Οἱ μεγάλες ἐξουσίες τοῦ Ἀντιχρίστου κατά παραχώρησιν Θεοῦ.

†. Ἡ ἀγαθότης ἀγαπητοί μου τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ ἐπέτρεψε καὶ φέτος νὰ ἐπαναρχήσει ἡ ἀκρόαση τοῦ Θείου του λόγου. Βέβαια, ἡ περιπέτεια τῆς ὑγείας μου πρὸς τὸ τέλος τῆς περασμένης περίοδου, ἐνθυμίστε, ἔδωσε τὴν εὐκαιρία νὰ ἀποκαλυφθεῖ πραγματικὰ ἡ αγάπη τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ. Ἀκόμα καὶ ἡ δίψα γιὰ τὸ λόγο τοῦ Θεοῦ, τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ, ἦταν κάτι ποὺ μὲ συνεκίνησε βαθύτατα. 

  Ἔπρεπε νὰ μπεῖ ὁ Παῦλος στὴ φυλακὴ τῆς Ρώμης γιὰ νὰ φανεῖ ἡ ἀγάπη των Φιλιππισίων, καὶ νὰ γραφτεῖ ἡ ἀθάνατη αὐτὴ ἐπιστολὴ πρὸς Φιλιππισίους καὶ νὰ τοὺς γράφει ὅτι, «Οὐχ ὅτι ἐπιζητῶ τὸ δόμα, ἀλλ’ ἐπιζητῶ τὸν καρπὸν τὸν πλεονάζοντα εἰς λόγον ὑμῶν» (Πρὸς Φιλιππησίους 4:17).

μοῦ στείλατε τὸ δόμα, τὸ ὁποῖο δὲν ἐπιζητῶ, ἀλλὰ τὴν ἀγάπη ἡ ὁποία ἀποκαλύπτεται μὲ τὸ δόμα, τὸ δῶρο, τὸ ὁποῖο μοῦ στείλατε. Καὶ πραγματικὰ φαίνεται ὅτι ὁ Θεὸς ἐπιτρέπει πολλάκις κάποιες περιπέτειες γιὰ νὰ φαίνεται ἡ ἀγάπη τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ. Αὐτό σας ἐπαναλαμβάνω μὲ συνεκίνησε βαθύτατα, οἱ προσευχές σας, τὸ ἐνδιαφέρον σας, ἡ ἀγάπη, ἦταν ἄλλο πρᾶγμα γιὰ μένα. Ἀλλὰ καὶ τοῦτο διότι ἀγαπᾶτε τὸ λόγο τοῦ Θεοῦ. Τί ἄλλο εἶναι; ἀγαπᾶτε τὸ λόγο τοῦ Θεοῦ. Ἔτσι δὲν θὰ προσεύλεπα τόσο σὲ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖο ἐσεῖς θα εκδηλώνατε σὲ μένα, ὅσο γιατί θὰ περιμένατε ἀπὸ μένα τὸ λόγο τοῦ Θεοῦ. Καὶ αὐτὸ ἀποκαλύπτει ὅπως σᾶς εἶπα τὴ δίψα σας γιὰ τὸ λόγο τοῦ Θεοῦ, καὶ δὲν ἔχω παρὰ εἰλικρινὰ νὰ χαρῶ καὶ νὰ ἐπαινέσω. Πάντως σᾶς εὐχαριστῶ πολύ, εὔχεστε ὅμως πάντοτε, ὥστε νὰ χαρίζομαι πάντοτε στὴ δική σας τὴν ἀγάπη, στὴ διακονία τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ, στὴ διακονία τῆς Ἐκκλησίας, γιὰ τὴ διακονία τῆς σωτηρίας σας. Εὔχεστε λοιπὸν πάντοτε νὰ χαρίζομε σὲ σᾶς. 

   Ἦταν βέβαια λίγο ἀπότομη ἡ διακοπὴ τῶν θεμάτων μας κατὰ Μάϊο, ὅπως θὰ ἐνθυμίστε στὶς 16 Μαΐου, ὅταν εἴχαμε ἀρχίσει τὸ θέμα περὶ τοῦ Ἀντιχρίστου ἀναλύοντες τὸ 13ο κεφάλαιο τῆς Ἀποκαλύψεως. Ἐπιτρέψατε μοῦ γιὰ νὰ ἐπανασυνδέσουμε τὸ θέμα μας, νὰ κάνω μιὰ πολὺ γρήγορη ἀναδρομὴ στὸ 13ο κεφάλαιο. Λέγει ὁ Ἱερὸς Εὐαγγελιστής: «Καὶ ἐστάθην ἐπὶ τὴν ἄμμον τῆς θαλάσσης· καὶ εἶδον ἐκ τῆς θαλάσσης θηρίον ἀναβαῖνον, ἔχον κέρατα δέκα καὶ κεφαλὰς ἑπτά, καὶ ἐπὶ τῶν κεράτων αὐτοῦ δέκα διαδήματα, καὶ ἐπὶ τὰς κεφαλὰς αὐτοῦ ὀνόματα βλασφημίας. καὶ τὸ θηρίον ὃ εἶδον ἦν ὅμοιον παρδάλει, καὶ οἱ πόδες αὐτοῦ ὡς ἄρκου, καὶ τὸ στόμα αὐτοῦ ὡς στόμα λέοντος. καὶ ἔδωκεν αὐτῷ ὁ δράκων τὴν δύναμιν αὐτοῦ καὶ τὸν θρόνον αὐτοῦ καὶ ἐξουσίαν μεγάλην· καὶ μίαν ἐκ τῶν κεφαλῶν αὐτοῦ ὡς ἐσφαγμένην εἰς θάνατον. καὶ ἡ πλὴγὴ τοῦ θανάτου αὐτοῦ ἐθεραπεύθη, καὶ ἐθαύμασεν ὅλη ἡ γῆ ὀπίσω τοῦ θηρίου. καὶ προσεκύνησαν τῷ δράκοντι τῷ δεδωκότι τὴν ἐξουσίαν τῷ θηρίῳ, καὶ προσεκύνησαν τῷ θηρὶῳ λέγοντες· τὶς ὅμοιος τῷ θηρίῳ; τὶς δύναται πολεμῆσαι μετ᾿ αὐτοῦ;» ἐκεῖ εἴχαμε σταματήσει.

   Λέγει ὁ ἱερὸς ὀπτασιαστὴς ὁ ἱερὸς Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης ὅτι στάθηκα στὴν ἄμμο τῆς θαλάσσης καὶ εἶδα ἀπὸ τὴ θάλασσα νὰ ἀναδύεται ἕνα θηρίο. Ἡ περιγραφὴ τὴν ὁποία μᾶς κάνει, τοῦ θηρίου, εἶναι ὁμοία μὲ τὴν περιγραφῆ τοῦ τετάρτου θηρίου ποὺ μᾶς κάνει ὁ προφήτης Δανιήλ, ἕνα θηρίο τὸ ὁποῖο δὲν εἶχε περιγραφῆ, ἀλόκοτο θηρίο, τὸ θηρίον αὐτὸ εἶναι ὁ Ἀντίχριστος, φυσικὰ πίσω ἀπὸ τὸ θηρίον εἶναι ὁ δράκον. Τὸ θέμα αὐτὸ τὸ εἴχαμε ἀναλύσει πέρυσι καταδεικνύοντες ὅτι ὁ δράκον εἶναι ὁ διάβολος, ὁ ὄφης ὁ ἀρχαῖος, ὁ πλανὸν ὅπως λέει ὁ Εὐαγγελιστὴς στὸ ἴδιο κεφάλαιο τὸ 12ο, 20' ὁ πλανὸν τὴν οἰκουμένη, εἶναι ὁ διάβολος. «...ὁ ὄφις ὁ ἀρχαῖος, ὁ καλούμενος Διάβολος καὶ ὁ Σατανᾶς, ὁ πλανῶν τὴν οἰκουμένην ὅλην...»

   Ἔτσι ἔχουμε πρῶτα τὴν ἐμφάνιση στὴν περιγραφή, τὴν ἐμφάνιση τοῦ διάβολου, τοῦ δράκοντος ποὺ μπαίνει μέσα στὴν Ιστορία νὰ ἐπηρεάσει τὴν ἱστορία καὶ νὰ διώξει τὴν γυναῖκα ποὺ ἔτεκε τὸ ἄρεν τέκνον, τὴν Ἐκκλησία, ποὺ ἐνθυμίστε εἶναι ἡ Θεοτόκος, ἡ ὁποία συμπλέκεται μὲ τὴν Ἐκκλησία. Άλλοτε φαίνεται ὡς Θεοτόκος ἄλλοτε ὡς Ἐκκλησία, ἡ ὁποία Ἐκκλησία γεννᾶ καὶ γεννᾶται ἀπὸ τὸν Χριστό. Γεννᾶ τὸν Χριστὸ ἡ Θεοτόκος ~ ἐκκλησία καὶ γεννᾶται ἀπὸ τὸν Χριστὸ ἡ Ἐκκλησία ἡ ὁποία ἐξῆλθε ἀπὸ τὴν πλευρὰ τοῦ Χριστοῦ. Ο διάβολος λοιπόν, ὁ δράκον, διώκει τὴν Ἐκκλησία του. Εἰς τὸ ἀποκορύφωμα τοῦ διωγμοῦ τῆς Ἐκκλησίας ποὺ κάνει ὁ δράκον, καὶ καθιστᾶ τὴν Ἐκκλησία ποταμοφόρητον, βγάζει ἀπὸ τὸ στόμα του νερό, ποὺ εἶναι ὅλα ἐκεῖνα τὰ ἀντίθεα συστήματα νὰ πνίξει τὴν γυναῖκα, τὴν ἐκκλησία, νὰ καταστήσει τὴν γυναῖκα ποταμοφόρητον, νὰ τὴν πνίξει τὴν γυναῖκα. Ἐκεῖ στὸ ἀποκορύφωμα τοῦ ἀγῶνος του ἐναντίον τῆς Ἐκκλησίας λέει ὁ Εὐαγγελιστὴς εἶδα ἐκ τῆς θαλάσσης νὰ ἀναβύεται αὐτὸ τὸ ἀπερίγραπτο τέρας ποὺ εἶναι ὁ Ἀντίχριστος. Καὶ ἔδωσε λέγει, ὁ δράκον, τὴν ἐξουσία τοῦ ὅλη εἰς τὸ θηρίον αὐτὸ τὸ ἀναβυθὲν ἀπὸ τὴν θάλασσα, καὶ τὸ ὁποῖον θηρίον ἔκανε τέρατα καὶ σημεῖα, ψευδοθαύματα ἐπάνω στὴ γῆ, ὥστε ὅλη ἡ γῆ νὰ προσκυνήσει τὸ θηρίον καὶ δία τοῦ θηρίου νὰ προσκυνήσει τὸν δράκοντα. Βέβαια σᾶς εἶχα πεῖ τὸν Μάϊο, πρὸ τῶν διακοπῶν στὸ τελευταῖο μας θέμα ὅτι, τύπος αὐτῆς τῆς προσκυνήσεως τοῦ Ἀντιχριστοῦ καὶ τοῦ δράκοντος εἶναι ἡ Καισαρολατρία. Ιστορικὰ ἔχουμε τὰ πρῶτα φαινόμενα αὐτῆς τῆς Καισαρολατρίας, δηλαδὴ τῆς προσκυνήσεως βασιλέων ὡς θεῶν εἶναι ἡ Βαβυλώνιοι βασιλεῖς. Κλασικὸ δὲ παράδειγμα εἶναι ὁ Ναβουχοδονόσορ, ὁ ὁποῖος ἐζήτησε νὰ προσκυνηθεῖ. Ἐνθυμίστε τοὺς τρεῖς παῖδες ποὺ ἐβλήθησαν εἰς τὴν κάμινο τοῦ πυρός; Ἀκόμη Καισαρολατρία παρατηρεῖται κατ' ἐξοχὴν εἰς τὴν Ρωμαϊκὴ Αὐτοκρατορία. Οἱ Ἕλληνες ὅσο κυριάρχησαν ἐπὶ τῆς γῆς Καισαρολατρίαν δὲν ἐζήτησαν· οἱ Ρωμαῖοι ἐζήτησαν· καὶ τοῦτο, ὅπως σᾶς ἔλεγα τότε, διὰ νὰ στηρίξουν πολιτικὰ τὴν ἀπέραντή τους Αὐτοκρατορία. Διότι ἐὰν ἐστρέφεσο ἐναντίον τοῦ Αὐτοκράτορος, ἐστρέφεσο ἐναντίον τοῦ Θεοῦ καὶ ἔκανες ὄχι μόνο ἔγκλημα καθοσιώσεως, ὄχι μόνο ἤσουν κατηγορούμενος δι ἐσχάτην προδοσία, ἀλλὰ καὶ ἐναντίον τοῦ θεοῦ Αὐτοκράτορος. Μὲ τὸν τρόπον αὐτον πίστευαν οἱ Αὐτοκράτορες, οἱ Καίσαρες τὶς Ρώμης, πὼς θὰ κρατοῦσαν τὴν Αὐτοκρατορία τους κάτω ἀπὸ τὴν πυγμή τους καὶ θὰ ἦσαν δοῦλοι ὅλοι οἱ λαοὶ καὶ ὅλες οἱ φυλὲς ποὺ εἶχαν κάτω ἀπὸ τὴν κατοχή τους.

   Ἀλλὰ καὶ κάτι ἄλλο, δὲν ἦταν μόνο πολιτικὴ σκοπιμότης ἀλλὰ ἦταν καὶ ἡ φιλοδοξία τους.

Εἶναι μία ροπὴ, μία τάση τοῦ ἀνθρώπου νὰ θέλει νὰ ἐξέχει. Ὅταν αὐτὴ ἡ ροπὴ, ἡ τάση νὰ θέλει νὰ ἐξέχει πάρει διαστάσεις νοσηρότητος ὑπερβολικῆς καὶ ἀθεραπεύτου, οὔτε λίγοτε οὔτε πολὺ ζητάει αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος νὰ προσκυνηθεῖ ὡς θεός. Έφτασαν λοιπὸν εἰς τὸ σημεῖο οἱ Ρωμαῖοι αὐτοκράτορες νὰ ζητήσουν τὴν προσκύνηση ὅλων τῶν λαῶν, ὅτι ἦσαν θεοὶ καὶ ζητοῦσαν θυσίες στὸ ὄνομά τους καὶ στὸ πρόσωπό τους.

   Ἀλλὰ αὐτὴ ἡ Καισαρολατρία ἀγαπητοί μου δυστυχῶς δὲν ἔχει τελειώσει, οὔτε ἁπλῶς συναντᾶτε μόνο εἰς τοὺς αὐτοκράτορες τῆς Ρώμης. Σᾶς εἶπα ὅτι μέσα στὴ διαδρομὴ τῆς Ἱστορίας ἡ Καισαρολατρία δὲν ἔπαυσε ποτὲ νὰ ὑπάρχει. Ἂν εἶχα τὴν δυνατότητα ~ ἀλλὰ θὰ σᾶς ἀφήσω ἐσεῖς τὰ πιὸ πολλὰ νὰ τὰ συγκυρώσετε μὲ τὴ γνώση σας ~ νὰ σᾶς κατεδείκνυα τί Καισαρολατρία ὑπάρχει καὶ εἰς τὴν ἐποχή μας θὰ ἐτρομάζατε. Ὅταν λέμε Καισαρολατρία δὲν ἐννοοῦμε τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ ἀποδώσουμε θεῖες ἰδιότητες σὲ ἀνθρώπους. Τὸ νὰ ποῦμε ὅτι αὐτὸς ποὺ μᾶς κυβερνᾶ ὅταν γελᾶ ἀνθίζουν οἱ κάμποι, ὅταν χαίρεται ἀνοίγουν οἱ οὐρανοί, βρέχει καὶ γίνεται τὸ στάρι. Δὲν παραλογίζομαι αὐτὴ τὴ στιγμή, αὐτὰ γράφτηκαν καὶ ἔγιναν, ἀλλὰ μόνο ποὺ δὲν θὰ σᾶς πῶ πιὸ πολλά, ὁ καθένας ἂς ἀναζητήσει τὶς πηγὲς, ποὺ ἔγιναν, ποὺ γίνονται καὶ τί σημαίνουν αὐτά.

https://www.phorum.com.gr/viewtopic.php?t=27601 Συνεπώς, μὲ τὸ φαινόμενο τῆς Καισαρολατρίας θὰ ἐμφανιστεῖ καὶ ὁ Ἀντίχριστος καὶ θὰ ζητηθεῖ νὰ προσκυνηθεῖ, ὅπως πολὺ ὡραῖα μας τὸ ἀναφέρει αὐτὸ ὁ Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης, καὶ μὴν σᾶς φαίνεται καθόλου παράξενο ἐφόσον τύποι τοῦ Ἀντιχρίστου ἀποτελοῦν ὅλοι αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι ζητοῦν καὶ ἀπαιτοῦν ἀπὸ τὴν ἀνθρωπότητα νὰ προσκυνηθοῦν.

   Εἶναι χαρακτηριστική αὐτη ἡ φράσις τοῦ λαοῦ, καὶ ὅταν λέμε λαὸς ἐδῶ εἶναι ὅλη ἡ ὑφήλιος, διότι ὁ Ἀντίχριστος θὰ γίνει κοσμοκράτορωρ, λέγοντες ὅλοι οἱ ἄνθρωποι τῆς γῆς "τις ὅμοιος τὸ θηρίο;" ποιός εἶναι δηλαδὴ ὁ ὅμοιος μὲ αὐτὸ τὸ πρόσωπο; Ποιός μπορεῖ νὰ συγκριθεῖ μὲ αὐτὸ τὸ πρόσωπο; Τὶς ὅμοιος; Αὐτὸ εἶναι μία παροδία ἀναλόγου ἀναφωνήσεως πρὸς τὸν ἕναν Θεόν, τὸν ἀληθινὸ Θεό. Εἰς τοὺς ὕμνους τοὺς ἁγιογραφικούς, ὅπως ἐπὶ παραδείγματι στὸ βιβλίον τῆς Ἐξόδου 15, 11: «Τὶς ὅμοιὸς σοὶ ἐν θεοῖς, Κύριε;» ποιός εἶναι ὄμοιως μὲ Σένα Κύριε; «τὶς ὅμοιός σοι; δεδοξασμένος ἐν ἁγίοις, θαυμαστὸς ἐν δόξαις, ποιῶν τέρατα» ποιός εἶναι ὅμοιος μὲ Σένα, ποὺ εἶσαι ὁ δεδοξασμένος εἰς τοὺς ἁγίους, ποὺ εἶσαι θαυμαστός εἰς  τὴν δόξα σου, ἐσύ κάνεις μεγάλα θαύματα; Αὐτὸ τὸ λέγει ὁ Μωυσῆς ὅταν πέρασαν τὴν Ἐρυθρὰ θάλασσα. Ποὺ τὸ λέγει; Στὸ Θεό. Ποὺ τὸ λένε τώρα οἱ ἄνθρωποι; Στὸν Ἀντίχριστο. Καὶ ἀποδίδουν τὶς ἴδιες αὐτὲς φράσεις ποὺ ἀνήκουν στὸ Θεό, τὶς ἀποδίδουν στὸν Ἀντίχριστο.

    Αὐτὸς ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ἀγαπητοί μου μας τὸ βεβαιώνει αὐτό, ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, ὅτι θὰ προσκυνηθεῖ καὶ θὰ λατρευτεῖ ὡς θεὸς ὁ Ἀντίχριστος. Μᾶς λέγει στὴν 2α πρὸς Θέσ/νικεὶς 2, 4. Λέγει: «ὁ ἀντικείμενος καὶ ὑπεραιρόμενος ἐπὶ πάντα λεγόμενον Θὲὸν ἢ σέβασμα, (αὐτός, λέγει, ποῦ στέκεται πάνω ἀπὸ κάθε τι ποῦ μποροῦν νὰ σέβονται οἱ ἄνθρωποι, τὴν θρησκεία ποῦ ἔχουν τὴν ὁποιαδήποτε) ὥστε αὐτὸν (τὸν Ἀντίχριστον) εἰς τὸν νὰὸν τοῦ Θεοῦ ὡς Θὲὸν καθίσαι, (εἰς αὐτὸν τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ σὰν θεὸς θὰ καθίση) ἀποδεικνύντα ἑαυτὸν ὅτι ἐστὶ Θεός.» καὶ θὰ ἀποδεικνύει τὸν ἑαυτόν του ὅτι εἶναι θεὸς μὲ τὰ ψευδοθαύματα. Τὶς ἀπάτες, ποῦ σᾶς εἶχα πῇ, τότε τὸν Μάϊο. 

   Ἀκόμα εἶναι πολὺ χαρακτηριστικὴ ἡ φράσις, λέγοντες, ὁ κόσμος, ἡ ὑφήλιος ὁλόκληρη, «τὶς δύναται πολεμῆσαι μετ᾿ αὐτοῦ;» Ποιός μπορεῖ νὰ πολεμήση μὲ τὸ θηρίο; Ποιός μπορεῖ νὰ παραβγῇ μαζί του; Ὅπως θὰ λέγαμε: Ποιός μπορεῖ νὰ πολεμήση μὲ τὸν Θεό; Πράγματι ὁ Ἀντίχριστος θὰ θεωρεῖται ἀήττητος. Ἀνίκητος δηλ. Μὴ δυνάμενος νὰ καταβληθῇ οὔτε ἀπὸ αὐτὸν τὸν Θεόν. Δηλ. βλέπει κανεὶς μίαν ἔπαρσιν εἰς ὑπερθετικὸν βαθμόν. Αὐτὴ ἡ φράσις ἀντιστοιχεῖ μὲ τὰ ἑξῆς ἐπίθετα τοῦ Θεοῦ: Παντοδύναμος, πανίσχυρος, κραταιός, παντοκράτωρ. Φυσικὰ αὐτὰ ὅλα ἀποτελοῦν φρικτὴ βλασφημία κατὰ τοῦ Θεοῦ. Ἂν ἐγὼ ἔλεγα, ὃ μὴ γένοιτο, ἔλεγα, ὅτι ἐγὼ εἶμαι παντοκράτωρ, τί θὰ ἔκανα; Θὰ ἤμουνα βλάσφημος. Λοιπὸν ἀγαπητοί, πράγματι τὸ παρακάτω κείμενο αὐτὸ μᾶς λέγει. 

