Αθανάσιος Άμβωνας: Κυριακή Τῶν Ἀπόκρεω.

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κυριακή Τῶν Ἀπόκρεω.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

17 Φεβρουαρίου 2026

Ὁ Σκανδαλισμός.

†. Σήμερα, αγαπητοί μου, Κυριακή της Απόκρεω, η Εκκλησία μας πολύ σοφά έθεσε αποστολική περικοπή την προτροπήν του Αποστόλου Παύλου που λέγει: «Οὔτε γὰρ ἐὰν φάγωμεν περισσεύωμεν, οὔτε ἐὰν μὴ φάγωμεν ὑστερούμεθα. Διόπερ εἰ βρῶμα σκανδαλίζει τὸν ἀδελφόν μου, οὐ μὴ φάγω κρέα εἰς τὸν αἰῶνα, ἵνα μὴ τὸν ἀδελφόν μου σκανδαλίσω».

Βέβαια, αυτά τα λόγια που γράφει, αγαπητοί μου, ο απόστολος Παύλος εις την Α΄ προς Κορινθίους επιστολήν του έχουν ένα ιστορικό προηγούμενο· που αναφέρεται στα ειδωλόθυτα. «Εἰδωλόθυτον» είναι εκείνο το κρέας ή και όχι κρέας, μπορεί να είναι και καρπός, που εθυσιάστηκε εις τους θεούς, τους ψεύτικους θεούς.

Το πράγμα ήταν αρχικά αδιάφορο. Αφού υπήρχε η γνώσις ότι δεν υπάρχουν άλλοι θεοί. Και συνεπώς τι σήμαινε η θυσία των κρεάτων σ’ αυτούς που …δεν υπάρχουν; Και συνεπώς δεν θα υπήρχε περίπτωσις μολύνσεως. Δηλαδή να φάει κανείς ειδωλόθυτον και να μολυνθεί· πνευματικά να μολυνθεί, ότι έφαγε κρέας που θυσιάστηκε εις τους θεούς. Αφού δεν υπάρχουν θεοί. Σας είπα, αρχικά δεν υπήρχε θέμα. Σιγά σιγά όμως υπήρξε θέμα. Δεν είχαν όλοι την πνευματικήν ωριμότητα να κάνουν αυτήν την σκέψη, ότι δεν υπάρχουν θεοί ψεύτικοι. Και διατηρούσαν την αίσθηση κάποιοι ότι μπορεί να υπάρχουν θεοί: «Πού το ξέρεις;». Ενώ, αυτούς που λάτρευαν πρωτύτερα, ενώ έγιναν Χριστιανοί, όμως έβαζαν κι ένα ερωτηματικό: «Κι αν υπάρχουν κι άλλοι θεοί;».

Και συνεπώς το πράγμα άρχισε να παίρνει άσχημες διαστάσεις. Αυτό μπορούσε να τους κάνει να διολισθήσουν ξανά εις την ειδωλολατρίαν, που προηγούμενα, βεβαίως, την είχαν εγκαταλείψει. Για τον Παύλο, το θέμα είναι αδιάφορον. Δεν έχει καμία αξία. Καμία σημασία δεν έχει. Επίστεψες εις τον αληθινόν Θεόν; Όλα καθαρά. Ουδέν μολυσμένον. «Ὅλα καθαρὰ τοῖς καθαροῖς». Μάλιστα ο Απόστολος Παύλος σοφότατα λέγει το εξής: «διότι δεν είναι το αν είναι καθαρά όλα, αλλά η συνείδησις του αλλουνού πού βρίσκεται». Διότι μπορεί ο άλλος να σκανδαλιστεί. Γι'αυτό λέγει κάτι, αυτό το πολύ σοφό: Εάν καθίσεις σε ένα τραπέζι να φας, φάε αδιακρίτως. Μη ρωτήσεις: «Άραγε αυτό θυσιάστηκε στα είδωλα; Ή όχι;».Τίποτα. Κάτσε φάε. Αν σου πει ο πλαϊνός σου: «Ξέρεις, αυτό το κρέας έχει θυσιαστεί εις τους θεούς». Τότε μην το φας. Για να μην τον σκανδαλίσεις. Επειδή είναι ανώριμος να καταλάβει μερικά πράγματα. Προσέξτε εδώ. Δεν πρόκειται περί υποκρισίας. Τρώγω γιατί δεν μου λέει κανείς, τώρα δεν τρώγω γιατί μου το είπαν. Όχι, προς Θεού. Όπως ακριβώς κάποιος με επισκέπτεται, αν το θέλετε, και η επίσκεψή του βεβαίως με ενοχλεί. Και δεν θα του πω: «Ξέρεις, με ενοχλείς, άντε φύγε». Αλλά θα ποιήσω την ανάγκην φιλοτιμίαν, θα πιέσω τον εαυτό μου και θα είμαι ευγενής απέναντί του. Δεν θα του πω να φύγει. Καταλάβατε ότι… μη λέμε με πολλή ευκολία μία ενέργειά μας ότι είναι υποκρισία. Δεν είναι σωστό. Αυτό ήταν το ιστορικόν πλαίσιο του όλου θέματος.

Γι'αυτό λέει ο Απόστολος Παύλος: «Να μη φάω κρέας εις τον αιώνα, προκειμένου να σκανδαλίσω τον αδελφόν μου». Άρα μια ελευθέρα χρήση των ειδωλοθύτων από εκείνους που είχαν μίαν πνευματικήν ωριμότητα μπορούσε να σταθεί σκάνδαλο σ’ αυτούς που δεν είχαν ωριμότητα. Γι'αυτό γράφει: «Βλέπετε δὲ μήπως ἡ ἐξουσία ὑμῶν αὕτη πρόσκομμα γένηται τοῖς ἀσθενοῦσιν». «Προσέξτε», λέει, «αυτή η εξουσία μας, να φάμε, δεν υπάρχει θέμα, μήπως γίνει πρόσκομμα, σκάνδαλο, εις εκείνους οι οποίοι έχουν ανώριμη προσωπικότητα, δηλαδή ασθενούν». Όχι ασθενούν σωματικά. Δηλαδή η πίστις των δεν είναι σίγουρη.

Βέβαια, σας είπα, αφορμή στάθηκαν τα ειδωλόθυτα. Αφορμή. Σε ένα πολύ μεγάλο θέμα, που λέγεται σκανδαλισμός. Αυτό το θέμα, αγαπητοί μου, στην αγάπη σας σήμερα θα προσπαθήσουμε να το δούμε. Το θέμα του σκανδαλισμού.

Τι είναι ο σκανδαλισμός; Ο Απόστολος Παύλος χρησιμοποιεί δύο όρους. Τον όρον «πρόσκομμα», από το προσκόπτω. Και τον όρον «σκάνδαλον». Αυτά τα δύο χρησιμοποιεί. Τι σημαίνει, όμως, σκανδαλισμός; Είναι το αποτέλεσμα του σκανδάλου. Το σκάνδαλο είναι το ξυλάκι εκείνο που κρατά ανοιχτά μια παγίδα, που όταν το ακουμπήσει κάποιος, πέφτει η παγίδα. Ξέρετε τα παιδιά το κάνουν αυτό στην ύπαιθρο. Έχουνε μία πλάκα, σκάβουν ένα λακκάκι, βάζουνε μία πλάκα, την στερεώνουνε με ένα ξυλάκι και εδώ από κάτω έχουνε… λίγο σταράκι, ας πούμε, για να πιάσουν ένα πουλάκι. Είτε το πουλάκι θα είναι απρόσεκτο και θα σπρώξει το ξυλάκι και θα πέσει η πλάκα, είτε παραμονεύει το παιδί με έναν σπάγγο από κάπως μακριά και μόλις δει ένα πουλάκι να πάει εκεί, τραβάει το ξυλάκι, πέφτει η πλάκα. Κατά λέξη, αυτό θα πει σκάνδαλο και σκανδαλισμός. Είναι ο πάσσαλος ακόμη, αν θέλετε, ή το παλούκι εκείνο που προσκόπτει ή σκοντάφτει κάποιος. Είναι ένα παλούκι, δεν το βλέπει και σκοντάφτει. Αυτό λέγεται «σκανδαλίζομαι». Από το σκάνδαλο που ήταν στον δρόμο μου, στο περπάτημά μου και δεν το είδα να το αποφύγω.

Έτσι μεταφορικά, μεταφορικά σημαίνει εμπόδιο σε θέματα πίστεως ή σε θέματα ηθικής. Λέγει ο Ιερός Χρυσόστομος: «Τὰ κωλύματα τῆς ὀρθῆς ὁδοῦ». Τι είναι σκάνδαλο; Τι είναι τα σκάνδαλα; Τα εμπόδια, τα κωλύματα, το να βαδίσεις σωστά στον δρόμο σου, «τῆς ὀρθῆς ὁδοῦ». Κι ο Μέγας Βασίλειος λέγει: «Πᾶν τὸ κωλῦον τῇ ἐντολῇ τοῦ Θεοῦ ὑπακούειν». «Καθετί που εμποδίζει να υπακούσει κανείς εις την εντολήν του Θεού. Και να μην το κάνει». Για να υπενθυμίσει ο Παύλος: «Καλὸν τὸ μὴ φαγεῖν κρέα (:Καλό είναι να μην φάει κανείς κρέας), μηδὲ πιεῖν οἶνον μηδὲ ἐν ᾧ (:εν τω οποίω κρέατι, δηλαδή) ὁ ἀδελφός σου προσκόπτει (:ο αδελφός σου ο Χριστιανός σκοντάφτει) ἢ σκανδαλίζεται ἢ ἀσθενεῖ». Δηλαδή δεν έχει ώριμη προσωπικότητα, δεν έχει πλήρη θεολογική κατάρτιση και γνώση κ.ο.κ.

Και για να πάρομε, αν το θέλετε, ένα αισθητόν παράδειγμα. Τώρα μπαίνομε στη Σαρακοστή. Ένας ιερεύς –πόσες φορές μου έχει ειπωθεί αυτό- μπαίνει σε ένα εστιατόριο και ζητάει να φάει κρέας. Είναι Σαρακοστή. Μεγάλη Σαρακοστή. Και ζητάει από τον σερβιτόρο να φάει κρέας. Κάποιος τον βλέπει. Σκανδαλίζεται. Δηλαδή μπαίνει εμπόδιο στον δρόμο της πίστεως. Και εφεξής δεν πηγαίνει στην Εκκλησία. Ή ακόμη αρνείται και αυτήν την χριστιανικήν πίστιν. Εάν οι παπάδες κάνουν έτσι κι έτσι… εγώ; Και δεν πάει στην Εκκλησία. Αρχίζει να ξεφτάει δε η πίστις του.

Ή ακόμη η ασυνέπεια ενός πιστού μπορεί να σκανδαλίσει. Είναι εκείνο που λένε: «Σεις που κάνετε τους μεγάλους σταυρούς…». Δεν κάνομε μεγάλους σταυρούς. Κάνομε σωστούς σταυρούς. Γιατί σεις, που μας ειρωνεύεστε, κάνετε σταυρό μαντολίνο. Ο σταυρός όπως τον κάνεις, σαν να παίζεις μαντολίνο. Και κατηγορείς εμένα γιατί κάνω σωστό τον σταυρό μου; Εν τοιαύτη περιπτώσει, σκανδαλίζεται ο άλλος. Απ’ αυτό; Ναι, ενίοτε. Φταίω εγώ; Όχι. Πότε φταίω εγώ; Όταν είμαι ασυνεπής στην πνευματική ζωή.

