Πώς επικοινωνεί ο Άγιος Τριαδικός Θεός με την κτίση;

†. Προσέξτε, ὁ Κύριος, ὅταν μπῆκε στὸν Ἰορδάνη ποταμό, τότε μετέδωσε στὰ νερά "τον χρῶτον τῆς Θεότητος". Ἂς τὸ δοῦμε αὐτὸ λίγο πιὸ κοντά. Βέβαια, ἡ ἀνθρώπινη φύση τοῦ Κυρίου ἦταν ἀνθρώπινη φύση, ἑκατὸ τοῖς ἑκατό. Ὅμως, ὅπως μᾶς λέει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, «ὅτι ἐν αὐτῷ (στὸν Ἰησοῦ) κατοικεῖ πᾶν τὸ πλήρωμα τῆς θεότητος σωματικῶς» Κόλ. 2, 9 Καὶ ὅταν λέμε πλήρωμα, ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς δὲν εἶχε ἕνα κομματάκι τῆς Θεότητος ἢ τοῦ ἑαυτοῦ Του· μία εἶναι ἡ οὐσία. Γιατί ὁ Θεὸς εἶναι ἕνας, μία εἶναι ἡ οὐσία τοῦ Θεοῦ. Αὐτὸ εἶναι τὸ ἀκατανόητο πρᾶγμα. Μέσα στὴν ἀνθρώπινη φύση τοῦ Χριστοῦ, κατοικοῦσε πᾶν τὸ πλήρωμα τῆς Θεότητος. Πιστεύω ὅτι ἔχετε βρεῖ αὐτὴ τὴ φρασούλα: «πᾶν τὸ πλήρωμα τῆς Θεότητος». Ποτὲ δὲν χωρίστηκε ὁ Υἱὸς ἀπὸ τὸν Πατέρα καὶ ἀπὸ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, ποτέ! ποτέ! 

Τώρα, ἡ Θεότητα στὸ πρόσωπο ὅμως —στὸ ἕνα πρόσωπο τοῦ Θεοῦ Λόγου— ἔρχεται σὲ ἐπαφὴ μὲ τὴν κτίση καὶ μεταδίδει διὰ τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως. Τί μεταδίδει; Τώρα, ἐδῶ ἐπιτρέψτε μου νὰ κάνουμε μία μικρὴ ἀνάπτυξη, πάρα πολὺ χρήσιμη. Βέβαια δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ποὺ θὰ μιλήσουμε γι' αὐτὸ ποὺ θὰ σᾶς πῶ τώρα. 

Πῶς ἐπικοινωνεῖ ἡ Θεότητα μὲ τὴν κτίση; Ἡ Θεότης εἶναι πνεῦμα. Πνεῦμα ὁ Θεός. Ἐνῷ ὁ κόσμος, τὸν ὁποῖον ὁ Θεὸς βέβαια δημιουργεῖ, ὁ Θεὸς δημιούργησε ἐκεῖνο τὸ ἀκατανόητο ἐκ τοῦ μηδενός. Τὸ ἀκατανόητο, τὸ φιλοσοφικά —δηλαδὴ λογικὰ— ἀκατανόητο. Πῶς ἐκ τοῦ μηδενὸς ὁ Θεὸς ἔκανε τὸν κόσμο; Δὲν προϋπῆρχε κάποιος ἄλλος κόσμος, τὸν ὁποῖον χάλασε καὶ μὲ τὰ ὑλικά του κτίζει τὸν γνωστό μας κόσμο. Οὔτε ἔδωσε ἀπὸ τὴ δική Του τὴν οὐσία νὰ γίνει ὁ ὑλικὸς κόσμος, διότι τότε θὰ εἶχε κοινωνία οὐσίας ἡ κτίση μὲ τὴν οὐσία τοῦ Θεοῦ. Ἄπαγε! Βλασφημία φοβερή! Πέφτουμε, χωρὶς νὰ τὸ καταλάβουμε, στὸν πανθεϊσμό. Γι' αὐτὸ εἶναι ἕνα μυστήριο ἀκατανόητο ἡ ἐκ τοῦ μηδενὸς δημιουργία τοῦ κόσμου. 

Πῶς ὅμως ἐπικοινωνεῖ; Κατ' ἀρχὰς δημιουργεῖ καὶ ὕστερα ἐπικοινωνεῖ ὁ ἄκτιστος καὶ ὄντως πνευματικὸς Θεός. Πνευματικὸς μὲ τὴν ἔννοια ὄχι τοῦ Τρίτου Προσώπου, ἀλλὰ μὲ τὴν ἔννοια ὅτι "πνεῦμα ὁ Θεός". Μὲ αὐτὴν τὴν ἔννοια. Ὁ ἄϋλος ἐπικοινωνεῖ μὲ τὴν κτίση καὶ μὲ τὰ γεγονότα ποὺ ὑπάρχουν μέσα στὴν κτίση, μὲ τοὺς ἀνθρώπους καὶ τοῦτα κι ἐκεῖνα. Πῶς ἐπικοινωνεῖ; Ἐπικοινωνεῖ διὰ τῶν λεγομένων ἀκτίστων ἐνεργειῶν Του. Οἱ ἄκτιστες ἐνέργειες εἶναι, ὅ,τι εἶπα, ἄκτιστες. Δηλαδή, ἐνέργειες τοῦ Θεοῦ ποὺ προβάλλονται, δηλαδὴ βγαίνουν πρὸς τὰ ἔξω. 

Τώρα, λέμε πρὸς τὰ ἔξω. Ὑπάρχει στὸν Θεὸ «μέσα» καὶ «ἔξω»; Βεβαίως, θὰ λέγαμε, τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον ἐρευνᾶ καὶ τὰ βάθη τοῦ Θεοῦ. Ἀλλὰ ἡ ἀνθρώπινη γλῶσσα εἶναι ἀνεπαρκής. Λέμε «τὸ ἔξω τοῦ Θεοῦ». Εἶναι ὁ Θεὸς κάπου ποὺ νὰ σταματάει, νὰ ἔχει ὅρια, ὥστε νὰ μιλᾶμε γιὰ τὸ «ἔξω» Του; Γι' αὐτό σας εἶπα, εἶναι ἀνεπαρκὴς μία ἀνθρώπινη γλῶσσα γιὰ νὰ μιλήσει γι' αὐτὰ τὰ πράγματα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὅπως μπορεῖ κανεὶς νὰ μιλήσει ἀνθρώπινα, οἱ ἄκτιστες ἐνέργειες εἶναι ἡ λεγόμενη ἐξωτερικὴ προβολὴ τοῦ Θεοῦ. Ἐκφράζεται ἐξωτερικὰ διὰ τῶν ἀκτίστων ἐνεργειῶν Του. Μὲ αὐτὲς ἔκτισε τὸν κόσμο. Εἶναι ὅμως οἱ ἐνέργειες ἄκτιστες καί, κατὰ τὴ διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας μας, εἶναι Θεότης. Οἱ ἐνέργειες οἱ ἄκτιστες εἶναι Θεότης. 

Ἐν τούτοις, ὑπάρχει μιὰ διάκριση στὸν Θεό. Εἶναι τρία πράγματα ποὺ διακρίνονται στὸν Θεό. Πρῶτον, ἡ οὐσία. Δεύτερον, τὸ πρόσωπο. Καὶ τρίτον, οἱ ἄκτιστες ἐνέργειες. Διὰ τῶν ἀκτίστων λοιπὸν ἐνεργειῶν γίνεται ὁ κόσμος. Ἡ ἀγάπη εἶναι ἄκτιστος ἐνέργεια. Ὁ Θεὸς λοιπὸν ἀπὸ ἀγάπη δημιουργεῖ τὸν κόσμο, ἀλλὰ αὐτὴ εἶναι ἐνέργεια ἄκτιστη. Εἶναι Θεότης. Μὲ βάση τὴν τριπλῆ διάκριση ποὺ σᾶς εἶπα προηγουμένως. Ἐκεῖνο ποὺ εἶναι ἐκπληκτικό, ἀνεπανάληπτο καὶ ἀκατανόητο, εἶναι ὅταν ἕνα πρόσωπο τῆς Ἁγίας Τριάδος —δηλαδὴ ὁ Θεὸς Λόγος— περιβάλλεται τὴν κτιστὴ δημιουργία, ὑπὸ τὴ μορφὴ βεβαίως ἑνὸς ἀνθρώπου. Ὁ ἄνθρωπος εἶναι κτιστός. 

Ἔτσι λοιπόν, ἔρχεται τώρα ἡ Θεότητα στὸ πρόσωπο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, τοῦ Θεοῦ Λόγου, ποὺ εἶναι ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς καὶ ἔρχεται σὲ ἐπαφή —αὐτὸ εἶναι πρωτόγνωρο στὴν ἱστορία, ἂν καὶ ἡ ἔκφραση «στὴν ἱστορία τοῦ Θεοῦ» εἶναι τεχνικὰ ἐσφαλμένη γιατί ὁ Θεὸς δὲν ἔχει ἱστορία, ἀλλὰ γιὰ νὰ τὸ καταλάβουμε. Εἶναι πρωτόγνωρο, πρωτοφανές, ἀνεπανάληπτο, νὰ ἔλθει σὲ κοινωνία ὁ ἀπρόσιτος Θεός, ὅπως γράφει στὸν Τιμόθεο ὁ Ἀπόστολος Παῦλος «φῶς οἰκῶν ἀπρόσιτον» Α Τίμ. 6, 16 ἔρχεται σὲ κοινωνία, ὄχι τώρα διὰ τῶν ἀκτίστων ἐνεργειῶν Τοῦ μὲ τὴν κτίση, ἀλλὰ κατὰ ἕναν τρόπο προσωπικό. Ἂν ἔχετε λίγη φιλοσοφικὴ καλλιέργεια καὶ μιὰ θεολογικὴ διάθεση, θὰ καταλάβετε αὐτὸ ποὺ εἶπα, ὅτι εἶναι ἐκπληκτικό! Δὲν ξέρω τί μπορεῖ νὰ ἐκφράσει αὐτὸ τὸ ἐκπληκτικὸν ὅτι ὁ Θεὸς ἔρχεται σὲ ἐπαφὴ μὲ τὴ δημιουργία Του, διὰ μέσου τῆς ἐνανθρωπήσεως, ὥστε νὰ φτάνει ὁ Ἅγιος Κύριλλος νὰ λέγει τὴ φράση: «ἐν Ἰορδάνῃ λουσάμενος ποταμῷ καὶ τῶν χρώτων τῆς θεότητος μεταδοὺς τοῖς ὕδασιν». Ποιά εἶναι τὰ χρῶτα τῆς Θεότητας; Ἡ Θεότητα δὲν ἔχει χρῶτα, δὲν ἔχει δέρμα. Ἀλλὰ εἶναι ὅμως ἡ ἀνθρώπινη φύση τοῦ Θεοῦ Λόγου ποὺ ἔχει δέρμα. Καὶ ἔτσι, τρόπον τινά, ἡ Θεότητα ἔρχεται σὲ ἐπαφὴ μὲ τὴν κτιστὴ δημιουργία, ὄχι πιὰ διὰ τῶν ἀκτίστων ἐνεργειῶν, ἀλλὰ διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Αὐτὸ εἶναι τὸ καταπληκτικό, τὸ ἀκατανόητο, τὸ βαθύ. Ἂν εἴχαμε ἐδῶ ἕναν Πλάτωνα καὶ ἄκουγε αὐτὴ τὴ θέση –τὴν ὁποία σήμερα ἐμεῖς τὴν ξέρουμε γιατί ὁ Θεὸς Λόγος ἐνανθρώπησε καὶ μᾶς εἶναι πιὰ κοινὸς τόπος– θὰ ἔμενε μὲ τὸ στόμα ἀνοιχτὸ καὶ δὲν θὰ μποροῦσε νὰ ἀρθρώσει λέξη ἂν συνελάμβανε, καὶ θὰ συνελάμβανε, αὐτὴ τὴν ἔννοια. Δὲν μποροῦσε ὅμως νὰ τὸ συλλάβει αὐτό, ἔπρεπε νὰ ἔχουμε τὸ γεγονὸς γιὰ τὸ συλλάβει, γι' αὐτὸ καὶ ὁ Πλάτων μιλοῦσε γιὰ τὶς ἰδέες. Ἐπιτρέψτε μου τὴν εὐκαιρία νὰ ἀναφέρω ὅτι ὑπάρχει μιὰ ἀντιστοιχία. Προσέξτε, πρὸς Θεοῦ, δὲν δανείστηκε τὸ Εὐαγγέλιο τίποτα ἀπὸ τὸν Πλάτωνα. Ὅμως οἱ ἰδέες κατὰ τὸν Πλάτωνα εἶναι ἄκτιστες, ὅπως καὶ ὁ Θεὸς εἶναι ἄκτιστος. Καὶ διὰ τῶν ἰδεῶν ὁ Θεὸς τώρα δημιουργεῖ τὸν κόσμο ἤ, καλύτερα, στολίζει τὸν κόσμο· τὸν κοσμεῖ. Ὁ Θεὸς δὲν εἶναι δημιουργὸς τοῦ κόσμου κατὰ τὸν Πλάτωνα, ἀλλὰ εἶναι κοσμητής, ὄχι δημιουργός, διότι προϋποθέτει τὴν ὕλη προϋπάρχουσα ὡς ἀρχή. Ὅλη ἡ ἀρχαία φιλοσοφία εἶναι δυαρχική. Ἂν λοιπὸν μάθαινε ὁ Πλάτων αὐτὴ τὴ χριστιανικὴ θέση, θὰ ἔμενε ἄναυδος. Κι ἐγὼ πιστεύω κάτι· θὰ ἐγκατέλειπε τὴν περὶ ἰδεῶν θεωρία του καὶ θὰ ἐγίνετο ἕνας βαθὺς χριστιανός, ἐγὼ τὸ πιστεύω. Γι' αὐτὸ καὶ σὲ μερικὲς ἐκκλησίες στὴ βόρειο Ἑλλάδα καὶ μάλιστα στὴ δυτικὴ Μακεδονία, ἱστοροῦν στὸν πρόναο τὸν Πλάτωνα, τὸν Σωκράτη, τὸν Ἀριστοτέλη. Ἴσως σκέφτηκαν ὅπως αὐτὴ τὴ στιγμή σας μιλάω ἐγώ, ἢ ὅπως ὁ Ἅγιος Ἰουστῖνος, ὁ ὁποῖος μίλησε γιὰ τὸν σπερματικὸ λόγο· ὅτι δηλαδή, ἐν σπέρματι, οἱ ἀλήθειες τοῦ Θεοῦ προϋπῆρχαν στοὺς ἀρχαίους φιλοσόφους. Ὑπὸ αὐτὴ τὴν ἔννοια, θὰ ἦταν βαθὺς ἅγιος ὁ Πλάτωνας. 

Βέβαια ὁ Θεὸς ξέρει ἂν ἀκόμη σώθηκαν ἢ θὰ σωθοῦν. Προσωπικὰ πιστεύω ὅτι ὅταν ὁ Χριστὸς κατέβηκε στὸν Ἅδη καὶ ἀκούστηκε τὸ κήρυγμα μετανοίας τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Βαπτιστοῦ, ποὺ προηγήθηκε ἐκεῖ, ὁ Πλάτων, πιστεύω ὅτι ἐπίστεψε στὸν Χριστό. Ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι τῆς πρὸ Χριστοῦ ἐποχῆς δὲν ἀδικήθηκαν, γιατί ἐκεῖ στὸν Ἅδη ἔγινε τὸ κήρυγμα πίστεως στὸ πρόσωπο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Καὶ ὅποιος πίστεψε εἰς τὸ πρόσωπο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, σώθηκε. Ὅταν ὁ Κύριος ἔφυγε ἀπὸ τὸν Ἅδη, μετέβαλε τὸ κλίμα τοῦ Ἅδου σὲ παράδεισο, ἀνῆλθε ἐπάνω στὴ γῆ γιὰ νὰ συνεχίσει τὸ ἔργο Του καὶ κατόπιν νὰ φύγει γιὰ τὸν οὐρανό. 

Ὅλα αὐτὰ τὰ εἴπαμε γιὰ νὰ δεῖτε πῶς ἐπικοινωνεῖ ἡ Θεότητα μὲ τὴ δική Της δημιουργία, ὥστε νὰ καταλάβουμε πληρέστερα ποιός εἶναι ὁ Ἰησοῦς Χριστός. Τί νὰ πεῖ κανεὶς γιὰ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι βρίζουν τὸν Ἰησοῦ Χριστό, βλασφημοῦν ἢ Τὸν ἀρνοῦνται; Τί κρῖμα. Θὰ ἤθελα, ἀγαπητοί μου, ἐσεῖς ποὺ ἀκοῦτε αὐτὰ τὰ λίγα λόγια, νὰ μπορέσετε νὰ ἐκτιμήσετε, νὰ ἐκτιμήσουμε ὅλοι μας, βαθύτατα τὸ πρόσωπο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, νὰ μᾶς συγκινεῖ βαθιά. 

Ἦρθε κάποιος σήμερα, πιθανὸς μὲ ἀκούει —δὲν πειράζει, καὶ θέλω νὰ μὲ ἀκούει, γιατί δὲν τοῦ εἶπα τίποτε, μόνο τὸν ἄκουσα. Μοῦ ἐξομολογήθηκε πὼς ὅταν εἶναι μόνος του —καὶ τοῦ πρότεινα ὄντως νὰ ἐπιζητὰ τὴ μόνωση— αἰσθάνεται τὴν ἀνάγκη νὰ ξεφωνήσει γιὰ τὴν ἀγάπη ποὺ ἔχει γιὰ τὸν Ἰησοῦ Χριστό. Ναί. Ἐὰν ἕνας Ἀρχιμήδης πετάχτηκε γυμνὸς ἀπὸ τὸ λουτρό, χωρὶς νὰ λογαριάσει τὴ γύμνωσή του, ἐπειδὴ ὁ ἐνθουσιασμός του τὸν ἔκανε νὰ ξεχάσει ὅτι ἔκανε τὸ μπάνιο του, φωνάζοντας «Εὕρηκα!», ἐπειδὴ ἀνακάλυψε τὴν ἄνωση τῶν σωμάτων καὶ τὸ πῶς ἕνα σῶμα χάνει βάρος μὲς στὸ ὑγρό, ἀναλογιστεῖτε ἐκεῖνον ποὺ ἀνακαλύπτει τὸν Υἱὸ τοῦ Θεοῦ, πῶς πρέπει νὰ αἰσθάνεται; Σοῦ ἔρχεται νὰ ξεφωνήσεις, σοῦ ἔρχονται δάκρυα. Αὐτὰ τὰ δάκρυα εἶναι τα ὡραιότερα ποὺ μπορεῖ νὰ ἀναβλύσουν, γιατί δὲν πρόκειται γιὰ μιὰ ἁπλῆ χαρά, ἀλλὰ γιὰ κάτι πολὺ ἀνώτερο. Εἶναι αὐτὸ ποὺ μπορεῖ νὰ νιώθει κανεὶς ὅταν ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ ὄχι ἁπλῶς ἀγγίζει ἐξωτερικὰ τὴ δημιουργία Του, ἀλλὰ ἀγγίζει τὴν ἴδια τήν ἀνθρώπινη καρδιὰ καὶ τὴν ἀλλοιώνει. Διότι ἅπαξ ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ ἔγινε ἄνθρωπος, ἀγγίζει πλέον τὰ πάντα: καὶ τοὺς ἀνθρώπους –ἀφοῦ ἔγινε ἄνθρωπος– καὶ τὶς ἀνθρώπινες καρδιές. 

Απόσπασμα από την🔸182η🔸ομιλία στην κατηγορία : "Κατηχήσεις Ἁγίου Κυρίλλου".

► Όλες οι ομιλίες της Κατηγορίας :
"Κατηχήσεις Ἁγίου Κυρίλλου" εδώ ⬇️
https://arnion.gr/index.php/diafora-uemata/katixhseis-agioy-kyrilloy
↕️
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/blog-post_79.html?m=1

🔸Λίστα ομιλιών της σειράς «Κατηχήσεις Ἁγίου Κυρίλλου».🔻
https://drive.google.com/file/d/151ddhVscWX5DAo0hPCLUOkNzoXguoDyp/view?usp=drivesdk

🎥 Βιντεοσκοπημένες ομιλίες της σειράς «Κατηχήσεις Ἁγίου Κυρίλλου».🔻
https://youtube.com/playlist?list=PLxBsMI6pr40oaZDDtLGpHIQUrsAVX0gNA

📜 Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες της σειράς «Κατηχήσεις Ἁγίου Κυρίλλου».🔻
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%94%B9%CE%9A%CE%B1%CF%84%CE%B7%CF%87%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82%20%E1%BC%89%CE%B3%CE%AF%CE%BF%CF%85%20%CE%9A%CF%85%CF%81%CE%AF%CE%BB%CE%BB%CE%BF%CF%85.?m=1

🔸Απομαγνητοφώνηση και ψηφιοποίηση ομιλίας : Αθανάσιος Άμβωνας.
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=0

💠Πλήρης απομαγνητοφωνημένες σειρές ομιλιών (Βιβλία).
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%92%A0%CE%A0%CE%BB%CE%AE%CF%81%CE%B7%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%B3%CE%BD%CE%B7%CF%84%CE%BF%CF%86%CF%89%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CF%82%20%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%AD%CF%82%20%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CF%8E%CE%BD%20%28%CE%92%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%B1%29.?m=1

🔸Επεξηγηματικό βίντεο Ασπάλαθου.
https://youtu.be/8tNfAHRkTCk

__⬇️Playlist "Ασπάλαθου".⬇️__
https://aspalathos21.blogspot.com/2021/07/blog-post_83.html?m=0

🔸Όλες οι ομιλίες ~4.487~ του μακαριστού πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/4487.html?m=0

📃Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του πατρός Αθανασίου. ⬇️
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=0

📜Αποσπάσματα ομιλιών πατρός Αθανασίου ⬇️
https://athanasioslogos.blogspot.com/?m=0

__⬇️ Facebook ⬇️__
https://www.facebook.com/groups/1637818926362004/?ref=share

🔸Κατάλογος ομιλιών πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://drive.google.com/file/d/1JmrxaObMVyTA4_pS5yuMaQdoBf8-LwBP/view?usp=drivesdk

†. Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.

