αισθήματά μειονεκτικότητος έχουν υπόβαθρο τον εγωισμό, και είναι δυσθεράπευτα. Εξίσου μ' εκείνον ο οποίος έχει αισθήματα υπεροχής. Είτε λοιπόν αισθήματα μειονεκτικότητος έχω,  είτε αισθήματα υπεροχής, το υπόβαθρο είναι εγωιστικό. Για να μπορέσω να πώ στον άλλον άνθρωπο, να το πώ μέσα μου αυτό το πράγμα, όχι να το λέω με λόγια, ότι πραγματικά αυτός ο άνθρωπος είναι ανώτερος από 'μένα, πρέπει να έχω αληθινή ταπείνωση, αληθινή, να το πιστεύω. Ποιό είναι το κριτήριο; Ακούσατέ το. Όταν αυτός ο άνθρωπος με προσβάλλει, να μή θυμώσω, όχι να καμωθώ να μή θυμώσω, όχι να προσπαθήσω να μη θυμώσω, αλλά να μή θυμώσω. Και να μήν στεναχωρηθώ. Γιατί; Γιατί αυτό που μου 'πε, είναι εκείνο που εγώ έβλεπα στον εαυτό μου. Επί παραδείγματι, ο άλλος είναι γραμματισμένος, και με πει εμένα αμόρφωτο, "αμόρφωτε άνθρωπε. Εάν εγώ έχω δεί στον εαυτό μου ότι είμαι αμόρφωτος, τότε δέν θα θυμώσω, αλλά θα πώ, "μου είπε εκείνο που πραγματικά είμαι". Αλλά όταν θυμώσω, σημαίνει ότι αυτό δέν το είχα πιστέψει, γι' αυτό και θύμωσα. Ώστε, αν κάποιες άλλες μπορώ να λέω ότι είμαι αμόρφωτος, το λέω από αίσθημα μειονεκτικότητος, δέν είναι αληθινό, είναι ψεύτικο. Το ξέρετε ότι πάσχουμε όλοι από αυτά τα αισθήματα μειονεκτικότητος, λίγο ή πολύ; Γι' αυτό αγαπητοί μου, ας προσπαθούμε να αισθανόμαστε ότι οι άλλοι πραγματικά, υπερέχουν. Κι όταν πραγματικά υπερέχουν, χωρίς να ζηλοτυπούμε, κι αν μας πουν μία κουβέντα να μας υποτιμήσουν, να μήν θυμώσουμε, τότε μπορούμε να έχουμε το κριτήριο, ότι πράγματι αισθανόμαστε τον εαυτό μας ότι είναι κατώτερος από τους άλλους. Αλλά εάν αισθάνομαι τον εαυτό μου κατώτερο από τους άλλους, υπάρχει περίπτωση να κενοδοξίσω; Ποτέ. Κι αν δεν υπάρχει περίπτωση να κενοδοξίσω, υπάρχει περίπτωση να έρθω σε αντιζηλία και σε τσακωμό; Ποτέ. Και τελειώνει η ιστορία. Αυτό θα πει ταπείνωση, που εξασφαλίζει πραγματικά αγαθές σχέσεις των ανθρώπων μεταξύ των σε μία κοινωνία.


Απόσπασμα από την 7η ομιλία στην κατηγορία
« Πρός Φιλιππησίους ».

►Όλες οι ομιλίες της Κατηγορίας :
" Πρός Φιλιππησίους " εδώ ⬇️
http://arnion.gr/index.php/p-thanasios-mytilina-os/milies-p-thanasiou/kainh-diauhkh/pros-filipphsioys
↕️
https://youtube.com/playlist?list=PLxBsMI6pr40q0NJcUkV1yUUJ9sEkHiDIu

Απομαγνητοφώνηση :
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=1

__⬇️Playlist "Ασπάλαθου".⬇️__
https://aspalathos21.blogspot.com/2021/07/blog-post_83.html?m=0

📃Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του πατρός Αθανασίου. ⬇️
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=1

📜 Αποσπάσματα ομιλιών πατρός Αθανασίου ⬇️
https://athanasioslogos.blogspot.com/?m=0

__⬇️ Facebook ⬇️__
https://www.facebook.com/groups/1637818926362004/?ref=share

Κατάλογος ομιλιών πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://drive.google.com/file/d/1JmrxaObMVyTA4_pS5yuMaQdoBf8-LwBP/view?usp=drivesdk

†.Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.

17 Ιουλίου 2021

Ο Χριστιανικός κόσμος, ξανάγινε ό,τι ήταν πρίν γνωρίσει το Ευαγγέλιο.