Ωστόσο, λέει ο Θεός, είναι στην Παλαιά Διαθήκη, χρησιμοποιείται και από την Καινή Διαθήκη: «Δι’ ὑμῶν βλασφημεῖται τὸ ὄνομά μου ἐν τοῖς ἔθνεσι». «Εξαιτίας σας, δηλαδή εσείς οι Εβραίοι, που έχετε ασυνέπεια, βλασφημείται το Όνομά μου», λέει ο Θεός, «εις τους γύρω εθνικούς και ειδωλολάτρας».

Ο σκανδαλισμός είναι το αποτέλεσμα, όπως είπαμε, του σκανδάλου. Ο σκανδαλισμός μπορεί να γίνει είτε σαν ενέργεια κάποιου που προκαλεί, είτε σαν ενέργεια κάποιου που προκαλείται. Ο προκαλών και ο προκαλούμενος. Και πρώτα, πώς μπορεί κανείς να προκαλεί; Ουουου…, μεγάλο το ρεπερτόριον του θέματος… Σε θέματα πίστεως, όταν αποτρέπει από την πίστη χρησιμοποιώντας ή έωλα επιχειρήματα, όμως ισχυρά για τους ασθενείς ή ειρωνεύεται. «Α, πας στην Εκκλησία; Και ποιος είναι ο Ιησούς Χριστός;». Σε θέματα πίστεως, όταν ο άλλος ειρωνεύεται, κοροϊδεύει, εμποδίζει. Όταν ακόμη, ασεβεί. Και μάλιστα αν κατέχει και κάποια υψηλή, κοινωνική θέση. Όπως διοικητική ή εκπαιδευτική. Όταν ακόμα, με τον τρόπο που ζει, επηρεάζει τους απλουστέρους, τους απλούς ανθρώπους να τον μιμούνται σε αθέμιτα έργα: «Είδες αυτό; Και είναι αξιωματούχος κοινωνικά. Είδες τι κάνει; Γιατί να μην το κάνω εγώ;».

Αυτοί που σκανδαλίζουν έχουν βαρυτάτη ευθύνη έναντι του Θεού και των ανθρώπων. Λέγει στην προς Ρωμαίους ο Απόστολος: «Ὁ διδάσκων ἕτερον σεαυτὸν οὐ διδάσκει; (: Συ που διδάσκεις τον άλλον, τον εαυτόν σου δεν τον διδάσκεις;). Ὁ κηρύσσων μὴ κλέπτειν, κλέπτεις; (:Συ που κηρύσσεις να μην κλέπτει κανείς, εσύ είσαι κλέφτης;). Ὁ λέγων μὴ μοιχεύειν, μοιχεύεις; (:Συ που λες να μην μοιχεύει κανείς, εσύ είσαι μοιχός;). Ὁ βδελυσσόμενος τὰ εἴδωλα ἱεροσυλεῖς;».

Ένας εκπαιδευτικός, αγαπητοί μου, έχει βαρυτάτη ευθύνη· δάσκαλος, καθηγητής, από την κατωτάτην εκπαίδευσιν, από την Α΄ Δημοτικού μέχρι το Πανεπιστήμιο, όταν σκανδαλίζει τους μαθητάς του ή τους φοιτητάς του, σε θέματα πίστεως. Και μάλιστα για το Θεανθρώπινον πρόσωπον του Χριστού. Ξέρετε τι λέγεται; Ο Θεός να φυλάει. Δεν θέλω να πω κανένα παράδειγμα, γιατί δεν θέλω να πλήξω τα αυτιά σας. Και γιατί πολλές φορές, άμα ακούσομε κάτι, σαν βδέλλα κολλάει. Ξέρετε, είναι κάτι φυτά, κάτι αγκαθιές είναι, όταν μπούμε μέσα σε αυτά τα φυτά, εκεί που περπατάμε, εμείς τα λέμε τσιμπούρια, δεν είναι τσιμπούρια, κολλάν επάνω στο παντελόνι σου, στο φουστάνι σου και δεν μπορείς να τα βγάλεις. Έτσι κολλάν αυτές οι ιδέες, άμα ακούσομε από ανθρώπους που βλάσφημα στρέφονται εναντίον του προσώπου του Ιησού Χριστού.

Θέλετε ένα παράδειγμα; Όποιος διάβασε, φερειπείν, Καζαντζάκη, να του έχει κολλήσει σαν στρείδι στο μυαλό, ό,τι έχει πει ο Καζαντζάκης εναντίον του Ιησού Χριστού. Να ‘το. Βλέπετε πώς κολλάν αυτά; Και δυστυχώς ρυθμίζουν την παρακάτω ζωή μας, την ζωή των μαθητών. Μεγαλώνουν και μένουν με ελλιπή ή και καθόλου ακόμη, αν το θέλετε, πίστιν. Και βάζουνε, σαν να χάθηκαν οι λογοτέχναι της εποχής μας, της Ιστορίας μας, της Ελλάδος, και βάζουν οι καθηγητές στα σχολειά, οπωσδήποτε να γίνουν εργασίες επάνω στον Καζαντζάκη. Γιατί; Γιατί είναι της μόδας. Γιατί; Γιατί υπάρχει αθεΐα και απιστία. Όπως εκείνον τον κάποιον άλλον, ας μην πω το όνομά του, κι εκεί επιμένουν, να κάνουν οι μαθηταί εργασίες, φιλολογικές εργασίες· αυτός ήταν ομοφυλόφιλος. Γιατί είναι της μόδας η ομοφυλοφιλία.

Λέγει ο Κύριος ακόμα: «῝Ος δ᾿ ἂν σκανδαλίσῃ ἕνα τῶν μικρῶν τούτων τῶν πιστευόντων εἰς ἐμέ, συμφέρει αὐτῷ ἵνα κρεμασθῇ μύλος ὀνικὸς εἰς τὸν τράχηλον αὐτοῦ καὶ καταποντισθῇ ἐν τῷ πελάγει τῆς θαλάσσης». «Όποιος», λέει, «σκανδαλίσει ένα των μικρών τούτων». Μικρών στην ηλικία, αλλά και μικρών ανθρώπων, δηλαδή δεν έχουνε πολλή γνώση, αφελείς άνθρωποι, απλοί άνθρωποι, αλίμονό του αν κανείς σκανδαλίσει έναν τέτοιον άνθρωπον. Ή ένα τέτοιο παιδί. Τον συμφέρει να βάλει μυλόπετρα, απ’ αυτές που αλέθουν τις μυλόπετρες και να πάει να φουντάρει στ’ ανοιχτά της θαλάσσης. Δηλαδή θα έχει λιγότερη αμαρτία εάν αυτοκτονήσει, παρά να σκανδαλίσει.

Το ίδιο ισχύει, αγαπητοί μου, και για τους γονείς, αγαπητοί μου· που συκοφαντούν τον Χριστό και την Εκκλησία Του στα παιδιά τους και τα κάνουν διπλότερα γεέννης. Όταν οι γονείς εμποδίζουν ακόμη τα παιδιά τους να ζήσουν πνευματική ζωή, να νηστεύουν, να εγκρατεύονται, να εκκλησιάζονται. Τ’ αφήνουν και κοιμούνται την Κυριακή το πρωί. «Ε», λέει, «το παιδάκι μας είναι κουρασμένο». Ναι, ήταν στο χωράφι και έσκαβε… Αλλά και τούτο, την Παρασκευή το μεσημέρι τελειώνουν τα παιδιά. Να κοιμηθεί την Κυριακή το πρωί γιατί είναι κουρασμένο;

Όταν, ακόμη, οι γονείς συμβουλεύουν τα παιδιά τους στο κακό, στην ανεντιμότητα. Στο τηλέφωνο… «Πες ότι δεν είμαι εδώ». Και μαθαίνει το παιδί να λέει ψέματα. Στην κλοπή, στην υποκρισία. Ακόμη όταν η πολιτεία δίδει το κακό παράδειγμα σε θέματα εντιμότητος, ειλικρινείας, δικαιοσύνης και αρετής.

Πάντως ο κόσμος είναι πηγή σκανδάλων. Λέει ο Κύριος: «Οὐαὶ τῷ κόσμῳ ἀπὸ τῶν σκανδάλων(:Αλίμονο εις τον κόσμον εξαιτίας των σκανδάλων)». Η μόδα, το κακό παράδειγμα, η κοσμική νοοτροπία, η αποστασία, είναι σκάνδαλα να προχωρήσει κανείς στην πνευματική ζωή. Και η πλοκή και η σύνθεσις του κόσμου είναι που… λέει πάλι ο Κύριος: «Ἀνένδεκτόν ἐστι τοῦ μὴ ἐλθεῖν τὰ σκάνδαλα». «Είναι αδύνατον να μην έλθουν τα σκάνδαλα». Ξαναλέγω γιατί. Διότι η πλοκή και η δομή του κόσμου είναι τέτοια, που ο άλλος σκανδαλίζεται. Βγαίνει έξω, βλέπει μισόγυμνους ανθρώπους, μισόγυμνες γυναίκες, τούτα, εκείνα, συμπεριφορές περίεργες και περίεργες και σκανδαλίζεται. «Ἀνένδεκτόν ἐστιν», «είναι αδύνατον να αποφύγει κανείς τα σκάνδαλα του κόσμου τούτου». Πρέπει να γίνεται ισχυρός και να πει: «Στον δρόμο τους, στον δρόμο μου». Το ακούσατε; Αυτός βρίζει, βλασφημά, κινείται ανέντιμα. «Στον δρόμο τους, να τους ελεήσει ο Θεός, στον δρόμο μου». Να μην σκανδαλιστεί.

Εντούτοις θα πει ο Κύριος: «Οὐαὶ δι᾿ οὗ ἔρχεται». Το σκάνδαλο δηλαδή. «Αλίμονο σε εκείνον που γίνεται αιτία να έλθει το σκάνδαλο».

Ακόμη ο Κύριος ομιλεί… τώρα δεν έχω χρόνο να σας το ανέλυα αυτό, για την διδαχή Βαλαάμ. Είναι, αγαπητοί μου, στην Αποκάλυψη, 2,14: «Ὃς(: ο οποίος, λέγει) ἐδίδαξε τὸν Βαλὰκ –τον βασιλιά των Μωαβιτών- βαλεῖν σκάνδαλον ἐνώπιον τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ». Δηλαδή με άλλα λόγια… λέει: «Θέλεις να νικήσεις τους Ισραηλίτας;». Ήταν δύο εκατομμύρια άνθρωποι. Τρόμαξε ο Βαλάκ, ο βασιλιάς των Μωαβιτών. Σου λέει…: «Θα με γλείψουν, θα με φάνε οι Ισραηλίται, όπως το βόδι», λέει, «βγάζει την γλώσσα του και γλείφει και τρώει το χορτάρι στο λιβάδι. Έτσι», λέει, «θα μας εξαφανίσει». «Θα σου πω», λέει, «τι να κάνεις. Κάλεσέ τους να θυσιάσουν στους δικούς σου θεούς και να πέσουν στην πορνεία. Τότε ο Θεός τους», λέει, «θα θυμώσει μαζί τους και θα τους τιμωρήσει κι εσύ θα γλυτώσεις». Ακούτε συμβουλή; Και το λέγει αυτό ο Κύριος εις την Αποκάλυψη, σας είπα, στο δεύτερο κεφάλαιο.

Και η θέσις των σκανδαλοποιών; Εκείνοι που σκανδαλίζουν; Ο Κύριος ανέφερε την παραβολή των ζιζανίων και βγάζει το εξής συμπέρασμα. Χωρίς να αναλύσω: «Ἀποστελεῖ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ, καὶ συλλέξουσιν ἐκ τῆς βασιλείας αὐτοῦ πάντα τὰ σκάνδαλα καὶ τοὺς ποιοῦντας τὴν ἀνομίαν καὶ βαλοῦσιν αὐτοὺς εἰς τὴν κάμινον τοῦ πυρός· ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων». Η αιωνία κόλασις.