   Καὶ τώρα μπαίνομε στὸ θέμα μας κανονικά. Σᾶς ἔκανα μία, ἔτσι, μικρὴ περίληψη τοῦ περασμένου θέματος, γιὰ νὰ συνδέσουμε τὰ ἑπόμενα. 

   ΙΓ' 5. «καὶ ἐδόθη αὐτῷ στόμα λαλοῦν μεγάλα καὶ βλασφημίαν· καὶ ἐδόθη αὐτῷ ἐξουσία πόλεμον ποιῆσαι μῆνας τεσσαράκοντα δύο».

   Νὰ τὸ ἀποδώσω: Τοῦ δόθηκε στόμα νὰ λέγη μεγάλα καὶ νὰ βλασφημεῖ. Τοῦ δόθηκε ἐξουσία νὰ κάνη πόλεμο 42 μῆνες. 

   Ὅλος ὁ στίχος καὶ μέχρι τέλους τοῦ 13ου κεφαλαίου δείχνει αὐτὴν τὴν κακοποιὸ δράση τοῦ θηρίου. Ἡ ὁποία εἶναι πλήρης ὕβρεως καὶ βλασφημίας καὶ κακοποιήσεως τῶν ἁγίων τοῦ Θεοῦ. Ἀλλά, ἂς τὰ πάρωμε μὲ τὴν σειρά. 

   «καὶ ἐδόθη αὐτῷ». Δοτικὴ τὸ "αὐτῷ." Δηλ. δόθηκε εἰς αὐτό, τὸ θηρίον. Τί θὰ πῆ "ἐδόθη"; Θὰ πῆ παρεχωρήθη. Ἀπὸ ποιόν; Κατ' ἀρχὰς ἀπὸ τὸν Θεὸ παρεχωρήθη. Ἀπὸ τὸν Θεὸ παρεχωρήθη ἡ κακοποιὸς δρᾶσις τοῦ Ἀντιχρίστου; Βεβαίως! Τί θὰ πῆ "παρεχωρήθη"; Ὁ Θεὸς ἔχει δύο θελήματα, καὶ ἄλλες φορὲς σᾶς τὸ ἔχω πῇ. Εἶναι τὸ θέλημα τῆς εὐδοκίας καὶ τὸ θέλημα τῆς παραχωρήσεως. Τὸ θέλημα τῆς εὐδοκίας εἶναι αὐτὸ ποῦ πραγματικὰ θέλει ὁ Θεός. Φέρ' εἰπεῖν, ἡ σωτηρία τῶν ἀνθρώπων, ὅπως λέγει ὁ Ἀπ. Παῦλος, «ὃς ~ὁ Θεὸς~ πάντας ἀνθρώπους θέλει σωθῆναι καὶ εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν.» Α' Τίμ. 2, 4 Αὐτὸ τὸ "θέλει" εἶναι τὸ θέλημα τῆς εὐδοκίας. Γιατί τὸ θέλει πραγματικά. Ποιό εἶναι τὸ θέλημα τῆς παραχωρήσεως; Ὅταν ἀφήνει ἢ τοὺς ἀνθρώπους ἢ τὸν διάβολο νὰ κάνουν ἐκεῖνο ποῦ θέλουν χωρὶς νὰ ἐμποδίση. Δὲν τὸ θέλει ὁ Θεὸς αὐτὸ ποῦ κάνει ὁ διάβολος, δὲν θέλει ὁ Θεὸς αὐτὸ ποῦ κάνουν οἱ ἁμαρτωλοὶ ἄνθρωποι, ἀλλὰ τὸ παραχωρεῖ. Αὐτὴν τὴν ἔννοια ἔχει τὸ "ἐδόθη αὐτῷ." Παρεχωρήθη ὑπὸ τοῦ Θεοῦ. Βεβαίως ἐδῶ φαίνεται ὅλο τὸ μέγεθος τῆς ἐλευθερίας. Γιατί ἂν κάποιος ἔχει τὴν ἀπορία, καὶ γιατί νὰ τοῦ δοθῆ, καὶ γιατί νὰ τοῦ παραχωρηθῆ, σᾶς ἐρωτῶ, ἂν τὸ παιδί σας ἐπιμένει νὰ τοῦ δώσετε κάτι ἀπὸ τὸ σπίτι, χρήματα, καὶ εἶναι ἕτοιμο νὰ κάνη τὸ πᾶν, ἐσεῖς βεβαίως εἴσαστε πιὸ δυνατοὶ ἀπὸ τὸ παιδί σας· παρὰ ταῦτα σεβόμενοι τὴν ἐλευθερία τοῦ, στὸ τέλος, παρὰ τὶς συμβουλές, ὑποχωρεῖτε σ' αὐτό; Γιατί ὑποχωρεῖτε; Γιατί πιστεύετε στὴν ἐλευθερία τοῦ παιδιοῦ σας. Ἐὰν υποτεθῆ ὅτι εἶναι ἔφηβος, νέος κλπ. Ἔτσι καὶ ὁ Θεός, μᾶς ἔδωσε τὴν ἐλευθερία. Καὶ τότε ἂν ἐμεῖς θέλομε τὸ κακὸ τὸ ἀφήνει νὰ γίνη, γιατί ἂν τὸ περιόριζε τότε βεβαίως δὲν θὰ ὑπῆρχε ἡ ἐλευθερία. 

   Τὸ γιατί ὅμως ὁ Θεὸς παραχωρεῖ αὐτὸ τὸ κακό, φαίνεται καὶ ἀπὸ ἕνα ἄλλο, γιὰ νὰ τιμωρήση. Δὲν εἶναι μόνο τὸ θέμα τῆς ἐλευθερίας. Εἶναι καὶ τὸ θέμα τῆς τιμωρίας. Ὅταν πολλὲς φορές μας λέει τὸ παιδί μας, θὰ φάγω αὐτὸ τὸ φαΐ, θὰ φάγω αὐτὸ τὸ παγωμένο φαὶ ἀπὸ τὸ ψυγεῖο. Μὴν τὸ φᾶς θὰ σὲ πιάση ἡ κοιλιά σου. Θὰ τὸ φάω, μὴν τὸ φᾶς, θὰ τὸ φάω, ε φάτο.. τὸ ἀφήνομε. Τὸ παιδὶ τρώγει τὸ παγωμένο φαΐ. Τί τὸ πιάνει; Ἡ κοιλιά του. Τὸ ἀφήσαμε νὰ τιμωρηθῇ. Γιὰ νὰ βάλη μυαλό. Δηλ. ὁ Θεὸς παραχωρεῖ γιὰ νὰ ἐκφράση τὴν ἐλευθερία ποῦ δίνει στὰ ὄντα τὰ λογικὰ ἀφ' ἑνός, ἀφ' ἑτέρου γιὰ νὰ τιμωρήση στὸ τέλος. Ἀλλὰ ἡ τιμωρία αὐτὴ ὅμως τί θὰ εἶναι; Παιδαγωγική. Ἔχομε κι ἐδῶ δύο τιμωρίες ἀγαπητοί μου. Ἂν κάποτε μπορεῖ νὰ τὰ πιάνομε αὐτά, θὰ πρέπει νὰ μᾶς πιάνει φρίκη. Εἶναι ἡ τιμωρία ἡ παιδαγωγικὴ εἶναι καὶ ἡ τιμωρία ἡ καταδικαστική. Ὅταν μιὰ πολιτεία ἐπὶ παραδείγματι καταδικάζει ἕναν κακοῦργο, νὰ τὸν ἐκτελέση, θανατικὴ ποινή. Δὲν μοῦ λέτε, τί εἶναι αὐτή; Εἶναι τιμωρία παιδαγωγική; Ἢ καταδικαστική; Ἔτσι ὁ Θεός, ὅταν βλέπει ἕναν ἄνθρωπο ὅτι ἔχει ἀποθέματα ἀγαθῆς προαιρέσεως, παρὰ τὸ κακὸ ποὺ ἔκανε, τότε, τότε τιμωρεῖ παιδαγωγικά. Ὅταν ἕνας ἄνθρωπος δὲν ἔχει ἀποθέματα ἀγαθῆς προαιρέσεως κι αὐτὸ μόνο ὁ Θεὸς τὸ βλέπει, ἄνθρωπος δὲν μπορεῖ νὰ τὸ δῇ, οὔτε ὁ ἴδιος ὁ ἄνθρωπος γιὰ τὸν ἑαυτό του δὲν μπορεῖ νὰ τὸ δῇ, τὸ βλέπει μόνο ὁ Θεός, τότε ὁ Θεὸς παραχωρεῖ τιμωρία καταδικαστική, δηλ. πλέον τιμωρεῖσαι, κι αὐτὴ ἡ τιμωρία σου εἶναι αἰώνια τιμωρία κατόπιν, εἶναι ἡ αἰωνία κόλαση. 

   Ἀλλὰ αὐτὸ τὸ "ἐδόθη" σὲ μιὰ προέκταση ἀναφέρεται καὶ στὸν διάβολο, διότι ὁ Θεὸς συγχωρεῖ, συγχωρῶ ἐδῶ δὲ πῇ ἐπιτρέπω, ἐπιτρέπει αὐτά, ἀλλὰ ἀφοῦ ἐπιτρέπει στὸν διάβολο, ὁ διάβολος τώρα μὲ τὴν σειρά του, δίνει τὴν ἐξουσία τὴν δική του εἰς τὸν Ἀντίχριστον, δηλ. καταλαβαίνετε ὅτι ἐδῶ ἔχομε μία παραχώρηση ποὺ ποτὲ δὲν παρεχωρήθη σὲ ἄνθρωπο, ἀπὸ τὸν διάβολο, τόση μεγάλη ἐξουσία καὶ παραχώρηση, ἐξουσία καὶ δύναμη. Θὰ σᾶς πῶ καὶ θὰ σᾶς θυμίσω, ὅτι ὁ διάβολος ἐπεχείρησε ἄλλη μιὰ φορὰ νὰ τὸ κάνη γιὰ ἕναν ἄλλον καὶ δὲν τὰ κατάφερε. Ὁ διάβολος ποντάρει τὸν κάθε ἄνθρωπο καὶ τὸν βλέπει πολὺ καλά. Εἶδε τὸν Ἰησοῦν Χριστόν. Βεβαίως τὴν θεία του φύση δὲν τὴν ἔβλεπε. Ἔβλεπε μόνο τὴν ἀνθρωπίνη, ἤτοι τὸ σῶμα καὶ τὴν ψυχή, τὴν ἀνθρωπίνη ψυχή. Ἀλλὰ τὸν Θεὸν Λόγον δὲν τὸν ἔβλεπε, διότι ὁ Θεὸς Λόγος εἶναι ἀόρατος. Καὶ εἰς τοὺς ἀγγέλους καὶ εἰς τοὺς ὅλην τὴν κτιστὴν δημιουργία. Καὶ τότε βλέποντας ὅτι πρόκειται περὶ καταπληκτικοῦ προσώπου, πηγαίνει στὴν ἔρημο νὰ τὸν πειράξη καὶ τὶ τοῦ εἶπε: «Πάλιν παραλαμβάνει αὐτὸν ὁ διάβολος εἰς ὄρος ὑψηλὸν λίαν καὶ δείκνυσιν αὐτῷ πάσας τὰς βασιλείας τοῦ κόσμου καὶ τὴν δόξαν αὐτῶν καὶ λέγει αὐτῷ· ταῦτα πάντα σοὶ δώσω, ἐὰν πὲσὼν προσκυνὴσῃς μοί.» Μάτθ. 4, 8΄9 Θὰ σοῦ δώσω τὴν ἐξουσία νὰ κυβερνήσης τὸν κόσμον ὅλον. Βλέπεις τὶς βασιλεῖες τῆς γῆς, βλέπεις τὸν πλοῦτον τῶν βασιλειῶν τῆς γῆς; Θὰ σοῦ τὰ δώσω ὅλα, δικά μου εἶναι. Ἐὰν πέσης καὶ μὲ προσκυνήσης. "Ὥστε δικά σου εἶναι διάβολε; Βέβαια, λέγει ὁ ἅγιος Κύριλλος, οὔτε ὀβολὸν δὲν ἔχεις διάβολε, σοῦ παρεχωρήθη νὰ εἶναι δικά σου, διότι οἱ ἄνθρωποι ἐλευθέρως σὲ τιμοῦν. Καὶ συνεπῶς ὁ Θεὸς ἄφησε νὰ δαιμονοκρατηθοῦν, ἤτοι νὰ εἶσαι κύριος ἐσύ. Κύριος εἶναι ὁ Θεὸς ἀγαπητοί μου. Παραχωρεῖ ὅμως ὁ Θεός. Λοιπόν, θὰ σοῦ δώσω ὅ,τι ἔχω, δικά μου εἶναι ὅλα, ἀλλὰ ἐὰν πέσης νὰ μὲ προσκυνήσης. Ὁ Κύριος τὶ τοῦ εἶπε; Διότι ξαναλέω ἄλλη μιὰ φορά, ὁ διάβολος δὲν ἔβλεπε τὴν θεία φύση τοῦ Χριστοῦ. Τοῦ λέγει ὁ Κύριος: «ὕπαγε ὀπίσω μου, σατανᾶ· γέγραπται γάρ, Κύριον τὸν Θεόν σου προσκυνήσεις καὶ αὐτῷ μὸνῳ λατρεύσεις.» Μάτθ. 4, 10 Ὕπαγε ὀπίσω μου σατανᾶ, μόνον τὸν Θεὸν θὰ λατρεύσης. 

  Ἕνα ἄλλο πρόσωπο τώρα. Πολὺ ἰσχυρό. Ὁ Ἀντίχριστος. Ποὺ θὰ γεννηθῇ ἀπὸ μάννα καὶ πατέρα, κατὰ φυσικὴν γέννηση, θὰ ἔλθη ὁ διάβολος σ' αὐτόν, καὶ θὰ τοῦ βάλη τὸν ἴδιο πειρασμό. Θὰ τοῦ πῇ: Θὰ σοῦ δώσω ὅλη τὴν ἐξουσία τὴν δική μου, καὶ νὰ κυβερνήσης ὁλόκληρη τὴν γῆ. Ἐὰν πέσης καὶ μὲ προσκυνήσης. Τὸ θέλεις; Ἐδῶ θὰ τὴν πάθη ἀγαπητοί μου ὁ Ἀντίχριστος. Καὶ θὰ προσκυνήση τὸν διάβολο. Ὁ Ἀντίχριστος εἶναι Ἑβραῖος στὴν καταγωγή, θὰ τὰ ποῦμε, μόνο νὰ ἔχετε ὑπομονή. Νὰ ἔρχεσθε παρακαλῶ, μὴν λείπετε καθόλου ἀπὸ κανένα θέμα. Εἶναι Ἑβραῖος, θὰ κυβερνήση στοὺς Ἑβραίους ὁ Ἀντίχριστος. Ἄνθρωπος εἶναι. Πολιτικὸν πρόσωπον θὰ εἶναι καὶ θὰ κυβερνήση. Καὶ τότε ὁ διάβολος θὰ τοῦ βάλη αὐτὸ στ' αὐτί. Θὰ τοῦ πῇ: Δικά σου εἶναι ὅλα. Προσκύνησέ με. Καὶ αὐτὸς θὰ ὑποκύψη στὸν πειρασμό. Στὸν ἴδιο πειρασμὸ ποὺ ὁ Χριστὸς δὲν ὑπέκυψε. Καὶ τότε, τότε θὰ εἶναι πραγματικὰ οἱ ἀντίποδες τοῦ Χριστοῦ, δηλ. ὁ Ἀντίχριστος. Αὐτὸ βέβαια θὰ τὸ κάνη ὁ Ἀντίχριστος ἕνεκα τῆς ἀμέτρου του ὑπερηφανείας καὶ φιλοδοξίας. Ἀλλά, πόσοι τέτοιοι ἄνθρωποι ἀγαπητοὶ μοῦ ὑποκύπτουν σ' αὐτοὺς τοὺς πειρασμοὺς διὰ μέσου τῶν αἰώνων. Πόσοι τέτοιοι ἄνθρωποι καὶ στὴν ἐποχή μας. Ἀγαπητοὶ προσέξτε. Ἂν ὁ διάβολος ἔρχεται καὶ μᾶς λέγει, θὰ σοῦ δώσω αὐτὸ καὶ θὰ σοῦ δώσω ἐκεῖνο, κάνε κάποια ἀπάτη στὴν δουλειά σου, κάνε κάποια ὑπεξαίρεση καὶ κατάχρηση. Τί νομίζετε; Ἐμπνέει ὁ διάβολος. Θὰ εἶσαι εὐτυχής, θὰ ἀποκτήσης χρήματα, θάχεις ἄνεση. Ἀλλὰ ὅταν ἀκούει ὁ ἄνθρωπος τὴν συμβουλὴ τοῦ διαβόλου δὲν προλαβαίνει νὰ τὰ χαρῇ, γιατί γκρεμίζεται, ὅπως καὶ ὁ Ἀντίχριστος ἀγαπητοί μου. 42 μῆνες, 3½ χρόνια θὰ βασιλεύση, ἡ κυρία του δρᾶσις ποὺ θὰ στραφῆ ἐναντίον τῆς Ἐκκλησίας. Μόνο 3½ χρόνια. Ποὺ δείχνει ὅτι δὲν θὰ προλάβη. Τί λέει ὁ Ἀπ. Παῦλος; «ὃν ὁ Κύριος ἀναλώσει» Β' Θέσ. 2, 8 θὰ τὸν καταστρέψη ὁ Κύριος. Δὲν θὰ χαρῇ τίποτα. καὶ μαζὶ μ' αὐτὸν δὲν θὰ χαροῦν οὔτε οἱ Ἑβραῖοι. Γιατί πιὰ θὰ ἔχει ἔλθει τὸ τέλος τῆς Ἱστορίας, ἡ δευτέρα τοῦ Χριστοῦ Παρουσία. Καὶ τί ἐδόθη ὑπὸ τοῦ διαβόλου εἰς τὸν Ἀντίχριστον; «στόμα λαλοῦν μεγάλα καὶ βλασφημίαν·» τρία πράγματα λαμβάνει ὡς ἐξουσία ὁ Ἀντίχριστος. Τὸ πρῶτο εἶναι ἡ μεγαλαυχία, τὸ δεύτερο εἶναι ἡ βλασφημία κατὰ τοῦ Θεοῦ, καὶ τὸ τρίτο εἶναι ἡ κακοποίηση τῶν Χριστιανῶν. 

   Ἡ μεγαλαυχία τοῦ Ἀντιχρίστου θὰ ἔχει ὑπερβῇ κάθε προηγούμενό της. Ἀφοῦ, ὅπως σᾶς εἶπα τόσην ὥρα, θὰ φθάση νὰ ζητήση νὰ θεοποιηθῇ, μποροῦμε λοιπὸν νὰ φανταστοῦμε τὸ μέγεθος τῆς μεγαλοστομίας του καὶ τῆς ὑπερηφανείας του. Ὡς πρὸς τὴν βλασφημίαν καὶ τὴν κακοποίηση τῶν Χριστιανῶν, ὁ ἑπόμενος στίχος εἶναι περισσότερον ἐπεξηγηματικός. Γι' αὐτὸ καὶ θὰ φθάσουμε ἐκεῖ. Πάντως ὅλη αὐτὴ ἡ εἰκόνα της μεγαλαυχίας, βλασφημίας καὶ κακοποιήσεως τῶν ἁγίων ποὺ θὰ κάνη ὁ Ἀντίχριστος, ὅλη αὐτὴ ἡ εἰκόνα, ἤδη προφητεύεται ἀπὸ τὸν προφήτη Δανιήλ. Τὸ τέταρτο θηρίο ποὺ ἐμφανίζεται εἰς τὸν προφήτην Δανιὴλ μὲ τὰ 10 κέρατα, εἶναι ἡ ὅλη σειρὰ τῶν ἱστορικῶν τύπων τοῦ Ἀντιχρίστου, καὶ σημειώνει ὁ Δανιὴλ 7, 8 : «προσενόουν τοῖς κέρασιν αὐτοῦ, καὶ ἰδοὺ κέρας ἕτερον μὶκρὸν ἀνέβη ἐν μὲσῳ αὐτῶν, καὶ τρία κέρατα τῶν ἔμπροσθεν αὐτοῦ ἐξεῤῥιζώθη ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ». Ἐκεῖ ποὺ ἔβλεπα τὰ 10 κέρατα τοῦ θηρίου, νά, λέει, πετάχτηκε, ξεφύτρωσε ἕνα μικρὸ κέρατο πολύ ἰσχυρὸ μάλιστα αὐτὰ ποὺ ἦσαν, τὰ τρία, μπροστά του τὰ ξερίζωσε. Εἶναι ἕνα κέρατο φοβερὸ καὶ δὲν εἶναι τίποτα ἄλλο, παρὰ ὅλα τὰ ἄλλα κέρατα τύποι τοῦ Ἀντιχρίστου, τὸ ἕνα αὐτὸ κέρατο ποὺ παραμερίζει τὰ ἄλλα, εἶναι αὐτὸς οὗτος ὁ Ἀντίχριστος, ὁ ὁποῖος ὑπερβάλλει κάθε προηγούμενον τύπον του. 