Μήπως ο κόσμος είναι κατα τύχη φτιαγμένος;

†. "καὶ τέως οὔπω τῆς σοφίας αὐτοῦ τὰ μὴ φαινόμενα". Βέβαια, δεν αναφέρεται... Πού να αναφερθώ, λέει, σε εκείνα τα οποία δεν φαίνονται; Μέχρι τώρα σας ανέφερα πράγματα που φαίνονται. Πού να αναφερθώ σε εκείνα που δεν φαίνονται, τις σοφίας του Θεού πράγματα; Σημειώσατε ότι όπως είναι το κείμενο, επειδή είναι λίγο μακρά αυτή η κατήχηση, θα παραλείπω προτάσεις για να συντομεύσω λίγο, και θα πάρω —έχω υπογραμμίσει— τις κυριότερες θέσεις.

"Ἐξ ἑνὸς γὰρ ὑετοῦ ταῦτα, καὶ μιᾶς τῆς γῆς, τίς ὁ διακρίνων; Τίς ο δημιουργών; Θεώρησόν μοι τὴν ἀκρίβειαν· ἐκ μιᾶς ὑποστάσεως τοῦ δένδρου, τὸ μὲν εἰς σκέπην, τὸ δὲ εἰς καρποὺς διαφόρους· και εις ο τεχνίτης. Μιας αμπέλου το μεν... εις καύσιν, το δε εις βλαστήματα, το δε εις φυλλάδας, το δε εις έλικας, το δε εις βότρυν". Για να δούμε εδώ. Από μια βροχή, λέγει, από έναν υετό και από μια γη, έχουμε διάκριση στα δημιουργήματα. Έχουμε διαφοροποίηση. Πρόσεξε, λέγει, να δείς την ακρίβεια των πραγμάτων. Πιο πάνω μας λέγει: Έχουμε ένα κόκκινο τριαντάφυλλο, "Ρόδου μὲν τοῦ ἐρυθροτάτου". Έχουμε έναν άσπρο κρίνο· "κρίνου τε του λευκοτάτου". Εδώ, τι έχουμε; Μια η γη και μια η βροχή. Να η γη κάτω, με τα στοιχεία που έχει. Και η βροχή πέφτει από πάνω και ποτίζει τη γη. Πώς το ένα γίνεται κόκκινο τριαντάφυλλο και πώς το άλλο γίνεται άσπρος κρίνος;

Θα μου πείτε, είναι τόσο δύσκολο να το καταλάβει κανείς; Αγαπητοί μου, δεν είναι τόσο απλό. Δεν είναι τόσο απλό. Για να το καταλάβουμε, θα πάρω και το λίγο παρακάτω. Μιας αμπέλου, και θα δείτε αμέσως τι σπουδαίο είναι το θέμα αυτό. "Μιας αμπέλου το μεν τί εις καύσιν, μέρος της όλης κατασκευής της είναι ξύλο που το καίμε. Ένα μέρος της κατασκευής της είναι τα βλαστάρια. Ένα μέρος είναι τα φύλλα. Ένα μέρος είναι οι έλικες. Οι πλεξούδες εκεί, οι έλικες. Και ένα μέρος είναι το σταφύλι. Ξέρετε τι θα πει αυτό που τόση ώρα σας λέγω; Θα το θέσουμε με σύγχρονες εκφράσεις: το πώς το ένα γίνεται κόκκινο, το άλλο γίνεται άσπρο· πώς το ίδιο τούτο το φυτό γίνεται μάτι που θα πετάξει. Έχουμε μάτια που θα βγάλουν μόνο φύλλα. Και έχουμε μάτια που θα βγάλουν τους ανθούς, οι οποίοι περιέχονται και οι καρποί εκεί. Βλέπετε τώρα, είναι χειμώνας. Πάμε σε ένα δέντρο, πάμε σε μια συκιά. Υπάρχουν μάτια τα οποία είναι μόνο φύλλα. Τώρα βέβαια, να με συγχωρέσει κανείς άμα είναι εκεί κανένας αδελφός γεωπόνος εδώ, και λέω κάνα στραβό πράγμα. Δεν είμαι γεωπόνος· ό,τι μπορούμε λέμε. Υπάρχουν μάτια που θα βγάλουνε μόνο τα φύλλα, και μάτια που θα βγάλουν τα σύκα. Εκεί μέσα, αγαπητοί μου, είναι ο μελλοντικός καρπός. Θέλετε; Είναι καταπληκτικό! Δεν είναι μόνο το μελλοντικό σύκο, αλλά και ο μελλοντικός σπόρος που είναι μέσα στο σύκο· και σε εκείνον τον σπόρο θα είναι η μελλοντική συκιά. Καταπληκτικό! Που σημαίνει: εχουμε αυτό που λέμε σήμερα "χρωμοσώματα".

Και βλέπετε, αγαπητοί, σε όλα τα ζωντανά πράγματα και στα φυτά και στα ζώα, να κληροδοτείται εκείνο που μας αφήνει έκπληκτους. Να έχει μια ελιά ο πατέρας μου εδώ στο μάγουλό του, και να αποκτώ και εγώ την ίδια ελιά στο ίδιο σημείο. Και να λέει κανείς: «Καταπληκτικό!». Τι έδωσε ο πατέρας μου; Ένα σπερματοζωάριο. Τι είχε εκείνο το σπερματοζωάριο μέσα, ώστε όταν θα αρχίσει ένας οργανισμός να αναπλάθεται... διότι πια η μάνα μου δεν μου έκανε τίποτα άλλο εννέα μήνες, παρά μου έδινε μόνο τροφή. Η μάνα μου δεν προσέθεσε τίποτα από το ωάριο που διέθεσε, παρά μόνο τροφή. Από εκεί και πέρα, το θέμα είναι κάτι αυτοτελές· δεν έχει να προστεθεί κάτι καινούριο, παρά μόνο τροφή.

Πάρτε παράδειγμα το αυγό της κότας. Έφυγε από την κότα, τελείωσε. Όλο μέσα [είναι] τροφή... είναι το αυγό. Το σπέρμα είναι κάπου σε ένα σημείο. Θα τρέφεται με αυτό, θα μεγαλώνει· θα τρέφεται και θα μεγαλώνει, ενώ λιγοστεύει η τροφή. Τρώει, λοιπόν, και καθώς λιγοστεύει η τροφή, μεγαλώνει αυτό και καταλαμβάνει τον χώρο της. Μετά βγαίνει ολόκληρο το πουλάκι. Σπάζει το τσόφλι και βγαίνει έξω. Έφαγε όλη την τροφή και βγαίνει απ' έξω. Δεν πήρε, λοιπόν, τίποτε άλλο από την κότα, παρά μόνο την τροφή που αποθηκεύτηκε εξαρχής μέσα στο αυγό.

Τι είναι εκείνο που... λέγει: «Εσύ, κύτταρο Α, θα γίνεις μύτη· εσύ, κύτταρο Β, θα γίνεις αυτί· εσύ, κύτταρο Γ, θα γίνεις μάτι». Αγαπητοί μου, είναι καταπληκτικό· κι αν λάβει κανείς υπόψη τα όργανα του ανθρώπινου σώματος —και γενικά κάθε οργανισμού, ενός ζώου ακόμη—, τι πολυπλοκότητα υπάρχει. Το μάτι, τι πολυπλοκότητα! Το ότι το κάθε κύτταρο ξέρει τι θα κάνει. Και λέμε εμείς σήμερα, αυτό λέει οφείλεται στα χρωμοσώματα και δεν ξέρω τι άλλα πράγματα λέμε. Αγαπητοί μου, είναι καταπληκτικό! Αυτό θέλει να πει εδώ ο Άγιος Κύριλλος. Τι είναι, κυρίως, αυτό που κάνει το κάθε πράγμα ξεχωριστό, ενώ η γη είναι μία, η τροφή δηλαδή είναι μία και το νερό είναι ένα; Το ότι αυτό γίνεται τούτο και το άλλο γίνεται εκείνο, αυτό δεν μπορεί παρά να προϋποθέτει έναν Θεό Δημιουργό· Εκείνος που θα επέμβει για να κάνει αυτά. Είναι καταπληκτικό πραγματικά! Εγώ νομίζω ότι οι βιολόγοι πρέπει να στέκονται με το στόμα ανοιχτό μπροστά στο γεγονός αυτό.

«αὕτη ἡ θάλασσα ἡ μεγάλη καὶ εὐρύχωρος, ἐκεῖ ἑρπετά, ὧν οὐκ ἔστιν ἀριθμός». Αυτό είναι παρμένο από τον 103ο Ψαλμό στίχος 25, τον λεγόμενο Προοιμιακό. "Αυτή είναι η θάλασσα η μεγάλη και η ευρύχωρη, εκεί είναι ερπετά". Πρέπει να σας πω ότι η Αγία Γραφή πολλές φορές τα ψάρια τα λέει ερπετά. Εκεί ερπετά, ών ουκ έστιν αριθμός αναρίθμητα ψάρια. Τις δύναται διηγήσασθαι των ιχθύων των εν αυτή το κάλλος; Τις δύναται διηγήσασθαι, κητών τα μεγέθη; Και των αμφιβίων ζώων την υπόστασιν; ὅπως καὶ ἐν χέρσῳ γῇ, καὶ ἐν ὕδασι διαιτᾶται; τα χερσαία, τα αμφίβια που μπορούν να ζουν και στη θάλασσα με τα βράγχια, και στην ξηρά με τους πνεύμονες, όπως είναι οι βάτραχοι επί παραδείγματι. Τίς δύναται τῆς θαλάσσης διηγήσασθαι τὸν βυθὸν; Ποιος, λέει, μπορεί να διηγηθεί τα τον βυθό της θάλασσας; Αν ποτέ σας δόθηκε η ευκαιρία να δείτε καμία ταινία-ντοκιμαντέρ, να δει κανείς τι πλούτος υπάρχει εκεί, εις τον βυθό. Είναι το βασίλειο του βυθού της θάλασσας. Ένας άλλος κόσμος, για εμάς σαν παραμυθένιος κόσμος. ἢ τῶν ὑπερμέτρων κυμάτων τὰς ὁρμάς; Τις ορμές των υπερμέτρων, των μεγάλων κυμάτων. Ἀλλ' εἰς τοὺς ὅρους αὐτῆς ἕστηκε διὰ τὸν εἰπόντα· Ἄχρι τούτου ἐλεύσῃ καὶ οὐχ ὑπερβήσῃ, ἀλλ' ἐν σεαυτῷ συντριβήσονταί σου τὰ κύματα. Εκείνο το «ὅριον ἔθου, ὃ οὐ παρελεύσονται, οὐδὲ ἐπιστρέψουσι καλύψαι τὴν γῆν.». Έβαλε όριο την παραλία και είπε: "Θάλασσα, δεν θα περάσεις το όριο. Εκεί θα μένεις".

Βέβαια, να φανταστεί κανείς τι όγκοι νερού υπάρχουν, αγαπητοί, σκεφτείτε. Υπάρχουν σημεία της γης με δέκα και έντεκα χιλιάδες μέτρα βάθους. Αγαπητοί μου, σκεφτείτε ότι υπάρχουν ψάρια που ζουν σε αυτά τα βάθη. Το ηλιακό φως είναι γνωστό ότι δεν φτάνει εκεί. Μέχρι ένα σημείο φτάνει το ηλιακό φως, μετά υπάρχει σκότος βαθύ σε αυτά τα απύθμενα βάθη του ωκεανού, όπως είναι στον Ειρηνικό Ωκεανό. Ξέρετε, εδώ στο Ακρωτήριο Μαλέα —αν το γνωρίζετε—, σε αυτό το σημείο και σε ακόμα κανένα-δυο άλλα σημεία, είναι τα βαθύτερα της Μεσογείου. Έχουμε τέσσερις χιλιάδες μέτρα βάθους. Πολύ μεγάλο βάθος. Άλλα χίλια μέτρα πιο πάνω από ό,τι είναι ο Όλυμπος. Σκεφτείτε, βάθος θαλάσσης! Και εκεί, σε κρύφια, απύθμενα και ανήλια βάθη, υπάρχουν ψάρια. Υπάρχει ζωή. Και αυτή η ζωή έχει τέτοια κατασκευή, ώστε δεν συντρίβεται. Διότι εμείς, λέμε, έχουμε από πάνω μας τον ατμοσφαιρικό αέρα. Ένα ζώο θαλάσσιο, ένα ψάρι, έχει τον όγκο του νερού από πάνω, από τη ράχη του. Για σκεφτείτε να έχεις ένα βάρος από πάνω, μήκους 11 χιλιομέτρων. Πώς να ζήσεις εκεί μέσα; Αν κατέβαινε ο άνθρωπος με ένα σκάφανδρο, θα συνεθλίβετο. Κι όμως, αγαπητοί μου, υπάρχει ζωή εκεί κάτω. Και μάλιστα υπάρχουν ψάρια που επικοινωνούν, «βλέπονται» –εντός εισαγωγικών– μεταξύ τους με ηλεκτρικές εκκενώσεις. Κάνουν ένα φως, ένα φλας, βλέπει το ένα τον άλλο, τρεμοσβήνει το φλας, και ξανά πάλι. Θαυμαστά πράγματα! Αν κανείς λογαριάσει με ποιες προϋποθέσεις μπορεί να υπάρχει ζωή, όπου υπάρχει, είναι καταπληκτικό. Είναι καταπληκτικό πραγματικά! Αυτή είναι η θάλασσα, με πολύ λίγα λόγια. Οι όγκοι του νερού, τα απύθμενα βάθη της, η ομορφιά της μέσα, τα θαλάσσια φυτά της, τα θαλάσσια ζώα της και ό,τι άλλο θαυμαστό υπάρχει, που πραγματικά είναι μια αθέατη [πλευρά] για εκείνους που είναι στην επιφάνεια της γης. Αλλά αν κατεβεί κανείς κάτω εκεί, βλέπει αυτούς τους θαυμαστούς κόσμους του νερού. Ποιος τα έκανε όλα αυτά;

Ξέρετε, [λένε ότι] έγιναν τυχαίως όλα αυτά. Έγιναν μόνα τους όλα αυτά. Ναι, ναι, αγαπητοί μου, έγιναν μόνα τους! Δεν το πιστεύετε ότι έγιναν μόνα τους; Εγιναν από την τύχη! Μπορείτε να μου εξηγήσετε τι θα πει τύχη; Θα σας πω ένα παράδειγμα με τα μαθηματικά των πιθανοτήτων. Ακούστε. Τι πιθανότητες υπάρχουν αν πάρω ένα όνομα; Ένα όνομα, «Αθανάσιος». Πόσα γράμματα έχει;  Πείτε δέκα, για στρογγυλό αριθμό. [Η πιθανότητα να πετύχω] το Α; Μία στα δέκα. Τέλος πάντων, πιθανότητες. Μπορεί να το πετύχεις με την πρώτη φορά, μπορεί με τις πέντε φορές, μπορεί με τις δέκα. Πάντως οι πιθανότητες είναι μία στα δέκα. Ξαναρίχνω πάλι το νούμερο ένα, το Α, εκεί που το έπιασα.

Και τώρα, τι πιθανότητες υπάρχουν, όταν τραβήξω μια φορά το Α, όταν θα τραβήξω για δεύτερη φορά να βγει το Θ; «Αθανάσιος»· το Θ είναι το δεύτερο γράμμα. Η πιθανότητα να τραβήξω διαδοχικά το πρώτο με το δεύτερο είναι δέκα εις το τετράγωνο, δηλαδή μία στις εκατό. Τι πιθανότητες υπάρχουν να τραβήξω σε μια διαδοχική σειρά το Α, το Θ και το Α —το δεύτερο Α, το τρίτο γράμμα; Δέκα εις την τρίτη, δηλαδή χίλια· μία στα χίλια. Τι πιθανότητες υπάρχουν να σχηματίσω, τραβώντας διαδοχικά τα δέκα γράμματα, και να σχηματιστεί το όνομα «Αθανάσιος»; Τι πιθανότητες υπάρχουν; Δέκα εις την δεκάτη. Λογαριάστε πόσο είναι το δέκα εις την δεκάτη. Δέκα εις την έκτην είναι το ένα εκατομμύριο και δέκα εις την εννάτην είναι το ένα δισεκατομμύριο. Λογαριάστε, λοιπόν, παρακαλώ.

Αν για το όνομα, για το όνομα «Αθανάσιος» μόνο, [είναι τόσο μικρή η πιθανότητα], για αυτή την πολυπλοκότητα των δημιουργημάτων, όπου το κάθε κύτταρο ξέρει πού θα μπει και τι θα κάνει, υπάρχει περίπτωση [να έγινε από] τύχη; Πώς, πώς υπάρχει. Ή, αθεράπευτη απιστία! Υπάρχει. «Δώστε μας», λέει, «πίστωση μερικά δισεκατομμύρια χρόνια και θα δείτε ότι υπάρχει [πιθανότητα]». Πόσα θέλετε; Δισεκατομμύρια, τρισεκατομμύρια, τετράκις εκατομμύρια να σας δώσουμε πίστωση δεν μπορείτε να τα βγάλετε αυτά· δεν βγαίνουν αυτά. Δεν βγαίνουν γιατί απλούστατα είναι τόσο πολύπλοκος ο κόσμος. Υπάρχει τέτοια πολυπλοκότητα, συνθετότητα, ώστε αποκλείεται —και μαθηματικά ακόμα, με βάση, σας είπα, τα μαθηματικά των πιθανοτήτων— ο κόσμος να είναι στην τύχη φτιαγμένος. Από την τύχη, τυχαίως. Και θα έλεγε κανείς: μα γιατί παιδευόμαστε και κάνουμε τόσα, και χαλκεύουμε θεωρίες και λέμε ότι "τυχαίως ο κόσμος τυχαίοι κι εμείς;" Αγαπητοί μου, τι είναι ευκολότερο και τι είναι πιο πολύπλοκο; Και τι είναι πιο, θα λέγαμε, πιο παραλογότερο; Να δεχθώ Θεό Δημιουργό ή τύχη; Τι; Το να δεχθώ Θεό είναι πάρα πολύ απλό. Να δεχθώ τύχη, προσκρούω σε κάθε βήμα.

Τότε γιατί μένω στο θέμα της τύχης; Αμ εδώ είναι! Αυτός ο Θεός που δημιούργησε το σύμπαν, έχει κάποιες απαιτήσεις. Μίλησε για κόλαση και για Βασιλεία Θεού. Αυτό μας ενοχλεί. Αγαπητοί μου, αυτό μας ενοχλεί: "πώς θα δώσουμε λογαριασμό των πράξεών μας". Συνεπώς, το θέμα της απιστίας και γενικότερα της αθεΐας δεν είναι προϊόν του νου, αλλά προϊόν των βιωμάτων. Να πώς το λέγει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης αυτό: «τὸ φῶς ἐλήλυθεν εἰς τὸν κόσμον, καὶ ἠγάπησαν οἱ ἄνθρωποι μᾶλλον τὸ σκότος ἢ τὸ φῶς· ἦν γὰρ πονηρὰ αὐτῶν τὰ ἔργα» Ιω. 3, 19. Δεν είπε ότι το μυαλό τους σάλεψε. Δεν είπε ότι διαθέτουν άλλου είδους λογική. «Ήν γαρ πονηρά τα έργα αυτών». Εξηγεί: «πᾶς γὰρ ὁ φαῦλα πράσσων μισεῖ τὸ φῶς καὶ οὐκ ἔρχεται πρὸς τὸ φῶς, ἵνα μὴ ἐλεγχθῇ τὰ ἔργα αὐτοῦ·». Αυτό είναι. Δεν θέλεις να υπάρχει ο Θεός, για να είσαι ανεύθυνος. Να μην έχεις υπευθυνότητα. Να μην δώσεις λογαριασμό των πράξεών σου. Αυτό είναι στο βάθος των φαινομένων της απιστίας και της αθεΐας. Αγαπητοί, αν ο Χριστός δεν μιλούσε για Βασιλεία Θεού και για κόλαση, δεν θα υπήρχε άνθρωπος που να μην Τον δέχεται. Αλλά δεν Τον δέχονται τον Χριστό, επειδή μίλησε για αυτά τα δύο. Αυτός είναι ο άνθρωπος. Και γι' αυτό σας είπα μια κάποια φορά σε μια άλλη ομιλία, ότι η αθεΐα είναι μια μορφή ψυχασθένειας. Δηλαδή χρειάζεται ψυχιατρείο ο άνθρωπος. Θέλει ψυχίατρο. Δεν είναι ισορροπημένου ανθρώπου προϊόν η αθεΐα. Αυτό να το ξέρουμε.