†.Είναι γνωστό ότι από την πρώτη εντολή εξαρτώνται όλες οι άλλες οι Εντολές, είτε σάν εφαρμογή είτε σάν παράβαση. Γι' αυτό μου πρέπει να διασώζεται η αλήθεια περί του Θεού. Και η θεολογία δέν είναι μία άκαρπη και μία σχολαστική ενασχόληση, αλλά είναι η αφετηρία όλων των εντολών, ακόμη και αυτής της σωτηρίας. Οταν μιλάμε περί του Θεού, δέν είναι κάτι που μπορούμε να λέμε, ότι, ε, κι αν δεν ξέρουμε πολλά πράγματα δεν χρειάζεται. Διότι αυτή η γνώση του Θεού διατηρεί και διαφυλάσσει την τήρηση της πρώτης εντολής, που λεγε ο Θεός «οὐκ ἔσονταί σοι θεοὶ ἕτεροι πλὴν ἐμοῦ.» Είναι δέ γνωστό, ότι ο άνθρωπος ρέπει προς την ειδωλολατρία και συνεπώς έχει ανάγκη ανά πάσα στιγμή να διασώζεται απ' αυτήν τη γνώση, την βαθιά και αληθινή περί του Θεού.
    Ακόμα είναι πολύ χαρακτηριστική η περιγραφή την οποία μας κάνει ο Απόστολος Παύλος, για τις συνέπειες της παραβάσεως αυτών κυρίως, των δύο εντολών που αναφέρονται εις τον Θεό. Μας περιγράφει την κατάσταση του αρχαίου κόσμου, στο πρώτο κεφάλαιο στην προς Ρωμαίους επιστολή του. Και τούτο διότι ο αρχαίος κόσμος έτσι ήταν όταν τον βρήκε το Ευαγγέλιο. Αλλά και κάτι ακόμα. Και ξανάγινε ο αρχαίος κόσμος, ή καλύτερα ο Χριστιανικός κόσμος, ξανάγινε ό,τι ήταν πριν γνωρίσει το Ευαγγέλιο. Τ' ακούσατε αυτό που είπα; Το Ευαγγέλιο βρήκε έναν αχρείο αρχαίο κόσμο και τον έκανε Χριστιανικό. Και αυτός ο Χριστιανικός κόσμος ξανάγινε πάλι αχρείος. Και αρνήθηκε το Ευαγγέλιο. Μόνο ανάγνωση θα σας κάνω χωρίς ανάλυση, γιατί έχει περάσει η ώρα.
   «διότι γνόντες τὸν Θεὸν οὐχ ὡς Θεὸν ἐδόξασαν ἢ εὐχαρίστησαν, ἀλλ᾿ ἐματαιώθησαν ἐν τοῖς διαλογισμοῖς αὐτῶν, καὶ ἐσκοτίσθη ἡ ἀσύνετος αὐτῶν καρδία·/φάσκοντες εἶναι σοφοὶ ἐμωράνθησαν,/καὶ ἤλλαξαν τὴν δόξαν τοῦ ἀφθάρτου Θεοῦ ἐν ὁμοιώματι εἰκόνος φθαρτοῦ ἀνθρώπου καὶ πετεινῶν καὶ τετραπόδων καὶ ἑρπετῶν./Διὸ καὶ παρέδωκεν αὐτοὺς ὁ Θεὸς ἐν ταῖς ἐπιθυμίαις τῶν καρδιῶν αὐτῶν εἰς ἀκαθαρσίαν τοῦ ἀτιμάζεσθαι τὰ σώματα αὐτῶν ἐν αὐτοῖς,/οἵτινες μετήλλαξαν τὴν ἀλήθειαν τοῦ Θεοῦ ἐν τῷ ψεύδει, καὶ ἐσεβάσθησαν καὶ ἐλάτρευσαν τῇ κτίσει παρὰ τὸν κτίσαντα, ὅς ἐστιν εὐλογητὸς εἰς τοὺς αἰῶνας· ἀμήν./Διὰ τοῦτο παρέδωκεν αὐτοὺς ὁ Θεὸς εἰς πάθη ἀτιμίας. αἵ τε γὰρ θήλειαι αὐτῶν μετήλλαξαν τὴν φυσικὴν χρῆσιν εἰς τὴν παρὰ φύσιν (ο Λεσβιασμός),/ὁμοίως δὲ καὶ οἱ ἄρσενες ἀφέντες τὴν φυσικὴν χρῆσιν τῆς θηλείας ἐξεκαύθησαν ἐν τῇ ὀρέξει αὐτῶν εἰς ἀλλήλους, ἄρσενες ἐν ἄρσεσι (Ομοφυλοφιλία) τὴν ἀσχημοσύνην κατεργαζόμενοι καὶ τὴν ἀντιμισθίαν ἣν ἔδει τῆς πλάνης αὐτῶν ἐν ἑαυτοῖς ἀπολαμβάνοντες./Καὶ καθὼς οὐκ ἐδοκίμασαν τὸν Θεὸν ἔχειν ἐν ἐπιγνώσει, παρέδωκεν αὐτοὺς ὁ Θεὸς εἰς ἀδόκιμον νοῦν (να λένε πράγματα χαζά), ποιεῖν τὰ μὴ καθήκοντα,/πεπληρωμένους πάσῃ ἀδικίᾳ, πορνείᾳ, πονηρίᾳ, πλεονεξία, κακίᾳ, μεστοὺς φθόνου, φόνου, ἔριδος, δόλου κακοηθείας,/ψιθυριστάς, καταλάλους, θεοστυγεῖς, ὑβριστάς, ὑπερηφάνους, ἀλαζόνας, ἐφευρετὰς κακῶν, γονεῦσιν ἀπειθεῖς,/ἀσυνέτους, ἀσυνθέτους, ἀστόργους, ἀσπόνδους, ἀνελεήμονας·/οἵτινες τὸ δικαίωμα τοῦ Θεοῦ ἐπιγνόντες, ὅτι οἱ τὰ τοιαῦτα πράσσοντες ἄξιοι θανάτου εἰσίν, οὐ μόνον αὐτὰ ποιοῦσιν, ἀλλὰ καὶ συνευδοκοῦσι τοῖς πράσσουσι.» (Ρωμ. 1, 21 - 32) Νά κατάλογος του αρχαίου κόσμου. Μα νά και ο κατάλογος του συγχρόνου Δυτικού Χριστιανικού κόσμου. Είναι ο ίδιος. Έτσι βλέπουμε, ειδωλολατρία και ακατάστατος βίος είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένα. Αλλά οι σύγχρονοι Χριστιανοί, έκαναν ένα βήμα παραπέρα από τον αρχαίο κόσμο. Το Ευαγγέλιο βρήκε τον αρχαίο κόσμο να ειδωλολατρεί. Αλλά σήμερα οι Χριστιανοί έκαναν ακόμη ένα βήμα θρασύτητος. Από την ειδωλολατρία μετεπήδησαν στην αθεΐα. Το φαινόμενο της αθεΐας δέν υπήρχε στον αρχαίο κόσμο. Υπάρχει όμως στον σύγχρονο κόσμο. Συνεπώς ο σημερινός μας κόσμος είναι χειρότερος από κάθε προηγούμενη κατάσταση, διότι αρνήθηκε τον σωτήρα του Χριστό.
    Λέγει Ο Απόστολος Πέτρος: «καὶ τὸν ἀγοράσαντα αὐτοὺς δεσπότην (τον Ιησούν Χριστόν) ἀρνούμενοι ἐπάγοντες ἑαυτοῖς ταχινὴν ἀπώλειαν·(φέρνουν στον εαυτό τους γρήγορη καταστροφή)/καὶ πολλοὶ ἐξακολουθήσουσιν αὐτῶν ταῖς ἀσελγείαις, δι᾿ οὓς ἡ ὁδὸς τῆς ἀληθείας βλασφημηθήσεται·» (Β Πε. 2, 1 - 2) Η οδός της αληθείας είναι το Ευαγγέλιο. Θα βλασφημηθεί το Ευαγγέλιο, με την ζωή αυτών των Χριστιανών, που έγιναν πολλοί, πολλοί, πολλοί. Κι επειδή σήμερα αποστατούμε από τον Θεό, τον ζώντα Θεό, γι' αυτό θα έρθει και η αθέτηση των εντολών και η αποσύνθεση των κοινωνιών μας. Αντιπροσωπευτικά ο ιερός Ευαγγελιστής αναφέρει τον φόνο, την πορνεία, την κλοπή και τη μαγεία.
   Πρώτο λοιπόν. Ο φόνος. Οσο ποτέ στην Ιστορία δέν λογαριάζεται σήμερα η ανθρώπινη ζωή, παρότι φωνάζουμε υποκριτικότατα περί δικαιωμάτων του ανθρώπου. Η αναρχία, ο πληρωμένος φόνος, ο βασανισμός Χριστιανών ανά τον κόσμο, η φονικότατοι πόλεμοι, η αδιαφορία για την υγεία και την ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων με την μόλυνση του περιβάλλοντος, την νοθεία των τροφίμων, την νοθεία των φαρμάκων κλπ κλπ. Δηλαδή όλα αυτά που είναι στην κατηγορία του αμέσου και του εμμέσου φόνου.
    Δεύτερον η πορνεία. Υπό την γενική αυτή ονομασία πορνεία, υπάρχει ολόκληρη κλιμάκωση ανηθικότητος, που κοκκινίζει κάθε έντιμος άνθρωπος αν πρέπει ν' αναφερθεί. Καταντήσαμε αγαπητοί μου αληθινά Σόδομα και Γόμορρα. Ντρέπεσαι να πείς σήμερα, ότι δέν μετέρχεσαι την αμαρτία που μετέρχεται ο κόσμος. Ντρέπεσαι σήμερα να πείς, ότι δέν πας να κάνεις ό,τι κάνουν οι άλλοι. Ντρέπεται να πει σήμερα μιά κοπέλα ότι δέν έχει φίλο. Ντρέπεται να πει σήμερα ένας νέος ότι δέν έχει γνωρίσει την ανηθικότητα. Ντρέπεται. Γιατί; Γιατί το κακό έχει γίνει πάρα πολύ κακό. Εχει γίνει πάρα πολύ. Εχει βγεί και έχει ξεχυθεί, έχει ξεχειλίσει στα πεζοδρόμια, και το αφύσικο να θεωρείται φυσικό. Το αμαρτωλό να θεωρείται κανονικό. Πάρα πολύ κανονικό.
Και ο αγνός και εγκρατής και φρόνιμος και συνετός και σώφρων άνθρωπος, αυτός να θεωρείται ότι είναι έξω από κάθε φύση και κάθε πραγματικότητα. Η φιλολογία δέ της ανηθικότητος, όπως είναι οι ταινίες στην τηλεόραση, στον κινηματογράφο, φωτογραφίες, μυθιστορήματα, όλα αυτά έχουν ξεπεράσει κάθε προηγούμενο.
    Αλλά και η κλοπή. Είναι χαρακτηριστική αυτή η αναφορά αυτού του αμαρτήματος, που λέει «ἐκ τῶν κλεμμάτων αὐτῶν», από τις κλοπές τους. Η παρουσία της κλοπής χαρακτηρίζει την απουσία της αγάπης και του σεβασμού του άλλου ανθρώπου. Την ιδιοτέλεια, τον ευδαιμονισμό, την απιστία, και πολλά άλλα σύνδρομα. Σήμερα όλοι κλέβουν. Η κλοπή έγινε επιστήμη. Αλλά και η ιεροσυλία έχει ξεπεράσει κάθε ανεκτό όριο. Οι άνθρωποι κλέπτουν σήμερα κατά μία λαϊκή έκφραση "και της Παναγιάς τα μάτια." Αλλά άν υπάρχουν ακόμη σήμερα εκατομμύρια άνθρωποι που πεθαίνουν από την πείνα, ακούσατε, 17 εκατομμύρια θα πεθάνουνε το 1982. 17 εκατομμύρια παιδιά. Αυτή είναι η υψηλή κλοπή των αγαθών των άλλων λαών προς ίδιον όφελος ολίγων λαών.
    Και τέλος η μαγεία. Πού είναι συνάρτηση της ειδωλολατρίας και υποκατάστατο της πίστεως. Σήμερα οι άνθρωποι πιστεύουν κάθε παραλογισμό. Ό,τι να τους πείς θα το πιστέψουν. Εκτός από τον αληθινό Θεό. Κάποτε, έλεγε ένας νεότερος, στην Αίγυπτο όλα είχαν θεοποιηθεί. Και ο Νείλος και οι κροκόδειλοι τα ποντίκια  και οι γάτες. Εκτός από τον αληθινό Θεό. Το ίδιο έχουμε και σήμερα. Ολα μπορεί ο σύγχρονος άνθρωπος να τα πιστέψει, όλα να τα θεωρήσει πραγματικά, τις πιο ανόητες νοσηρές φαντασιώσεις, μπορεί να τις δεχτεί ως πραγματικότητες, εκτός από τον αληθινό Θεό και το Ευαγγέλιο. Αυτός ο δαιμονισμός που εισήλθε με την μαγεία, οδήγησε στην δαιμονοπληξία σε βαθμό αξιοθρήνητο. Οσο ποτέ άλλοτε έχουμε σήμερα δαιμονοπλήκτους ανθρώπους. Αγαπητοί μου σήμερα ο κόσμος μας παρουσιάζει την εικόνα του παραλύτου της Βηθεσδά. Κατάκοιτος, παράλυτος, ανίσχυρος να υγιάνει. Εχει όμως μία διαφορά με τον παράλυτο της Βηθεσδά. Εκείνος ζήτησε να γίνει καλά. Αλλά ο σύγχρονος κόσμος μας, θέλει να μείνει στην πώρωσή του και στην αμετανοησία του. Αυτή είναι η διαφορά. Ακριβώς αυτή η κατάσταση που λέγεται ο ιερός Ευαγγελιστής, το αποτέλεσμα της έκτης πληγής ως αμετανοησία, αυτή ακριβώς η κατάσταση θα φέρει και τις υπόλοιπες 2 ουαί. Τα δύο παρακάτω αλίμονα. Αλλά, τότε, ώ, αγαπητοί μου τότε, ο Θεός να μας ελεήσει.


Απόσπασμα από την 41η ομιλία στο βιβλίο της Καινής Διαθήκης « Ιερά Αποκάλυψις ».

Όλες οι ομιλίες του βιβλίου 
« Αποκάλυψις » εδώ ↓.
http://www.arnion.gr/index.php/p-thanasios-mytilina-os/milies-p-thanasiou/kainh-diauhkh/iera-apokalycis
↕️
https://youtube.com/playlist?list=PLxBsMI6pr40qa7vUvidbEX6OBGq3b9WeV

__⬇️Playlist "Ασπάλαθου".⬇️__
https://aspalathos21.blogspot.com/2021/07/blog-post_83.html?m=0

📃Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του πατρός Αθανασίου. ⬇️
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=1

📜 Αποσπάσματα ομιλιών πατρός Αθανασίου ⬇️
https://athanasioslogos.blogspot.com/?m=0

Κατάλογος ομιλιών πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://drive.google.com/file/d/1JmrxaObMVyTA4_pS5yuMaQdoBf8-LwBP/view?usp=drivesdk

__⬇️ Facebook ⬇️__
https://www.facebook.com/groups/1637818926362004/?ref=share

†.Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.

Ἡ τρομερά παγκοσμία πολεμική σύρραξις ἐν Μεσοποταμίᾳ.

