Μή καυχᾶσαι ἐάν τά παιδιά σου ἔχουν κοσμικές ἐπιτυχίες, ἐνῶ εἶναι ἀσεβῆ.

†. «μὴ ἐμπιστεὺσῃς τῇ ζῶῇ αὐτῶν καὶ μὴ ἔπεχε ἐπὶ τὸ πλῆθος αὐτῶν· κρείσσων γὰρ ἔἷς ἢ χίλιοι, καὶ ἀποθανεῖν ἄτεκνον ἢ ἔχειν τέκνα ἀσεβῆ». Σοφ. Σειρ. 16, 3~4 Δηλαδή, μὴν ἐλπίσεις στὴν εὐδοκίμηση τῆς ζωῆς τους, οὔτε σὲ τυχὸν ἀξιώματά τους. Προτιμότερον εἶναι ἕνα καὶ εὐσεβὲς παιδὶ παρὰ χίλια ἀσεβῆ. Προτιμότερον εἶναι νὰ πεθάνει κανεὶς ἄτεκνος παρὰ νὰ ἔχει παιδιὰ ἀσεβῆ. 

   Ἐπιτρέψατέ μου στὴν φρασούλα "καὶ μὴ ἔπεχε ἐπὶ τὸ πλῆθος αὐτῶν". Ἄλλη γραφὴ λέει "καὶ μὴ ἔπεχε ἐπὶ τὸν τόπον αὐτῶν". Ἂν λοιπὸν πάρουμε "ἐπὶ τὸν τόπον αὐτῶν", προτιμῶ τὴν ἑρμηνεία "ἐπὶ τὸν τόπον αὐτῶν" —δηλαδὴ κάποιο ἄλλο χειρόγραφο ἔχει "ἐπὶ τὸν τόπον" ἀντὶ "ἐπὶ τὸ πλῆθος"— ἐπειδὴ γιὰ τὸ πλῆθος μίλησε στὰ προηγούμενα χωρία καὶ εἶναι ἕνας πλεονασμός, καὶ εἶναι προτιμότερο νὰ θεωρήσουμε "ἐπὶ τὸν τόπον". Τότε σημαίνει "τόπος, ἐπὶ τὸν τόπον"· μὴν ἐλπίσεις, δηλαδὴ μὴν στερεωθείς, μὴν δείξεις ἐμπιστοσύνη εἰς τὸν τόπον αὐτῶν. Θὰ πεῖ στὸ ἀξίωμα ποὺ τυχὸν ἔχουν τὰ παιδιά σου ἢ σὲ μιὰ τυχὸν ἐπιφάνεια, δηλαδὴ ἔχουν γίνει ἐπιφανῆ τὰ παιδιὰ μέσα στὴν κοινωνία. 

   Πράγματι, ὑπάρχουν γονεῖς πού, παρ' ὅτι τὰ παιδιά τους εἶναι ἀσεβῆ ἢ θρησκευτικῶς ἀδιάφορα, ὅμως περίεργο, καυχιοῦνται γιὰ αὐτὰ οἱ γονεῖς, ἐπειδὴ συμβαίνει νὰ εἶναι κοσμικὰ ἐπιτυχημένα. Δὲν μπορῶ νὰ κρύψω ... το νὰ τὸ πεῖ αὐτὸ ἕνας πατέρας καὶ μιὰ μάνα ποὺ δὲν ἔχουν θρησκευτικὴ ἀγωγὴ (ἂν καὶ δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἦταν ἔτσι), κάπως τὸ καταλαβαίνω. Ἐκεῖ ποὺ δὲν τὸ καταλαβαίνω εἶναι ὅταν ἱερεῖς, ποὺ μεγαλώνουν παιδιά, καὶ νὰ σοῦ καυχιοῦνται –μοῦ ἔχει τύχει πάρα πολλὲς φορές– νὰ σοῦ καυχιοῦνται, ὄχι γιὰ τυχὸν εὐσεβῆ παιδιά τους, ἀλλὰ γιὰ τυχὸν κοινωνικῶς ἐπιτυχημένα παιδιὰ· νὰ λένε, ἐπὶ παραδείγματι: "Δόξα τῷ Θεῷ, ἔκανα 2, 3, 4, 5 παιδιά... ὁ ἕνας εἶναι γιατρός, ὁ ἄλλος εἶναι δικηγόρος, ὁ ἄλλος εἶναι βιομήχανος ὁ ἄλλος εἶναι, ὁ ἄλλος εἶναι... Καὶ τὰ παιδιὰ αὐτὰ νὰ μὴν εἶναι εὐσεβῆ. Τὸ νὰ εἶναι κοινωνικῶς ἐπιτυχῆ δὲν τὸ ἀρνεῖται κανείς, ναί. Ἀλλὰ νὰ εἶναι καὶ εὐσεβῆ. Ὅταν ἔχουν πετύχει τὴν κοινωνικὴ ἐπιφάνεια, ἀλλὰ δὲν ἔχουν εὐσέβεια, ὦ, ἐσὺ πατέρα ἱερεὺς ποὺ εἶσαι, πῶς καυχιέσαι γιὰ τὰ παιδιά σου; Δὲν αἰσθάνεσαι ὅτι σὲ ἐκείνους ποὺ καυχιέσαι, ἤδη, κι ἂν δὲν στὸ ποῦν, σὲ ἐλέγχουν; Γι' αὐτό, ἂς προσέξουμε πάρα πολὺ στὸ σημεῖο αὐτό: νὰ μὴν καυχιόμαστε γιὰ παιδιά, ὅσο ἐπιτυχημένα κι ἂν εἶναι, ἐὰν δὲν εἶναι εὐσεβῆ. Νὰ μὴν τὰ καυχιόμαστε. 

   Ἔχω μιὰ συγκεκριμένη περίπτωση. Ἐντελῶς συγκεκριμένη. Καί, μάλιστα, ἡ κυρία ποὺ μοῦ τὸ ἔλεγε, μὲ ἀκούει. Αὐτὴν τὴν ὥρα, βλέπετε, πολλὰ ἀκούω. Καὶ τὴν κατάλληλη ὥρα, δὲν θυμᾶμαι, ἀλλὰ θυμᾶμαι —τὴν κατάλληλη ὥρα, σᾶς τὰ λέγω. Ὅταν πῆγε ὁ ἱερεὺς νὰ κάνει ἁγιασμὸ εἰς τὸ σπίτι, καὶ τὸ παιδὶ βέβαια, εὐσεβοῦσε καὶ εὐσεβεῖ —ὁλόκληρο παλικάρι— "Πῶ", λέει, "τὸ παιδί σου τὸ κρατᾶς ἔτσι, καὶ δὲν τὸ στέλνεις ἔξω νὰ γνωρίσει καὶ τὶς κοπέλες, καὶ τὶς διασκεδάσεις, καὶ λοιπά, καὶ λοιπά... Τὰ δικά μου τὰ παιδιὰ ἔτσι κινοῦνται». Ἀλίμονο ἐὰν φτάνει ὁ ποιμήν, ὁ ἱερεύς, νὰ μιλάει ἔτσι στὸ ποίμνιό του. Εἶναι ἀρνητικὸ στοιχεῖο. Ἀναμφισβήτητα. 

   Ἀκοῦτε τὸν λόγο τοῦ Θεοῦ, καὶ ἂν ὁποιοσδήποτε σᾶς πεῖ κάτι στραβό, μὴν τὸ ἀκούσετε ποτέ. Θὰ πῶ ἐκεῖνο τὸ σχῆμα ποὺ λέγει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος —θὰ τὸ πῶ καὶ γιὰ τὸν ἑαυτό μου–. Λέγει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος: «ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἡμεῖς ἢ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ εὐαγγελίζηται ὑμῖν παρ᾿ ὃ εὐηγγελισάμεθα ὑμῖν, ἀνάθεμα ἔστω». Γάλ. 1, 8 Ἐὰν ἔρθει ἄγγελος ἐξ ουρανοῦ νὰ σᾶς πεῖ πράγματα τὰ ὁποῖα δὲν σᾶς εἴπαμε ἐμεῖς, ἀλλὰ καὶ ἐμεῖς οἱ ἴδιοι νὰ ἔρθουμε καὶ νὰ σᾶς ποῦμε διαφορετικὰ ἀπὸ ἐκεῖνα ποὺ σᾶς εἴπαμε τὴν πρώτη φορά, νὰ μὴ μᾶς δεχτεῖτε. Θὰ ἔλεγα λοιπὸν καὶ ἐγώ, γι' αὐτὸ πρέπει νὰ γνωρίζετε τὸν Λόγο τοῦ Θεοῦ. Αὐτὸς εἶναι τὸ κριτήριο, ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ. Δὲν εἶναι οἱ ἄνθρωποι τὸ κριτήριο τῆς ἀλήθειας. Ἐὰν ἐγὼ ὁ ἴδιος, ποὺ σᾶς λέγω σήμερα αὐτά, ἔρθω κάποτε καὶ σᾶς πῶ "ἄντε ἀπὸ ἐκεῖ πέρα, κάθεστε καὶ ἀκοῦτε αὐτὰ τὰ πράγματα", νὰ μὴ μὲ πιστέψετε καὶ νὰ μὴ μὲ δεχτεῖτε. 

   Τὰ ἀνυπάκουα παιδιὰ πάντα προκαλοῦν θλίψη στοὺς γονεῖς τους. Σᾶς τὸ εἶπα ὅτι εἶναι οἱ πρῶτοι ποὺ θερίζουν τέτοιους καρπούς. Βέβαια, κάποτε ἔχουμε καὶ περιπτώσεις, ποὺ ἐνῷ οἱ γονεῖς εἶναι ἅγιοι, τὰ παιδιά τους κάποτε νὰ μὴ βγοῦν καλά. Μᾶς κάνει ἐντύπωση ὅταν εἶπαν οἱ Ἑβραῖοι, οἱ Ἰσραηλῖτες στὸν Σαμουήλ: «Ἐσὺ στάθηκες ἅγιος καὶ κριτὴς καὶ προφήτης, ἀλλὰ τὰ παιδιά σου δὲν εἶναι καλά». Τὸ ἀπεδέχθη ὁ Σαμουήλ, ἐν ἀντιθέσει μὲ τὸν Ἠλί, ποὺ σᾶς ἔλεγα τὴν περασμένη φορά, διότι ὁ Ἠλὶ εἶχε βαρύτατο ἀξίωμα, ἦταν ἀρχιερεύς, ἀλλὰ καὶ ὁ Σαμουὴλ καὶ αὐτὸς εἶχε βαρύτατο ἀξίωμα. Ἦταν ὁ Κριτὴς καί, μάλιστα, ἦταν ὁ τελευταῖος Κριτής. Καὶ τοῦ ζήτησαν βασιλεία. Ἀλλὰ ἔχω πεῖ γιὰ τὸ θέμα αὐτὸ τῆς βασιλείας κάτω στὴν Λάρισα, τὸ ἐνθυμεῖστε, καὶ τί συνέπειες εἶχε ὅλη αὐτὴ ἡ ἱστορία. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἀπεδέχθη τοῦτο ὁ Σαμουήλ, νὰ μὴν ἀφήσει διάδοχό του ἕνα ἀπὸ τὰ παιδιά του, γιατί δὲν ἔγιναν καλὰ παιδιά. Ἔχουμε τέτοια περίπτωση; Ἔχουμε. Εἶναι σπανιοτάτη; Ὄχι, σπανιότατη δὲν εἶναι. Ἀλλὰ θὰ λέγαμε ὁ κανόνας εἶναι: ἀπὸ καλοὺς γονεῖς θὰ βγοῦν καλὰ παιδιά, καὶ ἀπὸ κακοὺς γονεῖς θὰ βγοῦν κακὰ παιδιά. Ὅπως κι ἂν ἔχει τὸ πρᾶγμα, τὸ ἀντίστροφο ἀπὸ αὐτὰ εἶναι ἡ ἐξαίρεση.

Απόσπασμα από την🔸114η🔸ομιλία στην κατηγορία : " Σοφία Σειράχ ".

► Όλες οι ομιλίες της Κατηγορίας :
" Σοφία Σειράχ " εδώ ⬇️
https://arnion.gr/index.php/palaia-diauhkh/sofia-seirax
↕️
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/blog-post_83.html?m=1

🔸Λίστα ομιλιών της σειράς
«Σοφία Σειράχ».🔻
https://drive.google.com/file/d/15yPd5yULQpwqBdVJzrpusJNL6wa2BczM/view?usp=drivesdk

🎥 Βιντεοσκοπημένες ομιλίες της σειράς «Σοφία Σειράχ».🔻
https://youtube.com/playlist?list=PLxBsMI6pr40o1lCOake2wwX61iRYZNi-M

📜 Απομαγνητοφωνημενες ομιλίες της σειράς «Σοφία Σειράχ».🔻
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%94%B9%CE%A3%CE%BF%CF%86%CE%AF%CE%B1%20%CE%A3%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%AC%CF%87.?m=1

🔸Απομαγνητοφώνηση και ψηφιοποίηση ομιλίας : Αθανάσιος Άμβωνας.
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=0

💠Πλήρης απομαγνητοφωνημένες σειρές ομιλιών (Βιβλία).
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%92%A0%CE%A0%CE%BB%CE%AE%CF%81%CE%B7%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%B3%CE%BD%CE%B7%CF%84%CE%BF%CF%86%CF%89%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CF%82%20%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%AD%CF%82%20%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CF%8E%CE%BD%20%28%CE%92%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%B1%29.?m=1

🔸Επεξηγηματικό βίντεο Ασπάλαθου.
https://youtu.be/8tNfAHRkTCk

__⬇️Playlist "Ασπάλαθου".⬇️__
https://aspalathos21.blogspot.com/2021/07/blog-post_83.html?m=0

🔸Όλες οι ομιλίες ~4.487~ του μακαριστού πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/4487.html?m=0

📃Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του πατρός Αθανασίου. ⬇️
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=0

📜 Αποσπάσματα ομιλιών πατρός Αθανασίου ⬇️
https://athanasioslogos.blogspot.com/?m=0

__⬇️ Facebook ⬇️__
https://www.facebook.com/groups/1637818926362004/?ref=share

🔸Κατάλογος ομιλιών πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://drive.google.com/file/d/1JmrxaObMVyTA4_pS5yuMaQdoBf8-LwBP/view?usp=drivesdk

†. Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.

Είναι προαποφασισμένη η σωτηρία ή η καταδίκη της ψυχής ενός ανθρώπου;

†. «Ἡμεῖς δὲ ὀφείλομεν εὐχαριστεῖν τῷ Θὲῷ πάντοτε πὲρὶ ὑμῶν, ἀδελφοὶ ἠγαπημένοι ὑπὸ Κυρίου» Β Θέσ. 2, 13 

Ἐμεῖς, λέγει, ὀφείλουμε νὰ εὐχαριστοῦμε τὸν Θεὸ πάντοτε γιὰ ἐσᾶς, ἀδελφοί, ποὺ εἴσαστε ἀγαπημένοι ἀπὸ τὸν Κύριο. Ποιοί "ἐμεῖς"; Κατ' ἀρχὰς ἐμεῖς καὶ ἐσεῖς, ὅλοι ἐμεῖς· ἐμεῖς ποὺ ἔχουμε τὸ ὄνομα τὸ χριστιανικό, ἐμεῖς ποὺ εἴμαστε εἰς τὸν χῶρο τῆς πίστεως. Γιατί; «ὅτι εἵλετο (διάλεξε) ὑμᾶς ὁ Θὲὸς ἀπ᾿ ἀρχῆς εἰς σωτηρίαν ἐν ἁγιασμῷ Πνεύματος καὶ πίστει ἀληθείας» Διότι, σᾶς ἐξέλεξε ἐσᾶς ὁ Θεὸς πρὸ καταβολῆς κόσμου, ἀπὸ ἀρχῆς, πρὶν γίνει ὁ κόσμος, πρὶν γίνει ἡ δημιουργία, μὲ σκοπὸ τὴν σωτηρία, "εἰς σωτηρίαν, ἐν ἁγιασμῷ Πνεύματος". Νὰ φτάσετε εἰς τὸν ἁγιασμό, τὸν ὁποῖον σᾶς δίνει τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, καὶ "πίστει ἀληθείας"· καὶ διὰ τῆς πίστεως νὰ γνωρίσετε τὴν ἀλήθεια. Βλέπετε πόσο πυκνὴ εἶναι ἡ διατύπωση τοῦ Ἀποστόλου Παύλου. Ὅμως, νὰ τὰ δοῦμε λίγο πιὸ κοντὰ αὐτά. "Ὅτι εἴλατο ἐμᾶς ὁ Θεὸς ἀπ' ἀρχῆς"· γιατί μᾶς διάλεξε, μᾶς ἐξέλεξε ὁ Θεὸς ἀπὸ τὴν ἀρχή. Αὐτό το "ἀπ' ἀρχῆς" δὲν σημαίνει ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τοῦ Εὐαγγελίου, εἶναι ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τῆς δημιουργίας. Δηλαδή, πρὸ καταβολῆς κόσμου. Ἐξάλλου, ἔχουμε καὶ ἄλλα σημεῖα τῆς Ἁγίας Γραφῆς ποὺ τονίζουν τὴ θέση αὐτή, ὅτι οἱ πιστοὶ εἶναι γνωστοὶ στὸν Θεὸ πρὸ καταβολῆς κόσμου. 

   Ἀλλὰ τότε θὰ ἔλεγε κανείς, μήπως ἐδῶ ἔχουμε τὸν ἀπόλυτο προορισμό; Καὶ ἄλλες φορὲς ἔχουμε μιλήσει γιὰ τὸν ἀπόλυτο προορισμό. Ἀλλὰ τόσο ἐκεῖνοι ποὺ τὰ ξανάκουσαν καὶ τὰ ξανάκουσαν πρέπει νὰ τὰ ἑδραιώσουν, ὅσο καὶ ἐκεῖνοι ποὺ γιὰ πρώτη φορὰ ἔρχονται νὰ τὰ μάθουν, νὰ τὰ ἀκούσουν. Ποιός εἶναι αὐτὸς ὁ ἀπόλυτος προορισμός; Εἶναι αὐτὸ ποὺ λέμε στὴν κοινὴ γλῶσσα μας καὶ ποὺ εἶναι διάχυτο, "εἶναι γραμμένο". Μὲ τὴ λαϊκὴ αὐτὴ ἔκφραση "εἶναι γραμμένο". Αὐτὸ θέλουμε νὰ ποῦμε. Ὅτι δηλαδή, ἐὰν εἶναι νὰ σωθῶ θὰ σωθῶ, γιατί εἶναι γραμμένο. Καὶ ἂν εἶναι νὰ μὴ σωθῶ δὲν θὰ σωθῶ, γιατί πάλι καὶ αὐτὸ εἶναι γραμμένο. Βέβαια θὰ μοῦ πεῖτε: ἔτσι τὸ λέει ὁ λαός, ἔτσι τὸ λέει γιὰ ἄλλα πράγματα. Ἀλλὰ πίσω ἀπὸ αὐτὰ τὰ ἄλλα πράγματα, ὅπως εἶναι το νὰ εἶμαι ὑγιὴς ἢ νὰ μὴν εἶμαι ὑγιής, νὰ πεθάνω σύντομα ἢ νὰ πεθάνω σὲ μεγάλη ἡλικία, νὰ εἶμαι φτωχὸς ἢ πλούσιος; "Ὅ,τι γράφει δὲν ξεγράφει", λέει ὁ λαός. "Γιατί, λέει, σκοτώθηκε αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος; Ὅ,τι γράφει δὲν ξεγράφει", λέει ὁ λαός. Κοινὲς ἐκφράσεις, τὶς ἀκοῦμε καθημερινά. Πίσω ὅμως, ἀγαπητοί μου, ἀπὸ αὐτὲς τὶς ἐκφράσεις ὑπάρχει μία λανθασμένη πίστη. Ὅτι καὶ ἡ σωτηρία μου, ὅ,τι γράφει δὲν ξεγράφει. Ἂν εἶναι νὰ σωθῶ, θὰ σωθῶ. Ἐὰν δὲν εἶναι νὰ σωθῶ, δὲν θὰ σωθῶ. Συνεπῶς, γιατί νὰ φροντίζω; Βλέπετε ἀμέσως ὅτι αὐτὴ ἡ θέση –ὅτι εἶναι γραμμένο αὐτὸ τὸ ὁποῖο θὰ μοῦ συμβεῖ– μὲ ἀκινητοποιεῖ. Μοῦ καυτηριάζει τὴ βούληση. Μοῦ ἀδρανοποιεῖ τὴ θέληση. Γιατί, θὰ ἔλεγα, ὅ,τι καὶ νὰ κάνω, ὅσο καὶ νὰ τρέξω, ὅσο καὶ νὰ προσπαθήσω, ἅμα εἶναι γραμμένο ἔτσι ἢ ἀλλιῶς, ἐγὼ τί ἔχω νὰ προσθέσω; Αὐτὴ εἶναι μία φοβερὴ θέση.  Δὲν μποροῦμε νὰ ποῦμε ὅτι εἶναι μόνο τῶν Μωαμεθανῶν, μὲ τὸ κισμέτ, ὅτι τὸ τυχερὸ εἶναι αὐτό. Ἀγαπητοί μου, ὅλοι οἱ λαοὶ τὸ ἔχουν αὐτό, καὶ οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες τὸ εἶχαν· πίστευαν καὶ αὐτοὶ στὴν τύχη. Ἡ τύχη λοιπόν, δυστυχῶς γιὰ πολλούς, εἶναι μία θέση πίστεως. Δὲν ὑπάρχει τύχη. 