   Σημειώνει ὁ Δανιήλ: «καὶ ἰδοὺ ὀφθαλμοὶ (εἶναι εἰκόνες ποὺ ἐκφράζουν ὅ,τι ἐκφράζουν) ὡσεὶ ὀφθαλμοὶ ἀνθρώπου ἐν τῷ κέρατι τοὺτῳ καὶ στόμα λαλοῦν μεγάλα.» Δάν. 7, 8. Εἶχε λέει μάτια ἀνθρώπινα, ἄνθρωπος λοιπὸν θὰ εἶναι, καὶ εἶχε στόμα ποὺ μιλοῦσε μεγάλα πράγματα, «καὶ λόγους πρὸς τὸν Ὕψιστον λαλήσει», θὰ λαλήση λόγους πρὸς τὸν Θεόν, μεγάλους λόγους, βρισιὲς μεγάλες πρὸς τὸν Θεόν. «καὶ τὸὺς ἁγίους Ὑψίστου παλαιώσει» παλαιώσει θὰ πῇ θὰ κακοποιήση, τοὺς ἁγίους τοῦ Θεοῦ. «καὶ ὑπονοήσει τοῦ ἀλλοιῶσαι καιροὺς καὶ νόμον. καὶ δοθήσεται ἐν χεὶρὶ αὐτοῦ ἕως καιροῦ καὶ καιρῶν καὶ ἥμισυ καιροῦ.» Δὰν 7, 25. καὶ θὰ ὑπονοήσει, θὰ σκεφθῇ νὰ ἀλλοιώση καιροὺς καὶ νόμον. Μὲ τὴν ἔκφρασιν "καιροὺς" θὰ πῇ, νὰ ἀλλοιώση φυσικὰ πράγματα, ὡς τὸ ἔλεγα καὶ τὴν περασμένη χρονιά. Τί σημαίνει νὰ ἀλλοιώση καιρούς, νὰ ἀλλοιώση φυσικὰ πράγματα. Ὅταν ἐπὶ παραδείγματι θεωρεῖται φυσικὴ κατάσταση ἡ ὁμοφυλοφιλία. Ἐδῶ ἔχομε μίαν ἀλλοίωσιν αὐτῆς τῆς φύσεως. Ὅταν ἐπὶ παραδείγματι θὰ γίνη νόμος ποὺ θὰ γίνονται δεκτοὶ αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι μέσα σὲ μιὰ κοινωνία, σημαίνει ἔχομε ἀλλοίωση τῆς φύσεως. 

   Τί θὰ πῇ θὰ σκεφθῇ νὰ ἀλλοιώση νόμον, ποιόν νόμον; Τὸν ἠθικὸν νόμον. Καὶ τί θὰ κάνη; Θὰ κάνη ἄλλα πράγματα. Ἐπὶ παραδείγματι, ἡ ἀποποινικοποίηση τῆς μοιχείας, τὸ νὰ εἶσαι μοιχὸς καὶ μοιχαλίδα, δὲν εἶναι παρὰ φύσιν, ἀλλὰ εἶναι παρὰ νόμον. Προσέξτε με, δὲν εἶναι παρὰ φύσιν, ὅπως εἶναι ἡ ὁμοφυλοφιλία, ἀλλὰ εἶναι παρὰ νόμον. Παρὰ ἠθικὸν νόμον. Ποὺ σημαίνει αὐτὸ ὀτι, ἂν κάνης τὸ ἕνα καὶ ἂν κάνης καὶ τὸ ἄλλο, ἢ ἂν καθιερωθῇ τὸ ἕνα, καθιερωθῇ καὶ τὸ ἄλλο, ΄τὸ ἕνα καθιερώθηκε περιμένομε τὸ ἄλλο (σ.σ ἡ ὁμιλία ἐκφωνήθηκε τὸ 1983)΄ τότε εἶναι ἡ ἀλλοίωση τῆς φύσεως καὶ τοῦ ἠθικοῦ νόμου. Βλέπετε πῶς τὰ προφητεύει αὐτὰ ὁ Δανιήλ; Καὶ ὅλα αὐτὰ θὰ τὰ κάνη 42 μῆνες. "καὶ δοθήσεται ἐν χειρὶ αὐτοῦ ἕως καιροῦ καὶ καιρῶν καὶ ἥμισυ καιροῦ." Εἶναι τὰ 3½ χρόνια, 42 μῆνες. 

   Εἶναι ἀξιοσημείωτο ὡς πρὸς τὸ ἔργον ποὺ θὰ κάνη ὁ ἀντίχριστος, ὅτι "ὑπονοήσει" κοιτᾶξτε αὐτὴ τὴ λεξούλα, "ὑπονοήσει" δηλ. θὰ τολμήση, διότι ποιός θὰ τολμοῦσε νὰ κάνη τέτοια πράγματα; Προσέξτε μὲ μόνο θὰ σᾶς πῶ κάτι. Σᾶς ἀνέφερα βέβαια σὰν παραδείγματα αὐτὰ ποὺ σᾶς ἀνέφερα, καὶ δὲν εἶναι στὴν ἑλληνικὴ πραγματικότητα αὐτά, ὄχι, μὴ νομίσετε ὅτι εἶναι στὴν ἑλληνικὴ πραγματικότητα, εἶναι στὴν παγκόσμια πραγματικότητα, μὴν τὸ ξεχνᾶτε αὐτό. Θὰ τὸ πῶ ἄλλη μία φορά, εἶναι στὴν παγκόσμια πραγματικότητα αὐτὰ τὰ πράγματα, ἁπλῶς ἔρχονται καὶ στὴν Ἑλλάδα. Μὴν νομίζετε ὅτι ἦρθε ὁ Ἀντίχριστος, εἶναι ἐκεῖνο ποὺ λέγει ὁ Ἔυαγγ. Ἰωάννης στὴν ἐπιστολή του τὴν πρώτη: "καὶ ἀντίχριστοι πολλοὶ γεγόνασι." εἶναι προδρομικὲς καταστάσεις τοῦ Ἀντιχρίστου. Ἁπλῶς ὁ Ἀντίχριστος θὰ κάνη πλέον ἐκεῖνο ποὺ δὲν γίνεται παραπέρα. Ὅλα αὐτὰ ὅμως εἶναι προδρομικὲς καταστάσεις διότι μέσα σὲ μιὰ ὑγιὰ κοινωνία ποὺ θὰ μποροῦσε ποτὲ νὰ δράση ὁ Ἀντίχριστος; Ἔχει λοιπὸν τοὺς προδρόμους του. Εἶναι αὐτὸ ποὺ λέγει ὁ Ἔυαγγ. Ἰωάννης ἐπαναλαμβάνω: «καὶ νῦν ἀντίχριστοι πολλοὶ γεγόνασιν·» Α' Ἰω. 2, 18 Ἔχουνε γίνει. Πῶς ἔχουνε γίνει; Ὅλες αὐτὲς οἱ καταστάσεις εἶναι ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι τοῦ Θεοῦ ἄνθρωποι καὶ ὑπηρετοῦν, τὸ καταλαβαίνουν δὲν τὸ καταλαβαίνουν, ΄ ὁπωσδήποτε νάστε σίγουροι δὲν τὸ καταλαβαίνουν, ἀσυνειδήτως, δὲν τὸ καταλαβαίνουν, ΄ ὑπηρετοῦν τὸν ἐρχομὸ καὶ τὸ ἔργο τοῦ Ἀντιχρίστου. Πάντως τὸ χρονικὸ διάστημα ποὺ θὰ γίνονται αὐτά, στὸ ἀποκορύφωμά τους ἐννοεῖται, καὶ ποὺ ὁ Ἀντίχριστος θὰ κακοποιῇ τοὺς Χριστιανοὺς ὅπως θὰ δοῦμε στὴ συνέχεια, θὰ εἶναι μόνο 42 μῆνες. 

   Ὑπάρχουν ἑρμηνευταί, ἰδίως νεώτεροι, ποὺ λέγουν ὅτι ἁπλῶς εἶναι ἕνα χρονικὸ μικρὸ διάστημα, οἱ παλαιοὶ ἑρμηνευταί, ὅπως εἶναι καὶ ὁ ἅγιος Ἀνδρέας Καισαρείας, ὁ Ἀρέθας καὶ ὅποιοι ἄλλοι, δέχονται τὸ ἑξῆς ἀγαπητοί. Τὸ δέχομαι κι ἐγώ. Ὅτι εἶναι πραγματικοὶ 42 μῆνες. Διότι εἶναι καὶ κάτι, ἀπὸ κάπου ἀλλοῦ βγαίνει. Ὁ Χριστὸς εἶπε Μάτθ. 24, 22, «καὶ εἰ μὴ ἐκολοβώθησαν αἱ ἡμέραι ἐκεῖναι, οὐκ ἂν ἐσώθη πᾶσα σὰρξ·». Κολοβώνω θὰ πῆ κόβω τὴν οὐρά. ποὺ σημαίνει, μικραίνω, προσέξτε με, μικραίνω, καὶ ἂν λέγει, ἐκεῖνες οἱ ἡμέρες, ποιές ἡμέρες Κύριε; τοῦ Ἀντιχρίστου, μᾶς ἀπαντάει ὁ Χριστός. Ἐὰν ἐκεῖνες οἱ ἡμέρες δὲν ἐκολοβώνοντο, ἀπὸ ποιόν; Ἀπὸ τὸν Θεόν. Κανεὶς δὲν θὰ μποροῦσε ἄνθρωπος νὰ ὑπομείνη ἕως τὸ τέλος, κανένας. «διὰ δὲ τὸὺς ἐκλεκτοὺς κολοβωθήσονται αἱ ἡμέραι ἐκεῖναι.» Γιὰ τοὺς ἐκλεκτοὺς καὶ πιστοὺς ἀνθρώπους, θὰ μικρύνουν οἱ ἡμέρες, τὸ χρονικὸ διάστημα αὐτῶν τῶν φοβερῶν πειρασμῶν. Ἄρα πρέπει νὰ εἶναι μικρό, πολὺ μικρό, δηλ. 3½ χρόνια. Φαίνεται λοιπόν, ἀφοῦ τόσες προφητεῖες λέγονται γι' αὐτὰ τὰ 3½ χρόνια, τί φρικώδη χρόνια θὰ εἶναι αὐτά, φρικώδη! Προσέξτε· τὰ τελευταῖα χρόνια τῆς Ἱστορίας. Δὲν θὰ ὑπάρχει παρακάτω Ἱστορία. Ἔχομε τὴν δευτέρα τοῦ Χριστοῦ Παρουσία, τὴν κρίση καὶ τὴν βασιλεία τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν κόλαση τὴν αἰωνία. 

   ΙΓ' 6. «καὶ ἤνοιξε τὸ στόμα αὐτοῦ εἰς βλασφημίαν πρὸς τὸν Θεόν, βλασφημῆσαι τὸ ὄνομα αὐτοῦ καὶ τὴν σκὴνὴν αὐτοῦ, τὸὺς ἐν τῷ οὐρανῷ σκηνοῦντας.» 

   Ὁ Ἔυαγγ. Ἰωάννης ἀμέσως μετὰ κάνει μίαν ἐπανάληψιν. Μία παλιλλογία. Ξαναλέγει τὸ ἴδιο πρᾶγμα. Τὸ εἶπε προηγουμένως. Τὸ ξαναλέγει. Γιατί; Δὲν μπορεῖ νὰ σηκώση ὁ νοῦς τοῦ Εὐαγγελιστοῦ, τὸ πόσο φρικώδης θὰ εἶναι αὐτὸς ὁ Ἀντίχριστος, ποὺ μὲ τὸ προφητικό του μάτι τὸν βλέπει. Ὁ Ἔυαγγ. Ἰωάννης ἀγαπητοὶ μοῦ ξέρει ποιός εἶναι. Τὸ ἤξερε ποιός εἶναι ἐν ὅσῳ ζοῦσε. Τοῦ εἶχε ἀποκαλυφθεῖ. Ἀλλὰ τὸ κράτησε μυστικό. Ἔδωσε μόνο τὸ ὄνομά του μὲ τὴν μορφὴ τῶν ἀριθμῶν. Στὸν Ἰωάννη ὅμως ἀπεκαλύφθη τὸ ὄνομα, καὶ ἔβλεπε τὴν δράση τοῦ Ἀντιχρίστου, ὁ Ἔυαγγ. Ἰωάννης, καὶ τρόμαξε ὁ Ἔυαγγ. Ἰωάννης. Γι' αὐτὸ τὸ λόγο ὅταν εἶδε νὰ φθάνη αὐτὸ τὸ ἀνθρωπόμορφο τέρας νὰ βλασφημὰ τὸν Θεόν, δὲν τὸ ἀνέχεται. Ἡ ἐπανάληψή του λοιπὸν δείχνει τὴν ἔκπληξη τοῦ ἱεροῦ Εὐαγγελιστοῦ, καὶ τί λέγει; "ὅτι ἐστράφη νὰ βλασφημήση." Γιατί τὸ λέγει αὐτὸ ὁ Εὐαγγελιστής; Γιὰ νὰ δείξη ὅτι ἡ βλασφημία τοῦ Ἀντιχρίστου δὲν εἶναι ἔμμεσος, ἀλλὰ εἶναι ἄμεσος, καὶ τόσο μεγάλη ποὺ ποτὲ κανεὶς δὲν τόλμησε ἔτσι νὰ μιλήση. 

   Ἀλλὰ θέτομε τὸ ἐρώτημα: ποιά εἶναι ἡ ψυχολογία ἑνὸς ἀνθρώπου ποὺ βλασφημά; Ποιά εἶναι ἡ ψυχολογία του; Ἡ βλασφημία ὅπως ξέρετε εἶναι καρπὸς μιᾶς ἀκράτου ὑπερηφανείας, ἡ ὁποία δὲν δέχεται καμμία αὐθεντία, οὔτε συνεπῶς καὶ τὴν αὐθεντία τοῦ Θεοῦ. Τὸ ἕνα εἶναι αὐτὸ· ὅταν δὲν δέχομαι τὴν αὐθεντία τοῦ Θεοῦ, οὔτε τὴν αὐθεντία τῶν ἀνθρώπων πολὺ περισσότερο, τότε βλασφημῶ τοὺς ἄλλους καὶ τὸν Θεό, ἐπειδὴ ἐγὼ αἰσθάνομαι τὸν ἑαυτό μου αὐθεντία. Λέω ἄλλη μία φορὰ· μὴν πηγαίνει τὸ μυαλό σας στὶς βλασφημίες ποὺ ἀκούγονται ἔξω ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους, αὐτὲς τὶς γνωστές, ποὺ λένε οἱ ἄνθρωποι. Δὲν εἶναι αὐτές. Βεβαίως εἶναι βλασφημίες, δὲν τίθεται θέμα. Ὅταν κάποτε ἀκοῦμε ἀνθρώπους ποὺ βλασφημοῦν τὰ θεῖα, μᾶς πιάνει φρίκη. Δὲν εἶναι αὐτές. Εἶναι ὅταν ὁ ἄνθρωπος μέσα του αἰσθάνεται τὴν ὑπερηφάνεια ὅτι αὐτὸς εἶναι αὐτός. "Ἐγὼ εἶμαι ἐγώ, δὲν ὑπάρχει ὁ Θεός." Αὐτὴ εἶναι ἡ φοβερὴ βλασφημία ἀγαπητοί μου. Ἡ παντοδύναμη ἐπιστήμη, ὁ παντοδύναμος ἄνθρωπος. Αὐτὴ εἶναι ἡ φρικώδεις βλασφημία. ποὺ σημαίνει ὅτι δὲν δέχομαι τὴν αὐθεντία τοῦ Θεοῦ, καὶ στὴν θέση τοῦ Θεοῦ βάζω τὴν δική μου, τῆς ἀφεντιᾶς μου τὴν αὐθεντία. 

   Τὸ δεύτερο. Ὅταν ὁ ὑπερήφανος ἄνθρωπος δὲν ἐπιτύχη εἰς τὰ ἀλαζονικά του σχέδια, τότε στρέφεται πρὸς τὸν πλησίον του ἄνθρωπον, ἢ πρὸς τὸν Θεόν, τοὺς ὁποίους καὶ τὸν Θεὸν καὶ τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους τους θεωρεῖ ὑπευθύνους τῆς ἀποτυχίας του καὶ βλασφημεῖ. Δὲν ἐπέτυχα αὐτὸ ποὺ ἤθελα, βλασφημῶ. 

  Ἔχομε λοιπὸν δύο περιπτώσεις ἐδῶ. Δύο ἐλατήρια, τὸ ἕνα σᾶς εἶπα εἶναι ἡ ἄκρατος ὑπερηφάνεια ποὺ δὲν δέχεται καμμία αὐθεντία, καὶ τὸ δεύτερο ὅτι φορτώνει ὁ ὑπερήφανος ἄνθρωπος τὴν ἀποτυχία του στὸν Θεὸ ἢ στὸν ἄλλο ἄνθρωπο, καὶ συνεπῶς μὲ τὸν τρόπον αὐτόν, βλασφημεῖ. Τί κάνει ἐδῶ; Μεταθέτει ἕνεκα ἀκριβῶς τῆς ὑπερηφανείας του, τὴν εὐθύνη τῆς ἀποτυχίας, ὅτι ὑπεύθυνος τῆς ἀποτυχίας μου, τῆς πτωχείας μου, τῆς καταστάσεώς μου, τῆς ἀρρώστειας μου, εἶναι ὁ Θεός. Αὐτὸς εἶναι ὑπεύθυνος, καὶ συνεπῶς τί κάνω; τὸν βλασφημῶ. Γι' αὐτὸ τὸν βλασφημῶ τὸν Θεόν. Ὁ Θεὸς εἶναι ὑπεύθυνος τῆς δικῆς μου τῆς ἀποτυχίας. Γιατί κύριε εἶναι ὑπεύθυνος ὁ Θεὸς τῆς δικῆς σου τῆς ἀποτυχίας; Γιατί δὲν ἀνέχεσαι τὴν ἀποτυχία σου, δηλαδὴ μὲ ἄλλα λόγια, μὲ ἄλλα λόγια βλέπομε ἐδῶ πέρα ὅτι ὁ ὑπερήφανος ἄνθρωπος, ΄νὰ χρησιμοποιήσω μία σύγχρονη ἔκφραση,΄ εἶναι εἰς τὸ ἔπακρον κομπλεξικός. Εἰς τὸ ἔπακρον κομπλεξικός. Ὁ ταπεινὸς ἄνθρωπος δὲν εἶναι κομπλεξικός. Ἅμα τοῦ πῇς ὅτι ὑπάρχει ὁ Θεός. Μέγας ὁ Κύριος! Ἐγὼ δὲν εἶμαι τίποτα, ὅπως ἔλεγε ὁ Ἀβραάμ, "ἐγὼ γῆ καὶ σποδός." Ἐγὼ εἶμαι γῆ καὶ στάχτη, δὲν εἶμαι τίποτα. Ἅμα ἔχει ἀποτυχίες ὁ ταπεινὸς ἄνθρωπος λέγει· Ἅγιος ὁ Θεός, ἐγὼ φταίω, ἐγὼ ἔσφαλα, ἐγὼ δὲν πρόσεξα. Δὲν εἶναι κομπλεξικὸς ὁ ταπεινὸς ἄνθρωπος. Προσέξτε μὲ ἀγαπητοί μου, ὁ ταπεινὸς δὲν εἶναι κομπλεξικός. Ὁ ὑπερήφανος εἶναι κομπλεξικός. Ὁ ἐγωιστὴς εἶναι κομπλεξικὸς ἄνθρωπος, σᾶς εἶπα γιὰ νὰ χρησιμοποιήσω μιὰ σύγχρονη ἔκφραση. 

   Ὁ Ἀντίχριστος, νὰ ἐπανέλθω στὸ θέμα μου, θὰ βλασφημήση τὸν Θεὸν καὶ γιὰ τοὺς δυὸ αὐτοὺς λόγους. Πρῶτον γιατί δὲν θὰ δεχθῇ τὴν αὐθεντία τοῦ Θεοῦ καὶ δεύτερον διότι θὰ βλέπη νὰ ἀποτυγχάνη, θὰ ἀρχίσει ἡ ἀποτυχία του, θὰ τοῦ ζητοῦν ψωμὶ οἱ ἄνθρωποι κι ἐκεῖνος θὰ λέγη, ποὺ νὰ τὸ βρῶ; Δὲν θὰ βρέχη. Ἀκοῦστε με, δὲν θὰ βρέχη, θὰ κλείση ὁ οὐρανός. Δὲν θὰ βρέχη. Οἱ δυὸ προφῆται ποὺ θά 'ρθοῦν, κι ἀπ' αὐτὸ ἀναγνωρίζουμε τὸν προφήτη Ἠλία, ὅπως καὶ παλαιά, τὴν ἐποχὴ τοῦ Ἀχαάβ, ὁ ὁποῖος Ἀχαὰβ εἶναι τύπος τοῦ Ἀντιχρίστου, τί ἔκανε ὁ Ἀχαάβ; Ἔλεγε στοὺς ἀνθρώπους, στὸ Βόρειο βασίλειο τοῦ Ἰσραήλ, ἔλεγε, τί νὰ σᾶς κάνω; Δὲν βρέχει. Τί νὰ σᾶς κάνω; Πεινᾶμε, ψοφᾶνε τὰ ζῶα μας ἀπὸ τὴν δίψα, δὲν ἔχουνε νὰ φᾶνε χορτάρι. Τί νὰ σᾶς κάνω; Καὶ ὁ Ἀντίχριστος ἀγαπητοί μου αὐτὸ θὰ κάνη, θὰ λέη, τί νὰ σᾶς κάνω; Κι ἐπειδὴ θὰ βλέπη, ἐνῷ ἔγινε κοσμοκράτωρ κι ἐνῷ ἔκανε θαύματα, ἀλλὰ πῶς θὰ κάνη τώρα νὰ βρέξη; Ὁ Θεὸς κλείνει τοὺς οὐρανούς. Δὲν μπορεῖ νὰ κάνη τίποτα, καταρρέει ἡ τιμή του, βλέπει ὅτι ἀποτυγχάνει κι ἀρχίζει νὰ βλασφημὰ τὸν Θεόν. 