Απόσπασμα από την🔸53η🔸ομιλία στην κατηγορία : "Κατηχήσεις Ἁγίου Κυρίλλου".

► Όλες οι ομιλίες της Κατηγορίας :
"Κατηχήσεις Ἁγίου Κυρίλλου" εδώ ⬇️
https://arnion.gr/index.php/diafora-uemata/katixhseis-agioy-kyrilloy
↕️
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/blog-post_79.html?m=1

🔸Λίστα ομιλιών της σειράς «Κατηχήσεις Ἁγίου Κυρίλλου».🔻
https://drive.google.com/file/d/151ddhVscWX5DAo0hPCLUOkNzoXguoDyp/view?usp=drivesdk

🎥 Βιντεοσκοπημένες ομιλίες της σειράς «Κατηχήσεις Ἁγίου Κυρίλλου».🔻
https://youtube.com/playlist?list=PLxBsMI6pr40oaZDDtLGpHIQUrsAVX0gNA

📜 Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες της σειράς «Κατηχήσεις Ἁγίου Κυρίλλου».🔻
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%94%B9%CE%9A%CE%B1%CF%84%CE%B7%CF%87%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82%20%E1%BC%89%CE%B3%CE%AF%CE%BF%CF%85%20%CE%9A%CF%85%CF%81%CE%AF%CE%BB%CE%BB%CE%BF%CF%85.?m=1

🔸Απομαγνητοφώνηση και ψηφιοποίηση ομιλίας : Αθανάσιος Άμβωνας.
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=0

💠Πλήρης απομαγνητοφωνημένες σειρές ομιλιών (Βιβλία).
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%92%A0%CE%A0%CE%BB%CE%AE%CF%81%CE%B7%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%B3%CE%BD%CE%B7%CF%84%CE%BF%CF%86%CF%89%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CF%82%20%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%AD%CF%82%20%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CF%8E%CE%BD%20%28%CE%92%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%B1%29.?m=1

🔸Επεξηγηματικό βίντεο Ασπάλαθου.
https://youtu.be/8tNfAHRkTCk

__⬇️Playlist "Ασπάλαθου".⬇️__
https://aspalathos21.blogspot.com/2021/07/blog-post_83.html?m=0

🔸Όλες οι ομιλίες ~4.487~ του μακαριστού πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/4487.html?m=0

📃Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του πατρός Αθανασίου. ⬇️
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=0

📜Αποσπάσματα ομιλιών πατρός Αθανασίου ⬇️
https://athanasioslogos.blogspot.com/?m=0

__⬇️ Facebook ⬇️__
https://www.facebook.com/groups/1637818926362004/?ref=share

🔸Κατάλογος ομιλιών πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://drive.google.com/file/d/1JmrxaObMVyTA4_pS5yuMaQdoBf8-LwBP/view?usp=drivesdk

†. Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.

Ο Τίμιος Σταυρός για τους Αντίχριστους...

†. Προσέξτε, ἀγαπητοί. Τὸ σημεῖο τοῦ Σταυροῦ λέει ὅτι εἶναι "ἰδικό" του Χριστοῦ, δηλαδὴ δικό Του. Τὸ πρῶτο "εἰ" δὲν εἶναι "εἰ", εἶναι γιῶτα, δηλαδὴ "ἰδικό" Του, ὄχι "εἰδικὸν" μὲ "εἰ". Δηλαδή, εἶναι τὸ κατ' ἐξοχὴν δικό Του σημεῖο. Γιατί; Διότι εἶναι ἐκεῖνο τὸ σημεῖο μὲ τὸ ὁποῖο ἐδόξασε τὸν Πατέρα καὶ ἐδοξάσθη. Θυμηθεῖτε ὅταν ὁ Χριστὸς εἶπε, λίγο πρὸ τοῦ Πάθους Του: «Νῦν ἐδοξάσθη ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου». Ἀπὸ τί; Ποῦ; Πῶς; 

Ποιά εἶναι ἡ δόξα τοῦ Υἱοῦ; Ὁ Σταυρός. Ἀλλὰ ἐὰν διά των Υἱὸν εἶναι ἡ δόξα, ἀναμφισβήτητα ὁ Σταυρὸς διὰ τοὺς ἀπίστους εἶναι χλεύη· εἶναι κάτι τὸ ἀκατανόητα χαμηλό. Σταυρός, δόξα; Γιὰ ποιούς; Διὰ τοὺς ἀπίστους. Ἐδῶ τώρα, παρακαλῶ, ἐλᾶτε νὰ μοῦ πεῖτε τὸ "γιατί". Θὰ τὸ δεῖτε στὴν πράξη μὲ ἕναν χαρακτηριστικὸ τρόπο, μὲ πολὺ χαρακτηριστικὸ τρόπο. 

Οἱ Χιλιαστές, εἶναι τοῦ Θεοῦ ἄνθρωποι ἢ τοῦ διαβόλου; Εἶναι τοῦ Χριστοῦ ἢ τοῦ Ἀντιχρίστου οἱ ἄνθρωποι αὐτοί; Εἶναι τοῦ Ἀντιχρίστου. Γιατί; Διότι τρέμουν μπροστὰ στὸ σημεῖο τοῦ Τιμίου Σταυροῦ. Ὅταν σὲ δοῦν νὰ κάνεις τὸν Σταυρό σου δαιμονίζονται, θεωροῦν καὶ λένε: "Μὰ ὁ Σταυρὸς εἶναι ὄργανο καταδίκης τοῦ Χριστοῦ καὶ ἐσὺ προσκυνᾶς τὸν Σταυρό;". 

Καθ' ὅλο τὸ μῆκος τῆς Καινῆς Διαθήκης, ἀγαπητοί μου, ἀλλὰ καὶ καθ' ὅλο τὸ μῆκος τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, κατὰ κεκρυμμένο τρόπο, εἶναι διάχυτη ἡ παρουσία τοῦ Τιμίου Σταυροῦ. Διάχυτη. Τί λέγει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος γιὰ τὸν Τίμιο Σταυρό; «ἐμοὶ δὲ μὴ γένοιτο καυχᾶσθαι εἰ μὴ ἐν τῷ σταὺρῷ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ» Γάλ. 6,14 Ἐάν, λέγει, ἔχω κάτι γιὰ νὰ καυχηθῶ, δὲν ἔχω σὲ τίποτα νὰ καυχηθῶ παρὰ εἰς τὸν Σταυρὸ τοῦ Χριστοῦ. Αὐτὸ εἶναι τὸ καύχημά μου. Ὁ Σταυρὸς τοῦ Χριστοῦ, τὸ καύχημά μου!

«ἡμεῖς δὲ κηρύσσομεν Χρὶστὸν ἐσταυρωμένον, Ἰοὐδαίοις μὲν σκάνδαλον, Ἕλλησι δὲ μωρίαν» Α Κόρ. 1,23 Ἐὰν ὁ Σταυρὸς διὰ τοὺς ἀπολλυμένους, μωρία ἐστὶ καὶ γιὰ τοὺς Ἰουδαίους σκάνδαλο. Αὐτὸ τὸ σκάνδαλο, δηλαδὴ πῶς ἕνας Θεὸς σταυρώνεται – εἶναι δυνατὸν ὁ Θεὸς νὰ σταυρώνεται; Γιὰ ἐμᾶς ὅμως, ὁ Σταυρὸς τοῦ Χριστοῦ, συγκεκριμένα ὁ Σταυρὸς τοῦ Χριστοῦ, εἶναι Θεοῦ σοφία καὶ Θεοῦ δύναμη. «αὐτοῖς δὲ τοῖς κλητοῖς, Ἰοὐδαίοις τε καὶ Ἕλλησι, Χρὶστὸν Θεοῦ δύναμιν καὶ Θεοῦ σοφίαν·» Α Κόρ. 1,24 διότι μὲ τὴ σοφία τοῦ Τιμίου Σταυροῦ ἔσωσε τὸν ἄνθρωπο, καὶ μὲ τὴ δύναμη τοῦ Τιμίου Σταυροῦ ἔσωσε τὸν ἄνθρωπο.

Συνεπῶς, ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος δέχεται τὸν Τίμιο Σταυρὸ ἀνήκει στὸν Χριστό. Οἱ Χιλιαστές, μὴ δεχόμενοι τὸν Τίμιο Σταυρὸ καὶ θεωρῶντας τὸ σημεῖο αὐτὸ ἀποτρόπαιο –ὄχι τρόπαιο, ἀποτρόπαιο σημεῖο– οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, καταλάβατε τώρα, ἀνήκουν στὸν Ἀντίχριστο. Γιατί, ἁπλούστατα, ὁ Ἀντίχριστος δὲν θὰ χρησιμοποιήσει τὸ σημεῖο τοῦ Σταυροῦ, διότι θὰ πολεμήσει τὸν Χριστόν, ἄρα καὶ τὸν Σταυρό Του. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ χρησιμοποιήσει, λοιπόν, ὁ Ἀντίχριστος τὸ σημεῖο τοῦ Σταυροῦ; Διότι, ἂν τὸ χρησιμοποιοῦσε τὸ σημεῖο αὐτό, οὔτε λίγο οὔτε πολὺ θὰ ὑπηρετοῦσε τὰ συμφέροντα –ἂς τὸ πῶ ἔτσι– τοῦ Χριστοῦ. Ἀλλὰ δὲν θὰ χρησιμοποιήσει τὸ σημεῖο αὐτό.

Τώρα ἴσως μπορεῖτε νὰ καταλάβετε γιατί οἱ Χιλιαστὲς δὲν λέγονται αἱρετικοί, λέγονται ἀντίχριστοι. Χρόνια ἀκοῦμε τὸν χαρακτηρισμὸ "οἱ Χιλιαστὲς εἶναι ἀντίχριστοι" γι' αὐτὸν τὸν λόγο. Γι' αὐτὸν τὸν λόγο, ἀγαπητοί. Ὥστε, τὸ σημεῖο αὐτὸ εἶναι μοναδικὸ κτῆμα, ἀληθινὸ κτῆμα τοῦ Χριστοῦ. Δὲν θὰ ὑπάρχει τίποτε ἄλλο. Αὐτό: ὁ Τίμιος Σταυρός. 

Απόσπασμα από την🔸117η🔸ομιλία στην κατηγορία : "Κατηχήσεις Ἁγίου Κυρίλλου".

► Όλες οι ομιλίες της Κατηγορίας :
"Κατηχήσεις Ἁγίου Κυρίλλου" εδώ ⬇️
https://arnion.gr/index.php/diafora-uemata/katixhseis-agioy-kyrilloy
↕️
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/blog-post_79.html?m=1

🔸Λίστα ομιλιών της σειράς «Κατηχήσεις Ἁγίου Κυρίλλου».🔻
https://drive.google.com/file/d/151ddhVscWX5DAo0hPCLUOkNzoXguoDyp/view?usp=drivesdk

🎥 Βιντεοσκοπημένες ομιλίες της σειράς «Κατηχήσεις Ἁγίου Κυρίλλου».🔻
https://youtube.com/playlist?list=PLxBsMI6pr40oaZDDtLGpHIQUrsAVX0gNA

📜 Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες της σειράς «Κατηχήσεις Ἁγίου Κυρίλλου».🔻
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%94%B9%CE%9A%CE%B1%CF%84%CE%B7%CF%87%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82%20%E1%BC%89%CE%B3%CE%AF%CE%BF%CF%85%20%CE%9A%CF%85%CF%81%CE%AF%CE%BB%CE%BB%CE%BF%CF%85.?m=1

🔸Απομαγνητοφώνηση και ψηφιοποίηση ομιλίας : Αθανάσιος Άμβωνας.
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=0

💠Πλήρης απομαγνητοφωνημένες σειρές ομιλιών (Βιβλία).
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%92%A0%CE%A0%CE%BB%CE%AE%CF%81%CE%B7%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%B3%CE%BD%CE%B7%CF%84%CE%BF%CF%86%CF%89%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CF%82%20%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%AD%CF%82%20%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CF%8E%CE%BD%20%28%CE%92%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%B1%29.?m=1

🔸Επεξηγηματικό βίντεο Ασπάλαθου.
https://youtu.be/8tNfAHRkTCk

__⬇️Playlist "Ασπάλαθου".⬇️__
https://aspalathos21.blogspot.com/2021/07/blog-post_83.html?m=0

🔸Όλες οι ομιλίες ~4.487~ του μακαριστού πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/4487.html?m=0

📃Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του πατρός Αθανασίου. ⬇️
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=0

📜Αποσπάσματα ομιλιών πατρός Αθανασίου ⬇️
https://athanasioslogos.blogspot.com/?m=0

__⬇️ Facebook ⬇️__
https://www.facebook.com/groups/1637818926362004/?ref=share

🔸Κατάλογος ομιλιών πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://drive.google.com/file/d/1JmrxaObMVyTA4_pS5yuMaQdoBf8-LwBP/view?usp=drivesdk

†. Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.

Μάνης. Ὁ πρόδρομος τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.

†. "Ἐπηγωνίσατο, καθὼς προείρηται, καὶ ὁ δυσεβέστατος Μάνης. Ὅταν τῶν αἱρέσεων πασῶν κακὰ συνειληφώς, καὶ οὕτως τελευταῖος βόθρος ἀπωλείας τυγχάνων, τὰ πάντων συλλέξας ὁμοῦ τῶν αἱρετικῶν, καινοτέραν εἰργάσατο καὶ δίδαξε πλάνην. Ἐτόλμησέ τε ὑπεῖν, ὅτι αὐτὸς εἴη ὁ Παράκλητος, ὃν ἐπηγγείλατο Χριστὸς ἀποστέλλειν." Ὁ Μάνης τώρα. Εἶναι τριτόκλητο: ὁ Μάνης, τοῦ Μάνητος. Δυσσεβέστατος! Αὐτός, ὁ ὁποῖος, λέει, συμπεριέλαβε "συνειληφὼς" ὅλες τις προγενέστερες αἱρέσεις ποὺ ὑπῆρξαν. Καὶ εἶναι ὁ τελευταῖος βόθρος τῆς ἀπωλείας, τῆς καταστροφῆς. "τὰ πάντων συλλέξας ὁμοῦ τῶν αἱρετικῶν" και τὰ λοιπά. Καὶ ἀφοῦ τὰ συνέλεξε, ἔβαλε καὶ τὰ δικά του καὶ παρουσίασε καινούργια πράγματα, ἀλλὰ μὲ ὑπόβαθρο ὅλες τις μέχρι τότε –τὴν ἐποχή του– αἱρέσεις ποὺ εἶχαν ἀναφανεῖ. 

 Ἀξίζει νὰ ποῦμε μερικὰ πράγματα γιὰ τὸν Μάνητα. Ἐπειδὴ καὶ παλαιότερα σᾶς ἔχω μιλήσει, δὲν θὰ πῶ, βέβαια, πιὸ πολλά, παρὰ μόνο ἐκεῖ ποὺ χρειάζεται, ὥστε νὰ τελειώναμε, ἂν εἶναι δυνατόν, στὰ πολὺ λίγα λεπτὰ ποὺ μᾶς μένουν, αὐτὸ τὸ θέμα γιὰ τὸν Μάνητα. Ἂν καὶ τὴν αἵρεση δὲν θὰ τὴν ποῦμε σήμερα ὁλόκληρη, γιατί τὴν ἀναλύει λίγο πιὸ κάτω ὁ Ἅγιος Κύριλλος –τὸ γιατί δηλαδὴ ἔλεγε ὁ Μάνης ὅτι εἶναι ὁ ἴδιος τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, πρᾶγμα ποὺ βεβαίως δὲν εἶναι σωστό. Καὶ ὁ Ἅγιος Κύριλλος ἔχει ἕνα ὡραῖο ἐπιχείρημα πάνω σὲ αὐτό, καὶ ἀκόμα ἕνα ἐπιχείρημα ἐναντίον, πάλι, τῆς ΧΟΕ, οἱ ὁποῖοι λέγουν ὅτι τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον τώρα φωτίζει πιὸ πολύ. Ἐγὼ τὰ ἄκουσα μὲ τὰ αὐτιά μου ποὺ εἰπώθηκε αὐτὸ· ὅτι "πιο πολὺ σὲ ἐμᾶς σήμερα, –ἀκούσατε!– παρὰ τοὺς Ἀποστόλους". Ναί, ναί, ναί...  

 Λοιπόν, προσέξτε. Ὁ Μάνης ἦταν ἄνθρωπος ὁ ὁποῖος σκέφτηκε –Γνωστικός. Βασικά, εἶναι ὅλοι τους Γνωστικοί– σκέφτηκε νὰ ἑνώσει τὴν Ἀνατολὴ μὲ τὴ Δύση. Συγκεκριμένα, ταξίδευσε μέχρι τὴν Ἰνδία καὶ πῆρε βουδιστικὰ στοιχεῖα τῶν ἐκεῖ θρησκειῶν. Ἐγνώρισε τὸν Χριστιανισμό, ἐγνώρισε τὸν Ἰουδαϊσμὸ καὶ τὸν Παρσισμὸ (Ζωροαστρισμό). Ὅλα αὐτὰ τὰ ἔκανε ἕνα χαρμάνι, δηλαδὴ ἕναν συγκρητισμό, ἕνα ἀνακάτωμα. Καταστάλαξε εἰς τὴν Περσία καὶ ἵδρυσε ἐκεῖ, –ὅπως ἀκριβῶς καὶ ὁ Μοντανὸς εἶχε ἕνα χωριουδάκι ἔτσι καὶ αὐτὸς εἶχε μαθητὲς κτλ.– καὶ ὁ Μανιχαϊσμὸς ἐξαπλώθηκε σὰν τὴ φωτιὰ ποὺ πιάνει σὲ ἕνα ξερὸ χωράφι, ὅταν φυσάει ὁ ἄνεμος καὶ μεταδίδεται ταχύτατα. Ὁ Μανιχαϊσμός, ἀγαπητοί μου, κατέλαβε ὅλο τὸν χριστιανικὸ κόσμο: ὅλη τὴ Μικρὰ Ἀσία, τὴν Περσία, ἔφτασε στὴν Κωνσταντινούπολη· μέχρι τὸν 6ο αἰῶνα ὑπῆρχαν στοιχεῖα μανιχαϊστικά. Ὅλη ἡ Βόρειος Ἀφρικὴ δέχτηκε τὸν Μανιχαϊσμό –καὶ ὁ Ἱερὸς Αὐγουστῖνος τον ἀσπάστηκε στὴν ἀρχή, τὸν ἀπέβαλε ὅμως μετά– καὶ στὴν Εὐρώπη (Ἑλλάδα, Ἰταλία), παντοῦ κατέλαβε ὁ Μανιχαϊσμὸς τὰ πάντα. Ὄχι ὅτι ἐξέλιπαν οἱ Ὀρθόδοξοι –νὰ φυλάξει ὁ Θεός! 

 Ποιά ἦταν ἡ βασικὴ θέση αὐτή; Σκέφτηκε ὁ Μάνης: "Γιατί νὰ ὑπάρχει ὁ Ἰουδαϊσμός, ἀφοῦ οἱ Ἰουδαῖοι δὲν πίστεψαν στὸν Χριστό; Γιατί νὰ ὑπάρχει ὁ Χριστιανισμός, ἀφοῦ ὑπάρχουν καὶ ἄλλες θρησκεῖες; Γιατί νὰ μὴν τὰ ἑνώσουμε ὅλα αὐτὰ καὶ νὰ κάνουμε ἕνα χαρμάνι, ὥστε ὁ καθένας νὰ βρίσκει, ἂν εἶναι Χριστιανός, νὰ βρίσκει χριστιανικὰ στοιχεῖα· ἂν εἶναι Ἰουδαῖος, νὰ βρίσκει ἰουδαϊκὰ στοιχεῖα· ἂν εἶναι Βουδιστής, νὰ βρίσκει βουδιστικὰ στοιχεῖα, καὶ οὕτω καθ' ἑξῆς". 