†.Και ερχόμαστε τώρα αγαπητοί μου στην πληγή που επέρχεται από το σάλπισμα του έκτου αγγέλου. Βρισκόμαστε στο 9ο κεφάλαιο του βιβλίου της Αποκαλύψεως, και σας διαβάζω: «Καὶ ὁ ἕκτος ἄγγελος ἐσάλπισε· καὶ ἤκουσα φωνὴν μίαν ἐκ τῶν τεσσάρων κεράτων τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ χρυσοῦ τοῦ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ,/λέγοντος τῷ ἕκτῳ ἀγγέλῳ· ὁ ἔχων τὴν σάλπιγγα, λῦσον τοὺς τέσσαρας ἀγγέλους τοὺς δεδεμένους ἐπὶ τῷ ποταμῷ τῷ μεγάλῳ Εὐφράτῃ./καὶ ἐλύθησαν οἱ τέσσαρες ἄγγελοι οἱ ἡτοιμασμένοι εἰς τὴν ὥραν καὶ εἰς τὴν ἡμέραν καὶ μῆνα καὶ ἐνιαυτόν, ἵνα ἀποκτείνωσι τὸ τρίτον τῶν ἀνθρώπων./καὶ ὁ ἀριθμὸς τῶν στρατευμάτων τοῦ ἵππου δύο μυριάδες μυριάδων· ἤκουσα τὸν ἀριθμὸν αὐτῶν./καὶ οὕτως εἶδον τοὺς ἵππους ἐν τῇ ὁράσει καὶ τοὺς καθημένους ἐπ᾿ αὐτῶν, ἔχοντας θώρακας πυρίνους καὶ ὑακινθίνους καὶ θειώδεις· καὶ αἱ κεφαλαὶ τῶν ἵππων ὡς κεφαλαὶ λεόντων, καὶ ἐκ τῶν στομάτων αὐτῶν ἐκπορεύεται πῦρ καὶ καπνὸς καὶ θεῖον./ἀπὸ τῶν τριῶν πληγῶν τούτων ἀπεκτάνθησαν τὸ τρίτον τῶν ἀνθρώπων, ἐκ τοῦ πυρὸς καὶ τοῦ καπνοῦ καὶ τοῦ θείου τοῦ ἐκπορευομένου ἐκ τῶν στομάτων αὐτῶν./ἡ γὰρ ἐξουσία τῶν ἵππων ἐν τῷ στόματι αὐτῶν ἐστι καὶ ἐν ταῖς οὐραῖς αὐτῶν· αἱ γὰρ οὐραὶ αὐτῶν ὅμοιαι ὄφεσιν, ἔχουσαι κεφαλάς, καὶ ἐν αὐταῖς ἀδικοῦσι./καὶ οἱ λοιποὶ τῶν ἀνθρώπων, οἳ οὐκ ἀπεκτάνθησαν ἐν ταῖς πληγαῖς ταύταις, οὐ μετενόησαν ἐκ τῶν ἔργων τῶν χειρῶν αὐτῶν, ἵνα μὴ προσκυνήσωσι τὰ δαιμόνια καὶ τὰ εἴδωλα τὰ χρυσᾶ καὶ τὰ ἀργυρᾶ καὶ τὰ χαλκᾶ καὶ τὰ λίθινα καὶ τὰ ξύλινα, ἃ οὔτε βλέπειν δύναται οὔτε ἀκούειν οὔτε περιπατεῖν,/καὶ οὐ μετενόησαν ἐκ τῶν φόνων αὐτῶν οὔτε ἐκ τῶν φαρμακειῶν αὐτῶν οὔτε ἐκ τῆς πορνείας αὐτῶν οὔτε ἐκ τῶν κλεμμάτων αὐτῶν.
(Αποκ. 9,13 - 21)
   Αυτή είναι αγαπητοί μου η 6η πληγή που αναφέρει εδώ ο ιερός Ευαγγελιστής στην Αποκάλυψή του, με το σάλπισμα του 6ου αγγέλου, η οποία είναι η 2α ουαί, το 2ο αλίμονο. Είναι μία πληγή περισσότερο φοβερή από την προηγουμένη. Ας δούμε αναλυτικά το ιερό κείμενο. «Καὶ ὁ ἕκτος ἄγγελος ἐσάλπισε· καὶ ἤκουσα φωνὴν μίαν ἐκ τῶν τεσσάρων κεράτων τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ χρυσοῦ τοῦ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ,/λέγοντος τῷ ἕκτῳ ἀγγέλῳ· ὁ ἔχων τὴν σάλπιγγα, λῦσον τοὺς τέσσαρας ἀγγέλους τοὺς δεδεμένους ἐπὶ τῷ ποταμῷ τῷ μεγάλῳ Εὐφράτῃ.» Σάλπισε ο έκτος άγγελος και άκουσα μιά φωνή από τα τέσσερα κέρατα του θυσιαστηρίου του χρυσού, πού βρίσκεται ενώπιον του Θεού, να λέγει σ' αυτόν τον έκτο άγγελο. Αυτός που έχει την σάλπιγγα να λύσει τους τέσσερις αγγέλους, πού ήσαν δεμένοι στον ποταμό τον μεγάλο τον Ευφράτη.
    Όπως αντιλαμβάνεστε, έρχεται με το σάλπισμα του 6ου αγγέλου η 2α ουαί. Το δεύτερο αλίμονο. Η πληγή που επακολουθεί είναι εντονότερη και καταστρεπτικότερη της προηγουμένης ή των προηγουμένων πληγών, με τα πέντε προηγούμενα σαλπίσματα. Και κύριο θέμα αυτής της πληγής είναι ένας τρομακτικός πόλεμος. Που δέν έχει το προηγούμενο του εις την Ιστορία. Η πληγή έχει έναν πολύ έντονο εσχατολογικό χαρακτήρα. Αλλά υπάρχουν προανακρούσματά της μέσα σε κάθε εποχή, σε όλες τις εποχές. Διότι όλοι οι πόλεμοι που γίνονται είναι προανακρούσματα αυτής της μεγάλης πληγής, αυτού του ενός, μεγάλου, τρομακτικού πολέμου. Είναι εκείνο που είχε πεί ο Κύριος. «μελλήσετε δὲ ἀκούειν πολέμους καὶ ἀκοὰς πολέμων·.» (Ματθ 24,6)  Εδώ πολλές φορές έχει ειπωθεί ότι δέν είναι κάτι που θα έπρεπε να θεωρηθεί αυτονόητο. Ότι οι πόλεμοι πάντοτε γίνονταν κλπ, διότι απλούστατα, με την εξάπλωση του Χριστιανισμού, υποτίθεται ότι οι λαοί δέν θα έκαναν πολέμους μεταξύ τους μεταξύ τους ως χριστιανικοί λαοί. Και θα θεωρούνταν ότι επί της γης υπήρχε ειρήνη του Θεού. Ο Κύριος όμως ειδοποιεί ότι, όχι μόνο δέν θα υπάρχει ειρήνη, αλλά θα υπάρχουν πόλεμοι και αυτοι προοδευτικά θα γίνονται μεγαλύτεροι και μεγαλύτεροι, έως ότου φτάσουμε σε αυτόν τον τρομακτικό πόλεμο, που σας είπα προηγουμένως και που προηγούμενό του δέν έχει. Ετσι προετοιμαζόμαστε γι' αυτόν τον μεγάλο πόλεμο, και αυτοί οι δύο Παγκόσμιοι Πόλεμοι, μοναδικοί στην Ιστορία, είναι προϋπάντηση αυτού του μεγάλου, του εσχατολογικού πολέμου, που στην περιγραφή του, όπως μας την κάνει ο ιερός Ευαγγελιστής, είναι αδιανόητος. Όμως, όπως θα δείτε, έχει όλες τις προδιαγραφές της πραγματικότητος.
    Το θυσιαστήριο που βλέπει ο ιερός Ευαγγελιστής, είναι εκείνο που είχε δει και ο Μωυσής στο Σινά, και που του ζητήθηκε να το αντιγράψει ακριβώς, πού είναι η κιβωτός της διαθήκης. Ακόμα είναι το θυσιαστήριο το χρυσούν, των θυμιαμάτων. Η φωνή που ακούστηκε από τα κέρατα, τα τέσσερα άκρα του θυσιαστηρίου, είναι η φωνή του Θεού. Και είναι απάντηση στις προσευχές των αγίων, των οποίων οι προσευχές ανέρχονται στον Θεό ως θυμίαμα. Μία εικόνα που την είχαμε δει μία προηγούμενη φορά. Και τί λέγει αυτή η φωνή του Θεού; Ο άγγελος που σαλπίζει, -είναι μία μοναδική περίπτωση εδω- ο ίδιος άγγελος να λύσει τους τέσσερις αγγέλους, που είναι δεμένοι στην περιοχή του Ευφράτου ποταμού. Ποιοί είναι αυτοί οι τέσσερις άγγελοι που είναι δεμένοι; Προφανώς δεν είναι εκείνοι που είδαμε στο 7ο κεφάλαιο, στίχος 1, που κρατούν τις τέσσερις γωνιές της γής, και εκεί κρατούν τους ανέμους, θα εξαπέλυαν τους ανέμους , αλλά ζητήθηκε σε αυτούς, κρατήστε τους ανέμους. Δηλαδή συγκρατήσετε την καταστροφή, για να σφραγίσουμε τους πιστούς. Είναι μία ωραία εικόνα που δείχνει ότι συγκρατείται η οργή του Θεού, προκειμένου να σφραγιστούν οι πιστοί. Έτσι βλέπουμε μιά άλλη εικόνα εκεί που δέν είναι αυτοί οι τέσσερις άγγελοι. Είναι άλλοι άγγελοι. Αυτοί οι τέσσερις άγγελοι που  λύονται είναι πονηροί δαίμονες. Δέν είναι άγγελοι. Οι οποίοι λυόμενοι, κατά θείαν παραχώρηση, πρόκειται να προκαλέσουν αυτόν τον τρομακτικό πόλεμο, και κατά την διάρκεια του οποίου πρόκειται να φονευθεί το τρίτο της γής.