   Ἀλλά, ἐὰν λέει ἐδῶ ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, ὅτι "εἴλατο ὑμᾶς ὁ Θεὸς ἀπ' ἀρχῆς εἰς σωτηρίαν" ὅτι ὁ Θεὸς μᾶς διάλεξε πρὸ καταβολῆς κόσμου γιὰ νὰ μᾶς σώσει, τί ἐννοεῖ; Πῶς τοποθετεῖται; Πρόκειται περὶ αὐτοῦ τοῦ ἀπόλυτου προορισμοῦ; Ὄχι. Θὰ τὸ δοῦμε αὐτὸ καὶ στὸ ἴδιο τὸ κείμενο, στὴν πρόοδό του, ἀλλὰ γιὰ τὴν ὥρα ἐπιστρατεύω κάποια ἄλλα χωρία, πάλι ἀπὸ τὸν Ἀπόστολο Παῦλο. 

   Γράφει στὴν πρὸς Ρωμαίους ἐπιστολὴ τοῦ, στὸ 8ο κεφάλαιο, στίχους 29 ἕως 30: «ὁὓς προέγνω, καὶ προώρισε συμμόρφους τῆς εἰκόνος τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, (ἐκείνους ποὺ προεγνώρισε, αὐτοὺς καὶ προόρισε στὸ νὰ γίνουν σύμμορφοι· αὐτοὺς ποὺ προόρισε, νὰ γίνουν σύμμορφοι μὲ τὴν εἰκόνα τοῦ Υἱοῦ του) ὁὓς δὲ προώρισε, τούτους καὶ ἐκάλεσε, (ἐκείνους ποὺ προόρισε αὐτοὺς καὶ κάλεσε, ἄρα δὲν κάλεσε ἐκείνους ποὺ δὲν προόρισε), καὶ ὁὓς ἐκάλεσε, (ἐκείνους τοὺς ὁποίους ἐκάλεσε), τούτους καὶ ἐδικαίωσεν, (δικαίωσε θὰ πεῖ κατέστησε αὐτοὺς παιδιά του. Δηλαδὴ τοὺς ἔδωσε τὴν βασιλεία), ὁὓς δὲ ἐδικαίωσε, τούτους καὶ ἐδόξασε (αὐτοὺς ποὺ δικαίωσε αὐτοὺς καὶ ἐδόξασε, τοὺς ἔκανε δοξασμένους μὲ τὴ θεία ἄκτιστη ἐνέργειά Του, δηλαδὴ πλέον πολῖτες τῆς βασιλείας Του)». 

   Ὥστε λοιπόν, νά το! Ἔ, ὄχι, ἂν προσέξουμε λίγο... Προσέξτε, θὰ τὸ πῶ ἄλλη μιὰ φορά: "ὁὓς προέγνω καὶ προώρισε" (ἐκείνους ποὺ προεγνώρισε, αὐτοὺς καὶ προόρισε). Πῶς προεγνώρισε; Προεγνώρισε διότι γιὰ τὸν Θεὸ δὲν ὑπάρχει χρόνος καὶ δὲν ὑπάρχουν, συνεπῶς, καὶ οἱ κατατμήσεις τοῦ χρόνου, δηλαδὴ τὸ παρελθόν, τὸ παρὸν καὶ τὸ μέλλον. Ὁ Θεὸς βλέπει τὰ πάντα σὰν νὰ ἔχουν γίνει ὅλα. Βλέπει, λοιπόν, τὸν κάθε ἄνθρωπο, ἐὰν θὰ σωθεῖ ἢ ὄχι. Βάσει τίνος; Δυνάμει τῆς προαιρέσεώς του. Δυνάμει αὐτῆς τῆς προσωπικῆς του προαιρέσεως, ὁ Θεὸς προγνωρίζει. Καὶ λέει: "Αὐτὸς θὰ σωθεῖ, θὰ σωθεῖ γιατί αὐτὸς θὰ δουλέψει νὰ σωθεῖ". Συνεπῶς, αὐτὸς ποὺ θὰ σωθεῖ, ἐπειδὴ αὐτὸς θὰ δουλέψει, ἐγὼ τὸν καλῶ ἤδη στὴ σωτηρία. Τοῦ δίνω, δηλαδή, τὴ δυνατότητα τώρα νὰ σωθεῖ, διότι ἐγὼ βλέπω ὅτι αὐτὸς θέλει νὰ σωθεῖ. Φυσικά, θὰ μοῦ πεῖτε τότε: "Σὲ τί θὰ χρειάζεται ὁ Θεός;". Μὰ εἶναι θέμα σκέψεως αὐτό; Σὲ τί θὰ χρειάζεται; Καὶ πῶς θὰ μποροῦσε ὁ ἄνθρωπος μόνος του νὰ ἐπιτύχει τὴ σωτηρία, ἂν ὑποτεθεῖ ὅτι μόνος του θὰ ἐπιθυμεῖ πολὺ νὰ σωθεῖ; Δὲν εἶναι, λοιπόν, ἀρκετὸ νὰ ἐπιθυμῶ· πρέπει καὶ νὰ ἔχω τὴ δυνατότητα νὰ πραγματοποιηθεῖ αὐτό. Αὐτὴ ἡ δυνατότητα εἶναι ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ. Συνεπῶς, ὁ Θεὸς δίνει τη χάρη Του καὶ καλεῖ καὶ δοξάζει καὶ σώζει ἐκείνους τοὺς ὁποίους προγνώριζε ὅτι αὐτοὶ θὰ δουλέψουν γιὰ νὰ σωθοῦν. Αὐτὸ θέλει νὰ πεῖ τὸ χωρίο.  Ἄρα, συνεπῶς, δὲν ὑπάρχει ὁ ἀπόλυτος προορισμός. 

   Ἄρα δὲν εἶναι γραμμένο πουθενά. Ὅπως εἶναι διάχυτο καὶ στὴν Καινὴ καὶ στὴν Παλαιὰ Διαθήκη, ὁ Κύριος λέει στοὺς ἑβδομήκοντα μαθητές Του: «πλὴν ἐν τοὺτῳ μὴ χαίρετε, ὅτι τὰ πνεύματα ὑμῖν ὑποτάσσεται· χαίρετε δὲ ὅτι τὰ ὀνόματα ὑμῶν ἐγράφη ἐν τοῖς οὐρανοῖς» Λούκ. 10, 20 Εὐτυχισμένοι ποὺ τὰ ὀνόματά σας εἶναι γραμμένα στὸν οὐρανό. Μὴ χαίρεστε γιατί τὰ δαιμόνια ὑποτάσσονται σὲ ἐσᾶς, ἀλλὰ γιατί τὰ ὀνόματά σας εἶναι γραμμένα στὸν οὐρανό. Στὸ βιβλίο τῆς Ἀποκαλύψεως τὸ ἴδιο, καὶ οὕτω καθ' ἑξῆς στὴν Παλαιὰ Διαθήκη τὸ ἴδιο. Εἶναι διάχυτη αὐτὴ ἡ φράση, ὅτι τὰ ὀνόματά σας εἶναι γραμμένα στὸν οὐρανό. «καὶ εἶδον τὸὺς νεκρούς, τὸὺς μεγάλους καὶ τὸὺς μικρούς, ἑστῶτας ἐνώπιον τοῦ θρόνου, καὶ βιβλία ἠνοίχθησαν· καὶ ἄλλο βιβλίον ἠνοίχθη, ὃ ἐστι τῆς ζωῆς· καὶ ἐκρίθησαν οἱ νεκροὶ ἐκ τῶν γεγραμμένων ἐν τοῖς βιβλίοις κατὰ τὰ ἔργα αὐτῶν» Ἄποκ. 20, 12 Ἀνοίχθηκαν βιβλία, λέει, τὸ βιβλίο τῆς ζωῆς. Στὸ βιβλίο τῆς ζωῆς ὅποιος δὲν βρεθεῖ [γραμμένος], δὲν σώζεται. Πόσες φορὲς τὸ συναντήσαμε αὐτὸ στὸ βιβλίο τῆς Ἀποκαλύψεως; 

   Αὐτὰ ὅλα δὲν εἶναι τίποτε τίποτε ἄλλο παρὰ ὅτι μέχρι τώρα λέμε. Δὲν εἶναι τίποτε γραμμένο. Ἐγώ, ἂν θέλω, γράφω τὸ ὄνομά μου ἐκεῖ. Ἐγώ, ἐὰν τὸ θέλω· ἐὰν θέλω ἐγώ. Φυσικὰ ἐγὼ πρῶτα, ἀλλὰ ὁ Θεὸς θὰ φέρει εἰς πέρας τὴ σωτηρία μου, καὶ συνεπῶς θὰ γραφτεῖ ἐκεῖ τὸ ὄνομά μου. Ἀλλά [αὐτὸ ἐξαρτᾶται] ἀπὸ τὴ δική μου τὴν προαίρεση. Ὄχι διότι τὸ θέλει ὁ Θεός, εἴτε τὸ θέλω εἴτε δὲν τὸ θέλω. Γιατί τότε ὁ ἔπαινος καὶ ἡ δόξα καὶ ἡ τιμὴ δὲν θὰ εἶχαν πλέον καμία ἀξία καὶ σημασία. 

   Εἴχαμε ἕναν καθηγητὴ μαθηματικῶν, ὁ ὁποῖος ἔκανε μιὰ πολὺ βάρβαρη πράξη. Ἀλλὰ τὴ λέγω γιατί εἶναι ἐνδεικτικὴ στὴν περίπτωσή μας. Ὅταν δὲν προσέχαμε ἢ δὲν πηγαίναμε καλὰ στὸ μάθημα, μᾶς ἔλεγε: "Ἔλα, ἔλα ἐδῶ". Μᾶς ἔδινε τὸ μολύβι καὶ μᾶς ἔλεγε [νὰ πᾶμε] στὸν κατάλογο τῶν μαθητῶν, ἐκεῖ ποὺ εἶχε τὴ βαθμολογία, γιὰ νὰ βάλουμε ἕνα δυαράκι. Μόνοι μας. Νὰ γράψουμε ἕνα δύο. Αὐτὸ εἶναι ἐνδεικτικό του ὅτι τὸν βαθμὸ αὐτὸν τὸν ἔβαλα ἐγὼ στὸν ἑαυτό μου· δὲν μοῦ τὸν ἔβαλε ὁ καθηγητής. Ἐγὼ τὸν ἔβαλα, ἐπειδὴ δὲν ἤξερα μάθημα. Σηκώθηκα, δὲν ἀπάντησα καὶ ἔβαλα τὸ δύο. Ἔτσι ἀκριβῶς, ἀγαπητοί μου, μὲ αὐτὴ τὴν ἔννοια εἶναι γραμμένα τὰ ὀνόματά μας στὸ βιβλίο τῆς ζωῆς. 

   Ἐξάλλου, λέγει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος στοὺς Ἐφεσίους 1, 4΄5 –δὲν θὰ τὸ ἀναλύσω, παρὰ μόνο θὰ σᾶς πῶ ἕνα σημεῖο: «ἐξελέξατο ἡμᾶς ἐν αὐτῷ (γιὰ λογαριασμό Του ὁ Θεὸς) πρὸ καταβολῆς κόσμου, εἶναι ἡμᾶς ἁγίους (στὸ νὰ εἴμεθα ἅγιοι) καὶ ἀμώμους κατενώπιον αὐτοῦ (καὶ ἄμωμοι μπροστά Του) ἐν ἀγὰπῃ προορίσας ἡμᾶς εἰς υἱοθεσίαν διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ εἰς αὐτόν, κατὰ τὴν εὐδοκίαν τοῦ θελήματος αὐτοῦ». 

   Ἀλλὰ θὰ σημειώσει ὅμως πάλι, Ρωμαίους 8, 28: «τοῖς κατὰ πρόθεσιν κλητοῖς οὖσιν·» Αὐτοὶ ποὺ εἶναι κλητοὶ κατὰ πρόθεσιν· αὐτοὶ ποὺ θέλουνε νὰ εἶναι. Δηλαδή, αὐτοὶ ποὺ ἔχουνε πρόθεση, προαίρεση ἀγαθή, αὐτοὺς καὶ καλεῖ ὁ Θεός. Ὥστε ἂς τὸ προσέξουμε. Μὴ ποῦμε ὅτι "ἐγὼ θὰ σωθῶ [ὅ,τι κι ἂν κάνω]". Θέλετε ἀκόμη κάτι ἄλλο; Ὑπάρχουν καὶ σβηστήρια –γόμες ποὺ λέμε, σβηστήρια. Ἀδελφοί μου, νὰ γραφτεῖ κανεὶς στὸ βιβλίο τῆς ζωῆς καὶ νὰ ξεγραφτεῖ. Ἤ, νὰ μὴν εἶναι γραμμένος στὸ βιβλίο τῆς ζωῆς καὶ τελευταία στιγμὴ νὰ γραφτεῖ. Παράδειγμα; Ὁ Ἰούδας. Ἐξελέγη διὰ Ἀπόστολος καὶ σβήστηκε ἀπὸ τὸ βιβλίο τῆς ζωῆς. Παράδειγμα; Ὁ ληστής. Δὲν ἦταν γραμμένος στὸ βιβλίο τῆς ζωῆς καὶ τὴν τελευταία στιγμὴ ἐγγράφεται στὸ βιβλίο τῆς ζωῆς. Ὥστε λοιπὸν μποροῦμε νὰ γραφτοῦμε καὶ νὰ ξεγραφτοῦμε; Ναί. Ναί. Τί μᾶς ξεγράφει; Ἡ ἀμετανοησία μας. Τί μᾶς ξαναγράφει; Ἡ μετάνοιά μας. Γι' αὐτὸ ἀκριβῶς καὶ λένε οἱ πατέρες νὰ εὐχόμαστε ἕως τέλους νὰ μένουμε ἐν μετανοίᾳ καὶ νὰ μᾶς βρεῖ ὁ θάνατος ὀρθίους. Σηκωμένους πνευματικά. Νὰ μὴν εἴμαστε πεσμένοι στὴν ἁμαρτία, ἀλλὰ νὰ εἴμαστε ἐν μετανοίᾳ. 

   Μὲ πῆρε μιὰ κυρία τηλέφωνο καὶ ὑποφέρει πολύ. Εἶναι μόνη της. Καὶ μοῦ λέει: "Εὐχηθεῖτε ὄχι νὰ γίνω καλά, εὐχηθεῖτε νὰ μὴν χάσω τὴν ὑπομονή μου". Ἀκριβῶς ἔτσι τὸ εἶπε ἡ ἴδια. "Γιὰ νὰ σωθῶ. Μὴν χάσω τὴν ψυχή μου". Καὶ ἂν τὸ θέλατε, θὰ ἤθελα νὰ σᾶς τὸ πῶ αὐτό, γιατί πολλὲς φορές μας ἀναθέτετε νὰ εὐχόμαστε γιὰ διάφορα θέματά σας, ὅπως καὶ προπαντὸς γιὰ τὴν ὑγεία σας. Καὶ βεβαίως εὐχόμαστε. Ἀλλὰ ἔχω νὰ σᾶς πῶ τοῦτο. Ἂν κάποιος πεῖ: "Μά, ἀνέθεσα νὰ εὐχηθοῦν, ἀλλὰ δὲν ἔγινα καλὰ ἢ ὁ συγγενής μου δὲν ἔγινε καλά, ἔφτασε στὸ νὰ μὴν πάει καλά, νὰ πεθάνει". Εἶναι μάταιη αὐτὴ ἡ προσευχή; Ὄχι, καθόλου, ἀγαπητοί. Διότι ἂν ὁ Θεὸς ἔκρινε νὰ μὴ σὲ θεραπεύσει, ἀλλὰ ἀπὸ τὶς προσευχὲς ποὺ γίνονται γιὰ σένα μποροῦσες νὰ ἔχεις τὴν ὑπομονὴ νὰ κρατήσεις τὸν σταυρό σου ἕως τὴν τελευταία στιγμή, καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ σημαντικότερο ἀπ' ὅλα. Διότι τί ἀξία θὰ εἶχε νὰ γίνω καλὰ καὶ νὰ ἐπιστρέψω στὶς ἁμαρτίες μου; Ἐνῷ τώρα ἔχει πολλὴ ἀξία το νὰ φύγω μὲν ἀπὸ τὸν κόσμο αὐτὸ καὶ νὰ νομιστεῖ ὅτι δὲν εἰσακούστηκαν οἱ προσευχές, ἀλλὰ νὰ ἔχω ὅμως ὑπομονὴ καὶ πνεῦμα μετανοίας καὶ νὰ σωθῶ. 

   Θὰ ἤθελα ὅμως, πρὶν τελειώσω αὐτό το "εἵλετο" (ὅτι μᾶς διάλεξε ὁ Θεός), ἀκόμη ἕνα σημεῖο. Θὰ μοῦ πεῖτε τότε: "Καὶ ἡ ἔννοια τῆς προφητείας ποιά εἶναι;". Ἐάν, ἐπὶ παραδείγματι, ὁ Ἰούδας πρόδωσε τὸν Χριστό, φταίει σὲ τίποτε ἐὰν οἱ προφητεῖες μίλησαν γιὰ τὸν Ἰούδα; Ὁ ἴδιος ὁ Κύριος λέγει: «οὐκ ἐγὼ ὑμᾶς τὸὺς δώδεκα ἐξελεξάμην;» Ἰω. 6, 70 Ἐγὼ δὲν σᾶς ἐξέλεξα; Δὲν ἐξέξατε ἐσεῖς ἐμένα, ἐγὼ ἐξέλεξα ἐσᾶς. Συνεπῶς, ἐγὼ ἐξέλεξα καὶ τὸν Ἰούδα. Θὰ ἔλεγε κανείς: ἐδῶ τί ἔννοια ἔχει ἡ προφητεία, ὅταν ἡ προφητεία καθορίζει ὅτι αὐτὸ θὰ γίνει καὶ εἶναι ἀδύνατο νὰ λυθεῖ ἡ Γραφή, τί ἔννοια ἔχει; Ἔχει τὴν ἑξῆς ἔννοια, ἀγαπητοί: ἡ προφητεία καθορίζει αὐτὸ ποὺ ἐν ἐλευθέρᾳ προαιρέσει θὰ γίνει. Εἶναι ὀτι σᾶς εἶπα προηγουμένως. Ὁ Θεὸς βλέπει τί θὰ κάνει αὐτὸ τὸ πρόσωπο ἢ αὐτὸς ὁ λαός, καὶ ἐκδίδει τὴν προφητεία Του. Δὲν καθορίζει, λοιπόν, ἡ προφητεία τὴν πορεία ἑνὸς προσώπου, ἀλλὰ καθορίζεται ἡ προφητεία ἀπὸ τὴν πορεία ἑνὸς προσώπου ἤ, ἐν τέλει, καὶ ἑνὸς λαοῦ. 

   Ἕνα ἄλλο παράδειγμα ποὺ εἶναι πάρα πολὺ χτυπητὸ καὶ ἴσως θὰ σκανδάλιζε πολλούς —ἤδη ἐσκανδάλισε τὸν ἴδιο τόν προφήτη— εἶναι ὁ προφήτης Ἰωνᾶς με τὴ Νινευή. Ὅταν κηρύσσει κήρυγμα μετανοίας, ὁ λαὸς μετανοεῖ καὶ ὁ Θεὸς ἀναβάλλει. Ἀναβάλλει, δὲν ματαιώνει. Ἀναβάλλει ἢ θὰ ματαίωνε, ἂν ὑποτεθεῖ ὅτι τὰ πράγματα δὲν θὰ ἔφταναν ποτὲ σὲ ἀποστασία πάλι, τὴν καταστροφὴ τῆς πόλεως. Καὶ ὁ προφήτης ἀνησυχεῖ ὅτι θὰ βγεῖ γελασμένος στὰ μάτια των Νινευιτῶν καὶ λέγει: «Ὦ Κύριε, οὐχ ὁὗτοι οἱ λόγοι μου ἔτι ὄντος μοῦ ἐν τῇ γῇ μου; διὰ τοῦτο προέφθασα τοῦ φυγεῖν εἰς Θαρσίς, διότι ἔγνων ὅτι σὺ ἐλεήμων καὶ οἰκτίρμων, μακρόθυμος καὶ πολυέλεος καὶ μετανοῶν ἐπὶ ταῖς κακίαις» Ἰωνᾶς 4, 2 Κύριε, γι' αὐτὸ δραπέτευσα ἀπὸ προσώπου Σου καὶ πῆγα εἰς τὴν Θαρσίς, εἰς τὴν Ἱσπανία· ἤθελα ἐκεῖ νὰ πάω ἀλλὰ ἐσὺ μὲ γυρίσεις πίσω, γιατί ξέρω ὅτι εἶσαι φιλάνθρωπος, ὅτι θὰ μετανοοῦσες γιὰ τὴν ἐξαγγελία τῆς προφητείας καὶ ἐγὼ θὰ ἤμουν ἐκτεθειμένος ἀπέναντι τῶν ἀνθρώπων ὡς ψευδοπροφήτης. Βέβαια, δὲν σᾶς λέγω τί διημείφθη παρακάτω, παρὰ μόνο τοῦτο: ὅτι ὁ Θεὸς εἶχε ὑπόψιν ὄχι μόνο τὴν προφητεία, ἀλλὰ καὶ τὴν μετάνοια τῶν Νινευιτῶν. Ἔπρεπε νὰ ἐξαγγελθεῖ ἡ προφητεία. Θὰ μοῦ πεῖτε: μποροῦσε νὰ ματαιωθεῖ; Εἶναι πολὺ ἁπλὸ· εἶναι αὐτὸ ποὺ λέμε στὰ παιδιά μας: "Ἐὰν δὲν κάτσεις καλά, θὰ σὲ δείρω". Σᾶς ἐρωτῶ: Ἐὰν τὸ παιδὶ καθίσει καλά, τὸ δέρνουμε; Ὄχι. Ἐὰν τὸ παιδὶ δὲν καθίσει καλά, δὲν τὸ δέρνουμε; Τὸ δέρνουμε. Τί σημαίνει αὐτό; Ἀθετοῦμε τίποτα; Ὄχι. Ποῦ ὀφείλεται ἂν θὰ τὸ δείρουμε; Ἀπὸ τί ἐξαρτᾶται ἂν θὰ τὸ δείρουμε ἢ δὲν θὰ τὸ δείρουμε τὸ παιδί μας; Ἀπὸ τὴν στάση ποὺ θὰ πάρει. 