   Ἂς προσέξουμε ἀκόμη μία λεπτομέρεια. Στρέφεται κατὰ τοῦ Θεοῦ, κατὰ τοῦ ὀνόματος τοῦ Θεοῦ καὶ τῆς σκηνῆς αὐτοῦ. Προσέξτε αὐτὸ τὸ σημεῖο. Ποιά εἶναι αὐτὴ ἡ σκηνὴ τοῦ Θεοῦ; Μᾶς λέγει ὁ ἅγιος Ἀνδρέας Καισαρείας τὸ ἑξῆς: "σκὴνὴ δὲ τοῦ Θεοῦ, καὶ ἡ ἐν σὰρκὶ τοῦ Θεοῦ Λόγου σκήνωσις, ἤγουν ἐνανθρώπησις, καὶ ἡ ἐν τοῖς ἁγίοις ἀνάπαυσις, καθ’ ὧν πάντων ἡ βλασφημία τραπήσεται· προσέτι δὲ καὶ τῶν ἁγίων ἀγγέλων". Ἡ σκηνὴ τοῦ Θεοῦ εἶναι ἡ ἐνανθρώπησις τοῦ Θεοῦ, τοῦ Θεοῦ Λόγου. Δηλ. θὰ βλασφημὰ τὸν Ἰησοῦν Χριστόν. Γιατί θὰ βλασφημὰ τὸν Ἰησοῦν Χριστόν; Δὲν θέλει φιλοσοφία νὰ τὸ καταλάβαμε. Διότι τὸν δράκοντα τὸν ἐνίκησε ὁ Χριστὸς στὸν Σταυρό Του, καὶ ὁ διάβολος εἶδε τὴν ἧττα του σ' ὅλο τὸ πλάτος καὶ τὸ μῆκος καὶ τὸ βάθος, κάτω στὸν Ἅδη. Ὅταν ἐδέχθη μὲ χαρὰ τὴν ψυχὴ τοῦ Χριστοῦ, "ἐπί τέλους, θανάσιμε ἐχθρέ μου, σὲ θανάτωσα καὶ τώρα εἶσαι αἰχμάλωτος ἐδῶ τοῦ σκοτεινοῦ Ἅδου". Αὐτὸ ἔλεγε ὁ διάβολος. Ἀλλὰ ὁ Χριστὸς δὲν πῆγε ὡς αἰχμάλωτος τοῦ Ἅδου. Ἀλλὰ πῆγε ἀκριβῶς νὰ ἐλευθερώση τους ἀπ' αἰῶνος νεκροὺς τοῦ Ἅδου, καὶ νὰ ἀναστηθῇ. Μπῆκε λοιπὸν μέσα ὡς ἐξουσιαστὴς ὁ Χριστός. Εἶναι ἐκεῖνο ποὺ λέγει ὡραιότατα ὁ κατηχητικὸς λόγος τοῦ ἱεροῦ Χρυσοστόμου, τὸ Πάσχα ποὺ λέμε ὅτι, συνήντησε λέει γῆ καὶ βρῆκε οὐρανό. Νόμιζε ὅτι βρῆκε γῆ, δηλ. ἄνθρωπο ποὺ εἶναι πλασμένος ἀπὸ τὴ γῆ, καὶ συνήντησε οὐρανό, Δηλ. Θεόν, ἐκεῖ τὴν ἔπαθε ὁ διάβολος, καὶ τώρα ἐμπνέει τὸν Ἀντίχριστον νὰ βλασφημὰ τὸν Ἰησοῦν Χριστόν. Ἀγαπητοί μου, ὑπάρχουν ἄνθρωποι ποὺ βλασφημοῦν τὸν Ἰησοῦν Χριστόν; Πάλι θὰ ξαναπῶ. Ὄχι μέ τις συνηθισμένες τὶς βλασφημίες αὐτές, παρ’ότι εἶναι φρικώδεις. Ἂν πῆτε σ’ ἕναν ἄνθρωπο ποὺ βλασφημὰ τὸν Ἰησοῦν Χριστόν, καὶ τοῦ πῆτε, ἔλα ἐδῶ ἄνθρωπε, ἔλα ἐδῶ, γιατί βλασφημάς; Ξέρετε τί θὰ σᾶς πῇ; Δὲν τὸ θέλω, ἀπὸ συνήθεια. Τιμᾶς τὸν Χριστό; κάνε τὸν σταυρό σου, θὰ κάνη τὸν σταυρό του. Δὲν εἶναι αὐτὸς ὁ μεγάλος βλάσφημος τοῦ Χριστοῦ, εἶναι αὐτὸς ποῦ θὰ πῇ ὅτι ὁ Χριστὸς εἶναι γυμνός, ψιλὸς ἄνθρωπος. Τίποτα ἄλλο. Ὅταν θὰ βρίζη τὴν Θεοτόκον καὶ θὰ λέη ὅτι ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς γεννήθηκε ἀπό... κτλ, νὰ μὴν τὰ λέω γιατί σέβομαι τὰ αὐτιά σας καὶ τὴν ψυχή σας. Εἶναι φοβερό! Αὐτοὶ εἶναι οἱ μεγάλοι βλάσφημοι. Ἔτσι λοιπὸν καὶ ὁ Ἀντίχριστος μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν θὰ βλασφημὰ τὴν ἐνανθρώπηση τοῦ Θεοῦ Λόγου. Ἀλλά, καὶ κάτι ἀκόμη. Βλασφημὰ καὶ τοὺς ἁγίους ἀγγέλους, βλασφημὰ καὶ τοὺς ἁγίους. Γιατί βλασφημὰ τοὺς ἁγίους ὁ Ἀντίχριστος; Ξέρετε εἶναι φοβερὸ πρᾶγμα, ὅταν βλέπεις τοὺς ἁγίους κοντὰ στὸν Θεὸ καὶ σὺ μὲ τὴν συμπεριφορά σου νὰ εἶσαι μακρυὰ ἀπὸ τὸν Θεό, ὅπως τὸ βλέπει κι ὁ διάβολος γιὰ τὸν ἑαυτόν του, τὸν πιάνει ἕνα συναίσθημα φοβερό. Πᾶρτε ἀγαπητοί μου τὴν ψυχολογία ἑνὸς κακοῦ μαθητοῦ ποὺ βλέπει ὅτι οἱ ἄλλοι συμμαθηταί του διάβαζαν καὶ τώρα περνοῦν γιὰ τὴν ἄλλη τάξη, κι αὐτὸς μένει στὴν ἴδια τάξη. Πέστε μου, ποιά εἶναι ἡ ψυχολογία τοῦ μαθητοῦ ποῦ μένει στὴν ἴδια τάξη; Εἶναι φοβερὴ ἡ ψυχολογία του. Αἰσθάνεται πολὺ μειονεκτικά. Πολὺ μειονεκτικά. Συνεπῶς; Ἐδῶ πέρα πάλι κατέχεται ἀπὸ αἴσθημα μειονεκτικότητος ὁ Ἀντίχριστος, ἂν τὸ θέλετε καὶ ὁ διάβολος, καὶ τί μπαίνει παρακαλῶ στὴν θέση τῆς μειονεκτικότητος γιὰ νὰ ἐκφρασθῇ καὶ ὁ διάβολος καὶ ὁ Ἀντίχριστος; Ὁ φθόνος καὶ τὸ μῖσος. Γι’ αὐτὸ λοιπὸν βλασφημὰ καὶ ὁ δράκων, καὶ ὁ Ἀντίχριστος, καὶ τοὺς ἁγίους καὶ τοὺς ἀγγέλους. Τί ἤτανε παρακαλῶ ὁ διάβολος; Ἄγγελος ἦτο, ἔπεσε καὶ βλέπει τοὺς ἀγγέλους φωτεινούς, καὶ αὐτὸς εἶναι χωρὶς πιὰ τὴν δόξα τοῦ Θεοῦ. Αἰσθάνεται καλά; Ἀναμφισβήτητα ὄχι. Γι’ αὐτὸ τὸ λόγο καὶ βρίζει καὶ βλασφημά, καὶ τοὺς ἁγίους καὶ τοὺς ἀγγέλους. 

  ΙΓ΄ 7. «καὶ ἐδόθη αὐτῷ πόλεμον ποιῆσαι μετὰ τῶν ἁγίων καὶ νικῆσαι αὐτούς, καὶ ἐδόθη αὐτῷ ἐξουσία ἐπὶ πᾶσαν φὺλὴν καὶ λὰὸν καὶ γλῶσσαν καὶ ἔθνος.» 

   Συνεχίζει τὸ ἱερὸν κείμενον. Δόθηκε εἰς αὐτὸν πόλεμον νὰ κάνη μὲ τοὺς ἁγίους καὶ νὰ τοὺς νικήσει. Δόθηκε σ’ αὐτὸν ἐξουσία σὲ κάθε φυλὴ καὶ λαὸ καὶ γλῶσσα καὶ ἔθνος. 

   Σᾶς κάνει ἐντύπωση ὅτι κατ’ ἐπανάληψιν λέγεται τὸ "ἐδόθη" καὶ "ἐδόθη;" Ἕξι φορὲς ἀγαπητοὶ μοῦ ἀναφέρεται αὐτὸ τὸ "ἐδόθη." Ὁ τονισμὸς τοῦ "ἐδόθη" ἀπὸ τὸν ἱερὸν Εὐαγγελιστὴν γίνεται γιὰ νὰ γίνη φανερό, ὅτι κάθε ἐνέργεια τοῦ διαβόλου καὶ τοῦ Ἀντιχρίστου, εἶναι ἀνὰ πᾶσα στιγμὴ κατὰ παραχώρηση τοῦ Θεοῦ, καὶ ὄχι ἀπὸ ἀδυναμία ἢ μὴ ἀγαθότητα τοῦ Θεοῦ. 

   Καὶ ποιοί εἶναι οἱ ἅγιοι ἐναντίον τῶν ὁποίων θὰ κάνη πόλεμον ὁ Ἀντίχριστος; Εἶναι τὰ μέλη τῆς στρατευομένης Ἐκκλησίας. Ἐμεῖς. Τὸ χωρίο αὐτὸ ὑπενθυμίζει πάλι τὸν Δανιὴλ τὸν προφήτην. Λέγει στὸ 7, 21 ὁ Δανιήλ: «ἐθεώρουν (ἔβλεπα) καὶ τὸ κέρας ἐκεῖνο ἐποίει πόλεμον μετὰ τῶν ἁγίων καὶ ἴσχυσε πρὸς αὐτούς.» Ἔβλεπα κι ἐκεῖνο τὸ κερατάκι ποῦ εἶχε βγῇ, τὸ κέρατο ἐκεῖνο τὸ μικρό, ἔκανε πόλεμο ἐναντίον τῶν ἁγίων καὶ τοὺς νίκησε. Ἀκοῦστε, καὶ τοὺς νίκησε. Γιατί κάνει πόλεμον ὁ Ἀντίχριστος ἐναντίον τῶν ἁγίων; Γιὰ τὸν λόγο ποῦ εἴπαμε προηγουμένως. Μισεῖ καὶ φθονεῖ ὁ διάβολος. Μισεῖ καὶ φθονεῖ ὁ Ἀντίχριστος. Ὁ ὑπερήφανος αἰσθάνεται ἀνυποφόρως ἀνυπόφορα νὰ ὑπάρχει ὁ ταπεινός, ὁ πρᾶος καὶ ὁ ἀγαθός, καὶ ζητάει μὲ κάθε τρόπο νὰ τὸν ἐξαφανίση. Νὰ μὴν ὑπάρχη. Ἐλέγχεται. Αἰσθάνεται ἄσχημα. Καὶ κάνει πόλεμο ἐξοντωτικό. Σ’ αὐτὴν τὴν ψυχολογία κινήθηκαν ὅλοι οἱ διῶκται τοῦ Χριστιανισμοῦ, καὶ χρησιμοποίησαν εἴτε μαχαίρι εἴτε πέννα. Ὁ πρῶτος διώκτης τοῦ Χριστιανισμοῦ μὲ πέννα εἶναι ὁ Κέλσος, ποῦ ἔγραψε τὰ πιὸ φοβερὰ πράγματα ἐναντίον τοῦ Χριστοῦ. Ἀπὸ τὸν Κέλσο παρακαλῶ παίρνουν καὶ ἀντλοῦν ὅλοι οἱ φοβεροὶ ἐχθροὶ τοῦ Χριστιανισμοῦ καὶ γράφουν ἐναντίον ἐναντίον τοῦ Χριστιανισμοῦ. Ὅταν βλέπετε στὶς ἐφημερίδες μερικὲς θεωρίες τάχα καινούριες ἐναντίον τοῦ Χριστοῦ, τῆς Παναγίας, τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Θεοῦ, κλπ, κλπ, ὅλα αὐτὰ εἶναι παρμένα ἀπὸ τὸν Κέλσο. Καὶ βεβαίως δὲν σώθηκε τίποτα ἀπὸ τὰ συγγράμματα τοῦ Κέλσου, ἀλλὰ ἐπειδὴ τὸν ἀνασκευάζει ὁ Ὠριγένης, ἀπὸ τὶς ἀνασκευὲς ποῦ κάνει ὁ Ὠριγένης, ἀπὸ ἐκεῖ παίρνουν οἱ σύγχρονοι, οἱ ὅλων τῶν αἰώνων διῶκται, καὶ γράφουν ἐναντίον τοῦ Χριστοῦ. Ὥστε λοιπὸν ὅλοι αὐτοὶ διακατέχονται ἀπὸ αὐτὰ τὰ αἰσθήματα, εἴτε κρατοῦν στιλέτο εἴτε κρατοῦν πέννα καὶ γράφουν ἐναντίον τοῦ Χριστοῦ. Σημειώνει ὁ ἅγιος Κύριλλος Ἱεροσολύμων γιὰ κείνους οἱ ὁποῖοι θὰ διωχθοῦν ἀπὸ τὸν Ἀντίχριστον: "Τὶς ἄρα μακάριος ὁ ὑπὲρ Χριστοῦ μετ’ εὐλαβείας μαρτυρῶν τότε;" Ποιός θὰ εἶναι ἄραγε ἐκεῖνος ὁ εὐτυχισμένος ποῦ θὰ μαρτυρήση ὑπὲρ τοῦ Χριστοῦ; "Ὑπὲρ γὰρ τὸὺς πρὸ αὐτοῦ μάρτυρας τὸὺς τότε εἶναὶ φημι." Ἐγὼ νομίζω, λέγει ὁ ἅγιος Κύριλλος, ὅτι οἱ τότε μάρτυρες εἶναι πιὸ πάνω ἀπ' ὅλους τοὺς μάρτυρες ὅλων τῶν αἰώνων. Διότι ἔχουν νὰ παλαίψουν, λέγει, ὄχι πιὰ μὲ τὰ ὄργανα τοῦ Σατανᾶ, ἀλλὰ μὲ τὸν ἴδιο τὸν Ἀντίχριστο καὶ μὲ τὸν ἴδιο τὸν διάβολο. 

"Οἱ μὲν γὰρ πρὸ αὐτοῦ, πρὸς ἀνθρώπους μόνους ἐπαλαίσαν· οἱ δὲ ἐπὶ Ἀντιχρίστου, πρὸς αὐτὸν τὸν Σατανᾶν δι’ ἑαυτοῦ πολεμήσουσι." 

   Δὲν σᾶς κάνει ἐντύπωση ὅτι θὰ νικήσει τοὺς ἁγίους τοῦ Θεοῦ; Δηλ. τοὺς Χριστιανούς; Ἅγιοι λέγονται οἱ Χριστιανοί. Τί θὰ πῇ θὰ τοὺς νικήσει; Ὄχι βέβαια μὲ τὴν ἔννοια ὅτι θὰ τοὺς ἀναποδογυρίση τὴν πίστη. Ἂν καὶ αὐτὸ θὰ γίνη, ὅπως τὸ λέγει, τὸ προφητεύει ὁ ἴδιος ὁ Κύριος, ὅτι «πλανῆσαι, εἰ δυνατόν, καὶ τὸὺς ἐκλεκτούς.» εἰ δυνατὸν θὰ πλανηθοῦν καὶ οἱ ἐκλεκτοί. Ἀλλὰ ὅτι κυρίως θὰ τοὺς κακοποιήση καὶ θὰ τοὺς φονεύση. Αὐτὸ ἐννοεῖ ὅτι θὰ τοὺς νικήσει. Θὰ τοὺς κακοποιήση καὶ θὰ τοὺς φονεύση. Ὅλα αὐτὰ θὰ τὰ ἐπιτρέψη ὁ Θεός, κι ὅπως λέγει πάλι ὁ ἅγιος Κύριλλος: "Οὐκ ἀδυνατῶν κωλύειν ἀλλ’ οἱ δι’ ὑπομονῆς συνήθως στεφανοῦν τὸὺς οἰκείους ἀθλητάς." Δὲν τὸ κάνει ὁ Θεὸς διότι ἀδυνατεῖ νὰ ἐμποδίση ἀπὸ τὰ χέρια τοῦ Ἀντιχρίστου τοὺς Χριστιανοὺς νὰ μὴν μαρτυρήσουν. Ὄχι. Ἀλλὰ γιὰ νὰ τοὺς στεφανώση. Ὅτι ἔκανε πάντοτε ὁ Θεὸς μέσα στὴν Ἱστορία γιὰ τοὺς δικούς του ἀνθρώπους. Γιὰ νὰ τοὺς στεφανώση μὲ τὸ στεφάνι τοῦ μαρτυρίου. 

   Ἀλλὰ ἀκόμη καὶ κάτι ἀποκαλυπτικό, ἰδία στὴν ἐποχή μας ἀγαπητοί μου, ποῦ ζοῦμε πραγματικὰ ἡμέρες Ἀντιχρίστου. Διὰ τῆς ἐκφράσεως τῶν συνωνύμων λέξεων, φυλή, λαός, γλῶσσα, ἔθνος, ποῦ ἀναφέρεται ὁ ἱερὸς Ἔυαγγ. σ' αὐτὸ τὸ χωρίο, ἀναδεικνύεται ἡ κοσμοκρατορία τοῦ Σατανᾶ καὶ τοῦ τοποτηρητοῦ τοῦ, τοῦ διαβόλου, τοῦ Σατανᾶ ἐπάνω στὴν γῆ, τοῦ Ἀντιχρίστου. Δηλ. ὁ Ἀντίχριστος θὰ γίνη κοσμοκράτωρ. Ἄλλ' ὅπως θὰ δοῦμε λίγο ἀργότερα ἀπὸ ἄλλα χωρία τῆς Ἁγίας Γραφῆς, γιατί πρέπει νὰ σᾶς πῶ ἐδῶ τὸ ἑξῆς: θὰ ἐξαντλήσω τὸ κείμενον τὸ ὁποῖον ἔλεγα σήμερα νὰ τὸ τελείωνα, ἀλλὰ δὲν τελειώνει, θὰ δοῦμε καὶ ἕνα τρίτο θηρίο νὰ ἀναδύεται. Ὁ Ψευδοπροφήτης, ποῦ αὐτὸς φέρεται θηρίον ὄχι μὲ κέρατα τρομερά, μὲ κέρατα ἀρνιοῦ. Σὰν πρόβατο, καὶ εἶναι τὸ τρίτο θηρίο αὐτό. Ἀφοῦ ἐξαντλήσουμε τὸ κείμενο τῆς ἀποκαλύψεως κατόπιν θὰ δοῦμε ἄλλα σημεῖα τῆς Ἁγίας Γραφῆς καὶ πῶς ἑρμηνεύουν οἱ Πατέρες, ποῦ πραγματικὰ ἀγαπητοί μου θὰ τρομάξουμε. Ἕνα μόνο σᾶς λέγω τώρα γιὰ νὰ κλείσωμε τὸ θέμα μας. Πῶς βλέπετε παρακαλῶ, ὅτι σήμερα οἱ Ἑβραῖοι ἐξαπλώνονται σ' ὅλη τὴ γῆ; Ἐξαπλώνονται σ' ὅλη τὴν γῆ; Πῶς ἐξαπλώνονται; Εἶναι ἡ δύναμη ποῦ ἔχουν. Τὸ κράτος των θὰ ἐπεκταθῇ. Αὐτὸ σᾶς λέει τίποτε; Οἱ Πατέρες μᾶς λέγουν καὶ ἡ Ἁγία Γραφὴ ὅτι ὁ Ἀντίχριστος θὰ εἶναι Ἑβραῖος. Σᾶς λέει τίποτε; Κι ὅτι θὰ ἐπικρατήση ἐπὶ πάσης φυλῆς, ἔθνους, γλώσσης καὶ λαοῦ. Σᾶς λέει τίποτε; Λέει πολλά. 

   Ἀλλὰ ὑπομονή, νὰ μπορέσουμε νὰ τὰ δοῦμε ἀγαπητοί μου ὅλα πρῶτα ὁ Θεὸς τὴν ἐρχομένη Κυριακή.

🔸53η🔸 ομιλία στην κατηγορία : " Ἱερά Ἀποκάλυψις ".

► Όλες οι ομιλίες της Κατηγορίας : " Ἱερά Ἀποκάλυψις " εδώ ⬇️

https://arnion.gr/index.php/kainh-diauhkh/iera-apokalycis
↕️
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/blog-post_80.html?m=1

🔸Λίστα ομιλιών της σειράς
«Ἱερά Ἀποκάλυψις».🔻
https://drive.google.com/file/d/1A9Q7I5lLBiBm6AUhfYsXAdHckIBgYe7j/view?usp=drivesdk

📜 Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες της σειράς «Ἱερά Ἀποκάλυψις».🔻
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%94%B9%CE%99%CE%B5%CF%81%CE%AC%20%CE%91%CF%80%CE%BF%CE%BA%CE%AC%CE%BB%CF%85%CF%88%CE%B9%CF%82.?m=1

🔸 Επιμέλεια κειμένου : Αθανάσιος Άμβωνας.