Γι'αυτό και ο Απόστολος Παύλος συμβουλεύει και λέγει: «Παρακαλῶ δὲ ὑμᾶς, ἀδελφοί, σκοπεῖν (:να εξετάζετε) τοὺς τὰς διχοστασίας καὶ τὰ σκάνδαλα ποιοῦντας (:εκείνοι που κάνουν σκάνδαλα μες στην Εκκλησία) καὶ ἐκκλίνατε ἀπ᾿ αὐτῶν(: αλλάξτε δρόμο)· οἱ γὰρ τοιοῦτοι τῷ Κυρίῳ ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστῷ οὐ δουλεύουσιν, ἀλλὰ τῇ ἑαυτῶν κοιλίᾳ (:δεν διακονούν τον Κύριον και την Εκκλησία Του, αλλά τη εαυτών κοιλία· δηλαδή το πορτοφόλι τους, την τσέπη τους, τα συμφέροντά τους. Μακριά. Αποκλίνατε), καὶ διὰ τῆς χρηστολογίας(:με το να λένε ωραία λόγια -ξέρω γω, αυτή είναι η ‘’χρηστολογία’’) καὶ εὐλογίας (:να ευλογούν τάχα) ἐξαπατῶσι τὰς καρδίας τῶν ἀκάκων (:εξαπατούν τις καρδιές των απλών ανθρώπων)».Λοιπόν; Μήπως εγώ, εσύ, αδερφέ, φθάνομε να σκανδαλίζομε;

Είναι όμως και οι σκανδαλιζόμενοι. Πρέπει να πούμε πάνω σ’ αυτό ότι αυτοί δέχονται τον σκανδαλισμό. Το φαινόμενον, αγαπητοί μου, του σκανδαλισμού συμβαίνει σε αστήρικτες και ανώριμες πνευματικά ψυχές, όπως σας είπα, ή ψυχές που αγνοούν, συνεπώς το σκάνδαλο κυριότατα είναι μέσα τους. Το ακούσατε; Είναι μέσα τους. Υπάρχει δυνατότητα σκανδάλου από άγνοια να συμβεί ή από τα περιστατικά της στιγμής να είναι τέτοια. Συγκεκριμένα, λένε κάτι φορατζήδες, εφοριακοί, του Ναού του Σολομώντος, μάζευαν φόρους, καλώς έπρατταν, για την συντήρηση του Ναού, πήγαν στον Απόστολο Πέτρο. Του λένε: «Εσύ και ο διδάσκαλος, ο Ιησούς Χριστός, δεν πληρώνετε φόρον;». Ο Απόστολος Πέτρος πήγε εις τον Χριστόν και του λέει «το και το». Και ο Κύριος του λέει -προφανώς ήσαν επάνω στη λίμνη της Γαλιλαίας: «Ρίξε το αγκίστρι σου· το πρώτο ψάρι που θα πιάσεις, σύρε το, άνοιξε το στόμα του και θα βρεις μέσα έναν στατήρα –δηλαδή δύο δίδραχμα-. Πλήρωσε για σένα και για μένα, αν και δεν έχομε υποχρέωση να πληρώσομε φόρο στον Ναό. Τα παιδιά», λέει, «του βασιλιά, πληρώνουνε φόρο; Αλλά –ακούστε-για να μην τους σκανδαλίσομε».

Έτσι, πολλές φορές, αγαπητοί, φθάνομε στο σημείο αυτό. Να θυσιάσομε και τα δικαιώματά μας κ.λπ. κ.λπ. μόνο και μόνο να μην σκανδαλιστούμε. Λίγοι είναι εκείνοι που σκανδαλίζονται με τις ενέργειες του Θεού; «Κοίταξε», λέει, «ο Θεός είναι άδικος. Δες πώς ενεργεί. Πήρε τον άνθρωπον αυτόν με τον θάνατο, που είχε μεγάλη φαμιλιά και φτωχή. Και δεν πήρε εκείνον τον όποιον, ο οποίος, ξέρω γω, έχει και τόσα λεφτά και δεν έχει ανάγκες». Σκανδαλιζόμεθα ακόμη και για τις ενέργειες του Θεού.

Βέβαια, πολλά θα είχα να σας πω, αγαπητοί. Αλλά ένα είναι. Δεν πρέπει να είμεθα ούτε σκανδαλίζοντες, ούτε σκανδαλιζόμενοι. «Τὸ μὴ τιθέναι πρόσκομμα τῷ ἀδελφῷ ἢ σκάνδαλον». Δεν θα σκανδαλίσομε. Η θυσία των δικαιωμάτων μας και η αγάπη τα πετυχαίνει αυτά. Αν αγαπώ τον πλησίον μου… Κάποτε ο άγιος Φλωρίνης, να σας το πω, το θυμήθηκα, ήταν Κατοχή, και είχαν συσσίτια. Αγόρασε, λοιπόν, λίγο χαλβά, αγόρασε με τα χρήματά του και για να μην τον κρατάει, τον έβαλε στο καρότσι των συσσιτίων που μάζευαν τρόφιμα κ.τ.λ. Τώρα, πώς να τον πάρει τον χαλβά; Όλοι βλέπανε. Θα λέγαν ότι πήρε χαλβά για λογαριασμό του. Ενώ τον είχε πληρώσει. Τον χαλβά τον άφησε μες στο καρότσι και δεν τον πήρε. Αυτό θα πει να θυσιάζω τα δικαιώματά μου.

Πάντως δεν πρέπει να σκανδαλιζόμαστε, γιατί προδίδει μικροψυχία, άγνοια, απαιδευσία και ανελευθερία. Ακόμη, έναντι του Θεού θα πάρομε το απόλυτα δεδομένον ότι ο Θεός είναι δίκαιος, αγαθός, σοφός, δυνατός. Και χωρίς να μπορούμε να εξηγούμε τις ενέργειές Του μέσα στην Ιστορία, ποτέ μη φθάνομε να πούμε: «Ο Θεός έτσι ή αλλιώτικα, ενεργεί λανθασμένα». Ποτέ. Και με τον τρόπον αυτόν, αλήθεια, ποτέ δεν θα σκοντάψουμε. Αν είμεθα προσεκτικοί, όσο τούτο είναι δυνατόν, και να μην σκανδαλίσομε και να μην σκανδαλιζόμαστε. Αμήν.

🔸789η🔸ομιλία στην κατηγορία : " Ὁμιλίαι Κυριακῶν ".

► Όλες οι ομιλίες της Κατηγορίας :
" Ὁμιλίαι Κυριακῶν " εδώ ⬇️
https://arnion.gr/index.php/diafora-uemata/omiliai-kyriakvn
↕️
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/blog-post_25.html?m=1

🔸Λίστα ομιλιών της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».🔻
https://drive.google.com/file/d/1EiDp29JkRk7OQUNh2N_NVeJL2TTZ-FsY/view?usp=drivesdk

🎥 Βιντεοσκοπημένες ομιλίες της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».🔻
https://youtube.com/playlist?list=PLxBsMI6pr40ru7w20Jp2hDAJjA7k7mq_z

🔸📜 Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».🔻
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%94%B9%E1%BD%89%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%AF%CE%B1%CE%B9%20%CE%9A%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BA%E1%BF%B6%CE%BD.?m=1

🔸Απομαγνητοφώνηση ομιλίας δια χειρός του αξιοτίμου κ. Αθανασίου Κ.

🔸Ψηφιοποίηση και επιμέλεια κειμένου : Ελένη Λιναρδάκη, φιλόλογος.

💠Πλήρης απομαγνητοφωνημένες σειρές ομιλιών (Βιβλία).
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%92%A0%CE%A0%CE%BB%CE%AE%CF%81%CE%B7%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%B3%CE%BD%CE%B7%CF%84%CE%BF%CF%86%CF%89%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CF%82%20%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%AD%CF%82%20%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CF%8E%CE%BD%20%28%CE%92%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%B1%29.?m=1

🔸Επεξηγηματικό βίντεο Ασπάλαθου.
https://youtu.be/8tNfAHRkTCk

__⬇️Playlist "Ασπάλαθου".⬇️__
https://aspalathos21.blogspot.com/2021/07/blog-post_83.html?m=0

Όλες οι ομιλίες ~4.487~ του μακαριστού πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/4487.html?m=0

📃Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του πατρός Αθανασίου. ⬇️
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=0

📜 Αποσπάσματα ομιλιών πατρός Αθανασίου ⬇️
https://athanasioslogos.blogspot.com/?m=0

__⬇️ Facebook ⬇️__
https://www.facebook.com/groups/1637818926362004/?ref=share

Κατάλογος ομιλιών πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://drive.google.com/file/d/1JmrxaObMVyTA4_pS5yuMaQdoBf8-LwBP/view?usp=drivesdk

†. Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.

Μιά σύντομη θεώρησις τοῦ εὐαγγ. Κειμένου τῆς Κρίσεως.

†. Η αγάπη του Θεού, όπως γνωρίζομε, αγαπητοί μου, εργάστηκε την σωτηρία μας. Και η σωτηρία μας είναι η Ενανθρώπησις του Υιού του Θεού, που όχι μόνο μας μετέφερε την βουλήν του Πατρός, αλλά και έπαθε για μας πάθος Σταυρού. Και αυτή η αγάπη του Θεού ζητά ανταπόκριση, ζητά αποδοχή. Και η αποδοχή είναι η οικείωσις του Υιού του Θεού δια της πίστεως και της αγάπης. Όταν δεν γίνει αυτή η αποδοχή και απορριφθεί από τον άνθρωπο η αγάπη του Θεού, τότε ζητείται λόγος από τον Θεόν, για την ακατανόητη προσβολή.

Ό,τι ο Θεός φέρει στην ύπαρξη, θέτει και έναν σκοπό. Αν αυτός ο σκοπός εν εκπληρωθεί, τότε ο Θεός καλεί σε απολογία. Ζητά, όπως λέγει ο Ίδιος ο Χριστός, στην ανάλογη σχετική εκείνη παραβολή Του, ζητά «συνᾶραι λόγον». Να λογαριαστεί. Γι'αυτό το βιβλίον «Ἐκκλησιαστής», της Παλαιάς Διαθήκης βιβλίο, τελειώνει έτσι: «Τέλος λόγου, τὸ πᾶν ἄκουε· τὸν Θεὸν φοβοῦ καὶ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ φύλασσε, ὅτι τοῦτο πᾶς ὁ ἄνθρωπος. Ὃτι σύμπαν τὸ ποίημα ὁ Θεὸς ἄξει ἐν κρίσει, ἐν παντὶ παρεωραμένῳ, ἐὰν ἀγαθὸν καὶ ἐὰν πονηρόν». Δηλαδή: «Όλα τα λόγια αυτά του βιβλίου -του Εκκλησιαστού- άκουέ τα. Να φοβείσαι τον Θεόν, δηλαδή μία περίληψις, να φοβείσαι τον Θεόν, να τηρείς τις εντολές Του, γιατί σ’ αυτό έγκειται η αξία και ο προορισμός κάθε ανθρώπου. Γιατί ο Θεός θα κρίνει όλες ανεξαιρέτως τις πράξεις των ανθρώπων, όσο απόκρυφοι και ξεχασμένες αν είναι αυτές, τόσο τις καλές, όσο και τις κακές». Η κρίσις!

Πράγματι, ήλθε από την αγάπη του Πατρός ο Υιός και έφερε την σωτηρία. Έρχεται πάλι για να κρίνει κατά πόσο έγινε αποδεκτή αυτή του η προσφορά. Κι αυτό λέγεται «Δευτέρα του Χριστού Παρουσία και Κρίσις». Ό,τι ο Ιερός Ευαγγελιστής Ματθαίος καταγράφει και σήμερα ακούσαμε στην ευαγγελική περικοπή.

