Προετοιμασία διά τόν ἐρχομόν τοῦ Χριστοῦ (β΄ ἔκδοσις).

†. Η Κυριακή προ των Φώτων, αγαπητοί μου,  η σημερινή, δηλαδή, Κυριακή, είναι προδρομική της μεγάλης εορτής των Θεοφανείων. Όπως η επομένη Κυριακή, η Κυριακή μετά τα Φώτα, είναι η Κυριακή η οποία δίδει τον απόηχον της εορτής των Θεοφανείων. Αυτό συμβαίνει όποτε έχομε ένα πολύ μεγάλο γεγονός. Όπως έχομε Κυριακή προ των Χριστουγέννων και Κυριακή μετά τα Χριστούγεννα. Γι'αυτό και η Εκκλησία μας φροντίζει να θέσει εγκαίρως το φυσικόν πλαίσιον της εορτής, που είναι η παρουσία και το Βάπτισμα του Ιωάννου του Βαπτιστού. Εξάλλου, έτσι ακούσαμε τη σημερινή ευαγγελική περικοπή. Και αυτό το πλαίσιον αποτελείται από τα εξής κύρια στοιχεία.

        Το πρώτον. Ο προφητευθείς προφήτης. Ο Ιωάννης· ο οποίος προεφητεύθη. Δεύτερον. Είναι το περιεχόμενον του κηρύγματος του προφητευθέντος προφήτου. Και τρίτον είναι το Βάπτισμα σαν έκφρασις του περιεχομένου του κηρύγματος του προφήτου Ιωάννου.

     Όταν κάποτε, αγαπητοί, ήθελε ο Θεός να επικοινωνήσει με τον Αδάμ μέσα εις τον Παράδεισον, δεν εχρειάζετο καμία προετοιμασία. Φαίνεται δε ότι πολύ συχνά, αν όχι κάθε μέρα, ο Θεός Λόγος, γιατί Αυτός ομιλεί, γιατί Αυτός είναι ο κατασκευαστής του Αδάμ και της Εύας, επεσκέπτετο τον Αδάμ. Η όλη σκηνή, η όλη διήγησις δείχνει ότι δεν ήταν η μόνη και μοναδική περίπτωση που επισκέπτεται ο Θεός τον Αδάμ και τον ελέγχει: «Πού είσαι, Αδάμ;». Δεν εχρειάζετο, όπως σας είπα, καμία προετοιμασία εκ μέρους του Αδάμ. Όπως ακριβώς ένας επισκέπτης μας μάς χτυπά την πόρτα, δεν μας ειδοποίησε πότε θα έρθει, είναι γνωστός, αν θέλετε, είναι πολύ γνωστός, είναι γείτονας, είναι συγγενής, δεν κάνομε καμία ιδιαιτέρα προετοιμασία και του ανοίγομε την πόρτα, ἅμα τῷ κρούσματι· όταν μας χτυπήσει την πόρτα, του ανοίγομε την πόρτα.

      Η κτίσις ήτο τότε όπως εξήλθε από τα χέρια του Δημιουργού της και δεν εμεσολάβη κανένα εμπόδιον. Ήτο δε ανά πάσα στιγμή έτοιμη η Δημιουργία να δεχθεί τον Δημιουργόν της. Μετά, όμως, από την πτώσιν των Πρωτοπλάστων, τα πράγματα άλλαξαν. Η αμαρτία γίνεται τώρα εμπόδιον μιας θεοφανείας μέσα εις την κτίσιν. Προκειμένου, όμως, να γίνει μια θεοφανεία, γίνεται μία προπαρασκευή, μία προετοιμασία. Επί παραδείγματι, ο Αβραάμ, για να δεχθεί την μεγάλη αποκάλυψη του Θεού, προβαίνει σε επιμελημένες, καθ’ υπόδειξιν πάντα του Θεού, θυσίες. Επιμελημένες θυσίες. Για να γίνει δεκτή η επίσκεψις του Θεού, που θα του πει ποιο θα είναι το μέλλον του και το μέλλον του λαού που θα βγει, θα εξέλθει από τον Αβραάμ.

        Ακόμη, ο λαός του Ισραήλ, ετοιμάζεται τρεις ημέρες και εξαγνίζεται, προκειμένου να δεχθεί την θεοφανεία επάνω εις το Σινά. Ο δε Μωυσής μένει 40 ημέρες νηστικός. Δεν τρώγει τίποτε! Νηστεύει 40 ημέρες προκειμένου να αντιμετωπίσει, να δει, να σταθεί μπροστά εις αυτήν την θεοφανεία. Το ίδιο συμβαίνει και εις τον προφήτην Ηλίαν, επάνω εις το Χωρήβ, μια άλλη κορυφή του Σινά.

      Πολύ παραπάνω έπρεπε τώρα να γίνει προετοιμασία δια την προσωπική, πλέον, συνάντηση του Θεού ως Ενανθρωπήσαντος, με τον αμαρτήσαντα λαό Του ή τον αμαρτάνοντα λαό Του. Έπρεπε να γίνει προετοιμασία. Γι’ αυτήν, λοιπόν, την προετοιμασία αποστέλλεται ο Ιωάννης ο Βαπτιστής, ο μοναδικά, όπως σας είπα προηγουμένως, προφητευόμενος. Ο μοναδικά στην Αγία Γραφή. Δύο πρόσωπα προφητεύονται στην Παλαιά Διαθήκη περί τον Ιησούν Χριστόν, περί τον Ενανθρωπήσαντα Θεόν Λόγον. Ο Ιωάννης ο Βαπτιστής και η Θεοτόκος. Μόνο αυτά τα δύο πρόσωπα. Τίποτα άλλο. Κανείς άλλος. Η προφητεία γι’ αυτόν, τον Ιωάννη, αποκαλύπτει ταυτοχρόνως και την ταυτότητα Εκείνου που θα υπεδέχετο. Θα το δούμε.

      Ακούστε τι λέγει ο προφήτης Μαλαχίας ή, καλύτερα, τι λέγει ο Μάρκος, παίρνοντας την προφητεία από τον προφήτη Μαλαχία, στο τρίτο κεφάλαιο ο πρώτος στίχος: «Ὡς γέγραπται ἐν τοῖς προφήταις –λέγει ο Μάρκος- ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστέλλω τὸν ἄγγελόν μου πρὸ προσώπου σου, ὃς κατασκευάσει τὴν ὁδόν σου ἔμπροσθέν σου».  Δηλαδή, «όπως είναι γραμμένο στους προφήτες», γιατί; Γιατί κι άλλοι προφήται προεφήτευσαν εκτός του Μαλαχίου, τον ερχομό του Ιωάννου του Βαπτιστού. «Ἰδοὺ», «να», λέει, «ἐγὼ ἀποστέλλω τὸν ἄγγελόν μου πρὸ προσώπου σου», «στέλλω τον αγγελιοφόρο μου». Προσέξτε μάλιστα αυτήν την προφητεία. «Προ προσώπου σου». Ως να είναι λοιπόν δύο. «Εγώ αποστέλλω τον αγγελιοφόρο Μου, μπροστά από Σένα». Ποιος ομιλεί; Ο Πατήρ προς τον Υιόν. Όπως μας το διατυπώνει ο Μάρκος. -«ὃς (:ο οποίος), κατασκευάσει τὴν ὁδόν σου ἔμπροσθέν σου». «Κατασκευάσει» θα πει: «θα διαμορφώσει, θα προλειάνει την οδόν Σου, το περπάτημά Σου». Όχι ακριβώς περπάτημα. Αλλά «τον τρόπον με τον οποίον θα αποδεχθούν πλέον οι πιστοί το κήρυγμά Σου, οι άνθρωποι, το κήρυγμά Σου, ἔμπροσθέν σου, μπροστά σου». Η προφητεία, σας είπα, είναι από το 3^ο κεφάλαιο του Μαλαχίου.

      Αλλά για να δούμε πώς διατυπώνει την προφητεία αυτή ο Μαλαχίας, κατά τη μετάφραση των Εβδομήκοντα: «Ἰδοὺ ἐγὼ –λέει ο Μαλαχίας- ἐξαποστέλλω τὸν ἄγγελόν μου  –τι γράφει ο Μάρκος; ‘’τὸν ἄγγελόν μου πρὸ προσώπου σου ‘’-  ἰδοὺ ἐγὼ ἐξαποστέλλω τὸν ἄγγελόν μου καὶ ἐπιβλέψεται ὁδὸν πρὸ προσώπου μου». Εδώ ποιος ομιλεί; Όχι ο Πατήρ προς τον Υιόν. Ομιλεί ο Υιός για λογαριασμό Του. Γι΄αυτό λέγει: «Να, Εγώ στέλνω τον αγγελιοφόρο μου, ο οποίος θα επιβλέψει, θα φροντίσει, θα επιμεληθεί την οδόν προ προσώπου μου, πρὸ ἐμοῦ».

     Όταν το κείμενο του Μαλαχίου γράφει: «πρό προσώπου μου» ομιλεί προφανώς εδώ Ποιος; Ο Γιαχβέ, ο Κύριος. Ποιο πρόσωπο; Το δεύτερον πρόσωπον της Αγίας Τριάδος. Εκεί ομιλεί. Όταν γράφει ο Μάρκος: «πρὸ προσώπου σου» ταυτίζει μεν αυτό το «μου» του Μαλαχίου με το «σου» το δικό του, το ίδιο είναι. Και προφανώς είναι ο Ιησούς Χριστός. Φαίνεται, λοιπόν, καθαρά και εις τον Μαλαχία εις τον Μάρκον ότι πρόκειται περί του δευτέρου προσώπου της Αγίας Τριάδος, ο Οποίος ενανθρωπίζει. Και είναι ο Ιησούς. Έτσι, λοιπόν, φαίνεται ότι Αυτός που έρχεται είναι ο Γιαχβέ, είναι ο Κύριος. Προσέξατέ το, είναι πολύ σημαντικό.