💠Πλήρης απομαγνητοφωνημένες σειρές ομιλιών (Βιβλία).
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%92%A0%CE%A0%CE%BB%CE%AE%CF%81%CE%B7%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%B3%CE%BD%CE%B7%CF%84%CE%BF%CF%86%CF%89%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CF%82%20%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%AD%CF%82%20%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CF%8E%CE%BD%20%28%CE%92%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%B1%29.?m=1

🔸Επεξηγηματικό βίντεο Ασπάλαθου.
https://youtu.be/8tNfAHRkTCk

__⬇️Playlist "Ασπάλαθου".⬇️__
https://aspalathos21.blogspot.com/2021/07/blog-post_83.html?m=0

🔸Όλες οι ομιλίες ~4.487~ του μακαριστού πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/4487.html?m=0

📃Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του πατρός Αθανασίου. ⬇️
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=0

📜 Αποσπάσματα ομιλιών πατρός Αθανασίου ⬇️
https://athanasioslogos.blogspot.com/?m=0

__⬇️ Facebook ⬇️__
https://www.facebook.com/groups/1637818926362004/?ref=share

🔸Κατάλογος ομιλιών πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://drive.google.com/file/d/1JmrxaObMVyTA4_pS5yuMaQdoBf8-LwBP/view?usp=drivesdk

†. Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.

Ἡ δευτέρα ὀπτασία τῆς ἐν οὐρανοῖς θριαμβευούσης Ἐκκλησίας κατά τό ἄνοιγμα τῆς 6ης Σφραγῖδος.

†. Βεβαίως τελειώσαμε το πρώτο διάψαλμα κατά το άνοιγμα της έκτης σφραγίδος, και εισερχόμεθα εις τό δεύτερον διάψαλμα, πάλιν κατά τήν λύσιν της 6ης σφραγίδος.

   Αλλά θα κάνω μίαν μικρήν αναστολήν του θέματος, γιά νά σάς πώ κάτι έκτακτο, πού αναφέρεται εις το βιβλίο της Αποκαλύψεως καί πού μόλις προχθές τό επληροφορήθην, καί δέν θα ήθελα να περιμένω τόν καιρόν εκείνον που θα φθάναμε εις το οικείον σημείον, γιά να κάνω τήν ανάλυση των όσων έμαθα, διότι αυτό το κάτι που έμαθα ανήκει εις το 13ου Κεφ. στιχ. 16-18. Επειδή ακόμη ευρισκόμεθα εις τό 7ον Κεφ., αντιλαμβάνεσθε ότι, μήπως και του χρόνου κάνομε το Κεφ. τό 13ον, εάν ζήσουμε. Και επειδή με συνέχει καί θέλω να σάς τό πώ, γι' αυτό κάνω μίαν μικρήν αναστολήν του θέματός μου σήμερα, ώστε νά σάς το αναφέρω. Διότι έχει σχέση και μ' ένα προηγούμενο θέμα που κάναμε σχετικά με την σφράγισιν τών πιστών, των 144.000, πού θα σφραγισθούν από τόν Θεόν, από τον άγγελον, κατ' εντολήν του Θεού, δεν θα είναι τι άλλο παρά η μυστική σφραγίς του Τιμίου Σταυρού, πού θα μείνουν όρθιοι εκείνοι οι οποίοι πραγματικά θα δεχθούν τήν άκτιστον ενέργειαν του Τιμίου Σταυρού, πού και θα χαρούν όταν θα ίδουν, όπως λέγει στο Α΄ Κεφ. τής Αποκ. όταν θα ίδουν το σημείο του Υιού του Ανθρώπου, πού είναι ο Τίμιος Σταυρός, εις τόν ουραμόν, ενώ θα φρίξουν πραγματικά εκείνοι οι οποίοι στάθηκαν διώκται του Χριστού, και τότε «ὄψονται εἰς ὃν ἐξεκέντησαν» Ιω. 19, 37 θα ίδουν εκείνον τόν οποίον ελόγχισαν. Καί θά φρίξουν, διότι τότε πια γι' αυτούς θα έχει φανεί ολοκάθαρα, θάχει φύγει το θέμα της πίστεως από την μέση, θα υπάρχει πλέον η γνώση ότι εκείνον τον οποίον εις τούς αιώνες ελόγχιζαν καί εσταύρωναν, ανασταυρώνοντες διαρκώς τον Υιόν του Θεού, αυτός ήτο πράγματι ο Υιός του Θεού, ο Υιός καί Λόγος του Θεού.

   Θα σφραγίση και ο διάβολος όμως αγαπητοί μου, καλύτερα ο Αντίχριστος θα σφραγίση κι εκείνος τους δικούς του. Η σφράγισις πού θά γίνη από τον Αντίχριστον, θά γίνη φυσικά όταν θα έλθη ο Αντίχριστος, θα την κάνη διά λογαριασμόν του Αντιχρίστου, που λέγεται το πρώτον θηρίον, θα την κάνη τό δεύτερον θηρίον, που θα είναι ένα είδος αγγελιοφόρου και προδρόμου του πρώτου θηρίου πού θα είναι ο Αντίχριστος τότε.

   Σημειώσατε όμως ότι αυτή η σφράγισις δέν θάχει τι άλλο παρά τήν προσπάθεια του Αντιχρίστου να αποκλείση από τήν ζωήν τούς πιστούς ανθρώπους. Τους οποίους απηνώς θα διώκη. Καί ένας τρόπος να το επιτύχη θα είναι να επιφέρη οικονομικόν αποκλεισμόν. Πώς θα γνωρίζει όμως ο Αντίχριστος αγαπητοί μου ότι ένας είναι πιστός και ένας δεν είναι πιστός; Αυτό μας τό λέγει τό βιβλίο της Αποκαλύψεως στο 13 Κεφ. Λέγει το εξής: Το δεύτερον τό θηρίον, ο πρόδρομος του πρώτου που είναι ο Αντίχριστος,« ποιεῖ τὴν γῆν καὶ τοὺς ἐν αὐτῇ κατοικοῦντας ἵνα προσκυνήσωσι τὸ θηρίον τὸ πρῶτον, οὗ ἐθεραπεύθη ἡ πληγὴ τοῦ θανάτου αὐτοῦ... κλπ. καὶ ποιεῖ πάντας, τοὺς μικροὺς καὶ τοὺς μεγάλους, καὶ τοὺς πλουσίους καὶ τοὺς πτωχούς, καὶ τοὺς ἐλευθέρους καὶ τοὺς δούλους, ἵνα δώσωσιν αὐτοῖς χάραγμα ἐπὶ τῆς χειρὸς αὐτῶν τῆς δεξιᾶς (συνεπώς μικροί, μεγάλοι, πλούσιοι, πτωχοί, ελεύθεροι, δούλοι, άρχοντες, υπήκοοι, ό,τι είναι, θα δώσουν το δεξί τους χέρι να τους σφραγίση εδώ ο Αντίχριστος. Στο δεξί τους χέρι θα γίνη η σφράγισις.) ἢ ἐπὶ τῶν μετώπων αὐτῶν, (ή επάνω εις τα μέτωπά τους. Προσέξτε αυτό το διαζευτικό ή) καὶ ἵνα μή τις δύνηται ἀγοράσαι ἢ πωλῆσαι εἰ μὴ ὁ ἔχων τὸ χάραγμα, τὸ ὄνομα τοῦ θηρίου ἢ τὸν ἀριθμὸν τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ». Καί τούτο γιά νά μήν μπορεί κανείς ν' αγοράση και να πουλήση, να έχει δηλ. οικονομικήν δοσοληψίαν, παρά μόνον εκείνος ο οποίος θα έχη τό χάραγμα του ονόματος του θηρίου, του Αντιχρίστου, ή τόν αριθμόν που αντιστοιχεί εις τό όνομά του. Και αυτό εναποτεθημένο πάνω εις τό χέρι του. Η εις το μέτωπό του. Το σημειώνει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης: «Ὧδε ἡ σοφία ἐστίν· (εδώ είναι η σοφία) ὁ ἔχων νοῦν ψηφισάτω τὸν ἀριθμὸν τοῦ θηρίου· (Αυτός που έχει σοφόν νούν, άς βγάλη από το νούμερο, να αποκρυπτογραφήση δηλ. τόν αριθμόν του θηρίου. Δηλ τού Αντιχρίστου. Καί εξ αυτού να μάθη τό όνομά του. Αδύνατον όμως αυτό να γίνη τώρα. Γιατί ακόμη δέν ήρθε ο Αντίχριστος. Είναι αδύνατον. Αυτό θα γίνη τότε πού θα έρθη, κι όταν θα σημειώνη αυτές τις ενέργειες, πού τότε οι άνθρωποι με έκπληξη, οι πιστοί εννοείται, θα δούν ότι το όνομα του Αντιχρίστου, θα είναι ο αριθμός πού ήδη μάς παραδίδεται από το βιβλίο της Αποκ.) ἀριθμὸς γὰρ ἀνθρώπου ἐστί· (Δηλ. είναι όνομα ανθρώπου) καὶ ὁ ἀριθμὸς αὐτοῦ χξς. (Δηλ. 666)».

   Για να καταλάβετε. Θα τα ξαναπούμε βεβαίως αυτά όταν θα έλθωμε εις την οικείαν θέση, αλλά τώρα ένεκα του περιστατικού που σάς ανέφερα.

   Αριθμός, Αθανάσιος. Γράφεται: Α=1, Θ=9, πάλι Α=1, Ν=50, πάλι Α=1, Σ=200, Ι=10, 0=70, Σ=200. Οπότε αν προσθέσω αυτά, βγάζω το όνομα ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ. Αν τα προσθέσω. Συνεπώς το όνομά μου αντιστοιχεί μέ έναν αριθμό.Ο αριθμός αυτός. Εδώ μάς παραδίδεται ο αριθμός αλλά δέν γνωρίζουμε το όνομα. Τό όνομα θα φανερωθή τότε. Όταν θα έλθη ο Αντίχριστος, όπως σαφώς λέγει ο άγιος Ανδρέας Καισαρείας, και οι πιστοί θα εφαρμόσουν στο όνομά του τον αριθμόν καί θά δοῦν νά βγαίνει.

   Ποιός είναι ο αριθμός; 666. Λοιπόν. Αυτά μάς λέγει αγαπητοί μου ο άγιος Ιωάννης ο Ευαγγελιστής. Ότι θα ασκήση οικονομικόν αποκλεισμόν. Κάτι δηλ. πού αφορά την τσέπην. Αφορά την κοιλιά. Τό στομάχι. Το φαΐ. Όχι ότι δεν μπορεί κάποιος να φάη. Αλλά δεν μπορεί να πουλήση και ν' αγοράση. Μπορεί βέβαια να φάη κάτι θα πηγαίνη στον μπακάλη καί θά πηγαίνη στην τράπεζα, σημειώσατε αυτό και υπογραμμίζω, θα πηγαίνη στην Τράπεζα καί δέν θά μπορή να σηκώση χρήματα, να πάρη, νά δώση, τίποτα, θά τού πούν ούτε θέλομε καταθέσεις, ούτε δύνασαι να πάρης από δώ χρήματα. Τίποτα. Μοιάζει περίεργο. Προσέξτε. Είχε πάει ο κ. Σωτηρόπουλος, ο θεολόγος, πού επιμελείται του περιοδικού "Ο ΣΤΑΥΡΟΣ", είχε πάει στον Καναδά και στις Η.Π.Α. για μια μικρή περιοδεία που έκανε μερικές ομιλίες εκεί. Ένας πολύ ευλαβής ιερομόναχος Έλληνας, π. Νεκτάριος που είναι στην Αστόρια της Ν. Υόρκης και έχουν ένα μικρό μοναστήρι εκεί, οι άνθρωποι αυτοί φορούν καί τά ράσα τους, γιατί είναι γνωστό ότι στην Αμερική οι Έλληνες Ορθόδοξοι δέν φορούν τα ράσα τους, ενώ δυστυχώς, γιά μάς δηλ. ευτυχώς όμως για τους Ρώσους, οι Ρώσσοι οι Ορθόδοξοι φορούν τα ράσα τους στην Αμερική. Εμείς τάχουμε βγάλει. Του είπε το εξής. Έχετε υπ' όψιν σας ότι καί εδώ στην Ελλάδα που κυκλοφόρησαν πρότινος οι λεγόμενες "Εθνοκάρτες". Δέν είναι παρά κάποιες κάρτες, πού πηγαίνεις και ψωνίζεις καί νά μήν κουβαλάς μαζί σου χρήματα, ψωνίζεις μ' αυτές. Μελετούν ήδη από το 196... τόσο να εκδώσουν κάποιες κάρτες στην Αμερική οι Τράπεζες. Οι κάρτες αυτές δεν θα είναι βεβαίως πιά ένα χαρτί. Αλλά όπως ακριβώς μέσα στα χαρτονομίσματα έχομε τήν λεγομένην "υδατογραφίαν", αν θά δήτε στο φώς τό χαρτονόμισμα, θά δήτε μέσα να υπάρχη η κεφαλή του Ερμού ή κάποιου άλλου, σχέδιο τέλος πάντων, πάντως αυτό δεν φαίνεται άν δέν τό βάλομε στο φώς. Αυτό λέγεται υδατογραφία. Κατά παρόμοιο τρόπο σχεδιάζουν να υπάρξη μία ανάλογη ταυτότητα ανεξήτηλη στον κάθε άνθρωπο, η οποία θα επιτυγχάνεται με τις ακτίνες λέιζερ. Οι ακτίνες Λέϊζερ είναι μία επινόησσις, δηλ. ανακάλυψαν αυτές τις ακτίνες, καί τίς έχουν βάλει σε εφαρμογή και διά πολεμικούς σκοπούς, αλλά καί διά ειρηνικούς σκοπούς. Έτσι θα βάζει ο κάθε άνθρωπος το χέρι του σ' ένα μηχάνημα ειδικό, πού θα εκπέμπει ακτίνες Λέϊζερ, και σαν υδατογραφία θα γράφεται εδώ στο χέρι ένας αριθμός μητρώου. Οι αριθμοί θα είναι δύο. Ο ένας θα είναι γενικός αριθμός και ο άλλος θα είναι ατομικός αριθμός. Όπως ακριβώς λέμε: ΤΖ είναι τα αυτοκίνητα της Λαρίσης. Αμα δή κάποιος λέγει: Αυτό το αυτοκίνητο ανήκει στην Λάρισα. Καί μετά το ΤΖ πού είναι ο γενικός χαρακτηρισμός έρχεται ο ειδικός, πού είναι ο αριθμός του αυτοκινήτου. Κατά παρόμοιο τρόπο λοιπόν κι εδώ θα μπή ο γενικός αριθμός και ο ειδικός αριθμός. Ο γενικός ξέρετε ποιός θα είναι; Ο 666. Γι' αυτό σάς τόπα. Με κατέπληξε.Ο δέ ατομικός θα είναι ο αριθμός μητρώου κάθε ανθρώπου. Τό σύστημα το εισηγούνται οι Τράπεζες. Θα πηγαίνεις λοιπόν στην Τράπεζα, πού είσαι πελάτης της, έχεις μετοχές, δοσοληψίες, τέλος πάντων, θέλεις να σηκώσης χρήματα, να εμπορευθής, ό,τι είναι, δεν έχεις ανάγκη πλέον να δείχνης τήν ταυτότητά σου. θα βάλης τό χέρι σου πάλι σ' ένα ειδικό μηχάνημα, και θα αποκρυπτογραφεί το μηχάνημα, σ' ένα, όπως είναι η τηλεόραση, μέσα σ' ένα κατράν, θα αποκρυπτογραφή τον αριθμόν μητρώου σου. Οπότε δέν υπάρχει περίπτωση εκεί νά γίνη πλαστογραφία κτλ. Με τον τρόπον αυτόν θά συναλλάσσονται οι άνθρωποι, Σάς κάνει εντύπωση αγαπητοί μου ότι θα μπή στό δεξί χέρι ο αριθμός 666; Πού μάς λέγει εδώ τό βιβλίο της Αποκαλύψεως ότι ο Αντίχριστος διά οικονομικούς λόγους, –οι Τράπεζες θα εισηγηθούν το θέμα–, διά οικονομικούς λόγους θα υπάρχει αυτό το χάραγμα στο δεξι χέρι;

   Λέει όμως εδώ, ή επί των μετώπων αυτών. Θά είναι επί τού χεριού, αλλά αν υποτεθή ότι το χέρι θα έχη κάποια βλάβη, κάποιο λόγο, τότε θα γίνεται το χάραγμα εις τό μέτωπο. Όπως ακριβώς τό λέγει το βιβλίο της Αποκαλύψεως. Σάς καταπλήσσει αυτό; Είναι πραγματικά καταπληκτικό.

   Εάν ερωτήσετε, καλά, ο αριθμός 666 ξέρομε όλοι ότι είναι ο αριθμός του Αντιχρίστου, του ονόματος του Αντιχρίστου. Αυτοί οι άνθρωποι επιτέλους δέν αντιλαμβάνονται μερικά πράγματα; Νά πάη κάποιος νά τούς πή ότι αυτός ο αριθμός είναι του Αντιχρίστου. Κι αν ακόμα δεν πιστεύετε εις τόν Χριστόν όμως θα υπηρετήσετε ένα σχέδιο που γιά σάς δεν συμφέρει. θάχετε πολύ την απορίαν αυτήν ἐ; Την είχα κι εγώ αλλά, ακούστε, θα λυθή νομίζω ως εξής: Σάς είχα πεί πέρυσι, στα θέματα πάλι στην ερμηνεία της Αποκ. γιά τόν Μάσσωνισμόν, πώς ακριβώς φθάνουν οι τελευταίες βαθμίδες μυήσεως τού Μασσωνισμού να λατρεύουν τον διάβολο. Τόν Μπαφομέτ τόν σατανά. Έχουν το άγαλμά του, είναι όπως ακριβώς παριστάνεται από την αρχαία μυθολογία ο θεός ΠΑΝ, είναι άνθρωπος μέ τραγίσιο κεφάλι, με κέρατα, μέ πόδια τραγίσια, μέ χέρια ανθρωπινά. Μια μικρή παρένθεση. Αν μου πήτε, γιατί παρουσιάζουν πολλά αρχαία αγάλματα, ιδίως, ιδίως θεοτήτων της Ανατολής, πολύ πρό του 1.000 π.Χ. Αν θα ανοίξετε ένα βιβλίο αρχαιολογικό θά βρήτε πολλά τέτοια. Συμπτωματικά είχα ανοίξει χθές την εγκυκλοπαίδεια και είχα δεί εκεί πολλά τέτοια ειδώλια, δηλ. μικρά είδωλα, πού ήταν με κέρατα κλπ. Διότι ο διάβολος έτσι ενεφανίζετο εις τούς ανθρώπους. Γι' αυτό τον αποτύπωσαν έτσι. Διότι ο διάβολος και μέχρι σήμερα εμφανίζεται με αυτόν τόν τρόπον. Με τραγίσια μουτσούνα, πρόσωπο και κέρατα κλπ. γι αυτό έτσι τόν ἔβλεπαν κι έτσι τον απετύπωσαν. Κλείνω όμως την παρένθεση.

   Και φτάνουν οι άνθρωποι να λατρεύουν τον Μπαφομέτ. Τόν διάβολον. Στην απορία σας γιατί; Ενθυμείσθε που σας διάβασα πέρυσι ότι μισούν τόν Θεόν, τον Γιαχβέ, τόν Κύριον, επειδή δεν είναι ο εισηγητής του πολιτισμού, αλλά ο προστάτης τού Σήθ; Ενώ τον Κάϊν τόν είχε καταρασθή ο Θεός; Ενώ ο Κάϊν είναι ο εισηγητής του πολιτισμού. Και πράγματι, τό βιβλίον της Γενέσεως μάς λέγει ότι όλες οι επινοήσεις είναι από τήν γενεά του Κάιν και όχι από τού Σήθ. 'Ετσι λοιπόν, διαβάζοντας αυτήν την γραφήν, βλέπουν ότι εφόσον θέλουν να θεραπεύουν την επιστήμη, έτσι λέγουν, έτσι διατείνονται, δέν τούς χρειάζεται ο Γιαχβέ, ο Κύριος, τον οποίον καταδικάζουν. Αλλο τώρα ότι ο Θεός δεν θα ήθελε να αναπτυχθή ένας ευρύς πολιτισμός πάνω στην γή, διότι «οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν, ἀλλὰ τὴν μέλλουσαν ἐπιζητοῦμεν». Εβρ. 13, 14

   Ύστερα,τά αποτελέσματα του πολιτισμού τά είδατε. Μέσα στον πυρήνα του πολιτισμού υπάρχει πράγματι ο δαιμονισμός. Η αλληλοκαταστροφή. Η καλύτερα η αυτοκαταστροφή, θα ήταν δυνατόν ποτέ, να προέρχεται κάτι από τόν Θεόν και να υπάρχη μέσα στον πυρήνα του η αυτοκαταστροφή; Στον πολιτισμόν υπάρχει η αυτοκαταστροφή. Δεν θέλει πολύ φιλοσοφία και εξήγηση γι' αυτό το πράγμα. Το βλέπομε ολοκάθαρα αυτό. Τό ζούμε, τί το βλέπομε. Το ζούμε. Είμεθα μέσα στον πολιτισμόν, δέν μπορούμε να βγούμε από αυτόν και αυτοκαταστρεφόμεθα. Καθημερινά αυτοκαταστρεφόμεθα. Και η ατμόσφαιρα και οι τροφές μας και τα πάντα. Τα πάντα. Και οι πόλεμοι που οργανώνουμε μέ τόν τρόπο πού πάμε να αλληλοεξοντωθούμε. Έτσι υπηρετεί τον πολιτισμόν η γενεά τοῦ Κάϊν. Η οποία έτυχε αποπομπής από τόν Θεόν. Γι'αυτό, ενθυμείσθε πέρυσι που σας είχα διαβάσει κάτι βαρειές εκφράσεις εναντίον του Θεού; Εναντίον του Κυρίου; Του Γιαχβέ, του Κυρίου. Ε, λοιπόν αγαπητοί μου στρέφομε πρός τόν διάβολον. Αν λοιπόν η Γραφή η ίδια τους πληροφορεί ότι ο Αντίχριστος, συνεπώς όχι ο Χριστός, τον οποίον μισούν θανασίμως, από αντίδραση θέλουν να λατρεύσουν ακριβώς εκείνο το πρόσωπο πού θα στραφή εναντίον του Χριστού. Και αυτός είναι ο Αντίχριστος. Έτσι παίρνουν τον αριθμόν 666. Γνωρίζουν πολύ καλά τί κάνουν. Αλλά αυτό θέλουν. Καί ταυτοχρόνως υπηρετούν τα σχέδια της προφητείας. Η καλύτερα, εκφράζουν εκείνα τα οποία ήδη η προφητεία μας ειδοποιεί, τί θά γίνη. Κάθε μέρα, σάς τό λέγω αλήθεια, περισσότερο και περισσότερο βεβαιώνομαι ότι το βιβλίο της Αποκαλύψεως δέν μπορεί πια να ερμηνεύεται όπως παλαιότερα, αλληγορικά, πνευματικά κτλ. αναγωγικά. Αγαπητοί μου, τό μεγαλύτερο μέρος, έτσι το υποψιάζομαι, τό βλέπω, το μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου της Αποκαλυψεως μού φαίνεται ότι πιά θά τό αρχίσουμε να το καταλαβαίνουμε κατά γράμμα. Κατά γράμμα πλέον. Διότι αυτή η περιγραφή όπως σάς τήν διάβασα, μέ εκείνο το οποίο ήδη ξεκινάει νά γίνη στην Αμερική, είναι κατά γράμμα. Ε, πέστε μου λοιπόν, μπαίνει κανείς σ' αυτόν τον πειρασμό τρόπον τινά, σ' αυτήν την πρόκληση, να αντιληφθή και να πή, "τί γίνεται εδώ, τί γίνεται εδώ;" Σάς το είπα σαν μια μικρή σφήνα στο θέμα μας, δεν πειράζει όμως διότι, έχει και λίγο σχέση μέ τό θέμα, αφού σας είπα την περασμένη φορά γιά τήν σφράγιση των πιστών, θ' αργήση βεβαίως να πούμε, την σφράγιση των ασεβών, αλλά επειδή το είχα πρόσφατο αυτό, καί ειλικρινά με συνέχει, γι' αυτό καί σάς τό ανέφερα. Μέχρι του χρόνου, δέν ξέρομε τι γίνεται. Λέει ο άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων : "Έχεις φίλους; έχεις πνευματικά παιδιά; έχεις γνωστούς; Ασφάλισέ τους ειδοποιόντας για τον Αντίχριστο." 