    Ένα βασικό χαρακτηριστικό αυτής της έκτης πληγής είναι ο συγκεκριμένος τόπος. Είδαμε μέχρι τώρα, ομιλεί πάντοτε γενικά. Ομιλεί για τις θάλασσες, ομιλεί για τα ποτάμια, αλλά όλη η γή μας έχει θάλασσες, όλη η γή μας έχει ποτάμια. Εδώ όμως έχουμε ένα συγκεκριμένο τόπο. Και αυτός ο τόπος είναι η περιοχή του Ευφράτου ποταμού. Ο Ευφράτης ποταμός είναι γνωστόν βρίσκεται στην πρόσω Ασία, στην εγγύς Ανατολή, η εκβολή του είναι στον Περσικό κόλπο. Είναι ένα ποτάμι που συνορεύει, βρέχει θα λέγαμε, την Περσία και το σημερινό Ιράκ. Καλύτερα βέβαια πηγάζει από το βουνό Αραράτ της Αρμενίας, από εκεί εξ' άλλου πηγάζει και ο Τίγρης ποταμός. Είναι δύο ποτάμια, τα οποία και τα δύο εκβάλλουν στον Περσικό κόλπο. Κάποτε στην αρχαιότητα ήταν χωριστά αυτά τα ποτάμια, σήμερα έχουνε κοινή εκβολή. Εχουν συναντηθεί. Γιατί διαρκώς αλλάζει η κοίτη των ποταμών, όλων των ποταμών, πολύ παραπάνω όταν είναι πάρα πολύ μεγάλα ποτάμια. Αλλά τίθεται το ερώτημα. Όταν λέγει ότι όλα αυτά θα συμβούν, και μας προετοιμάζει, μας βάζει πρώτα το σκηνικό, τον τόπο, την περιοχή του Ευφράτου ποταμού, που θα συμβεί ο μεγάλος αυτός πόλεμος. Τίθεται το ερώτημα: "Αυτός ο τόπος είναι πραγματικός; Ή είναι νοητός;" Όπως νοητή είναι και η Βαβυλώνα. Πολλές φορές θα δούμε παρακάτω, να αναφέρεται η Βαβυλώνα, η πόρνη, η μεγάλη πόλις. Αλλά δέν υπάρχει σήμερα η Βαβυλώνα, είναι γνωστό. Αλλά μεταφέρεται όμως το ήθος αυτής της πόλεως και η συμπεριφορά της μέσα στην Ιστορία, ώστε όλοι οι ερμηνευτές να λέγουν ότι ο ιερός Ευαγγελιστής, όταν έγραφε για την μεγάλη πόρνη που πλάνα τον κόσμο κλπ, ότι ήταν η Ρώμη. Την εποχή εκείνη. Αλλά μπορεί να μήν είναι η Ρώμη μόνο. Σε μιά εποχή να είναι κάτι άλλο και κάτι άλλο παρακάτω• μπορεί κάποτε να είναι ένα ολόκληρο κράτος. Αν λάβει υπ' όψιν κάνεις, ότι αυτή η αρχαία Βαβυλώνα ήταν κράτος. Αλλο ότι επεκτάθηκε και φυσικά η πόλη μετά έγινε μία πρωτεύουσα. Αλλά όπως και στην Ελλάδα είχαμε πόλεις-κράτη, έτσι και η Βαβυλώνα πρίν γίνει αυτοκρατορία ήταν πόλη κράτος. Ο Ναβουχοδονόσορ είναι εκείνος που πραγματικά στάθηκε ένας διαμορφωτής και αναμορφωτής αυτής της πόλεως, και την επέκτεινε σε απέραντο κράτος. Και πολύ πλούσιο. Ομως αγαπητοί μου η Βαβυλών σήμερα δεν υπάρχει, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν έχει ισχύ ο λόγος στην Αποκάλυψη. Εξ' άλλου προ πολλού είχε παύσει να υπάρχει όταν την ανέγραφε ο Ευαγγελιστής Ιωάννης την Αποκάλυψή του.
Άρα; Μήπως και ο Ευφράτης ποταμός δέν είναι ο συγκεκριμένος εκείνος τόπος, αλλά είναι ένας νοητός τόπος; Δηλαδή κάπου στη γή; Αυτό δέν μπορούμε εύκολα να του απαντήσουμε. Ακόμη ο Ευφράτης είναι ένας από τα 4 μεγάλα ποτάμια του Παραδείσου. Που αναφέρονται δηλαδή στην Αγία Γραφή. Οτι ο Θεός έφτιαξε τον Παράδεισο ανάμεσα σε τέσσερα ποτάμια. Τον Τίγρη, τον Ευφράτη, των Γεών και τον Φισών.
«ποταμὸς δὲ ἐκπορεύεται ἐξ Ἐδὲμ ποτίζειν τὸν παράδεισον· ἐκεῖθεν ἀφορίζεται εἰς τέσσαρας ἀρχάς./ὄνομα τῷ ἑνὶ Φισῶν· οὗτος ὁ κυκλῶν πᾶσαν τὴν γῆν Εὐιλάτ, ἐκεῖ οὗ ἐστι τὸ χρυσίον·/τὸ δὲ χρυσίον τῆς γῆς ἐκείνης καλόν· καὶ ἐκεῖ ἐστιν ὁ ἄνθραξ καὶ ὁ λίθος ὁ πράσινος./καὶ ὄνομα τῷ ποταμῷ τῷ δευτέρῳ Γεῶν· οὗτος ὁ κυκλῶν πᾶσαν τὴν γῆν Αἰθιοπίας./καὶ ὁ ποταμὸς ὁ τρίτος Τίγρις· οὗτος ὁ προπορευόμενος κατέναντι Ἀσσυρίων. ὁ δὲ ποταμὸς ὁ τέταρτος Εὐφράτης.» (Γεν. 2,10 - 14)
Ποιοί είναι αυτοί, ο Γεών και ο Φισών, ούτε μπορούμε να γνωρίζουμε, ούτε είναι της ώρας να το πούμε, παρ' ότι, άλλοι είπαν ότι είναι ο Νείλος ποταμός, είναι ο Ινδός ποταμός, και άλλα πολλά, επεκτείνοντας τόσο πολύ τον χώρο του Παραδείσου, αλλά μπορεί όμως να αποτελούν και παραποτάμους αυτών των δύο ποταμών. Δεν το ξέρουμε αυτό. Ενα είναι ότι στον τόπον εκείνο τον συγκεκριμένο και όχι νοητόν πια, ιστορικά συγκεκριμένο τόπο, ήταν ο Παράδεισος των πρωτοπλάστων. Πιστεύω ότι όλοι γνωρίζετε ότι ο Παράδεισος ήταν επάνω εδώ στην γή. Δεν ήταν νοητός, ήταν αισθητός. Ηταν πραγματικός Παράδεισος. Σηκώθηκε η Χάρις του Θεού, και τότε βεβαίως πιά δέν είναι παράδεισος. Αν διαβάσετε, σήμερα η περιοχή αυτή, παρότι είναι πολύ εύφορη, όμως είναι απελπιστική από πλευράς θέας. Η περιοχή εκείνη που κλείεται εκεί ανάμεσα στα δύο αυτά μεγάλα ποτάμια. Αν διαβάσετε θα δείτε, είναι πολύ άσχημο τοπίο, και νοσογόνο τοπίο. Κι όμως εκεί κάποτε ήταν ο Παράδεισος. Που δείχνει ότι πράγματι σηκώθηκε. Κατόπιν ο παράδεισος έγινε νοητός. Δηλαδή πλέον οι ψυχές, όταν οι πιστοί φύγουν από την παρούσα ζωή, ο Άβελ, επί παραδείγματι, βγήκε από τον Παράδεισο, αλλά πήγε στον Άδη και εκεί ανέμενε τον λυτρωτή. Κατέβηκε ο Χριστός ως ψυχή, ενωμένη όμως με τη θεότητα, διότι το σώμα ήταν επί του Σταυρού, και στην συνέχεια στον τάφο, και εκεί δημιούργησε ο Χριστός τον Παράδεισο. Και έκτοτε είναι ο Παράδεισος. Ο τόπος των δικαίων, που αναμένουν την ανάσταση των νεκρών. Δηλαδή να ξαναπάρουν τα σώματά τους πίσω.
    Τώρα, γιατί εκεί που είχε τεθεί ο πρώτος τόπος κατοικίας των ανθρώπων, ο Παράδεισος, γιατί εκεί θα γίνει καταστροφή; Πολύ θεολογικό νού πρέπει να έχει κανείς, και αποτελεί ένα από τα μυστήρια του Θεού. Κατά μήκος αυτού του ποταμού, κάνουμε μία διερεύνηση, όπως βλέπετε, βρίσκονταν περίφημες πόλεις. Ηταν η Βαβυλώνα, ξακουστή. Ήταν η Ακκάδ, έχουμε και τη λεγόμενη Ακκαδική γραφή. Έχουμε και την Ούρ, που ήταν και η πατρίδα του Αβραάμ. Μεγάλες πόλεις αυτές. Ο άγιος Ανδρέας Καισαρείας και ο Αρέθας μετά ταύτα μας λέγουν, ότι πιθανώς από την περιοχή εκείνη να προέλθει ο Αντίχριστος, από Εβραίους, που είχαν μεταφερθεί ως αιχμάλωτοι τον 6ο αιώνα προ Χριστού, και δέν γύρισαν πίσω, έμειναν εκεί• και από 'κεί να προέλθει ο Αντίχριστος. Υπάρχει μία μαρτυρία, έμμεση, σε αυτήν την ίδια την Αποκάλυψη  και από εκεί αντλούν αυτήν την ερμηνεία. Ό,τι και να πούμε το γεγονός είναι ότι ο Ευφράτης φαίνεται, μπορεί να συνδέει τον εαυτό του με το παρελθόν, με την ιστορία που σας είπα μέχρι τώρα, μπορεί όμως και να μήν συνδέει τον εαυτό του με το παρελθόν. Αλλά απλώς να αναφέρεται σαν ένας πραγματικός τόπος φοβερού θεάτρου πολεμικών συγκρούσεων. Προσπαθούμε να καταλάβουμε τις προφητείες του μέλλοντος, σε σχέση μ' εκείνες που ξεπληρώθηκαν ήδη. Να σας πω μία. Λέγει: «οὗ ἔστησαν οἱ πόδες αὐτοῦ.» (Ψαλ. 131,7)  Εκεί που στάθηκαν, λέγει, τα πόδια του Θεού. Ελεγε μία παλιά προφητεία. Τώρα μου' ρθε στο μυαλό και σας την είπα. Σαν παράδειγμα. Ενας ερμηνευτής των προφητειων π.Χ, θα του ήταν αδιανόητο να σκεφτεί την περίπτωση ότι θα μπορούσαν τα πόδια του Θεού να σταθούν πάνω στη γή. Κι όμως αγαπητοί μου, ο Υιός του Θεού έγινε άνθρωπος και στάθηκαν τα πόδια του πάνω στη γή. Ο,τι λοιπόν ερμηνεία να δίναν τότε, αλληγορική, ό,τι θέλετε, δέν θα μπορούσαν ποτέ να προσεγγίσουν αυτό το γράμμα που λέει: "Του οποίου τα πόδια στάθηκαν." Στάθηκαν τα πόδια του Χριστού. Περπάτησε ο Χριστός πάνω στη γή. Βλέπετε ότι πάρα πολλές φορές προφητείες έτσι κινούνται. Η άλλη του Βαρούχ που λέει: «καὶ ἐν τοῖς ἀνθρώποις συνανεστράφη.» (Βαρ. 3,38) Ότι φανερώθηκε ο Θεός και συνανεστράφη με τους ανθρώπους. Θα μπορούσαμε να πούμε πάρα πολλές εδώ ερμηνείες, αλλά όχι την κατά γράμμα. Οτι δηλαδή πως συνανεστράφη ο Θεός στους ανθρώπους; Μα πώς; Ε, νά πώς συνανεστράφη. Άν λέγαν, ξέρετε, τί ερμηνεία θα σας δώσουμε; Ακούσετε. Θα σας δώσουμε την ερμηνεία ότι ο Θεός τόσο πολύ συνανεστράφη, ώστε έφαγε ψωμί και αλάτι μαζί με τους ανθρώπους. Τί λες εκεί; Εκτός πραγματικότητος είσαι. Ετσι δε λέει παρακαλώ το βιβλίο των Πράξεων; Ότι φάγαμε και ήπιαμε μαζί του λέει ο Απόστολος Πέτρος σε μία του ομιλία. Και ο Ιησούς ήταν «συναλιζόμενος αὐτοῖς». (Πραξ. 1,4). Συναλίζομαι θα πεί συνγευματίζω. Αλλά έχει όμως την ρίζα στο αλάτι. Που ο λαός μας έχει την λαϊκή αυτή έκφραση: "Φάγαμε μ' αυτόν ψωμί και αλάτι. Που δείχνει πάρα πολύ κοντινή κοινωνία.
    Για φανταστείτε λοιπόν, μεταφερθείτε παρακαλώ στην Παλαιά Διαθήκη. Έτσι, όλοι μαζί να μεταφερθούμε και να προσπαθήσουμε να καταλάβουμε τις προφητείες της Παλαιάς Διαθήκης. Αν έπρεπε να δώσουμε ερμηνείες ακριβέστατες, που να είναι και τοπικές και τροπικές πάνω στις συνήθειές μας και πάνω στη γή μας, τί ερμηνείες θα δίναμε; Θα θεωρούνταν υπερβολικές. Και όμως δέν στάθηκαν στην πραγμάτωσή τους υπερβολικές. Διότι πράγματι ο Υιός του Θεού ενανθρώπισε. Γιατί θα πρέπει στο μέλλον λοιπόν, για τις προφητείες που ανήκουν τώρα στο μέλλον, ώς προς εμάς, γιατί θα πρέπει κάθε προφητεία να την μεταφέρουμε σ' ένα νεφελωειδές σκηνικό; Όταν λέει Ευφράτης, γιατί να μην πούμε, βεβαίως, ίσως θα πούμε, δέν είμαστε σίγουροι, αλλά γιατί να μην πούμε είναι ο Ευφράτης, πολύ απλά, είναι ο Ευφράτης, δηλαδή η περιοχή του Ευφράτου, δηλαδή η περιοχή της Μεσοποταμίας. Εκεί που είναι σήμερα το Ιράκ, εκεί που σήμερα είναι η  Περσία. Γιατί να μην το πούμε και έτσι. Σας το βάζω στην κρίση σας φυσικά, κανείς δεν είναι αλάνθαστος, ούτε προφήτες είμαστε. Μία προφητεία για να λυθεί πάλι προφήτη θέλει. Γι' αυτό ακριβώς όλοι που έχουν ερμηνεύσει το βιβλίο της Αποκαλύψεως διατηρούν μία επιφυλακτικότητα. Σας λέγω μόνο όλες αυτές τις πλευρές.