      Αλλά ταυτοχρόνως και διακρίνει αυτά τα δύο πρόσωπα, διότι στον Μάρκο, κάποιος ομιλεί, προς κάποιον άλλον, όπως σας είπα, Ποιος είναι Αυτός που ομιλεί; Είναι ο Πατήρ. Προς ποιον ομιλεί; Προς τον Μεσσία, προς το δεύτερον πρόσωπον της Αγίας Τριάδος. Έτσι έχομε ταύτισιν ουσίας και διάκρισιν προσώπων, Πατρός και Υιού. Πράγμα σύνηθες εις την Γραφήν. Είναι καταπληκτικό! Πώς φαίνεται δε ο Υιός στην Παλαιά Διαθήκη. Πώς φαίνεται. Κι ότι είναι ο Ιησούς είναι ο Γιαχβέ, ο Κύριος, δηλαδή, του Ισραήλ. Ο Ιησούς Χριστός είναι ο Κύριος του Ισραήλ. Καταπληκτικό! Αλλά και ο αποστελλόμενος, ο Γιαχβέ, είναι ο Κύριος της Παλαιάς Διαθήκης.  Αυτός είναι ο Κύριος. Ελάτε τώρα να μου βγάλετε την Παλαιά Διαθήκη και να μου πείτε αν μπορεί να σταθεί η Καινή Διαθήκη. Απορώ και εξίσταμαι, αγραμματοσύνη υπερμεγέθης, εκείνοι οι οποίοι -κι ας είναι θεολόγοι, δεν ξέρω ποιοι μπορεί να είναι και σοφοί και σπουδαίοι-οι οποίοι βάζουν στην άκρη την Παλαιά Διαθήκη. Δεν μπορώ να το καταλάβω!

        Εξάλλου, συνεχίζει ο Μαλαχίας και λέει -Προσέξτε τώρα εδώ ένα άλλο σημείο. Είναι ευθύς παρακάτω- : «Καὶ ἐξαίφνης(:ξαφνικά) ἥξει (:θα έλθει) εἰς τὸν ναὸν ἑαυτοῦ Κύριος (:θα έλθει ο Κύριος εις τον ναόν Του), ὃν ὑμεῖς ζητεῖτε(:Εκείνον τον οποίον σεις ζητάτε), καὶ ὁ ἄγγελος τῆς διαθήκης, ὃν ὑμεῖς θέλετε(:και αυτός θα είναι ‘’ὁ ἄγγελος τῆς διαθήκης’’, ο αγγελιαφόρος της διαθήκης, τον Οποίον εσείς θέλετε -Όπως το είχε προφητεύσει ο Μωυσής. Είναι στο Δευτερονόμιον) ·ἰδοὺ ἔρχεται (:να, έρχεται), λέγει Κύριος παντοκράτωρ». Είναι καταπληκτικό! Ακούστε: «Και ξαφνικά θα έλθει ο Κύριος, στον δικό Του ναό». Ποιος είναι Αυτός που θα έλθει στον δικό Του ναό; Στον ναό του Σολομώντος. Στον ναό Του. Είναι ο Ενανθρωπήσας Θεός. Ο Ιησούς Χριστός. Γι'αυτό με εξουσία έρχεται και βγάζει τους κολλυβιστάς, τους εμπόρους ζώων κ.λπ. κρατώντας μαστίγιον, λέγοντας: «Ἐποιήσατε τὸν οἶκον τοῦ Πατρός μου, οἶκον ἐμπορίου καὶ ληστῶν». Γιατί; Γιατί είναι δικός Του ο οίκος, είναι δικός Του. Είδατε; Έρχεται ο Κύριος στον δικό Του τον ναό. Α, ώστε, λοιπόν, ο Ιησούς είναι Κύριος, είναι ο Γιαχβέ, είναι ο Κύριος του Ισραήλ. Γιατί λέει: «ἐξαίφνης ἥξει»; Γιατί θα ‘ρθει ξαφνικά; Δια το άσημον της εισόδου Του εις την Ιστορίαν. Αυτόν τον δρόμον διάλεξε. Ταπεινά στη Βηθλεέμ γεννήθηκε, σε ένα παχνί, μέσα σε ένα στάβλο.

      Τι σημαίνει «ὃν ὑμεῖς ζητεῖτε»; «Τον οποίον εσείς ζητάτε». Οι Εβραίοι, είναι γνωστό, ανέμεναν τον Μεσσία. Αλλά για να απαλλαγούν από τα ιστορικά τους δεινά, τις αλλεπάλληλες κακουχίες των, αιχμαλωσίες των, αποδεκατίσεις των κ.λπ. Και συνεπώς έτσι Τον ζητούσαν επί επιπέδου ξένου από το θέλημα του Θεού. Γι'αυτό και δεν Τον ανεγνώρισαν. Νόμισαν ότι είναι εθνικός Μεσσίας. Γι'αυτό και δεν Τον ανεγνώρισαν. Είναι κι αυτό σημείον.

       Ο Ιωάννης λέγεται «ἄγγελος», «αγγελιοφόρος», γι'αυτό και η εικονογραφία τον βάζει με φτερά, δεν είχε φτερά φυσικά,  αλλά για να δηλωθεί ότι είναι άγγελος Κυρίου, δηλαδή αγγελιοφόρος. Και ο ερχόμενος Κύριος, ο Γιαχβέ, ο Κύριος, ο Ιησούς Χριστός, λέγεται ομοίως «ἄγγελος διαθήκης». Προσέξτε αυτό το σημείο. Ο Ιωάννης είναι συνεπώς «ἄγγελος ἀγγέλου». Αγγέλλει τον ερχομό του αγγέλου της διαθήκης. Ο Χριστός είναι ο άγγελος της διαθήκης. Εκείνος ο Οποίος θα συνάψει τη διαθήκη μεταξύ Θεού και ανθρώπων. Γι'αυτό και λέγεται ο Χριστός από τον Ησαΐα: «ὁ μεγάλης βουλῆς ἄγγελος». «Ο αγγελιαφόρος της Μεγάλης Βουλής του Πατρός». Ακριβέστερα, του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.

       Και ποιο το περιεχόμενον, παρακαλώ, του κηρύγματος του Ιωάννου; Εδώ παρατίθεται μια νέα προφητεία από τον Ησαΐα· που είναι γραμμένη στο 40ό κεφάλαιο, στον τρίτο στίχο: «Φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ –βλέπετε κι ο Ησαΐας προφητεύει τον Ιωάννην τον Βαπτιστήν- ἑτοιμάσατε τὴν ὁδὸν Κυρίου, εὐθείας ποιεῖτε τὰς τρίβους αὐτοῦ». Θα πει: «Μια φωνή…» -Ακούστε που είναι ασύντακτο. Θα έπρεπε να πει:  «Φωνὴ βοώσης ἐν τῇ ἐρήμῳ» . Δεν λέει «φωνή βοώσης», αλλά λέει: «φωνή βοῶντος». Δεν είναι ασύντακτον; Αλλά είναι η φωνή κάποιου που φωνάζει. Συνεπώς είναι πρόσωπον. Θα το δούμε γιατί. «Ἑτοιμάσατε τὴν ὁδὸν Κυρίου. Κάνετε ίσια τα μονοπάτια αυτού για να έρθει να σας συναντήσει». Ποια είναι αυτή η φωνή; Ο Ιωάννης. Δεν αναφέρεται ο άνθρωπος· «βοῶντος ἀνθρώπου», που βοά. Αλλά η φωνή. Γιατί; Για να φανεί η διαφορά του Κυρίου από τον δούλον. «Τι είμαι εγώ, ο Ιωάννης;», θα έλεγε.  «Δεν είμαι ικανός να λύσω τα κορδόνια των παπουτσιών Του. Ποιος είμαι εγώ; Μια φωνή είμαι εγώ. Μια φωνή. Ενός ανθρώπου· μια φωνή».

      Και τι λέγει ο Ιωάννης; «Ἑτοιμάσατε τὴν ὁδὸν Κυρίου». Το βασικό κήρυγμα του Ιωάννου είναι αυτό. Δύο σημεία είναι: «Ἑτοιμάσατε τὴν ὁδὸν Κυρίου» και, δεύτερον: «Αυτός είναι ο Μεσσίας». Αυτό είναι όλο το κήρυγμα, όλη η αποστολή του Ιωάννου. Όλα τα άλλα, όπως θα το δούμε παρακάτω, «ἐπερώτων οἱ ὄχλοι αὐτόν : «Τι να κάνομε για να σωθούμε; Πώς να υποδεχθούμε τον Μεσσία;». Και λέγει πολλά. «Και με πολλά λόγια», λέγει ο Ευαγγελιστής, «παρηγορούσε τον λαό». Αλλά αυτά δεν είναι παρά ανάλυσις αυτών των δύο στοιχείων. «Ἑτοιμάσατε», λοιπόν, «τὴν ὁδὸν Κυρίου». Ναι. Αλλά ο Κύριος είπε ότι είναι η οδός. Συνεπώς σημαίνει: «Ετοιμάσατε τον Μεσσία στις καρδιές σας».

      Και ποια είναι αυτή η ετοιμασία; Πρώτον. Το να δειχθεί εις τον λαόν, έργον που ήταν, βεβαίως, του Ιωάννου, ποιος είναι Αυτός ο Μεσσίας. Δεύτερον. Ο λαός, με τα αφυπνιστικά κηρύγματα του Προδρόμου, όφειλε να λειάνει τα κακοτράχαλα μονοπάτια της καρδιάς, δια της μετανοίας, πράγμα που θα το έκανε αυτό φανερό, το βάπτισμα του Ιωάννου. Είναι γνωστό ότι τον πλησιάζουν τελώναι, στρατιώται και λαός και ρωτούν τι να κάνουν: «Καὶ ἐπηρώτων αὐτὸν οἱ ὄχλοι λέγοντες· τί οὖν ποιήσομεν; (:Τι να κάνομε;). Ἀποκριθεὶς δὲ λέγει αὐτοῖς· ὁ ἔχων δύο χιτῶνας μεταδότω τῷ μὴ ἔχοντι (:Έχεις δύο χιτώνες; -Ο ‘’χιτώνας’’ είναι το από μέσα. Το απέξω λέγεται ‘’ιμάτιον’’ - Έχεις δηλαδή δυο πουκαμίσες; -Να το πω έτσι- Δώσε τον έναν σε εκείνο που δεν έχει) καὶ ὁ ἔχων βρώματα ὁμοίως ποιείτω (:και αυτός που έχει περισσεύματα φαγητών, να κάνει το ίδιο)».