   Και τώρα αγαπητοί μου, ερχόμεθα εις το κύριό μας θέμα, εις την ανάλυση του 2ου διαψάλματος, κατά τήν λύσιν όπως σας είπα της 6ης σφραγίδος. Στο πρώτο διάψαλμα εφάνη η κατάστασις της στρατευομένης Εκκλησίας, μέ τήν κατασφράγιση των 144.000 πιστών. Καί εξηγήσαμε τί είναι αυτό. Τώρα εις το 2ο διάψαλμα, πού είναι το ένα πλάϊ στο άλλο και συνδέονται με την φρασούλα "μετά ταύτα είδον", βλέπομε να φαίνεται η λειτουργία της θριαμβευούσης Εκκλησίας.

   Είναι μια σκηνή το 2ο διάψαλμα, που δείχνει ποιό είναι το μέλλον τών πιστών που θα σφραγισθούν επί τής γής, μέ τήν σφραγίδα του Τιμίου Σταυρού, και θα αντέξουν εις τήν πλάνην του Αντιχρίστου και εις την μεγάλην θλίψιν των εσχάτων. Τό διάψαλμα αυτό αποτελεί μία από τις ωραιότερες σελίδες της Αγίας Γραφής, όπως θά τό δήτε, καί είναι το αποκορύφωμα του βιβλίου της Αποκαλύψεως. Δίνει την εντύπωση ότι πρόκειται περί ουρανίου λειτουργίας υφ' όλης της Εκκλησίας, αγγέλων καί ανθρώπων. Καί διαβάζω τό ιερόν κείμενον: 

   Κεφ. Ζ, στιχ. 9 - 17 «Μετὰ ταῦτα εἶδον, καὶ ἰδοὺ ὄχλος πολύς, ὃν ἀριθμῆσαι αὐτὸν οὐδεὶς ἐδύνατο, ἐκ παντὸς ἔθνους καὶ φυλῶν καὶ λαῶν καὶ γλωσσῶν, ἑστῶτας ἐνώπιον τοῦ θρόνου καὶ ἐνώπιον τοῦ ἀρνίου, περιβεβλημένους στολὰς λευκάς, καὶ φοίνικες ἐν ταῖς χερσὶν αὐτῶν· 10) καὶ κράζουσι φωνῇ μεγάλῃ λέγοντες· ἡ σωτηρία τῷ Θεῷ ἡμῶν τῷ καθημένῳ ἐπὶ τοῦ θρόνου καὶ τῷ ἀρνίῳ. 11) καὶ πάντες οἱ ἄγγελοι εἱστήκεισαν (στάθηκαν) κύκλῳ τοῦ θρόνου καὶ τῶν πρεσβυτέρων καὶ τῶν τεσσάρων ζῴων, καὶ ἔπεσαν ἐνώπιον τοῦ θρόνου ἐπὶ τὰ πρόσωπα αὐτῶν καὶ προσεκύνησαν τῷ Θεῷ 12) λέγοντες· ἀμήν· ἡ εὐλογία καὶ ἡ δόξα καὶ ἡ σοφία καὶ ἡ εὐχαριστία καὶ ἡ τιμὴ καὶ ἡ δύναμις καὶ ἡ ἰσχὺς τῷ Θεῷ ἡμῶν εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων· ἀμήν. 13) Καὶ ἀπεκρίθη εἷς ἐκ τῶν πρεσβυτέρων λέγων μοι· οὗτοι οἱ περιβεβλημένοι τὰς στολὰς τὰς λευκὰς τίνες εἰσὶ καὶ πόθεν ἦλθον; (αυτοί που είναι ντυμένοι με τις λευκές στολές ποιοί είναι και από πού ήλθαν;) 14 καὶ εἴρηκα αὐτῷ· (του απάντησα, του είπα) κύριέ μου, σὺ οἶδας. (κύριέ μου σύ γνωρίζεις) καὶ εἶπέ μοι· (μού είπε) οὗτοί εἰσιν οἱ ἐρχόμενοι ἐκ τῆς θλίψεως τῆς μεγάλης, καὶ ἔπλυναν τὰς στολὰς αὐτῶν καὶ ἐλεύκαναν αὐτὰς ἐν τῷ αἵματι τοῦ ἀρνίου. 15) διὰ τοῦτό εἰσιν (είναι) ἐνώπιον τοῦ θρόνου τοῦ Θεοῦ καὶ λατρεύουσιν αὐτῷ ἡμέρας καὶ νυκτὸς ἐν τῷ ναῷ αὐτοῦ. καὶ ὁ καθήμενος ἐπὶ τοῦ θρόνου σκηνώσει ἐπ᾿ αὐτούς. 16) οὐ πεινάσουσιν ἔτι (δεν θα πεινάσουν πιά) οὐδὲ διψήσουσιν ἔτι, (δέν θά διψάσουν πιά), οὐδ᾿ οὐ μὴ πέσῃ ἐπ᾿ αὐτοὺς ὁ ἥλιος οὐδὲ πᾶν καῦμα, (ούτε θα τους συγκάψη ο ήλιος) 17) ὅτι τὸ ἀρνίον τὸ ἀνὰ μέσον τοῦ θρόνου ποιμανεῖ αὐτούς, καὶ ὁδηγήσει αὐτοὺς ἐπὶ ζωῆς πηγὰς ὑδάτων, καὶ ἐξαλείψει ὁ Θεὸς πᾶν δάκρυον ἐκ τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν.»

   Αυτό είναι το κείμενο αγαπητοί μου του 2ου διαψάλματος, πού είναι μία ουρανία εικόνα. Ποιός είναι αυτός ο αναρίθμητος όχλος, που δεν μπορεί κανείς να τον αριθμήση; Είναι άπασα η θριαμβεύουσα Εκκλησία του Ισραήλ, αλλά και ὅλων τῶν λαών καί τών εθνών καί τών γλωσσών, όλων των αιώνων και όλων των εποχών. 

   Αυτό το αναρίθμητο πλήθος ομοιάζει εν αντιθέσει πρός τόν συγκεκριμένον αριθμόν τών πιστών, της πρώτης οπτασίας, τών 144.000. Δεν πρόκειται περί αντιφάσεως. Ούτε περί λάθους. Αλλά, όπως λέγει κάποιος, τό "αναρίθμητον" λέγεται από πλευράς ανθρωπίνης. Ο ορισμένος αριθμός 144.000 από πλευράς θείας. Δηλ. πόσοι είναι αυτοί πού θα σωθούν; Ο Θεός τούς ξέρει. Ένας άνθρωπος πώς θά τούς δή αυτούς; Αναρίθμητο πλήθος!

   Αλλά, εδώ έρχομαι να σημάνω κάτι που το είπα την περασμένη φορά. Ωστε, οι Χιλιασταί λέγουν, ότι οι 144.000 είναι αυτοί πού δέν θα πάρουν ανθρωπίνη σάρκα, θα είναι μόνο ως ψυχές, καί θά είναι στον ουρανό. Αλλοίμονό τους. Εδώ βλέπει κανείς, αρνούνται καί τήν Ανάσταση. Εδώ βλέπει κανείς ότι το πλήθος είναι εις τον ουρανό αναρίθμητον. Ώστε ο αριθμός 144.000 δέν έχει τήν σημασία του συγκεκριμένου αριθμού, όπως ήδη αναλύσαμε την περασμένη φορά. Όλοι αυτοί, το πλήθος αυτό το αναρίθμητον, ήσαν όπως λέγει τό ιερό κείμενο, ήσαν εστώτες ενώπιον του θρόνου και ενώπιον του αρνίου. Είναι χαρακτηριστική αυτή η ορθία στάση των αγίων. Τούτο τιμής ένεκεν καί σεβασμού. Στέκονται όρθιοι, δεν κάθονται. Απ' αυτήν τήν ουρανία εικόνα, τήν ουρανία λειτουργικήν εικόνα ενεπνεύσθη η Εκκλησία μας, ώστε στην εκκλησία μας μέσα νά μήν καθόμαστε, παρ' ότι τα καθίσματα δέν είναι απηγορευμένα, και πάντοτε εις την αρχαίαν εκκλησίαν υπήρχαν καθίσματα, πάντοτε, πάντοτε, τα έδρανα, βλέπομε ακόμη και αυτός ο τόπος, ο τύπος, η δομή της θείας Λειτουργίας προϋποθέτει τα καθίσματα. Όταν λέγει "Σοφία." Εκεί, σοφία, βάζομε τελεία, ή άνω τελεία. "Ορθοί." Πού θα πή "όρθοι". Τό Ευαγγέλιον είναι η σοφία, στο τέλος ώσπου να κοινωνήσουν όλοι οι πιστοί, εκάθηντο εκείνοι που θα ήρχετο η σειρά τους, κι εκείνοι που κοινώνησαν, εκάθηντο να περιμένουν τους υπολοίπους να τελειώσουν. Έτσι λοιπόν όταν τελείωναν όλοι, ο διάκονος εκφωνούσε: "Ορθοί. Μεταλαβόντες..." Όχι: Ορθοί μεταλαβόντες.., που το λέμε εμείς τώρα συνέχεια, σβάρνα. Όχι σβάρνα. Ορθοί. Τελεία. Δηλ όρθιοι. Παράγγελμα. Είναι τεχνικόν παράγγελμα. Όρθιοι, όρθιοι. "Μεταλαβόντες τῶν θείων αγίων αχράντων, αθανάτων επουρανίων και ζωοποιών Χριστού μυστηρίων..." Αφού κοινωνήσαμε κτλ. Ωστε και αυτή η δομή της θείας Λειτουργίας προϋποθέτει καθίσματα. Όμως στην λατρεία μας σηκωνόμαστε σε κάποια σημεία. Καί πρέπει να σηκωνόμαστε αγαπητοί μου, το βλέπω πολλές φορές, βγαίνει ο ιερεύς να πή ένα "ειρήνη πάσι", που δέχεσαι την ευλογία αδελφέ μου, καί κάθεσαι στο κάθισμά σου. Καί τόν βλέπεις τον ιερέα, κι εκείνος σου λέει το "ειρήνη πάσι" κι εσύ κάθεσαι. Είναι άσχημο. Είναι απρεπές.

   Ακόμη όταν λέμε οποιδήποτε ευχή μέσ' την θεία Λειτουργία, πάντα κατά κανόνα σηκωνόμαστε. Κατά κανόνα. Κι επειδή τίς ευχές δέν τίς ακούμε, αλλοίμόνο, δυστυχώς, αλλά το ακροτελεύτιον τών ευχών, ήτοι τις εκφωνήσεις, θα σηκωθούμε στις εκφωνήσεις. Όπως είναι." Ότι πρέπει Σοι πάσα δόξα τιμή και προσκύνησις", "ότι σόν τό κράτος" κ.ο.κ. Αυτές είναι εκφωνήσεις, ακροτελεύτιες των ευχών, θα σηκωθούμε, θα κάνωμε τόν σταυρό μας, εκεί που ακούγεται καί τό όνομα του Αγίου Τριαδικού Θεού. 

   Ώστε λοιπόν βλέπομε αυτό το πλήθος, οι άνθρωποι, οι πιστοί, άγιοι είναι, στέκονται, στέκονται όρθιοι ενώπιον του θρόνου και ενώπιον του αρνίου. Το ότι στέκονται και ενώπιον του θρόνου καί ενώπιον του αρνίου, αυτό δείχνει μια ισοτιμία μεταξύ Πατρός καί Ιησού Χριστού. Πού σημαίνει ότι ενώπιον καί τοῦ Πατρός καί τού Ιησού Χριστού οι άγιοι στέκονται, στέκονται λατρευτικά. Όχι απλώς στέκονται. Αλλά στέκονται λατρευτικά. Σε στάση λατρείας. Στήν θεία Λειτουργία δέν στεκόμαστε απλώς. Είναι Λατρεία. Μὴν τό ξεχνάτε. Είναι το μοναδικό προνόμιο που έχομε από τόν Θεόν, νά τόν λατρεύουμε κατά τήν θεία Λειτουργία. Ο Εσπερινός δέν είναι θεία λατρεία. Ούτε ο Όρθρος. Ούτε τό Απόδειπνο. Η θεία Λειτουργία είναι Λατρεία, γιατί είναι θυσία. Όλες οι άλλες ακολουθίες δύνανται να ειπωθούν "προσευχή". "Αλλά η θεία Λειτουργία είναι κάτι πολύ πέρα από προσευχή. Είναι Λατρεία.

   Η λευκή στολή τήν οποίαν φορούν, τό αναρίθμητον αυτό πλήθος, είναι το ένδυμα των μαρτύρων. Όλων εκείνων που ηγωνίσθησαν νικηφόρως, κατά της αμαρτίας, και συνεπώς είναι το σύμβολον τής καθαράς και ανακαινισμένης ζωής των. Όλοι οι άγιοι είναι μάρτυρες είτε αίματος είτε συνειδήσεως. Αλλά το σπουδαίο είναι ότι είναι μάρτυρες τού ασκητικού πνεύματος του Ευαγγελίου, διότι αυτό το ασκητικό πνεύμα αγαπητοί μου είναι εκείνο που διακατέχει ολόκληρον το Ευαγγέλιον. Ολόκληρον. Ὅποιος δέν θά τού ήρεσε ν' ακούση αυτό το ασκητικό πνεύμα, μέ τήν έννοια του " ασκούμαι",τότε αυτός είναι έξω πραγματικά από το πνεύμα του Ευαγγελίου. Από το νόημα του Σταυρού.

   Ο φοίνικας είναι τό σύμβολον τής νίκης κατά παντός πειρασμού και κατά του παλαιού ανθρώπου, κατά του κόσμου,του κοσμικού φρονήματος, αλλά καί κατά του σατανά. Το πλήθος των αγίων κράζει πρός τόν καθήμενον επί του θρόνου καί πρός τό αρνίον, μετά μεγάλης και ισχυράς φωνής. Αυτή η μεγαλόφωνη κραυγή είναι ενδεικτική, τής χαράς καί τής αγαλλιάσεως που έχουν οι άγιοι για την σωτηρία των. Αν υπάρχει αγαπητοί μου μια μεγάλη χαρά, αυτή είναι η χαρά της σωτηρίας, θά τό πώ άλλη μια φορά. Αν υπάρχει μια μεγάλη χαρά, αυτή είναι η χαρά της σωτηρίας. Πολλές χαρές έχομε στον κόσμο αυτόν, καμμία όμως δεν δύναται να συγκριθή μέ τήν χαρά της σωτηρίας. Αν ξέρω ότι εγώ είμαι σεσωσμένος, δέν υπάρχει πιο μεγάλη χαρά. Αν έχω την βεβαιότητα ότι είμαι σεσωσμένος, ἄν δώ... τήν ύπαρξή μου μέσα στο χώρο της Βασιλείας του Θεού, τί άλλο θα ήθελα; Τί άλλο θα ήθελα; Ακόμη αν υπάρχει μία μεγάλη ευγνωμοσύνη ενός σεσωσμένου, είναι αυτήν τήν οποίαν αισθάνεται ο πιστός, ο σωσμένος άνθρωπος πρός τόν Θεόν πού τού τήν εχορήγησε. Γι' αυτό οι άγιοι κράζουν πρός τόν Θεόν: «ἡ σωτηρία τῷ Θεῷ ἡμῶν τῷ καθημένῳ ἐπὶ τοῦ θρόνου καὶ τῷ ἀρνίῳ.» Η σωτηρία μας ανήκει εις τόν Θεόν που κάθεται εἰς τόν θρόνον και εις τό Αρνίον.

   Εδώ βλέπομε ότι ο Πατήρ αποστέλλει τον Υιόν εις τόν κόσμον διά να σωθή ο κόσμος. Η μεγαλυτέρα δοξολογία του Θεού είναι η απόδοσις ακριβώς εἰς τόν Θεόν τής σωτηρίας του κόσμου. Ο κόσμος σώθηκε γιατί ο Θεός θέλησε. Ο Πατήρ έστειλε τον Υιόν και το Πνεύμα το Αγιον εἰς τόν κόσμον, για να σωθή ο κόσμος. Αν αυτό τού τό πούμε του Θεού, τού το πούμε, ότι Κύριε είσαι ο σωτήρας μας, τότε αποδίδομε τήν μεγαλυτέραν καί μεγαλοπρεπεστέραν δοξολογία πρός τόν Θεόν.

   «καὶ πάντες οἱ ἄγγελοι... λέγοντες». Εδώ έχομε μία σαφή διάκριση των αγίων και των πρεσβυτέρων από τους αγγέλους καί τά τέσσερα ζώα, που πάλι είναι άγγελοι. Ίσως εδώ οι πρεσβύτεροι, όπως αναφέρονται να είναι διακεκριμένοι άγιοι. Όπως και τα τέσσερα ζώα είναι διακεκριμένες ουράνιες υπάρξεις. Τα Χερουβείμ. Γράφει ο άγιος Ανδρέας τα εξής, βλέποντας την εικόνα αυτή αγγέλων και ανθρώπων, λέγει: "Ιδού μία εκκλησία αγγέλων και ανθρώπων, κύκλω εστώτες εμφαίνουσι διά της στάσεως τό τιμής μέγεθος." Οπως είναι κύκλω από τον θρόνον του καθημένου και του αρνίου, δείχνουν με την στάση τους αυτή τό μέγεθος της τιμής. Ώστε μία Εκκλησία. Τί είναι η Εκκλησία; Είναι η παρουσία του Θεού καί όλης της κτιστής δημιουργίας του. Των αγγέλων, τών ανθρώπων, αλλά και αυτής της αλόγου δημιουργίας, της αλόγου κτιστής δημιουργίας. Ολοκλήρου του σύμπαντος, θά τό ξαναπώ. Τών αγγέλων, των ανθρώπων και όλου του υλικού κόσμου. Όλα αυτά αποτελούν την Εκκλησίαν. Η Εκκλησία λοιπόν είναι σπουδαίο πράγμα. Ω, αγαπητοί μου, η Εκκλησία δέν είναι η μητρόπολις, ούτε η ενορία, ούτε ο παπάς, ούτε ο αρχιεπίσκοπος, ούτε ο μοναχός. Αν αμαρτήσουν αυτοί, δεν μπορούμε να ταυτήσουμε το πρόσωπό τους με την Εκκλησία. Υπάρχει πολύ πτωχή αντίληψη όταν μερικοί λέγουν, "είδες τι κάνει η Εκκλησία;" Ποιά Εκκλησία; Κάποιοι εκπρόσωποι; Αν εγώ είμαι παληάνθρωπος, εγώ, εγώ, εγώ, εγώ ο π. Αθανάσιος, είμαι παληάνθρωπος, τι φταίει η Εκκλησία; Όταν εγώ μέ τήν ζωή μου τήν δυσφημίζω την εκκλησία, τί φταίει η Εκκλησία; Αγαπητοί μου, άς μάθωμε κάποτε να κάνομε τήν διάκριση. Η Εκκλησία είναι η κοινωνία του Θεού μετά τών κτισμάτων του. Μέσα στην μακαριότητα τής βασιλείας Του. Αυτό είναι η Εκκλησία. Και όχι ο παπάς της ενορίας μας ή ο επίσκοπος της επισκοπής μας, ταυτίζοντες το πρόσωπό τους μέ τήν Εκκλησία. Ότι και αυτός ο ιερεύς είναι μέλος της Εκκλησίας ναί. Αλλά εάν υπάρχουν ανάξια μέλη της Εκκλησίας, τί θα πρέπει να γίνη, θα πρέπει να καταδικάσουμε την Εκκλησία, επειδή υπάρχουν αυτά τα ανάξια μέλη; Δηλ. κατά την παλαιάν εκείνην συνταγήν πονάει μάτι, πονάει κεφάλι κόβει κεφάλι; Ε, όχι!