 Γιὰ πεῖτε μου τώρα, ἀνακαλύπτετε τίνος πράγματος εἶναι πρόδρομος ὁ Μάνης; Ξέρετε; Τοῦ Οἰκουμενισμοῦ! Καὶ πολὺ ὡραῖα τὸν λέγει ὅτι εἶναι συλλέκτης ὅλων τῶν αἱρέσεων. Πῶς ὁ πατὴρ Ἰουστῖνος Πόποβιτς ὀνόμασε τὸν Οἰκουμενισμό; "Παναίρεση!" Είναι τὸ μάζεμα ὅλων τῶν αἱρέσεων μὲ κεντρικὸ σκοπὸ νὰ ἐπιτύχουμε μία πανθρησκεία, μία θρησκεία. Τὸ ὄνειρο τοῦ Μάνητος γίνεται προσπάθεια νὰ ἐκπληρωθεῖ σήμερα ἀπὸ τὸν Οἰκουμενισμό, τὸ ὁποῖο αὐτὸ σχέδιο θὰ ὑπηρετήσει κατ' ἐξοχὴν ὁ Ἀντίχριστος. Ὁ δὲ Οἰκουμενισμὸς εἶναι ἡ φοβεροτέρα αἵρεση ποὺ ἀπειλεῖ τὰ πάντα. Καὶ τὸ χειρότερο; Πολλοὶ καὶ ἐκ τῶν κληρικῶν μας –ἀκόμα καὶ τῶν ἀνωτάτων κληρικῶν μας– ἔχωνται οἰκουμενιστικῶν θέσεων. Αὐτὸ εἶναι τὸ τραγικό μας, ἡ τραγικότητά μας. Ἀγαπητοί μου, ἂς προσέξουμε. Ἂς προσέξουμε πάρα πολὺ αὐτὴ τὴ σύγχρονη μορφὴ ποὺ εἶναι ὁ Οἰκουμενισμός. Νομίζουμε ὅτι δὲν δουλεύει. Ἀπὸ τὰ τέλη τοῦ περασμένου αἰῶνος ξεκίνησε αὐτὸς ὁ νεότερος Οἰκουμενισμός, καὶ ὑπηρετεῖται αὐτὴ τὴ στιγμὴ ἀπὸ τὸ Παγκόσμιο Συμβούλιο τῶν Ἐκκλησιῶν. Ὑπηρετεῖται –θὰ τὸ πῶ ἄλλη μιὰ φορὰ γιὰ νὰ τὸ ἀκούσετε– ὑπηρετεῖται ἀπὸ τὸ Παγκόσμιο Συμβούλιο τῶν Ἐκκλησιῶν. Ἀντιλαμβάνεστε, λοιπόν, μὲ τί ἔχουμε νὰ παλέψουμε. Καὶ ἐλᾶτε νὰ μοῦ πεῖτε ἂν αὐτὰ ποὺ ἀναφέρονται εἰς τοὺς αἰρεσιάρχες αὐτοὺς στὴν ἱστορία, ἂν δὲν ἔχουνε πάντοτε αὐτὴ τὴν ἐπικαιρότητά τους σὲ κάθε ἐποχὴ καὶ ἰδιαίτερα στὴν ἐποχή μας. Νὰ εἶστε σίγουροι, δὲν θὰ τὰ λέγαμε αὐτά, ἀγαπητοί μου, ἂν ἦσαν μουσειακὰ στοιχεῖα. Δὲν εἶναι μουσειακὰ στοιχεῖα, εἶναι ἐνεργὰ στοιχεῖα! 

 Θέλετε ἀκόμα; Ξέρετε ποιός εὐνοεῖ αὐτὸν τὸν Οἰκουμενισμὸ ἀπὸ τὴ δική του τὴ σκοπιά; Ἡ Θεοσοφία! Θέλετε, καὶ ὁ Μασονισμός, ποὺ ἡ βάση του εἶναι ἡ Θεοσοφία. Ναί, καὶ ὁ Μασονισμὸς τὸν εὐνοεῖ. Ὕστερα, ὅλες αὐτὲς οἱ παγκόσμιες κινήσεις, οἱ διεθνεῖς, διεθνιστικὲς κινήσεις εἶναι ὕποπτες. Πίσω ἀπὸ αὐτὲς τὶς διεθνιστικὲς κινήσεις, οἱ ὁποῖες ἄλλοτε ἔχουν ἐμπορικὸ χαρακτῆρα, ἄλλοτε ἔχουν φιλοσοφικὸ χαρακτῆρα καὶ ἄλλοτε ἔχουν κοινωνικὸ χαρακτῆρα, κρύβεται ὁ Οἰκουμενισμός. Εἶναι δὲ τὸ σχέδιο τῶν Σιωνιστῶν. Κατὰ πόσο μπορεῖ τώρα οἱ Σιωνιστὲς νὰ ἔχουν σχέση μὲ τὴν Παλαιὰ Διαθήκη, μόλις καὶ ἀνάγκη νὰ τὸ ποῦμε– ὅτι καμία σχέση δὲν ἔχουν μὲ τὴν Παλαιὰ Διαθήκη. Καμία σχέση! Ἡ Παλαιὰ Διαθήκη, ἀγαπητοί μου, εἶναι ἕνα χέρι ποὺ δείχνει τὴν Καινὴ Διαθήκη. Καὶ μόνο τὴν Καινὴ Διαθήκη, καὶ τίποτε ἄλλο ἔξω ἀπὸ τὴν Καινὴ Διαθήκη. Ὅλα τὰ ἄλλα εἶναι ἔργα καὶ ἡμέραι ἀληθινῶν σατανιστών. 

 Ἂς εἴμεθα πάντοτε ἕτοιμοι διότι ὁ οἰκουμενικὸς εἶναι στὴν αὐλή μας. Εἶναι στοὺς ἀνθρώπους μας. Ὑπάρχουν καὶ ἱεράρχες οἱ ὁποῖοι ἔχωνται οἰκουμενιστικῶν θέσεων, καὶ θεολόγοι ποὺ ἔχωνται οἰκουμενιστικῶν θέσεων. Δὲν εἶναι καινούργιο. Νομίζω διαβάζετε, νομίζω μελετᾶτε, τὰ βλέπετε, τὰ κρίνετε, καὶ θέλει πάρα πολὺ προσοχή.

Απόσπασμα από την🔸126η🔸ομιλία στην κατηγορία : "Κατηχήσεις Ἁγίου Κυρίλλου".

► Όλες οι ομιλίες της Κατηγορίας :
"Κατηχήσεις Ἁγίου Κυρίλλου" εδώ ⬇️
https://arnion.gr/index.php/diafora-uemata/katixhseis-agioy-kyrilloy
↕️
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/blog-post_79.html?m=1

🔸Λίστα ομιλιών της σειράς «Κατηχήσεις Ἁγίου Κυρίλλου».🔻
https://drive.google.com/file/d/151ddhVscWX5DAo0hPCLUOkNzoXguoDyp/view?usp=drivesdk

🎥 Βιντεοσκοπημένες ομιλίες της σειράς «Κατηχήσεις Ἁγίου Κυρίλλου».🔻
https://youtube.com/playlist?list=PLxBsMI6pr40oaZDDtLGpHIQUrsAVX0gNA

📜 Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες της σειράς «Κατηχήσεις Ἁγίου Κυρίλλου».🔻
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%94%B9%CE%9A%CE%B1%CF%84%CE%B7%CF%87%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82%20%E1%BC%89%CE%B3%CE%AF%CE%BF%CF%85%20%CE%9A%CF%85%CF%81%CE%AF%CE%BB%CE%BB%CE%BF%CF%85.?m=1

🔸Απομαγνητοφώνηση και ψηφιοποίηση ομιλίας : Αθανάσιος Άμβωνας.
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=0

💠Πλήρης απομαγνητοφωνημένες σειρές ομιλιών (Βιβλία).
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%92%A0%CE%A0%CE%BB%CE%AE%CF%81%CE%B7%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%B3%CE%BD%CE%B7%CF%84%CE%BF%CF%86%CF%89%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CF%82%20%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%AD%CF%82%20%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CF%8E%CE%BD%20%28%CE%92%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%B1%29.?m=1

🔸Επεξηγηματικό βίντεο Ασπάλαθου.
https://youtu.be/8tNfAHRkTCk

__⬇️Playlist "Ασπάλαθου".⬇️__
https://aspalathos21.blogspot.com/2021/07/blog-post_83.html?m=0

🔸Όλες οι ομιλίες ~4.487~ του μακαριστού πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/4487.html?m=0

📃Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του πατρός Αθανασίου. ⬇️
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=0

📜Αποσπάσματα ομιλιών πατρός Αθανασίου ⬇️
https://athanasioslogos.blogspot.com/?m=0

__⬇️ Facebook ⬇️__
https://www.facebook.com/groups/1637818926362004/?ref=share

🔸Κατάλογος ομιλιών πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://drive.google.com/file/d/1JmrxaObMVyTA4_pS5yuMaQdoBf8-LwBP/view?usp=drivesdk

†. Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.

Είχε ο Χριστός το Πνεύμα το Άγιον ή το πήρε κατά την ημέρα της Βαπτίσεώς Του;

†. "Κἀκεῖνος μὲν ἐν Ἰὀρδὰνῃ λουσάμενος ποταμῷ καὶ τῶν χρωμάτων τῆς θεότητος μεταδοὺς τοῖς ὕδασιν, ἀνέβαινεν ἐκ τούτων, καὶ Πνεύματος ἁγίου οὐσιώδης ἐπιφοίτησις αὐτῷ ἐγίνετο, τῷ ὁμοὶῳ ἐπαναπαυομένου τοῦ ὁμοίου". Καὶ λέει, ἐνῷ ἀνήρχετο ἀπὸ τὰ νερὰ τοῦ ποταμοῦ: «Ἐγίνετο ἐπιφοίτηση». Προσέξτε τώρα ἐδῶ. «Οὐσιώδης», εἰς τὸν Ἰησοῦν. Τί; Τοῦ ὁμοίου πρὸς τὸ ὅμοιο, τοῦ Ἁγίου Πνεύματος πρὸς τὸν Υἱόν. Ἐδῶ ὑπάρχει μιὰ λέξη, "ἐπιφοίτησις". Πρέπει νὰ σᾶς πῶ πάρα πολὺ προσοχὴ σὲ αὐτὴ τὴ λέξη, πάρα πολὺ προσοχή! Δὲν σημαίνει «ἔρχομαι καὶ κατοικῶ», ὅπως θὰ λέγαμε στὴν Πεντηκοστή, ὅτι "τὸ Πνεῦμα ἐπεφοίτησε εἰς τοὺς Ἀποστόλους" –καὶ ἀκριβέστερα εἰς τοὺς 120 ποὺ ἦσαν στὸ ὑπερῶο. Ἀλλὰ σημαίνει ἀνάδειξη. 

   Ξέρετε πόση προσοχὴ χρειάζεται εἰς τὶς λέξεις; Κατ' ἀρχὰς ζητῶ συγγνώμη ἀπὸ τὸν Θεόν, ἂν ἀπὸ ἄγνοιά μου δὲν πῶ μιὰ ἀκρίβεια. Βέβαια δὲν θὰ ἤμουν αἱρετικός, γιατί ἂν μοῦ ὑποδεικνύεται ὅτι κάνω λάθος, ἀμέσως θὰ τὸ διόρθωνα καὶ θὰ ζητοῦσα συγγνώμη. Πάντως, πάρα πολὺ προσοχὴ στὶς λέξεις. Καὶ μὴν ξεχνᾶμε ὅτι μιὰ λέξη, στὴ διαδρομή της μέσα στὴν ἱστορία, παίρνει πολλὲς φορὲς διαφορετικὸ νόημα, κάποτε καὶ τὸ ἐντελῶς ἀντίθετο νόημα. Ἂς εἶναι. Λοιπόν, ἐδῶ «ἐπιφοίτησις» δὲν σημαίνει ἀπὸ τὸ «ἐπὶ» καὶ «φοιτῶ» —δηλαδὴ ἐπιφοιτῶ— ἀλλὰ θὰ πεῖ «ἀναδεικνύω». Διότι ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς δὲν ἦταν ἄμοιρος Πνεύματος Ἁγίου. Ξέρετε ὅτι προέκυψε κάποτε μιὰ συζήτηση γιὰ τὸ θέμα αὐτό; Παλιὰ ἔγινε σύνοδος γιὰ τὸ θέμα αὐτὸ στὴν Κωνσταντινούπολη, γιὰ τὸ ὅτι ὁ Χριστὸς δὲν εἶχε τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, ἀλλὰ κάποια στιγμὴ τὸ πῆρε. Γιὰ νὰ μὴν σᾶς πῶ τελευταῖα τελευταία σὲ κάποια θρησκευτικὴ ἐφημερίδα ἔγινε καυγᾶς τρικούβερτος. Ἀνοίχθηκε διάλογος φοβερὸς μεταξὺ κάποιων καὶ κάποιων: καὶ ἀρχιεπίσκοπος, καὶ ἱεροκήρυκες, καὶ καθηγητὲς πανεπιστημίου, κάποιοι κ.λπ. (https://katanixi.gr/elegchei-apo-ton-oyrano-o-nikolaos-sotiropoylos-kai-ton-nyn-archiepiskopo-aystralias/)

Γι' αὐτὸ τὸ θέμα... Ἦταν γιὰ τὰ διαβλητὰ πάθη ἢ τὰ ἀδιάβλητα τὸ κύριο θέμα, ἀλλὰ συγγενὲς εἶναι καὶ αὐτό: εἶχε ὁ Χριστὸς τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο ἢ τὸ πῆρε τὴν ἡμέρα τῆς βαπτίσεώς του; Ἐκεῖ εἶναι τὸ θέμα. Δὲν τὸ πῆρε τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο —ἐννοεῖται μὲ τὴν ἀνθρώπινη φύση— δὲν πῆρε τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο ἡ ἀνθρώπινη φύση τὴν ἡμέρα τῆς βαπτίσεως. Δὲν ἐπεφοίτησε μὲ τὴν ἔννοια ὅτι τότε ἐδέχθη ὁ Ἰησοῦς τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο. Λέει —ποιός τὸ λέει; Ὁ Ἅγιος Κύριλλος; Δὲν θυμᾶμαι... Πῶς εἶναι δυνατόν, λέει (γιατί τὸ ἔχουμε ξαναπεῖ τὸ θέμα αὐτό), αὐτὴ ἡ σάρκα ποὺ ἔγινε ἀπὸ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο —δὲν εἶπε ὁ Ἀρχάγγελος: «ἐκ Πνεύματος Ἁγίου θὰ συλλάβεις»; Ποιός εἶναι ὁ κατασκευαστὴς τῆς ἀνθρώπινης φύσεως τοῦ Χριστοῦ, ἀφοῦ δὲν ὑπῆρχε τὸ ἄρρεν στοιχεῖο; Ποιός εἶναι, λοιπόν, ὁ κατασκευαστὴς τῆς ἀνθρώπινης φύσεως τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ; Τὸ Ἅγιο Πνεῦμα. Τὸ εἶπε σαφῶς ὁ Ἀρχάγγελος Γαβριήλ. Συνεπῶς, ἀφοῦ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο κατασκευάζει τὴν ἀνθρώπινη φύση τοῦ Χριστοῦ, καὶ οὕτως εἰπεῖν ἐνοικεῖ ὁ Θεὸς Λόγος. Τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο κατασκευάζει· ἐκείνη ἡ κατασκευὴ εἶναι ἄμοιρη Ἁγίου Πνεύματος; Ποτέ! Ποτέ! Τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο ποτὲ δὲν ἐχωρίσθη, οὔτε ἀπὸ τὸ πρόσωπο τοῦ Θεοῦ Λόγου —ἀφοῦ εἶναι μιὰ οὐσία— οὔτε ἀπὸ τὴν ἀνθρώπινη φύση, ἀφοῦ «ὅτι ἐν αὐτῷ κατοικεῖ , λέει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, πᾶν τὸ πλήρωμα τῆς θεότητος σωματικῶς» Κόλ. 2, 9. κατοικεῖ σωματικῶς στὸν Ἰησοῦ» Ὅλο τὸ πλήρωμα τῆς θεότητος. Πλήρωμα θὰ πεῖ γέμισμα, πληρῶ. Πληρῶ θὰ πεῖ γεμίζω, φέρω εἰς πληρότητα, δὲν ὑπάρχει κάτι ποὺ νὰ λείπει. Πῶς θὰ ἔλειπε τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο; Εἶναι δυνατόν; Δὲν πῆρε, λοιπόν, τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο τότε, τὴν ἡμέρα τῆς βαπτίσεως. Τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον ἐπέδειξε τὸ ποιός εἶναι ὁ Ἰησοῦς, ἐπέδειξε: «αὐτὸς εἶναι». Γι' αὐτὸ λέγεται καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον «δάκτυλος τοῦ Πατρός». Αὐτὸ λοιπὸν ποὺ λέει ἐδῶ «ἐπιφοίτησις», αὐτὸ θὰ πεῖ: ἐπέδειξε. 

   Μιὰ μικρὴ παρένθεση. Ἂν μοῦ πεῖτε "γιατί μᾶς τὰ λέτε αὐτά;" Θὰ μᾶς εἶναι ἄχρηστα; Θὰ ἔλεγα νὰ μὴν γνωρίζουμε τὴ θεολογία μας; Ἀλλὰ εἶναι καὶ κάτι ἄλλο. Αὐτὸς ὁ καυγᾶς ποὺ ἔγινε στὴν ἐφημερίδα γιὰ τὸ θέμα ἂν ὁ Χριστὸς εἶχε πάθη ἢ ὄχι; Τὸ ξέρετε ὅτι προσπαθοῦμε νὰ κατεβάσουμε τὸν Ἰησοῦ Χριστὸ σὲ ἕνα μεταπτωτικὸ ἐπίπεδο, αὐτὸ ποὺ εἶναι ὁ ἄνθρωπος, ὁ ἀπόγονος τοῦ Ἀδάμ; Καὶ ἂν τὸν κατεβάσουμε στὸ μεταπτωτικὸ ἐπίπεδο, τότε, ἐπιτρέψτε μου νὰ πῶ, ὅλα μᾶς ἐπιτρέπονται. Ἄνθρωποι ποὺ θέλουν νὰ μένουν στὰ πάθη τους καὶ στὶς ἀδυναμίες τους, χαλκεύουν τέτοιες θεωρίες ποὺ εἶναι αἵρεση. Ὅποιος ἔχει διαβάσει ὅλα αὐτὰ ποὺ λέμε τώρα, θὰ μὲ καταλάβει πάρα πολὺ καλά. Καὶ συνεπῶς, πρόκειται περὶ πρακτικότατου θέματος, διότι ἀπὸ αὐτὰ βγαίνουν πρακτικὰ πράγματα· δὲν εἶναι ἁπλῆ θεωρία, βγαίνουν πρακτικὰ θέματα. Λοιπόν, τὸ ὅτι ἡ ἐπιφοίτησις δὲν ἦταν «ἐπιφοίτησις» ἀλλὰ ἀνάδειξη, ἀλλὰ δείκτης, εἶναι ἡ προηγούμενη λέξη τοῦ Ἁγίου Κυρίλλου· καὶ λέει: "καὶ Πνεύματος ἁγίου οὐσιώδης ἐπιφοίτησις". Τί θὰ πεῖ «οὐσιώδης; Οὐσιώδης θὰ πεῖ ἡ οὐσία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Μὰ ἡ οὐσία εἶναι μία. Δὲν μπορεῖ νὰ ἔρθει ἕνα κομμάτι οὐσίας καὶ νὰ προστεθεῖ σὲ μιὰ ἄλλη οὐσία. Μία εἶναι ἡ οὐσία τοῦ Θεοῦ. Ἀπόδειξη αὐτοῦ εἶναι ὅταν λέει παρακάτω: "τῷ ὁμοὶῳ ἐπαναπαυομένου τοῦ ὁμοίου", τὸ ὅμοιο στὸ ὅμοιο. Δηλαδὴ εἶναι μία ἡ οὐσία. Ἄρα, λοιπόν, τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο δὲν ἦρθε νὰ ἐπιφοιτήσει ἐπειδὴ ἔλειπε ἀπὸ τὴν ἀνθρώπινη φύση τοῦ Ἰησοῦ, ἀλλὰ ἦρθε νὰ τὴν ἀναδείξει. Γιὰ ἐμᾶς εἶναι ἡ ἐπιφοίτησις, ποὺ δὲν τὸ ἔχουμε· καὶ ὅταν τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον ἔρχεται σὲ ἐμᾶς —προσέξτε— δὲν ἔρχεται οὐσιωδῶς. Δηλαδή, δὲν παίρνουμε τὴν οὐσία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος (θὰ ἦταν περίεργο), ἀλλὰ παίρνουμε τὶς ἄκτιστες ἐνέργειες τῆς Θείας οὐσίας. Δὲν μποροῦμε νὰ πάρουμε τὴν οὐσία τοῦ Θεοῦ. Εἶναι ἀκατανοητὸ πρᾶγμα.

Απόσπασμα από την🔸182η🔸ομιλία στην κατηγορία : "Κατηχήσεις Ἁγίου Κυρίλλου".