     «Ἦλθον δὲ καὶ τελῶναι βαπτισθῆναι, καὶ εἶπον πρὸς αὐτόν· διδάσκαλε, τί ποιήσομεν; (:Τον ερωτούν οι τελώναι). Ὁ δὲ εἶπε πρὸς αὐτούς· μηδὲν πλέον παρὰ τὸ διατεταγμένον ὑμῖν πράσσετε (:μην κάνετε τίποτα παραπάνω από εκείνο το οποίο είσαστε… έχετε δεχθεί διαταγή, εντολή. Τι; Τόσο φόρο θα πάρεις. Όχι περισσότερο)». Αλλά τι έκαναν οι Τελώναι; Γι'αυτό εθεωρούντο φοβερά αμαρτωλοί. Έπνιγαν τους ανθρώπους λέγοντας: «Θα μου δώσεις τόσα, γιατί θα σε καταγγείλω ότι έκανες απόκρυψη των προϊόντων σου και δεν προσφέρεις φόρο. Ότι είσαι φοροφυγάς». Και συνεπώς… «ελαδώνοντο», ας μου επιτραπεί η λέξις, οι τελώναι και επλούτιζαν εις βάρος του λαού. Τι λέει τώρα ο Ιωάννης; «Το καθήκον σας θα κάνετε. Τι λέει ο νόμος; Τόσο θα εισπράξετε. Τίποτα περισσότερο». «Μη λαδώνεστε», ως να τους έλεγε· με συγχωρείτε για την έκφραση.

    «Ἐπηρώτων δὲ αὐτὸν καὶ στρατευόμενοι λέγοντες (:κι εκείνοι οι οποίοι ήσαν στρατιώται)· καὶ ἡμεῖς τί ποιήσομεν;». Στρατιώται όχι Ρωμαίοι. Ήταν ένα είδος εθνοφυλακής εβραϊκής καταγωγής, που επεστρατεύοντο, βεβαίως, από τους Ρωμαίους, δια να επιτηρούν την τάξη, ένα είδος χωροφυλάκων. Αλλά ήσαν, όμως, Εβραίοι αυτοί. Γιατί αλλιώτικα θα ήταν ακατανόητο να πάνε να τον ρωτήσουν τι να κάνουν οι Ρωμαίοι στρατιώται, οι οποίοι βεβαίως δεν επίστευαν εις τον αληθινόν Θεόν.  «Καὶ ἡμεῖς τί ποιήσομεν; (: Κι εμείς τι να κάνομε;). Καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· μηδένα συκοφαντήσητε μηδὲ διασείσητε (:κανέναν να μη συκοφαντήσετε, για να πάρετε λάδωμα κι εσείς)». «Διασείω» ξέρετε τι θα πει; «Να σε πιάσω και να σε κουνάω». «Θα δώσεις τόσα!». Αυτό θα πει «διασείω». Το «πνίγω» έβαζαν τον αντίχειρα εδώ στον λαιμό από κάτω, στο καρύδι και «ἔπνιγεν αὐτόν», λέει. Δηλαδή :«Θα μου δώσεις… θα σε πνίξω. Θα μου δώσεις αυτά που θέλω. Θα σε πνίξω!». Τι λέγει εδώ ο άγιος Ιωάννης; Κανέναν να μην συκοφαντήσετε· πάτε και πείτε ότι είναι φοροφυγάς κ.λπ. Ούτε να κουνάτε τον άλλον)· ἀρκεῖσθε τοῖς ὀψωνίοις ὑμῶν (: Να αρκείσθε μόνον στον στρατιωτικό μισθό σας. Τίποτε άλλο)».

      Ακόμη προσπαθεί ο Ιωάννης να τους βγάλει την νοοτροπία ότι ούτως ή άλλως, που πίστευαν ότι θα σωθούν, λέγοντας ότι «εμείς έχομε τον Αβραάμ πατέρα, κι επειδή ο Αβραάμ ευηρέστησε εις τον Θεόν, θέλει δεν θέλει ο Θεός, εμάς θα μας σώσει». «Όχι», λέει ο Ιωάννης. «Μὴ ἄρξησθε λέγειν ἐν ἑαυτοῖς (:Μην αρχίσετε να λέτε στον εαυτόν σας) πατέρα ἔχομεν τὸν ᾿Αβραάμ (:ότι πατέρα έχομε τον Αβραάμ και συνεπώς εμείς θα πάρομε τους καρπούς της δικής του αγιοσύνης)· λέγω γὰρ ὑμῖν (:σας βεβαιώνω) ὅτι δύναται ὁ Θεὸς ἐκ τῶν λίθων τούτων ἐγεῖραι τέκνα τῷ ᾿Αβραάμ». Και έγινε πράγματι. Οι «λίθοι» ήσαν οι εθνικοί. Έκανε παιδιά Του ο Θεός τους εθνικούς· την «εκκλησία των Εθνών». Και οι Εβραίοι μείναν και απολιθώθηκαν. Είναι καταπληκτικό!.

      Τι ήταν το βάπτισμα του Ιωάννου; Καταρχάς ήταν έκφρασις, επισφράγισις και φανέρωσις της μετανοίας. Ότι πράγματι είχαν μετανοήσει. Ήταν βάπτισμα μετανοίας. Ήτο μία προπαίδευσις και εις την πίστιν. Ότι αποδεχόμεθα ότι έρχεται ο Μεσσίας. Διότι το διέταξε ο Θεός. Πού το βλέπομε αυτό; Ο ίδιος ο Ιωάννης το λέει: «Εκείνος που με έστειλε να βαπτίζω, Εκείνος μου είπε ότι Αυτός είναι ο Μεσσίας». Αλλά και ο ίδιος ο Κύριος είπε ότι «τὸ βάπτισμα Ἰωάννου ἐξ ουρανοῦ ἦν ἢ ἐξ ἀνθρώπων;» ερώτησε τους Φαρισαίους. «Από τον ουρανό ή από τους ανθρώπους;». Και αυτοί είπαν: «Αν πούμε από τον ουρανό, θα μας πει: ‘’Τότε γιατί δεν πιστέψατε;’’». Δεν ήτο, βεβαίως, ούτε βάπτισμα αφέσεως αμαρτιών, ούτε πολύ περισσότερο βάπτισμα λήψεως Πνεύματος Αγίου. Βεβαίως. Αυτά ήταν προνόμιον, πλέον, του Μεσσίου. Λέγει ο Ζιγαβηνός: «Οὐκ εἶπε δὲ καὶ ἀφέσεως ἁμαρτιῶν, ἵνα μὴ νομίσης ὅτι τὸ τοιοῦτον βάπτισμα παρεῖχε καὶ ἄφεσιν (:μη νομίσεις ότι παρείχε άφεσιν), ἀλλὰ προσέθηκεν εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν, τοὐτέστιν διάθεσιν – δηλαδή: ‘’ανοίγετε τον δρόμο για το βάπτισμα του Μεσσίου, που θα είναι πλέον η άφεσις’’-. Ἡ ἄφεσις τῶν ἁμαρτιῶν ἐπεφυλάσσετο εἰς τὸν αἴροντα τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου». Θέλετε να το δείτε αυτό έκτυπο; Προσέξτε. Οι Φαρισαίοι δεν πήγαν να βαπτιστούν. Να δεχθούν το βάπτισμα του Ιωάννου. Ε, δεν προλειάνθηκαν και στο τέλος έφθασαν, αγαπητοί μου, έφθασαν να μη δεχθούν ούτε το βάπτισμα του Χριστού. Βλέπετε, λοιπόν, ότι το βάπτισμα του Ιωάννου ήταν πραγματικά προοιμιακόν, προκαταρκτικόν για το βάπτισμα του Μεσσίου;

       Αγαπητοί, το πλαίσιον που εκινήθη ο άγιος Ιωάννης ο Βαπτιστής, σας είπα, ήταν προπαρασκευαστικόν, τόσον της πίστεως, όσον και της μετανοημένης ζωής. Ένα τέτοιο πλαίσιο έχομε και εμείς σήμερα. Και είναι ανάγκη να το αποδεχθούμε. Γιατί; Διότι ούτε τον Ιησούν Χριστόν αναγνωρίσαμε ακόμη Ποιος είναι, ούτε βίον καθαρόν ξεκινήσαμε, παρότι, περιέργως, οξύμωρον σχήμα, παρότι στο όνομά Του εβαπτίσθημεν. Ποτέ δεν θα μπορέσομε να κατανοήσομε το γεγονός της Θεοφανείας εις τον Ιορδάνην -«Οὗτος ἐστὶν ὁ Υἱός μου ὁ ἀγαπητός»- αν προηγουμένως δεν μαθητεύσομε στα πόδια του Ιωάννου του Βαπτιστού. Κάποιοι  μαθηταί του Χριστού, προηγουμένως εχρημάτισαν μαθηταί του Ιωάννου, όπως ο Ιωάννης ο Ευαγγελιστής, όπως ο Ανδρέας. Δηλαδή, πρέπει να αρχίσομε να κάνομε «εὐθείας τὰς τρίβους». Η «τρίβος» είναι το μονοπάτι. Πού; Τας τρίβους της καρδιάς. Και να ετοιμάσομε την οδόν του Κυρίου την μεγάλη. Και αμετακίνητη πίστιν στο Θεανθρώπινο πρόσωπον του Χριστού. Ένας που πρόκειται να βαπτιστεί, πιστεύει στο θεανθρώπινον πρόσωπο του Χριστού; Ο Φίλιππος είπε εις εκείνον τον ευνούχον: «Πιστεύεις τὸν Ἰησοῦν εἶναι τὸν υἱὸν τοῦ Θεοῦ;». Κι εκείνος είπε: «Πιστεύω».

     Δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι και κάποια άλλα μονοπάτια ετοιμάζονται μέσα στην Ιστορία. Είναι τα μονοπάτια του Αντιχρίστου. Είναι τα μονοπάτια του Αντιχρίστου. Γιατί κι εκείνος μιμείται· «ο πίθηκος του Χριστού», λέει ο ιερός Αυγουστίνος· μιμείται τον Χριστόν. Αλλά είναι κίβδηλος. Κι αυτός, λοιπόν, προσπαθεί να κάνει τα μονοπάτια του, για να φέρει κοντά του τον λαό του Θεού, τον κόσμο ολόκληρο· που περιμένει, βεβαίως, ο κόσμος τον Μεσσία, αλλά αντ’ Αυτού θα συναντήσει τον Αντίχριστον. Πότε; Όταν δεν γνωρίσει ο λαός του Θεού, Ποιος είναι ο Ιησούς Χριστός.