   «καὶ ἐλύθησαν οἱ τέσσαρες ἄγγελοι οἱ ἡτοιμασμένοι εἰς τὴν ὥραν καὶ εἰς τὴν ἡμέραν καὶ μῆνα καὶ ἐνιαυτόν, ἵνα ἀποκτείνωσι τὸ τρίτον τῶν ἀνθρώπων.» (Αποκ. 9,15) Λύθηκαν οι τέσσερις άγγελοι, αυτοί που ετοιμάστηκαν την συγκεκριμένη ώρα, την ημέρα, τον μήνα και τον χρόνο για να σκοτώσουν τον τρίτο των ανθρώπων. Μας κάνει εντύπωση αυτή η διατύπωση του χρόνου κατά ανιούσα κλίμακα. Ξεκινάει από την ώρα, πάει στην ημέρα, προχωρεί στον μήνα, και φτάνει στον χρόνο. Μας κάνει πολύ εντύπωση αυτό. Φανερώνει ότι η απόφασή του Θεού, για να ομιλεί με αυτόν τον τρόπο, είναι αμετάβλητη και οριστική. Εκείνο το οποίο είπε ο Θεός θα γίνει οπωσδήποτε. Αλλά και ακόμα αυτή η ακρίβεια η χρονική, φανερώνει την μέχρι λεπτομερειών πραγμάτωση της πληγής. Οταν λέει την ώρα, την ημέρα, τον μήνα και τον χρόνο, που είναι όλα θα λέγαμε χορδισμένα, δείχνει την πραγμάτωση κάθε λεπτομέρειας απ' ότι ήδη προφυτεύεται. Αυτό φυσικά δέν αφορά μόνο σ' αυτήν την πληγή, αλλά αφορά σε όλο το βιβλίο της Αποκαλύψεως, και σε όλες τις προφητείες της Αγίας Γραφής.
   Ακόμη παρατηρούμε στον στίχο αυτό, ότι θα φονευθεί το τρίτο των ανθρώπων της γής. Που δείχνει πόσο φονική θα πρέπει να είναι αυτή η πολεμική σύρραξη. Αν υποτεθεί ότι σήμερα ο πληθυσμός της γης είναι 4½ δισεκατομμύρια άνθρωποι, (η ομιλία εκφωνήθηκε στις 07/02/82. Σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες εκτιμήσεις του ΟΗΕ ο παγκόσμιος πληθυσμός θα φτάσει τα 8 δισεκατομμύρια το έτος 2023 έναντι 7,875 δισεκατομμυρίων το 2021.), δηλαδή 4½ χιλιάδες εκατομμύρια. Το 1/3 είναι 1.500 εκατομμύρια άνθρωποι.
Ώστε, όταν λέγει ότι θα φονευθούν, αν πάρουμε τα δεδομένα τα σημερινά, ότι θα φονευθεί το τρίτο των ανθρώπων, θα πρέπει να φονευθεί 1½ δισεκατομμύριο άνθρωποι. Είναι, είναι πάρα πολύ μεγάλος αριθμός αυτός. Αν λάβετε υπ' όψιν ότι, άν δεν κάνω λάθος, διορθώσατέ με, ότι στον δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, μου φαίνεται κάπου 50 εκατομμύρια άνθρωποι φονεύθηκαν. Συνεπώς 30 φορές περισσότεροι, θα φονευθούν, από ότι φονεύθηκαν στο δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Είναι πολύ μεγάλο. Προσέξτε όμως κάτι. Η δυνατότητα όμως να φονευθούν τόσοι άνθρωποι σήμερα υπάρχει. Και δημιουργεί ίλιγγο αυτό το μέγεθος της καταστροφής. Είναι πάρα πολύ εύκολο σήμερα να φονευθούν οι άνθρωποι αυτοί. 1,5 δισεκατομμύριο. Και μάλιστα, και μέσα σε μιά μέρα αν θέλετε. Για να μην πώ, και πιο γρήγορα από μιά μέρα. Μήν ξεχνάμε ότι έχουμε προδιαγραφές δυνατοτήτων. Μήν το ξεχνούμε αυτό.
«καὶ ὁ ἀριθμὸς τῶν στρατευμάτων τοῦ ἵππου δύο μυριάδες μυριάδων· ἤκουσα τὸν ἀριθμὸν αὐτῶν.» (Αποκ. 9,16) Και ο αριθμός των στρατευμάτων του ιππικού ήσαν δύο μυριάδες μυριάδων. Σημαίνει 200 εκατομμύρια. Ακουσα τον αριθμό, δηλαδή έρχεται ο ιερός Ευαγγελιστής να μας δώσει λεπτομέρειες από την πολεμική αυτή εικόνα.  Όπως αντιληφθήκατε πρόκειται περί ιππικού. Διότι λέγει: "και ο αριθμός των στρατευμάτων του ιππικού."  Αλλά όπως φαίνεται από την συνέχεια της περιγραφής, δέν πρόκειται περί πραγματικών ίππων, πραγματικά άλογα. Αλλά διατηρεί όμως την ονομασία "ιππικόν" και πρόκειται, θα το δούμε στην συνέχεια, περί φοβερών μηχανημάτων. Θα λέγαμε αρμάτων μάχης. Εξάλλου και σήμερα το μηχανοκίνητο, τα τάνκ που έχει ο στρατός μας, αν το θέλετε, επειδή η Αποκάλυψη γράφτηκε στην Ελληνική γλώσσα, νομίζω ότι πολλά σημεία μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε στην Ελληνική και από την Ελληνική γλώσσα, της οποίας θα γίνουμε εμείς οι νεκροθάφτες, η γενιά μας θα γίνει η νεκροθάπτης γενεά της Ελληνικής γλώσσης, και ότι ο αριθμός 666, που είναι ο αριθμός του ονόματός του Αντιχρίστου, θα μετρηθεί με το Ελληνικό αλφάβητο. Εάν μέχρι τότε υπάρχει, και όχι το Λατινικό, κατά τα παρασκευαζόμένα.
Ετσι στο μηχανικό, ένα τμήμα του στρατού, δηλαδή μία μορφή πολεμική του στρατού, ένα όπλο, είναι και τα άρματα μάχης. Αυτά τα άρματα μάχης έχουν αντικαταστήσει το ιππικό. Είναι γνωστό. Το παλιό ιππικό. Διατηρήθηκε όμως η ονοματολογία στα άρματα μάχης. Έτσι λέμε "ίλη, ίλαρχος", δέν λέμε φερ' ειπείν λοχαγός, υπολοχαγός, αλλά λέμε ίλαρχος, επίλαρχος κ.ο.κ. Αναφέρεται από το σώμα του ιππικού. Του Παλαιού ιππικού. Διατηρήθηκε λοιπόν η ονοματολογία, αλλά δέν είναι όμως πιά άλογα, αλλά είναι άρματα μάχης. Έτσι κι εδώ, μιλάει μέν περί ίππων, αλλά δέν είναι ίπποι, αλλά είναι μηχανήματα, όπως θα δούμε, φοβερά.