► Όλες οι ομιλίες της Κατηγορίας :
"Κατηχήσεις Ἁγίου Κυρίλλου" εδώ ⬇️
https://arnion.gr/index.php/diafora-uemata/katixhseis-agioy-kyrilloy
↕️
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/blog-post_79.html?m=1

🔸Λίστα ομιλιών της σειράς «Κατηχήσεις Ἁγίου Κυρίλλου».🔻
https://drive.google.com/file/d/151ddhVscWX5DAo0hPCLUOkNzoXguoDyp/view?usp=drivesdk

🎥 Βιντεοσκοπημένες ομιλίες της σειράς «Κατηχήσεις Ἁγίου Κυρίλλου».🔻
https://youtube.com/playlist?list=PLxBsMI6pr40oaZDDtLGpHIQUrsAVX0gNA

📜 Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες της σειράς «Κατηχήσεις Ἁγίου Κυρίλλου».🔻
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%94%B9%CE%9A%CE%B1%CF%84%CE%B7%CF%87%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82%20%E1%BC%89%CE%B3%CE%AF%CE%BF%CF%85%20%CE%9A%CF%85%CF%81%CE%AF%CE%BB%CE%BB%CE%BF%CF%85.?m=1

🔸Απομαγνητοφώνηση και ψηφιοποίηση ομιλίας : Αθανάσιος Άμβωνας.
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=0

💠Πλήρης απομαγνητοφωνημένες σειρές ομιλιών (Βιβλία).
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%92%A0%CE%A0%CE%BB%CE%AE%CF%81%CE%B7%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%B3%CE%BD%CE%B7%CF%84%CE%BF%CF%86%CF%89%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CF%82%20%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%AD%CF%82%20%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CF%8E%CE%BD%20%28%CE%92%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%B1%29.?m=1

🔸Επεξηγηματικό βίντεο Ασπάλαθου.
https://youtu.be/8tNfAHRkTCk

__⬇️Playlist "Ασπάλαθου".⬇️__
https://aspalathos21.blogspot.com/2021/07/blog-post_83.html?m=0

🔸Όλες οι ομιλίες ~4.487~ του μακαριστού πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/4487.html?m=0

📃Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του πατρός Αθανασίου. ⬇️
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=0

📜Αποσπάσματα ομιλιών πατρός Αθανασίου ⬇️
https://athanasioslogos.blogspot.com/?m=0

__⬇️ Facebook ⬇️__
https://www.facebook.com/groups/1637818926362004/?ref=share

🔸Κατάλογος ομιλιών πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://drive.google.com/file/d/1JmrxaObMVyTA4_pS5yuMaQdoBf8-LwBP/view?usp=drivesdk

†. Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.

Παλαιά και Καινή Διαθήκη αποτελούν τον λόγο του Θεού!

†. Τὸ "ἐν νόμῳ καὶ προφήταις". Μᾶς τὸ εἶπε καὶ πιὸ πάνω ὁ Ἅγιος Κύριλλος, ἀκριβῶς μὲ τὴν ἴδια ἔκφραση. Αὐτὸ ποὺ ἔδωσε τὸν νόμο, αὐτὸ ποὺ μίλησε στοὺς προφῆτες. "Παλαιά τε καὶ Καινὴ Διαθήκη λαλῆσαν" αὐτὸ ποὺ ἐλάλησε τόσο στὴν Παλαιὰ ὅσο καὶ εἰς τὴν Καινὴ Διαθήκη. Γι' αὐτὸ καὶ ἡ Παλαιὰ καὶ ἡ Καινὴ Διαθήκη εἶναι θεόπνευστα βιβλία καὶ ὅλα μαζὶ ἀποτελοῦν τὸν Λόγο τοῦ Θεοῦ. 

   Ξέρετε πόσο σφάλλονται ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι λένε ὅτι ἡ Παλαιὰ Διαθήκη δὲν μᾶς ἐνδιαφέρει; Προχθές, πρὶν ἀπὸ λίγες μέρες, εἶχε ἔρθει κάποιος νεαρὸς μὲ δύο κοπέλες μὲ παντελόνια. Ἕνας ἐκ τῶν διακόνων μας λέει στὸν νεαρό: "Παρακαλῶ, ἐσεῖς μπορεῖτε νὰ περάσετε μέσα, οἱ δεσποινίδες δὲν θὰ μπορέσουν". Γιατί; Διότι δὲν εἶναι κατάλληλη ἡ περιβολή τους, φορᾶνε παντελόνια. Καὶ "ποῦ τὸ βρήκατε γραμμένο;" λέει αὐτός. "Μὰ τὸ γράφει ἡ Ἁγία Γραφή, τὸ λέει ἡ Παλαιὰ Διαθήκη". "Ποιός; Τὰ ἑβραϊκὰ βιβλία;". 

   Λοιπόν, ἀκοῦστε, δὲν ἔχει ἄδικο ὁ ἄνθρωπος. Νέος ἦταν. Ὅταν ἐδῶ καὶ λίγα χρόνια στὰ σχολεῖα μποροῦν οἱ δάσκαλοι καὶ οἱ καθηγητὲς νὰ λένε ὅτι ἡ Παλαιὰ Διαθήκη εἶναι ἑβραϊκὸ βιβλίο καὶ δὲν ἐνδιαφερόμαστε γιὰ τὴν ἱστορία τῶν Ἑβραίων, τί θὰ πεῖ ὁ ταλαίπωρος αὐτός; "Τὰ ἑβραϊκὰ βιβλία...". Εἴδατε οἱ καρποὶ τῶν ὅσων σπέρνει ἡ ἐκπαίδευσις;!. Μακάριοι οἱ ἐκπαιδευτικοὶ ἐκεῖνοι, μακάριοι, ποὺ λένε σωστὰ πράγματα στοὺς μαθητές τους. Μακάριοι! Ἔτσι τὸ λέω ἐκ βαθέων· ἔχουν μισθὸ πολὺ ἀπὸ τὸν Θεὸ σὲ αὐτὴ τὴ δύσκολη ἐποχή, ἂν μποροῦν νὰ λέγουν σωστὰ πράγματα εἰς τοὺς μαθητάς των. 

   Εἴδατε; Ξαναλέω ἄλλη μιὰ φορά: "Ἑβραϊκὰ βιβλία;". Τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον μίλησε καὶ εἰς τὴν Παλαιὰ Διαθήκη, μίλησε καὶ εἰς τὴν Καινὴ Διαθήκη. Εἶναι ἰσόκυρα τὰ βιβλία αὐτά. Καὶ πρέπει νὰ τὰ μελετᾶμε ἐξίσου, καὶ τὴν Παλαιὰ καὶ τὴν Καινὴ Διαθήκη. Ὑπάρχει δὲ μιὰ τάση ἀνάμεσά μας νὰ λέμε: "Ἄ, ὄχι, ὄχι τὴν Παλαιὰ Διαθήκη, τὴν Καινὴ Διαθήκη". Σφαλλόμεθα πάλι. Πρέπει νὰ μελετᾶμε καὶ τὴν Παλαιὰ καὶ τὴν Καινὴ Διαθήκη ἐξίσου. Ρῖξτε μιὰ ματιὰ στοὺς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας, νὰ δεῖτε πόσο ἐγκρατεῖς, βαθεῖς γνῶστες τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης ἦσαν. Ἦσαν ἄριστοι γνῶστες τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, βαθύτατοι γνῶστες δηλαδὴ τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης καὶ κινοῦνται μὲ τέτοια ἄνεση σὲ ὁλόκληρη τὴν Ἁγία Γραφή, καὶ τὴν Καινὴ καὶ τὴν Παλαιὰ Διαθήκη. Γιὰ νὰ δεῖτε ποιά ἦταν ἡ ἀληθινή, ἡ πραγματικὴ στάση ποὺ ἐτήρησαν καὶ τὴν ὁποία πρέπει νὰ τηροῦμε κι ἐμεῖς. 

   Μιὰ ζωὴ ἀγωνίζομαι καὶ θὰ ἤμουν εὐτυχής –τὸ ἔχω ξαναπεῖ μὲ τὶς ἴδιες λέξεις– ἂν μερικοὶ ἄνθρωποι κάποτε μάθουν αὐτὴ τὴ μεγάλη ἀλήθεια: ὅτι πρέπει νὰ διαβάζουμε ὁλόκληρη τὴν Ἁγία Γραφή, ἀπὸ τὸ «Ἐν ἀρχῇ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν», ἕως τὸ τελευταῖο βιβλίο τῆς Ἀποκαλύψεως στὴν Καινὴ Διαθήκη, ὅπου τὸ Πνεῦμα καὶ ἡ Νύμφη λέγουν: «Ἔρχου, Κύριε Ἰησοῦ», «Ναί, ἔρχομαι ταχύ». Ἀμήν. Ἕως ἐκεῖ! 

   Ὁλόκληρη τὴν Ἁγία Γραφή! Γιατί; Γιατί ὁλόκληρη εἶναι θεόπνευστη. Θὰ τὸ ξαναδιαβάσω: "Τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, τὸ ἐν νόμο καὶ προφήταις, Παλαιά τε καὶ Καινὴ Διαθήκη λαλῆσαν". 

*σ.σ  «Εἷς δὲ ἐστὶν ὁ Πατήρ, ὁ τοῦ ἑνὸς Χριστοῦ Πατήρ· καὶ εἷς ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός, ὁ τοῦ ἑνὸς Πατρὸς μονογενὴς Υἱός· καὶ ἓν τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, τὸ ἐν νόμῳ καὶ προφήταις λαλήσαν, τὸ καὶ νῦν ἐπὶ τῆς Καινῆς Διαθήκης τοὺς μαθητὰς ἐν καιρῷ τοῦ βαπτίσματος σφραγίζον. Μήτε οὖν σχίσῃς τὴν Παλαιὰν ἀπὸ τῆς Καινῆς Διαθήκης· μήτε ἄλλο μὲν εἶναι λέγε τὸ Πνεῦμα τὸ ἐκεῖ, ἄλλο δὲ τὸ ὧδε· ἐπεὶ ἀσύστατον ποιεῖς τὴν βλασφημίαν. Μία γὰρ ἡ ἁγία Καθολικὴ Ἐκκλησία, ἑνὶ Πνεύματι ἁγίῳ συνεχομένη.»

16η Κατήχηση Φωτιζομένων (παράγραφος δ') τοῦ Ἁγίου Κυρίλλου Ἱεροσολύμων, ποὺ ἀναδεικνύει τὴν ἑνότητα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος στὴν Παλαιὰ καὶ Καινὴ Διαθήκη. Στὸ κείμενο αὐτό, ὁ Ἅγιος Κύριλλος ὑπογραμμίζει ὅτι τὸ Πνεῦμα εἶναι ἕνα, τονίζοντας τὴν ἀνάγκη νὰ μὴν χωρίζεται ἡ Παλαιὰ ἀπὸ  Καινὴ Διαθήκη, καθὼς ἡ Ἐκκλησία συγκροτεῖται ἀπὸ ἕνα Ἅγιο Πνεῦμα.

Απόσπασμα από την🔸30η🔸ομιλία στην κατηγορία : "Κατηχήσεις Ἁγίου Κυρίλλου".

► Όλες οι ομιλίες της Κατηγορίας :
"Κατηχήσεις Ἁγίου Κυρίλλου" εδώ ⬇️
https://arnion.gr/index.php/diafora-uemata/katixhseis-agioy-kyrilloy
↕️
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/blog-post_79.html?m=1

🔸Λίστα ομιλιών της σειράς «Κατηχήσεις Ἁγίου Κυρίλλου».🔻
https://drive.google.com/file/d/151ddhVscWX5DAo0hPCLUOkNzoXguoDyp/view?usp=drivesdk

🎥 Βιντεοσκοπημένες ομιλίες της σειράς «Κατηχήσεις Ἁγίου Κυρίλλου».🔻
https://youtube.com/playlist?list=PLxBsMI6pr40oaZDDtLGpHIQUrsAVX0gNA

📜 Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες της σειράς «Κατηχήσεις Ἁγίου Κυρίλλου».🔻
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%94%B9%CE%9A%CE%B1%CF%84%CE%B7%CF%87%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82%20%E1%BC%89%CE%B3%CE%AF%CE%BF%CF%85%20%CE%9A%CF%85%CF%81%CE%AF%CE%BB%CE%BB%CE%BF%CF%85.?m=1

🔸Απομαγνητοφώνηση και ψηφιοποίηση ομιλίας : Αθανάσιος Άμβωνας.
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=0

💠Πλήρης απομαγνητοφωνημένες σειρές ομιλιών (Βιβλία).
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%92%A0%CE%A0%CE%BB%CE%AE%CF%81%CE%B7%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%B3%CE%BD%CE%B7%CF%84%CE%BF%CF%86%CF%89%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CF%82%20%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%AD%CF%82%20%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CF%8E%CE%BD%20%28%CE%92%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%B1%29.?m=1

🔸Επεξηγηματικό βίντεο Ασπάλαθου.
https://youtu.be/8tNfAHRkTCk

__⬇️Playlist "Ασπάλαθου".⬇️__
https://aspalathos21.blogspot.com/2021/07/blog-post_83.html?m=0

🔸Όλες οι ομιλίες ~4.487~ του μακαριστού πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/4487.html?m=0

📃Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του πατρός Αθανασίου. ⬇️
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=0

📜Αποσπάσματα ομιλιών πατρός Αθανασίου ⬇️
https://athanasioslogos.blogspot.com/?m=0

__⬇️ Facebook ⬇️__
https://www.facebook.com/groups/1637818926362004/?ref=share

🔸Κατάλογος ομιλιών πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://drive.google.com/file/d/1JmrxaObMVyTA4_pS5yuMaQdoBf8-LwBP/view?usp=drivesdk

†. Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.

Ἀναφορά εἰς τό Ἅγιον Πνεῦμα μόνον σέ ὅ,τι καταχωρεῖται εἰς τήν Ἁγίαν Γραφήν.

†. Εὑρισκόμεθα, ἀγαπητοί, στὴν δεκάτη ἕκτη κατήχηση· εἶναι ἡ δευτέρα ὁμιλία στὴν κατήχηση αὐτήν. Εὑρισκόμεθα εἰς τὴν δευτέραν παράγραφον, ἤδη τὴν εἴχαμε ἀρχίσει. Τὸ θέμα εἶναι περὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. 

   Συνεχίζει ὁ Ἅγιος Κύριλλος καὶ λέει: "Λεγέσθω τί δὴ παρ’ ἡμῶν πὲρὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, μόνα τὰ γεγραμμένα·". Ἂς εἰπωθοῦν λοιπὸν ἀπὸ μᾶς ὅ,τι ἀφορᾶ στὸ Ἅγιο Πνεῦμα, ἀλλὰ μόνο αὐτὰ ποὺ εἶναι γραμμένα. Ἐδῶ ὑπάρχει ἕνα λεπτὸ σημεῖο, τὸ ὁποῖο θὰ πρέπει νὰ τὸ προσέξουμε, διότι ὄχι μόνο σὲ ὅ,τι ἀφορᾶ στὸ Ἅγιο Πνεῦμα, ἀλλὰ σὲ ὅ,τι ἀφορᾶ καὶ σὲ ὁποιοδήποτε ἄλλο θέμα, σὲ ὅ,τι ἀφορᾶ στὸν Ἰησοῦ Χριστὸ ἢ στὸ θέμα τῆς Ἁγίας Τριάδας καὶ λοιπά, στὰ θέματα τῆς σωτηρίας μας, ὅτι δὲν μποροῦμε νὰ πάρουμε πράγματα τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι γραμμένα στὴν Ἁγία Γραφή. Ποιά Ἁγία Γραφή; Καὶ τὴν Καινὴ καὶ τὴν Παλαιὰ Διαθήκη, διότι ἡ Ἁγία Γραφὴ εἶναι μία, Καινὴ καὶ Παλαιὰ Διαθήκη. Δὲν μποροῦμε, λοιπόν, νὰ πάρουμε πράγματα τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι γραμμένα, διότι ἂν χρησιμοποιήσουμε μὴ γραμμένα πράγματα, τότε δὲν παίρνουμε τὴν κατοχύρωση μιᾶς ἀλήθειας, ἀλλὰ τὴν πιθανολογία της. Καὶ βεβαίως, μέσα στὸν χῶρο τῆς θεολογίας δὲν μποροῦμε νὰ πιθανολογοῦμε, ἀλλὰ πρέπει νὰ χρησιμοποιοῦμε πάντοτε ἐκεῖνο ποὺ εἶναι γνήσιο, σωστό. Διότι ἡ πιθανολογία δὲν ὁδηγεῖ στὴν σωτηρία. Ἄλλο θέμα ὅτι αὐτὸ ποὺ θὰ πάρουμε ἀπὸ τὴ Γραφή, πρέπει νὰ μὴν τὸ κάνουμε καὶ αὐτὸ πιθανολογία. Ὄχι μόνο ὅ,τι δὲν εἶναι γραμμένο νὰ τὸ πιθανολογήσουμε, ἀλλὰ καὶ αὐτὸ ποὺ εἶναι γραμμένο δὲν πρέπει νὰ τὸ πιθανολογήσουμε. Διότι, θὰ μοῦ πεῖτε, εἶναι δυνατὸν κάτι ποὺ εἶναι γραμμένο νὰ πιθανολογηθεῖ; Βεβαίως. Αὐτό, ὅμως, δὲν ἔχει καμία σχέση, ποὺ λέγω, τὸ πιθανολόγημα ἑνὸς γραμμένου πράγματος μὲ τὸ θεολογῶ. Διότι θεολογῶ θὰ πεῖ ἐπεξεργάζομαι ἕνα δεδομένο ὑλικό. Δὲν θὰ μποροῦσα νὰ μιλάω γιὰ θεολογία ἐὰν δὲν ἐπεξεργαζόμουν τὸ παραδεδομένο καὶ τὸ κατατεθειμένο, δηλαδὴ τὸ γραμμένο ὑλικό. Μόνο τὸ κατατεθειμένο. Τώρα, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖο δὲν κατετέθη, ἀλλὰ εὐλαβῶς μπορῶ νὰ τὸ ἐπεξεργαστῶ καὶ νὰ δημιουργήσω κάποιες προεκτάσεις, αὐτὸ δὲν λέγεται πιθανολογία —ὅτι πιθανολογῶ— ἀλλὰ πάλι θεολογῶ, καὶ ἡ θεολογία, δὲν ἔχει συνεπῶς μόνο τὴν περίπτωση νὰ ἑρμηνεύσει μὲ λίγα λόγια κάτι, ἀλλὰ αὐτὸ τὸ ἴδιο νὰ τὸ ἁπλώσει, νὰ τὸ ἐπεκτείνει πάντοτε μέσα στὰ ὅρια καὶ τὰ μέτρα τῆς Γραφῆς. Μπορεῖ νὰ ἔχω πλῆθος ἄλλες πληροφορίες, μία ἢ περισσότερες ἄλλες σὲ ἄλλα σημεῖα τῆς Ἁγίας Γραφῆς. Μὲ βάση, λοιπόν, τὴν Ἁγία Γραφὴ θὰ θεολογήσω ἐπάνω σ’ αὐτὸ τὸ χωρίο τῆς Ἁγίας Γραφῆς. Βλέπετε, λοιπόν, ὅτι "θεολογῶ" καὶ "ἁπλώνομαι" δὲν σημαίνει πιθανολογῶ. Τὴν πιθανολογία συνήθως τὴν ἔχουν οἱ αἱρετικοὶ ἢ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θὰ ἤθελαν νὰ μείνουν στὴ δική τους τὴ γνώμη καὶ ὄχι σὲ ἐκεῖνο ποὺ εἶναι κατατεθειμένο μέσα στὴν Ἐκκλησία. Ὑπάρχουν καὶ σημεῖα τὰ ὁποῖα λέγονται "θεολογούμενα". Ἄλλο "θεολογῶ" κάτι ποὺ εἶναι, θὰ λέγαμε, ἕνας καρπὸς τῆς θεολογίας, καὶ ἄλλο κάτι ποὺ εἶναι "θεολογούμενο". Θεολογούμενο θὰ πεῖ κάτι τὸ ὁποῖο συζητοῦμε διότι δὲν μποροῦμε νὰ ἔχουμε πιὸ πολλὰ στοιχεῖα –πάντα ἀπὸ τὴ Γραφή– γιὰ νὰ ποῦμε κάτι περισσότερο. Μποροῦμε κάτι νὰ ποῦμε, ἀλλὰ αὐτὸ πάντοτε εἶναι εὐλαβὲς καὶ ὄχι μὲ πρόθεση τὴν ἀπόκλιση. Αὐτὸ λέγεται "θεολογούμενο"· τὸ συζητοῦμε. Ὕστερα, ποτὲ δὲν μποροῦμε νὰ στηρίξουμε ἕνα δόγμα ἐπάνω σὲ κάτι ποὺ εἶναι θεολογούμενο. Τὰ δόγματα θὰ στηριχθοῦν ἐπάνω στὴν Ἁγία Γραφὴ· ὅταν τὴ θεολογήσουμε, ἀπὸ ἐκεῖ θὰ πάρουμε τὰ δόγματα. Κανένα δόγμα δὲν εἶναι ἔξω ἀπὸ τὴν Ἁγία Γραφή. Αὐτὸ νὰ τὸ ξέρετε, γιατί εἶναι μερικοὶ ποὺ λένε: «Ἄ, ἐγὼ διαβάζω –ὁ Προτεσταντικὸς Κόσμος– ἐγὼ διαβάζω τὴν Ἁγία Γραφὴ καὶ δὲν ἔχω ἀνάγκη ἀπὸ τὰ δόγματα τῆς Ἐκκλησίας, τῶν Πατέρων καὶ τὴν Παράδοση». Ἐδῶ εἶναι τὸ πρῶτο καὶ μεγάλο λάθος, ὀγκόλιθος λάθος τοῦ Προτεσταντικοῦ Κόσμου. Γιατί; Διότι ὁ Προτεσταντικὸς Κόσμος, ἀρνούμενος τὴν αὐθεντία τῆς Ἐκκλησίας καὶ τῶν Πατέρων —προσέξτε αὐτὸ τὸ σημεῖο, προσέξτε, πολὺ καλὰ προσέξτε— μεταβάλλει ὁ Προτεσταντικὸς Κόσμος τὸν ἑαυτό του σὲ αὐθεντία. Καὶ ὅταν σοῦ λέει «ὅταν θὰ πάρεις στὰ χέρια σου τὴ Γραφή, δὲν εἶναι ἀπαραίτητο νὰ στηριχθεῖς σ' ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἔχουν ἑρμηνεύσει στὴν Ἐκκλησία οἱ Πατέρες, διότι δὲν δεχόμεθα τὴν αὐθεντία τῶν Πατέρων. Ἐσὺ ὅταν διαβάσεις, αὐτὸ ποὺ θὰ καταλάβεις, αὐτὸ εἶναι». 