      Για να μη βρεθούμε, λοιπόν, σε εκείνα τα αλλότρια μονοπάτια, όσο είναι καιρός, ας πάρομε, αγαπητοί, την απόφαση να ζήσομε συνειδητά την χριστιανική ζωή και την γνώση του Θεού· και την γνώση του Θεού, του Ιησού Χριστού. «Εἰς ἐπίγνωσιν –λέει ο Απόστολος Παύλος- τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ». Ο λαός εκείνος που άκουσε το κήρυγμα του Ιωάννου, δυστυχώς, ολόκληρος δεν ανταποκρίθηκε. Και ήρθε η φοβερή ημέρα της αλώσεως της Ιερουσαλήμ από τους Ρωμαίους. Και ο Χριστός το προφήτευσε. Η ιστορία επαναλαμβάνεται. Η ιστορία επαναλαμβάνεται! Ας προσέξομε όσο είναι καιρός.

584η ομιλία στην κατηγορία « Ὁμιλίαι Κυριακῶν ».

► Όλες οι ομιλίες της Κατηγορίας :
" Ὁμιλίαι Κυριακῶν " εδώ ⬇️
https://arnion.gr/index.php/diafora-uemata/omiliai-kyriakvn
↕️
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/blog-post_25.html?m=1

🔸Λίστα ομιλιών της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».🔻
https://drive.google.com/file/d/1EiDp29JkRk7OQUNh2N_NVeJL2TTZ-FsY/view?usp=drivesdk

🎥 Βιντεοσκοπημένες ομιλίες της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».🔻
https://youtube.com/playlist?list=PLxBsMI6pr40ru7w20Jp2hDAJjA7k7mq_z

🔸📜 Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».🔻
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%94%B9%E1%BD%89%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%AF%CE%B1%CE%B9%20%CE%9A%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BA%E1%BF%B6%CE%BD.?m=1

🔸Απομαγνητοφώνηση ομιλίας δια χειρός του αξιοτίμου κ. Αθανασίου Κ.

Μεταφορά της απομαγνητοφωνημένης ομιλίας σε ηλεκτρονικό κείμενο και επιμέλεια: Ελένη Λιναρδάκη, φιλόλογος.

💠Πλήρης απομαγνητοφωνημένες σειρές ομιλιών (Βιβλία).
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%92%A0%CE%A0%CE%BB%CE%AE%CF%81%CE%B7%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%B3%CE%BD%CE%B7%CF%84%CE%BF%CF%86%CF%89%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CF%82%20%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%AD%CF%82%20%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CF%8E%CE%BD%20%28%CE%92%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%B1%29.?m=1

🔸Επεξηγηματικό βίντεο Ασπάλαθου.
https://youtu.be/8tNfAHRkTCk

__⬇️Playlist "Ασπάλαθου".⬇️__
https://aspalathos21.blogspot.com/2021/07/blog-post_83.html?m=0

Όλες οι ομιλίες ~4.487~ του μακαριστού πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/4487.html?m=0

📃Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του πατρός Αθανασίου. ⬇️
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=0

📜 Αποσπάσματα ομιλιών πατρός Αθανασίου ⬇️
https://athanasioslogos.blogspot.com/?m=0

__⬇️ Facebook ⬇️__
https://www.facebook.com/groups/1637818926362004/?ref=share

Κατάλογος ομιλιών πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://drive.google.com/file/d/1JmrxaObMVyTA4_pS5yuMaQdoBf8-LwBP/view?usp=drivesdk

†.Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.

Σκοτάδι καί Φῶς (β΄ ἔκδοσις).

†. Μετά την Βάπτισή Του, αγαπητοί μου, ο Κύριος, και την παραμονή Του στην έρημο επί 40 ημέρες, περνούσε τον καιρό Του εις την Ιουδαία. Όταν, όμως, άκουσε ο Ιησούς ότι ο Ιωάννης συνελήφθη από τον Αντύπα, τον Ηρώδη Αντύπα, και εβλήθη εις την φυλακήν, τότε ανεχώρησε για την Γαλιλαία, που ήταν η βορεία επαρχία. Συγκεκριμένα πήγε εις την Ναζαρέτ. Αλλά και από κει σύντομα έφυγε, ύστερα από μία κακή συμπεριφορά των Ναζαρηνών προς Αυτόν, που Του την έδειξαν όταν ομίλει εις την Συναγωγήν.

      Ήλθε εις την Καπερναούμ, την παραθαλασσία. Κέντρον μεγάλο. Κέντρον μιας μεγάλης περιοχής. Και οδικός κόμβος μεταξύ Δαμασκού και Μεσογείου. Η περιοχή ελέγετο αυτή «Γαλιλαία των εθνών». Επειδή ήσαν πολλοί εκεί, ποικίλοι κάτοικοι από πολλά έθνη. Λέγεται μάλιστα ότι η περιοχή αυτή είχε πολλούς Έλληνες, από τους επιγόνους του Μεγάλου Αλεξάνδρου, που είχαν εγκατασταθεί όπου ο Μέγας Αλέξανδρος είχε φθάσει, δηλαδή στρατιωτικοί -φυσικά απέχομε πολύ από τον Μεγάλο Αλέξανδρο, τρεισήμισι αιώνες περίπου ή τέσσερις αιώνες απέχομε-  αλλά είναι οι απόγονοί των. Ήταν δηλαδή αποικίες παλαιών στρατιωτικών, Ελλήνων. Γι'αυτό και ελέγετο «η Γαλιλαία των Εθνών». Όπως ακριβώς και την αποκαλεί τον 8ον αιώνα προ Χριστού ο προφήτης Ησαΐας. Γιατί, όπως σας είπα, ήσαν πολλοί εκεί εθνικοί. Ο προφήτης Ησαΐας χαρακτηρίζει τους κατοίκους αυτής της περιοχής:  «Ὁ λαὸς ὁ καθήμενος ἐν σκότει». «Ο λαός που καθόταν στο σκοτάδι». Και λέγει ακόμη: «Οἱ κατοικοῦντες ἐν χώρᾳ καὶ σκιᾷ θανάτου». «Αυτοί που κατοικούσαν στην περιοχή και στην σκιά του θανάτου, του σκοταδιού και του θανάτου». Σ’ αυτήν την περιοχή προφανώς, επικρατούσε αυτό το πνευματικό σκοτάδι, δηλαδή η ειδωλολατρία, η σκιά του πνευματικού θανάτου, θα λέγαμε, και που τώρα έρχεται ο Κύριος Ιησούς, που αποκαλείται από τον προφήτην Ησαΐαν, 8 αιώνες προ Χριστού, σας το ξαναλέγω, «φῶς μέγα». Να λάμψει και να φωτίσει αυτήν την σκοτεινή, πνευματικώς σκοτεινή περιοχή.

       Γι'αυτό, ακούστε τι αναφέρει, όπως ακούσαμε στη σημερινή ευαγγελική περικοπή, ο ευαγγελιστής Ματθαίος: «ἵνα πληρωθῇ(:για να πραγματοποιηθεί) τὸ ρηθὲν διὰ ῾Ησαΐου(:εκείνο που είπε ο Ησαΐας) τοῦ προφήτου λέγοντος· γῆ Ζαβουλὼν καὶ γῆ Νεφθαλείμ -ήταν από δυο παιδιά του Ιακώβ οι περιοχές που κατοικούσαν οι απόγονοί των-, ὁδὸν θαλάσσης, πέραν τοῦ Ἰορδάνου, Γαλιλαία τῶν ἐθνῶν, ὁ λαὸς ὁ καθήμενος ἐν σκότει εἶδε φῶς μέγα καὶ τοῖς καθημένοις ἐν χώρᾳ καὶ σκιᾷ θανάτου φῶς ἀνέτειλεν αὐτοῖς». «Ανέτειλε φως εις αυτούς που εκάθηντο στη σκιά και στον θάνατο».

     Αυτή η Γαλιλαία των Εθνών, αγαπητοί, που έχει πνευματικό σκοτάδι και η σκιά του αιωνίου θανάτου, ήταν μία μικρογραφία  όλης της Γης. Θα επαναλάβω: μια μικρογραφία όλης της Γης. Γι'αυτό, καλόν είναι να δούμε τι αποκαλεί ο προφήτης «σκότος καί σκιά θανάτου». Βέβαια πρόκειται, θα το επαναλάβω, το αντιληφθήκατε, ότι περί πνευματικού θανάτου, πνευματικού σκότους ο λόγος.

     Και πρώτα, είναι η βασιλεία του σατανά, που είναι σκοτεινός και επιφέρει σκότος. Μιλώντας ο Απόστολος Παύλος από τι μας γλύτωσε ο Κύριος, γράφει στην προς Κολοσσαείς επιστολή του: «Ὃς (:ο Οποίος Ιησούς Χριστός) ἐῤῥύσατο ἡμᾶς ἐκ τῆς ἐξουσίας τοῦ σκότους(:από την εξουσία του σκοταδιού) καὶ μετέστησεν (:μετέθεσεν)  εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ υἱοῦ τῆς ἀγάπης αὐτοῦ(:και μας μετέθεσε εις την Βασιλείαν του Υιού Του, του Ιησού Χριστού, που είναι καρπός της αγάπης)». Ώστε το σκότος, επιπλέον, είναι και μια εξουσία. Είδατε τι είπε; «Ἐκ τῆς ἐξουσίας τοῦ σκότους». Είναι, λοιπόν, και μία εξουσία. Ναι. Συμπληρώνει ο Απόστολος Παύλος και λέγει – προσέξτε αυτό, ἐξουσία, έχει σημασία- : «ὅτι οὐκ ἔστιν ἡμῖν ἡ πάλη πρὸς αἷμα καὶ σάρκα (:η πάλη μας δεν είναι προς ανθρώπους), ἀλλὰ πρὸς τὰς ἀρχάς, πρὸς τὰς ἐξουσίας, πρὸς τοὺς κοσμοκράτορας τοῦ σκότους τοῦ αἰῶνος τούτου». Και είναι οι δαίμονες. Είδατε; Προς τους κοσμοκράτορες του σκότους, του σκοταδιού, του αιώνος τούτου.

      Ακόμη βλέπομε ότι το σκότος χαρακτηρίζει τον «νῦν αἰῶνα». Είναι πολύ χαρακτηριστικό αυτό. Και φαίνεται από εκείνους… Και πώς γίνεται αντιληπτόν; Από εκείνους που βρίσκονται μέσα στο φως του Χριστού. Ότι πράγματι ο νῦν αἰών είναι βυθισμένος μέσα στο σκοτάδι. Το βλέπουν, όμως, μόνον αυτοί. 