   Ακόμη λέγει ότι ο αριθμός των στρατευμάτων του ιππικού ήταν 200 εκατομμύρια. Τι θα πρέπει εδώ να φανταστούμε; Ότι αναφέρεται στα άλογα ή στους ιππείς; Ε, προφανώς αν λάβουμε υπ' όψιν ότι ένα άλογο έχει έναν ιππέα, ε,  όπως θέλετε πάρτε το. Το γεγονός είναι ότι οι στρατιώτες μάλλον είναι 200 εκατομμύρια άνθρωποι. Μας κάνει όπως βλέπετε εντύπωση, αυτός ο πάρα πολύ μεγάλος αριθμός. Ίσως να θέλει να μας προλάβει ο ιερός Ευαγγελιστής θεοπνεύστως, στην απορία μας μήπως πρόκειται περί λάθους; Γιατί ξέρετε ότι στα κείμενα έχουν παρεμβληθεί και λάθη. Ιδίως σε αριθμούς, μάλιστα , στην Παλαιά Διαθήκη μπορούμε να λέμε, μήπως έγινε κάποιο αντιγραφικό λάθος; Ή ακόμη, μήπως πρόκειται περί ενός αλληγορικού αριθμού; Άν δείτε παλαιότερες ερμηνείες προφανώς ομιλούν περί αλληγορικού αριθμού. Γι' αυτό σπεύδει ο ιερός Ευαγγελιστής να μας πεί: «ἤκουσα τὸν ἀριθμὸν αὐτῶν.» Άκουσα, τόσο γιατί θα 'θελε να μας δείξει ότι δέν τα μέτρησε, πώς να τα μετρήσει, και διότι μας βεβαιώνει ότι είναι ο αριθμός αυτός, διότι εάν υποτεθεί ότι ήταν ένας μικρότερος αριθμός, τότε γιατί να πεί ότι "ἤκουσα τὸν ἀριθμὸν αὐτῶν" των στρατευμάτων; Τότε αγαπητοί μου που γράφτηκε το βιβλίο της Αποκαλύψεως, ασφαλώς ο αριθμός αυτός ήταν ακατανόητος. Αλλά όχι όμως και σήμερα. Οχι σήμερα. Αν υποτεθεί ότι η σύρραξη αυτή του πολέμου, μπορεί να γίνει στο χώρο της Μεσοποταμίας, η Κίνα μόνη, μπορεί να προσφέρει στρατό 200 εκατομμυρίων. Μόνη η Κίνα. Αν λάβετε υπόψιν ότι η Κίνα αυτήν τη στιγμή (07/02/82) είναι ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι, χίλια εκατομμύρια δηλαδή άνθρωποι, (Σήμερα, 2021, η Κίνα εκτιμάται ότι έχει πληθυσμό 1,411,000,000. Και η Ινδία 1,393,000,000) αν πάρουμε το 1/5 να είναι στρατεύσιμο, δηλαδή να είναι άντρες στρατεύσιμοι, τότε αμέσως έχουμε τα 200 εκατομμύρια στρατό. Μόνη η Κίνα μπορεί αυτή τη στιγμή δύναται να προσφέρει αυτόν τον αριθμό στρατού, πολύ παραπάνω και οι γειτονικές της χώρες.

   «καὶ οὕτως εἶδον τοὺς ἵππους ἐν τῇ ὁράσει καὶ τοὺς καθημένους ἐπ᾿ αὐτῶν, ἔχοντας θώρακας πυρίνους καὶ ὑακινθίνους καὶ θειώδεις· καὶ αἱ κεφαλαὶ τῶν ἵππων ὡς κεφαλαὶ λεόντων, καὶ ἐκ τῶν στομάτων αὐτῶν ἐκπορεύεται πῦρ καὶ καπνὸς καὶ θεῖον.» (Αποκ. 9,17) Έτσι είδα, λέγει, αυτούς τους ίππους στο όραμά μου και αυτούς που κάθονταν επάνω στους ίππους, να έχουν θώρακες πύρινους, κυανούς και θειώδεις, κίτρινους. Και οι κεφαλές των ίππων, ήσαν σαν κεφάλια λιονταριών, και από τα στόματά τους έβγαινε φωτιά καπνός και θειάφι. Βλέπετε ότι ο ιερός συγγραφέας προχωρεί στην λεπτομερή ανάλυση και περιγραφή της εικόνος του οράματός του. Κάνει σαφή διάκριση ίππων και αναβατών. Και μας λέγει ότι οι ιππείς και οι αναβάτες έχουν τους αυτούς θώρακες. Πρώτο λοιπόν σημείο, ίπποι και αναβάτες έχουν τους ίδιους θώρακες. Ο θώρακας είναι εκείνο που έβαζαν οι παλαιοί πολεμιστές, ένα σιδερένιο κατασκεύασμα, για να προφυλάξουν αυτήν την περιοχή του στήθους από ένα ακόντιο, από το ξίφος του εχθρού. Πρώτο λοιπόν είναι αυτό. Ιπποι και αναβάτες έχουν θώρακα. Και το άλογο έχει θώρακα και ο αναβάτης έχει θώρακα. Αλλά, προσέξτε τώρα, αυτά τα 200 εκατομμύρια που είδε, οι θώρακες ίππων και αναβατών, ως προς το χρώμα έχουνε μία διαφοροποίηση. Δηλαδή ο ίππος και ο αναβάτης έχουν το ίδιο χρώμα. Αλλά όλοι οι ίπποι και οι αναβάτες δεν έχουν το ίδιο χρώμα. Αυτό είναι πολύ φυσικό εκ πρώτης όψεως. Οταν βλέπουμε επί παραδείγματι 2 ομάδες να παίζουν ποδόσφαιρο, βάζουμε δύο διαφορετικά χρώματα, για να γνωρίζουμε τις αντίπαλες ομάδες. Βάζουμε το πράσινο και το κόκκινο, παράδειγμα. Ετσι αν θα βλέπαμε κάποιους παίκτες να παίζουν, θα βλέπαμε τους μισούς να είναι πράσινοι και τους άλλους μισούς να είναι κόκκινοι, ή μπλέ, ή κίτρινοι, ή δεν ξέρω τι άλλο. Ώστε, εδώ σαφώς βλέπουμε να υπάρχουν τρείς συμπλεκόμενες ομάδες. Ο άγιος Ιωάννης τους ονομάζει "πυρίνους", δηλαδή κόκκινους, "ὑακινθίνους", δηλαδή κυανούς, μπλέ, και "θειώδεις" δηλαδή κίτρινους. Είναι λοιπόν κόκκινοι, μπλέ και κίτρινοι. Τα τρία αυτά χρώματα που αντιστοιχούν σε τρία πιθανώς αντίπαλα στρατόπεδα. Ερωτώ, άραγε έχουν τίποτα να μας θυμίσουν; Ποιοί είναι οι κόκκινοι; Ποιοί είναι η κίτρινοι; και ποιοι είναι η κυανοί; Μήπως αντιπροσωπεύουν τους Ρώσους, τους Κινέζους, και τον Δυτικό κόσμο;
 
    Παρατηρούμε ακόμη ότι οι κεφαλές των ίππων μοιάζουν με κεφαλές λεόντων. Είναι σύμβολο δυνάμεως. Μήπως είναι τα άρματα μάχης; Από το στόμα αυτών των ιδιοτύπων αλόγων εκπορεύεται, βγαίνει, απ' τα στόματά τους, πύρ καπνός και θείον. Κατά κάποιον τρόπο, αυτά τα εκπορευόμενα τρία υλικά, αντιστοιχούν προς τα τρία χρώματα που ήδη αναφέρθηκαν. Ο καπνός αντιστοιχεί προς το υακίνθινος, το πύρ από το πύρινος, το θείον από το ότι είναι θειώδης, κίτρινος.

   «ἀπὸ τῶν τριῶν πληγῶν τούτων ἀπεκτάνθησαν τὸ τρίτον τῶν ἀνθρώπων, ἐκ τοῦ πυρὸς καὶ τοῦ καπνοῦ καὶ τοῦ θείου τοῦ ἐκπορευομένου ἐκ τῶν στομάτων αὐτῶν./ ἡ γὰρ ἐξουσία τῶν ἵππων ἐν τῷ στόματι αὐτῶν ἐστι καὶ ἐν ταῖς οὐραῖς αὐτῶν· αἱ γὰρ οὐραὶ αὐτῶν ὅμοιαι ὄφεσιν, ἔχουσαι κεφαλάς, καὶ ἐν αὐταῖς ἀδικοῦσι.» (Αποκ. 9,18 - 19)
    Απ' αυτές τις τρείς πληγές φονεύθηκε το τρίτο των ανθρώπων, από το πύρ, τον καπνό και το θειάφι, που βγαίνουν από τα στόματα των ίππων αυτών. Διότι η εξουσία των ίππων είναι στο στόμα τους. Μα και στις ουρές τους. Γιατί οι ουρές τους είναι όμοιες με φίδια. Που έχουν κεφάλια. Και ομοίως με αυτές αδικούν, βλάπτουν. Οπως λέγει εδώ ο ιερός Ευαγγελιστής, βλέπουμε, ότι έχουμε μία διαφοροποίηση της πληγής, ενώ είναι μία πληγή, είναι η έκτη πληγή. Από αυτές τις τρεις πληγές έχουμε μία διαφοροποίηση των πληγών, και αναφέρεται ως προς τα τρία υλικά, του πυρός, του καπνού και του θείου. Και με αυτά τα τρία φονεύονται το τρίτο των ανθρώπων της γής. Ισως πρόκειται, περί τριών διαφορετικών αποτελεσμάτων που πλήττονται οι άνθρωποι. Οταν λέγει πύρ, επί παραδείγματι, να είναι εκείνοι που θα φονευθούν από την πτώση ατομικών βομβών. Πυρηνικών όπλων. Οταν λέγει θείον, να είναι ίσως ένας πόλεμος χημικός, που να συμπληρώσει τις πυρηνικές βόμβες, κ.ο.κ. Φαίνεται λοιπόν για να μιλάει για τρείς πληγές, ενώ είναι μία στην πραγματικότητα, έχουμε αυτήν την διαφοροποίηση των αποτελεσμάτων. Τα άλογα αυτά, οι ίπποι αυτοί, έχουν ουρές που μοιάζουν με φίδια, και έχουνε κεφάλια. Προφανώς πρόκειται για άρματα μάχης που προσβάλλουν και με το εμπρόσθιο μέρος και με το οπίσθιο μέρος, διότι και με τα στόματα και με τις ουρές, αδικούν, βλάπτουν, δηλαδή καταστρέφουν. Είναι κάτι που το βλέπουμε πάρα πολύ καλά σε ένα άρμα μάχης. Δύναται και μπροστά να πλήξει και πίσω να πλήξει. Προσέξτε, αν απ' αυτά που είπαμε μπορείτε κάτι να καταλάβετε. Ότι όλες οι προδιαγραφές της πληγής, σήμερα είναι δυνατές. Προσέξατέ το. Ολες οι προδιαγραφές της πληγής. Πυρηνικά άρματα μάχης υπάρχουν. Στρατός 200 εκατομμυρίων εύκολα συγκεντρώνεται και όπως σας είπα μόνο από την Κίνα. Η Μεσοποταμία και γενικά η Μέση Ανατολή με τα πετρέλαιά της και την στρατηγική της θέση, φαίνεται σήμερα ότι είναι πάρα πολύ επίμαχος. Τι σημαίνουν αυτά; Τί σημαίνει αυτή η πληγή; Μήπως καμία παγκοσμία σύρραξη να περιμένουμε σ' εκείνον τον τόπο; Ότι σας λέγω τα θέτω ερωτηματικά, δέν μπορώ ν' απαντήσω. Μήπως λοιπόν εκεί να περιμένουμε αυτήν την φοβερή σύρραξη; Την μοναδική στην Ιστορία πολεμική σύρραξη εκεί, σε εκείνον τον τόπο;