   Θέλετε κι ἄλλο παράδειγμα; Ἡ Νινευὶ ξανὰ ἁμάρτησε πάλι. Ὕστερα ἀπὸ ἑκατὸ χρόνια ἔφτασε εἰς τὸ ἀποκορύφωμα τῆς ἁμαρτίας της. Καὶ τότε ὁ Θεὸς τιμωρεῖ· τιμωρεῖ μὲ τὴν ὁλοκληρωτικὴ καταστροφὴ τῆς πόλεως. Αὐτὴ τὴν ἔννοια ἔχει ἡ προφητεία. Γιὰ νὰ μὴν νομισθει ὀτι ἡ προφητεία καθορίζει τὰ γεγονότα, ὄχι, τὰ γεγονότα, ὡς πρόγνωση τοῦ Θεοῦ, καθορίζουν τὴν προφητεία. 

Απόσπασμα απο την🔸6η🔸ομιλία στην κατηγορία : " Β' πρός Θεσσαλονικεῖς ".

► Όλες οι ομιλίες της Κατηγορίας : " Β' πρός Θεσσαλονικεῖς ".
https://arnion.gr/index.php/kainh-diauhkh/b-pros-uessalonikeis
↕️
https://youtube.com/playlist?list=PLxBsMI6pr40qqvN7IhwVfiwYj4vQJsxMW

🔸Λίστα ομιλιών της σειράς «Β' πρός Θεσσαλονικεῖς».
https://drive.google.com/file/d/15UejQ4NeTl-9hIRdRmSzDp94SWMEuzq_/view?usp=drivesdk

📜 Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες της σειράς : «Β' πρός Θεσσαλονικεῖς».
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%CE%91%CF%80%CF%8C%CE%BB%CF%85%CF%84%CE%BF%CF%82%20%CE%A0%CF%81%CE%BF%CE%BF%CF%81%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82.?m=1

🔸 Απομαγνητοφώνηση και ψηφιοποίηση ομιλίας : Αθανάσιος Άμβωνας.
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=0

💠Πλήρης απομαγνητοφωνημένες σειρές ομιλιών (Βιβλία).
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%92%A0%CE%A0%CE%BB%CE%AE%CF%81%CE%B7%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%B3%CE%BD%CE%B7%CF%84%CE%BF%CF%86%CF%89%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CF%82%20%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%AD%CF%82%20%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CF%8E%CE%BD%20%28%CE%92%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%B1%29.?m=1

🔸Επεξηγηματικό βίντεο Ασπάλαθου.
https://youtu.be/8tNfAHRkTCk

__⬇️Playlist "Ασπάλαθου"⬇️__
https://aspalathos21.blogspot.com/2021/07/blog-post_83.html?m=0

🔸Όλες οι ομιλίες ~4.487~ του μακαριστού πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/4487.html?m=0

📃Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του πατρός Αθανασίου.
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=0

📜Αποσπάσματα ομιλιών πατρός Αθανασίου.
https://athanasioslogos.blogspot.com/?m=0

__⬇️ Facebook ⬇️__
https://www.facebook.com/groups/1637818926362004/?ref=share

🔸Κατάλογος ομιλιών πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://drive.google.com/file/d/1JmrxaObMVyTA4_pS5yuMaQdoBf8-LwBP/view?usp=drivesdk

†. Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.

Το Ευαγγέλιο δεσμεύει την ελευθερία του ανθρώπου;

†. Πολλοὶ ὅμως κατήγοροι τοῦ Εὐαγγελίου –πάντοτε ἀπὸ τοὺς χριστιανούς μας ἐννοεῖται– λέγουν ὅτι τὸ Εὐαγγέλιο εἶναι ἀνελεύθερο. Ὅταν δηλαδὴ κανεὶς ἀρχίσει νὰ ζεῖ σύμφωνα μὲ τὸ Εὐαγγέλιο, γίνεται ἕνας ἀνελεύθερος ἄνθρωπος, μιὰ ἀνελεύθερη προσωπικότητα. Ἐπειδὴ δὲ στὴν ἐποχή μας ἔχει –ἀλήθεια σᾶς λέω– θεοποιηθεῖ αὐτὴ ἡ ἐλευθερία, σὲ βαθμὸ ποὺ νὰ μὴν μπορεῖς νὰ πεῖς στὸν ἄλλον ὅτι τὸν δεσμεύεις σὲ κάτι. Μὴν τοῦ τὸ πεῖς, γιατί εἶναι ἕτοιμος νὰ σοῦ ἐπιτεθεῖ. Δῶσ' του ἀσυδοσία ὅση μπορεῖς, γιὰ νὰ σοῦ πεῖ ὅτι εἶσαι σπουδαῖος ἄνθρωπος. Ἐὰν τὸν δεσμεύσεις ἔστω καὶ λίγο, λέει ὅτι εἶσαι καταπιεστῇς, εἶσαι ὅ,τι θέλεις, εἶσαι... Καὶ ἐπειδὴ τὸ Εὐαγγέλιο θεωρεῖται ὅτι θέτει κάποιους φραγμούς, θεωρεῖται ἀνελεύθερο. Καὶ στὴν ἐποχὴ ποὺ θεοποιήθηκε ἡ ἐλευθερία, τὸ Εὐαγγέλιο θεωρεῖται ὅτι δὲν ἔχει σήμερα τὸν λόγο. Εἶναι ὅμως χαρακτηριστικὸ ὅτι ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ γράφεται κατόπιν θεοπνευστίας. Καὶ ὅταν λέει τὸ ἴδιο τὸ Εὐαγγέλιο ὅτι εἶναι ἐλεύθερο καὶ δίνει τὴν ἐλευθερία, δὲν μπορεῖ, κάπου εἶναι τὸ λάθος. Ἢ τὸ Εὐαγγέλιο λέει ψέματα ἢ οἱ ἄνθρωποι λένε ψέματα. Ἐπειδὴ ὅμως ὁ Θεὸς εἶναι ἀδύνατον νὰ ψευστεί, ἄρα λοιπὸν οἱ ἄνθρωποι λένε ψέματα. 

   Ἀκοῦστε λοιπὸν τί λέει: «ὁ δὲ παρακύψας εἰς νόμον τέλειον τὸν τῆς ἐλευθερίας». Επ. Ιακ. 1, 25 Δηλαδή, σὲ αὐτὸν τὸν τέλειο νόμο ποὺ παρέχει στὸν ἄνθρωπο τὴν ἀληθινὴ ἐλευθερία. Πολλὲς φορές —καὶ θὰ μὲ ἔχετε βαρεθεῖ ἀσφαλῶς— σᾶς ἔχω πεῖ καὶ σᾶς ἔχω ἀναλύσει τὴν ἔννοια τῆς ἐλευθερίας. Παρ' ὅτι μιλᾶμε γιὰ ἐλευθερία, ἂν θὰ ἔπρεπε σήμερα νὰ μιλήσουμε πρὸς τοὺς ἀνθρώπους τῆς ἐποχῆς μας, δὲν θὰ μᾶς καταλάβουν. Γιατί ὑπάρχει μιὰ διαφορετικὴ ἀντίληψη περὶ ἐλευθερίας. Ἐκεῖνο ποὺ θὰ πρέπει νὰ πετύχουμε —ὅπως θὰ τὸ δεῖτε λίγο πιὸ κάτω— δὲν εἶναι, ἀγαπητοί μου, νὰ φτάσουμε ἁπλῶς στὸ νὰ ἀκοῦμε τὸν Λόγο τοῦ Θεοῦ ἢ νὰ ἐξομολογούμαστε ἢ νὰ κοινωνοῦμε. Πρέπει αὐτὰ νὰ μᾶς βοηθήσουν –δηλαδὴ ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ, ἡ ἐξομολόγηση, ἡ Θεία Κοινωνία— νὰ κατανοήσουμε τὸ πνεῦμα τοῦ Εὐαγγελίου. Ἕνα ἀπὸ τὰ σημεῖα κατανόησης τοῦ πνεύματος τοῦ Εὐαγγελίου εἶναι ἡ ἔννοια τῆς ἐλευθερίας. Ὅπως εἶναι καὶ ἡ ἔννοια τῆς σωτηρίας. Σήμερα, πῶς ἐννοοῦν οἱ ἄνθρωποι τὴ σωτηρία καὶ πῶς τὴν ἐννοεῖ τὸ Εὐαγγέλιο; Καὶ ἄλλες πολλὲς ἔννοιες πρέπει νὰ τὶς ξεκαθαρίσουμε, πρέπει νὰ τὶς πιστέψουμε, πρέπει νὰ γίνουν κτῆμα μας, νὰ γίνουν κύτταρό μας. 

   Λοιπόν, ἐπειδὴ ὁ λόγος περὶ ἐλευθερίας, θὰ πρέπει νὰ ἀποκτήσουμε σαφῆ ἔννοια τῆς ἐλευθερίας. Τί θὰ πεῖ ἡ ἐλευθερία; Ρωτῆστε ὅποιον θέλετε ἀπ' ἔξω. Θὰ πεῖ: "νὰ μὲ ἀφήσεις ἥσυχο, νὰ κάνω ὅ,τι θέλω, νὰ μὲ ἀφήσεις νὰ σκέφτομαι ὅπως θέλω, νὰ ἐνεργῶ ὅπως θέλω, ὅπως μ' ἀρέσει. Δὲν μὲ ἐνδιαφέρει ἂν αὐτὸ ποὺ μ' ἀρέσει καὶ ποὺ θέλω ἐσένα σὲ ἐνοχλεῖ ἢ σὲ βλάπτει. Δὲν μὲ ἐνδιαφέρει. Ἀδιαφορῶ". Ἔτσι πάνω κάτω ἐννοεῖται σήμερα ἡ ἐλευθερία ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους. Αὐτὸ ὅμως δὲν εἶναι ἐλευθερία· εἶναι ἀναρχία. Γι' αὐτὸ καὶ ἔχουμε σήμερα τὸ φαινόμενο τῆς ἀναρχίας, ἔτσι ποὺ πραγματικὰ οἱ ἄνθρωποι αἰσθάνονται πάρα πολὺ ἄσχημα, ἐπειδὴ δὲν ἔχουν κατανοήσει αὐτὴ τὴν ἔννοια τῆς ἐλευθερίας μέσα σὲ μιὰ κοινωνία. Βέβαια, ἂν τεθεῖ ἡ ἔννοια τῆς ἐλευθερίας ἀπὸ φιλοσοφικῆς πλευρᾶς —καὶ ὅταν λέω φιλοσοφικῆς, καλύτερα νὰ τὸ πῶ ἔτσι, μὲ μιὰ ἀντίληψη λίγο παλαιότερη. Γιατί, πάλι, φιλοσοφικὴ ἀντίληψη εἶναι καὶ ἡ σύγχρονη ἀντίληψη περὶ ἐλευθερίας. Πάλι φιλοσοφική. Φταῖνε, φταῖνε ὅλες αὐτὲς οἱ σύγχρονες φιλοσοφίες· φταίει ὅ,τι μᾶς ἔχουν δημιουργήσει σὲ αὐτὸν τὸν κόσμο. Ὁ σύγχρονος μηδενιστικὸς ὑπαρξισμὸς ὁδήγησε σὲ αὐτὴ τὴν περίεργη ἐλευθερία, ἡ ὁποία, ὅπως σᾶς εἶπα, εἶναι ἀσυδοσία. Ἔτσι, ὑπάρχει σήμερα ἡ ἀναρχία στὸν κόσμο, κατὰ ἕναν τέτοιο τρόπο ποὺ πραγματικὰ φοβᾶσαι νὰ περπατήσεις στὸ δρόμο. 

   Ἀλλὰ πῶς θέτει τὸ θέμα τῆς ἐλευθερίας ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ; Ὁ Κύριος λέει: «ἐὰν οὖν ὁ Υἱὸς ὑμᾶς ἐλευθερώσῃ, ὄντως ἐλεύθεροι ἔσεσθε». Ἰω. 8, 36 Ἐὰν ὁ Υἱός, ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ ποὺ ἐνανθρώπησε, σᾶς ἐλευθερώσει, τότε πράγματι εἶστε ἐλεύθεροι. Ὥστε, λοιπόν, δὲν ὑπάρχει ἐλευθερία, τὸ δόσιμο τῆς ἐλευθερίας, ἔξω ἀπὸ τὸν Ἰησοῦ Χριστό. Διότι ὅταν λέει "ἐὰν ὁ Υἱὸς ὑμᾶς ἐλευθερώσει", ἐὰν μὲ ἐλευθερώσει ἢ μοῦ δώσει μιὰ ἔννοια ἢ μοῦ δημιουργήσει προϋποθέσεις ἐλευθερίας ὁ πατέρας μου, ὁ πρόεδρος τῆς κοινότητας, ὁ ὑπουργὸς ἢ ὁ πρωθυπουργός, ὁποιοσδήποτε, δὲν μποροῦμε νὰ μιλᾶμε γιὰ ἀληθινὴ ἐλευθερία. Διότι σαφῶς λέει ὁ Κύριος "Ἐὰν οὖν ὁ Υἱὸς ὑμᾶς ἐλευθερώσῃ, ὄντως ἐλεύθεροι ἔσεσθε". Δηλαδή, ἀποκλειστικὰ καὶ μοναδικά, μόνον ὁ Υἱός. 

   Ὅπως κάπου ἀλλοῦ λέει ὁ Κύριος, «ὅτι χὼρὶς ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν». Ἰω. 15, 5 χωρὶς ἐμένα δὲν μπορεῖτε νὰ κάνετε τίποτα. Ἔτσι καὶ ἐδῶ, ὑπάρχει μοναδικότητα παροχῆς ἐλευθερίας. Καὶ πρῶτα πρῶτα, ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς ἐνανθρώπησε ἐλευθέρως, κινούμενος ἀπὸ ἀγάπη. Ἄρα, εἶναι τὸ πρότυπο τῆς ἐλευθερίας ὁ Ἰησοῦς Χριστός. Δὲν ἦρθε ἀναγκαστικά. Δὲν Τὸν ἔστειλε ὁ Πατὴρ ἀναγκαστικά. Ἤθελε ὁ Πατήρ, ἤθελε ὁ Υἱός, ἤθελε καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον. Ἐν ἐλευθερίᾳ λοιπὸν ἔρχεται πρὸς ἐμᾶς ὁ Υἱός. Ἄρα, εἶναι τὸ πρόσωπο, τὸ ὑπόδειγμα, τὸ πρότυπο τῆς ἐλευθερίας. Δὲν κοιτάζουμε ὅμως πιὰ σὲ αὐτὸ τὸ πρότυπο τῆς ἐλευθερίας. Ἔχουμε ἄλλα πρότυπα. Ἔχουμε τοὺς ἀληταράδες τῆς ἐποχῆς μας, τὶς βρωμογυναῖκες τῆς ἐποχῆς μας, ποὺ γυρίζουν ἔξαλλες καὶ ἔξαλλοι στὸ δρόμο. Αὐτοὺς ἔχουμε ὡς ὑποδείγματα ἐλευθερίας. Καὶ ὅταν τὰ παιδιά σας, παρακαλῶ, τοὺς βλέπουν αὐτοὺς νὰ καπνίζουν ὅπως θέλουν, νὰ τραγουδᾶνε ὅπως τοὺς ἀρέσει, νὰ ἁπλώνουν την ἀρίδα τους ὅπως τοὺς ἀρέσει καὶ θέλουν, τοὺς ζηλεύουν. Νὰ ἔχουν ψεῖρες ἐπάνω τους, νὰ εἶναι χίπηδες, δὲν ξέρω τί, μὲ τὰ μακριά τους μαλλιὰ καὶ μὲ τὴν ἀτημέλητη ἐνδυμασία τους. Ὅπως ἐμφανίζονται, νὰ τοὺς ζηλεύουν τὰ παιδιά μας καὶ οἱ νέοι μας καὶ οἱ ἄνθρωποι τῆς ἐποχῆς μας. Καὶ σοῦ λέει: "Νὰ ὁ ἐλεύθερος ἄνθρωπος!" Αὐτὸς εἶναι ὁ ἐλεύθερος ἄνθρωπος; Αὐτὸς εἶναι; Τί νὰ πεῖ κανείς... Τί νὰ πεῖ κανείς. Θύματα πόσα ἔχουμε ἀπὸ τοὺς νέους μας; Τὸ ξέρετε καὶ τὸ βλέπετε καθημερινά. 

   Πρῶτον. Ἀγαπητοί μου, ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς ἦρθε ἐλευθέρως εἰς τὸν κόσμο καὶ εἶναι ὑπόδειγμα ἐλευθερίας. 

   Δεύτερον. Εἶναι καὶ κομιστὴς τῆς ἐλευθερίας, σὲ ἕνα τέτοιο βαθμὸ ποὺ ἡ ἐλευθερία ποὺ μᾶς δίδεται νὰ μᾶς σκανδαλίζει. Φανταστήκατε ποτὲ μιὰ ἐλευθερία ποὺ μπορεῖ νὰ σκανδαλίζει; Ὅταν λέγουν οἱ ἄνθρωποι, «γιατί ὁ Θεὸς ἔκανε τὸν διάβολο;», χωρὶς νὰ ξέρουν οἱ ταλαίπωροι ὅτι ὁ Θεὸς δὲν ἔκανε τὸν διάβολο. Ἀλλὰ ὁ Θεὸς ἄφησε τὸν ἄγγελο νὰ γίνει διάβολος. Γιατί, λέει, ὁ Θεὸς ἔκανε τὸν διάβολο; Ἢ παρακάτω: Γιατί ὁ Θεὸς δὲν δεσμεύει τὸν διάβολο; Ἢ ἀκόμη παρακάτω: Γιατί ἀφήνει τοὺς κακοὺς νὰ κάνουν τὸ κακὸ εἰς τὸν κόσμο; Γιατί ἄφησε τὸν Κάϊν νὰ σκοτώσει τὸν Ἄβελ; Εἶναι οἱ συνηθισμένες, στερεότυπες ἐρωτήσεις τῶν ἀνθρώπων ποὺ θέλουν νὰ ἐλέγξουν τὸν Θεό. Γιατί λέτε; Διότι τοὺς σκανδαλίζει αὐτὴ ἡ ἐλευθερία ποὺ δόθηκε ἀπὸ τὸν Θεό. Καὶ τὴν ἴδια ὥρα, τὴν ἴδια στιγμή, κόπτονται γιὰ τὴν ἐλευθερία καὶ λέγουν ὅτι ὁ Θεός μας δεσμεύει. Τί ἀντιφατικὲς προτάσεις εἶναι αὐτές; Ὁ Θεός, λοιπόν, δίδει ἐλευθερία μέχρι σκανδαλισμοῦ· σκανδαλισμοῦ ἐννοεῖται γιὰ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι θὰ ἤθελαν νὰ σκανδαλίζονται. 

   Ἀκόμα, ὅταν ὁ Χριστὸς μᾶς δίνει ἐλευθερία, ἡ ἐλευθερία δὲν εἶναι δεσμευτική. Ἴσως πεῖτε ὅτι λέω κάτι παράξενο τώρα, ἀλλὰ εἶναι μιὰ ἐλευθερία ποὺ δεσμεύει γιὰ νὰ ἐλευθερώσει. Τί θὰ πεῖ αὐτό; Εἶναι ἀκριβῶς αὐτὸ τὸ σημεῖο ποὺ δὲν ἀρέσει στοὺς πολλούς: μιὰ ἐλευθερία ποὺ δεσμεύει γιὰ νὰ ἐλευθερώσει. Ἕνα ἁπλὸ παράδειγμα: Τὸ παιδί σας δεσμεύεται νὰ μείνει μέσα στὸ σπίτι νὰ διαβάσει, παρ' ὅτι ἔξω ἔχει ἕναν πολὺ προκλητικὸ ἥλιο, μιὰ μέρα χαρὰ Θεοῦ, ἀκριβῶς γιὰ νὰ εἶναι ὁ ἐλεύθερος ἄνθρωπος αὔριο, ἀφοῦ θὰ ἔχει μάθει τὰ γράμματά του καὶ θὰ εἶναι μιὰ προσωπικότητα μέσα στὴ ζωή. Ὥστε μιὰ ἐλευθερία ποὺ δεσμεύει, ἔρχεται ἀκριβῶς γιὰ νὰ δώσει τὴν ἐλευθερία καὶ νὰ τὴν περισώσει. 

   Ὅταν σὲ μιὰ κοπέλα θὰ πεῖ ὁ Θεός –γιὰ νὰ μὴν πῶ καὶ ἐσεῖς οἱ γονεῖς, ἀλλὰ τὸ λέει ὁ Θεὸς πρωτίστως–: "Παιδί μου, εἶσαι ἕνα ἀγόρι, δὲν θὰ βγεῖς νὰ στραπατσάρεις τὴ σωφροσύνη σου". Αὐτὸ τί εἶναι; Εἶναι μιὰ δέσμευση. Γιατί ὅμως; Ἀκριβῶς γιὰ νὰ δώσει τὴ χαρὰ τῆς ἐλευθερίας, ποὺ θὰ τὴν χαρεῖ μετὰ ὁ ἄνθρωπος μέσα στὸν γάμο του. 