   Αυτό το "πάντες οι άγγελοι", πόσοι είναι οι άγγελοι; Σάς τόχα πή και άλλοτε, τό ξέρετε. Όσοι ο αριθμός, λέει ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός. Όσοι ο αριθμός. Βάζετε μια μονάδα καί βάλετε από πίσω μηδενικά και τραβάτε τα μηδενικά, γράφετε, γράφετε, γράφετε, γράφετε,... τόσοι είναι οι άγγελοι Βαβέ! Νὰ τό πώ έτσι στην αρχαία γλώσσα. Πώ, πώ, φοβερό. Μπορείτε να δήτε λοιπόν όλους αυτούς τους αγγέλους σε τί μεγαλοπρέπεια κινούνται; Είναι πραγματικά μία εικόνα που προκαλεί ίλιγγον θεωρίας. Είναι αξιοπρόσεκτον ότι και οι άγγελοι ίστανται. Όπως και οι άγιοι. Τιμής και σεβασμού ένεκεν. 

   Αλλά ακόμη είναι αξιοπρόσεκτον ότι οι άγιοι είναι ενώπιον του καθημένου επί του θρόνου και ενώπιον του αρνίου. Ενώπιον, μπροστά. Ενώ οι άγγελοι είναι κύκλω. Είναι κύκλω. Όπως μάς λέγει η πρός Εβραίους Επιστολή, 1, 14 «λειτουργικὰ πνεύματα εἰς διακονίαν ἀποστελλόμενα» ότι οι άγγελοι είναι υπηρετικά, λειτουργικά πνεύματα, εις διακονίαν αποστελλόμενα, ενώ ο άνθρωπος δεν είναι λειτουργικόν πρόσωπον, εις διακονίαν αποστελλόμενον, γι αυτό οι άνθρωποι είναι κατ' έναντι του Θεού· οι άγγελοι είναι γύρω από τον θρόνον τού Θεού.

   Η προσκύνησις των αγίων αγγέλων είναι πολύ συγκινητική. Πίπτουν κατά πρόσωπον και προσκυνούν τόν Θεόν, ενώ ταυτοχρόνως αποδίδουν εις τόν Θεόν δοξολογίαν. Κατ' αρχάς λέγουν το "αμήν." Αυτό το "αμήν" είναι εις τήν ευχαριστίαν τών αγίων. Όπως ακριβώς ο ιερεύς λέγει την ευχήν και ο ψάλτης λέει αμήν. Όταν τελείωσαν λοιπόν τήν δοξολογία τους οι άγιοι, ότι εις τόν Θεόν ανήκει η σωτηρία μας, οι άγγελοι λέγουν, "αμήν". Προσέξτε νά δήτε τί αρμονία εδώ. Δηλ. υπάρχει μία απόλυτος συμφωνία δοξολογιών και των αγίων και των αγγέλων. Όπως θα δήτε.

   Και ποιά είναι η δοξολογία των αγγέλων; «ἡ εὐλογία καὶ ἡ δόξα καὶ ἡ σοφία καὶ ἡ εὐχαριστία καὶ ἡ τιμὴ καὶ ἡ δύναμις καὶ ἡ ἰσχὺς τῷ Θεῷ ἡμῶν εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων· ἀμήν.» Εδώ πρόκειται περί μιάς επταπλής δοξολογίας, στην οποία τίθενται τα ουσιαστικά της ενάρθρως. Δηλ. μέ άρθρα. Όπως η δόξα, η σοφία, η ευχαριστία, η τιμή, η δύναμη, όλα αυτά θέλουν να δείξουν ότι κατ' αποκλειστικότητα ανήκει η σοφία εις τόν Θεόν, κατ' αποκλειστικότητα ανήκει η δύναμις εις τόν Θεόν, κατ' αποκλειστικότητα ανήκει η τιμή εις τόν Θεόν, θέλει να δείξη δηλ. ότι εδώ έχομε μία απολυτότητα. Είναι εκείνο που λέγει ο Απ. Παύλος γιά τόν Θεόν, «ὁ μακάριος καὶ μόνος δυνάστης» Α' Τιμ. 6, 15 - 16 ή «ὁ μόνος ἔχων ἀθανασίαν», «φῶς οἰκῶν ἀπρόσιτον», κ.ο.κ. ώστε πραγματικά συναντούμε αυτήν την δεινήν κατ' απόλυτον έννοιαν μόνον εις τόν Θεόν. Πάντα δέ αυτά τα αποδιδόμενα, η τιμή, η σοφία, η ισχύς κτλ, αυτά όλα εις τούς αιώνας των αιώνων, όχι εις τους αιώνας, εις τούς αιώνας των αιώνων. Καί ἄλλοτε σάς έχω πεί, η έκφρασις "εις τόν αιώνα"φανερώνει κάτι που είναι μέσ' τόν χρόνο και θα τελειώση. Φερ' ειπείν: "Η γή, λέγει, μένει εις τόν αιώνα." Οι ταλαίπωροι Χιλιασταί. Είδατε λέει; λέγουν αυτοί. Ο Θεός εθεμελίωσε τήν γή και μένει εις τόν αιώνα. Ναί, αλλά διακρίνει η Γραφή όταν λέει εις τόν αιώνα. Εννοεί εις τόν αιώνα της Ιστορίας. Ενώ η αιωνιότητα εκφράζεται μέ τήν εξής διατύπωση "εις τούς αιώνας των αιώνων". Συνεπώς και η γή μένει εις τόν αιώνα μέ τήν έννοια, θα μείνη μέχρι πού να τελειώση η Ιστορία, θα σαλευθή όμως μετά. Καί θά γίνη καινούρια. Βλέπετε πώς το ερμηνεύουν οι Χιλιασταί; Η κυρία αιτία της δοξολογίας των αγγέλων ποιά είναι λέτε; Όταν εκείνοι υμνούν μετά από τόν ὑμνον καί τήν δοξολογίαν τών αγίων. Του οποίου ύμνου των αγίων, ακροτελευτίως βάζουν το "αμήν." τί θά πή "αμήν;" Έτσι να είναι. Έτσι είναι, έτσι συμφωνούμε. Δηλ; Ότι η σωτηρία ανήκει εις τόν Θεόν. Μά και οι άγγελοι αγαπητοί μου έχουν σωθεί. Μην το ξεχνάτε. Και η σωτηρία των αγγέλων ξέρετε που οφείλεται; Η σωτηρία των αγγέλων οφείλεται πάλι εις τήν ενανθρώπιση. Πού εκεί σταθεροποιείται πλέον και παγιώνεται η αρετή των, η αγιότητά των και πλέον δέν θέλουν να αμαρτήσουν. Δέν υπάρχει πιά η μεταβολή. Ότι μπορούσαν και μπορούν πάντοτε, είναι αληθές. Αλλά ουδέποτε πλέον θέλουν να αμαρτήσουν και παγιώνεται η αρετή τους. Η αγιότητά τους. Συνεπώς μέ τήν ενανθρώπιση του Υιού του Θεού έχομε τήν παγίωση της αγιότητός των.

   Αλλά η σωτηρία τώρα εδώ δέν είναι μόνο δική τους, αλλά και των ανθρώπων. Είναι και ολοκλήρου της κτιστής δημιουργίας. Συμπέρασμα: Οι άγιοι άγγελοι αγαπούν τους ανθρώπους. Καί δοξολογούν τόν Θεόν για την σωτηρία των ανθρώπων. Μα βέβαια. Εφ' όσον άγγελοι στέλλονται διά τήν διακονίαν μας, και η υψίστη διακονία μας δέν είναι μόνο να μάς φυλάξουν από ένα δυστύχημα. Και αυτό το κάνουν οι άγγελοι. Καί αυτό το κάνουν.

—Είδατε; λέει η 'Αγαρ. Τί θα γίνη τό παιδί μου πού δέν έχει νερό και θά πεθάνη από την δίψα; ο Ισμαήλ, που διψάει. Και τότε εμφανίζεται άγγελος και τους λέει:
—Να, εκεί πιο πέρα είναι νερό. Είναι ένα πηγάδι, μιά πηγή. Πήγαινε να πιής. Κι εσύ και το παιδί σου. Βεβαίως οι άγγελοι ενδιαφέρονται διά τήν ζωήν μας την καθημερινή. Εκεί πού εμείς δεν θα μπορούσαμε ίσως να ασχοληθούμε. Αλλά το κύριον έργον των αγαπητοί μου είναι η σωτηρία μας. Αποστέλλονται οι άγγελοι διά τήν σωτήρίαν μας, νά μάς καθοδηγήσουν εις τήν σωτηρία μας. Γι αυτό το λόγο όταν σωθούμε χαίρουν. Καί υμνούν τόν Θεόν. Καί τόν δοξάζουν τόν Θεόν, όταν εμείς οι άνθρωποι σωθούμε.

   Εφ' εξής, στην οπτασία, στο διάψαλμα, εφ' εξής επεξηγείται διαλογικά το νόημα του θεάματος, αυτού του αναριθμήτου όπλου των δικαίων. Ας παρακολουθήσουμε. «Καὶ ἀπεκρίθη εἷς ἐκ τῶν πρεσβυτέρων λέγων μοι· οὗτοι οἱ περιβεβλημένοι τὰς στολὰς τὰς λευκὰς τίνες εἰσὶ καὶ πόθεν ἦλθον;» Αυτοί οι οποίοι περιεβλήθηκαν, ντύθηκαν αυτές τις λευκές στολές ποιοί είναι; Και από πού ήλθαν; Είναι αξιοσημείωτον ότι εις αυτήν τήν οπτασίαν πού είναι μία εικόνα της Βασιλείας τού Θεού, ο ιερός Ευαγγελιστής Ιωάννης, ο οπτασιαστής δεν μένει ένας απλός θεατής. Αλλά μετέχει τής ζωής τής οπτασίας. Μετέχει ζωντανά. Είναι ένα ενεργόν μέλος. Είναι κάπου στην άκρη, αλλά μετέχει αυτής της οπτασίας. Έτσι λοιπόν τίθεται μία διπλή ερώτηση. Από έναν πρεσβύτερο πρός τόν Ιωάννην, περί τής ταυτότητος τών περιβεβλημένων, ποιοί είναι αυτοί και από πού προέρχονται.

   Είναι μια χαριτωμένη απόκριση του Ιωάννου πρός τόν πρεσβύτερον, όταν του λέγει: «καὶ εἴρηκα αὐτῷ· κύριέ μου, σὺ οἶδας» Και του είπα, του έχω πεί· κατά λέξη, του είπα: "Κύριέ μου σύ γνωρίζεις." Είναι πραγματικά χαριτωμένη απάντηση του αγίου Ιωάννου, διότι προκαλεί με την ερώτηση τον άγιον Ιωάννη ο πρεσβύτερος, αλλά τόν προκαλεί γιατί ίσως βλέπει την απορία εις το πρόσωπο τού Ιωάννου, ο οποίος Ιωάννης θέλει να ερωτήση, δέν ερωτά. Καί επεμβαίνει ο πρεσβύτερος. 

   Μ' αυτό το «κύριέ μου, σὺ οἶδας» καί μ' όλη αυτή τη στάση, δείχνει έναν πάρα πολύ σεβασμό ο άγιος Ιωάννης προς αυτόν τόν πρεσβύτερον, ο οποίος είναι ο τελειωθείς πρεσβύτερος. Είναι ουρανία πλέον ύπαρξη, ενώ ο Ιωάννης είναι ο εν σαρκί ευρισκόμενος καί τώ κόσμω οικών. Αυτός που κατοικεί μέσα στον κόσμον.

   Αυτή η προσφώνησις "Κύριε", είναι σχετική. Όπως λέμε "η κυρία Θεοτόκος". Καί δεν αναφέρεται εις τόν Θεόν· είναι εντελώς σχετική. Η προσθήκη του "μου", "κύριέ μου," δείχνει εδώ μίαν οικειότητα τήν οποίαν έχει ο άγιος Ιωάννης, και έχει ήδη προσαρμοσθεί με τους κατοίκους του ουρανού. Βλέπετε ότι οι άγιοι, είτε εδώ είναι, είτε εκεί είναι, όπου είναι, έχουν την προσαρμογή τους. Είναι στο οικείον κλίμα. Είναι στην θέση τήν δική τους, εκεί που αισθάνονται ότι είναι. Η απάντησις η οποία θα δοθή από τόν πρεσβύτερον πρός τόν ἅγιον Ιωάννην, αποτελεί –και προσέξατε το αυτό–, ένα ερμηνευτικό κλειδί, πού θά μάς χρησιμεύση πάρα πολύ, διά τήν κατανόησιν όχι μόνο τούτου του οράματος, αλλά και πολλών άλλων σημείων της Αγίας Γραφής. Τέτοια ερμηνευτικά κλειδιά έχομε πολλά. Όταν ο Κύριος φερ' ειπείν λέει τήν παραβολή του σπορέως και την ερμηνεύει, μάς δίνει το κλειδί της ερμηνείας μιάς παραβολής. Και αυτό δεν είναι μικρής σημασίας. Είναι πάρα πολύ σπουδαίο πράγμα αυτό. 

   «καὶ εἶπέ μοι· (και μου είπε) οὗτοί εἰσιν οἱ ἐρχόμενοι ἐκ τῆς θλίψεως τῆς μεγάλης, καὶ ἔπλυναν τὰς στολὰς αὐτῶν καὶ ἐλεύκαναν αὐτὰς ἐν τῷ αἵματι τοῦ ἀρνίου.» Αυτοί είναι, αυτό το αναρίθμητον πλήθος, αυτοί οι οποίοι ήρθαν και προέρχονται από τήν θλίψη τήν μεγάλη. Πού έπλυναν τις στολές τους άσπρες λευκές, μέσα στο αίμα του Αρνίου. Περίεργο! Παράξενο. Να πλύνης μία στολή στο αίμα του αρνίου και να είναι λευκή. Πρόκειται λοιπόν περί μαρτύρων. Αλλά είναι αξιοσημείωτος ο ενεστώς που λέγει «οὗτοί εἰσιν οἱ ἐρχόμενοι» αυτοί που έρχονται, πού δείχνει μια διαρκή πλήρωση αυτής της ουρανίου σκηνής μέ νέους αγίους. Δηλ. βλέπει τη σκηνή αυτή νά μήν είναι μόνο στατική από πλευράς κινήσεως των αγίων, αλλά και να μεγαλώνη ο αριθμός.

   Στην θεία Λειτουργία σήμερα το πρωί που λειτουργούσα, γι' αυτό καί τό σημείωσα νά σάς τό πώ, μόλις τελειώσει το μυστήριον της θείας Ευχαριστίας, δηλ. η σφράγιση του μυστηρίου, λένε εκεί, λέει ο ιερεύς, αφού είπε τό "Καὶ ποίησον τὸν μὲν Ἄρτον τοῦτον, τίμιον Σῶμα τοῦ Χριστοῦ σου" κλπ ώστε αφού ετελείωσε το μυστήριον καί ἔχομε τόν Χριστόν ανακείμενον επί τής αγίας τραπέζης, λέγει ο ιερεύς πρός τόν Θεόν πρός τόν Θεόν Πατέρα αποτείνεται: "Ὥστε γενέσθαι τοῖς μεταλαμβάνουσιν (ὥστε νά γίνη το σώμα και το αίμα του Χριστού σου, σ' εκείνους οι οποίοι θα μεταλάβουν) εἰς νῆψιν ψυχῆς (σε καθαρότητα της καρδιάς, της ψυχής των) εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν, εἰς κοινωνίαν τοῦ Ἁγίου σου Πνεύματος." Όλα αυτά αποτελούν σκοπούς επί μέρους του μυστηρίου της θείας Ευχαριστίας για κείνους οι οποίοι μεταλαμβάνουν. Καί συνεχίζει: "Πρός βασιλείας ουρανών πλήρωμα κλπ." Κοινωνούν οι πιστοί για ν' αποτελέσουν πλήρωμα. Πλήρωμα θα πή συμπλήρωμα. Γέμισμα της βασιλείας Σου. Δηλ. νά επανδρωθή η βασιλεία Σου.

   Συνεπώς πολύ σωστά, ακριβέστατα ο άγιος Ιωάννης σημειώνει και λέγει: "οἱ ἐρχόμενοι.." Όχι αυτοί που ήρθαν, αυτοί που διαρκώς έρχονται. Συνεπώς αγαπητοί μου, όπως ο Ιωάννης είναι στην μιά γωνιά του οράματος και βλέπει την μεγαλοπρέπειά του κι εμείς είμαστε μέσα στον χώρον αυτόν. Κι από δώ καλούμεθα άγιοι να γίνωμε, να βρεθούμε στον χορό των αγίων καί τών μαρτύρων. Αν μου πήτε, "σάν πολύ δέν μάς πάει;" Θά σάς έλεγα: Τότε γιατί τα λέμε; Κι εγώ να κουράζομαι κι εσείς να κουράζεσθε να με ακούτε. Για ποιό λόγο; Γι' αυτό τα λέμε εδώ. Γιά νά βρεθούμε εἰς εκείνον τόν κόσμον. Σ' εκείνον τόν χορόν τών αγίων. Ναί αγαπητοί μου. 

   Αρα ο αριθμός μεγαλώνει. Είναι οι διαρκώς ερχόμενοι. Καί πώς έφθασαν εκεί; Εκ της θλίψεως της μεγάλης. Μεγάλη θλίψις. Ο Δανιήλ ομιλεί γι' αυτήν την μεγάλη θλίψη και λέγει: «καὶ ἔσται καιρὸς θλίψεως, θλῖψις οἵα οὐ γέγονεν ἀφ᾿ οὗ γεγένηται ἔθνος ἐν τῇ γῇ ἕως τοῦ καιροῦ ἐκείνου· (ούτε έγινε ούτε θα ξαναγίνη)» Δανιήλ 12, 1

   Αλλά και ο Κύριος βεβαιώνει καί λέγει ότι «ἔσται γὰρ τότε θλῖψις μεγάλη, οἵα οὐ γέγονεν ἀπ᾿ ἀρχῆς κόσμου ἕως τοῦ νῦν οὐδ᾿ οὐ μὴ γένηται.» Μάτθ. 24, 21 Ούτε έγινε, ούτε θα γίνη. Αλλά σαφώς είναι η θλίψις των εσχάτων, από τον μεγάλον πειρασμόν τής παρουσίας του Αντιχρίστου. Είναι φανερόν.

   Αλλά ακόμα αγαπητοί μου θλίψις θα είναι καί είναι ποικίλες· οικονομικές, διαμονή μακράν των πόλεων, οι άνθρωποι όταν θα έρθη ο Αντίχριστος, γιατί όχι και σήμερα καί πάντα, θυμηθήτε μέχρι τους 3 αιώνας μ.Χ Τι έκαναν οι άνθρωποι; Οι Χριστιανοί; Ετρέποντο πρός τήν έρημον. Τό λέει το βιβλίο της Αποκαλύψεως. Η γυναίκα με το παιδίον επήγε εις τήν έρημον. Είναι η Εκκλησία. Η Εκκλησία θα καταφύγη εις τήν έρημον. Εις τά βουνά θα καταφύγη. Εις τίς τρύπες τής γής θα καταφύγη. Η Εκκλησία. Καί καταφεύγει. Δεν καυαφεύγει; Μέσ' τούς αιώνες διαρκώς καταφεύγει. Πού τελείται σήμερα θεία Λειτουργία σε χώρες και περιοχές πού δέν επιτρέπεται να λειτουργήσουν; Στά δάση, σε σπίτια, σε υπόγεια, στις τρύπες τής γής. Είναι λοιπόν ποικόλες αυτές οι θλίψεις,καί οικονομικές. Είναι μακρυά από τις πόλεις στα βουνά, είναι οι φυλακίσεις, είναι τα βασανιστήρια. Αλλά βασανιστήρια πού ἴσως δεν μπορούμε να συλλάβουμε την ποιότητά τους. Αν διαβάσετε βέβαια ένα μαρτυρολόγιο, θά δήτε, γίνεται μια περιγραφή ενός βασανιστηρίου. Σήμερα, έχουμε συγχρόνους μεθόδους βασανιστηρίων. Πρέπει νά σάς πώ τό εξής. Την εποχή εκείνη που εβασανίζοντο οι άγιοι, τους πρώτους αιώνας, ή μέχρι τώρα, μέχρι πρότινος, ο βασανισμός ανεφέρετο εις το σώμα. Τώρα έχουμε και ψυχολογικά βασανιστήρια. Έχομε βασανιστήρια τα οποία καταρρακώννουν την προσωπικότητα. Μπορούσε τότε, να σου βγαίνει η ψυχή και νάχεις αυτοσυνείδηση. Σήμερα αγαπητοί μου, όταν σε υποβάλουν σε φαρμακευτική αγωγή μέσα σε ειδικά ψυχιατρεία καί σέ κάνουν τρελλό, χάνεις τήν προσωπικότητά σου. Τί θά κάνης πιά; Όταν δεν διατηρείς ίδιον εγώ, είναι γνωστά όλα αυτά, γνωστοί οι μέθοδοι. Γνωσταί. Τί πρέπει λοιπόν να πούμε; Πραγματι και σήμερα τα βασανιστήρια είναι καί σωματικά είναι και ψυχολογικά. Με απότερο σκοπό τήν καταρράκωση της ανθρωπίνης προσωπικότητας. 