   Ὥστε λοιπόν, ἡ προσπάθεια νὰ ἀποφύγουμε τὴν αὐθεντία τῶν Πατέρων, μετέβαλε τοὺς ἀναγνώστας καὶ μελετητὰς τῆς Ἁγίας Γραφῆς σὲ τί; Σὲ μικρὲς αὐθεντίες. Τὸ καταλάβατε αὐτὸ ποὺ εἶπα; Ἀλλὰ ὅταν ὁ κάθε πιστὸς μεταβάλλεται σὲ μία αὐθεντία, τότε πέστε μου πόσες αὐθεντίες ἔχουμε; Καὶ ἂν ἔχουμε πλῆθος αὐθεντίες, τότε ποῦ εἶναι ἡ αὐθεντία; Καταστράφηκε ἡ αὐθεντία. Δὲν ὑπάρχει καθόλου. Γι' αὐτὸν τὸν λόγο, ὁ Προτεσταντικὸς Κόσμος ἔχει ἑκατοντάδες ὁμολογίες, γιατί ὁ καθένας ἑρμηνεύει κατὰ τὸ δοκοῦν. Καὶ νὰ φανταστεῖτε, ἀγαπητοί, μερικὰ τραγικὰ τῆς ἱστορίας. Ὁ Προτεσταντικὸς Κόσμος, "protest" θὰ πεῖ διαμαρτύρομαι, δηλαδή, ὁ διαμαρτυρόμενος κόσμος διαμαρτυρήθηκε κατὰ τοῦ Πάπα, ὁ ὁποῖος ἔλεγε ὅτι «ἐγὼ εἶμαι ἡ αὐθεντία». Αὐτὸ ἦταν ἀληθές. Δὲν μπορεῖ ὁ Πάπας νὰ εἶναι ἡ αὐθεντία. Στὴν Ἐκκλησία μας δὲν εἶναι ἕνα πρόσωπο αὐθεντία. Πρῶτα ὁ Θεὸς θὰ τὸ δοῦμε αὐτὸ τὴν ἐρχόμενη Κυριακή, ὅταν λέγει ὅτι ἀπέστειλαν Πέτρον καὶ Ἰωάννην. Ποιοί ἀπέστειλαν τὸν Πέτρον καὶ Ἰωάννην στὴ Σαμάρεια γιὰ νὰ δοῦν τὸ ἔργο τοῦ Φιλίππου; Ποιοί ἀπέστειλαν; Ὁ Πέτρος θεωρεῖται κορυφαῖος. Ποιοί ἀπέστειλαν τὸν Πέτρον; Ὁ Πέτρος ἂν ἦταν κορυφαῖος, θὰ μποροῦσε νὰ ἀποστέλλεται; Ποιοί ἀπέστειλαν; Τὸ σῶμα τῶν Ἀποστόλων, τὸ σῶμα τῆς Ἐκκλησίας. Ἰδοὺ ποῦ εἶναι ἡ αὐθεντία! Οὔτε στὸν Πέτρο, οὔτε στὸν Παῦλο, ἀλλὰ καὶ στὸν Πέτρο καὶ στὸν Παῦλο καὶ στὸν Ματθαῖο καὶ στὸν Λουκᾶ, ἐν σώματι. Δὲν ὑπάρχει λοιπὸν ἡ αὐθεντία σὲ ἕνα πρόσωπο. Σὲ ἕνα πρόσωπο μόνο στὸν Ἰησοῦ Χριστὸ ὑπάρχει αὐθεντία. Τὴν αὐθεντία τὴν ἔχει ἡ Ἐκκλησία. Καὶ τὸ τραγικὸ τῆς ἱστορίας εἶναι ὅτι οἱ Διαμαρτυρόμενοι, προκειμένου νὰ ἀρνηθοῦν τὴν αὐθεντία τοῦ Πάπα —ὀρθῶς, νὰ διαμαρτυρηθοῦν— ἔγιναν οἱ ἴδιοι μικροὶ πᾶπες. Σὰν νὰ τὸν ἔσπασαν καὶ νὰ τὸν ἔκαναν ἑκατομμύρια κομμάτια, καὶ κάθε Προτεστάντης εἶναι καὶ ἕνας μικρὸς πάπας. Αὐτὸ εἶναι, θὰ λέγαμε, αὐτὸ εἶναι τὸ δρᾶμα τοῦ Προτεσταντισμοῦ. Γι’ αὐτὸ ἑρμηνεύουν καὶ λανθασμένα τὴν Ἁγία Γραφή. Δὲν ἔχουν τὴν αὐθεντία. Δὲν τὴν ἔχουν. Φοβερό! Καὶ ἐπικαλοῦνται πάντα τὴν αὐθεντία τῆς Γραφῆς, μὰ ἡ Γραφὴ θέλει ἑρμηνεία. Καὶ γιὰ νὰ τὴν ἑρμηνεύσεις, ὅπως λέει ὁ Ἀπόστολος Πέτρος, πρέπει νὰ ἔχεις τὸ Πνεῦμα Ἅγιον. Ἐσύ, μὲ τὰ τσαρούχια σου τὰ βρώμικα καὶ τὰ ποδάρια σου τὰ ἄπλυτα, προχωρεῖς εἰς ἱερὸν χῶρον νὰ ἑρμηνεύσεις τί; Τί λέει ὁ Θεὸς στὸν Μωυσέα προκειμένου νὰ κατανοήσει τὸ μυστήριο τῆς φλεγόμενης καὶ μὴ κατακαιόμενης βάτου, ἀπὸ τὴν ὁποία ὁμιλεῖ ὁ Θεός; «Βγάλε», λέει, «τὰ σανδάλια σου». Γιατί; Ὁ τόπος εἶναι ἱερός. Εἶναι Ἅγιος. Ἔ, λοιπόν, ὁ τόπος τῆς Γραφῆς εἶναι Ἅγιος. Δὲν μπορεῖς νὰ μπεῖς μὲ βρώμικα ποδάρια καὶ μὲ τσαρούχια μέσα εἰς τὸν χῶρο τῆς Ἁγίας Γραφῆς. Ἀλλὰ εὐλαβῶς θὰ πεῖς: Αὐτὸ ποὺ εἶναι κατατεθειμένο στὴ Γραφή, ὡς ἑρμηνεία αὐτὸ θὰ δεχθῶ! τὸ κῦρος καὶ τὴν αὐθεντία τῆς Ἐκκλησίας. Ἐκεῖ εἶναι κατατεθειμένη ἡ αὐθεντία. Μόνη εἰς τὴν Ἐκκλησία. Πιστεύω τὸ καταλαβαίνετε. 

   Λοιπόν, τί λέει ἐδῶ τώρα ὁ Ἅγιος Κύριλλος; Θὰ ποῦμε, λέει, μόνο τὰ γεγραμμένα. Ὁ ἄνθρωπος, –ἂς μοῦ ἐπιτραπεῖ νὰ τὸ πῶ ἔτσι– ἔχει φόβο Θεοῦ! «Νὰ πῶ πράγματα τὰ ὁποῖα νὰ πέσω εἰς τὴν αἵρεση». Ήδη ζεῖ ὁ Ἅγιος Κύριλλος. Εἶναι τοῦ τετάρτου αἰῶνος. Αὐτὴ ἡ κατήχηση εἰπώθηκε τὸ 350 μ.Χ. Ζεῖ τὸ δρᾶμα του Ἀρειανισμοῦ καὶ ὑπῆρξε καὶ θῦμα του Ἀρειανισμοῦ. Ὅταν λέω θῦμα, ἐννοῶ ὅτι ἐδιώχθη ὁ Ἅγιος Κύριλλος Ἱεροσολύμων, ἐπειδὴ ἀκριβῶς ἦταν Ὀρθόδοξος. Καὶ τὸ χειρότερο τὸ τραγικόν —ἐκεῖνα τὰ φοβερὰ πράγματα ποὺ συμβαίνουν— τὸν ἐδίωξε ἐκεῖνος ποὺ τὸν χειροτόνησε. Ὁ ἐπίσκοπος ποὺ τὸν χειροτόνησε, ἐκεῖνος τὸν ἐδίωξε, διότι ἐκεῖνος ἐν τῷ μεταξὺ πῆρε τὸ μικρόβιο τοῦ Ἀρειανισμοῦ. Ναί, φοβερό. Λοιπόν, ἀγαπητοί, ὅσα εἶναι γραμμένα αὐτὰ θὰ ποῦμε. "Ἃ δὲ τί μὴ γέγραπται, μὴ πολυπραγμονῶμεν·". Ἐὰν κάτι δὲν ἔχει γραφτεῖ, μὴ πολυπραγμονοῦμε σὲ αὐτό. Μποροῦμε κάτι νὰ κουβεντιάσουμε, ἀλλὰ δὲν θὰ πολυπραγμονήσουμε. Αὐτὸ ποὺ λέμε "κάτι νὰ κουβεντιάσουμε" εἶναι αὐτὸ ποὺ λέμε, μπορεῖ νὰ εἶναι θεολογούμενο, νὰ μὴν καταλαβαίνουμε πολλὰ πράγματα, νὰ ὑπάρχει καὶ μιὰ ἄλλη ἄποψη γιὰ τὸ θέμα αὐτό. Ἀλλὰ παραπάνω τίποτα δὲν μποροῦμε νὰ ποῦμε. Ἄστο ὅπως εἶναι. Διότι ἀγαπητοί, μυστήριο εἶναι ὁ Χριστιανισμὸς· γιατί εἶναι μυστήριο ἡ ἐνανθρώπιση τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, σᾶς τὸ εἶπα τὴν ὥρα τῶν ἀποριῶν. Δηλαδή, τὸ μυστήριο αὐτὸ δὲν κατανοεῖται. Ὁ Χριστιανισμὸς λοιπὸν ὁλόκληρος εἶναι ἕνα μυστήριο. Θὰ κατανοήσουμε μόνο ὅ,τι εἶναι δυνατόν. Καὶ μάλιστα ἕνα μικρὸ μέρος ἀπὸ ὅ,τι εἶναι δυνατὸν θὰ κατανοήσουμε. Τὸ μεγάλο μέρος δὲν κατανοεῖται. Μοιάζει ὁ Χριστιανισμὸς μὲ ἕνα παγόβουνο. Ξέρετε πόσα μέρη τοῦ παγόβουνου εἶναι ἀπὸ κάτω καὶ τί μέρος βγαίνει ἀπὸ πάνω. Μικρὸ μέρος βγαίνει ἀπὸ πάνω. Τὸ ἄλλο εἶναι βυθισμένο. Τί βλέπουμε ἀπὸ τὸ παγόβουνο; ἐκεῖνο ποὺ εἶναι πάνω ἀπὸ τὴν ἐπιφάνεια τοῦ νεροῦ. Αὐτὸ ποὺ εἶναι ἀπὸ κάτω καὶ ποὺ ἀποτελεῖ τὸν μεγαλύτερο ὄγκο, αὐτὸ εἶναι βυθισμένο. Αὐτὸ δὲν τὸ βλέπουμε. Αὐτὸ εἶναι τὸ μυστήριο. Ἔτσι, ἀγαπητοί, μὴ πολυπραγμονοῦμε. Νὰ ἔχουμε τὸ θάρρος πάντα νὰ λέμε: "αὐτὸ δὲν τὸ ξέρω". Γιατί; Δὲν τὸ λέει ἡ Γραφή. Δὲν τὸ λέει ἡ Γραφή, δὲν τὸ ξέρω. 

  "Αὐτὸ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο ἐλάλησε τὰς Γραφάς". Ἐδῶ θέλω νὰ προσέξετε κάτι τώρα. Ὅταν τὸ εἶδα, σταμάτησα καὶ ὑπογράμμισα –γιατί ὑπογραμμίζω στὸ βιβλίο ἐκεῖνα τὸ ὁποῖα θέλω νὰ τονίσω– τὸ ἄρθρο "τάς". Λέγει, αὐτὸ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον ἐλάλησε "τὰς" Γραφάς. Θὰ περίμενα γιὰ μιὰ στιγμή –γι αὐτὸ μὲ αἰφνιδίασε– νὰ διαβάσω "αὐτὸ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον ἐλάλησε "εἰς" τὰς Γραφάς". Ἀλλὰ δὲ λέγει εἷς τὰς Γραφάς, λέγει "τὰς" Γραφάς. Δηλαδή, μὲ ἁπλᾶ λόγια, νὰ δεῖτε τὴ διαφορά. Ἐὰν λέγαμε "εἰς τὰς Γραφὰς ἐλάλησε τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον", τότε ἡ ἀλήθεια του εἶναι μέσα σὲ αὐτὰ ποὺ ἔγραψαν οἱ ἱεροὶ συγγραφεῖς. Ἀλλὰ αὐτὰ ποὺ ἔγραψαν οἱ ἱεροὶ συγγραφεῖς, τὰ ἔγραψε τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον. Ἡ Ἁγία Γραφὴ δὲν ὁμιλεῖ περὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος μόνον, ἀλλὰ τὴν Ἁγία Γραφὴ τὴν ἔγραψε τὸ Ἅγιο Πνεῦμα. Αὐτὴ εἶναι ἡ διαφορά. Καὶ ὅταν λέγει ἐδῶ "ἐλάλησε τὰς Γραφάς", σημαίνει αὐτὸς εἶναι ὁ συγγραφέας. Δὲν εἶναι ὁ Ματθαῖος, δὲν εἶναι ὁ Μᾶρκος, δὲν εἶναι ὁ Λουκᾶς, δὲν εἶναι ὁ Ἰωάννης, δὲν εἶναι ὁ Παῦλος, δὲν εἶναι ὁ Πέτρος, δὲν εἶναι ὁ Ἰάκωβος –παίρνω τοὺς συγγραφεῖς τῆς Καινῆς Διαθήκης–. Δὲν εἶναι ὁ Μωυσῆς —νὰ πάρω τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης— δὲν εἶναι οἱ συγγραφεῖς τῶν Βασιλειῶν, δὲν εἶναι ὁ Ἰερεμίας, δὲν εἶναι ὁ Ἠσαΐας, δὲν εἶναι ὁ Ἰεζεκιήλ, δὲν εἶναι ὁ Δανιήλ. Ἀλλὰ ποιός εἶναι; Τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον εἶναι ὁ συγγραφέας. Αὐτὸ ἔρχεται καὶ γράφει μὲ τὸ χέρι τοῦ συγγραφέως. 

   Ἀλλὰ μὴν νομισθεῖ ὅμως —γιατί ξέρω κάποιος θὰ ἔχει μιὰ ἀντίρρηση τώρα, θὰ ἐξηγήσω— μὴν νομισθεῖ ὅτι οἱ ἱεροὶ συγγραφεῖς εἶναι παθητικὰ στοιχεῖα, ὅπως ἕνα μέντιουμ πού, ὅταν παίρνει καὶ γράφει ὑπνωτισμένο τὸ μέντιουμ ἢ λέει ὅ,τι λέει ἐκεῖνα ποὺ λέει, ὅταν φύγει ἀπὸ τὴν ὕπνωσή του, δὲν θυμᾶται τίποτε, δὲν ξέρει τίποτε. Γιατί; Διότι ἁπλούστατα τοῦ μέντιουμ ἡ συνείδηση δὲν εἶχε λάβει μέρος· γι' αὐτὸ τὸν λόγο καὶ δὲν ἔχει καμία γνώση. Ἕνα ξένο ἐγὼ ὑπηγόρευε ὅ,τι ὑπηγόρευε εἰς τὸ μέντιουμ. Ἐδῶ ὅμως δὲν καταργεῖται οὔτε ἡ συνείδηση, οὔτε τὸ πρόσωπο τοῦ ἱεροῦ συγγραφέως. Καὶ ὄχι μόνο δὲν καταργεῖται ἡ συνείδηση καὶ τὸ πρόσωπο τοῦ ἱεροῦ συγγραφέως, τοῦ Λουκᾶ, τοῦ Ἰωάννη καὶ τὰ λοιπά, ἀλλὰ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον χρησιμοποιεῖ καὶ τὰ προσωπικὰ στοιχεῖα τοῦ ἱεροῦ συγγραφέως. Καὶ ποιά εἶναι αὐτά; Ἡ μόρφωσή του, οἱ ἰδιωματισμοί του, οἱ προσωπικές του παρατηρήσεις καὶ τὸ κάθε ἑξῆς. Ἔτσι μποροῦμε νὰ λέμε ὅτι τὸ πλουσιότερο σύγγραμμα ἔργων στὴν Καινὴ Διαθήκη ἀπὸ πλευρᾶς πλούτου λέξεων εἶναι τὸ κατὰ Λουκᾶν Εὐαγγέλιο. Τὸ φτωχότερο βιβλίο ἀπὸ τὰ 27 βιβλία τῆς Καινῆς Διαθήκης ἀπὸ πλευρᾶς λέξεων, ποιό λέτε ὅτι εἶναι; Θὰ μείνετε κατάπληκτοι ἅμα τὸ ἀκούσετε. Τὸ κατὰ Ἰωάννην ὑψηπετές, ἀετίσιο Εὐαγγέλιο. Εἶναι τὸ πιὸ φτωχὸ ἀπὸ πλευρᾶς λέξεων. Τὸ πιὸ φτωχὸ εἶναι. Δὲν ἔχει σημασία· διότι τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο χρησιμοποιεῖ τοὺς ἱεροὺς συγγραφεῖς καὶ μὲ τὰ προσωπικά τους στοιχεῖα. Πῶς γράφει ὁ Παῦλος; Ὁ Παῦλος γράφει λίγο στριφνά. Γιατί εἶναι τὸ προσωπικό του ἰδίωμα. Ἅμα διαβάσῳ ἕνα συγγραφέα καὶ ἔχω γνώση —ἐννοεῖται— τοῦ συγγραφέως, δὲν θὰ καταλάβω ὅτι αὐτὸ τὸ βιβλίο ἀνήκει στὸν τάδε συγγραφέα; Εἶναι τὸ λεγόμενο προσωπικὸ ὕφος. Ποῦ τί εἶναι αὐτό; Ἡ συνισταμένη πολλῶν πραγμάτων. Ἡ μόρφωση, ἡ πεῖρα... πάρα πολλὰ πράγματα εἶναι. Πάρα πολλὰ πράγματα. Πῶς ἐκφράζομαι; Ὅλα αὐτὰ εἶναι προσωπικὰ στοιχεῖα. 

   Ἔτσι λοιπόν, τί γράφει ὁ Ἀπόστολος Πέτρος γιὰ τὸν Ἀπόστολο Παῦλο; Γιὰ νὰ πάρω τὴ γραφὴ γιὰ τὴ γραφή. Ὑπάρχουν, λέγει, μερικὰ δυσνόητα χωρία στὶς ἐπιστολὲς τοῦ ἀγαπητοῦ Παύλου, ποὺ μερικοί, λέγει, ἀνόητοι καὶ ἀμαθεῖς τὰ διαστρεβλώνουν «πρὸς ἰδίαν αὐτῶν ἀπώλειαν». Γιὰ τὴν ἴδια τους τὴν καταστροφή. Ὥστε τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο γράφει τὴν Ἁγία Γραφὴ· ἔχει τοὺς ἱεροὺς συγγραφεῖς, ὄχι παθητικὰ πιόνια. Ἔχουν ὅλη τὴν προσωπικότητά τους. Ἀλλὰ ἀγαπητοί μου, τὸν Λόγο τοῦ Θεοῦ τὸν γράφει τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο. Αὐτὸ μὴν τὸ ξεχάσετε. Μοῦ ἔκανε πολὺ ἐντύπωση αὐτὴ ἡ ἔκφραση: "Αὐτὸ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον ἐλάλησε τὰς γραφάς". 