   Ὅταν θὰ πεῖ ὁ Θεὸς "δὲν θὰ μεθύσεις". Γιατί "δὲν εἶμαι ἐλεύθερος νὰ μεθύσω;" Ἔ, μέθα. Σοῦ λέει ὅμως ὁ Θεός: "Δὲν θὰ μεθύσεις· μὴ μεθύσκεσθε οἴνῳ, ἐν ᾧ ἐστιν ἀσωτία Ἐφ. 5, 18 Μὰ ὅταν μὲ δεσμεύσει ὁ Θεὸς νὰ μὴ μεθύσω, μοῦ διασώζει τὴν ἐλευθερία μου γιὰ νὰ σκέπτομαι καὶ νὰ κινοῦμαι ὅπως μοῦ ἀρέσει. Διότι ὅταν πιω καὶ μεθύσω, τότε δὲν πηγαίνω ὅπου θέλω, μὲ πηγαίνουν ὅπου θέλουν· ὄχι ἐγώ, ἄλλοι μὲ πᾶνε. Τότε εἶμαι ἐλεύθερος; Ἢ ὅταν δεσμευτῶ ἀπὸ τὰ ποικίλα πάθη, ὅποια καὶ νὰ εἶναι αὐτά, τὰ πάθη μὲ ἄγουν καὶ μὲ φέρουν, ἀλλὰ τότε δὲν εἶμαι ἐλεύθερος. Ἔτσι, ἂν ὁ Θεὸς δεσμεύει, δεσμεύει ἀκριβῶς γιὰ νὰ διασώσει τὴν ἐλευθερία. Ὁ νόμος λοιπὸν τοῦ Χριστοῦ, τὸ Εὐαγγέλιο, εἶναι τέλειον καὶ ἐλεύθερον. 

   Θὰ μοῦ πεῖτε, μποροῦν αὐτὰ νὰ τὰ καταλάβουν οἱ ἄνθρωποι ἀπ' ἔξω; Ὄχι! Γιατί; Δὲν ἔχουν Πνεῦμα Ἅγιον. Θέλετε παρακαλῶ νὰ σᾶς πῶ, νὰ σᾶς δείξω ἂν ἔχετε Πνεῦμα Ἅγιον; Βέβαια δὲν εἶναι μοναδικὸς δείκτης αὐτός. Εἶναι δεῖκτες πολλοί, σὲ μιὰ κλιμάκωση ἀπεριόριστη. Ἀλλὰ ἕνας δείκτης, τέλος πάντων, ἔστω μικρός. Θέλετε νὰ δεῖτε ἂν ἔχετε Πνεῦμα Ἅγιον ἢ ὄχι; Ἂν αὐτὰ τὰ πράγματα τὰ καταλαβαίνουμε ὅπως τὰ λέει ἡ Ἁγία Γραφή. Γιατί χωρὶς τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον δὲν καταλαβαίνουμε τίποτα. Λέτε ὅτι ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς εἶναι Θεός; Εἶναι ἕνας δείκτης ὅτι ἔχετε Πνεῦμα Ἅγιον. Δὲν τὸ λέγω ἐγώ, νὰ πὼς τὸ λέει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος: «Οὐδεὶς δύναται εἰπεῖν Κύριον Ἰησοῦν, εἰ μὴ ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ». Α Κόρ. 12, 3 Κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ ὁμολογήσει τὸν Ἰησοῦ Κύριον, δηλαδὴ Θεόν, παρὰ μόνον ἐὰν ἔχει τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον. Σήμερα, ὅταν οἱ ἄνθρωποι δὲν ὁμολογοῦν τὸν Ἰησοῦ Χριστὸ Κύριο —δηλαδὴ Θεὸ— ἔχουν Πνεῦμα Ἅγιον; Ὄχι. Ἔ, πῶς λοιπόν, ἀφοῦ οἱ ἄνθρωποι δὲν ἔχουν Πνεῦμα Ἅγιον, θὰ καταλάβουνε τὰ πράγματα αὐτά; Δὲν τὰ καταλαμβάνουν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὰ καταλάβουν. 

   Γι' αὐτό, ἀγαπητοί μου δὲν ξέρω τί νὰ σᾶς πῶ, δὲν ξέρω. Βλέπουμε τοὺς ἀνθρώπους ἔξω καὶ μᾶς πιάνει ἡ καρδιά μας. Λέμε: «Μά, δὲν βλέπει αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος;». Ἔ, δὲν βλέπει. Δὲν βλέπει, δὲν ἔχει μάτια τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Δὲν βλέπει. Τὸν λυπᾶσαι. Τὸν λυπᾶσαι. Τὸν βλέπεις ὁλόκληρον ἄνθρωπο, ὑγιῆ, σπουδαῖο, ἔξυπνον. Δὲν ἔχει Πνεῦμα Ἅγιον. Εἶναι ἄμοιρος Ἁγίου Πνεύματος. Εἶναι ἀξιολύπητος. 

   Γι' αὐτό, ἂν καταλαβαίνουμε αὐτὲς τὶς ἔννοιες καὶ ἐν προκειμένῳ τὴν ἔννοια τῆς ἐλευθερίας, τότε μποροῦμε νὰ ποῦμε ὅτι ἔχουμε Πνεῦμα Ἅγιον. Βέβαια, σᾶς εἶπα, σὲ μιὰ κλιμάκωση. Νὰ σᾶς πῶ καὶ ἕνα ἄλλο σκαλοπάτι· εἶναι πολὺ ὅμως ὑψηλά. Εἶναι πάρα πολὺ ὑψηλά. Ἀλλὰ γιὰ νὰ δεῖτε τὴν κλιμάκωση καὶ νὰ τὴ δικαιολογήσω ὅπως σᾶς ἀνέφερα προηγουμένως. 

   Λέγει στὸ διάλογό του ὁ Μοτοβίλοφ μὲ τὸν Ἅγιο Σεραφεὶμ τοῦ Σάρωφ: 

Πάτερ, τοῦ λέγει, πῶς μπορῶ νὰ ξέρω ὅτι ἔχω τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον; 

Νά, τοῦ λέγει, κοίταξέ με. 

«Καὶ τὸν κοιτάζω», λέγει ὁ Μοτοβίλοφ, «καὶ ἔλαμπε τὸ πρόσωπό του σὰν τὸν ἥλιο». 

Τοῦ λέγει ὁ Ἅγιος Σεραφείμ: 

Παιδί μου, ἐὰν δὲν εἶχες τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο, δὲν θὰ μὲ ἔβλεπες ἔτσι. Καὶ τὸ δικό σου πρόσωπο εἶναι τὸ ἴδιο. Δὲν θὰ μὲ ἔβλεπες, ἐὰν δὲν εἶχες τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον. Βλέπετε, ἐδῶ ἔχουμε ἕνα σκαλοπάτι πολὺ ὑψηλό. Ἀλλὰ γιὰ νὰ πᾶμε ἀπὸ τὸ ἕνα ἐπίπεδο σὲ ἐκεῖνο τὸ ψηλό, δὲν ἀπαιτεῖται ἕνα ἅλμα, ἀλλὰ πολλὰ ἐνδιάμεσα βήματα. Θὰ τὸ δεῖτε αὐτὸ ὅταν μελετᾶτε τὴν Ἁγία Γραφὴ καὶ προσπαθεῖτε νὰ ἀγωνίζεστε. Τί θὰ δοῦμε, λοιπόν, ἐκεῖ πέρα; Θὰ δοῦμε κάθε μέρα νὰ ἀποκτοῦμε πιὸ πολὺ Ἅγιον Πνεῦμα. Τὸ καταλαβαίνουμε· τὰ μάτια μας ἀνοίγουν πιὸ πολύ. Ἐκεῖνο ποὺ χθὲς δὲν τὸ βλέπαμε, σήμερα τὸ βλέπουμε. Ἔτσι, φθάνουμε νὰ κράξουμε, ὅπως λέει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος: "ἀββᾶ ὁ πατήρ". «οὐ γὰρ ἐλάβετε Πνεῦμα δουλείας πάλιν εἰς φόβον, ἀλλ᾿ ἐλάβετε Πνεῦμα υἱοθεσίας, ἐν ᾧ κράζομεν· ἀββᾶ ὁ πατήρ». Ρώμ. 8,15 Ἐὰν δὲν εἴχαμε Πνεῦμα υἱοθεσίας, τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, δὲν θὰ ἀποκαλούσαμε τὸν Θεὸ Πατέρα. "Ἀββᾶ" εἶναι στὴν ἑβραϊκὴ γλῶσσα καὶ τὴν ἀραμαϊκή, "Πατὴρ" εἶναι στὴν ἑλληνική. Βάζει καὶ τὶς δύο λέξεις. 

   Ἔχουμε, λοιπόν, Πνεῦμα Ἅγιο. Ἔχουμε· μόνο ποὺ τὸ ἔχουμε λίγο, σὰν νὰ μᾶς δίνει μιὰ μικρὴ δόση τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον. Ἀλλά, πάντως, πρέπει νὰ ἀποκτοῦμε διαρκῶς Πνεῦμα Ἅγιον, ὅπως λέγει ὁ Ἅγιος Κύριλλος Ἱεροσαλύμων: "Τὸ Ἅγιο Πνεῦμα μοιάζει μὲ ἕναν ὠκεανό. Ὅ,τι δοχεῖο θὰ πάρεις μαζί σου γιὰ νὰ πάρεις νερό, τέτοιο θὰ εἶναι καὶ αὐτὸ ποὺ πῆρες. Ἂν πῆρες μικρὸ δοχεῖο, λίγο Ἅγιον Πνεῦμα πῆρες. Ἂν πάρεις μεγάλο δοχεῖο, πολὺ Ἅγιον Πνεῦμα πῆρες". Δηλαδή, εἶναι κάτι ποὺ ἐξαρτᾶται ἀπὸ ἐμᾶς. Τὸ Ἅγιον Πνεῦμα —ἂς μοῦ ἐπιτραπεῖ ἡ ἔκφραση, ἀφοῦ παρομοιάζεται μὲ ἕναν ὠκεανὸ— εἶναι κατατεθειμένο. Ἀπὸ ἐμᾶς ἐξαρτᾶται πόσο θὰ πάρουμε. Ἐκεῖνο εἶναι ἕτοιμο νὰ μᾶς δοθεῖ ὁλόκληρο, ἀπὸ ἐμᾶς ὅμως ἐξαρτᾶται. Βλέπετε, λοιπόν, ὅτι, ἂν δὲν ἔχουμε τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, δὲν μποροῦμε νὰ δοῦμε τὸ Εὐαγγέλιο οὔτε τέλειον οὔτε ἐλεύθερον. 

Απόσπασμα απο την🔸6η🔸ομιλία στην κατηγορία : " Καθολική Ἐπιστολή Ἁγίου Ἰακώβου τοῦ Ἀδελφοθέου ".

► Όλες οι ομιλίες της Κατηγορίας : " Καθολική Ἐπιστολή Ἁγίου Ἰακώβου τοῦ Ἀδελφοθέου ".
https://arnion.gr/index.php/kainh-diauhkh/kauolikh-epistolh-agioy-iakvboy
↕️
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/blog-post_1.html?m=1

🔸Λίστα ομιλιών της σειράς
«Καθολική Ἐπιστολή Ἁγίου Ἰακώβου τοῦ Ἀδελφοθέου».
https://drive.google.com/file/d/15mW3fIppIdNLnG__x5aBD8I0Jx5jqQq-/view?usp=drivesdk

📜 Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες της σειράς : «Καθολική Ἐπιστολή Ἁγίου Ἰακώβου τοῦ Ἀδελφοθέου».
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%94%B9%CE%9A%CE%B1%CE%B8%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CE%AE%20%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BB%CE%AE%20%CE%B1%CE%B3%CE%AF%CE%BF%CF%85%20%CE%99%CE%B1%CE%BA%CF%8E%CE%B2%CE%BF%CF%85%20%CF%84%CE%BF%CF%85%20%CE%91%CE%B4%CE%B5%CE%BB%CF%86%CE%BF%CE%B8%CE%AD%CE%BF%CF%85.?m=1

🔸 Απομαγνητοφώνηση και ψηφιοποίηση ομιλίας : Αθανάσιος Άμβωνας.
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=0

💠Πλήρης απομαγνητοφωνημένες σειρές ομιλιών (Βιβλία).
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%92%A0%CE%A0%CE%BB%CE%AE%CF%81%CE%B7%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%B3%CE%BD%CE%B7%CF%84%CE%BF%CF%86%CF%89%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CF%82%20%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%AD%CF%82%20%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CF%8E%CE%BD%20%28%CE%92%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%B1%29.?m=1

🔸Επεξηγηματικό βίντεο Ασπάλαθου.
https://youtu.be/8tNfAHRkTCk

__⬇️Playlist "Ασπάλαθου".⬇️__
https://aspalathos21.blogspot.com/2021/07/blog-post_83.html?m=0

🔸Όλες οι ομιλίες ~4.487~ του μακαριστού πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/4487.html?m=0

📃Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του πατρός Αθανασίου.
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=0

📜 Αποσπάσματα ομιλιών πατρός Αθανασίου.
https://athanasioslogos.blogspot.com/?m=0

🔹Facebook.
https://www.facebook.com/groups/1637818926362004/?ref=share

🔸Κατάλογος ομιλιών πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://drive.google.com/file/d/1JmrxaObMVyTA4_pS5yuMaQdoBf8-LwBP/view?usp=drivesdk

†. Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.

Κριτήρια γνησίων Ποιμένων τῆς Ἐκκλησίας.

†. Λέγει μιὰ ἀπορία: Ποιά εἶναι τὰ κριτήρια γιὰ τὴν ἀναγνώριση τῶν γνησίων διδασκάλων τῆς Ἐκκλησίας;

  Τί νὰ πῶ; Ἐπειδὴ περνάει καὶ ἡ Ἐκκλησία μας μιὰ κρίση, καὶ αὐτὲς οἱ κρίσεις δὲν εἶναι βεβαίως κρίσεις περιεχομένου πίστεως, ἀναμφισβήτητα, ἀλλὰ κρίσεις ἀνθρώπων, ταγῶν μέσα στὴν Ἐκκλησία, περνᾶμε ὅλοι μιὰ κρίση. Καὶ ὁ λαὸς περνάει μιὰ κρίση. Γιατί ὁ λαὸς δίνει τοὺς ποιμένες, καὶ οἱ ποιμένες ποιμαίνουν τὸν λαό. Ὑπάρχει μιὰ σχέση ἀνάμεσα στὸν λαὸ καὶ τοὺς ποιμένες. Οἱ ποιμένες δὲν εἶναι οὐρανοκατέβατοι. Συνεπῶς, οἱ ποιμένες ἀνακλοῦν τὸν λαὸ καὶ ὁ λαὸς ἀνακλᾶ τοὺς ποιμένες. Ὑπάρχει μιὰ ἀλληλεπίδραση λαοῦ καὶ ποιμένων. Βέβαια, ἂν ἔπρεπε νὰ περιγράψει κανείς –καὶ σὲ ἄλλες ἐποχές, ἀλλὰ καὶ στὴν ἐποχή μας– αὐτὴ τὴν κατάσταση, θὰ ἔπρεπε νὰ κλαίει πολύ, θὰ ἔπρεπε νὰ κλαίει πολύ. Ὅμως, τὸ νὰ προβάλλονται πρότυπα καὶ νὰ καθρεφτιζόμαστε ἐπὶ τῶν προτύπων, νομίζω εἶναι πάρα πολὺ σπουδαῖο καὶ σημαντικὸ καὶ χρήσιμο, ὥστε νὰ μὴν γινόμαστε πάλι ἀντικείμενο ἐκμεταλλεύσεων κακοῦ λαοῦ ἢ κακῶν ποιμένων. Καὶ ὁ καθρέφτης, ποὺ ἀποτελεῖ καὶ τὸ κριτήριο, δὲν εἶναι ἄλλος ἀπὸ τὴν Ἁγία Γραφή. Εἶναι οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας. Ἐγὼ θὰ χρησιμοποιήσω μόνο τὴν Ἁγία Γραφὴ λόγῳ ἔλλειψης χρόνου. Τί νὰ ἀναφερθῶ, νὰ ἀναφερθῶ στὸν Ἅγιο Ἰγνάτιο; Δηλαδή, στὴν πατερικὴ παράδοση δὲν θὰ ἀναφερθῶ. Μόνο στὴν Καινὴ Διαθήκη, μόνο στὴν Ἁγία Γραφή, καὶ μάλιστα μόνο στὴν Καινὴ Διαθήκη. Διότι ἡ Παλαιὰ Διαθήκη δίνει πολλὰ καίρια χαρακτηριστικὰ τῶν κακῶν ποιμένων καὶ τῶν καλῶν ποιμένων. Ἀλλὰ καὶ πάλι, ἀπὸ τὴν Καινὴ Διαθήκη δὲν μπορῶ νὰ πῶ παρὰ μόνο λίγα. Γιατί λέει ὁ Κύριος: «τὶς ἄρα ἐστὶν ὁ πὶστὸς οἰκονόμος καὶ φρόνιμος, ὃν καταστήσει ὁ κύριος ἐπὶ τῆς θεραπείας αὐτοῦ τοῦ διδόναι ἐν καὶρῷ τὸ σιτομέτριον;» Λούκ. 12,42 Ποιός εἶναι, λέει, ὁ πιστὸς καὶ φρόνιμος οἰκονόμος, ἐκεῖνος πού... κλπ. ἢ ἐκεῖνος ὁ ἄλλος, ὁ κακός. Τί θὰ πεῖ οἰκονόμος; Διαχειριστὴς μυστηρίων Θεοῦ. Δὲν λέει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος: «Οὕτως ἡμᾶς λογιζέσθω ἄνθρωπος, ὡς ὑπηρέτας Χριστοῦ καὶ οἰκονόμους μυστηρίων Θεοῦ. δὲ λοὶπὸν ζητεῖται ἐν τοῖς οἰκονόμοις, ἵνα πιστός τις εὑρεθῇ». Α Κόρ. 4,2 νὰ ζητᾶτε καλοὺς οἰκονόμους, διαχειριστὲς μυστηρίων τοῦ Θεοῦ; Ὁ ἴδιος ὁ Ἀπόστολος Παῦλος τὸ λέει. Καὶ λέει ὁ Κύριος –ξαναλέγω, οἰκονόμος σημαίνει διαχειριστής. Γιατί δὲν ἔχουμε τίποτα δικό μας· οὔτε ἡ Θεία Κοινωνία εἶναι δική μας, οὔτε τὸ Βάπτισμα. Δὲν ἔχουμε τίποτα δικό μας, ἁπλῶς τὰ διαχειριζόμαστε– λέγει: χρονίζει ὁ κύριός μου ὁ Κύριός μου ἀργεῖ. Συνεπῶς, καὶ ὁ θάνατός μου ἀργεῖ καὶ ὁ Κύριός μου ἀργεῖ, ἔρχεσθαι, καὶ ἄρξηται τύπτειν τὸὺς παῖδας καὶ τὰς παιδίσκας, ἀρχίζει, λέει, νὰ τύπτει –νὰ χτυπάει– τοὺς δούλους καὶ τὰς παιδίσκας, δηλαδὴ τὸν λαό, ἐσθίειν τε καὶ πίνειν καὶ μεθύσκεσθαι, καὶ νὰ ζεῖ μετὰ τῶν μεθυόντων. Δηλαδή, νὰ κάνει παρέα μὲ ἐκείνους ποὺ μεθᾶνε. Δηλαδὴ ἐκεῖνο τὸ ρεμπελιό, δὲν βαριέσαι! Τώρα νὰ φᾶμε καὶ νὰ πιοῦμε, ἄντε! Λούκ. 12, 45 