Με μια πολύ σύντομη θεώρηση του κειμένου, αγαπητοί μου, επιτρέψατε να έχομε μία γενική εικόνα αυτού του γεγονότος, του μελλοντικού γεγονότος της Δευτέρας του Χριστού Παρουσίας και της Κρίσεως. Πολύ σύντομα…

«Ὃταν δὲ ἔλθῃ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῇ δόξῃ αὐτοῦ…». Έτσι αρχίζει. Και ομιλεί ο Ίδιος ο Χριστός. Ώστε θα επανέλθει ο Χριστός. Ναι. Το εβεβαίωσε ο Ίδιος: Όταν έλθει ο Υιός του ανθρώπου, θα έλθει να κρίνει. Όπως λέγει ο «Εκκλησιαστής», «σύμπαν το ποίημά Του». Δηλαδή τον άνθρωπον. Γιατί αυτός είναι λογικός.

Αυτή η αναφορά της Δευτέρας του Χριστού Παρουσίας, πρέπει να μας κρατά σε μία διαρκή εγρήγορση. Ο Χριστός θα ξανάρθει. Τελειώνει η Καινή Διαθήκη μ’ αυτήν την επισήμανση. Η Εκκλησία λέγει: «Ἒρχου Κύριε». Η ζώσα Εκκλησία. Η ζώσα Εκκλησία. Οι ζωντανοί Χριστιανοί. Κοιτάζουν πότε θα έρθει ο Χριστός. Γι'αυτό λέγει για τα σημάδια τα προ της Δευτέρας Παρουσίας Του ο Κύριος, είναι στο κατά Λουκάν Ευαγγέλιον, ότι, «όταν δείτε να γίνονται αυτά, τούτα, εκείνα, εκείνα, εκείνα, ἐπάρατε τὰς κεφαλὰς ὑμῶν, σηκώστε τα κεφάλια σας γιατί προσεγγίζει η απολύτρωσίς σας». Οι αληθινοί, οι ζωντανοί Χριστιανοί, λέγουν: «Ἒρχου Κύριε!». Και το Πνεύμα λέγει - Ναι. Το Πνεύμα το Άγιον· που μένει στην Εκκλησία και αγιάζει τους πιστούς δια των μυστηρίων, λέγει:- «Ναί». Και ο Χριστός απαντάει: «Ἒρχομαι ταχύ». Έτσι τελειώνει η Καινή Διαθήκη. «Έρχομαι γρήγορα».

Ώστε λοιπόν ο Χριστός ξανάρχεται. Αλλά προσέξατε κάτι. Δεν θα έλθει σαν Θεός, αλλά σαν Θεός που έγινε άνθρωπος. Σαν Θεός που έγινε άνθρωπος. Προσέξατέ το. Η ανθρωπίνη Του φύσις είναι στον ουρανό, εις τα δεξιά του Θεού Πατρός. Η θεία; Είναι μία η ουσία και Πατρός και Υιού και Αγίου Πνεύματος. Έτσι, δεν διελύθη, όπως θέλουν μερικοί αιρετικοί να λένε, δεν διελύθη η ανθρωπίνη φύσις του Χριστού. Ακριβώς γι'αυτό την προσέλαβε. Για να την διατηρήσει και να σταθεί Εκείνος που ανοίγει τον δρόμο για τους ανθρώπους δια της σαρκός Του. Άνοιξε τον δρόμο για μας. Ποιος μπορούσε, αλήθεια, να βρεθεί στον ουρανό με την ανθρωπίνη Του φύση; Αλλά, ηνωμένη με την θεία φύση, την ανέβασε ο Υιός εις τον ουρανό. Δυνάμει αυτής της ανόδου της ανθρωπίνης φύσεως, εμείς θα ανέλθομε εις τον ουρανόν.

Αναλαμβανόμενος ο Κύριος εις τον ουρανόν ως Θεάνθρωπος κατά την Ανάληψή Του –είναι το πρώτο κεφάλαιο των Πράξεων των Αποστόλων- έχομε μία βεβαίωση των αγγέλων των δύο. Ήσαν δύο, διότι «ὅπου δύο καὶ τρεῖς μάρτυρες, ἐκεῖ σταθήσεται πᾶν ρῆμα, πᾶσα ἀλήθεια». Γι’ αυτό ήσαν δύο. Κοιτούσαν οι μαθηταί. Κοιτούσαν αναλαμβανόμενον τον Κύριον, ο Οποίος ανήρχετο βραδέως, λίγο-λίγο, σιγά-σιγά. Για να Τον απολαμβάνουν. Αλλά και για να στερεώνουν την αίσθησή τους και την αντίληψή τους, ότι δεν έγινε σαν αστραπή και να πουν: «Μπας και γελαστήκαμε;». Κατά έναν αισθητότατον τρόπον. Ενώ, λοιπόν, ήσαν κοιτάζοντες, ατενίζοντες εις τον ουρανόν, δύο άγγελοι λέγουν, τους λέγουν: «Ἄνδρες Γαλιλαῖοι, τί ἑστήκατε ἐμβλέποντες εἰς τὸν οὐρανόν;». «Τι σταθήκατε να βλέπετε στον ουρανό;». «Οὗτος ὁ Ἰησοῦς – ὁ Ἰησοῦς· η ανθρωπίνη φύσις· δεν λέει ο Υιός του Θεού, αλλά λέει ο Ιησούς- ὁ ἀναληφθεὶς ἀφ᾿ ὑμῶν εἰς τὸν οὐρανόν, οὕτως ἐλεύσεται, ὃν τρόπον ἐθεάσασθε αὐτὸν πορευόμενον εἰς τὸν οὐρανόν». «Κατά τον ίδιο τρόπο», λέει, «θα έλθει, όπως Τον είδατε να φεύγει προς τα πάνω». Σαφώς, σαφέστατα.

Η Ανάληψις, λοιπόν, του Χριστού, που είναι βεβαίως γεγονός, και μας το εμαρτύρησαν πολλοί μάρτυρες, ήσαν κατά τον Απόστολο Παύλο, παρόντες υπέρ πεντακόσιοι… Και λέει εις τους Κορινθίους μάλιστα, «Πολλοί απ’ αυτούς ζουν». Αργότερα. Πέρασαν κάποια χρόνια. «Πολλοί απ’ αυτούς ζουν». Δηλαδή είναι μάρτυρες. Δηλαδή «πηγαίνετε να τους ερωτήσετε». Αλλά ταυτόχρονα, η Ανάληψις του Χριστού είναι και μια μικρογραφία της Δευτέρας Του Παρουσίας. Και την μαρτυρία την δίδει αυτός ο ουρανός, οι άγιοι άγγελοι. Τότε, ήλθε με αδοξία και πολλή ταπείνωση. Θα επανέλθει με όλη Του την δόξα. Ήλθε πώς; Γεννηθείς εις την Βηθλεέμ. Άδοξα. Παρότι δεν μπορεί ο ουρανός να μην δίδει την μαρτυρία του. Αναρίθμητον πλήθος αγγέλων έψαλλαν τότε: «Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ». Και τώρα άγγελοι θα πλαισιώνουν τον Ιησούν Χριστόν. Όπως και εις την Ανάληψιν. Αλλά δεν ήσαν ορατοί. Για να μη φύγει η προσοχή των μαθητών από το κύριο θέμα, το Θεανθρώπινον πρόσωπον του Χριστού και πηγαίνει… -ας μου επιτραπεί να πω- στην κορνίζα του κάδρου, δηλαδή εις τους αγίους αγγέλους.

«Τότε - λέγει ο Κύριος στην συνέχεια- καθίσει ἐπὶ θρόνου δόξης αὐτοῦ». «Όταν θα έλθει, θα κάθεται επί θρόνου δόξης». Όταν έφυγε, έφυγε όρθιος. Ήταν όρθιος και μιλούσε. Και εκεί που μιλούσε, άρχισε να αναλαμβάνεται. Και αναλαμβανόμενος, ευλογούσε τους μαθητάς, την Εκκλησία! Τώρα θα έλθει ως Κριτής επί θρόνου. Θα είναι ο ένδοξος Ιησούς Χριστός της Ιστορίας και του ουρανού. Όπως Τον είδε ο Δανιήλ, τον 6^ον αιώνα προ Χριστού. Και όπως ο Ίδιος ο Κύριος έδωσε την μαρτυρία του Δανιήλ εις τον αρχιερέα Καϊάφα, ο οποίος μη ανεχόμενος ότι μπορούσε ο Ιησούς, Αυτόν που έχει μπροστά του κρινόμενον, ότι θα είναι ο Ευλογητός, ο Άγιος του Ισραήλ, τον Οποίον είδε ο Δανιήλ. «Και ανέβηκε», λέει, «έως του Παλαιού των ημερών» κ.λπ. κ.λπ. Και τότε ανοίχθηκαν βιβλία και στήθηκε δικαστήριο. Είναι η Δευτέρα του Χριστού Παρουσία. Η Ανάληψις και η Δευτέρα του Χριστού Παρουσία. Και ξέσχισε τα ρούχα του ο Καϊάφας, αυτός ο Σαδδουκαίος ορθολογιστής. Δεν πίστευαν τίποτα οι άνθρωποι αυτοί, το γένος εκείνο των αρχιερέων, τότε, επί Χριστού. Όπως και επί Αποστόλου Παύλου.

Και λέγει στη συνέχεια ο Κύριος: «Καὶ συναχθήσεται ἔμπροσθεν αὐτοῦ πάντα τὰ ἔθνη». «Θα μαζευτούν μπροστά Του όλα τα έθνη». «Τουτέστιν –λέγει ο Ιερός Χρυσόστομος- πᾶσα ἡ τῶν ἀνθρώπων φύσις». «Η φύσις των ανθρώπων άπασα». Από του Αδάμ και της Εύας. «Δηλαδή τὴν οἰκουμένην –λέγει ο ίδιος ο Χρυσόστομος- παρίστησιν ἅπασαν». «Όλη η οικουμένη θα είναι παρούσα». Και όπως ερμηνεύει ο Ζιγαβηνός: «Πάντα τὰ ἔθνη ἀναστάντα δηλαδὴ ἐκ νεκρῶν». Όλοι θα αναστηθούν. Από του Αδάμ και της Εύας, απαξάπαντες, θα αναστηθούν. Για να δώσουν λόγον.

Αν μου πείτε: «Κι εκείνοι που δεν γνώρισαν τον Χριστό;». Θα σας απαντούσα: Ο Χριστός πήγε στον Άδη και κήρυξε την λύτρωσιν. Όποιος απεδέχθη τον Χριστόν, εκεί στον Άδη… πρόδρομος δε και εις τον Άδη, στάθηκε ο Ιωάννης ο Βαπτιστής· διαβάστε παρακαλώ το τροπάριό του, το απολυτίκιό του. Αν μου πείτε: «Και τα κατοπινά χρόνια, που υπήρξαν άνθρωποι που δεν εγνώρισαν τον Χριστό;». Είναι ο έμφυτος ηθικός νόμος της συνειδήσεως. Έτσι θα κριθούν όλοι. Αυτό το τελευταίο το λέγει ο Απόστολος Παύλος. Για τον έμφυτο ηθικό νόμο της συνειδήσεως. Πάντως θα είναι όλοι παρόντες. Εξ αναστάσεως. Με τα πρότερα σώματά των. Μη μου πείτε… Ναι, με τα πρότερα σώματά των. Αυτά που είχαν. Μη μου πείτε ότι διελύθησαν, ότι εκάησαν, ότι εφθάρησαν, ότι έλιωσαν… Με τα πρότερα σώματά των, όπως λέει σαφώς ο Απόστολος Παύλος, για να δώσομε λόγον εις τον Θεόν, δια τα πεπραγμένα όχι μόνον της ψυχής μας, αλλά και του σώματός μας. Ενήστευσα; Έπαινον θα έχω. Στο σώμα ανάγεται η νηστεία. Επόρνευσα; Κατηγορίαν θα έχω. Στο σώμα ανάγεται η πορνεία. Και ούτω καθεξής.