   Πάντως αυτή η θλίψις ισοδυναμεί μ' εκείνην που αναφέρει αυτός ο Κύριος εις τόν επίσκοπο της Φιλαδελφείας στο βιβλίο της Αποκαλύψεως και του λέγει: «ὅτι ἐτήρησας τὸν λόγον τῆς ὑπομονῆς μου, κἀγώ σε τηρήσω (σε φυλάξω δηλ.) ἐκ τῆς ὥρας τοῦ πειρασμοῦ τῆς μελλούσης ἔρχεσθαι ἐπὶ τῆς οἰκουμένης ὅλης, πειράσαι τοὺς κατοικοῦντας ἐπὶ τῆς γῆς.» Δηλ. όταν ο Θεός δή να έχωμε αγάπη στις εντολές του και στο πρόσωπό του, θά μάς φυλάξη από αυτόν τόν μεγάλο πειρασμό.

   Και πώς εστάθησαν οι άγιοι πού είναι στον ουρανό έναντι αυτών των πειρασμών; Να πώς εστάθησαν: «ἔπλυναν τὰς στολὰς αὐτῶν καὶ ἐλεύκαναν αὐτὰς ἐν τῷ αἵματι τοῦ ἀρνίου.» Έπλυναν τις στολές τους καί τίςελεύκαναν στο αίμα τού Χριστού. Σας είπα, περίεργο είναι. Το αίμα του Χριστού ασφαλώς αγαπητοί μου, στέκεται πάντοτε το ιλαστήριον αίμα υπέρ πάντων ανθρώπων. Αλλά όταν λέγει ότι οι άγιοι ελεύκαναν καί έπλυναν, αυτά τα δύο ενεργητικά ρήματα, έπλυναν και ελεύκαναν, σημαίνει ότι το αίμα στέκεται κάπου εκεί, καί πάω εγώ καί βάζω τόν χιτώνα μου καί τόν πλένω μέσα εκεί. Τί σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι το αίμα του Χριστού είναι κατατεθιμένο, εγώ πρέπει, ενεργητικά, να ενεργήσω, για να οικειωθώ την σωτηρία. Η σωτηρία δεν έρχεται κατά μαγικόν τρόπον. Πρέπει εγώ να οικειωθώ την σωτηρίαν.

   Και τώρα έρχεται ο μισθός: «διὰ τοῦτό εἰσιν ἐνώπιον τοῦ θρόνου τοῦ Θεοῦ» γι' αυτό το λόγο, λέγει, είναι μπροστά στον θρόνο του Θεού. Διενοήθη ποτέ ο άνθρωπος αγαπητοί μου, ότι μπορεί ποτέ να βρεθή ενώπιον του θρόνου του Θεού; Και όμως αυτά είναι τα αγαθά που ετοίμασε ο Θεός για κείνους πού τόν αγαπούν. Πού «ἃ ὀφθαλμὸς οὐκ εἶδε καὶ οὖς οὐκ ἤκουσε καὶ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ ἀνέβη» Α' Κορ. 2, 9

ανθρώπινο μάτι δέν είδε, ανθρώπινο αυτί δεν άκουσε, και επί καρδίαν ανθρώπου ουκ ανέβη όπως λέγει ο Απ. Παύλος.

   Καί εκεί άγιοι «λατρεύουσιν αὐτῷ ἡμέρας καὶ νυκτὸς ἐν τῷ ναῷ αὐτοῦ.» Τον λατρεύουν τόν Θεόν μέρα νύκτα. Τί σημαίνει αυτό μέρα νύκτα; Είναι η αιωνία λατρεία του Θεού ως ιερέων πιά. Είναι το βασίλειον ιεράτευμα. Αυτή η έκφραση «ἡμέρας καὶ νυκτὸς», δείχνει αυτό το διηνεκές, αυτό το αιώνιον. Όλος ο ουρανός, ή καλύτερα ολόκληρη η κτιστή δημιουργία είναι καί θά γίνη ναός του Θεού. Είναι ο χώρος τής βασιλείας τού Θεού, είναι αυτός ο ναός του Θεού, όπως γράφει ο άγιος Ανδρέας Καισαρείας: "ναός δέ πάσαν μέν (ακούστε) η ανακαινιζομένη κτίσις," εκείνη που θα είναι, ο ήλιος και η σελήνη· καί θά γίνη καινούρια η κτίσις· "διά τού πνεύματος, μάλιστα δέ οι τόν αρραβώνα του πνεύματος σώον καί άσβεστον φυλάξαντες εις ενοικήσειν και εμπεριπατήσειν επήγγελται." Πού έχει υποσχεθεί ο Θεός να ενοικήσει και να εμπεριπατήση. Εις αυτόν τόν ναόν ο Θεός,τόν ναόν του, δέν μένει μόνο καθήμενος αλλά και περιπατών. Αυτό δείχνει αυτήν τήν δυναμική θέση του Θεού έναντι της κτίσεως του, καί ιδιαιτέρως έναντι των ανθρώπων. Γι αυτό σημειώνει ο ιερός Ευαγγελιστής καί λέγει: «καὶ ὁ καθήμενος ἐπὶ τοῦ θρόνου σκηνώσει ἐπ᾿ αὐτούς.» Αυτός πού κάθεται επάνω στον θρόνο θα κατασκηνώση ανάνεσά τους. Είναι υπόσχεσις πού εδόθη από αυτόν τόν ίδιον τόν Θεόν. Λέει Β΄ Κορινθ. 6, 16. «ὑμεῖς (λέει ο Απ. Παύλος) γὰρ ναὸς Θεοῦ ἐστε ζῶντος (είσαστε ναός του Θεού τού ζωντανού) καθὼς εἶπεν ὁ Θεὸς ὅτι ἐνοικήσω ἐν αὐτοῖς καὶ ἐμπεριπατήσω, καὶ ἔσομαι αὐτῶν Θεός, καὶ αὐτοὶ ἔσονταί μοι λαός." Είναι αυτή αγαπητοί μου η υψίστη κοινωνία τού Θεού καί τών ανθρώπων μέσα εις τήν βασιλεία Του.

   Επίπτωση αυτής της σχέσεως, είναι θετικώς καί αρνητικώς ό,τι αναφέρεται σάν σε μια εικόνα από την γηίνη ζωή, κατά τήν διάρκεια της οποίας γηίνης ζωής, οι μάρτυρες εδεινοπάθησαν. Συγκεκριμένα: «οὐ πεινάσουσιν ἔτι οὐδὲ διψήσουσιν ἔτι, οὐδ᾿ οὐ μὴ πέσῃ ἐπ᾿ αὐτοὺς ὁ ἥλιος οὐδὲ πᾶν καῦμα,» Αυτό δείχνει ότι η ζωή επί της γής ήταν αυτή η λεγομένη φυσική, γεμάτη ταλαιπωρίες. Τώρα, ξαναζούν την ζωή του παραδείσου. Τώρα οι άγιοι αποκαθίστανται εἰς τόν παράδεισον ή αν θέλετε μετά ταύτα εἰς τήν βασιλείαν του Θεού, από την οποίαν βασιλείαν τού Θεού λείπουν οι λεγόμενες "φυσικές ανάγκες", αλλά λείπει καί κάθε δυστυχία που υπάρχει σ' αυτήν την παρούσα ζωή, όπως είναι οι θλίψεις, οι ασθένειες, ο θάνατος. Γι' αυτό συμπληρώνει: «καὶ ἐξαλείψει ὁ Θεὸς πᾶν δάκρυον ἐκ τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν.» θα εξαλέιψη ο Θεός από τα μάτια τους κάθε δάκρυ.

   Και κάτι ακόμα σπουδαίο: «ὅτι τὸ ἀρνίον τὸ ἀνὰ μέσον τοῦ θρόνου ποιμανεῖ αὐτούς, καὶ ὁδηγήσει αὐτοὺς ἐπὶ ζωῆς πηγὰς ὑδάτων» Ωραία εικόνα, Αληθινά παραδείσια σκηνή. Το αρνίον φέρεται ως ποιμήν και ποιμαίνει τους πιστούς εις νομάς αναψυχής αιωνίου. Αυτό υπενθυμίζεται από τον Κύριο που λέγει: «ἐγώ εἰμι ὁ ποιμὴν ὁ καλός./ καὶ γινώσκω τὰ ἐμὰ καὶ γινώσκομαι ὑπὸ τῶν ἐμῶν,/ ἐγώ εἰμι ἡ θύρα· δι᾿ ἐμοῦ ἐάν τις εἰσέλθῃ, σωθήσεται, καὶ εἰσελεύσεται καὶ ἐξελεύσεται, καὶ νομὴν εὑρήσει.» Ιω. 10, 9 - 14 ο δέ ψαλμωδός λέγει: «Κύριος ποιμαίνει με καὶ οὐδέν με ὑστερήσει. εἰς τόπον χλόης, ἐκεῖ με κατεσκήνωσεν, ἐπὶ ὕδατος ἀναπαύσεως ἐξέθρεψέ με,!» Ψαλμ. 20, 1 - 2 Αυτήν η γεύση αγαπητοί μου τῆς βασιλείας του Θεού, έκανε όλους τους αγίους να μείνουν πιστοί μέχρι του μαρτυρίου. Εάν ζήσωμε καθαρή, κεκαθαρμένη ζωή, τότε κι εμείς θα προγευτούμε αυτήν τήν μακαριότητα και συνεπώς θα μείνωμε πιστοί εις τόν Θεόν για όσα δεινά μάς χαλκεύει ο Αντίχριστος εναντίον μας.

36η ομιλία στην κατηγορία « Ἱερά Ἀποκάλυψις ».

►Όλες οι ομιλίες της Κατηγορίας :
" Ἱερά Ἀποκάλυψις " εδώ ⬇️

https://arnion.gr/index.php/kainh-diauhkh/iera-apokalycis
↕️
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/blog-post_80.html?m=1

🔸Λίστα ομιλιών της σειράς
«Ἱερά Ἀποκάλυψις».🔻
https://drive.google.com/file/d/1A9Q7I5lLBiBm6AUhfYsXAdHckIBgYe7j/view?usp=drivesdk

🔸📜 Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες της σειράς «Ἱερά Ἀποκάλυψις».🔻
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%94%B9%CE%99%CE%B5%CF%81%CE%AC%20%CE%91%CF%80%CE%BF%CE%BA%CE%AC%CE%BB%CF%85%CF%88%CE%B9%CF%82.?m=1

🔹Επιμέλεια κειμένου : "Αθανάσιος Άμβωνας".

💠Πλήρης απομαγνητοφωνημένες σειρές ομιλιών (Βιβλία).
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%92%A0%CE%A0%CE%BB%CE%AE%CF%81%CE%B7%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%B3%CE%BD%CE%B7%CF%84%CE%BF%CF%86%CF%89%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CF%82%20%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%AD%CF%82%20%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CF%8E%CE%BD%20%28%CE%92%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%B1%29.?m=1

🔸Επεξηγηματικό βίντεο Ασπάλαθου.
https://youtu.be/8tNfAHRkTCk

__⬇️Playlist "Ασπάλαθου".⬇️__
https://aspalathos21.blogspot.com/2021/07/blog-post_83.html?m=0

Όλες οι ομιλίες ~4.487~ του μακαριστού πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/4487.html?m=0

📃Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του πατρός Αθανασίου. ⬇️
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=0

📜 Αποσπάσματα ομιλιών πατρός Αθανασίου ⬇️
https://athanasioslogos.blogspot.com/?m=0

__⬇️ Facebook ⬇️__
https://www.facebook.com/groups/1637818926362004/?ref=share

Κατάλογος ομιλιών πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://drive.google.com/file/d/1JmrxaObMVyTA4_pS5yuMaQdoBf8-LwBP/view?usp=drivesdk

†.Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.

Πῶς θά ἔλθει ὁ Ἀντίχριστος στόν κόσμο;

†. Ὅταν ἔλθει ὁ ἀντίχριστος στὸν κόσμο, θὰ ἔλθει ὡς ἄνθρωπος μὲ σάρκα καὶ αἷμα, ἢ ὡς πνεῦμα; ποιά θὰ εἶναι τὰ σημάδια ποὺ θὰ ἔλθουν στὸν κόσμο καὶ θὰ μαρτυροῦν τὸν ἐρχομὸ τοῦ ἀντιχρίστου;

   Μία παρατήρησις· ἡ λέξις «ἀντίχριστος» δεν γράφεται μὲ «η» ἀλλὰ μὲ γιῶτα. Ἡ λέξι «Χρῆστος» εἶναι ἀρχαιοελληνικὴ καὶ σημαίνει χρήσιμος. Μάλιστα τὸ ὄνομα αὐτὸ τὸ ἔδιναν στοὺς δούλους, ὅπως καὶ τὸ ὄνομα Ονήσιμος, ποὺ θὰ πεῖ ὠφέλιμος. Χρήμα, χρήζω, χρήσις, εἶναι μερικά παράγωγα. Η λέξις «Χριστός» γράφεται μὲ γιῶτα, ἀπὸ τὸ ρῆμα χρίω, ποὺ σημαίνει χρίζω, χρίσμα. Βάζω λάδι καὶ χρίω κάποιον, καὶ σημαίνει (ή λέξις «Χριστός») κεχρισμένος. Δὲν ἔχει λοιπὸν σχέσι ἡ λέξις Χρῆστος μὲ τὴν λέξι Χριστός, καὶ ὅσοι λέγονται Χρῆστοι, μποροῦν νὰ μὴν γιορτάζουν τὰ Χριστούγεννα, ἀλλὰ ἔχουμε ἄλλους δύο νεομάρτυρες μὲ τὸ ὄνομα Χρῆστος, ὁ ἕνας τὸν Αὔγουστο καὶ ὁ ἄλλος τὸν Φεβρουάριο.

   Τὸ θέμα τοῦ ἀντιχρίστου εἶναι πάρα πολύ μεγάλο. Με δύο λόγια: θὰ εἶναι πραγματικὸς ἄνθρωπος, μὲ σάρκα καὶ ὀστὰ καὶ αἷμα, καὶ μὲ φυσικὴ γέννησι, ὄχι ὑπερφυσική. Θὰ εἶναι 100% ἄνθρωπος, καὶ δὲν θὰ εἶναι διάβολος ποὺ θὰ γίνει ἄνθρωπος, διότι ὁ διάβολος δὲν μπορεῖ νὰ ἐνανθρωπήσει. Παίρνει ὄψι ἀνθρωπίνη, ἀλλὰ εἶναι φανταστική. Ὅπως καὶ ὁ ἄγγελος· ἄγγελοι καὶ δαίμονες μεταβάλλονται σὲ ἀνθρώπους ἀλλὰ δὲν εἶναι κανονικοὶ ἄνθρωποι. Πραγματικὸς ἄνθρωπος εἶναι μόνον ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ!

   Τὸ κλειδὶ τῆς ἐνανθρωπήσεως τὸ ἔχει μόνον ὁ Θεός. Ὁ ἀντίχριστος θὰ εἶναι 100% ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος κατὰ τὸν Ἀπόστολο Παῦλο θὰ κινεῖται κατ' ἐνέργειαν τοῦ σατανᾶ. Ὁ σατανᾶς θὰ εἶναι μέσα του καὶ θὰ εἶναι ὁ ἄνθρωπος ποὺ θὰ ἔχει παραδοθεῖ ὁλότελα στον διάβολο, καὶ θὰ εἶναι τὸ γνησιώτερο παιδί τοῦ διαβόλου ποὺ ποτὲ μέσα στὴν ἱστορία ὑπῆρξε.

   Θυμηθεῖτε τὸν Ἰούδα· ὅταν πῆρε τὸ ψωμὶ μὲ τὴν σάλτσα, τότε λέγει ὁ Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης, εἰσῆλθε ὁ σατανᾶς εἰς τὴν καρδίαν αὐτοῦ. Δηλαδὴ πλέον ὁ Ἰούδας ἦταν τυφλὸν ὄργανον τοῦ σατανᾶ. Ὁ ἀντίχριστος θὰ εἶναι τυφλὸν ὄργανον τοῦ σατανᾶ, ποὺ ὅμως δὲν θὰ ἐνεργήσει γιὰ λίγη ὥρα ὅπως ὁ Ἰούδας (τὴν ἑπομένη αὐτοκτόνησε ὁ Ἰούδας· δὲν ἄντεξε τὴν κατάστασι), ἀλλὰ γιὰ πολὺ καιρό.

   Τα σημάδια (ποὺ ζητᾶ ἡ ἀπορία) εἶναι πολλά· μὲ δύο λόγια όπως λέγει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, θὰ εἶναι τὸ σημάδι τῆς ἀποστασίας. Ἀποστασία εἶναι ὅταν φεύγει ὁ Χριστιανικός λαός -ὄχι οἱ ἄλλοι λαοί, ἀλλὰ οἱ Χριστιανικοί, οἱ βαπτισμένοι- ἀπὸ τὸν Θεόν. Ἐχθὲς ἄκουσα μία ἰατρικὴ ἐκπομπὴ ἀπὸ τὸ ραδιόφωνο, γιὰ τὴν διφθερίτιδα. Δύο φορὲς εἶπε τὸ ἑξῆς· οἱ γονεῖς νὰ εὐγνωμονοῦν τὸν κύριον τάδε εἶναι ἕνας γάλλος ποῦ ἀνακάλυψε τὸν διφθεριτικὸ ὀρό- «καὶ τοὺς θεούς!» Καὶ λίγο πιο κάτω εἶπε ὁ ἐκφωνητής «οἱ θεοί»! Αφήνουμε δηλαδὴ τὸν Θεὸν καὶ πηγαίνουμε στοὺς θεούς! Γυρίζουμε πίσω στὴν εἰδωλολατρεία. Θα «τρίβουμε τὰ μάτια μας»! Στα μαθήματά μας προσπαθοῦμε νὰ προλάβουμε καὶ νὰ μάθουμε τί θὰ γίνει λίγο παρακάτω. Προσοχή λοιπὸν γιατὶ ἡ εἰδωλολατρεία εἶναι διάχυτη γύρω μας. Ὄχι μὲ τὴν ἔννοια νὰ εἶμαι ὁπαδὸς τῆς Ἀφροδίτης ἢ τοῦ Βάκχου, μὲ τὴν ἔννοια νὰ μεθῶ καὶ νὰ πορνεύω, ἀλλὰ μὲ τὴν ἔννοια νὰ λέγω «οἱ θεοί»!

   Ὅταν ἐμεῖς οἱ Χριστιανικοὶ λαοὶ φεύγουμε ἀπὸ τὸν Θεόν, τότε ἔχουμε ἀποστασία.

94η ομιλία στην κατηγορία " Ἀπαντήσεις ἀποριῶν Κατηχητικοῦ". (Ἀνωτέρου Κατηχητικοῦ Σχολείου)

►Όλες οι ομιλίες της Κατηγορίας : " Ἀπαντήσεις ἀποριῶν Κατηχητικοῦ. (Ἀνωτέρου Κατηχητικοῦ Σχολείου) " εδώ ⬇️
https://arnion.gr/index.php/diafora-uemata/pantiseis-pori-n-katixitiko
↕️
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/321.html?m=1

Απομαγνητοφώνηση : Ἱερὰ Μονὴ Ξενοφῶντος.

🔸Λίστα ομιλιών της σειράς
«Ἀπαντήσεις ἀποριῶν Κατηχητικοῦ. (Ἀνωτέρου Κατηχητικοῦ Σχολείου)».🔻
https://drive.google.com/file/d/1bnD4KlS2bRvJrfYXaOewN02780y5Z9Sg/view?usp=drivesdk

🎥 Βιντεοσκοπημένες ομιλίες της σειράς «Ἀπαντήσεις ἀποριῶν Κατηχητικοῦ. (Ἀνωτέρου Κατηχητικοῦ Σχολείου)».🔻
https://youtube.com/playlist?list=PLxBsMI6pr40pM8I69EWsOE4l3gd0pOg7b

🔸📜 Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες της σειράς «Ἀπαντήσεις ἀποριῶν Κατηχητικοῦ. (Ἀνωτέρου Κατηχητικοῦ Σχολείου)».🔻
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%94%B9%E1%BC%88%CF%80%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82%20%E1%BC%80%CF%80%CE%BF%CF%81%CE%B9%E1%BF%B6%CE%BD%20%CE%9A%CE%B1%CF%84%CE%B7%CF%87%CE%B7%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%BF%E1%BF%A6.%0A%28%E1%BC%88%CE%BD%CF%89%CF%84%CE%AD%CF%81%CE%BF%CF%85%20%CE%9A%CE%B1%CF%84%CE%B7%CF%87%CE%B7%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%BF%E1%BF%A6%20%CE%A3%CF%87%CE%BF%CE%BB%CE%B5%CE%AF%CE%BF%CF%85%29?m=1

💠Πλήρης απομαγνητοφωνημένες σειρές ομιλιών (Βιβλία).
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%92%A0%CE%A0%CE%BB%CE%AE%CF%81%CE%B7%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%B3%CE%BD%CE%B7%CF%84%CE%BF%CF%86%CF%89%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CF%82%20%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%AD%CF%82%20%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CF%8E%CE%BD%20%28%CE%92%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%B1%29.?m=1

🔸Επεξηγηματικό βίντεο Ασπάλαθου.
https://youtu.be/8tNfAHRkTCk

__⬇️Playlist "Ασπάλαθου".⬇️__
https://aspalathos21.blogspot.com/2021/07/blog-post_83.html?m=0

Όλες οι ομιλίες ~4.487~ του μακαριστού πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/4487.html?m=0

📃Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του πατρός Αθανασίου. ⬇️
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=0

📜 Αποσπάσματα ομιλιών πατρός Αθανασίου ⬇️
https://athanasioslogos.blogspot.com/?m=0

__⬇️ Facebook ⬇️__
https://www.facebook.com/groups/1637818926362004/?ref=share

Κατάλογος ομιλιών πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://drive.google.com/file/d/1JmrxaObMVyTA4_pS5yuMaQdoBf8-LwBP/view?usp=drivesdk

†.Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.