   Εἶναι πολλὰ στὴν Καινὴ Διαθήκη. Λοιπόν, ὁ Κύριος λέγει στὸ κατὰ Ἰωάννην Εὐαγγέλιο: «ὁ δὲ εἰσερχόμενος διὰ τῆς θύρας ποιμὴν ἐστι τῶν προβάτων». Ἰω. 10, 2 Ποιά εἶναι αὐτὴ ἡ πόρτα, ἡ θύρα; Ἡ θύρα εἶναι ὁ Χριστός, ἡ θύρα εἶναι ἡ Ἐκκλησία, ἡ θύρα εἶναι ἡ Ὀρθοδοξία. Αὐτὸς ποὺ μπαίνει ἀπὸ τὴν πόρτα, αὐτὸς εἶναι ὁ ποιμένας τῶν προβάτων, καὶ τὰ πρόβατα τῆς φωνῆς αὐτοῦ ἀκούει, καὶ τὰ πρόβατα τῆς φωνῆς αὐτοῦ ἀκοῦν, καὶ τὰ ἴδια πρόβατα καλεῖ κατ᾿ ὄνομα καὶ ἐξάγει αὐτά, τὰ πρόβατα τὸν ἀναγνωρίζουν. Ξέρει ὀνομαστικὰ τὰ πρόβατά του καὶ τὰ βγάζει γιὰ βοσκή. καὶ ὅταν τὰ ἴδια πρόβατα ἐκβάλῃ, ὅταν τὰ βγάζει γιὰ βοσκή, ἔμπροσθεν αὐτῶν, πορεύεται. Ἄλλο χαρακτηριστικό. Πηγαίνει μπροστά τους, καὶ τὰ πρόβατα αὐτῷ ἀκολουθεῖ, καὶ τὰ πρόβατα αὐτὸν ἀκολουθοῦν· τὰ πρόβατα πηγαίνουν ἀπὸ πίσω. Ὡραία εἰκόνα ὁ τσομπάνης μὲ τὰ πρόβατα, ποὺ τὰ βλέπετε συνηθέστατα στὴ δική μας θεσσαλικὴ ὕπαιθρο. ὅτι οἴδασι τὴν φὼνὴν αὐτοῦ, γιατί γνωρίζουν τὴ φωνὴ τοῦ ποιμένα τους. ἀλλοτρὶῳ δὲ οὐ μὴ ἀκολουθήσωσιν, ἀλλὰ φεύξονται ἀπ᾿ αὐτοῦ, ὅτι οὐκ οἴδασι τῶν ἀλλοτρίων τὴν φωνήν. Δηλαδή, τὸν ξένο δὲν τὸν γνωρίζουν, οὔτε τὴ φωνή του, καὶ δὲν τὸν ἀκολουθοῦν· γιατί εἶναι φωνὴ ξένου, δὲν ἔχει καμία σχέση μὲ τὸ ποίμνιο. ὁ ποὶμὴν ὁ κάλὸς, λέει ὁ Κύριος, τὴν ψὺχὴν αὐτοῦ τίθησιν ὑπὲρ τῶν προβάτων θέτει τὴ ζωή του γιὰ τὰ πρόβατα, καὶ ὄχι νὰ ζεῖ ἀπὸ τὰ πρόβατα, ἀλλὰ τὰ πρόβατα νὰ ζοῦν ἀπο τὸν ποιμένα –προσέξτε αὐτὸ τὸ σημεῖο– δὲν θὰ ζεῖ ἀπὸ τὰ πρόβατα. Νὰ λέγει ἐκεῖνο ποὺ λέγει ἡ Παλαιὰ Διαθήκη, στὸν προφήτη Ἰεζεκιήλ: «ἰδοὺ τὸ γάλα κατέσθετε καὶ τὰ ἔρια περιβάλλεσθε καὶ τὸ πὰχὺ σφάζετε καὶ τὰ πρόβατά μου οὐ βόσκετε» Ἴεζ. 34, 3 Ὄχι μόνο ἀρμέγετε τὰ πρόβατα, ὄχι μόνο παίρνετε τὸ μαλλί, ἀλλὰ φάγατε καὶ τὰ πρόβατα. Φοβερό, ἔ, φοβερό! ὁ μισθωτὸς δὲ καὶ οὐκ ὢν ποιμήν. Μισθωτὸς ἐδῶ δὲν εἶναι αὐτὸς ὁ ὁποῖος παίρνει χρήματα γιὰ νὰ ζήσει –ὁ ἴδιος ὁ Κύριος δὲν εἶπε στοὺς μαθητές Του: «οὕτω καὶ ὁ Κύριος διέταξε τοῖς τὸ εὐαγγέλιον καταγγέλλουσιν ἐκ τοῦ εὐαγγελίου ζῆν» Α Κόρ. 9, 14 θὰ τρῶτε ἀπὸ τὸ Εὐαγγέλιο· ἐκ τοῦ Εὐαγγελίου, λέγει, θὰ ζήσετε– ἀλλὰ ἡ νοοτροπία τοῦ μισθωτοῦ. Προσέξατε, προσέξατε. Γιατί εἶχε τεθεῖ μιὰ ἀπορία πέρυσι, νομίζω, καὶ δὲν ἀπάντησα. Σὲ ποιόν νὰ πρωτοαπαντήσω. Λέγει: "Μήπως, ὅταν οἱ ἱερεῖς παίρνουν μισθό, εἶναι μισθωτοί;". Ὄχι, εἶναι ἡ νοοτροπία τοῦ μισθωτοῦ: Πληρώνομαι; Ἀποδίδω. Δὲν πληρώνομαι; Δὲν ἀποδίδω. Πέστε μου, ποιός ὑπάλληλος, ποιός ὑπάλληλος, ἅμα δὲν πληρώνεται, θὰ πηγαίνει νὰ δουλέψει; Ἂν ἐσὺ ὅμως, ὁ ἱερεύς, ὁ ποιμήν, ἢ πληρωθεὶς ἢ δὲν πληρωθεῖς, –σοῦ βάλουν μάλιστα τὴν ποινὴ νὰ πεθάνεις ἀπὸ τὴν πεῖνα– θὰ σταματήσεις νὰ εἶσαι ποιμήν; Ποτέ, μὰ ποτέ! Συνεπῶς ὁ μισθωτὸς δὲ καὶ οὐκ ὢν ποιμήν, ὁὗ οὐκ εἰσὶ τὰ πρόβατα ἴδια, δὲν εἶναι δικά του τὰ πρόβατα. Πῆγε γιὰ πληρωμή. Ἄντε, σὲ βάζω σὲ αὐτὴν τὴν ἐνορία, κοίτα αὐτὰ γιὰ νὰ πληρώνεσαι. Ἅμα δὲν σὲ πληρώνω, σηκώνεσαι καὶ φεύγεις. θεωρεῖ τὸν λύκον ἐρχόμενον καὶ ἀφίησι τὰ πρόβατα καὶ φεύγει. Ποιός εἶναι ὁ λύκος; Ὁ λύκος, παιδιά, εἶναι ὁ διάβολος, εἶναι ἡ ἁμαρτία, εἶναι ἡ αἵρεση, ἀλλὰ καὶ ἡ κοσμικὴ ζωή. Βλέπει αὐτὰ ὁ κακὸς μισθωτός, δηλαδὴ ὁ ποιμὴν μὲ νοοτροπία μισθωτοῦ, καὶ ἐγκαταλείπει τὸ ποίμνιό του. καὶ ὁ λύκος ἁρπάζει αὐτὰ καὶ σκορπίζει τὰ πρόβατα. ὁ δἑ μισθωτὸς φεύγει, ὅτι μισθωτὸς ἐστι καὶ οὐ μέλει αὐτῷ πὲρὶ τῶν προβάτων. Φεύγει, λέει, ὁ μισθωτὸς γιατί δὲν τὸν ἐνδιαφέρουν τὰ πρόβατα· θέλει μόνο νὰ ζήσει ὁ ἄνθρωπος, νὰ κάνει τὴ ζωή του, νὰ ζήσει καλά. Ἢ ἀκόμη, ἂν θέλετε, ἔχουμε καὶ ἕνα καινούργιο στοιχεῖο στὴν ἐποχή μας, νὰ κάνει τὴν καριέρα του. Εἶναι ἱερεύς, ποιμὴν καριερίστας. Παράξενα πράγματα! Νὰ ὑποβάλλει ἐπὶ διδακτορία πτυχία, ἐπὶ καθηγεσία... Τοῦτα τὰ πτυχία, πράγματα, θάματα, παράσημα! Νὰ κάνει καριέρα. Ὁ ποιμὴν καριέρα; Περίεργο. 

   Ἀλλὰ γιὰ νὰ δοῦμε τὸν Ἀπόστολο Παῦλο τί μᾶς λέει στὴν Πρώτη Πρὸς Τιμόθεον καὶ μετὰ στὴν Πρὸς Τίτον ἐπιστολή. «δεῖ οὖν τὸν ἐπίσκοπον, πρέπει, λέει, ὁ Ἐπίσκοπος ἀνεπίληπτον εἶναι, νὰ εἶναι ἀνεπίληπτος, (τὸ «εἶναι» εἶναι τὸ ἀπαρέμφατο ἐνεστῶτα τοῦ ρήματος «εἰμὶ» ποὺ σημαίνει «εἶμαι», «ὑπάρχω») νὰ εἶναι ἀνεπίληπτος, νὰ μὴν ἔχει λεκέδες. Νηφάλιον. Τί εἶναι ὁ νηφάλιος; Μὲ καθαρὴ σκέψη. Σώφρονα, νὰ ἔχει μυαλό. Κόσμιον. Τί εἶναι ὁ κόσμιος; Εἶναι ὁ σεμνός. Φιλόξενον, Διδακτικόν. Ὅπου στέκεται καὶ ὅπου ὑπάρχει νὰ διδάσκει πάντα, νὰ λέει πάντα, νὰ λέει πάντα, νὰ ἔχει αὐτὸ τὸ διδακτικὸ χάρισμα ποὺ ὀφείλει κάθε ποιμὴν νὰ τὸ ἔχει. Μὴ πάροινον, νὰ μὴν πίνει οἰνοπνευματώδη, νὰ μὴν πίνει οὐίσκι. Ναί, ναί, ναί, κάθε βράδυ νὰ εἶναι τὸ οὐίσκι στὸ σπίτι μας. Μὴ πλήκτην. Πλήκτης εἶναι αὐτὸς ποὺ χτυπάει. Σήκωσε ὁ παπᾶς, ὁ ἱερεύς, ὁ ἐπίσκοπος χέρι καὶ χτύπησε ἄνθρωπο; Ὑπόκειται σὲ κανόνες. Μὴ πλήκτην, τὸ ἀκοῦτε; Μὴ αἰσχροκερδῆ. Θὰ ζήσει, ἀλλὰ δὲν θὰ εἶναι αἰσχροκερδής. Καὶ ξέρετε τί θὰ πεῖ αἰσχροκερδής; Αὐτὸς ποὺ παίρνει μὲ αἰσχρὸν τρόπον παραπάνω κέρδη. Ἀλλ᾿ Ἐπιεικῆ, νὰ εἶναι ἐπιεικής. Ἄμαχον, δὲν θὰ μάχεται. Ἀφιλάργυρον, δὲν θὰ ἀγαπάει τὰ χρήματα, μόνο νὰ ζήσει. Δεῖ δὲ αὐτὸν καὶ μαρτυρίαν κὰλὴν ἔχειν ἀπὸ τῶν ἔξωθεν, ἵνα μὴ εἰς ὀνειδισμὸν ἐμπὲσῃ καὶ παγίδα τοῦ διαβόλου. Νὰ ἔχει καὶ τὴν καλὴ μαρτυρία ἀπ' ἔξω. Νὰ λέει ὁ λαός: «αὐτὸς εἶναι». Αὐτὸ τὸ τελευταῖο εἶναι ἡ σφραγῖδα. Κάθε ἔγγραφο, ἅμα δὲν ἔχει σφραγῖδα, εἶναι ἄχρηστο. Γράψε ὅτι σοῦ χρωστάω ἕνα ἑκατομμύριο λίρες καὶ πήγαινε στὸ δικαστήριο. Δὲν ἔχει τὴν ὑπογραφή μου, δὲν ἔχει τὴ σφραγῖδα μου. Ἄχρηστον. Ἔτσι καὶ ἐδῶ, σφραγῖδα εἶναι αὐτὴ ἡ μαρτυρία τοῦ λαοῦ. Τί μαρτυρία θὰ τὴ δώσει ὁ λαός. Ἔτσι λοιπὸν καὶ ἐδῶ, τοῦτο πρέπει νὰ ὑπάρχει: ἡ ἔξωθεν μαρτυρία. Καὶ σκεφτεῖτε, τότε ξέρετε τί ἦταν τὸ «ἔξωθεν»; Ἦταν οἱ εἰδωλολάτρες. Οἱ εἰδωλολάτρες νὰ δώσουν τὴ μαρτυρία αὐτή. Πόσο περισσότερο οἱ χριστιανοί! Καὶ γιὰ νὰ μὴν πέσει στὸν ὀνειδισμό, λέει, στὴν παγίδα τοῦ ὀνειδισμοῦ. Ποιά εἶναι ἡ παγίδα τοῦ ὀνειδισμοῦ ποὺ τὴν στήνει ὁ διάβολος; Νὰ ἀρχίσουν νὰ λένε οἱ ἄνθρωποι: «Γιὰ δὲς αὐτός, καὶ παπᾶς ἔγινε καὶ δεσπότης ἔγινε, γιὰ δές τον», καὶ γελᾶνε. Καὶ γελᾶνε. Ἀλλὰ ἀλίμονο ἐαν φτάσουμε στὸ σημεῖο νὰ γελάει ὁ λαὸς εἰς βάρος τοῦ ἐπισκόπου, εἰς βάρος τοῦ πρεσβυτέρου, εἰς βάρος τοῦ διακόνου. Γενικά, τοῦ ποιμένος. 

   Γιὰ νὰ δοῦμε τί λέει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος καὶ στὴν ἐπιστολή του πρὸς Τίτον, τὸν Ἐπίσκοπο Κρήτης. Λέει τὰ ἴδια, ἀλλὰ καὶ μερικὰ καινούργια: «δεῖ γὰρ τὸν ἐπίσκοπον ἀνέγκλητον εἶναι, ἐκεῖνο τὸ «ἀνεπίληπτος» καὶ «ἀνέγκλητος». Νὰ μὴν ἔχει τίποτα τὸ κατηγορήσιμο, ὡς Θεοῦ οἰκονόμον, βλέπετε; Διαχειριστὴς τοῦ Θεοῦ. Μὴ αὐθάδη, δὲν πρέπει νὰ εἶναι αὐθάδης. Μὴ ὀργίλον, δὲν πρέπει νὰ θυμώνει. Μὴ πάροινον, δὲν πρέπει νὰ πίνει κρασί. Μὴ πλήκτην, τὰ εἴπαμε αὐτά. Μὴ αἰσχροκερδῆ. Ἀλλὰ φιλόξενον, φιλάγαθον, σώφρονα, δίκαιον, ὅσιον, ἐγκρατῆ, ἀντεχόμενον τοῦ κατὰ τὴν διδαχὴν πιστοῦ λόγου, καὶ νὰ ὑπερασπίζεται πάντοτε τὸν ὀρθὸ λόγο καὶ λοιπά. 

   Ἐρωτήσατε νὰ σᾶς πῶ χαρακτηριστικὰ τοῦ ἀληθινοῦ ποιμένος· τὰ θέτει καὶ τὰ παραθέτει ἡ ἴδια ἡ Ἁγία Γραφή. Ὁ λαός, λοιπόν, ἔχει τὴ βοῦλα. Ποιά εἶναι ἡ βοῦλα; Εἶναι ἡ σφραγῖδα, ἡ «ἔξωθεν μαρτυρία». Καὶ ἡ ἔξωθεν μαρτυρία θὰ ἐπαναλάβω αὐτὸ ποὺ εἶπα προηγουμένως: ἂν λείπει ἡ σφραγῖδα, εἶναι ἄκυρο τὸ ἔγγραφο. Ὁ λαὸς κρατάει τὴ βοῦλα, τὴ σφραγῖδα. Καὶ ὅταν ὁ λαὸς πεῖ: «Ὄχι, δὲν σὲ θέλουμε, γιατί δὲν εἶσαι... δὲν ἔχεις καλὴ τὴ μαρτυρία». Ὅλα κατὰ τὴν ἐκκλησιαστικὴ καὶ τὴν εὐαγγελικὴ τάξη, ὅλα εἶναι ἄκυρα. Αὐτομάτως. Δὲν χρειαζόμαστε ἄλλα κριτήρια γιὰ νὰ μᾶς ποῦν τί εἶναι ἔγκυρο καὶ τί εἶναι ἄκυρο· ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ, τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ τὰ κατέγραψαν αὐτά. Βέβαια, καταφεύγουμε ὅπου καταφεύγουμε, γιατί δυστυχῶς περιφρονήσαμε τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ. Καὶ ἐμπαίζουμε τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ, λέγοντες ὅτι μὲ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον βγάζουμε τὶς ἀποφάσεις μας· κάνουμε μεγάλο λάθος. Ὁ λαὸς ἔχει τὴ βοῦλα, τὴ σφραγῖδα· αὐτὸς θὰ σφραγίσει καὶ θὰ πεῖ τὸ «ναὶ» ἢ τὸ «ὄχι». Εἶναι ὅπως σᾶς ἐξήγησα: ἡ «ἔξωθεν μαρτυρία» ποὺ λέγει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος. 

   Καὶ ἕνα τελευταῖο, ἡ ὥρα πέρασε. Προσέξτε αὐτὲς τὶς γιορτές. Ἔκλεισα τὸ θέμα· τώρα, ἕνα τρίτο σημεῖο. Προσέξτε μὴ βρεθοῦμε σὲ τόπους ἁμαρτίας. Φροντίστε νὰ ἐξομολογηθεῖτε, νὰ κοινωνήσετε. Τὸ ἀληθινὸ πανηγύρι τοῦ χριστιανοῦ εἶναι τὸ μυστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας. Φροντίστε νὰ ζεῖτε ὅπως ὁ Θεὸς θέλει. Νὰ ἔχετε προκοπὴ σὲ ὅλα. Σᾶς εὔχομαι καλὲς γιορτὲς καὶ καλὴ χρονιά. Ὁ Κύριος νὰ σᾶς εὐλογεῖ. 

🔸433η🔸ομιλία στην κατηγορία : " Ἀπαντήσεις ἀποριῶν Κατηχητικοῦ. (Ἀνωτέρου Κατηχητικοῦ Σχολείου) ".

► Όλες οι ομιλίες της Κατηγορίας :
" Ἀπαντήσεις ἀποριῶν Κατηχητικοῦ.
(Ἀνωτέρου Κατηχητικοῦ Σχολείου) " εδώ ⬇️
https://arnion.gr/index.php/diafora-uemata/pantiseis-pori-n-katixitiko
↕️
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/321.html?m=1

🔸Λίστα ομιλιών της σειράς
«Ἀπαντήσεις ἀποριῶν Κατηχητικοῦ. (Ἀνωτέρου Κατηχητικοῦ Σχολείου)».🔻
https://drive.google.com/file/d/1bnD4KlS2bRvJrfYXaOewN02780y5Z9Sg/view?usp=drivesdk

🎥 Βιντεοσκοπημένες ομιλίες της σειράς «Ἀπαντήσεις ἀποριῶν Κατηχητικοῦ. (Ἀνωτέρου Κατηχητικοῦ Σχολείου)».🔻
https://youtube.com/playlist?list=PLxBsMI6pr40pM8I69EWsOE4l3gd0pOg7b

📜 Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες της σειράς «Ἀπαντήσεις ἀποριῶν Κατηχητικοῦ. (Ἀνωτέρου Κατηχητικοῦ Σχολείου)».🔻
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%94%B9%E1%BC%88%CF%80%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82%20%E1%BC%80%CF%80%CE%BF%CF%81%CE%B9%E1%BF%B6%CE%BD%20%CE%9A%CE%B1%CF%84%CE%B7%CF%87%CE%B7%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%BF%E1%BF%A6.%0A%28%E1%BC%88%CE%BD%CF%89%CF%84%CE%AD%CF%81%CE%BF%CF%85%20%CE%9A%CE%B1%CF%84%CE%B7%CF%87%CE%B7%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%BF%E1%BF%A6%20%CE%A3%CF%87%CE%BF%CE%BB%CE%B5%CE%AF%CE%BF%CF%85%29?m=1

🔸 Απομαγνητοφώνηση και ψηφιοποίηση ομιλίας : Αθανάσιος Άμβωνας.
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=0

💠Πλήρης απομαγνητοφωνημένες σειρές ομιλιών (Βιβλία).
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%92%A0%CE%A0%CE%BB%CE%AE%CF%81%CE%B7%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%B3%CE%BD%CE%B7%CF%84%CE%BF%CF%86%CF%89%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CF%82%20%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%AD%CF%82%20%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CF%8E%CE%BD%20%28%CE%92%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%B1%29.?m=1

🔸Επεξηγηματικό βίντεο Ασπάλαθου.
https://youtu.be/8tNfAHRkTCk

__⬇️Playlist "Ασπάλαθου".⬇️__
https://aspalathos21.blogspot.com/2021/07/blog-post_83.html?m=0

🔸Όλες οι ομιλίες ~4.487~ του μακαριστού πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/4487.html?m=0

📃Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του πατρός Αθανασίου. ⬇️
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=0

📜 Αποσπάσματα ομιλιών πατρός Αθανασίου ⬇️
https://athanasioslogos.blogspot.com/?m=0

__⬇️ Facebook ⬇️__
https://www.facebook.com/groups/1637818926362004/?ref=share

🔸Κατάλογος ομιλιών πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://drive.google.com/file/d/1JmrxaObMVyTA4_pS5yuMaQdoBf8-LwBP/view?usp=drivesdk

†. Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.

Πολιτικός γάμος σημαίνει : "Δέν θέλω την ευλογία του Θεού". "Δέν χρειάζομαι τον Θεό".