   Καὶ στὴ συνέχεια: "Αὐτὸ καὶ πὲρὶ ἑαυτοῦ εἴρηκεν ὅσα ἐβούλετο ἢ ὅσα ἐχωροῦμεν". Καὶ συνεπῶς λέγει, αὐτὸ τὸ ἴδιο ἔγραψε γιὰ τὸν ἑαυτό του· ἀφοῦ γράφει ἐκεῖνο, ἐκεῖνο ἔγραψε γιὰ τὸν ἑαυτό του. Γιατί γιὰ τὸν ἑαυτό του; Γιατί τὸ θέμα ποὺ διαπραγματευόμεθα εἶναι περὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Διότι καὶ περὶ τοῦ Πατρὸς τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο γράφει, καὶ περὶ τοῦ Υἱοῦ γράφει, καὶ περὶ τῆς σωτηρίας, καὶ περὶ τῶν ἐσχάτων, καὶ περὶ πάντων. Διότι ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ τὰ περιέχει ὅλα. Ὅταν λέει ὅμως ἐδῶ "πὲρὶ εαὐτοῦ εἴρηκεν", γιὰ τὸν ἑαυτό του ἔχει πεῖ, ἔχει μιλήσει· ἐννοεῖ ἐδῶ γιὰ τὸ διαπραγματευόμενο θέμα. Τί θέμα ἔχουμε; Περὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἔ, ὅ,τι γράφει λοιπὸν περὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τὸ ἴδιο τὸ Ἅγιο Πνεῦμα τὰ ἔχει γράψει. Πόσα, τί ἔχει γράψει; Ὅσα ἐβούλετο, ὅσα ἤθελε. Ὅ,τι ἤθελε. Κύριον. Καὶ «εἰς τὸ Πνεῦμα τὸ Κύριον». Καὶ Κύριος θὰ πεῖ Θεός. Κύριος ὁ Πατήρ, Κύριος ὁ Υἱός, Κύριον τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο, Κύριος εἶναι, Θεὸς εἶναι. Ὅσα θέλει, ὅ,τι θέλει. Ὅσο θέλει. Ἢ "ὅσα ἐχωροῦμε·" ἢ ὅσα μπορούσαμε ἐμεῖς νὰ καταλάβουμε καὶ νὰ μποροῦμε νὰ γνωρίσουμε. Βλέπετε λοιπὸν ποιός εἶναι τώρα ὁ ἱερὸς συγγραφεύς. Οὐσιαστικὰ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο. Καὶ γράφει γιὰ τὸν ἑαυτό του. Αὐτὰ εἶναι σὲ μιὰ μικρὴ εἰσαγωγὴ ποὺ τὰ λέει ἐδῶ. Γιατί εὐθὺς παρακάτω θὰ μπεῖ στὸ κύριο τοῦ θέματος ὁ Ἅγιος Κύριλλος ἀπὸ τὴν τρίτη παράγραφο. 

   Καὶ λέγει: "Λεγέσθω οὖν ἅ εἴρηκεν". Ἂς ποῦμε λοιπὸν ἐκεῖνα, καὶ ἂς ἀναφέρομαι καὶ ἂς ἀναπτύξουμαι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐκεῖνο εἶπε. "Ὅσὰ γὰρ οὐκ εἴρηκεν, ἡμεῖς οὐ τολμῶμεν". Γιατί λέγει, ὅσα δὲν εἶπε τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο, ἐμεῖς δὲν ἔχουμε τὴν τόλμη, δὲν τολμοῦμε νὰ τὰ ποῦμε, νὰ τὰ ἀναπτύξουμε καὶ νὰ τὰ παρουσιάσουμε.

Απόσπασμα από την🔸123η🔸ομιλία στην κατηγορία : "Κατηχήσεις Ἁγίου Κυρίλλου".

► Όλες οι ομιλίες της Κατηγορίας :
"Κατηχήσεις Ἁγίου Κυρίλλου" εδώ ⬇️
https://arnion.gr/index.php/diafora-uemata/katixhseis-agioy-kyrilloy
↕️
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/blog-post_79.html?m=1

🔸Λίστα ομιλιών της σειράς «Κατηχήσεις Ἁγίου Κυρίλλου».🔻
https://drive.google.com/file/d/151ddhVscWX5DAo0hPCLUOkNzoXguoDyp/view?usp=drivesdk

🎥 Βιντεοσκοπημένες ομιλίες της σειράς «Κατηχήσεις Ἁγίου Κυρίλλου».🔻
https://youtube.com/playlist?list=PLxBsMI6pr40oaZDDtLGpHIQUrsAVX0gNA

📜 Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες της σειράς «Κατηχήσεις Ἁγίου Κυρίλλου».🔻
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%94%B9%CE%9A%CE%B1%CF%84%CE%B7%CF%87%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82%20%E1%BC%89%CE%B3%CE%AF%CE%BF%CF%85%20%CE%9A%CF%85%CF%81%CE%AF%CE%BB%CE%BB%CE%BF%CF%85.?m=1

🔸Απομαγνητοφώνηση και ψηφιοποίηση ομιλίας : Αθανάσιος Άμβωνας.

💠Πλήρης απομαγνητοφωνημένες σειρές ομιλιών (Βιβλία).
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%92%A0%CE%A0%CE%BB%CE%AE%CF%81%CE%B7%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%B3%CE%BD%CE%B7%CF%84%CE%BF%CF%86%CF%89%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CF%82%20%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%AD%CF%82%20%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CF%8E%CE%BD%20%28%CE%92%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%B1%29.?m=1

🔸Επεξηγηματικό βίντεο Ασπάλαθου.
https://youtu.be/8tNfAHRkTCk

__⬇️Playlist "Ασπάλαθου".⬇️__
https://aspalathos21.blogspot.com/2021/07/blog-post_83.html?m=0

🔸Όλες οι ομιλίες ~4.487~ του μακαριστού πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/4487.html?m=0

📃Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του πατρός Αθανασίου. ⬇️
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=0

📜Αποσπάσματα ομιλιών πατρός Αθανασίου ⬇️
https://athanasioslogos.blogspot.com/?m=0

__⬇️ Facebook ⬇️__
https://www.facebook.com/groups/1637818926362004/?ref=share

🔸Κατάλογος ομιλιών πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://drive.google.com/file/d/1JmrxaObMVyTA4_pS5yuMaQdoBf8-LwBP/view?usp=drivesdk

†. Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.

Πώς πρέπει να στέκεται ο κατηχητής απέναντι στόν λαό;

†. Τί νὰ πῶ πάνω σ' αὐτό; Ἴσως μὲ πολλὰ δάκρυα θά 'πρεπε κανεὶς νὰ μιλάει πάνω σ' αὐτό, ὅταν θὰ ἔλεγε ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀγάπη ἀνάμεσα εἰς τοὺς κληρικούς. Φοβερό! Εἶναι σημεῖον, σημεῖον. Βέβαια δὲν εἶναι γενικευμένο, νὰ φυλάξει ὁ Θεός. Ὑπάρχουν ἱερεῖς ποὺ ἀγαποῦν πάρα πολὺ ὄχι μόνο τὸ ποίμνιό τους, ἀλλὰ καὶ τοὺς συναδέλφους των. Ὑπάρχουν θαυμάσιοι ἐπίσκοποι, οἱ ὁποῖοι ὄχι μόνο ἀγαποῦν τὸ λαό τους, ἀλλὰ καὶ τοὺς πρεσβυτέρους των, δηλαδὴ τοὺς κληρικούς των, ὅπως καὶ τοὺς συναδέλφους των ἐπισκόπους. 

Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ τὸ ἄλλο. Ὑπάρχει καὶ ἡ περίπτωση μίσους ὁ ἕνας ἐναντίον τοῦ ἄλλου, καὶ εἰς τὸν χῶρον τῶν ἐπισκόπων καὶ εἰς τὸν χῶρον τῶν πρεσβυτέρων. Αὐτὸ εἶναι ἕνα δυστύχημα, ἀλλὰ λέει ὁ ἅγιος Κύριλλος: "Οὔτε ἂν ἐγὼ ὁ διδάσκων σὲ ἀπόλωμαι, καὶ σὺ μοὶ συναπόλῃ. Πρόσεξε, οὔτε ἂν ἐγὼ χαθῶ, ἐπειδὴ ἐγώ, ὁ ἐπίσκοπος, ἔχω μῖσος, ἔχω κακία ἢ εἶμαι αἱρετικὸς ἢ ὅ,τι ἄλλο, πρέπει κι ἐσύ, ὁ κατηχούμενος τώρα ποὺ μὲ ἀκοῦς, ὅτι πρέπει νὰ χαθεῖς· Ἀλλ' ἔξεστι καὶ ἀκροατὴν καλλίονα γενέσθαι τοῦ διδασκάλου, καὶ τὸν ἔσχατα ἐλθόντα γενέσθαι πρῶτον, ἐπειδὴ καὶ τὸὺς πὲρὶ τὴν ἑνδεκάτην ὥραν δέχεται ὁ Δεσπότης". Ἐπιτρέπεται ὁ μαθητὴς νὰ γίνει ἀνώτερος ἀπὸ τὸν διδάσκαλο. Ἐπιτρέπεται. Μπορεῖ ὁ διδάσκαλος νὰ χαθεῖ. Μπορεῖ ὁ κατηχητὴς νὰ χαθεῖ. Δὲν σημαίνει μὲ αὐτὸ ὅτι πρέπει νὰ χαθεῖ καὶ ὁ μαθητής. Νὰ χαθεῖ ὁ κατηχούμενος. "Εἰ ἐν Ἀποστόλοις εὑρέθη προδοσία, –ἐδῶ εἶναι τὸ σπουδαῖο– θαυμάζεις εἰ καὶ ἐν ἐπισκόποις ἐστὶ μισαδελφία; Ἂν ἀνάμεσα στοὺς δώδεκα ἐκείνους Ἀποστόλους τοῦ Χριστοῦ εὑρέθη καὶ ἕνας προδότης, ἀπορεῖς; Θαυμάζεις; Ἀπορεῖς ἂν ἀνάμεσα στοὺς Ἐπισκόπους βρίσκεται ἡ μισαδελφία; 

Ἀλλὰ προσέξτε ἕνα σημεῖο. Πῶς πρέπει νὰ στέκεται —πολὺ προσέξτε αὐτὸ τὸ σημεῖο σας παρακαλῶ— πῶς πρέπει νὰ στέκεται ὁ κατηχητὴς ἢ ὁ πνευματικός, ὁ ἱερέας ἢ ὁ Ἐπίσκοπος ἀπέναντι στὸ λαό, ἀπέναντι στοὺς κατηχουμένους; Ἀκοῦστε πῶς πρέπει: Ὁ λαὸς βλέπει τὸ πρόσωπο τοῦ κατηχητοῦ, ἀλλὰ δὲν βλέπει τὸν Χριστό. Τὸ θαυμάζει τὸ πρόσωπο τοῦ κατηχητοῦ, μέχρι βαθμοῦ νὰ δώσει καὶ τὴν ψυχή του· ἀλλὰ ὄχι γιὰ τὸν Χριστό, ἀλλὰ γιὰ τὸν κατηχητή. Ὁ Χριστὸς ποῦ εἶναι; Ὁ Χριστὸς εἶναι ἀπὸ πίσω ἀπὸ τὴν πλάτη τοῦ κατηχητοῦ καὶ δὲν φαίνεται· κρύπτεται ἀπὸ τὸν κατηχητή. Αὐτὸ εἶναι ἀναγκαῖο νὰ εἶναι ἔτσι, διότι ἕνας καινούργιος θὰ πρέπει νὰ θαυμάσει τὸ πρόσωπο τοῦ κατηχητοῦ, γιατί ἀλλιώτικα δὲν θὰ σταθεῖ "κατηχούμενος". Πρέπει νὰ πεῖ: "Ἄ, ὁ κατηχητὴς εἶναι θαυμάσιος, ἔχει ἁγιότητα, ἔχει σοφία, εἶναι σπουδαῖος". Εἶναι ἀνάγκη νὰ τὸ πεῖ, ὅπως ἀκριβῶς θὰ τὸ πεῖ ὁ μαθητὴς στὸ σχολεῖο. Ἐὰν ὁ δάσκαλος ἢ ὁ καθηγητὴς δὲν διαθέτει αὐτὴ τὴν στάση, δὲν μπορεῖ νὰ ἔχει κῦρος μέσα εἰς τὴν τάξη καὶ δὲν μπορεῖ ὁ μαθητὴς νὰ γίνει μαθητὴς καὶ νὰ πιστέψει τὸν δάσκαλο, ἐὰν δὲν εἶναι ἔτσι. 

Ἀλλὰ ὁ γνήσιος κατηχητὴς δὲν συγκεντρώνει τοὺς κατηχουμένους περὶ τὸ πρόσωπόν του, κρύβοντας μιὰ ζωὴ τὸν Χριστόν, ὄχι. Ἀλλά, ψυχολογικότατα, ὅταν οἱ κατηχούμενοι ἀρχίσουν νὰ ὡριμάζουν πνευματικά, τότε τί κάνει; Ἀρχίζει νὰ πηγαίνει πλάϊ, πλάϊ, πλάϊ, νὰ φεύγει καὶ νὰ ἀποκαλύπτει τὸν Χριστόν. Σιγά-σιγά, λίγο λίγο —προσέξτε, εἶναι ἀνάγκη νὰ γίνει ἔτσι— ἀνάγκη νὰ κρύβει στὴν ἀρχὴ τὸν Χριστόν. Εἶναι ἀνάγκη, διότι δὲν βλέπει πολλὰ πράγματα ὁ κατηχούμενος. Ἀλλὰ ὁ κατηχητὴς θὰ φεύγει λίγο λίγο, μέχρι ποὺ νὰ ἀποκαλύψει πλήρως τὸν Χριστόν. Καὶ μετά, χωρὶς νὰ σταματήσει νὰ κινεῖται ὁ κατηχητής, θὰ πάει πίσω ἀπὸ τὴν πλάτη τοῦ Χριστοῦ καὶ θὰ ἐξαφανιστεῖ. Καὶ δὲν θὰ βλέπει στὸν ὁρίζοντά του πιὰ ὁ κατηχούμενος παρὰ μόνον τὸν Ἰησοῦ Χριστό. Αὐτὴ εἶναι ἡ σωστὴ τοποθέτηση. Ἂν κάποτε ἐπιμένουμε νὰ στεκόμαστε μπροστὰ στοὺς κατηχουμένους καὶ νὰ μὴν ἀποκαλύπτουμε τὸν Χριστό, σφαλόμεθα· σφετεριζόμεθα τὸν Χριστό, καὶ ὅπως εἶπα θὰ λογοδοτήσουμε στὸν Θεό. Καὶ ἀκόμη, σὲ μιὰ στιγμὴ πειρασμοῦ, οἱ ἄνθρωποι δὲν θὰ εἶναι στερεωμένοι στὸν Χριστό —γιατί αὐτὸ ἐνδιαφέρει. 

Ἀλλὰ ὅταν ὁ κατηχητής, ἄνθρωπος δὲν εἶναι... δὲν λέγω νὰ πεθάνει, ἀλλὰ λέγω νὰ παρασυρθεῖ. Τί θὰ κάνουν οἱ κατηχούμενοι ἄν, βέβαια, δὲν τοὺς εἶχε ἀποκαλύψει τὸν Χριστό; Θὰ χαθοῦν καὶ ἐκεῖνοι μαζί του. Θὰ σᾶς φανεῖ περίεργο ἂν μὲ δεῖτε νὰ πετάω τὰ ράσα μου, νὰ παντρεύομαι καὶ νὰ χορεύω τσιφτετέλι· τί θὰ λέγατε; "Δι' ὄνομα τοῦ Θεοῦ!", θὰ λέγατε, "Δι' ὄνομα τοῦ Θεοῦ, ἐσὺ εἶσαι γέρος ἄνθρωπος! Γιατί οἱ γέροι δὲν παντρεύονται, γέροι δὲν παντρεύονται;" Καὶ τί θὰ κάνατε ἐσεῖς ἂν μὲ βλέπατε ἔτσι ἐμένα; Θὰ σκανδαλιζόσαστε; 

Γιατί τολμῶ νὰ τὰ πῶ; Γιατί τὰ λέει ὁ ἅγιος Κύριλλος. Τί εἶπε ὁ ἅγιος Κύριλλος: "Ἂν μὲ δεῖς νὰ χάνομαι, δὲν σημαίνει ὅτι θὰ χαθεῖς καὶ ἐσύ". Γιατί; Γιατί ὁ ἅγιος Κύριλλος βάζει ἕνα κρατούμενο γιὰ τὸν ἑαυτό του. Ἄνθρωπος δὲν εἶναι, νὰ παρασυρθεῖ καὶ νὰ χαθεῖ. Πρέπει νὰ χαθοῦν καὶ οἱ κατηχούμενοι; Σᾶς παρακαλῶ αὐτά, κρατῆστε τὰ καλά. 

Θὰ σᾶς πῶ κάτι φοβερὸ· μοῦ φαίνεται ὅτι σᾶς τὸ ἔχω ξαναπεῖ. Δὲν πειράζει ἂν τὸ ἔχω ξαναπεῖ. Εἶχα μία κατηχήτρια ὅταν ἤμουνα μικρὸ παιδὶ· ἡ ἡλικία μας δὲν εἶχε μεγάλη διαφορά. Ἐγὼ ἂν ἤμουνα κάπου 11 χρονῶν, αὐτὴ ἦτο νεαρά, 16 χρονῶν ἦταν, μὲ 17, κατηχήτρια. Ὅπως πολλὲς φορὲς βάζουμε νεαρὰ ἀγόρια, νεαρὰ κορίτσια... τὰ βάζουμε καὶ εἶναι κατηχητές. Ἀλλὰ βέβαια, ὅταν δὲν εἶναι ζυγισμένα τὰ πράγματα, καμιὰ φορὰ πέφτουμε καὶ ἔξω, καὶ εἶναι λίγο κίνδυνος αὐτό. Αὐτὴ ἡ κοπέλα, βέβαια τὴν ἀγαποῦσα πάρα πολὺ· ἦταν κατηχήτριά μου. Αὐτὴ ἡ κοπέλα παντρεύτηκε, κι ἐγὼ μεγάλωσα. Εἶχε μία ἀτυχία στὸν γάμο της –νὰ μὴν πολυπραγμονώ– τὸ θέμα εἶναι ὅτι ἔκανε τρεῖς γάμους. Γιατί ὁ πρῶτος πέθανε, πῆρε τὸν δεύτερο· τὸν δεύτερο τὸν χώρισε, πῆρε ἕναν τρίτον· τὸν χώρισε καὶ τὸν τρίτον καὶ τὸ ἀποτέλεσμα ἦταν νὰ γίνει κοινή. Ἔχει καὶ παιδιά, τὰ ὁποῖα ἔβαλε στὸ ὀρφανοτροφεῖο, καί, –ἀκοῦστε– μιὰ μέρα, ὕστερα ἀπὸ πολλὰ χρόνια, λίγο πρὶν τὴν ἱεροσύνη μου, λίγο πρίν, ἤμουν μεγάλος, τὴ συνάντησα μέσα στὸ λεωφορεῖο. Τὴ χαιρέτησα, αἰσθανόμουν ἀπέναντί της ἕναν σεβασμό. Πιάσαμε κουβέντα. Τί μοῦ εἶπε; "Ἐκεῖνα ποὺ σᾶς ἔλεγα, τὰ πιστεύεις ἀκόμα;". Φρικῶδες! Ἐκεῖνα ποὺ μᾶς ἔλεγε, ἂν τὰ πιστεύω ἐγὼ ἀκόμα... Ποὺ σήμαινε ὅτι αὐτὴ τὰ ἀπέβαλε. Τί θὰ ἔπρεπε νὰ πῶ ἐγώ; Θὰ ἔπρεπε νὰ πῶ: "Ἐὰν ἡ κατηχήτριά μου ἀπεμπόλησε τὸν Χριστό, καὶ ἐγώ, τί, σκέφτομαι νὰ γίνω κληρικός... Ἄντε βρὲ ἀδελφέ, τίποτα δὲν ὑπάρχει. Θὰ πάω νὰ γλεντήσω καὶ ἐγὼ τὴ ζωή μου". Αὐτὸ ἔπρεπε νὰ πῶ. Τὴ λυπήθηκα. Τὴ λυπήθηκα. Τῆς εἶπα ὅτι δὲν ἔδιωξα τίποτα, γιατί ἁπλούστατα τὴν ἀγαποῦσα, τὴν κατηχήτριά μου. Ἀλλὰ δὲν ἦταν ἐκείνη ποὺ μποροῦσε νὰ μὲ ἐμποδίσει ἀπὸ τὸν Χριστό. Σᾶς παρακαλῶ, ἀκούσατε τὰ αὐτά, διότι σὲ καιρὸ διωγμοῦ καὶ ποιμένες θὰ προδώσουν τὸν Χριστό. Γιατί ἐγώ, δηλαδή, ἔχω κανένα προνόμιο, ὄ μη γένοιτο, νὰ προδώσω τὸν Χριστό; 

Ἔτσι, δὲν ξέρουμε τί στάση θὰ πάρουμε. Δὲν ξέρουμε, παρὰ μόνο ἂν ἔχουμε ταπείνωση ἴσως, ἴσως θὰ μποροῦμε νὰ σταθοῦμε. Γιὰ νὰ μὴν λοιπὸν χαθεῖ κανεὶς καὶ νὰ μὴ σκανδαλίζεται μὲ τοὺς πνευματικούς του πατέρες νὰ λέει: "Ὅ,τι καὶ νὰ γίνει ὁ πνευματικός μου πατέρας, ὁ κατηχητής μου, ὅ,τι καὶ νὰ γίνει, ἐγὼ ἀγαπῶ τὸν Χριστό". Αὐτὸ ὅμως ἐξαρτᾶται μέχρις ἑνὸς βαθμοῦ καὶ ἀπὸ τὸν κατηχητή, τὸν πνευματικόν, τὸν ἐπισκόπον, τὸν πρεσβυτέρον, νὰ ἀποκαλύπτει τὸν Ἰησοῦ Χριστό. Δὲν μᾶς ἐμποδίζει νὰ ἀγαπᾶμε τὸν πνευματικό μας. Ἀλλὰ δὲν πρέπει ὅμως ποτὲ νὰ προδώσουμε τὸν Χριστό, ἂν ὁ πνευματικὸς πέσει. Ὅπως ἀγαπᾶμε τοὺς Ἁγίους. Τὸ λέει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος στὴν πρὸς Ἑβραίους ἐπιστολή: «Μνημονεύετε τῶν ἡγουμένων ὑμῶν», νὰ ἐνθυμεῖστε ἐκείνους οἱ ὁποῖοι σᾶς ἐλάλησαν τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ, «αὐτοὶ γὰρ ἀγρυπνοῦσιν ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ὑμῶν ὡς λόγον ἀποδώσοντες» καὶ οἱ ὁποῖοι, λέει, νύχτα-μέρα ἀγωνίζονται γιά σας, γιατί θὰ δώσουν λόγο γιὰ τὶς ψυχές σας. Ὀφείλουμε νὰ τοὺς ἀγαπᾶμε, τοὺς πνευματικούς μας πατέρες. Δὲν τὸ λέγω ἐγώ, τὸ λέγει ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ. Ἀλλὰ δὲν πρέπει ὅμως μιὰ πτώση τοῦ πνευματικοῦ μας πατρός, νὰ γίνει αἰτία νὰ σκανδαλιστοῦμε ἢ νὰ ἀπωθήσουμε τὴν πίστη ἢ νὰ ποῦμε "δὲν βαριέσαι, δὲν εἶναι τίποτα". Ὄχι· τότε θὰ θεωρήσω αὐτὸ τὸ ἐκκλησίασμα ὥριμο, ἂν μπορεῖ νὰ σταθεῖ καὶ νὰ πιστεύει στὸν Ἰησοῦν Χριστόν, ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὴν πνευματικὴ κατάσταση καὶ ποιότητα ἐκείνων ποὺ τὸν ἐδίδαξαν τὸν Χριστόν. 