   «καὶ οἱ λοιποὶ τῶν ἀνθρώπων, οἳ οὐκ ἀπεκτάνθησαν ἐν ταῖς πληγαῖς ταύταις, οὐ μετενόησαν ἐκ τῶν ἔργων τῶν χειρῶν αὐτῶν, ἵνα μὴ προσκυνήσωσι τὰ δαιμόνια καὶ τὰ εἴδωλα τὰ χρυσᾶ καὶ τὰ ἀργυρᾶ καὶ τὰ χαλκᾶ καὶ τὰ λίθινα καὶ τὰ ξύλινα, ἃ οὔτε βλέπειν δύναται οὔτε ἀκούειν οὔτε περιπατεῖν,/καὶ οὐ μετενόησαν ἐκ τῶν φόνων αὐτῶν οὔτε ἐκ τῶν φαρμακειῶν αὐτῶν οὔτε ἐκ τῆς πορνείας αὐτῶν οὔτε ἐκ τῶν κλεμμάτων αὐτῶν.» (Αποκ. 9, 20 - 21) Και οι υπόλοιποι από τους ανθρώπους που δεν φονεύθηκαν στις σφαγές αυτές, προσέξτε τί λέγει, "σφαγές." Δέν μετανόησαν από τα έργα των χεριών τους για να μήν προσκυνήσουν τα δαιμόνια και τα είδωλα τα χρυσά και τ' ασημένια και τα χάλκινα και τα λίθινα και τα ξύλινα, τα οποία ούτε μπορούν να βλέπουν, ούτε μπορούν να ακούν,  ούτε μπορούν να περπατούν. Και δεν μετανόησαν από τους φόνους τους, ούτε από τις μαγείες τους, ούτε από τις πορνείες τους, ούτε από τις κλεψιές τους.
    Αγαπητοι μου, ποιό είναι το αποτέλεσμα αυτής της πληγής των ασεβών ανθρώπων; Είναι η πώρωση και η αμετανοησία. Θυμίζει η περίπτωση, αυτόν τον σκληρυθέντα Φαραώ, που όσο η μία πληγή διαδέχονταν την άλλη, τόσο περισσότερο ο Φαραώ σκληρυνόταν. Η μετάνοια του ήταν φαινομενική. Και σε κάθε πληγή υπό το κράτος του φόβου, έλεγε στον Μωυσέα και τον Ααρών: «ἡμάρτηκα ἐναντίον Κυρίου τοῦ Θεοῦ ὑμῶν καὶ εἰς ὑμᾶς·/προσδέξασθε οὖν μου τὴν ἁμαρτίαν ἔτι νῦν καὶ προσεύξασθε πρὸς Κύριον τὸν Θεὸν ὑμῶν, καὶ περιελέτω ἀπ᾿ ἐμοῦ τὸν θάνατον τοῦτον.» (Εξ. 10, 16 - 17) Αμάρτησα ενώπιον του Θεού σας και μπροστά σας. Δεχθείτε λοιπόν την αμαρτία μου και προσευχηθείτε στον Θεό σας, για να πάρει από 'μένα αυτό το θανατικό. Αυτό το κακό της κάθε πληγής. Είδατε τί έλεγε ο Φαραώ; Σε κάθε πληγή αυτό έλεγε. Πρέπει να ομολογήσουμε ότι και εμείς δυστυχώς, έχουμε μία Φαραωνική μετάνοια. Οταν έρχεται μία πληγή, ένας πόλεμος, ένα κακό, μετανοούμε. Μόλις φύγει, τα ξεχνάμε όλα. Φαίνεται καθαρά, πολύ καθαρά, ότι η τιμωρία, όσο σκληρή κι αν να είναι, δέν επιφέρει πάντοτε την μετάνοια, εάν δεν υπάρχει και ένας ακόμη παράγων. Και αυτός ο παράγων είναι η Χάρις του Θεού. Είναι η παρουσία του Αγίου Πνεύματος. Είναι η αγαθή προαίρεση. Προπαντός αυτό το τελευταίο. Είναι η αγαθή προαίρεση. Ο Φαραώ, όταν έβλεπε την επανάληψη της πληγής, έστω και κακεκτύπως όπως την επαναλάμβαναν οι μάγοι, τί έλεγε; Δέν πίστευε στον Θεό. Δεν άφηνε τους Εβραίους να φύγουν από την Αίγυπτο. Το ίδιο συμβαίνει και με εμάς. Ενα θαύμα του Θεού από τους πολλούς πώς εξηγείται; Ως τυχαίο, ή ως φυσικό, ή αν θέλετε ακόμη και ως πνευματικό.