†. Πῶς ξεκινάει ἕνα σπιτικό; Μὲ τὸ γάμο δύο ἀνθρώπων. Παντρεύονται καὶ κατοικοῦν στὸ καινούργιο τους σπίτι. Καινούργιο τὸ σπίτι, –συνήθως–, καινούργια καὶ ἡ οἰκογένεια. Τώρα ὅμως πρέπει ὄχι μόνο νὰ εὐλογηθεῖ τὸ σπίτι, ἀλλὰ πρέπει νὰ εὐλογηθεῖ καὶ ἡ οἰκογένεια. Καὶ ξέρετε πῶς εὐλογεῖται ἡ οἰκογένεια; Μὲ τὸν γάμο. Γι' αὐτὸ γράφει ὁ Ἅγιος Ἰγνάτιος ὁ Θεοφόρος, Ἐπίσκοπος Ἀντιοχείας, στὴν ἐπιστολή του πρὸς τὸν Ἅγιο Πολύκαρπο τὰ ἑξῆς: "Πρέπει, λέγει, μετὰ γνώμης τοῦ ἐπισκόπου τὴν ἕνωσιν ποιεῖσθαι, ἵνα ὁ γάμος ἡ κατὰ Κύριον καὶ μὴ κατ' ἐπιθυμίαν. Πάντα εἰς τιμὴν Θεοῦ γινέσθω". Ἐκεῖνοι ποὺ πρόκειται νὰ παντρευτοῦν, νὰ παντρεύονται μὲ τὴ γνώμη τοῦ Ἐπισκόπου. Δηλαδή, θὰ ἐρωτηθεῖ ἡ Ἐκκλησία. Θὰ πᾶμε στὸν πνευματικό. "Θέλεις νὰ παντρευτεῖς, θὰ λέγαμε, κορίτσι μου; Θέλεις νὰ παντρευτεῖς, ἀγόρι μου; Θὰ πᾶς νὰ πεῖς στὸν πνευματικό σου: θέλω νὰ παντρευτῶ". Ὡραία, "βρὲς μιὰ κοπέλα", θὰ σοῦ πεῖ, καὶ ἔλα νὰ μοῦ πεῖς". Θὰ βρεῖ μιὰ κοπέλα. Καὶ ἀντίστροφα γιὰ τὴν κοπέλα τὸ ἀγόρι. Βρῆκα μιὰ κοπέλα, "γιὰ πές μου," θὰ πεῖ ὁ πνευματικός. "Τί εἶναι αὐτὴ ἡ κοπέλα; Πῶς τὴν βλέπεις; Τί εἶναι ἡ οἰκογένειά της; Τί γράμματα ξέρει; Τί ἡλικίας εἶναι;". Δηλαδή, μερικὰ πράγματα —τὸ ξέρετε αὐτὸ— νὰ εἶναι κοντινά, ὅπως ἂς ποῦμε τὰ γράμματα τοῦ παιδιοῦ, ἡ ἡλικία καὶ τὸ καθεξής. Δὲν πρέπει ἡ κοπέλα νὰ εἶναι πιὸ μεγάλη ἀπὸ τὸ παιδί. Δὲν πρέπει, ἂς ποῦμε, ἐκεῖνος νὰ εἶναι, ξέρω ἐγώ, εἴκοσι χρόνια πιὸ μεγάλος ἀπὸ ἐκείνη, ἢ δεκαπέντε. Δὲν εἶναι δυνατόν. Δὲν μπορεῖ ὁ ἕνας νὰ εἶναι πάμπλουτος καὶ ὁ ἄλλος νὰ εἶναι πάμπτωχος, γιατί δὲν θὰ ὑπάρξει καλὴ κατάσταση, καὶ τὸ καθεξής. Ἢ ὁ ἕνας νὰ εἶναι καθηγητὴς πανεπιστημίου καὶ ἡ ἄλλη —ἢ ὁ ἄλλος ἀντιστοίχως— νὰ εἶναι τοῦ δημοτικοῦ σχολείου. Ὄχι, αὐτὰ πρέπει νὰ εἶναι κοντινά. 

   Κατόπιν, ἐξετάζεται ἂν εἶναι καλὸς χαρακτῆρας καὶ πῶς τὴ βλέπεις. Ὕστερα, σοῦ γεμίζει τὴν καρδιά; Σοῦ ἀρέσει; Ὅλα αὐτὰ τὰ κουβεντιάζει ὁ πνευματικός, ἡ Ἐκκλησία, μὲ τὸν ἐνδιαφερόμενο. Διότι δὲν θὰ ποῦμε σὲ δύο ἀνθρώπους ποὺ θέλουν νὰ παντρευτοῦν: "Δὲν τοὺς ἔχουμε σὲ δύο σακιὰ καὶ θὰ βγάλουμε ἀπὸ τὸ ἕνα σακὶ τὸν ἕνα καὶ ἀπὸ τὸ ἄλλο σακὶ τὸν ἄλλο, καὶ θὰ τοὺς ποῦμε: Ἐμεῖς, ἐπειδὴ ἔτσι τὸ νιώθουμε, κοιτᾶξτε, τώρα ἐσεῖς παντρευτεῖτε". Πῶς; Καὶ ἡ προσωπικὴ γνώμη ποὺ πάει;. Πρέπει, λοιπόν, κατὰ κάποιον τρόπο δύο ἄνθρωποι νὰ συμφωνήσουν, ἀλλὰ θὰ ἐρωτήσουν. Διότι μπορεῖ νὰ πεῖ ἡ Ἐκκλησία: "Παιδί μου, αὐτὴ ἡ κοπέλα δὲν σοῦ κάνει. Θὰ δυστυχησεις". Ἤ: "Κορίτσι μου, αὐτὸ τὸ παλικάρι δὲν σοῦ κάνει. Θὰ τρῶς ξύλο φέρ' εἰπεῖν. Θὰ εἶναι ἐγωιστὴς καὶ θὰ κλαῖς μέρα νύχτα", καὶ τὸ καθεξής. Ἔτσι ἀντιλαμβάνεστε ὅτι πρέπει νὰ ἐρωτηθεῖ ἡ Ἐκκλησία. Ὄχι μόνο γιὰ νὰ δώσει συμβουλές, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἐρωτηθεῖ γιὰ νὰ δώσει τὴν εὐλογία της ἡ ἐκκλησία —τὸ μεγάλο αὐτὸ θέμα, τὴν εὐλογία της. Ἔτσι λοιπόν, πρέπει νὰ πάρουν εὐλογία. Γι' αὐτὸ λέγεται: ὁ γάμος νὰ μὴν εἶναι κατ' ἐπιθυμίαν, ἀλλὰ νὰ εἶναι ὅπως ὁ Θεὸς θέλει. "Εἰς τιμὴν Θεοῦ γινέσθω", δηλαδὴ νὰ γίνεται πρὸς τιμὴν τοῦ Θεοῦ. 

   Προσέξτε κάτι ἐδῶ. Ἐὰν αὐτὰ λέγει ὁ Ἅγιος Ἰγνάτιος —καὶ ποὺ εἶναι πράξη πιὰ τῆς Ἐκκλησίας μας ἡ ἱερολογία τοῦ γάμου— σας ἐρωτῶ: τί θὰ εἴχαμε νὰ ποῦμε γιὰ τὸν πολιτικὸ γάμο; Ξέρετε τί σημαίνει πολιτικὸς γάμος; "Δὲν θέλω τὴν εὐλογία τοῦ Θεοῦ". Τ' ἀκούσατε πῶς τὸ εἶπα; "Δὲν θέλω τὴν εὐλογία τοῦ Θεοῦ, τὴν ἀποποιοῦμαι, τὴν πετάω, δὲν τὴν θέλω, δὲν χρειάζομαι τὸν Θεό. Δὲν Τὸν ἔχω ἀνάγκη τὸν Θεό". Μὰ τότε ὁ γάμος σου παιδί μου εἶναι ἀνευλόγητος. Καὶ ἄκουσε τί λέει ὁ στίχος: «Ἐὰν μὴ Κύριος οἰκοδομὴσῃ οἶκον, εἰς μάτην ἐκοπίασαν οἱ οἰκοδομοῦντες·» Ψάλμ. 126, 1 Δηλαδή, ἐὰν ὁ Κύριος δὲν οἰκοδομήσει τὸ σπιτικό σου, μάταια κοπιάζεις νὰ φτιάξεις σπιτικό. Ἂν μοῦ πεῖτε, καὶ ἐκεῖνοι οἱ γάμοι ἱερολογοῦνται καὶ πηγαίνουν στράφι, καὶ καταλήγουν σὲ διαζύγια καὶ καταλήγουν... καὶ καταλήγουν... Θὰ σᾶς ἀπαντήσω πάλι πολὺ ἁπλᾶ. Εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ παντρεύονται καὶ θεωροῦν τὸν γάμο σὰν ἕναν τύπο, σὰν μιὰ κοινωνικὴ ὑποχρέωση: "Πάω νὰ παντρευτῶ γιὰ τὰ μάτια τοῦ κόσμου" καὶ δὲν ξέρω τί ἄλλο. Στὴν πραγματικότητα ὅμως, ξέρετε, δὲν πιστεύουν τίποτα ἢ ζοῦν βρώμικη ζωή. 

   Θὰ πῶ κάτι ἀκόμα: θέλεις νὰ σὲ εὐλογήσει ὁ Θεός... πολὺ ὡραῖα, νὰ σὲ εὐλογήσει ὁ Θεός. Μὰ παιδί μου, ἐὰν ξεκίνησες τὴ ζωή σου πρὸ τοῦ γάμου μὲ πορνεία —σήμερα εἶναι συνήθεια, τὸ ξέρετε αὐτό, προχωροῦν οἱ σχέσεις τῶν νέων πρὸ τοῦ γάμου— ἐὰν λοιπὸν ξεκινᾶς πρὸ τοῦ γάμου μὲ πορνεία, σὲ ρωτῶ: πῶς ζητᾶς τώρα τὴν εὐλογία τοῦ Θεοῦ; Ἐκεῖνα τὰ στέφανα, ξέρετε τί εἶναι; Λέει ὁ Ἱερὸς Χρυσόστομος: εἶναι τὰ στέφανα τῆς νίκης στὸν τομέα, στὸν χῶρο τῆς σωφροσύνης· γιατί στάθηκες ἁγνὸς καὶ καθαρὸς μέχρι ἐκείνη τὴν ὥρα. Καὶ ἔρχεται, λοιπόν, ἡ Ἐκκλησία —ποὺ στάθηκες μπροστὰ σὲ ἐκεῖνο τὸ τραπεζάκι, ποὺ εἶναι ὑποκατάστατον τῆς Ἁγίας Τραπέζης— νὰ σὲ εὐλογήσει καὶ νὰ σοῦ πεῖ: "Μπράβο, παιδιά μας". Σᾶς στεφανώνει ἡ Ἐκκλησία γιατί μείνατε ἁγνοὶ καὶ καθαροὶ στὸν χῶρο τῆς σωφροσύνης. Αὐτὸ τὸ πρᾶγμα εἶναι παρωδία. Πᾶμε νὰ βάλουμε τὰ στεφάνια, ἀλλὰ εἶναι παρωδία. Εἶναι σὰν νὰ πάρουν κάποιον κουτσὸ ἀπ' ἔξω —γιὰ νὰ γελάσει ὁ κόσμος, ὄχι τίποτε ἄλλο— καὶ νὰ τὸν στεφανώσουν ὡς μαραθωνοδρόμο. Ἔ, μὰ πῶς δηλαδή; Τότε ὅλο τὸ στάδιο θὰ καγχάσει καὶ θὰ γελάσει. Ἔτσι καὶ ἐδῶ πέρα: ὁ οὐράνιος κόσμος γελᾶ, –ἂν γελᾶ– Κλαίει! Ὀδύρεται! Ὅτι στεφανώνονται δύο ἄνθρωποι... παρωδία! Στεφανώνονται δύο ἄνθρωποι ποὺ δὲν τοὺς ἄξιζαν οἱ στέφανοι. Γιατί; Οὔτε τοὐλάχιστον νὰ πᾶνε νὰ ἐξομολογηθοῦν; Οὔτε αὐτό. Ἀκούσατε; Οὔτε αὐτό! Ναί, ὅ,τι ἔκαναν ἔκαναν, ἀλλὰ νὰ ἐξομολογηθοῦν; Οὔτε αὐτό. Ἔ, πῶς θέλετε λοιπὸν νὰ εἶναι εὐλογημένος ὁ γάμος; Ὁ Θεὸς λέει: "Ἐγὼ θὰ εὐλογῶ". Λέει γιὰ τοὺς ἱερεῖς στὴν Παλαιὰ Διαθήκη, εἶναι στοὺς Ἀριθμούς: «καὶ ἐπιθήσουσι τὸ ὄνομά μοῦ ἐπὶ τὸὺς υἱοὺς Ἰσραήλ, καὶ ἐγὼ Κύριος εὐλογήσω αὐτοὺς» Αρ. 6, 27 Ἐσεῖς θὰ λέτε, λέγει, ἕναν τύπο εὐλογιᾶς καὶ ἐγὼ θὰ εὐλογῶ. Λοιπόν, καὶ ἡ ἱερολογία τοῦ γάμου εἶναι ἕνας τύπος. Ὁ ἱερέας λέει αὐτά, ἀλλὰ ποιός θὰ εὐλογήσει πίσω ἀπὸ τὸν ἱερέα; Θὰ εὐλογήσει ὁ Θεός. Ἂν ὅμως δὲν ὑπάρχει αὐτό, τότε; Ἔ, λοιπόν, ἀγαπητοί μου, καταλαβαίνετε ἐδῶ τί γίνεται. 

   Ἀκόμη, κάτι ποὺ λέει ὁ Ἅγιος Ἰγνάτιος, καὶ νὰ μὴν εἶναι, λέει, κατ' ἐπιθυμίαν "καὶ μὴ κατ' ἐπιθυμίαν". Τί θὰ πεῖ "κατ' ἐπιθυμίαν"; Δὲ ρωτάω τὸν Ἐπίσκοπο, δὲ ρωτάω τὴν Ἐκκλησία, δὲ ρωτάω τὸν Θεό. Μοῦ ἀρέσει τὴν παίρνω! Κι ἂν δεν τη δίνουν οἱ γονεῖς, τὴν κλέβω τὴν κοπέλα. Πολὺ ὡραῖα! Αὐτὸς ὁ γάμος λέγεται "κατ' ἐπιθυμίαν". Δὲν θὰ ἤθελα νὰ πῶ νὰ μὴ συμπαθεῖς τὸ πρόσωπο ποὺ θὰ παντρευτεῖς. Ἄπαγε! Σᾶς τὸ εἶπα προηγουμένως– ἀπ' τὸ τσουβάλι θὰ βγάλω τὸν ἕναν ἀπ' τὸ τσουβάλι τὸν ἄλλον καὶ θὰ τοὺς παντρέψουμε. Ὄχι. Θὰ δεῖ ὁ ἕνας τὸν ἄλλον. Ἂν δὲν αἰσθάνεται ἡ καρδιὰ τίποτα μέσα, πὼς θὰ γίνει ἕνας τέτοιος γάμος; Ἀλλὰ νὰ μὴν εἶναι "κατ' ἐπιθυμίαν", νὰ μὴν εἶναι δηλαδὴ γιατί μέσα σου ἔνιωσες ἕλξη, ἀλλὰ δὲν βλέπεις τίποτε ἄλλο στὸ πρόσωπο τοῦ ἀλλουνοῦ. 

   Αὐτὸ τὸ "κατ' ἐπιθυμίαν" ἔχει μιὰ τρομερὴ ἱστορία. Ἕνα ἱστορικὸ προηγούμενο μέσα στὴν Παλαιὰ Διαθήκη —ἀκούσατέ το— εἶναι στὸ βιβλίο Τωβίτ. Ὅταν ὁ Τωβίας, ὁ γιὸς τοῦ Τωβίτ, πῆγε σὲ μιὰ πολὺ μακρινὴ χώρα, στοὺς Ράγους της Μηδίας, νὰ πάρει κάτι δανεικὰ χρήματα ποὺ εἶχε δώσει ὁ πατέρας του, –ἐσυνοδεύετο, βεβαίως, ἀπὸ τὸν ἀρχάγγελο Ραφαήλ, ἀλλὰ τὸ ἀγνοοῦσε αὐτό– πῆγε σὲ κάποιο σπίτι ποὺ ἦταν καὶ συγγενικό. Δηλαδὴ βρέθηκαν πατριῶτες, κάπως ἔτσι. Αὐτὸ τὸ σπίτι εἶχε μιὰ κόρη, τὴ Σάρα. Ἡ Σάρα εἶχε τὸ ἑξῆς ἀτύχημα: τὴν πρώτη βραδιὰ ποὺ παντρεύτηκε, πρὶν ἀκόμη καλογνωριστοῦν οἱ δυό τους, πέθανε ὁ σύζυγός της, τὸ πρωὶ τὸν βρῆκαν πεθαμένο. Πῆρε δεύτερον ἄνδρα· συνέβη τὸ ἴδιο. Λέει ἐκεῖ ἡ ἱστορία ὅτι ἑπτὰ ἄνδρες πέθαναν, ὁ ἕνας μετὰ τὸν ἄλλον, καὶ τελικὰ αὐτὴ ἔμενε ἀνύπαντρη, δηλαδὴ χωρὶς ἄνδρα. Τὴν πρώτη βραδιὰ τοῦ γάμου πέθαιναν ὅλοι. Ὅταν πῆγε ἐκεῖ ὁ Τωβίας, τοῦ λέει ὁ ἄγγελος: "Κοίταξε, –ἀφοῦ εἶχαν κάποιο ψάρι βρεῖ στὸν Τίγρη ποταμό, εἶναι ἐκεῖ μιὰ μακρὰ ἱστορία, γι' αὐτό σας εἶπα νὰ διαβάσετε τὴν Παλαιὰ Διαθήκη, θὰ μάθετε πολλὰ πράγματα– θὰ κάνεις το καί το". Τὸ σπουδαῖο, ὅμως, ξέρετε ποῦ ἦταν; Ἦταν ὅτι ὅταν κλείστηκαν στὸ δωμάτιό τους τὸ νυφικό, ὁ Τωβίας καὶ ἡ Σάρα, ὁ Τωβίας, ποὺ ἤξερε τὴν ἱστορία καὶ ἦταν καὶ εὐσεβὴς νέος, λέει στὴ Σάρα: «ὡς δὲ συνεκλείσθησαν ἀμφότεροι, ἀνέστη Τωβίας ἀπὸ τῆς κλίνης καὶ εἶπεν· ἀνάστηθι, ἀδελφή, καὶ προσευξώμεθα, ἵνα ἐλεὴσῃ ἡμᾶς ὁ Κύριος» Τώβ. 8, 4 Ἀδελφή, ἔλα νὰ προσευχηθοῦμε. Ἔλα νὰ προσευχηθοῦμε. Καὶ λέει ἐκεῖ στὴν προσευχή του ὁ Τωβίας: «καὶ ἤρξατο Τωβίας λέγειν· εὐλογητὸς εἶ, ὁ Θὲὸς τῶν πατέρων ἡμῶν, καὶ εὐλογητὸν τὸ ὄνομά σοῦ τὸ ἅγιον καὶ ἔνδοξον εἰς τὸὺς αἰῶνας· εὐλογησάτωσάν σε οἱ οὐρανοὶ καὶ πᾶσαι αἱ κτίσεις σου. σὺ ἐποίησας Ἀδὰμ καὶ ἔδωκας αὐτῷ βοηθὸν Εὔαν στήριγμα τὴν γυναῖκα αὐτοῦ· ἐκ τούτων ἐγεννήθη τὸ ἀνθρώπων σπέρμα. σὺ εἶπας· οὐ κὰλὸν εἶναι τὸν ἄνθρωπον μόνον, ποιήσωμεν αὐτῷ βοηθὸν ὅμοιον αὐτῷ. καὶ νῦν, Κύριε, οὐ διὰ πορνείαν ἐγὼ λαμβάνω τὴν ἀδελφήν μου ταύτην, ἀλλὰ ἐπ᾿ ἀληθείας ἐπίταξον ἐλεῆσαὶ μὲ καὶ αὐτῇ συγκαταγηρᾶσαι. καὶ εἶπε μετ᾿ αὐτοῦ· ἀμήν». Τώβ. 8, 5~7 Κύριε, παίρνω τούτη τὴν ἀδελφή μου γιὰ σύζυγο, γιατί ἐσὺ εἶπες οἱ ἄνθρωποι νὰ παντρεύονται, ἀλλὰ δὲν τὴν παίρνω κατ' ἐπιθυμίαν, ἀλλὰ γιατί αὐτὸ εἶναι τὸ θέλημά σου κτλ. κτλ. Ὁπότε καὶ ζητάει ἀπὸ τὸν Θεὸ νὰ συγκαταγηράσει, λέει, νὰ γεράσει μαζὶ μὲ τὴ Σάρα σὲ βαθιὰ γεράματα. Καὶ ὅταν τελείωσε τὴν προσευχή, λέει ἡ Σάρα "Ἀμήν", δηλαδὴ ἔτσι νὰ γίνουν. Ἔπεσαν καὶ κοιμήθηκαν, καὶ πρὶν ξημερώσει εἶχε πάει ὁ πατέρας της καὶ ἔσκαβε τὸν ὄγδοο λάκκο γιὰ νὰ θάψει καὶ αὐτόν. Πάει, καὶ σήκωσαν λίγο τὰ παραπετάσματα —δὲν ὑπῆρχαν πόρτες ἀλλὰ παραπετάσματα— καὶ εἶδε ὅτι ἀνέπνεε καὶ δὲν εἶχε πεθάνει αὐτός. Καὶ τότε ἔζησαν καὶ γέρασαν κλπ. 

   Ποῦ ἦταν ὅλη ἡ ἱστορία; Ἦταν κάποιος δαίμονας, ὁ Ἀσμοδαῖος ὅπως ἐλέγετο, ὁ ὁποῖος ἦταν ὁ δαίμων τῆς ἐπιθυμίας. Ὅταν, λοιπόν, βλέπει κανεὶς τὸν γάμο σὰν ἐπιθυμία καὶ ὄχι σὰν μυστήριο τοῦ Θεοῦ, τότε –βέβαια δὲν πεθαίνει ὅπως τότε, ἀλλὰ πεθαίνουν καὶ ἄνθρωποι καὶ σήμερα. Βλέπετε νέοι ἄνθρωποι ἢ γυναῖκες, ἢ ἄνδρες πεθαίνουν νέοι μὲς στὸν γάμο–, ἀλλὰ κυρίως δὲν μπορεῖ νὰ εὐοδώσει αὐτὸς ὁ γάμος· δὲν θεμελιώθηκε σωστά. 