Όμως τότε… τότε, ενώ θα είναι όλοι μαζί, θα διαχωρισθούν μετά πολλής ακριβείας, χωρίς καμίαν αδικίαν, με την ίδια ευκολία που χωρίζει ο τσομπάνης τα πρόβατα από τα γίδια. Δεν βλέπεις αν αυτό είναι γίδι ή εκείνο είναι πρόβατο; Θέλει να δείξει αυτή η εικόνα, την ευκολία του διαχωρισμού. Οι μεν, οι δε. Γιατί Αυτός που θα κρίνει, Αυτός είναι και μάρτυς. Και Αυτός που κρίνει, είναι δίκαιος. Λέγει ο Ζιγαβηνός: «Αὐτὸς καὶ μάρτυς ὤν καὶ κριτής».

Συνεχίζει ο Κύριος: «Τότε ἐρεῖ ὁ βασιλεὺς τοῖς ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ· δεῦτε οἱ εὐλογημένοι τοῦ πατρός μου, κληρονομήσατε τὴν ἡτοιμασμένην ὑμῖν βασιλείαν ἀπὸ καταβολῆς κόσμου». «Ελάτε να κληρονομήσετε σεις, οι ευλογημένοι του Πατέρα μου, την βασιλείαν που είναι ετοιμασμένη πριν θεμελιωθεί ο κόσμος». Δηλαδή θα στραφεί προς τους πιστούς, προς τους Χριστιανούς, τους επαινετούς, τους εκλεκτούς. Και θα τους αποκαλέσει «εὐλογημένους τοῦ πατρός». Είναι ο πιο τιμητικός, αλλά και ο πιο ασφαλής τίτλος. Δεν υπάρχει πια ο εχθρός διάβολος. Δεν υπάρχει πια η αμαρτία, για να αφαιρεθεί αυτός ο τίτλος, ότι είναι οι ευλογημένοι του Πατρός. Γι'αυτό, όχι μόνον τιμητικός τίτλος, αλλά τίτλος και ασφαλείας. Θα μείνουν οι ευλογημένοι του Πατρός. Και θα τιμηθούν με την κληρονομίαν της Βασιλείας Του. Και η Βασιλεία του Πατρός είναι ετοιμασμένη, όπως μας λέγει ο Κύριος, προ καταβολής κόσμου, πριν δηλαδή θεμελιωθεί η Δημιουργία. Όπως και η Ενανθρώπησις ήταν στο σχέδιο του Θεού, προ καταβολής κόσμου. Γι'αυτό εδώ εμφανίζεται ο Ιησούς, προ της Ενανθρωπήσεως, ως ἐσφαγμένον ἀρνίον! Προ καταβολής κόσμου.

Και δηλοί, αφού όλα αυτά είναι στη σκέψη του Θεού, «δηλοῖ -όπως λέγει ένας εκκλησιαστικός συγγραφεύς- τὸ ὁρισμένον ἐν προγνώσει». Εγνώριζε ο Θεός, προ εγνώριζε ο Θεός τι θα εγίνετο. Προσέξτε. Προεγνώριζε· όχι ότι καθόριζε. Απλώς προεγνώριζε. Γιατί ο Θεός είναι έξω από τον χώρο και τον χρόνο. Όπως ο γιατρός μπορεί να γνωρίζει αν ο ασθενής θα ζήσει ή θα πεθάνει πάνω κάτω. Έτσι κι εδώ. Γνωρίζει ο Θεός πολύ ασφαλέστερα, φυσικά, ποιοι θα είναι εκείνοι που θα σωθούν, ποιοι εκείνοι που δεν θα σωθούν. Ξαναλέγω· δεν προορίζει. Απλώς προγνωρίζει. Για να μην πέσουμε στον «απόλυτο προορισμό». Να το προσέξομε αυτό το σημείο.

Και η Βασιλεία του Θεού συγκεντρώνει όλη την μακαριότητα του Θεού. Όπως μια ακτίνα του ηλίου. Λέμε: «Ὁ Θεὸς φῶς ἐστίν». Άκτιστον φως. Αλλά, όπως μια ακτίνα του ηλίου, που είναι… ξέρετε, ας μου επιτραπεί να πω την λέξη αυτή, «εἰκόνα τοῦ ἀκτίστου φωτός», φέρει η ακτίνα αυτή ό,τι φέρει, όλες εκείνες, που γνωρίζομε από την Φυσική, ιδιότητες του φωτός, χημικές ιδιότητες, θερμαντικές ιδιότητες, μηχανικές ιδιότητες, θεραπευτικές ιδιότητες, ό,τι ξέρομε, έτσι κατά παρόμοιο τρόπο, εκείνο το άκτιστον φως στην Βασιλεία του Θεού, θα είναι φορέας -άκτιστον, το υπογραμμίζω- που θα απορρέει σαν άκτιστη ενέργεια από τον Άγιον Τριαδικόν Θεόν, θα είναι φορέας της μακαριότητος της Βασιλείας του Θεού.

Κορυφή, όμως, αυτής της μακαριότητος θα είναι η θεωρία του προσώπου του Χριστού! Είναι γραμμένο εκεί στο προτελευταίον κεφάλαιον της Αποκαλύψεως: «Και θα βλέπουν», λέει, «το πρόσωπό Του πάντοτε». Ή, όπως λέει στην πρώτη του επιστολή ο ευαγγελιστής Ιωάννης: «Ὅτι ὀψόμεθα αὐτὸν καθὼς ἐστίν». «Θα Τον δούμε όπως είναι». Πώς είναι; Όπως όταν έφυγε από την Γη, αλλά ένδοξος. «Ὀψόμεθα Αὐτὸν καθὼς ἐστίν».

Και λέγει ο Κύριος τώρα, ανοίγοντας αυτό το δικαστήριο, το παγκόσμιο δικαστήριο, σημειώσατε ότι και οι δαίμονες θα κριθούν, αν και είναι ήδη κριμένοι. Τότε θα πορευθούν εις την κόλασιν, ακόμη δεν είναι στην κόλαση οι δαίμονες.

«Ἐπείνασα γάρ, καὶ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ἐδίψησα, καὶ ἐποτίσατέ με, ξένος ἤμην, καὶ συνηγάγετέ με» κ.λπ. κ.λπ. Αιτιολογεί ο Κύριος γιατί αυτοί θα κληρονομήσουν την Βασιλεία του Θεού. Έδειξαν την αρετή της ελεημοσύνης, της συμπαθείας προς τον άλλον άνθρωπο. Και η ελεημοσύνη είναι το πρώτο παιδί της αγάπης. Αυτής της αγάπης που κατέβασε τον Θεό από τον ουρανό.

Περιέργως, δεν γίνεται αναφορά σε άλλες αρετές. Τίποτα δεν λέγει. Αν σκότωσες, δεν σκότωσες, πόρνευσες, δεν πόρνευσες, τίποτα. Γιατί; Γιατί η αγάπη περικλείει όλες τις άλλες αρετές, όλον τον Νόμο. Πώς θα κάνεις μια αμαρτία στον άλλο άνθρωπο εάν τον αγαπάς; Είναι δυνατόν ποτέ; Συνεπώς η αγάπη είναι η πλήρωσις του Νόμου· όλου του Νόμου. Αλλά η αγάπη αυτή –εδώ προσέξατέ το- δεν είναι αυτόνομος· όπως οι διάφοροι ανθρωπισμοί που χαλκεύουν οι άνθρωποι μέσα εις την Ιστορία. Αλλά είναι εν ονόματι του Χριστού. Αγαπώ γιατί το λέει ο Χριστός. Όχι γιατί εμένα μου αρέσει να αγαπώ. Δεν έχομε την αυτόνομον αγάπη. Να το προσέξομε. Γιατί πολλοί κάνουν τα έργα τα καλά, τις ελεημοσύνες των, δυνάμει ενός ανθρωπισμού. Μην ξεχνάμε ότι θα χαθεί αυτή η αγάπη. Δεν θα ληφθεί υπόψιν. Είναι άκυρος. Όπως ένα έγγραφον δεν έχει σφραγίδα και υπογραφή.

Κι εκείνοι θα απορήσουν, οι δίκαιοι και θα πουν: «Κύριε, πότε σε είδομεν πεινώντα και εθρέψαμε;» κ.λπ. κ.λπ. Και θα πάρουν την απάντηση: «Ἄμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν (:σας βεβαιώνω), ἐφ᾿ ὅσον ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων, ἐμοὶ ἐποιήσατε». Τι γίνεται εδώ; Ο Κύριος ταυτίζει τον εαυτόν Του με τους ελαχίστους και ταπεινούς ανθρώπους. Ο κάθε άνθρωπος είναι εικόνα του Χριστού. Προσέξτε, είναι εικόνα όχι του Θεού· είναι εικόνα του Χριστού. Γιατί με την ανθρωπίνη Του φύση ο Χριστός είναι εικόνα του Θεού του αοράτου. Και γενικά οι άνθρωποι είναι εικόνα του Ιησού Χριστού, που είναι εικόνα του Θεού. Και ό,τι κάνει κανείς στον άλλον άνθρωπο, είτε αγαθόν είναι αυτό, είτε πονηρόν είναι, αποτείνεται στο πρωτότυπον, στον Χριστό.

Τα αυτά θα επαναληφθούν και εις τους εξ ευωνύμων, αριστερά. Λέγει: «Πορεύεσθε ἀπ᾿ ἐμοῦ οἱ κατηραμένοι εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον... Πείνασα, δίψασα, δεν μου δώσατε τίποτα». Εκείνοι θα πουν: «Κύριε, πότε σε είδαμε;». Ακριβώς ό,τι προς τους εδώ, και προς τους εκεί. Προσέξτε όμως. Δεν λέγει: «Οἱ κατηραμένοι ὑπὸ τοῦ Πατρός». Όπως είπε προηγουμένως «οἱ εὐλογημένοι τοῦ πατρός μου». Γιατί ο Θεός δεν καταράται. Προσέξατέ το. Λέγει ο Χρυσόστομος: «Οὐ γὰρ αὐτὸς αὐτοὺς κατηράσατο, ἀλλὰ τὰ οἰκεῖα ἔργα». «Τα έργα σου τα ίδια τα πονηρά, αυτά σου ‘δωσαν την κατάρα». Όπως ακριβώς θα λέγαμε: «Το κεφάλι σου το ξερό -που λέμε πολλές φορές- φταίει. Ούτε ο Θεός φταίει, ούτε η μάνα σου κι ο πατέρας σου, ούτε οι γείτονες. Το κεφάλι σου το ξερό, αυτό φταίει». Κι εδώ, τα έργα σου τα πονηρά είναι εκείνα τα οποία σε καταρώνται. Δεν καταράται ο Θεός.

Και το αποτέλεσμα: «Καὶ ἀπελεύσονται οὗτοι εἰς κόλασιν αἰώνιον, οἱ δὲ δίκαιοι εἰς ζωὴν αἰώνιον». Φοβερό! Τι σημαίνει κόλασις; Όπως είναι αδύνατον, αγαπητοί μου, να περιγραφεί η Βασιλεία του Θεού, έτσι δεν δύναται να περιγραφεί και η κόλασις. Δεν δύναται. Και η κόλασις είναι όχι μόνον βασανισμός ψυχών και σωμάτων. Αλλά το σημαντικότατον, η απουσία, όπως λέει ο Ιερός Χρυσόστομος, του γαληνοτάτου προσώπου του Χριστού. «Δεν θα με ενδιέφερε», λέει ο Χρυσόστομος, «αν ήμουν σε ένα αιώνιο βασανισμό, όσο γιατί θα μου έλειπε η θεωρία του προσώπου, του γαληνοτάτου προσώπου του Χριστού». Αυτό λέγει ο Χρυσόστομος. «Αυτό θα μου κόστιζε».