      Εκείνοι οι οποίοι ενεργούνται από τον σατανά, ούτε υποψιάζονται ότι βρίσκονται εις το σκοτάδι. Ταλαιπωρούνται… α, πάρτε παράδειγμα το  θέμα των σατανιστών των ημερών αυτών. Και τι υποκρισία!  Πωπω, υποκρισία! Σαν να παρουσιάστηκε πρώτη φορά το θέμα και εξεπλάγημεν!... Ενώ ο σατανισμός είναι διάχυτος παντού. Και από τις τηλεοράσεις, κι από τα έντυπα κ.λπ. κ.λπ. «Εξεπλάγημεν»! Γιατί; Υποκρισία, σας το ξαναλέω. Και δεν αντιλαμβάνονται παρά μόνον τι; Τις συνέπειες του κακού. Το γιατί βρίσκονται βυθισμένοι μες στο σκοτάδι, αυτό το πράγμα δεν το καταλαβαίνουν οι άνθρωποι. Ποιοι άνθρωποι; Οι άνθρωποι του σκοταδιού. Το βλέπουν όμως και το αντιλαμβάνονται οι άνθρωποι του φωτός. Το βλέπουν αυτό. Καθαρά. Και ότι είναι ενέργεια του σατανά. Πείτε, παρακαλώ, εις αυτούς τους ανθρώπους ότι ενεργούνται από τον σατανά και θα σας πουν: «Ποιον σατανά; Δεν υπάρχει ο σατανάς»…

       Ακόμη, σκοτάδι, δεύτερον σημείον, είναι ο δρόμος της αμαρτίας. Ναι. Είναι ο δρόμος της αμαρτίας. Είναι η έκλυσις των ηθών. Λέγει ο Παροιμιαστής: «Ὦ, οἱ ἐγκαταλείποντες ὁδοὺς εὐθείας τοῦ πορεύεσθαι ἐν ὁδοῖς σκότους». «Πωπω», λέει, «αυτοί που εγκαταλείπουν τους ίσιους δρόμους και πορεύονται, περπατάνε, τους δρόμους του σκοταδιού»...Και πάλι ο Απόστολος Παύλος συμβουλεύει και λέγει: «Καὶ μὴ συγκοινωνεῖτε τοῖς ἔργοις τοῖς ἀκάρποις τοῦ σκότους(:Μη γίνεστε κοινωνοί, συγκοινωνοί, με τα άκαρπα έργα του σκοταδιού). Τὰ γὰρ κρυφῆ γινόμενα ὑπ᾿ αὐτῶν αἰσχρόν ἐστι καὶ λέγειν». «Διότι εκείνα που κάνουν κρυφά κάτω από το σκοτάδι είναι», λέγει, «αισχρόν και να τα αναφέρει κανείς». Όπως λέμε «η Αθήνα της νύχτας», «η Λάρισα της νύχτας»· που βγαίνουν σαν τις νυχτερίδες, σαν τα νυχτοπούλια οι άνθρωποι να πάνε να διασκεδάσουν. Τι είδους διασκεδάσεις;  «Αἰσχρόν ἐστι καὶ λέγειν». Ἐξ οὗ και οι φόνοι, ἐξ οὗ και τα μεθύσια, ἐξ οὗ και όλα τα φοβερά πράγματα. Ο αμαρτωλός έχει βαθύ σκοτάδι. Δεν βλέπει το αγαθόν. Δεν βλέπει το αληθές. Αλλά μάλλον και το αγαθόν και το αληθές τα αμφισβητεί. Και ακόμη χειρότερα: και τα συκοφαντεί. Και ακόμα χειρότερα: και τα διώκει.

      Ένα τρίτο σημείο είναι το σκοτάδι της πλάνης. Είναι το φοβερότερο σκοτάδι, αγαπητοί. Γιατί νομίζει ο άνθρωπος ότι κατέχει το αληθές, ενώ στην πραγματικότητα πλανάται. Δεν κατέχει το αληθές. Λέει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, πολύ ψυχολογημένα: «Καὶ τὸ φῶς ἐν τῇ σκοτίᾳ φαίνει (:Το φως του Χριστού στο σκοτάδι, λέει, φαίνει - φαίνομαι, φαίνει, φαίνεται) καὶ ἡ σκοτία αὐτὸ οὐ κατέλαβεν (:Δεν το πήρε –καταλαμβάνω- Δεν το πήρε το φως η σκοτία)». Γιατί; Τίποτα δεν καταλαβαίνει το σκοτάδι. Οι άνθρωποι που είναι στο σκοτάδι, δεν καταλαβαίνουν τίποτα. Αν ερωτήσετε γιατί ο Χριστιανισμός δεν ευοδώθηκε σε όλον τον κόσμο με τον τρόπο που έζησαν οι πρώτοι χριστιανοί, η απάντησις είναι αυτή. Βέβαια, παράγων η προαίρεσις και οι άνθρωποι αγαπούν να είναι στο σκοτάδι, στην αμαρτωλή τους ζωή. Αν βγάζαμε ένα σκουλήκι μέσα από την γη, μία σκουληκαντέρα, σαν παράδειγμα το λέω αυτό, γιατί ο Θεός έκανε το σκουλήκι αυτό να κάνει υπόγειες στοές μέσα στο έδαφος, εκεί ζει. Αν το βγάζαμε το σκουλήκι αυτό στο φως, θα τρόμαζε. Θα αισθανόταν ότι έχασε τα νερά του. Αυτό μεν, το σκουλήκι, ο Θεός το κατασκεύασε έτσι. Όταν ο άνθρωπος βγαίνει από το σκοτάδι, νομίζει πως χάνει τα νερά του ή ότι θα χάσει τα νερά του, όταν θα βγει από το σκοτάδι… 

     Στη Σαμάρεια, στην εποχή των Αποστόλων, δρούσε ο Σίμων ο μάγος· που τον πρόσεχαν, το αναφέρει το βιβλίο των Πράξεων αυτό, τον πρόσεχαν όλοι, μικροί μεγάλοι και έλεγαν ότι είναι η δύναμις του Θεού η μεγάλη. Και όμως η Σαμάρεια επλανάτο και είχε σκοτάδι. Κι όταν έφθασε εκεί ο απόστολος Πέτρος και είπε τις πιο βαριές κουβέντες εις αυτόν τον Σίμωνα, είδε ότι ήταν πιο δυνατός ο Πέτρος από τον εαυτό του και του πήγε χρήματα, για να του δώσει την εξουσία να κάνει κι αυτός τα ίδια. «Φύγε από δω», του λέγει ο Απόστολος Πέτρος, «τα χρήματά σου κι εσύ να είναι εις απώλειαν». Για να πει κάτι ανάλογο και ακόμα βαρύτερο ο Απόστολος Παύλος εις τον μάγο τον Ελύμα, εις την Κύπρο: «Υιέ διαβόλου! Που διαστρέφεις την αλήθεια, να μείνεις τυφλός!». Και τυφλώθηκε αμέσως ο Ελύμας ο μάγος. Αυτή είναι η πλάνη, το σκοτάδι, η αίρεση, ο μασονισμός, η μαγεία, ο πνευματισμός, ο υλισμός… Όλα αυτά είναι πλάνη και αποτελούν σκοτάδι.

    Ένα τέταρτο σημείο. Είναι το σκοτάδι της αγνοίας. Γι’ αυτήν την άγνοια μίλησε και ο Απόστολος Παύλος εις τους Αθηναίους. Και είναι η άγνοια της αληθείας. Είναι η άγνοια του Θεού. Είναι η άγνοια ακόμη και της αμαρτίας. Λέτε σε πολλούς Χριστιανούς μας σήμερα: -«Αυτό είναι αμαρτία». -«Και πού το βλέπεις ότι αυτό είναι αμαρτία;». -«Μα δεν το αντιλαμβάνεσαι; Μα είναι αμαρτία». -«Πού το βλέπεις ότι είναι αμαρτία;». Σε εκείνον τον υπέροχο λόγο του ο Απόστολος Παύλος στους Αθηναίους, ανάμεσα στα άλλα, τους είπε: «Τοὺς μὲν χρόνους τῆς ἀγνοίας ὑπεριδὼν ὁ Θεὸς (:τους ξεπέρασε ο Θεός, τους παρέβλεψε) τανῦν παραγγέλλει τοῖς ἀνθρώποις πᾶσι πανταχοῦ μετανοεῖν(:παντού παραγγέλλει στους ανθρώπους όλους τώρα να μετανοούν)».

      Κι ένα πέμπτο σημείο, αν θέλετε. Σκοτάδι είναι και οι ασεβείς άνθρωποι, οι σκοτεινοί άνθρωποι. Σκοτεινοί στην ψυχή. Όταν, όμως, προχωρήσουν στο σκοτάδι της ψυχής, τότε και το σώμα γίνεται σκοτεινό. Ρίξτε μια ματιά στις σύγχρονες φωτογραφίας των χορευτών της ροκ μουσικής… Είναι μάλιστα αυτές οι εικόνες έγχρωμες, είναι απέξω από τις πλάκες της ροκ μουσικής, πώς είναι οι θήκες και βάζουν μέσα την κάθε πλάκα, θα φρίξετε. Θα πείτε: «Άνθρωποι είναι αυτοί; Τι μάτια είναι αυτά; Τι πρόσωπο; Τι στάση;». Εκεί βλέπετε τον δαιμονισμένο άνθρωπο. Σε τι θα διέφερε, αλήθεια, με τον δαιμονισμένο των Γεργεσηνών, που ήταν ο φόβος και ο τρόμος των διερχομένων από εκείνο τον δρόμο; Ποια η διαφορά; Φοβερό πράγμα, αγαπητοί, φοβερό… 

     Γι'αυτό λέγει ο Απόστολος Παύλος στην Α΄ προς Θεσσαλονικείς: «Πάντες ὑμεῖς υἱοὶ φωτός ἐστε(:Όλοι εσείς είσαστε παιδιά του φωτός) καὶ υἱοὶ ἡμέρας(:και παιδιά της ημέρας. - Ξέρετε τι θα πει «ημέρα»; Και «ημερώνω». Λέμε: «εξημερώνω, ημερώνω ένα ζώο. «Είμαι ο ήρεμος, ο άκακος, ο φωτεινός»-. Οὐκ ἐστέ νυκτὸς οὐδὲ σκότους (:δεν είσαστε παιδιά της νύχτας και του σκοταδιού)», λέει στους Θεσσαλονικείς. Ζουν οι ασεβείς και περπατούν και σκέπτονται στο σκοτάδι. Ενεργούν και τα πονηρά σχέδια των εις βάρος των άλλων ανθρώπων και των λαών ακόμη. Μέσα στο σκοτάδι. Όπως είναι ο Σιωνισμός και ει τι άλλο έτερον. Γι'αυτό και «σκοτεινές δυνάμεις» λέγονται.