    Αλλά ας δούμε αυτό το περιεχόμενο, αυτής της αμετανοησία τους. Προσέξατε. Οπως λέγει από τους φόνους τους, τις ειδωλολατρίες τους, τις κλοπές τους κλπ, βλέπουμε ότι αναφέρει ενδεικτικά ο ιερός Ευαγγελιστής την παράβαση της 1ης, της 2ας, της 6ης και της 7ης εντολής.
Η πρώτη εντολή: «οὐκ ἔσονταί σοι θεοὶ ἕτεροι πλὴν ἐμοῦ.» (Εξ. 20,3) Δέν θα υπάρχουν άλλοι θεοί έξω από 'μένα.
Η δευτέρα εντολή: «οὐ ποιήσεις σεαυτῷ εἴδωλον, οὐδὲ παντὸς ὁμοίωμα, ὅσα ἐν τῷ οὐρανῷ ἄνω καὶ ὅσα ἐν τῇ γῇ κάτω καὶ ὅσα ἐν τοῖς ὕδασιν ὑποκάτω τῆς γῆς./οὐ προσκυνήσεις αὐτοῖς, οὐδὲ μὴ λατρεύσεις αὐτοῖς·» (Εξ. 20, 4 - 5)
Η  έκτη εντολή: «οὐ μοιχεύσεις.» (Εξ. 20,13)
Η  έβδομη εντολή: «οὐ κλέψεις.» (Εξ. 20,14)
    Είναι γνωστό ότι από την πρώτη εντολή εξαρτώνται όλες οι άλλες οι εντολές• είτε σάν εφαρμογή είτε σάν παράβαση. Γι' αυτό μου πρέπει να διασώζεται η αλήθεια περί του Θεού. Και η θεολογία δέν είναι μία άκαρπη και μία σχολαστική ενασχόληση, αλλά είναι η αφετηρία όλων των εντολών, ακόμη και αυτής της σωτηρίας. Οταν μιλάμε περί του Θεού, δέν είναι κάτι που μπορούμε να λέμε, ότι, ε, κι αν δεν ξέρουμε πολλά πράγματα δεν χρειάζεται. Διότι αυτή η γνώση του Θεού διατηρεί και διαφυλάσσει την τήρηση της πρώτης εντολής, που λεγε ο Θεός «οὐκ ἔσονταί σοι θεοὶ ἕτεροι πλὴν ἐμοῦ.» Είναι δέ γνωστό, ότι ο άνθρωπος ρέπει προς την ειδωλολατρία και συνεπώς έχει ανάγκη ανά πάσα στιγμή να διασώζεται απ' αυτήν τη γνώση, την βαθιά και αληθινή περί του Θεού.
    Ακόμα είναι πολύ χαρακτηριστική η περιγραφή την οποία μας κάνει ο Απόστολος Παύλος, για τις συνέπειες της παραβάσεως αυτών κυρίως, των δύο εντολών που αναφέρονται εις τον Θεό. Μας περιγράφει την κατάσταση του αρχαίου κόσμου, στο πρώτο κεφάλαιο στην προς Ρωμαίους επιστολή του. Και τούτο διότι ο αρχαίος κόσμος έτσι ήταν όταν τον βρήκε το Ευαγγέλιο. Αλλά και κάτι ακόμα. Και ξανάγινε ο αρχαίος κόσμος, ή καλύτερα ο Χριστιανικός κόσμος, ξανάγινε ό,τι ήταν πριν γνωρίσει το Ευαγγέλιο. Τ' ακούσατε αυτό που είπα; Το Ευαγγέλιο βρήκε έναν αχρείο αρχαίο κόσμο και τον έκανε Χριστιανικό. Και αυτός ο Χριστιανικός κόσμος ξανάγινε πάλι αχρείος. Και αρνήθηκε το Ευαγγέλιο. Μόνο ανάγνωση θα σας κάνω χωρίς ανάλυση, γιατί έχει περάσει η ώρα.
   «διότι γνόντες τὸν Θεὸν οὐχ ὡς Θεὸν ἐδόξασαν ἢ εὐχαρίστησαν, ἀλλ᾿ ἐματαιώθησαν ἐν τοῖς διαλογισμοῖς αὐτῶν, καὶ ἐσκοτίσθη ἡ ἀσύνετος αὐτῶν καρδία·/φάσκοντες εἶναι σοφοὶ ἐμωράνθησαν,/καὶ ἤλλαξαν τὴν δόξαν τοῦ ἀφθάρτου Θεοῦ ἐν ὁμοιώματι εἰκόνος φθαρτοῦ ἀνθρώπου καὶ πετεινῶν καὶ τετραπόδων καὶ ἑρπετῶν./Διὸ καὶ παρέδωκεν αὐτοὺς ὁ Θεὸς ἐν ταῖς ἐπιθυμίαις τῶν καρδιῶν αὐτῶν εἰς ἀκαθαρσίαν τοῦ ἀτιμάζεσθαι τὰ σώματα αὐτῶν ἐν αὐτοῖς,/οἵτινες μετήλλαξαν τὴν ἀλήθειαν τοῦ Θεοῦ ἐν τῷ ψεύδει, καὶ ἐσεβάσθησαν καὶ ἐλάτρευσαν τῇ κτίσει παρὰ τὸν κτίσαντα, ὅς ἐστιν εὐλογητὸς εἰς τοὺς αἰῶνας· ἀμήν./Διὰ τοῦτο παρέδωκεν αὐτοὺς ὁ Θεὸς εἰς πάθη ἀτιμίας. αἵ τε γὰρ θήλειαι αὐτῶν μετήλλαξαν τὴν φυσικὴν χρῆσιν εἰς τὴν παρὰ φύσιν (ο Λεσβιασμός),/ὁμοίως δὲ καὶ οἱ ἄρσενες ἀφέντες τὴν φυσικὴν χρῆσιν τῆς θηλείας ἐξεκαύθησαν ἐν τῇ ὀρέξει αὐτῶν εἰς ἀλλήλους, ἄρσενες ἐν ἄρσεσι (Ομοφυλοφιλία) τὴν ἀσχημοσύνην κατεργαζόμενοι καὶ τὴν ἀντιμισθίαν ἣν ἔδει τῆς πλάνης αὐτῶν ἐν ἑαυτοῖς ἀπολαμβάνοντες./Καὶ καθὼς οὐκ ἐδοκίμασαν τὸν Θεὸν ἔχειν ἐν ἐπιγνώσει, παρέδωκεν αὐτοὺς ὁ Θεὸς εἰς ἀδόκιμον νοῦν (να λένε πράγματα χαζά), ποιεῖν τὰ μὴ καθήκοντα,/πεπληρωμένους πάσῃ ἀδικίᾳ, πορνείᾳ, πονηρίᾳ, πλεονεξία, κακίᾳ, μεστοὺς φθόνου, φόνου, ἔριδος, δόλου κακοηθείας,/ψιθυριστάς, καταλάλους, θεοστυγεῖς, ὑβριστάς, ὑπερηφάνους, ἀλαζόνας, ἐφευρετὰς κακῶν, γονεῦσιν ἀπειθεῖς,/ἀσυνέτους, ἀσυνθέτους, ἀστόργους, ἀσπόνδους, ἀνελεήμονας·/οἵτινες τὸ δικαίωμα τοῦ Θεοῦ ἐπιγνόντες, ὅτι οἱ τὰ τοιαῦτα πράσσοντες ἄξιοι θανάτου εἰσίν, οὐ μόνον αὐτὰ ποιοῦσιν, ἀλλὰ καὶ συνευδοκοῦσι τοῖς πράσσουσι.» (Ρωμ. 1, 21 - 32) Νά κατάλογος του αρχαίου κόσμου. Μα νά και ο κατάλογος του συγχρόνου Δυτικού Χριστιανικού κόσμου. Είναι ο ίδιος. Έτσι βλέπουμε, ειδωλολατρία και ακατάστατος βίος είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένα. Αλλά οι σύγχρονοι Χριστιανοί, έκαναν ένα βήμα παραπέρα από τον αρχαίο κόσμο. Το Ευαγγέλιο βρήκε τον αρχαίο κόσμο να ειδωλολατρεί. Αλλά σήμερα οι Χριστιανοί έκαναν ακόμη ένα βήμα θρασύτητος. Από την ειδωλολατρία μετεπήδησαν στην αθεΐα. Το φαινόμενο της αθεΐας δέν υπήρχε στον αρχαίο κόσμο. Υπάρχει όμως στον σύγχρονο κόσμο. Συνεπώς ο σημερινός μας κόσμος είναι χειρότερος από κάθε προηγούμενη κατάσταση, διότι αρνήθηκε τον σωτήρα του Χριστό.
    Λέγει Ο Απόστολος Πέτρος: «καὶ τὸν ἀγοράσαντα αὐτοὺς δεσπότην (τον Ιησούν Χριστόν) ἀρνούμενοι ἐπάγοντες ἑαυτοῖς ταχινὴν ἀπώλειαν·(φέρνουν στον εαυτό τους γρήγορη καταστροφή)/καὶ πολλοὶ ἐξακολουθήσουσιν αὐτῶν ταῖς ἀσελγείαις, δι᾿ οὓς ἡ ὁδὸς τῆς ἀληθείας βλασφημηθήσεται·» (Β Πε. 2, 1 - 2) Η οδός της αληθείας είναι το Ευαγγέλιο. Θα βλασφημηθεί το Ευαγγέλιο, με την ζωή αυτών των Χριστιανών, που έγιναν πολλοί, πολλοί, πολλοί. Κι επειδή σήμερα αποστατούμε από τον Θεό, τον ζώντα Θεό, γι' αυτό θα έρθει και η αθέτηση των εντολών και η αποσύνθεση των κοινωνιών μας. Αντιπροσωπευτικά ο ιερός Ευαγγελιστής αναφέρει τον φόνο, την πορνεία, την κλοπή και τη μαγεία.
   Πρώτο λοιπόν. Ο φόνος. Οσο ποτέ στην Ιστορία δέν λογαριάζεται σήμερα η ανθρώπινη ζωή, παρότι φωνάζουμε υποκριτικότατα περί δικαιωμάτων του ανθρώπου. Η αναρχία, ο πληρωμένος φόνος, ο βασανισμός Χριστιανών ανά τον κόσμο, η φονικότατοι πόλεμοι, η αδιαφορία για την υγεία και την ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων με την μόλυνση του περιβάλλοντος, την νοθεία των τροφίμων, την νοθεία των φαρμάκων κλπ κλπ. Δηλαδή όλα αυτά που είναι στην κατηγορία του αμέσου και του εμμέσου φόνου.
    Δεύτερον η πορνεία. Υπό την γενική αυτή ονομασία πορνεία, υπάρχει ολόκληρη κλιμάκωση ανηθικότητος, που κοκκινίζει κάθε έντιμος άνθρωπος αν πρέπει ν' αναφερθεί. Καταντήσαμε αγαπητοί μου αληθινά Σόδομα και Γόμορρα. Ντρέπεσαι να πείς σήμερα, ότι δέν μετέρχεσαι την αμαρτία που μετέρχεται ο κόσμος. Ντρέπεσαι σήμερα να πείς, ότι δέν πας να κάνεις ό,τι κάνουν οι άλλοι. Ντρέπεται να πει σήμερα μιά κοπέλα ότι δέν έχει φίλο. Ντρέπεται να πει σήμερα ένας νέος ότι δέν έχει γνωρίσει την ανηθικότητα. Ντρέπεται. Γιατί; Γιατί το κακό έχει γίνει πάρα πολύ κακό. Εχει γίνει πάρα πολύ. Εχει βγεί και έχει ξεχυθεί, έχει ξεχειλίσει στα πεζοδρόμια, και το αφύσικο να θεωρείται φυσικό. Το αμαρτωλό να θεωρείται κανονικό. Πάρα πολύ κανονικό.
Και ο αγνός και εγκρατής και φρόνιμος και συνετός και σώφρων άνθρωπος, αυτός να θεωρείται ότι είναι έξω από κάθε φύση και κάθε πραγματικότητα. Η φιλολογία δέ της ανηθικότητος, όπως είναι οι ταινίες στην τηλεόραση, στον κινηματογράφο, φωτογραφίες, μυθιστορήματα, όλα αυτά έχουν ξεπεράσει κάθε προηγούμενο.
    Αλλά και η κλοπή. Είναι χαρακτηριστική αυτή η αναφορά αυτού του αμαρτήματος, που λέει «ἐκ τῶν κλεμμάτων αὐτῶν», από τις κλοπές τους. Η παρουσία της κλοπής χαρακτηρίζει την απουσία της αγάπης και του σεβασμού του άλλου ανθρώπου. Την ιδιοτέλεια, τον ευδαιμονισμό, την απιστία, και πολλά άλλα σύνδρομα. Σήμερα όλοι κλέβουν. Η κλοπή έγινε επιστήμη. Αλλά και η ιεροσυλία έχει ξεπεράσει κάθε ανεκτό όριο. Οι άνθρωποι κλέπτουν σήμερα κατά μία λαϊκή έκφραση "και της Παναγιάς τα μάτια." Αλλά άν υπάρχουν ακόμη σήμερα εκατομμύρια άνθρωποι που πεθαίνουν από την πείνα, ακούσατε, 17 εκατομμύρια θα πεθάνουνε το 1982. 17 εκατομμύρια παιδιά. Αυτή είναι η υψηλή κλοπή των αγαθών των άλλων λαών προς ίδιον όφελος ολίγων λαών.
    Και τέλος η μαγεία. Πού είναι συνάρτηση της ειδωλολατρίας και υποκατάστατο της πίστεως. Σήμερα οι άνθρωποι πιστεύουν κάθε παραλογισμό. Ό,τι να τους πείς θα το πιστέψουν. Εκτός από τον αληθινό Θεό. Κάποτε, έλεγε ένας νεότερος, στην Αίγυπτο όλα είχαν θεοποιηθεί. Και ο Νείλος και οι κροκόδειλοι τα ποντίκια  και οι γάτες. Εκτός από τον αληθινό Θεό. Το ίδιο έχουμε και σήμερα. Ολα μπορεί ο σύγχρονος άνθρωπος να τα πιστέψει, όλα να τα θεωρήσει πραγματικά, τις πιο ανόητες νοσηρές φαντασιώσεις, μπορεί να τις δεχτεί ως πραγματικότητες, εκτός από τον αληθινό Θεό και το Ευαγγέλιο. Αυτός ο δαιμονισμός που εισήλθε με την μαγεία, οδήγησε στην δαιμονοπληξία σε βαθμό αξιοθρήνητο. Οσο ποτέ άλλοτε έχουμε σήμερα δαιμονοπλήκτους ανθρώπους. Αγαπητοί μου σήμερα ο κόσμος μας παρουσιάζει την εικόνα του παραλύτου της Βηθεσδά. Κατάκοιτος, παράλυτος, ανίσχυρος να υγιάνει. Εχει όμως μία διαφορά με τον παράλυτο της Βηθεσδά. Εκείνος ζήτησε να γίνει καλά. Αλλά ο σύγχρονος κόσμος μας, θέλει να μείνει στην πώρωσή του και στην αμετανοησία του. Αυτή είναι η διαφορά. Ακριβώς αυτή η κατάσταση που λέγεται ο ιερός Ευαγγελιστής, το αποτέλεσμα της έκτης πληγής ως αμετανοησία, αυτή ακριβώς η κατάσταση θα φέρει και τις υπόλοιπες 2 ουαί. Τα δύο παρακάτω αλίμονα. Αλλά, τότε, ώ, αγαπητοί μου τότε, ο Θεός να μας ελεήσει.


41η ομιλία στο βιβλίο της Καινής Διαθήκης
« Ιερά Αποκάλυψις ».

Όλες οι ομιλίες του βιβλίου 
« Αποκάλυψις » εδώ ↓.
http://www.arnion.gr/index.php/p-thanasios-mytilina-os/milies-p-thanasiou/kainh-diauhkh/iera-apokalycis
↕️
https://youtube.com/playlist?list=PLxBsMI6pr40qa7vUvidbEX6OBGq3b9WeV

__⬇️Playlist "Ασπάλαθου".⬇️__
https://aspalathos21.blogspot.com/2021/07/blog-post_83.html?m=0

📃Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του πατρός Αθανασίου. ⬇️
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=1

📜 Αποσπάσματα ομιλιών πατρός Αθανασίου ⬇️
https://athanasioslogos.blogspot.com/?m=0

Κατάλογος ομιλιών πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://drive.google.com/file/d/1JmrxaObMVyTA4_pS5yuMaQdoBf8-LwBP/view?usp=drivesdk

__⬇️ Facebook ⬇️__
https://www.facebook.com/groups/1637818926362004/?ref=share

†.Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.