   Συνεπῶς, πρέπει νὰ ἱερολογοῦμε τὸν γάμο μας, γι' αὐτὸ καὶ ἱερολογεῖται ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία, καὶ πρέπει νὰ νιώθουμε ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἡ Ἐκκλησία μᾶς προσφέρει. Μὲ ἄλλα λόγια, τί εἶναι ὁ γάμος; Ἐπανάληψη τῆς εὐλογίας τοῦ Θεοῦ ποὺ εὐλόγησε τοὺς πρωτοπλάστους. Τί εἶπε ἐκεῖ; «Αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε». Καὶ λέει στὴ συνέχεια, εἶναι στὸ πρῶτο κεφάλαιο, στίχος 28: «καὶ εὐλόγησεν αὐτοὺς ὁ Θεός». Τοὺς εὐλόγησε ὁ Θεός. Πῶς θὰ μποροῦσαν λοιπὸν νὰ ἔχουν προκοπὴ ἂν δὲν τοὺς εὐλογοῦσε ὁ Θεός; 

   Ὅσο γιὰ τὴν τεκνογονία, τὸ λέει αὐτὸ στὸν τρίτο στίχο —θὰ τὸ δοῦμε λίγο— ἀλλὰ οἱ εὐχὲς λένε καὶ γιὰ τὴν καλλιτεκνία, ὄχι μόνο γιὰ τὴν τεκνογονία ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν καλλιτεκνία. Δὲν εἶναι παρὰ τὰ καλοφτιαγμένα παιδιά. Εἶναι τὰ γερὰ παιδιά. Εἶναι τὰ σωστὰ παιδιά. Νὰ μὴν σοῦ βγεῖ τὸ παιδὶ μὲ δυὸ κεφάλια, νὰ μὴν σοῦ βγεῖ τὸ παιδὶ καὶ νὰ εἶναι ἄρρωστο ἢ δὲν ξέρω τί ἄλλο. Αὐτὸ λέγεται καλλιτεκνία. Τὸ γερό, τὸ σωστὸ παιδί. Ὅπως ἄκουσα κάποτε ἐδῶ στὴ Θεσσαλία —καὶ μοῦ ἔκανε πολὺ ἐντύπωση— τὸ παιδὶ ποὺ θὰ γεννηθεῖ, ἀκοῦστε, νὰ ἔχει (ἴσως νὰ τὸ λέτε καὶ ἐσεῖς) "νὰ ἔχει τὰ σημάδια του". Ναί, αὐτὸ εἶναι τὸ χαρακτηριστικό. Νὰ εἶναι σωστὸς ἄνθρωπος. 

Απόσπασμα απο την🔸3η🔸ομιλία στην κατηγορία : " Μηνύματα Ψαλμῶν ".

► Όλες οι ομιλίες της Κατηγορίας :
" Μηνύματα Ψαλμῶν. Μηνύματα ἀπό τον
Ἱερόν Ψαλτήρα ". ⬇️
https://arnion.gr/index.php/palaia-diauhkh/mhnymata-calmvn
↕️
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/blog-post_61.html?m=1

🔸Λίστα ομιλιών της σειράς
«Μηνύματα Ψαλμῶν».🔻
https://drive.google.com/file/d/16LznA9L3kPeOao0L8-hhNd2NskdCjTHE/view?usp=drivesdk

📜 Απομαγνητοφωνημενες ομιλίες της σειράς «Μηνύματα Ψαλμῶν».🔻
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%94%B9%CE%9C%CE%B7%CE%BD%CF%8D%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1%20%CE%A8%CE%B1%CE%BB%CE%BC%CF%8E%CE%BD.?m=1

🔸 Απομαγνητοφώνηση και ψηφιοποίηση ομιλίας : Αθανάσιος Άμβωνας.

💠Πλήρης απομαγνητοφωνημένες σειρές ομιλιών (Βιβλία).
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%92%A0%CE%A0%CE%BB%CE%AE%CF%81%CE%B7%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%B3%CE%BD%CE%B7%CF%84%CE%BF%CF%86%CF%89%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CF%82%20%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%AD%CF%82%20%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CF%8E%CE%BD%20%28%CE%92%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%B1%29.?m=1

🔸Επεξηγηματικό βίντεο Ασπάλαθου.
https://youtu.be/8tNfAHRkTCk

__⬇️Playlist "Ασπάλαθου".⬇️__
https://aspalathos21.blogspot.com/2021/07/blog-post_83.html?m=0

📃Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του πατρός Αθανασίου. ⬇️
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=0

🔸Όλες οι ομιλίες ~4.487~ του μακαριστού πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/4487.html?m=0

📜 Αποσπάσματα ομιλιών πατρός Αθανασίου ⬇️
https://athanasioslogos.blogspot.com/?m=0

__⬇️ Facebook ⬇️__
https://www.facebook.com/groups/1637818926362004/?ref=share

🔸Κατάλογος ομιλιών πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://drive.google.com/file/d/1JmrxaObMVyTA4_pS5yuMaQdoBf8-LwBP/view?usp=drivesdk

†. Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.

Στήν ὑπάρχουσα στή Γῆ ἀδικία, ποῦ βρίσκεται ὁ Θεός τῆς ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ;

†. Στὴ ζωὴ αὐτὴ ποὺ ζοῦμε, παρατηροῦμε ἀδικίες. Ἄνθρωποι μὲ πνεῦμα Θεοῦ καὶ ἀγαθοὶ ὑποφέρουν καὶ εἶναι δυστυχισμένοι, ἐνῷ ἄλλοι, ποὺ εἶναι ἄπιστοι, καλοπερνοῦν. Γιατί τὰ ἐπιτρέπει αὐτὰ ὁ Θεὸς τῆς δικαιοσύνης; 

   Μάλιστα, ὁ Θεὸς τῆς δικαιοσύνης. Ἴσως ξεχνᾶμε ὅτι ὁ Θεὸς θὰ ἀσκήσει τὴ δικαιοσύνη Του. Ἀλλὰ μέσα στὴν ἱστορία, μᾶς ἔδωσε ὅλα τὰ περιθώρια νὰ ἐκφράσουμε τὴν ἐλευθερία μας. Ἂν ὑπάρχουν ἄνθρωποι ποὺ πεινοῦν καὶ ἄνθρωποι ποὺ καλοτρῶνε, εἶναι γιατί οἱ ἴδιοι ἔχουν αὐτὴ τὴν ἀδικία μέσα τους. Δηλαδή, ἡ κοινωνικὴ ἀδικία εἶναι ἔργο τῶν ἴδιων τῶν ἀνθρώπων ποὺ ζοῦν μέσα σὲ μιὰ κοινωνία· ἔργο τῶν ἀνθρώπων. 

   Καὶ θὰ μοῦ πεῖτε: "Γιατί δὲν ἐπεμβαίνει ὁ Θεός;". Μὰ δὲν ἐπεμβαίνει διότι δὲν εἶναι κράτος ὁ Θεός. Κράτος ξέρετε τί σημαίνει· κράτος σημαίνει νόμος καὶ χωροφύλακας. Ἂν δὲν ἔχουμε τὸν νόμο καὶ τὸν χωροφύλακα, δὲν ἔχουμε κράτος. Αὐτὸ εἶναι πολὺ στοιχειῶδες. Ὁ Θεός, λοιπόν, δὲν εἶναι οὔτε κράτος οὔτε χωροφύλακας, ἂς τὸ καταλάβουμε αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Μᾶς ἔκανε ἐλευθέρους καὶ μᾶς ἀφήνει. Ἀλλὰ θὰ μᾶς κρίνει στὸ τέλος. Καὶ κρίνει μέσα στὴν ἱστορία. Κρίνει. Ἔχουμε τὴ λεγόμενη μερικὴ κρίση· πρόσωπα καὶ λαοὺς κρίνει. Ἀλλὰ θὰ κρίνει προπαντὸς εἰς τὸ τέλος, στὴ λεγόμενη Γενικὴ Κρίση. Μὴν αἰτιώμαστε, λοιπόν, ὅτι ὁ Θεὸς εἶναι ἄδικος καὶ διερωτώμαστε πῶς Τὸν λέμε "Θεὸ τῆς δικαιοσύνης" καὶ ἄλλα πολλά. Μάλιστα, αὐτὸ λέγεται ὡς δικαιολογία ἀπὸ πολλοὺς ποὺ θέλουν νὰ ἀπορρίψουν τὸν Χριστιανισμό. Καὶ λέγουν ὅτι ὁ Χριστιανισμός, δύο χιλιάδες χρόνια τώρα, ἔχει ἀποτύχει. Ἔτσι, ἔχουν χαλκεύσει αὐτὸ τὸ κατασκεύασμα ποὺ λέγεται "Νέα Ἐποχὴ" (New Age) —"Νέα Ἐποχή", ἐπειδή, ὅπως λένε, ξόφλησε ὁ Χριστιανισμός. Σὲ τί ξόφλησε; Στὸ θέμα τῆς σωτηρίας; Μὰ ὁ Χριστιανισμὸς δὲν εἶναι κοινωνικὴ δικαιοσύνη, προσέξτε τὸ αὐτό. Διότι, ἂν ἦταν κοινωνικὴ δικαιοσύνη, τότε θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπεμβαίνει ὁ Χριστὸς ἀνὰ πᾶσα στιγμὴ καὶ νὰ ἐπιβάλλει τὴ δικαιοσύνη μέσα εἰς τὴν ἀνθρωπότητα. Ἐδῶ βλέπει κανεὶς τὸ λάθος, τὸ τεράστιο λάθος τῆς ἀντιλήψεως μᾶς περὶ τοῦ χριστιανισμοῦ. Νομίσαμε ὅτι ὁ χριστιανισμὸς εἶναι κοινωνικὴ δικαιοσύνη. Γιατί; Γιατί τὸν κάναμε δικαιοσύνη, τὸν κάναμε πολιτισμό, τὸν χριστιανισμό. Τὸν κάναμε πολλὰ τέτοια πράγματα, ποὺ δὲν εἶναι αὐτὰ τὰ πράγματα ὁ χριστιανισμός. Ὁ χριστιανισμὸς εἶναι ἀνάσταση Χριστοῦ, ἀνάσταση νεκρῶν. Ἂς τὸ πάρουμε εἴδηση αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Νὰ συμμορφωθῶ μὲ ὅ,τι λέει ὁ Χριστός, νὰ πιστέψω στὸ θεανθρώπινο πρόσωπό Του. Θὰ τύχω δὲ ἀναστάσεως νεκρῶν, διότι καὶ ἐκεῖνος ἀνεστήθη ἀπὸ τοὺς νεκρούς. Αὐτὸ εἶναι ὁ χριστιανισμός. 

   Ἀλήθεια, πόσες ἀναστάσεις ἔκανε ὁ Χριστός; Μόνο τρεῖς. Τοὐλάχιστον τρεῖς καταγράφονται στὰ Εὐαγγέλια. Πόσους τυφλοὺς ἐθεράπευσε; Δέκα, εἴκοσι, τριάντα; Πάντως βάλτε περισσότερους ἀπὸ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι καταγράφονται. Τόσοι ἦσαν οἱ τυφλοὶ ἢ οἱ παράλυτοι ἢ οἱ δαιμονισμένοι μέσα στὴ χώρα τοῦ Ἰσραήλ; Ὄχι, προφανῶς. Αὐτὰ ἦταν δείγματα τοῦ ποιός εἶναι. Γιατί ἀλλιώτικα, ἂν ἐρχόταν νὰ ἐπιβάλει τὴν κοινωνικὴ δικαιοσύνη καὶ τὴν ἀποκατάσταση τοῦ ἀνθρώπου, θὰ ἔπρεπε τότε, πρῶτα-πρῶτα, νὰ διώξει τοὺς Ρωμαίους κατακτητὲς ἀπὸ τὴν Παλαιστίνη. Ἔκανε κάτι τέτοιο ὁ Χριστός; Ἐπειδὴ δὲ οἱ Ἑβραῖοι εἴχανε τέτοιου εἴδους ἀντίληψη περὶ μεσσίου, γι' αὐτὸ καὶ δὲν ἐπίστευσαν εἰς τὸν Χριστό. Καὶ ἐπειδὴ ἐξακολουθοῦν ἀκόμη καὶ Χριστιανοί μας σήμερα νὰ ἔχουνε μιὰ ἀνάλογη ἀντίληψη, ὅτι ὁ Χριστὸς εἶναι ὑπηρέτης κοινωνικῆς δικαιοσύνης καὶ πολιτισμοῦ, γι' αὐτὸ ἐγκαταλείπουν τὸν Χριστό. Λάθος. Τεράστιον λάθος. Πρέπει λοιπὸν νὰ ἀντιληφθοῦμε τί ἀκριβῶς εἶναι ὁ Χριστιανισμός, γιὰ νὰ μὴν κάνουμε αὐτὰ τὰ λάθη. 

🔸849η🔸ομιλία στην κατηγορία : " Ἀπαντήσεις ἀποριῶν Κατηχητικοῦ. (Ἀνωτέρου Κατηχητικοῦ Σχολείου) ".

► Όλες οι ομιλίες της Κατηγορίας :
" Ἀπαντήσεις ἀποριῶν Κατηχητικοῦ.
(Ἀνωτέρου Κατηχητικοῦ Σχολείου) " εδώ ⬇️
https://arnion.gr/index.php/diafora-uemata/pantiseis-pori-n-katixitiko
↕️
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/321.html?m=1

🔸Λίστα ομιλιών της σειράς
«Ἀπαντήσεις ἀποριῶν Κατηχητικοῦ. (Ἀνωτέρου Κατηχητικοῦ Σχολείου)».🔻
https://drive.google.com/file/d/1bnD4KlS2bRvJrfYXaOewN02780y5Z9Sg/view?usp=drivesdk

🎥 Βιντεοσκοπημένες ομιλίες της σειράς «Ἀπαντήσεις ἀποριῶν Κατηχητικοῦ. (Ἀνωτέρου Κατηχητικοῦ Σχολείου)».🔻
https://youtube.com/playlist?list=PLxBsMI6pr40pM8I69EWsOE4l3gd0pOg7b

📜 Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες της σειράς «Ἀπαντήσεις ἀποριῶν Κατηχητικοῦ. (Ἀνωτέρου Κατηχητικοῦ Σχολείου)».🔻
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%94%B9%E1%BC%88%CF%80%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82%20%E1%BC%80%CF%80%CE%BF%CF%81%CE%B9%E1%BF%B6%CE%BD%20%CE%9A%CE%B1%CF%84%CE%B7%CF%87%CE%B7%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%BF%E1%BF%A6.%0A%28%E1%BC%88%CE%BD%CF%89%CF%84%CE%AD%CF%81%CE%BF%CF%85%20%CE%9A%CE%B1%CF%84%CE%B7%CF%87%CE%B7%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%BF%E1%BF%A6%20%CE%A3%CF%87%CE%BF%CE%BB%CE%B5%CE%AF%CE%BF%CF%85%29?m=1

🔸 Απομαγνητοφώνηση και ψηφιοποίηση ομιλίας : Αθανάσιος Άμβωνας.

💠Πλήρης απομαγνητοφωνημένες σειρές ομιλιών (Βιβλία).
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%92%A0%CE%A0%CE%BB%CE%AE%CF%81%CE%B7%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%B3%CE%BD%CE%B7%CF%84%CE%BF%CF%86%CF%89%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CF%82%20%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%AD%CF%82%20%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CF%8E%CE%BD%20%28%CE%92%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%B1%29.?m=1

🔸Επεξηγηματικό βίντεο Ασπάλαθου.
https://youtu.be/8tNfAHRkTCk

__⬇️Playlist "Ασπάλαθου".⬇️__
https://aspalathos21.blogspot.com/2021/07/blog-post_83.html?m=0

🔸Όλες οι ομιλίες ~4.487~ του μακαριστού πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/4487.html?m=0

📃Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του πατρός Αθανασίου. ⬇️
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=0

📜 Αποσπάσματα ομιλιών πατρός Αθανασίου ⬇️
https://athanasioslogos.blogspot.com/?m=0

__⬇️ Facebook ⬇️__
https://www.facebook.com/groups/1637818926362004/?ref=share

🔸Κατάλογος ομιλιών πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://drive.google.com/file/d/1JmrxaObMVyTA4_pS5yuMaQdoBf8-LwBP/view?usp=drivesdk

†. Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.

Γιατί η ζωή στους ασεβείς τα δίνει όλα, ενώ στους δικαίους στερεί και αυτά που έχουν, και διώκονται;

†. Μπορεῖτε νὰ μᾶς λύσετε τὴν ἑξῆς ἀπορία: Γιατί ἡ ζωὴ στοὺς ἀσεβεῖς τὰ δίνει ὅλα καὶ στοὺς δικαίους στερεῖ καὶ αὐτὰ ποὺ ἔχουν, καὶ γιατί οἱ δίκαιοι διώκονται, –προσθέτω– καὶ ὑποφέρουν; 

    Εἶναι ἕνα ἐρώτημα τὸ ὁποῖο κατέχει μιὰ κεντρικὴ θέση μέσα στὸν χῶρο τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης: «τί ὅτι ὁδὸς ἀσεβῶν εὐοδοῦται;» Ἴερ. 12, 1 γιατί εὐοδοῦται —ὅλα τοῦ πηγαίνουν καλὰ— τοῦ ἀσεβοῦς, ἐνῷ ἀντίθετα πολλὲς φορὲς οἱ δίκαιοι ἔχουν πολλὲς περιπέτειες στὴ ζωή τους; Ἡ ἀπάντηση ἦταν δύσκολη στὴν Παλαιὰ Διαθήκη, δόθηκε στὴν Καινὴ Διαθήκη. Μάλιστα, γιὰ νὰ δεῖτε πόσο δύσκολη εἶναι ἡ ἀπάντηση, ἀρκεῖ νὰ σᾶς θυμίσω τὴν ἱστορία τοῦ Ἰώβ —ἂν τὴν διαβάσατε ὁλόκληρη. Τὸ βιβλίο τοῦ Ἰὼβ εἶναι, βεβαίως, ἕνα καταπληκτικὸ βιβλίο, ἀπὸ τὰ λεγόμενα δύσκολα βιβλία. Ὁ Ἰὼβ εἶναι εὐτυχέστατος, πλούσιος, ἄρχοντας, ἔχει πολλὰ παιδιὰ καὶ ὅλα τοῦ πηγαίνουν καλά, ὅταν κάποια στιγμή, μέσα σὲ μιὰ μέρα, ὅλα ἀναποδογυρίζονται. Σκοτώθηκαν ὅλα τὰ παιδιά του σὲ ἕνα γεῦμα ποὺ εἶχαν στὸ σπίτι τοῦ μεγάλου ἀδελφοῦ. Ἐνῷ ὅλοι ἦταν στὸ συμπόσιο, φύσηξε ἕνας φοβερός, δυνατὸς ἄνεμος, τὸν ὁποῖο προκάλεσε ὁ διάβολος, ἔπεσε ἡ σκεπὴ καὶ τοὺς σκότωσε ὅλους. «ἐξαίφνης πνεῦμα μέγα ἐπῆλθεν ἐκ τῆς ἐρήμου καὶ ἥψατο τῶν τεσσάρων γωνιῶν τῆς οἰκίας, καὶ ἔπεσεν ἡ οἰκία ἐπὶ τὰ παιδία σου, καὶ ἐτελεύτησαν· ἐσώθην δὲ ἐγὼ μόνος καὶ ἦλθον τοῦ ἀπαγγεῖλαί σοι.» Ἰώβ. 1, 19 Καταφθάνουν οἱ δοῦλοι —πάντα ἕνας σωζόταν γιὰ τὴν ἐπίταση τοῦ πόνου τοῦ Ἰὼβ— καὶ τοῦ λένε: «καὶ ἰδοὺ ἄγγελος ἦλθε πρὸς Ἰὼβ καὶ εἶπεν αὐτῷ· τὰ ζεύγη τῶν βοῶν ἠροτρία, καὶ αἱ θήλειαι ὄνοι ἐβόσκοντο ἐχόμεναι αὐτῶν, καὶ ἐλθόντες οἱ αἰχμαλωτεύοντες ᾐχμαλώτευσαν αὐτὰς καὶ τὸὺς παῖδας ἀπέκτειναν ἐν μαχαίραις· σωθεὶς δὲ ἐγὼ μόνος ἦλθον τοῦ ἀπαγγεῖλαί σοι.» Ἰώβ. 1, 14΄15 

«ἔτι τούτου λαλοῦντος, ἦλθεν ἕτερος ἄγγελος καὶ εἶπε πρὸς Ἰὤβ· πῦρ ἔπεσεν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ κατέκαυσε τὰ πρόβατα καὶ τὸὺς ποιμένας κατέφαγεν ὁμοίως· σωθεὶς δὲ ἐγὼ μόνος ἦλθον τοῦ ἀπαγγεῖλαί σοι.» Ἰώβ. 1, 16 

«ἔτι τούτου λαλοῦντος ἦλθεν ἕτερος ἄγγελος καὶ εἶπε πρὸς Ἰὤβ· οἱ ἱππεῖς ἐποίησαν ἡμῖν κεφαλὰς τρεῖς καὶ ἐκύκλωσαν τὰς καμήλους καὶ ᾐχμαλώτευσαν αὐτὰς καὶ τὸὺς παῖδας ἀπέκτειναν ἐν μαχαίραις· ἐσώθην δὲ ἐγὼ μόνος καὶ ἦλθον τοῦ ἀπαγγεῖλαί σοι.» Ἰώβ. 1, 17 

«ἔτι τούτου λαλοῦντος ἄλλος ἄγγελος ἔρχεται λέγων τῷ Ἰὤβ· τῶν υἱῶν σου καὶ τῶν θυγατέρων σου ἐσθιόντων καὶ πινόντων παρὰ τῷ ἀδελφῷ αὐτῶν τῷ πρεσβυτέρῳ,» Ἰώβ. 1, 18 "Ξέρεις, μόνο ἐγὼ σώθηκα νὰ σοῦ πῶ ὅτι, δὲν γλίτωσε τίποτα ἀπὸ τὰ αἰγοπρόβατά σου". Καταφθάνει ἄλλος: "Ξέρεις, μόνο ἐγὼ γλίτωσα καὶ ἦρθα νὰ σοῦ τὸ πῶ, τίποτα δὲν ἔμεινε ἀπὸ τὰ ὑποζύγιά σου" καὶ οὕτω καθ' ἑξῆς, τὶς καμῆλες σοῦ κ.λπ. Ὅλα τὰ ἅρπαξαν ληστές, σκοτωμὸς καὶ μαχαίρι. Ὁ Ἰὼβ ἔμεινε σύξυλος. Ὅταν φθάνουν τρεῖς φίλοι του βασιλεῖς —πιθανότατα ὁ Ἰὼβ ἦταν καὶ αὐτὸς βασιλιᾶς, ἐννοῶντας τὴν ἔννοια τοῦ τοπικοῦ βασιλιᾶ, ὅπως εἴχαμε καὶ ἐδῶ στὴν Ἑλλάδα τότε, δηλαδὴ τοπικοὶ βασιλεῖς, ἄρχοντες μιᾶς πόλεως, μιᾶς μικρῆς περιοχῆς— φθάνουν, λοιπόν, τρεῖς φίλοι του βασιλεῖς ὅταν εἶδαν τὴ δυστυχία του, νὰ κάθεται σὰν ἕνα σωρὸ κοπριά, λεπρός, τὰ εἶχε χάσει ὅλα. Ἦταν τόση ἡ ἔκπληξή τους, ποὺ τρεῖς μέρες δὲν μποροῦσαν νὰ μιλήσουν. Τὸ ἔπαθα κάποτε κι ἐγὼ σὲ μιὰ κηδεία κάποιου προσώπου· δὲν μποροῦσα νὰ ἀρθρώσω λέξη, εἶχα πάθει κάτι. Τρεῖς μέρες αὐτοὶ δὲν μποροῦσαν νὰ μιλήσουν. Μίλησαν κάποτε καὶ τοῦ ἔλεγαν: "Πρέπει νὰ κάνεις κάποια ἁμαρτία γιὰ νὰ πάθεις τέτοιο μέγεθος συμφορᾶς". Καὶ ἐκεῖνος νὰ λέει: "Ὄχι". Βέβαια ὁ Ἰὼβ δὲν γνώριζε, θὰ λέγαμε, τὰ παρασκήνια τῆς ἱστορίας του. Τὰ παρασκήνια ἦταν ὅτι ὁ διάβολος, κατὰ παραχώρηση τοῦ Θεοῦ, τοῦ ἐπέφερε αὐτὴν ὅλη τὴν καταστροφή. Ἀλλὰ κανεὶς δὲν μποροῦσε νὰ ἐξηγήσει τὸ τέλος. 