      Κι ακόμη ένα σημείο. Το σκοτάδι, όπως είναι φυσικό, είναι μία κατάστασις, που δεν επιτρέπει στα μάτια να βλέπουν. Όταν είναι νύχτα, σκοτεινά, δεν βλέπομε. Εδώ τι έχομε;  Μίαν τύφλωσιν αντικειμενική, όχι υποκειμενική. Γιατί είναι νύχτα. Δεν είμαι τυφλός. Είναι νύχτα. Δεν βλέπω. Έτσι και το σκοτάδι, είτε αμαρτία λέγεται, είτε πλάνη λέγεται, είτε άγνοια λέγεται, έχει το ίδιο αποτέλεσμα. Κι έχομε το σκόνταμμα. Όταν είναι νύχτα, σκοντάφτεις. Και όπως λέγει ο προφήτης Ησαΐας: «Ψηλαφήσουσιν ὡς τυφλοὶ τοῖχον καὶ ὡς οὐχ ὑπαρχόντων ὀφθαλμῶν ψηλαφήσουσι (:Θα ψηλαφήσουν το ντουβάρι, να πάνε να βρουν να περπατήσουν. Και ψηλαφούν σαν να μην είχαν μάτια)· καὶ πεσοῦνται ἐν μεσημβρίᾳ ὡς ἐν μεσονυκτίῳ (:και θα πέσουν χάμω και θα σκοντάψουν μέρα μεσημέρι, σαν να ήταν μεσάνυχτα)». Ή ακόμη χάνουν και τον προσανατολισμό τους. Όπως λέγει και ο Κύριος: «Καὶ ὁ περιπατῶν ἐν τῇ σκοτίᾳ(:Αυτός που περπατάει στη σκοτία, δηλαδή πολιτεύεται στο σκοτάδι μέσα) οὐκ οἶδε ποῦ ὑπάγει(:δεν γνωρίζει πού πηγαίνει)». Χάνει όντως τον προσανατολισμό του.

      Στην Αγία Γραφή γίνεται λόγος για διαβαθμίσεις σκοταδιού. Από φυσικές έως πνευματικές καταστάσεις. Καταρχήν είναι το φυσικό σκοτάδι, σύμβολον, το φυσικό σκοτάδι, η νύχτα, το φυσικό σκοτάδι, η απουσία του φωτός. Τι είναι σκότος; Η απουσία του φωτός. Είναι ένα σύμβολον αυτού του πνευματικού σκοταδιού. Έτσι, μας μιλάει για μεγάλο σκοτάδι και ψηλαφητό σκοτάδι η Αγία Γραφή, στο βιβλίο της Εξόδου, όταν μας λέγει ότι… ήτανε μία πληγή του Φαραώ που του επέφερε ο Μωυσής. Τρεις μέρες ήταν, λέει, ψηλαφητό σκοτάδι. Και ο κάθε άνθρωπος δεν είδε το πρόσωπο του αλλουνού. Προσέξτε αυτό. Πλάι στην Αίγυπτο, Αίγυπτος ήταν, αλλά έξω από τους Αιγυπτίους, στη γη  Γεσέμ, προς την Ερυθρά Θάλασσα, έμεναν οι Εβραίοι. Δεν ήσαν μεμειγμένοι με τους Αιγυπτίους· που κατέβηκε ο Ιωσήφ, πώς πουλήθηκε, μετά έφερε τον πατέρα του, εκεί πολλαπλασιάστηκαν, έγιναν δύο εκατομμύρια άνθρωποι. Εκεί, λέγει, είχαν μια θαυμαστήν ηλιοφάνειαν. Προσέξατέ το. Όλα αυτά είναι τύποι. Βαθύ σκοτάδι στην Αίγυπτο, στη γη Γεσέμ ηλιοφάνεια καταπληκτική. Θα το πω άλλη μια φορά. Πρόκειται περί συμβόλων και περί τύπων. Μέσα στον φυσικό μεν κόσμο, αλλά μελλόντων γενέσθαι. Όπως είναι το φως της Βασιλείας του Θεού και το σκοτάδι της κολάσεως. Ναι. Όπως και οι  δέκα πληγές του Φαραώ, θα σταθούν δέκα πληγές στα έσχατα. Όποιος διαβάζει την Αποκάλυψη, βλέπει έναν παραλληλισμόν.

       Ακόμη, έχομε τον γνόφο στην κορυφή του Σινά. Σκοτάδι εκεί στην κορυφή, όταν ο Θεός έδωσε τον Νόμο. Γιατί εκεί ήταν σκοτάδι, δεν ήταν της ώρας να κάνομε περισσοτέρα ανάλυση.

     Σ’ αυτές τις διαβαθμίσεις που σας είπα προηγουμένως, μπορείς να βρεις ανθρώπους κατά μεταφοράν, με ποικιλία σκοτεινής συνειδήσεως και διαθέσεως. Σ’ αυτούς, όμως, φυλάσσεται το αιώνιο σκοτάδι, ο ζόφος του άδου, που λέγει ο Κύριος, το σκότος το εξώτερον. Τι θα πει «εξώτερον»; Το απομεμακρυσμένο εκείνο που είναι… πολύ μακρινό σκοτάδι, βαθύ σκοτάδι. Δεν υπάρχει ίχνος ακτίνος φωτός.

     Όμως, όμως, η αγάπη του Θεού δεν θέλει τα δημιουργήματά Του να μένουν στο σκοτάδι της αγνωσίας, της αμαρτίας και της εξουσίας του σατανά. Όταν ο Θεός εδημιούργησε, αγαπητοί, το φυσικόν φως, «εἶπεν ὁ Θεός· γενηθήτω φῶς· καὶ ἐγένετο φῶς» και διαχώρισε έτσι το φως από το σκότος.  Έκανε εκεί βεβαίως μία φυσικήν πράξιν και ταυτόχρονα έδινε μία εικόνα συμβολική. Λέγει το βιβλίον της Γενέσεως: «Καὶ διεχώρισεν ὁ Θεὸς ἀνὰ μέσον τοῦ φωτὸς καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σκότους». «Διεχώρισεν». Αντιδιέστειλε. Το φως, το οποίον ονόμασε «ημέρα» και το σκότος, το απεκάλεσε «νύκτα». Φυσική διάστασις. Και βέβαια, σας είπα, αυτή η φυσική διάστασις, έχει μεταφορά. Είναι σύμβολον που σημαίνει ότι αίτιος του πνευματικού σκοταδιού είναι ο σατανάς και η αμαρτία· που ο Θεός αντιδιαστέλλει τον Εαυτό Του με το φως. Γι'αυτό λέει η Γραφή: «Ὁ Θεὸς φῶς ἐστίν». Ο Θεός είναι φως. Και οι άνθρωποι που μένουν στο φως του Θεού λέγονται «υἱοί φωτός» και «τέκνα φωτός».

      Αυτή ήτο η περιγραφή της Γαλιλαίας των Εθνών, κατά τον προφήτην Ησαΐαν, που ακούσαμε σήμερα, αγαπητοί, εις την ευαγγελική περικοπή. Και τώρα έρχεται ο Ιησούς Χριστός, πού; Εις την Γαλιλαία των Εθνών που ήταν «σκότος». Έρχεται Ποιος; Το Φως του κόσμου, να λάμψει. Είναι χαρακτηριστικόν, λοιπόν, ότι ο λαός αυτός ήτο «καθήμενος ἐν σκότει καί χώρᾳ καὶ σκιᾷ θανάτου». Τι σημαίνει αυτό; Όπως λέει ο Ιερός Χρυσόστομος: «Σημεῖον ἦν(:ήτο σημείον) τοῦ μὴ ἐλπίζειν αὐτοὺς ἀπαλλάττεσθαι (:να μην έχουν ποτέ την ελπίδα να απαλλαγούν) ὥσπερ γὰρ οὐδὲ εἰδότες ποῦ δεῖ προβῆναι, οὕτω καταληφθέντες ὑπὸ τοῦ σκότους ἐκάθηντο». Φοβερόν πράγμα! Δεν είχαν την ελπίδα, δεν ήξεραν πού να πάνε, τι να κάνουν, πώς να ξεφύγουν. Αν αντελαμβάνοντο, βέβαια. Δεν αντελαμβάνοντο ότι είναι εις αυτό το σκότος.

    Όταν, όμως, ήλθε ο Χριστός σ’ αυτήν την ώρα του πνευματικού σκοταδιού, «δεικνύς -λέει ο Ιερός Χρυσόστομος- ὅτι οὐκ αὐτοὶ ζητήσαντες εὗρον (:όχι γιατί οι άνθρωποι του σκοταδιού Τον ζήτησαν τον Χριστόν),  ἀλλ’ ὁ Θεὸς αὐτοῖς ἄνωθεν ἐπεφάνη (:αλλά ήρθε ο ίδιος ο Θεός σε εκείνους). Αὐτό το φῶς ἀνέτειλεν καὶ ἔλαμψεν. Οὐκ αὐτοὶ πρότεροι τῷ φωτὶ προσέδραμον (:δεν προσέδραμον αυτοί πρώτοι εις το φως), ἀλλ’ ἐκεῖνο ἐπεφάνη ὡσανεὶ καταδιῷξαν αὐτούς(:εκείνο το Φως ήρθε, ο Χριστός, σαν να καταδίωκε το σκοτάδι, να κατεδίωκε εκείνο που έκανε τους ανθρώπους ταλαιπώρους)». 