Απόσπασμα από την🔸104η🔸ομιλία στην κατηγορία : "Κατηχήσεις Ἁγίου Κυρίλλου".

► Όλες οι ομιλίες της Κατηγορίας :
"Κατηχήσεις Ἁγίου Κυρίλλου" εδώ ⬇️
https://arnion.gr/index.php/diafora-uemata/katixhseis-agioy-kyrilloy
↕️
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/blog-post_79.html?m=1

🔸Λίστα ομιλιών της σειράς «Κατηχήσεις Ἁγίου Κυρίλλου».🔻
https://drive.google.com/file/d/151ddhVscWX5DAo0hPCLUOkNzoXguoDyp/view?usp=drivesdk

🎥 Βιντεοσκοπημένες ομιλίες της σειράς «Κατηχήσεις Ἁγίου Κυρίλλου».🔻
https://youtube.com/playlist?list=PLxBsMI6pr40oaZDDtLGpHIQUrsAVX0gNA

📜Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες της σειράς «Κατηχήσεις Ἁγίου Κυρίλλου».🔻
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%94%B9%CE%9A%CE%B1%CF%84%CE%B7%CF%87%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82%20%E1%BC%89%CE%B3%CE%AF%CE%BF%CF%85%20%CE%9A%CF%85%CF%81%CE%AF%CE%BB%CE%BB%CE%BF%CF%85.?m=1

🔸Απομαγνητοφώνηση και ψηφιοποίηση ομιλίας : Αθανάσιος Άμβωνας.

💠Πλήρης απομαγνητοφωνημένες σειρές ομιλιών (Βιβλία).
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%92%A0%CE%A0%CE%BB%CE%AE%CF%81%CE%B7%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%B3%CE%BD%CE%B7%CF%84%CE%BF%CF%86%CF%89%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CF%82%20%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%AD%CF%82%20%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CF%8E%CE%BD%20%28%CE%92%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%B1%29.?m=1

🔸Επεξηγηματικό βίντεο Ασπάλαθου.
https://youtu.be/8tNfAHRkTCk

__⬇️Playlist "Ασπάλαθου".⬇️__
https://aspalathos21.blogspot.com/2021/07/blog-post_83.html?m=0

🔸Όλες οι ομιλίες ~4.487~ του μακαριστού πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/4487.html?m=0

📃Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του πατρός Αθανασίου. ⬇️
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=0

📜Αποσπάσματα ομιλιών πατρός Αθανασίου ⬇️
https://athanasioslogos.blogspot.com/?m=0

__⬇️ Facebook ⬇️__
https://www.facebook.com/groups/1637818926362004/?ref=share

🔸Κατάλογος ομιλιών πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://drive.google.com/file/d/1JmrxaObMVyTA4_pS5yuMaQdoBf8-LwBP/view?usp=drivesdk

†. Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.

Как човек трябва да нарича себе си ? Божи Син или раб божи ?

†."Ако някой е роб на греха ( никой тук от вас!) нека бъде готов чрез вяра да премине към свободата на осиновяването, с прераждането, което Христос ще му даде. И да се освободи от това зло робство на сатаната, от греха, и да влезе в робството на благословията Господна . "Темата е за робството. Кое робство ? Не, разбира се това робство, което хората имат помежду си, когато белите поробват черните или самите бели поробват белите, в старите времена тези, които са били военнопленници и са ги имали като роби и т.н. . Добре познатото на всички робство . Не това ! Тук сега се говори за друг вид робство . Това , което съществува между Бога или Дявола. Така ,че човек тук е представен или като роб на Бога, или като роб на Дявола. Наистина, няма ли трети начин ? Някой да не бъде нито роб на Бога, нито роб на дявола? И съвсем разбираемо да не съм слуга на Дявола. Но защо трябва да бъда слуга на Бога ? Това остава неразбираемо. И да няма друг, трети начин на живот? Дотолкова тази тема занимаваше , че преди 2-3 години стигна до парламента – и то от духовници – да се премахнат от църковните текстове пожеланията и изразите където има думата раб , като например "сгодява се / жени се божия раб.." или "кръщава се божия раб ..." Следователно, където и да имахме израза „Божи раб “, това трябваше да се премахне . Защото какво ще рече „божи раб “? Виждате тук , че човек гледа текста на Светата Библия през светлината на политическите или културните ситуации на своето време, и се опитва да тълкува по съответния начин. И така човек става смешен. Смешно, наистина. Защото когато виждаме един Павел да казва „Раб Иисус Христов “, подобно и другите апостоли, апостол Петър, Апостол Яков Брат Господен, се наричат „слуги на Иисус Христос“ ? Но бихме запитали наистина, човек трябва ли непременно да е роб или на Бога, или на Дявола ? Няма ли свобода? Какво е свободата ако просто сменя господара ? Скъпи мои, преди всичко Дяволът не е господар . Той е натрапчив господар . Натрапчив ! И трагичното е, че човекът стана роб на дявола, защото самият човек го пожела. Защото когато човекът беше подмамен от Дявола да наруши Божията заповед в Рая , той всъщност направи Дявола свой господар. Това, разбира се, с всички трагични последици за човешкия род. Замислете се, че Адам и Ева, подчинявайки се на волята на Дявола, са се подчинили на Дявола. И Бог оставя нещата така , за да може Дяволът, този натрапник, да стане господар на човека. И човек да стане роб на дявола. Тук няма абсолютно никаква автентичност. Тогава човекът трябва да бъде слуга на Бога. Обаче , какво е това робство на човека към Бога? Защото ако наистина човекът е роб на Бога, тогава той не е свободен. Първо бих искал да се освободим от понятието „свободен “, което имаме днес. Както знаете, във всяка епоха всички тези концепции придобиват различно измерение. В наше време понятието "свобода" е придобило измерението на анархизъм ! Възприятието за свобода е толкова нелепа , че стигаме границите на абсурдността. Когато, например, всеки, независимо от присъствието на другия и дали му пречи или не, дали му вреди или не, прави това, което собственото му желание диктува и иска , сами разбирате дали това означава свобода . И така , как хората разбират днес свободата? . Те я разбират много по-различно от това което е .

 Но все пак дали в един тънък смисъл , някак си все пак съм слуга на Бога ?" Човекът, когато е бил създаден, не е бил роб на Бога. Създаден е по образ Божий . Едни от главните характеристики на човека спрямо образа на Бога са свободата и разумът. Има и други общи характеристики ,но свободата и разумът са основни, те са елементи на Божия образ в човека – това показва, че никога не е било възможно човекът да бъде наречен роб на Бога. Невъзможно! Разгледайте набързо първата книга Битие в първите глави. Вижте къде в историята за Адам и Ева Бог говори, че хората са негови роби! Никъде! Думата "роб" не съществува! Никъде! Напротив, Бог е създал човека и човекът стои с упорство спрямо Него . Едно творение , което носещо образа на Бога, т.е. разума и свободата и имайки възможност и за подобието („да направим човек по Свой образ и подобие“), би достигнал човекът, с тази свобода и разум да се потруди за придобиването на подобието . И работейки върху "подобието ", да достигне до обожествяване и следователно да бъде по Благодат Бог! Нещо, което не се споменава за другите творения ! Това е издигане на човека от творението (не роб, само творение) да се издигне и да стане Бог! Чрез благодат! И така , както ви казах никъде не намираме понятието робство. Между другото , дори ако човекът не беше съгрешил Бог пак щял да приеме човешката природа .Това е било в Божия план, така наречената „първа воля на Бога “ , защото „втората воля на Бога “ е да спаси човека чрез Кръста. Това е което Бог е искал, да приеме човешката природа и да я доведе в общение с Божествената природа чрез боговъплъщението на Второто Лице на Светата Троица. Тоест, ако Адам и Ева не бяха съгрешили, щеше ли Бог да стане човек? Отговорът, разбира се е : да!! Въплъщението не представлява Божието желание да ни изкупи , но Божието желание ние да станем Негови съучастници ! Но понеже не искахме това, отказахме се в Рая и направихме Дявола наш началник, затова дойде нуждата от Кръста, за да ни спаси, защото Бог на всяка цена не искаше да загинем! И така, по необходимост кръста влезе. Тоест това е втората Божия воля. Първата е това , което ви казах: Бог би се въплатил , дори ако човека не беше съгрешил !! И щяхме да се възнесем чрез обожествяването в Прегръдката на Божието блаженство. Искате ли да видите това което казах "в прегръдката на Божието блаженство"? Христос, тоест Синът Божий, Който стана човек – прие нашата природа – седи отдясно на Бог Отец. Не като Слово, защото, като Слово, Той е вездесъщ и е единосъщен с Отца. Но като Човек е от дясната страна на Бог – Отец. Какво показва това? Че е в Прегръдката на Светата Троица. Човешката природа! Където е Иисус Христос, там щеше да бъде и човекът! И тъй като човекът не е постигнал това чрез образа и да работи върху "по подобие" за да се намери в живота на Светата Троица, сега Бог му помага чрез Кръста да стигне отново до същата точка! Това, което било първата Воля Божия! Да бъде човека от дясната страна на Бог Отец, т. е. в прегръдките на Света Троица. Това е невероятно ! Така че кажете ми, питам ви кажете ми: имаме ли тук някакво робство, имаме ли феномен на робството? Робство никъде не се вижда. Вие виждате ли нещо което да пропускам ? Никъде не виждам понятие за робство! Но сега в Новия завет Христос казва: „Не ви нарекох слуги, а приятели“ . Това е много хубав момент: " Не ви наричам вече слуги .. а ви нарекох приятели." И така, той не ни нарече "слуги ", а ни нарече "приятели"! Когато Христос възкръсна, той каза на Мария Магдалина: „Иди и кажи на братята ми, че още не съм се възнесъл при Отца Си“. Ааа... така значи !! Раб , приятел, брат!! Вижте възвишението ! Концепцията за робството е създадена от свободата на човека, който се е подчинил на Дявола! Изгонвайки Дявола, Божият Син прави хората приятели, преди Кръста. С Кръста Си Той постига осиновение от Бог Отец и ги нарича „братя”! И апостол Павел ще напише по-късно (след Възкресението) : "наследници на Бога, сънаследници на Христа ". Виждате ли някъде понятието робство? Не съществува никъде. Нека ви кажа още нещо, което Господ каза. Робът, казва , не знае какво прави господарят му в къщата. Това което възнамерява господаря не се открива робите. Но Синът знае какво възнамерява Неговият Отец. "Затова Аз ви казвам какво ще направя, защото вие не сте роби, а сте синове!" Още нещо. Робът не пребивава „във века“ казва „не остава“ в къщата. Защото е роб. Днес може да е тук, а утре да го няма. Синът пребивава вечно у дома. И следователно вие не сте роби а синове. И пребиваваш в къщата. Коя къща? „В дома на Отца Ми има много жилища ". В дома на моя баща. Знаете ли какво се нарича тук "дом"? Това е е Царството Божие. Царството Божие се нарича "дом". В дома на Отца Ми има много жилища, много стаи. Тоест ние ще сме в дома на Отца. Къде е робуването ? Не съществува. Никъде! Така че , когато казваме "ние сме раби божии ", ние не сме слуги на Бога! Ние сме синове! Свободни! Но тогава, защо апостолите казват (казва Павел) "Павел, раб Иисус Христов "? Защо тук св. Кирил казва, че сега си в блаженното слугуване на Бога ? И защо в практиката на Църквата имаме израза „Кръщава се Божият раб” и т.н.? Е, скъпи , обърнете внимание ! На първо място, това е една форма на смирение на самия човек пред Бога . Тоест от момента, в който разбира Божия Дар, не че отрича осиновяването - той не го отрича, всъщност това е централна точка на неговата духовност .Ние казваме "Отче наш, който си на небесата", ние не казваме "Господи ", защото Господаря има слуги . Отца има синове . Значи Христос ни е научил да казваме "Отче". Ние обаче, чувствайки се недостойни за голямата чест, която Бог ни е дал, се наричаме "раби"! Искате ли да ви го докажа? Чуйте : В притчата за блудния син по-малкият е дете на баща си. "Татко", казва ," дай ми дела който ми се пада от имота " . А, как каза , как каза? "Татко"? Следователно признаваш за баща този от когото искаш дела от имота. Много добре ! Когато се разкаял, след като пропилял имуществото на баща си, казва : Ще кажа на баща си : „Не съм достоен да се наричам твой син , но ме вземи като един от твоите наемници (от твоите слуги, от твоите роби) . Кой унижава сега себе си ? Бащата ли го унижава ? Не ! Самият той осъзнавайки че е разпилял бащиното имущество се смирява . А както знаете мили мои, бащиното имущество е "по образ". Това е бащинското наследство , „по образ “! Когато пропилявам ума си, за да измислям злото , когато пропилявам свободата си за дяволски неща, когато пропилявам изобретателността която Бог ми е дал ... Знаете ли, човекът е съ-творец с Бога. Знаете ли в какво? По отношение на създаването на потомство , да ражда . И капризничи човек по въпроса за потомството..и убива това , което ражда . Тогава къде пилееш богатството на баща си? В каприза си, в егоизма си. В това, което ти си искал ! Човекът, като се опомни и каже "къде прахосах богатството на баща си?" Къде използвах този "образ "? Той идва на себе си, ужасен и се обръща към Бога и казва: „Аз не съм Твое дете. Ти ме наричаш Твое дете, аз го искам, но Отче мой, позволи ми да се нарека Твой слуга.” . Ето защо това робство, казва свети Кирил, е „благословено“. Но имаме и една другата страна : въпреки че Бог ни нарича синове, нека не забравяме, че сме минали през робство, робството на дявола, от което Христос ни изкупи чрез Кръста Си. Той даде откуп, Неговата Кръв. Затова казваме „изкупление“! Ние наричаме Христос "Изкупител "! Какво означава „изкупление“ и „Изкупител“? Иисус Христос плати откуп на Кръста, за да ни изкупи! Той ни изкупи с Кръвта Си. Как е казано в красивият химн "ти ни изкупи от проклятието на закона, ти се прикова на Кръста и прободи с копието, извор на безсмъртието " и т.н.. И така, какво виждаме? Че наистина Бог би имал пълното право да ни нарече „роби“. Друг пасаж, който си спомних сега в края на шеста глава на 1 Коринтяни се казва: „прославете Бога в тялото си“ – не, малко по-горе, „защото вие сте скъпо купени !" Защото сте изкупени с цена! И това е кръстната жертва на Христос!

 Тоест, скъпи мои, и раби Божии да сме , къде е унижението ? Да предположим, че се намираме роби в много богат дворец, приказно богат ! Бихте ли се смятали за щастливи спрямо другите обикновени люде , които не са на тази служба? Да бъда в Царството Божие и сто пъти роб да съм!!! Да бъда обаче в Царството Божие! И така, стигнахме до пароксизъм, бих казал, истерия по темата за свободата. — Не ми докосвай свободата! Имаме, повтарям, истерия за свободата. И когато чуем темата за робството, че сме Божии раби, изпадаме в истерия и се страхуваме, че Бог ни отрязва свободата! Горко, горкият човек! Кой ти даде свободата? Господ не ти ли е дал? И сега се страхуваш, че Бог ще ти я отнеме ? Тук бих казал (и съм го казвал много пъти, като млад съм го казвал, като малко дете съм казвал това) „Боже, Ти ме направи свободен да съгреша, ако искам“. Дума по дума в молитва си казвам : „Ти ме направи свободен да съгреша, ако искам. Връщам ти свободата си и ме пази от грях! Казвам ти това, свободно, доброволно ! Ти не ми ли даде свобода? Добре, попречи ми (тоест, какво ще рече "попречи ми"? Ще рече ,пресечи , за да не мога да действам, както искам. )Защото аз Ти го искам . Пази ме от грях!“ .Хиляда пъти да бъдем раби на Бога, мили мои, хиляди пъти! Това обаче е заслужава внимание , защото трябва да излезем от тези истерични и шизофренични концепции, както сме започнали да ги възприемаме днес. Концепцията за свобода и много други неща. И това беше може би отговор на тези неща , които се казват днес.

►Откъс от 9-я катехизис на Архимандрит Атанасиос Митилинеос  от  книгата "Катехизис на св. Кирил Йерусалимски архиеп".

►Απόσπασμα από την 9η ομιλία στο βιβλίο των "Κατηχησεων του Αγίου Κυρίλλου" Αρχιεπισκόπου ιεροσολύμων.

►Όλες οι ομιλίες της Κατηγορίας :
"Κατηχήσεις Ἁγίου Κυρίλλου" εδώ ⬇️
https://arnion.gr/index.php/diafora-uemata/katixhseis-agioy-kyrilloy
↕️
https://youtube.com/playlist?list=PLxBsMI6pr40pflatKwmt7YTFImD8-XbX0

🔸Μετάφραση στην βουλγαρική γλώσσα : Ivanka Georgieva.

🔸Λίστα ομιλιών της σειράς «Κατηχήσεις Ἁγίου Κυρίλλου».🔻
https://drive.google.com/file/d/151ddhVscWX5DAo0hPCLUOkNzoXguoDyp/view?usp=drivesdk

🎥 Βιντεοσκοπημένες ομιλίες της σειράς «Κατηχήσεις Ἁγίου Κυρίλλου».🔻
https://youtube.com/playlist?list=PLxBsMI6pr40oaZDDtLGpHIQUrsAVX0gNA

🔸📜 Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες της σειράς «Κατηχήσεις Ἁγίου Κυρίλλου».🔻
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%94%B9%CE%9A%CE%B1%CF%84%CE%B7%CF%87%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82%20%E1%BC%89%CE%B3%CE%AF%CE%BF%CF%85%20%CE%9A%CF%85%CF%81%CE%AF%CE%BB%CE%BB%CE%BF%CF%85.?m=1

💠Πλήρης απομαγνητοφωνημένες σειρές ομιλιών (Βιβλία).
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%92%A0%CE%A0%CE%BB%CE%AE%CF%81%CE%B7%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%B3%CE%BD%CE%B7%CF%84%CE%BF%CF%86%CF%89%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CF%82%20%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%AD%CF%82%20%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CF%8E%CE%BD%20%28%CE%92%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%B1%29.?m=1

🔸Επεξηγηματικό βίντεο Ασπάλαθου.
https://youtu.be/8tNfAHRkTCk

__⬇️Playlist "Ασπάλαθου".⬇️__
https://aspalathos21.blogspot.com/2021/07/blog-post_83.html?m=0

📃Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του πατρός Αθανασίου. ⬇️
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=1

📜 Αποσπάσματα ομιλιών πατρός Αθανασίου ⬇️
https://athanasioslogos.blogspot.com/?m=0

__⬇️ Facebook ⬇️__
https://www.facebook.com/groups/1637818926362004/?ref=share

Κατάλογος ομιλιών πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://drive.google.com/file/d/1JmrxaObMVyTA4_pS5yuMaQdoBf8-LwBP/view?usp=drivesdk

†.Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.