Η έννοια δε της αιωνίου κολάσεως είναι η ίδια και δια το αιώνιον της Βασιλείας. Και σημαίνει: Ατελεύτητος! Μη μείνομε σε κάποιες θεωρίες κάποιων αιρετικών ή όποιων όποιων, ότι κάπου θα λυπηθεί ο Θεός και θα δώσει τέρμα. Εάν η λέξις «αἰώνιος» που βρίσκεται εις τον αυτόν στίχον με την αυτήν έννοιαν, θα είχε περιορισμένη διάσταση, τότε θα πρέπει και η αιώνιος ζωή να έχει περιορισμένη διάσταση. Αλλιώτικα θα εχρησιμοποιείτο κάποια άλλη λέξις.

Αγαπητοί. Μας διηγείται ο Ευαγγελιστής Ματθαίος αυτά τα της Δευτέρας Παρουσίας του Χριστού και της Κρίσεως και της αιωνιότητος. Και όπως λέγει ο Ζιγαβηνός: «πρὸς φόβον καὶ διόρθωσιν τῶν ἀκροωμένων». Γι'αυτό κατετέθη εις το Ευαγγέλιον. Να μην πούμε: «Δεν ξέραμε. Κύριε, αν ξέραμε…». «Ξέρατε. Σας το είπα. Και σας το είπα για να έχετε φόβον». Γιατί ο φόβος του Θεού είναι εκείνος ο οποίος στέκεται υπόβαθρον όλης της πίστεως και της αγάπης και της λοιπής αρετής.

Όσο καιρός μένει, αγαπητοί μου, δια της μετανοίας να επιστρέψομε και να αποφέρομε καρπόν μετανοίας. Πότε ο καθένας φεύγει, δεν ξέρομε. Παιδί; Νέος; Ώριμος άνδρας; Ηλικιωμένος; Πολύ ηλικιωμένος; Πάντως όλοι θα φύγουμε. Γι'αυτό λοιπόν, δια της μετανοίας να επιστρέψομε και να αποφέρομε, όπως έλεγε ο Βαπτιστής, καρπόν μετανοίας. Ναι. Όλα αυτά είναι μία φοβερή πραγματικότης. Γιατί πραγματικότητα είναι το θεανθρώπινον πρόσωπον του Χριστού. Ας προσέξουμε.

🔸631η🔸ομιλία στην κατηγορία : " Ὁμιλίαι Κυριακῶν ".

🔸Λίστα ομιλιών της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».🔻
https://drive.google.com/file/d/1EiDp29JkRk7OQUNh2N_NVeJL2TTZ-FsY/view?usp=drivesdk

🎥 Βιντεοσκοπημένες ομιλίες της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».🔻
https://youtube.com/playlist?list=PLxBsMI6pr40ru7w20Jp2hDAJjA7k7mq_z

🔸Απομαγνητοφώνηση ομιλίας δια χειρός του αξιοτίμου κ. Αθανασίου Κ.

🔸Ψηφιοποίηση και επιμέλεια κειμένου : Ελένη Λιναρδάκη, φιλόλογος.

🔸Επεξηγηματικό βίντεο Ασπάλαθου.
https://youtu.be/8tNfAHRkTCk

__⬇️Playlist "Ασπάλαθου".⬇️__
https://aspalathos21.blogspot.com/2021/07/blog-post_83.html?m=0

Όλες οι ομιλίες ~4.487~ του μακαριστού πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/4487.html?m=0

📃Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του πατρός Αθανασίου. ⬇️
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=0

📜 Αποσπάσματα ομιλιών πατρός Αθανασίου ⬇️
https://athanasioslogos.blogspot.com/?m=0

__⬇️ Facebook ⬇️__
https://www.facebook.com/groups/1637818926362004/?ref=share

Κατάλογος ομιλιών πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://drive.google.com/file/d/1JmrxaObMVyTA4_pS5yuMaQdoBf8-LwBP/view?usp=drivesdk

†. Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.

25 Φεβρουαρίου 2022

Οἱ ἐλάχιστοι ἀδελφοί. Τῶν Ἀπόκρεω. (Ματθ. 25, 31-46)

†. Το βιβλίον της Παλαιάς Διαθήκης, αγαπητοί μου, που λέγεται «Ἑκκλησιαστής», τελειώνει με τη φράση: «ὅτι σύμπαν τὸ ποίημα ὁ Θεὸς ἄξει ἐν κρίσει, ἐν παντὶ παρεωραμένῳ, ἐὰν ἀγαθὸν καὶ ἐὰν πονηρόν». Δηλαδή: «Ο Θεός, ολόκληρον τον άνθρωπο, τον όλον άνθρωπον, ‘’σύμπαν τό ποίημα’’, δηλαδή τόσο με την ψυχή του, όσο και με το σώμα του, θα οδηγήσει εις την κρίσιν και οτιδήποτε είναι, αγαθόν ή πονηρόν, όσο και αν είναι κρυμμένο και παρεωραμένο», όπως λέγει εδώ, δηλαδή κάπου κρυμμένο, «κάπου σε ένα περιθώριο, θα το βγάλει στο φανερόν». «Σύμπαν τό ποίημα». Ολόκληρο τον άνθρωπο. Τόσο με την ψυχή του, όσο και με το σώμα του. Και επιμένω εις αυτό. Ο όλος λοιπόν άνθρωπος θα οδηγηθεί εις την κρίσιν. Εξάλλου, αφού θα γίνει ανάστασις νεκρών, θα κριθούμε μετά την ανάσταση των νεκρών, αφού φυσικά θα έχομε πάρει τα καινούρια μας σώματα· εννοείται τα παλαιά μας σώματα ανακαινισμένα. Ό,τι και αν διέπραξε ο άνθρωπος, ξεχασμένο, μικρό, παραθεωρημένο, είτε αυτό είναι αγαθόν, είτε αυτό είναι κακόν. Λέγει ο άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων ότι: «Ενήστευσες; Θα σου λογαριαστεί. Δεν ενήστευσες; Θα σου λογαριαστεί». Οτιδήποτε. Ο πιο μικρός λόγος. Ο ίδιος ο Κύριος δεν μας είπε: «Σας βεβαιώνω ότι θα δώσετε λόγον δια πάντα αργόν λόγον». Και «αργός λόγος» είναι επιτρέψατέ μου, οι σαχλαμάρες. Καθόμαστε και λέμε σαχλαμάρες και περνάει η ώρα κ.λπ. Αυτά λέγονται «αργός λόγος». Και λέει ο Κύριος: «… και γι’ αυτά θα δώσουμε λόγο».

Και πράγματι· ότι θα κριθεί ο όλος άνθρωπος, μας το πληροφορεί και ο Παύλος. Λέει στη Β΄προς Κορινθίους επιστολή του: «Τούς γάρ πάντας ἡμᾶς φανερωθῆναι δεῖ (: Όλοι πρέπει να φανερωθούμε, να σταθούμε) ἔμπροσθεν τοῦ βήματος τοῦ Χριστοῦ, ἵνα κομίσηται ἕκαστος τά διά τοῦ σώματος πρός ἅ ἔπραξεν, εἴτε ἀγαθόν, εἴτε κακόν». «Για να πάρει ο καθένας την αμοιβή του. Ό, τι διέπραξεν με το σώμα του». Το προσέξατε; Με το σώμα του. Βέβαια πολύ παραπάνω με το πνεύμα του. Είτε αγαθόν αυτό είναι, είτε κακόν.

Και η κρίσις ανήκει εις τον Χριστόν. Γιατί Αυτός μας εδημιούργησε, ως Θεός Λόγος. Αυτός έκανε τον Αδάμ και την Εύα. Αυτός και τώρα μας αναδημιουργεί ως Θεάνθρωπος. Έρχεται για να μας αναπλάσει. Λέγει ο Ίδιος: «Οὐδέ γάρ ὁ Πατήρ κρίνει οὐδένα, ἀλλά τήν κρίσιν πᾶσαν δέδωκε τῷ Υἱῷ». «Ο Πατήρ δεν κρίνει κανέναν. Όλη την κρίσιν την έχει δώσει εις τα χέρια του Υιού». Γιατί; Εκείνος μας εδημιούργησε, Εκείνος μας αναδημιουργεί. Τρόπον τινά, σαν να είναι, όπως λέγει ο άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων, σαν να είναι ο υπεύθυνος απέναντι στον Πατέρα, δια την πορεία του πλάσματός Του, που λέγεται άνθρωπος. Και επιπλέον, ο Ίδιος ο Κύριος είπε: «Ἐδόθη μοι πᾶσα ἐξουσία ἐν οὐρανῷ καί ἐπί γῆς». Και συνεπώς και η εξουσία της Κρίσεως.

Και πράγματι, ακούσαμε στη σημερινή ευαγγελική περικοπή να λέγει ο Κύριος ότι θα επανέλθει «ὁ Υἱός τοῦ ἀνθρώπου», λέει, «ἐν τῇ δόξῃ αὐτοῦ, καί πάντες οἱ ἅγιοι ἄγγελοι μετ΄αυτοῦ, τότε καθίσει ἐπί θρόνου δόξης αὐτοῦ, καί συναχθήσεται ἔμπροσθεν αὐτοῦ πάντα τά ἔθνη». Όλοι οι άνθρωποι. Μηδενός εξαιρουμένου. Και ο Αδάμ. Και η Εύα. Άπαντες.

Αυτήν την εικόνα που μας δείχνει ο Κύριος, την είπε ήδη από τον 6^ο αιώνα ο προφήτης Δανιήλ, ευρισκόμενος αιχμάλωτος εις την Βαβυλώνα. Είπε τα εξής καταπληκτικά, που είναι όλα καταπληκτικά βεβαίως είναι του Δανιήλ, αλλά εκεί στο 7^ο κεφάλαιο, είναι κάτι το…, κάτι το άλλο. Λέγει: «Ἐθεώρουν (:Έβλεπα· λέει ο Δανιήλ) καί παλαιός ἡμερῶν ἐκάθητο - Και παλαιός ἡμερῶν θα πει… είναι ο γέρων κατά λέξη· αλλά είναι ο μεγάλης ηλικίας ή ακριβέστερα αυτός που δεν έχει αρχήν, ο άναρχος-. Ὁ θρόνος αὐτοῦ φλόξ πυρός (:ο θρόνος Του ήταν πύρινος). Ποταμός πυρός εἷλκεν ἔμπροσθεν αὐτοῦ(:ποτάμι πύρινο εξεχύνετο από τον θρόνον Του). Χίλιαι χιλιάδες ἐλειτούργουν αὐτῷ (:Τον υπηρέτουν χίλιαι χιλιάδες άγγελοι) καί μύριαι μυριάδες παρειστήκεσαν αὐτῷ (:και παρεστέκοντο. -Αυτό που είπε ο Χριστός: «Θα έλθω με όλη τη δύναμη του ουρανού· δηλαδή με όλους τους αγίους αγγέλους»). Κριτήριον, ἐκάθισε καί βίβλοι ἠνεώχθησαν (:Στήθηκε δικαστήριον και ανοίχτηκαν οι φάκελοι, βιβλία, λέει, ἠνεώχθησαν, ανοίχτηκαν οι ποινικοί φάκελοι)».