    Πάντως, στὸ βιβλίο τοῦ Ἰὼβ τίθεται τὸ "γιατί ὁ δίκαιος πάσχει". Τὸ πρόβλημα αὐτὸ στὴ θεολογία λέγεται "πρόβλημα τῆς θεοδικίας", μιᾶς καὶ ἔγινε κουβέντα. Δηλαδή, ὅτι ὁ Θεός, τρόπον τινά, εἰσάγεται εἰς δίκην, ὁ Θεός, γιὰ νὰ ἀπολογηθεῖ ὁ Θεὸς γιατί νὰ ὑπάρχει ἡ ἀδικία στὸν εὐσεβῆ τὴ στιγμὴ ποὺ οἱ ἀσεβεῖς εὐοδοῦνται καὶ ἔχουν ἀγαθὰ πολλὰ κ.λπ. κ.λπ. Ἡ ἀπάντηση βέβαια καὶ ἐκεῖ δόθηκε· στὸ βιβλίο τοῦ Ἰὼβ εἶναι ἡ λύση τοῦ δράματος. Ἀποτείνουμε τὸ λόγο στὰ μεγάλα μας παιδιὰ νὰ τὸ ξέρουν αὐτό, ὅπως καὶ σὲ μιὰ ἀρχαία θεατρικὴ πράξη, ἔχουμε στὸ τέλος τὴ λύση τοῦ δράματος. Δίδεται ἡ ἀπάντηση, ἀλλὰ ἐν τούτοις παρέμενε πάντοτε ἕνα πρόβλημα.Το πρόβλημα αὐτὸ λύθηκε στὴν Καινὴ Διαθήκη, πού; στὸ πρόσωπο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Τὸ ἀναφέρει ὁ Ἠσαΐας αὐτό, στὸ 53ο κεφάλαιό του: ὁ δίκαιος πάσχει. Γιατί πάσχει; Ὁ Χριστὸς διέπραξε τίποτε ἁμαρτίες γι' αὐτὸ πάσχει; Ὁ δίκαιος πάσχει. Ἀλλά —προσέξτε— πάσχει γιὰ πολλοὺς λόγους· κατ' ἀρχάς, διότι ὁ διάβολος εἶναι παρών, φθονεῖ τὸν δίκαιον καὶ τοῦ προκαλεῖ προβλήματα. 

Δεύτερον ἡ παρουσία κόσμος, ἡ παρουσία κόσμος, αὐτὸ τὸ σχῆμα τὸ φοβερό, ὁ ὁποῖος κόσμος δὲν ἀνέχεται τοὺς δίκαιους ἀνάμεσά του, διότι ὁ κόσμος ἐλέγχεται ἀπὸ τὴν παρουσία τοῦ δικαίου καὶ δημιουργεῖ προβλήματα. Διαβάστε παρακαλῶ στὰ πρῶτα κεφάλαια ἐκεῖ, τῆς Σοφίας Σολομῶντος, νὰ δεῖτε πῶς σκέφτονται οἱ ἄνθρωποι οἱ ἁμαρτωλοί, δηλαδὴ ὁ κόσμος εἰς βάρος τοῦ εὐσεβοῦς. Μᾶς εἶναι, λέγει, δύσχρηστος, μᾶς εἶναι καὶ βλεπόμενος ἀκόμη, μᾶς εἶναι βαρύς. Πῶς θὰ μπορέσουμε, λοιπόν, νὰ τὸν ἐξολοθρεύσουμε; «ἐνεδρεύσωμεν δὲ τὸν δίκαιον, ὅτι δύσχρηστος ἡμῖν ἐστι καὶ ἐναντιοῦται τοῖς ἔργοις ἡμῶν καὶ ὀνειδίζει ἡμῖν ἁμαρτήματα νόμου καὶ ἐπιφημίζει ἡμῖν ἁμαρτήματα παιδείας ἡμῶν· / ἐπαγγέλλεται γνῶσιν ἔχειν Θεοῦ καὶ παῖδα Κυρίου ἑαυτὸν ὀνομάζει· / ἐγένετο ἡμῖν εἰς ἔλεγχον ἐννοιῶν ἡμῶν· βαρὺς ἐστιν ἡμῖν καὒ βλεπόμενος, / ὅτι ἀνόμοιος τοῖς ἄλλοις ὁ βίος αὐτοῦ, καὶ ἐξηλλαγμέναι αἱ τρίβοι αὐτοῦ· / εἰς κίβδηλον ἐλογίσθημεν αὐτῷ, καὶ ἀπέχεται τῶν ὁδῶν ἡμῶν ὡς ἀπὸ ἀκαθαρσιῶν· μακαρίζει ἔσχατα δικαίων καὶ ἀλαζονεύεται πατέρα Θεόν. ἴδωμεν εἰ οἱ λόγοι αὐτοῦ ἀληθεῖς, καὶ πειράσωμεν τὰ ἐν ἐκβάσει αὐτοῦ· / εἰ γὰρ ἐστιν ὁ δίκαιος υἱὸς Θεοῦ, ἀντιλήψεται αὐτοῦ καὶ ῥὕσεται αὐτὸν ἐκ χεὶρὸς ἀνθεστηκότων. ὕβρει καὶ βασὰνῳ ἐτάσωμεν αὐτόν, ἵνα γνῶμεν τὴν ἐπικείκειαν αὐτοῦ καὶ δοκιμάσωμεν τὴν ἀνεξικακίαν αὐτοῦ· / θανὰτῳ ἀσχήμονι καταδικάσωμεν αὐτόν, ἔσται γὰρ αὐτοῦ ἐπισκοπὴ ἐκ λόγων αὐτοῦ. Ταῦτα ἐλογίσαντο, καὶ ἐπλανήθησαν· ἀπετύφλωσε γὰρ αὐτοὺς ἡ κακία αὐτῶν, / καὶ οὐκ ἔγνωσαν μυστήρια Θεοῦ, οὐδὲ μὶσθὸν ἤλπισαν ὁσιότητος, οὐδὲ ἔκριναν γέρας ψυχῶν ἀμώμων. ὅτι ὁ Θὲὸς ἔκτισε τὸν ἄνθρωπον ἐπ᾿ ἀφθαρσὶᾳ καὶ εἰκόνα τῆς ἰδίας ἰδιότητος ἐποίησεν αὐτὸν· / φθὸνῳ δὲ διαβόλου θάνατος εἰσῆλθεν εἰς τὸν κόσμον, / πειράζουσι δὲ αὐτὸν οἱ τῆς ἐκείνου μερίδος ὄντες.» Σόφ. Σόλ. 2, 12΄25 Δεύτερος, λοιπόν, παράγων εἶναι ὁ κόσμος ποὺ δημιουργεῖ προβλήματα εἰς τὸν δίκαιο. 

    Καὶ τρίτον, ἐδῶ προσέξτε τώρα, βέβαια, ὅσο δίκαιος καὶ ἂν εἶναι κανείς. Δίκαιος ἐννοεῖται μὲ τὴν εὐρεῖα ἔννοια, ποὺ θὰ πεῖ ἐνάρετος, ἅγιος. Δὲν ἔχει κάποιες ἁμαρτίες; Τέλειος δὲν εἶναι κανένας. Ἔτσι, στὴν παροῦσα ζωὴ θὰ πρέπει ὁ δίκαιος νὰ ξεπληρώσει τὶς ὅποιες κάποιες ἁμαρτίες του, τὶς ἀτέλειές του, γιὰ νὰ δεχθεῖ ὁλόκληρη τὴν ἀμοιβὴ τῶν μισθῶν τοῦ δικαίου εἰς τὴν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, κατὰ θεία δικαιοσύνη. Ὅπως καὶ ὁ ἀσεβής. Δὲν ὑπάρχει ἀσεβὴς ἑκατὸ τοῖς ἑκατὸ· δὲν ἔχει καὶ αὐτὸς κάποιες καλοσύνες; Δύο, τρία, πέντε, δέκα τοῖς ἑκατό. Ὁπότε ἐδῶ, στὴν παροῦσα ζωή, ὁ Θεὸς ὡς ἔπος εἰπεῖν, τὸν ἐξοφλὰ μὲ ἀγαθά, διότι θὰ τιμωρηθεῖ εἰς τὴν ἄλλη ζωή. Γιὰ λόγους πάλι δικαιοσύνης, ὁ Θεὸς τοῦ δίνει, μὲ βάση τὰ ἀγαθὰ ποὺ ἔκανε, πλούτη καὶ ὑγεία καὶ ἄλλα πολλά. Ἀλλὰ ἔχει νὰ πληρώσει εἰς τὴν ἄλλη ζωή. Νὰ σᾶς τὸ κατοχυρώσω. 

    Ἡ παραβολὴ τοῦ Πλουσίου καὶ τοῦ Λαζάρου αὐτό μας διδάσκει. Λέει τὸν ἑξῆς μυστηριώδη λόγο ὁ Ἀβραὰμ εἰς τὸν Πλούσιο ποὺ εἶναι εἰς τὸν Ἅδη –ὁ Λάζαρος ὁ πτωχὸς εἶναι εἰς τοὺς κόλπους τοῦ Ἀβραάμ, δηλαδὴ εἰς τὸν Παράδεισο–: «εἶπε δὲ Ἀβραὰμ· τέκνον, μνήσθητι ὅτι ἀπέλαβες σὺ τὰ ἀγαθὰ σοῦ ἐν τῇ ζῶῇ σου, καὶ Λάζαρος ὁμοίως τὰ κακὰ· νῦν δὲ ὧδὲ παρακαλεῖται, σὺ δὲ ὀδυνᾶσαι·» Λούκ. 16,25 "Παιδί μου", λέει εἰς τὸν Πλούσιο, "θυμήσου ὅτι ἐσὺ ἀπέλαβες τὰ ἀγαθά σου, ἐνῷ αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος, ὁ Λάζαρος, ἀπέλαβε τὰ κακὰ εἰς τὴν ζωή". Θὰ μποροῦσε κάποιος νὰ πεῖ: "Καὶ εἶναι κακὸ νὰ ἀπολαύσω τὰ ἀγαθὰ μοῦ εἰς τὴν ζωὴν αὐτήν;" Δὲν εἶναι κακό. Προσέξτε το, δὲν εἶναι κακὸ Ἀλλὰ μήπως ἐκεῖ μὲ ἐξοφλὰ ὁ Θεός, γιὰ νὰ μὲ τιμωρήσει μετὰ εἰς τὸν ἅδη; Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάντηση ἐκεῖ. Τὸ βλέπει κανεὶς πάρα πάρα πολὺ καθαρά. 

    Γι' αὐτὸν τὸν λόγο, μὴ βγάζομαι κρίσεις καὶ συμπεράσματα, ἀλλὰ καὶ κάτι πολὺ σπουδαῖο. Ποιός μᾶς λέει ὅτι ἂν ἔχουμε μιὰ στέρηση ἀγαθῶν, ἂν ἔχουμε μιὰ ἀπουσία ὑγείας, ἂν ἔχουμε διωγμὸ καὶ κατατρεγμό, ὅτι αὐτὰ τὰ στοιχεῖα δὲν εἶναι στοιχεῖα ἁγιότητας; Ξέρετε τί λέει στὴν πρὸς Ἑβραίους ἐπιστολὴ ὁ Ἀπόστολος Παῦλος; «ὁ δὲ ἐπὶ τὸ συμφέρον, εἰς τὸ μεταλαβεῖν τῆς ἁγιότητος αὐτοῦ». Ἔβρ. 12,10 Ὅτι περνᾶτε ὅ,τι περνᾶτε, γιὰ νὰ μεταλάβετε τῆς ἁγιότητας Αὐτοῦ. Δηλαδή, νὰ γίνετε μέτοχοι τοῦ Χριστοῦ, νὰ γίνετε μέτοχοι τῆς ἁγιότητας τοῦ Χριστοῦ. Διότι μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν θὰ πετύχετε τὸν ἁγιασμό σας, μὲ τὰ δεινά, μὲ τὶς δοκιμασίες. Εἶναι θαυμάσιο ὑλικὸ οἱ δοκιμασίες γιὰ τὴν ἀπόκτηση τῆς ἁγιότητος. Αὐτὸ μάλιστα τὸ τελευταῖο εἶναι ἐξαιρετικὰ σημαντικό. Δὲν λέγει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος: «ὅτι διὰ πολλῶν θλίψεων δεῖ ἡμᾶς εἰσελθεῖν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ;» Πράξεις 14, 22 Γιατί, Ἀπόστολε Παῦλε, διὰ πολλῶν θλίψεων, δηλαδὴ μὲ καταστάσεις δυσάρεστες πρέπει νὰ μποῦμε στὴ βασιλεία τοῦ Θεοῦ; Βάζει ἐκεῖνο τὸ "δεῖ" —δέλτα, ἔψιλον γιῶτα, περισπωμένη— ποὺ θὰ πεῖ "πρέπει". Μὲ πολλὲς θλίψεις "πρέπει", εἶναι ὅ,τι σᾶς εἶπα μέχρι τώρα. Συνεπῶς, μὴ σκανδαλιζόμαστε. Ἡ Παλαιὰ Διαθήκη χρησιμοποιεῖ τὸ ρῆμα "πυροῦμαι". "Πυροῦται" λέει, δηλαδὴ μέσα του ἀνάβει, ὁ φτωχὸς καὶ ὁ δίκαιος, γιατί αὐτὸς δὲν ἔχει νὰ περάσει στὴ ζωή του, ἐνῷ εὐοδοῦται ὁ ἀσεβής. Καὶ "πυροῦται", λέει, ὁ φτωχός, ὁ δίκαιος πυροῦται. Νὰ τὸ ποῦμε ἔτσι, σκανδαλίζεται. Ποτέ, ποτέ, ποτέ. Νὰ λέτε, νὰ χαίρεται τὰ ἀγαθά του αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος, νὰ ἔχει ὑγεία. Δὲν πειράζει ἂν ὁ Θεὸς ἐπιτρέπει νὰ μὴν ἔχουμε ὑγεία, ἂν ὁ Θεὸς ἐπιτρέπει νὰ ἔχουμε λίγα οἰκονομικά, κάποτε νὰ ἀγγίζουμε ὄχι μόνο τὴ λιτότητα, ἀλλὰ καὶ τὰ ὅρια τῆς πτωχείας. Ὅπως καὶ ἂν ἔχει τὸ πρᾶγμα, δόξα τῷ Θεῷ. Ἢ μᾶς διώκουν, ἢ μᾶς κατατρέχουν, ἢ δὲν ξέρω τί ἄλλο. Ἀρκεῖ μόνο νὰ μὴν φταῖμε σὲ αὐτὰ τὰ πράγματα· ἔτσι; Προσέξτε. Διότι τὸ νὰ σὲ κατατρέχουν καὶ νὰ σὲ καταδιώκουν γιατί εἶσαι ἔνοχος, γιατί εἶσαι παλιάνθρωπος, γιατί εἶσαι... εἶσαι ... εἶσαι... Ὄχι. Μᾶς τὸ λέει ὁ Ἀπόστολος Πέτρος αὐτό. Ἀλλὰ διότι μόνο καὶ μόνο ἔχεις τὴ χριστιανικὴ ἰδιότητα. Συνεπῶς, αὐτοὶ οἱ λόγοι εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ τελικὰ εὐοδοῦται ὁ ἀσεβὴς ἀλλὰ ὄχι ὁ εὐσεβής. Ἂν κάποτε ἔχουμε πολλὰ ἀγαθά, νὰ ἀναρωτιόμαστε: "Μπὰς καὶ μὲ ξοφλάει ὁ Θεὸς ἀπὸ τὴν παροῦσα ζωή;". Προσέξτε αὐτὸ νὰ τὸ θυμᾶστε. "Μπὰς καὶ μὲ ξοφλάει ὁ Θεὸς ἀπὸ τὴν παροῦσα ζωή;". Ἀλίμονό μου τότε. Πάντοτε οἱ Ἅγιοι ἀνησυχοῦσαν μὲ ἕνα τέτοιο ἐρώτημα. 

🔸808η🔸ομιλία στην κατηγορία : " Ἀπαντήσεις ἀποριῶν Κατηχητικοῦ. (Ἀνωτέρου Κατηχητικοῦ Σχολείου) ".

► Όλες οι ομιλίες της Κατηγορίας :
" Ἀπαντήσεις ἀποριῶν Κατηχητικοῦ.
(Ἀνωτέρου Κατηχητικοῦ Σχολείου) " εδώ ⬇️
https://arnion.gr/index.php/diafora-uemata/pantiseis-pori-n-katixitiko
↕️
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/321.html?m=1

🔸Λίστα ομιλιών της σειράς
«Ἀπαντήσεις ἀποριῶν Κατηχητικοῦ. (Ἀνωτέρου Κατηχητικοῦ Σχολείου)».🔻
https://drive.google.com/file/d/1bnD4KlS2bRvJrfYXaOewN02780y5Z9Sg/view?usp=drivesdk

🎥 Βιντεοσκοπημένες ομιλίες της σειράς «Ἀπαντήσεις ἀποριῶν Κατηχητικοῦ. (Ἀνωτέρου Κατηχητικοῦ Σχολείου)».🔻
https://youtube.com/playlist?list=PLxBsMI6pr40pM8I69EWsOE4l3gd0pOg7b

📜 Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες της σειράς «Ἀπαντήσεις ἀποριῶν Κατηχητικοῦ. (Ἀνωτέρου Κατηχητικοῦ Σχολείου)».🔻
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%94%B9%E1%BC%88%CF%80%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82%20%E1%BC%80%CF%80%CE%BF%CF%81%CE%B9%E1%BF%B6%CE%BD%20%CE%9A%CE%B1%CF%84%CE%B7%CF%87%CE%B7%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%BF%E1%BF%A6.%0A%28%E1%BC%88%CE%BD%CF%89%CF%84%CE%AD%CF%81%CE%BF%CF%85%20%CE%9A%CE%B1%CF%84%CE%B7%CF%87%CE%B7%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%BF%E1%BF%A6%20%CE%A3%CF%87%CE%BF%CE%BB%CE%B5%CE%AF%CE%BF%CF%85%29?m=1

🔸Απομαγνητοφώνηση και ψηφιοποίηση ομιλίας : Αθανάσιος Άμβωνας.

💠Πλήρης απομαγνητοφωνημένες σειρές ομιλιών (Βιβλία).
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%92%A0%CE%A0%CE%BB%CE%AE%CF%81%CE%B7%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%B3%CE%BD%CE%B7%CF%84%CE%BF%CF%86%CF%89%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CF%82%20%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%AD%CF%82%20%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CF%8E%CE%BD%20%28%CE%92%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%B1%29.?m=1

🔸Επεξηγηματικό βίντεο Ασπάλαθου.
https://youtu.be/8tNfAHRkTCk

__⬇️Playlist "Ασπάλαθου".⬇️__
https://aspalathos21.blogspot.com/2021/07/blog-post_83.html?m=0

🔸Όλες οι ομιλίες ~4.487~ του μακαριστού πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/4487.html?m=0

📃Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του πατρός Αθανασίου. ⬇️
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=0

📜 Αποσπάσματα ομιλιών πατρός Αθανασίου ⬇️
https://athanasioslogos.blogspot.com/?m=0

__⬇️ Facebook ⬇️__
https://www.facebook.com/groups/1637818926362004/?ref=share

🔸Κατάλογος ομιλιών πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://drive.google.com/file/d/1JmrxaObMVyTA4_pS5yuMaQdoBf8-LwBP/view?usp=drivesdk

†. Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.