     Ο Χριστός, αγαπητοί, είναι το φως του κόσμου. «Ἐγὼ εἰμί το φῶς τοῦ κόσμου», είπε ο Χριστός. Και λέγεται ο Χριστός, Φως, διότι: Πρώτον· είναι «φῶς οἰκῶν ἀπρόσιτον». Ως άκτιστον φως, που λέγει ο απόστολος Παύλος. Είναι ο Δημιουργός του Φωτός. Εκείνος που είπε: «Γενηθήτω φῶς· καὶ ἐγένετο φῶς». Είναι η αλήθεια. «Ἐγὼ εἰμὶ ἡ Ἀλήθεια». Και η αλήθεια είναι φως. Και ο Χριστός είναι το «ὄντως ὄν», «ὁ ὄντως ὤν». Ό,τι λέγει, είναι αλήθεια. Ακόμη, είναι η αληθής ζωή. Ο μόνος έχων αθανασίαν. Είναι η αυτοζωή. Ακόμη είναι το φως των αγίων αγγέλων. Είναι το φως των ανθρώπων· που λέει ο ευαγγελιστής Ιωάννης «ὃ φωτίζει πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τὸν κόσμον»· που φωτίζει κάθε άνθρωπον που έρχεται εις τον κόσμον διαμέσου της Ιστορίας. Κι εμένα θα φωτίσει, και εσάς θα φωτίσει. Γιατί είμαστε παιδιά του σκότους και θα μας φωτίσει.

      Με το φως του Χριστού βλέπομε τον προορισμό μας, το νόημα της υπάρξεώς μας. Γνωρίζομε τον αληθινό Θεό. Δεν λέμε αόριστα «ο Θεός», «μια ανωτέρα δύναμις». Ο Άγιος Τριαδικός Θεός! Και την αληθινή προσκύνησή Του. Γνωρίζομε το καλό από το κακό και δεν τα μπερδεύομε αυτά. Δεν είναι μικρό πράγμα αυτό. Διακρίνομε το αγαθόν και το πονηρόν, το αιώνιο από το πρόσκαιρο διακρίνομε. Το αληθές συμφέρον από το φαινομενικό συμφέρον. Όλα αυτά γιατί; Όταν έχομε το φως του Χριστού. Βλέπομε ότι στον Χριστό ακόμα είναι «πάντες - που λέει ο Απόστολος στους Κολοσσαεὶς- οἱ θησαυροὶ τῆς σοφίας καὶ τῆς γνώσεως ἀπόκρυφοι».

      Αγαπητοί, απολογούμενος ο Απόστολος Παύλος στον βασιλέα Αγρίππα, μεταξύ των άλλων, που είπε το όραμά του εκεί, προς Δαμασκόν πορευόμενος και είδε τον Χριστόν και του είπε τι θα κάνει, ακούστε ένα σημείο: «Εἰς οὓς ἐγώ σε ἀποστέλλω (:εις τους οποίους εγώ σε αποστέλλω, εις τα έθνη) ἀνοῖξαι ὀφθαλμοὺς αὐτῶν, τοῦ ἐπιστρέψαι ἀπὸ σκότους εἰς φῶς καὶ τῆς ἐξουσίας τοῦ σατανᾶ ἐπὶ τὸν Θεόν(:γι'αυτό σε στέλνω - λέει ο Χριστός, στον Παύλο) τοῦ λαβεῖν αὐτοὺς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καὶ κλῆρον -μετοχή- ἐν τοῖς ἡγιασμένοις πίστει τῇ εἰς ἐμέ». «Κι όλα αυτά με την πίστη εις Εμένα». 

     Αυτό είναι το έργον που αναθέτει, λοιπόν, ο Κύριος εις την Εκκλησία Του. Η επιστροφή από το σκοτάδι στο φως. Και από την εξουσία του σατανά στο φως. Κάπου είπε ο Χριστός για το μάτι. «Το μάτι», λέει, «είναι ο λύχνος του σώματος». Κα είναι φως. Αν δεν έχεις μάτια, δεν βλέπεις. Ο λύχνος, το λυχνάρι του σώματος είναι το μάτι. «Εάν», λέει, «το μάτι σου είναι πονηρόν» -«πονηρόν» θα πει κακοπαθιασμένο, άρρωστο, στραβό, τυφλό- «εάν», λοιπόν, «το μάτι σου», λέγει, «είναι τυφλό, που είναι ο λύχνος του σώματός σου, τότε το σκοτάδι πόσο είναι;».

      Επιτρέψατέ μου, κι αν άρχοντες εκκλησιαστικοί, που είναι η ερμηνεία του Μεγάλου Αθανασίου αυτή που σας λέω τώρα, εάν ο εκκλησιαστικός άρχων είναι το μάτι της Εκκλησίας, εάν αυτό το μάτι είναι πονηρόν, δηλαδή είναι τυφλό, τότε το σκοτάδι πόσο πρέπει να είναι; Είναι οι διάφορες εποχές κρίσεως πνευματικής που περνάει η Εκκλησία. Κατά  δυστυχίαν μεγίστην, προς χαράν των δαιμόνων και των εχθρών του Ευαγγελίου. Γι'αυτό αγαπητοί μου, επιγραμματικά γράφει ο Απόστολος Παύλος στους Εφεσίους: «Ἦτε ποτὲ σκότος(:Κάποτε ήσασταν σκοτάδι, τους λέγει), νῦν δὲ φῶς ἐν Κυρίῳ(:τώρα είσαστε φως εν Κυρίω)». Συνεπώς; «Ὡς τέκνα φωτὸς περιπατεῖτε(:Σαν παιδιά του φωτός να περιπατείτε)». Ναι, αγαπητοί…

585η ομιλία στην κατηγορία « Ὁμιλίαι Κυριακῶν ».

► Όλες οι ομιλίες της Κατηγορίας :
" Ὁμιλίαι Κυριακῶν " εδώ ⬇️
https://arnion.gr/index.php/diafora-uemata/omiliai-kyriakvn
↕️
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/blog-post_25.html?m=1

🔸Λίστα ομιλιών της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».🔻
https://drive.google.com/file/d/1EiDp29JkRk7OQUNh2N_NVeJL2TTZ-FsY/view?usp=drivesdk

🎥 Βιντεοσκοπημένες ομιλίες της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».🔻
https://youtube.com/playlist?list=PLxBsMI6pr40ru7w20Jp2hDAJjA7k7mq_z

🔸📜 Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».🔻
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%94%B9%E1%BD%89%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%AF%CE%B1%CE%B9%20%CE%9A%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BA%E1%BF%B6%CE%BD.?m=1

🔸Απομαγνητοφώνηση ομιλίας δια χειρός του αξιοτίμου κ. Αθανασίου Κ.

Μεταφορά της απομαγνητοφωνημένης ομιλίας σε ηλεκτρονικό κείμενο και επιμέλεια: Ελένη Λιναρδάκη, φιλόλογος.

💠Πλήρης απομαγνητοφωνημένες σειρές ομιλιών (Βιβλία).
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%92%A0%CE%A0%CE%BB%CE%AE%CF%81%CE%B7%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%B3%CE%BD%CE%B7%CF%84%CE%BF%CF%86%CF%89%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CF%82%20%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%AD%CF%82%20%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CF%8E%CE%BD%20%28%CE%92%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%B1%29.?m=1

🔸Επεξηγηματικό βίντεο Ασπάλαθου.
https://youtu.be/8tNfAHRkTCk

__⬇️Playlist "Ασπάλαθου".⬇️__
https://aspalathos21.blogspot.com/2021/07/blog-post_83.html?m=0

Όλες οι ομιλίες ~4.487~ του μακαριστού πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/4487.html?m=0

📃Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του πατρός Αθανασίου. ⬇️
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=0

📜 Αποσπάσματα ομιλιών πατρός Αθανασίου ⬇️
https://athanasioslogos.blogspot.com/?m=0

__⬇️ Facebook ⬇️__
https://www.facebook.com/groups/1637818926362004/?ref=share

Κατάλογος ομιλιών πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://drive.google.com/file/d/1JmrxaObMVyTA4_pS5yuMaQdoBf8-LwBP/view?usp=drivesdk

†. Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.

Ὁ Μέγας Ἀθανάσιος καί οἱ αἱρέσεις (β΄ ἔκδοσις).

†. Η Εκκλησία μας σήμερα, αγαπητοί μου, τιμά ένα μεγάλο της τέκνον, τιμά την μνήμη του εν αγίοις Πατρός ημών, Αθανασίου του Μεγάλου. Ο Μέγας Αθανάσιος εστάθη ένας πολύαθλος άγιος· γι'αυτό εξάλλου έτυχε της μεγάλης τιμής να ονομαστεί μέγας.

      Βρέθηκε, κατά θείαν οικονομίαν, στην πιο κρίσιμη στιγμή της εκκλησιαστικής μας ιστορίας. Βέβαια, ο δράκων, ο όφις ο αρχαίος, ο διάβολος, ο σατανάς, ήταν έτοιμος να καταβροχθίσει, κατά το όραμα της Αποκαλύψεως, τον αναμενόμενον να σαρκωθεί Μεσσίαν. Το ενθυμείσθε, από την Αποκάλυψη. Γι'αυτό, όταν δεν το πέτυχε, εστράφη κατά της γυναικός, που είναι η Θεοτόκος, είναι η Εκκλησία, και την κατεδίωξε με σκοπό να την καταστήσει «ποταμοφόρητον», δηλαδή να την πνίξει μέσα στο νερό. Κι αυτό είναι το νοητό «νερό» που επιχείρησε και συνεχίζει να επιχειρεί ο διάβολος για να πνίξει την Εκκλησία. Τι; Η αίρεσις. Η νοθεία, η αίρεσις. Είναι το νοητό νερό που θέλει να πνίξει ο διάβολος, ξαναλέγω, αγαπητοί μου, την Εκκλησίαν. Και τότε, στην εποχή του Μεγάλου Αθανασίου, είχε εμφανιστεί η αίρεσις του Αρείου, που εστάθη κεντρική αίρεσις, και η φοβεροτέρα μέσα εις την εκκλησιαστική μας ιστορία.

      Ο Μέγας Αθανάσιος ήταν τότε διάκονος του Πατριάρχου Αλεξανδρείας, Αλεξάνδρου. Και ο Μέγας Αθανάσιος, ομολογουμένως, το ομολογεί αυτή η ιδία η ιστορία, εστάθη η ψυχή του αντιαιρετικού αγώνος που ήσκησε η Εκκλησία με την συγκρότηση της Α΄ εν Νικαία Οικουμενικής Συνόδου. Ένεκα των αγώνων εξάλλου, αυτών των αγώνων, υπέστη τα πάνδεινα. Από τα 46 χρόνια αρχιερατείας του, τα 16 τα διήλθε εις την εξορία, που συνέβη σε πέντε φάσεις.