Αυτά μας λέγει ο Δανιήλ. Εξάλλου, πολλά σημεία της διδασκαλίας του Κυρίου μας αναφέρονται εις την Δευτέρα Του Παρουσία. Όπως και στην Κρίσιν. Βέβαια ευγνωμονούμε τον Ματθαίον -κατά θείαν πρόνοιαν κατεγράφησαν αυτά. Αλλά εάν δεν κατεγράφοντο αυτά, έχομε πλείστα πλείστα όσα σημεία μέσα εις την αυτήν την Καινή Διαθήκη αν θέλετε, εκτός από την Παλαιά Διαθήκη, που μας αναφέρουν την Κρίσιν που θα κάνει ο Θεός. Επί παραδείγματι, λέγει εις τον Ματθαίον, το καταγράφει ο Ματθαίος: «Περί δέ τῆς ἡμέρας ἐκείνης καί τῆς ὥρας» κ.τ.λ. προϋποθέτει τον ερχομό του Χριστού. Ακόμη είπε την παραβολή των δέκα παρθένων. Και συμπεραίνει: «Γρηγορεῖτε οὖν (:Μένετε λοιπόν ξύπνιοι, πνευματικά ξύπνιοι) ὅτι οὐκ οἴδατε τήν ἡμέραν (:δεν γνωρίζετε την ημέραν) οὐδέ τήν ὥραν ἐν ἡ ὁ Υἱός τοῦ ἀνθρώπου ἔρχεται(:Κατά την οποία ο υιός του ανθρώπου έρχεται)». Λέγεται «Υἱός τοῦ ἀνθρώπου» είναι εβραϊσμός, σημαίνει άνθρωπος. Και σημαίνει ότι πήρε την ανθρωπίνη φύση εκατό τοις εκατό. Είναι τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος.

Αν θέλετε ακόμα, εις την παραβολή των ταλάντων. «Μετά δέ πολύν χρόνον -αφού μοίρασε τα τάλαντα- ἔρχεται ὁ κύριος τῶν δούλων ἐκείνων (:έρχεται) καί συναίρει μετ' αὐτῶν λόγον(:και λογαριάζεται μαζί τους)». Όλα δείχνουν την κρίσιν. Όλη λοιπόν η Καινή Διαθήκη κινείται στον άξονα της πρώτης και της δευτέρας παρουσίας του Χριστού. Ο Χριστός θα ξανάρθει. Και θα κρίνει τον κόσμον. Αποτελεί δε αυτό, δόγμα πίστεως, θεμελιώδες δόγμα πίστεως. «Καί πάλι ἐρχόμενον μετά δόξης -λέμε στο Πιστεύω- κρῖναι ζῶντας καί νεκρούς». «Να κρίνει και ζωντανούς, δηλαδή τους υπάρχοντας τότε, και τους κεκοιμημένους που θα αναστηθούν».

Ας δούμε όμως κάτι από το περιεχόμενον του Κριτηρίου. Λέγει εις τους «δικαίους», εις τους ευσεβείς. «Δίκαιος» είναι μία ονομασία του αγίου, που αναφέρεται κυριότατα εις την Παλαιά Διαθήκη: «Ἐπείνασα γάρ καί ἐδώκατέ μοΙ φαγεῖν, ἐδίψησα καί ἐποτίσατέ μοί, ξένος ἤμην καί συνηγάγετέ με» κ.λπ. «Ήμουνα πεινασμένος, μου δώσατε να φάω, ήμουν διψασμένος, μου δώσατε να πιω, ήμουνα ξένος και με μαζέψατε, κ.ο.κ. Ήμουν ασθενής, ήμουν ἐν φυλακῇ» κ.λπ. Αναφέρεται δηλαδή εδώ, βλέπομε, εις την αντίληψιν του πλησίον. Κατά πόσο έχετε γίνει αντιλήπτορες του πλησίον. Κατά πόσο τον αντιληφθήκατε τον πλαϊνό σας. Και του συμπαρασταθήκατε. Και μάλιστα αναφέρεται ο Κύριος σε κατώτερα ή, καλύτερα, σε απλοϊκότερα επίπεδα ελεημοσύνης. Τι απλούστερον; Πεινάει κάποιος και του δίνομε ένα κομμάτι ψωμί. Ή, διψάει και του δίνομε ένα ποτήρι νερό. Θυμηθείτε εκείνο που είπε ο Κύριος ότι: «Σας βεβαιώνω, ένα ποτήρι νερό που θα δώσετε εις το όνομά μου -το υπογραμμίζω· κάτι θα πούμε παρακάτω- θα έχετε τον μισθό σας». Άλλος Ευαγγελιστής: «Ποτήριον νεαροῦ -δηλαδή φρέσκο νερό- ὕδατος». «Νεαροῦ ὕδατος» … Έφυγε το «ὕδωρ», έμεινε το «νεαρόν», συγκόπηκε αυτό και έγινε «νερό». Δηλαδή το νερό δεν είναι ουσιαστικό· είναι επίθετο. Είναι ουσιαστικοποιημένο επίθετο. Λοιπόν. Γιατί λέει «φρέσκο νερό»; Μη βαρεθείς να πας στο πηγάδι να αντλήσεις, δροσερό νερό να δώσεις στον άλλον. Όχι από τη βρύση της κουζίνας που είναι ζεστό, άμα είναι καλοκαίρι. Δηλαδή να το δώσεις με την καρδιά σου. «Βεβαιώνω», λέει ο Κύριος, «θα έχεις τον μισθό σου». Και τούτο γιατί ο Κύριος ξεκινά σαν εύκολη δυνατότητα για όλους να προσφέρουν την ελεημοσύνη τους. Εύκολη δυνατότητα. Δεν μπορείς να δώσεις ένα ποτήρι νερό; Μπορείς να πεις ότι ο Κύριος σου είπε να δώσεις στους φτωχούς, στον κάθε φτωχό από ένα εκατομμύριο δραχμές; «Κύριε, δεν έχω». Θα σου ζητήσει ο Κύριος να θεραπεύσεις τους ασθενείς; «Κύριε, δεν έχω το χάρισμα αυτό». Αλλά τι σου λέει; «Με επισκεφθήκατε». Δεν έχεις τίποτα να ξοδέψεις, όταν επισκεφθείς τον ασθενή· κ.ο.κ. Δηλαδή παίρνει την πιο απλή μορφή ελεημοσύνης που θα εκδηλώσεις την αγάπη σου εις τον συνάνθρωπο.

Ψάχνομε να βρούμε την πίστη σε αυτά τα λόγια που είπε ο Χριστός. Ψάχνομε. Δεν μίλησε τίποτα για την πίστη. Αλλά μίλησε για την αγάπη στη μορφή της ελεημοσύνης και αυτή, όπως σας είπα και το ξαναείπα, σε μία κατώτερη μορφή. Στοιχειώδη δηλαδή μορφή. Απλοϊκή μορφή. Ψάχνομε λοιπόν να βρούμε την πίστη αλλά δεν τη βρίσκομε. Δεν γίνεται λόγος γι' αυτήν. Δηλαδή η πίστις δεν θα είναι στοιχείον που θα κριθεί; Η πίστις είναι σπουδαιοτάτη. Αφού ο ληστής με την πίστη… -γιατί τι είπε ο ληστής; «Μνήσθητί μου, Κύριε, ἐν τῇ βασιλείᾳ Σου». «Είσαι ο Υιός του Θεού. Θυμήσου με»- αυθημερόν εκέρδισε τον Παράδεισον. Ο ληστής δεν έκανε κανένα έργον επί του σταυρού. Έδειξε μόνον πίστη. Δεν αναφέρεται η πίστις, γιατί προϋποτίθεται. Γι΄αυτό όταν ο Απόστολος λέει: «Πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη». Η ελπίδα προϋποθέτει την πίστιν. Γιατί τι είναι η ελπίδα; Είναι τονισμένη πίστις. Και η αγάπη προϋποθέτει και την ελπίδα και την πίστη. Έτσι, στην έκπληξη των ακουόντων αυτά που ο Κύριος είπε: «Δεῦτε οἱ εὐλογημένοι τοῦ Πατρός μου, διότι … έτσι κι έτσι, ήμουν πεινασμένος, διψασμένος» κ.τ.λ. στην έκπληξή τους, ο Κύριος προσθέτει: «Ἀμήν λέγω ὑμῖν (:Σας βεβαιώνω) ἐφόσον ἐποιήσατε ἑνί τούτων τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων, ἐμοί ἐποίησατε». «Εφόσον», λέει, «προσφέρατε αυτά στ’ αδέλφια μου τα ελάχιστα, σε μένα τα προσφέρατε». Αυτή είναι η έκπληξις. Τι; Ταυτίζει ο Κύριος τον εαυτόν Του με τον κάθε άνθρωπον. Δεν είναι απλώς η αγάπη προς τον πλησίον. Αλλά είναι η αγάπη εν ονόματι του Χριστού προς τον πλησίον. Να το ξαναπώ: Εν ονομάτι του Χριστού προς τον πλησίον. Γιατί αυτό αποκαλύπτει την πίστη στον Χριστό. Να πού είναι κρυμμένη η πίστις. Εκεί είναι κρυμμένη η πίστις.

Αντίθετα, ένας φιλοσοφικός ανθρωπισμός, ένας αλτρουισμός, ένα απ’ όλα εκείνα τα οποία λέμε, και δικαιώματα ανθρώπων, δεν ξέρω τι και δεν ξέρω τι, αυτά ποτέ δεν δικαιώνονται, όταν απουσιάζει ο Χριστός. Ένας που τρέχει, μέρα- νύχτα, οργώνει τους δρόμους, να μαζέψει χρήματα για κείνους, για κείνους κ.λπ. εάν αυτό δεν το κάνει εν ονόματι του Χριστού, ματαιοπονεί. Γιατί η πράξη του αυτή είναι μία πράξη που δεν έχει τη σφραγίδα της πίστεως. Και είναι γνωστό ότι λέει ο Απόστολος Παύλος ότι: «Πᾶν ὃ οὐκ ἐκ πίστεως ἁμαρτία ἐστίν». Όχι μόνο πέφτει στο κενό και δεν θα λογαριαστεί εν ημέρα κρίσεως, αλλά είναι και αμαρτία· διότι εκείνο το οποίον ο Θεός θέλει να προσφέρεις εν ονόματι του Χριστού δεν το κάνεις, αυτό είναι αμαρτία. Είδατε; Πᾶν, οτιδήποτε, που γίνεται, ὃ οὐκ ἐκ πίστεως, που δεν γίνεται εν ονόματι της πίστεως, είναι αμαρτία. Και ακόμη θα πει στην προς Εβραίους ο Απόστολος: «Χωρίς δέ πίστεως, ἀδύνατον εὐαρεστῆσαι (: Είναι αδύνατον να ευαρεστήσεις εις τον Θεόν, χωρίς την πίστιν) πιστεῦσαι γάρ δεῖ τόν προσερχόμενον τῷ Θεῷ ὅτι ἔστι (: πρώτα πρώτα πρέπει να πιστεύεις στην ύπαρξη του Θεού, ότι υπάρχει, ὅτι ἔστι) καί τοῖς ἐκζητούσιν αὐτόν μισθαποδότης γίνεται». «Κι εκείνοι οι οποίοι Τον εκζητούν», δηλαδή ψάχνουν να μάθουν, να ζήσουν κάτι βαθύτερο και βαθύτερο από τον Θεό. Να θεώνονται διαρκώς. «Γίνεται εις αυτούς μισθαποδότης». Εις αυτούς θα πει: «Δεῦτε οἱ εὐλογημένοι τοῦ Πατρός μου» κ.λπ. Ώστε η αγάπη από φιλάνθρωπα αισθήματα ή φιλοσοφική διάθεση- προσέξατε, μη χάσομε τον μισθό μας- πέφτει στο κενό. Δεν έχει αξία. Δεν αντέχει στην αιωνιότητα. Είναι εκείνο που λένε…: «Κάνε μια καλή πράξη κάθε μέρα». Το λένε και οι Πρόσκοποι και δεν ξέρω ποιοι άλλοι. Εν ονόματι τίνος; «Εν ονόματι του εαυτού μου», θα σου απαντήσουν. «Για να νιώσω καλύτερα. Να νιώσω καλύτερα. Να νιώσω εσωτερικά ότι είμαι άνθρωπος». Δεν έχει αξία. Σαφώς δεν έχει αξία.

Αλλά και η γενικοτέρα ηθική μοιάζει να λείπει από το Κριτήριον που στήνεται, από το περιεχόμενον του Κριτηρίου που στήνεται στα έσχατα, την ημέρα τη μεγάλη εκείνη. Δεν λείπει. Διότι αυτός που αγαπά, ούτε θα κλέψει, ούτε θα φονεύσει, ούτε θα αδικήσει, ούτε θα πορνεύσει, ούτε θα μοιχεύσει. Παίρνω τις εντολές: «Οὐ κλέψεις, οὐ ψευδομαρτύρησεις, οὐ μοιχεύσεις». Διότι αν αγαπάς, θα τα κάνεις αυτά; Προφανώς όχι. Συνεπώς περιττό να τα αναφέρει ο Κύριος. Περιέχονται μέσα εις το περιεχόμενον του Κριτηρίου. Και όλα αυτά γιατί; Γιατί η αγάπη είναι το πλήρωμα, το γέμισμα του Νόμου. Γι΄αυτό και οι δύο εντολές της αγάπης στον Θεό και της αγάπης στον πλησίον, περιέχουν τα πάντα. Είπα: της αγάπης στον Θεό και της αγάπης στον πλησίον. Ναι. Γιατί η δευτέρα, η αγάπη προς τον πλησίον, έχει κριτήριο την αγάπη την πρώτη, προς τον Θεό. Απλούστατα, μόνη η πρώτη αγάπη, εάν δεν έχεις αγάπη στον πλησίον, μένει άκαρπη· αλλά και μόνη η δευτέρα αγάπη προς τον πλησίον, εάν δεν ξεκινάει από τον Θεό, από την αγάπη προς τον Θεό, ξεκινάει από τον Ουμανισμόν. Και ο Ουμανισμός, ο Ανθρωπισμός δεν σώζει.

Γιατί ο Κύριος, αγαπητοί μου, απεκάλεσε τους ευεργετηθέντας, αυτούς που θα δώσουμε εμείς κάτι, τους απεκάλεσε «ἀδελφούς»; Γιατί κι Εκείνος έχει τον Θεόν βέβαια φύσει Πατέρα, κι εμείς έχομε τον Θεόν Πατέρα κατά χάριν. Κατά το ανθρώπινον εις τον Ιησούν Χριστόν. Αλλά και κατά το θείον, είναι Υιός του Θεού, αλλά είναι όμως ομοούσιος με τον Πατέρα. Κληρονόμος Εκείνος; Γιατί τα παιδιά κληρονομούν τον Πατέρα. Κληρονόμος Εκείνος; Κατά το ανθρώπινον, κληρονόμοι κι εμείς. Θέλετε; Όπως λέει ο Απόστολος Παύλος, «συγκληρονόμοι κι εμείς, μαζί με Εκείνον». Γιατί ακόμη είναι αδελφός μας, επειδή έλαβε την ανθρώπινη φύση. Γιατί «Αὐτός πρῶτος ἀνεστήθη καί γίνεται πρωτότοκος ἐκ τῶν νεκρῶν, ἐν πολλοῖς ἀδελφοῖς».

Αλλά γιατί και τους αδελφούς τους απεκάλεσε «ἐλαχίστους»; «Ἐλάχιστος» θα πει «ο τιποτένιος». Είναι οι κατά κόσμον άσημοι άνθρωποι. Είναι οι περιφρονημένοι. Είναι οι περιθωριακοί. Όχι γιατί άλλο, γιατί αυτοί οι ίδιοι αμαρτάνοντες γίνονται περιθωριακοί αλλά γιατί…έντιμοι άνθρωποι είναι, καλοί άνθρωποι είναι, αλλά οι άνθρωποι οι υψηλά ιστάμενοι, δεν τους δίνουν σημασία. Αυτοί που στερούνται την κοσμικήν επιφάνειαν, την δόξα, τον πλούτο, τις κοσμικές προβολές και τα αξιώματα. Αυτοί, ως περιφρονημένοι, λέγονται «ἐλάχιστοι». Δεν είναι «ἐλάχιστοι». Όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι. Επειδή όλοι έχομε το κατ’ εικόνα. Και είμεθα όλοι άνθρωποι. Δεν υπάρχει διαφορά. Οι άνθρωποι δίνουν διαβαθμίσεις και διαφορές. Ο Κύριος όμως κατά τα ανθρώπινα κριτήρια τοποθετεί και λέγει: «Οἱ ἀδελφοί μου οἱ ἐλάχιστοι».

Δεν πρέπει ακόμα να μας διαφεύγει ότι καθετί που πράττομε εις τον άλλον άνθρωπον, είτε αυτό είναι καλό, είτε αυτό είναι κακό, στον Θεό αποτείνεται. Γιατί αποτελεί το πρωτότυπό μας ο Χριστός. Προσέξατέ το: Ο Θεός. Επί παράδειγματι, βρίζεις τον συνάνθρωπό σου; «Εάν προσκυνώ την εικόνα της Παναγίας, του Χριστού», λέγει, δογματική θέση, «ότι η τιμή διαβαίνει επί το πρωτότυπον». Προσκυνώ το ξύλον με τις μπογιές. Έχει το σχήμα του προσώπου του Χριστού. Μάλιστα. Διαβαίνει, περνάει επί το πρωτότυπον. Αλλά ζώσα εικόνα είναι ο πιστός. Γι'αυτό και τους θυμιάζομε τους πιστούς. Είναι εικόνες του Θεού. Θυμιάζομε τις εικόνες και μετά τις ζώσες εικόνες που είναι οι πιστοί. Τον Επίσκοπο, τον ιερέα. Βγαίνει ο διάκονος, ο ιερεύς, να θυμιάσει τον επίσκοπον τους πιστούς όλους. Τι σημαίνει αυτό; Θυμιάζει την εικόνα του Χριστού. Και η τιμή διαβαίνει επί το πρωτότυπον. Έτσι εδώ, ό,τι κάνεις, αν φερειπείν του Προέδρου της Δημοκρατίας κατεβάσεις την εικόνα και την ποδοπατήσεις, το πρόσωπό του δεν έπαθε τίποτα. Είναι εκεί που είναι ο άνθρωπος. Όμως θεωρείται προσβολή. Κι έχεις κυρώσεις. Έτσι κι εδώ, εάν προσβάλεις τον συνάνθρωπό σου, είναι προσβολή κατά του Θεού. Κι έχει κυρώσεις. Εάν περιποιηθείς τον συνάνθρωπό σου, κι αυτό έχει τις επιπτώσεις του. Φθάνει στον Θεό η τιμή αυτή.

Λοιπόν· κάτι περισσότερο: Εάν είναι ο άλλος βαπτισμένος, δεν με συνδέει μόνο το κατ’ εικόνα, αλλά και η οντολογική μου ένωση, ως μέλη Χριστού που είμεθα όλοι. Κάτι πολύ περισσότερο από το κατ’ εικόνα.

Έτσι ο Θεός, καθ’ όλο το μήκος της Αγίας Γραφής, αγαπητοί, βρίσκεται πίσω από τον κάθε άνθρωπο. Λέγει η Γραφή ότι «εκείνος που ελεεί τον φτωχόν - είναι στην Παλαιά Διαθήκη- δανείζει τον Θεόν». Μα πώς; Γιατί πίσω από τον φτωχόν είναι ο Θεός. «Αυτός που παίρνει διαζύγιο ή πέφτει στη μοιχεία, προσβάλλει το μεγάλο μυστήριο της ενώσεως Χριστού και Εκκλησίας». Ή: «Αυτός που αμαρτάνει με σαρκικά αμαρτήματα, πορνεία, μοιχεία κ.τ.λ. προσβάλλει το σώμα του Χριστού. Προσβάλλει και τον ναόν του Αγίου Πνεύματος. Γιατί το σώμα μας είναι ναός του Αγίου Πνεύματος. Με τον Θεό δηλαδή έχομε μία οντολογική σχέση και διάσταση. Οντολογική. Όχι ηθική. Οντολογική. Όχι καθ’ ομοιότητα. Οντολογική. Πραγματική. Κι αυτό φαίνεται ακόμη στη συσταύρωσή μας με τον Χριστόν, που θα μας δώσει και τη συνανάστασή μας.

Αγαπητοί, η Κρίσις είναι γεγονός. Εξάλλου, καθημερινά κρινόμεθα. Και ο απερχόμενος από τον κόσμον αυτόν, κρίνεται. Με μία διάκριση. Το είπε ο Κύριος: «Ο ευσεβής», λέει, «δεν έρχεται σε κρίση, δεν κρίνεται». «Εἰς κρίσιν», λέγει, «οὐκ ἔρχεται ἀλλά μεταβέβηκεν ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τήν ζωήν». Ο ευσεβής. Και προσθέτει ο Κύριος μετά την Κρίση: «Καί ἀπελεύσονται οὗτοι εἰς κόλασιν αἰώνιον, οἱ δέ δίκαιοι εἰς ζωήν αἰώνιον». Πρέπει να συλλάβομε, αγαπητοί, και να συνειδητοποιήσουμε αυτό το «αἰώνιον». Είναι…, είναι, είναι συγκλονιστικό. Αν προσπαθήσουμε να το καταλάβουμε, αυτό που δεν έχει τέλος, θα καταληφθούμε από έναν ίλιγγο. Όπως δεν μπορούμε να συλλάβουμε την έννοια του μηδενός. Και την έννοια του απείρου. Έτσι δεν μπορούμε να συλλάβουμε και την έννοια του αιωνίου. Μας αποκαλύπτεται. Και το πιστεύουμε. Δεν το συλλαμβάνομε. Δεν μπορούμε. Και είναι πραγματικότης.

Λοιπόν, αγαπητοί, ας αρχίσομε να ζούμε όπως ο Κύριος θέλει. Γιατί ο Κύριος «ἔρχεται κρῖναι ζῶντας καί νεκρούς». Και ακολουθεί η αιωνιότης· είτε της Βασιλείας του Θεού, είτε της κολάσεως. Ο Κύριος μάς θέλει να Του ανήκομε. Από μας εξαρτάται. Εμείς τι θα κάνομε;

665η ομιλία στην κατηγορία
« Ομιλίες Κυριακών ».

Όλες οι ομιλίες της κατηγορίας " Ομιλίες Κυριακών " 🔻
http://arnion.gr/index.php/p-thanasios-mytilina-os/milies-p-thanasiou/diafora-uemata/omiliai-kyriakvn
↕️
https://youtube.com/playlist?list=PLxBsMI6pr40r0WAxMpRb0tx6ts1zsQWMh

Πηγές:
Απομαγνητοφώνηση ομιλίας δια χειρός του αξιοτίμου κ. Αθανασίου Κ.

Μεταφορά της απομαγνητοφωνημένης ομιλίας σε ηλεκτρονικό κείμενο και επιμέλεια: Ελένη Λιναρδάκη, φιλόλογος.

__⬇️Playlist "Ασπάλαθου".⬇️__
https://aspalathos21.blogspot.com/2021/07/blog-post_83.html?m=0

📃Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του πατρός Αθανασίου. ⬇️
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=1

📜 Αποσπάσματα ομιλιών πατρός Αθανασίου ⬇️
https://athanasioslogos.blogspot.com/?m=0

Κατάλογος ομιλιών πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://drive.google.com/file/d/1JmrxaObMVyTA4_pS5yuMaQdoBf8-LwBP/view?usp=drivesdk

__⬇️ Facebook ⬇️__
https://www.facebook.com/groups/1637818926362004/?ref=share

†.Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.