      Την αίρεση επολέμησε ο Μέγας Αθανάσιος και ενίκησε. Αλλά τι είναι η «αίρεσις»; Αυτό μας ενδιαφέρει πολύ. Από τους χαρακτηρισμούς που δίνουν οι Πατέρες της Εκκλησίας μας φαίνεται πολύ καθαρά τι είναι η αίρεσις. Καταρχάς, «αίρεσις» θα πει απόκλισις από την ορθή πίστη. Την απόκλιση αυτή την επιφέρει η προσπάθεια ερμηνείας της Αποκαλύψεως του Ευαγγελίου ή του Θεού μέσα στην Ιστορία, κατά τρόπον «λογικόν». Την λέξη «λογικόν» την βάζω εντός εισαγωγικών. Δηλαδή να ερμηνεύσουμε την παρουσία του Ιησού Χριστού με το μυαλό μας. Λογικά. Η αίρεσις, λοιπόν, τι είναι; Είναι η «λογική»- πάντα εντός εισαγωγικών η λέξις- η «λογική» ερμηνεία του δόγματος ή, γενικότερα, της χριστιανικής πίστεως. Είναι η απόπειρα κατανοήσεως του θείου Λόγου με την βοήθεια του ανθρωπίνου λόγου.

      Αλλά γνωρίζομε ότι δεν είναι δυνατόν αυτό ποτέ. Η προσέγγισις του μυστηρίου με την ανθρώπινη λογική εγγίζει τον ορθολογισμόν· να προσπαθώ να καταλάβω εκείνα που ο Θεός ενήργησε και ενεργεί με το δικό μου το μυαλό. Συγκεκριμένα: «Ο Θεός είναι άπειρος. Ο Θεός είναι Πνεύμα. Πώς είναι δυνατόν, λοιπόν, τώρα ο Θεός να γίνει άνθρωπος και να βρεθεί ανάμεσά μας; Ούτε ακόμη μπορώ να συλλάβω αυτήν την κένωση του Θεού Λόγου, δηλαδή να έρθει τόσο κοντά μας- μα δεν το χωράει το μυαλό μου! Άρα λοιπόν, δεν είναι δυνατόν αυτό να συνέβη. Ο Ιησούς Χριστός, λοιπόν, δεν είναι Θεός»...

      Αυτό έλεγε ο Άρειος. Προσπαθούσε να ερμηνεύσει κατά λογικόν τρόπον το δόγμα που ήταν υπέρλογον. Πέρα από την ανθρωπίνη λογική. Και όσοι προσπαθούν πάντοτε να ερμηνεύσουν το μυστήριον, κάθε μυστήριον, το πιο απλό θα έλεγα, το Βάπτισμα, πώς φεύγει το προπατορικόν αμάρτημα με το Βάπτισμα, πέφτουν έξω. Δημιουργείται μία απόκλισις και συνεπώς έχουμε την αίρεση. Έτσι, θα επαναλάβω την φράση μου, ότι τι είναι αίρεσις; Η «λογική» -πάντα εντός εισαγωγικών η λέξις- η «λογική» ερμηνεία του δόγματος. Ή, να ερμηνεύσω όλα εκείνα τα οποία δίδει ο Θεός Λόγος, με την ανθρωπίνη λογική.

     «Αἱρετικούς» ονόμασαν, λέγει ο Μέγας Βασίλειος, τους «παντελῶς ἀπερριγμένους καὶ κατ’ αὐτὴν τὴν πίστιν ἀπηλλοτριωμένους». Και μην ξεχνάμε ότι πατήρ της αιρέσεως είναι πάντοτε και κατά κανόνα, είναι ο διάβολος. Ο μεγάλος νοθευτής του θεανθρωπίνου προσώπου του Χριστού. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγον, ο Αρειανισμός είναι αντίχριστος, επειδή στρέφεται κατά της θείας και ανθρωπίνης φύσεως του Χριστού. Είτε κατά της θείας, που είναι ο Αρειανισμός, είτε κατά της ανθρωπίνης φύσεως, που είναι ο Μονοφυσιτισμός - δηλαδή «δεν μπορεί, μία φύσις θα ήταν, η θεία» -αποδέχονται την θεία και οι Μονοφυσίται- «αλλά δεν πρέπει να πήρε ανθρωπίνη φύση». Βλέπετε; Το ένα άκρο με το άλλο άκρο. Είναι φοβερό!

     Και μην ξεχνάτε ότι αυτήν την στιγμή έχουν περάσει από τα γεγονότα αυτά περίπου 2000 χρόνια, μην ξεχνάτε ότι η Ευρώπη, η λεγομένη χριστιανική Ευρώπη, αρειανίζει. Το γνωρίζετε; Το έχει πει και το έχει αποδείξει ο πατήρ Ιουστίνος Πόποβιτς, ο Σέρβος αυτός, μεγάλος θεολόγος. Ότι, δηλαδή, η Ευρώπη πράγματι αυτήν την στιγμή αρειανίζει. Δηλαδή δεν δέχεται την θεία φύση του Χριστού. Κι αυτά θα ίσχυαν, όχι μόνο για τότε που λέμε τώρα, αλλά και για σήμερα ισχύουν πέρα για πέρα.

    Λέγει ο Μέγας Αθανάσιος ότι ο διάβολος είναι ο πατήρ της αρειανής αιρέσεως. Εκεί, στο βιβλίο του «Κατὰ Ἀρειανῶν». Ο Ευαγγελιστής Ιωάννης δίδει τον ορισμό του Αντιχρίστου. Προσέξατέ τον, τον ορισμό. Είναι γραμμένος εις την πρώτην του επιστολήν στο τέταρτο κεφάλαιον: «Πᾶν πνεῦμα ὃ μὴ ὁμολογεῖ τὸν Ἰησοῦν Χριστὸν ἐν σαρκὶ ἐληλυθότα, ἐκ τοῦ Θεοῦ οὐκ ἔστι». Δηλαδή, «κάθε άνθρωπος ο οποίος ομολογεί - ή άνθρωπος ή άγγελος, πᾶν πνεῦμα - ότι ο Ιησούς Χριστός ήλθε, έχει έλθει ἐν σαρκὶ, πραγματικά, ἐν σαρκὶ -Αυτόν που θα γράψουνε οι απόστολοι «Αυτόν που εψηλαφήσαμε, που φάγαμε και ήπιαμε μαζί Του, που καθίσαμε μαζί Του, που Τον είδαμε, Τον αγγίξαμε –πήρε πραγματική σάρκα δηλαδή»- αυτός είναι από τον Θεό, ο άνθρωπος».

      «Καί πᾶν πνεῦμα ὃ μὴ ὁμολογεῖ τὸν Ἰησοῦν Χριστὸν ἐν σαρκὶ ἐληλυθότα –δεν Τον ομολογεί ότι ήρθε με σάρκα, όπως είναι συγκεκριμένα, ο Μονοφυσιτισμός-  ἐκ τοῦ Θεοῦ οὐκ ἔστιν», «δεν είναι από τον Θεό ο άνθρωπος αυτός», «καὶ τοῦτό ἐστι τὸ τοῦ ἀντιχρίστου ὃ ἀκηκόατε», «και αυτό είναι», λέει, «το σημάδι του Αντιχρίστου που έχετε ακούσει», γράφει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης στην Α΄του Καθολική επιστολή, ξαναλέγω, «ὅτι ἔρχεται, καὶ νῦν ἐν τῷ κόσμῳ ἐστὶν ἤδη». «Ήδη υπάρχει μέσα στον κόσμο». Γιατί μες στην Παρουσία του Χριστού άρχισε και η στραβή ερμηνεία του θεανθρωπίνου –λέμε: θεανθρωπίνου- προσώπου του Χριστού. Η στραβή ερμηνεία. Οι μεν: «Είναι μόνο ψιλός-το ψι με γιώτα- ψιλός άνθρωπος, δεν είναι Θεός»- οι δε: «Δεν έχει πραγματική, αλλά φαινομενική, κατά το δοκούν, κατά δόκησιν» -όπως έχομε και τους αιρετικούς, τους Δοκήτας κ.λπ.- «κατά δόκησιν ότι είχε σάρκα». Και οι δύο θέσεις είναι έξω από την πραγματικότητα.

      Γι'αυτό λέγει ο Ιωάννης ο Ευαγγελιστής, λέει στο πρώτο κεφάλαιο ότι «ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο καὶ ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν» κ.λπ. κ.λπ. «καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἓν ὃ γέγονεν», «δεν έγινε τίποτα χωρίς Αυτόν»· που σημαίνει ότι είναι Θεός, είναι Παντοδύναμος, αλλά ήρθε εν σαρκί. Γιατί λέει «ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο»; Κι άλλοτε σας έχω πει, αν έπρεπε να μεταφράσουμε αυτήν την φράση, επιτρέψατέ μου να το πω, πώς θα το μεταφράζαμε, να είμαστε ακριβείς: «Ο Λόγος, δηλαδή ο Θεός Λόγος, το δεύτερο πρόσωπον της Αγίας Τριάδος, έγινε κρέας!». Ωμό ε; Έγινε κρέας! Ξαναλέγω, ωμό. Γιατί; Γιατί θέλει να τονίσει ότι πραγματικά έγινε άνθρωπος ο Υιός και Λόγος του Θεού.

     Ο πατήρ Ιουστίνος Πόποβιτς, που σας είπα προηγουμένως, έλεγε ότι τρεις σταθμούς έχει ο Αντίχριστος μέσα εις την Ιστορία. Πρώτος είναι ο Ιούδας, που με την προδοσία του θέλησε να ματαιώσει το έργον του Χριστού. Ο ίδιος δεν επίστεψε, ο Ιούδας. Εάν συνεκινήθη και εάν έφθασε να αυτοκτονήσει, αυτά από ένα ανθρώπινο συναίσθημα: «Μα τι έκανα τώρα; Τι έκανα τώρα;». Αλλά ο Ιούδας δεν επίστεψε. Το είπε ο Χριστός. Είπε κάποια φορά που ήταν όλοι οι μαθηταί Του: «Όλοι δεν είναι καθαροί. Κάποιοι δεν πιστεύουν», είπε ο Χριστός. Τι ακριβώς; Και εννοούσε τον Ιούδα. Ότι δηλαδή δεν επίστευσε ότι είναι ο Ενανθρωπήσας Θεός Λόγος.

      Ο δεύτερος σταθμός είναι ο Άρειος, που αρνήθηκε την θεία φύση του Χριστού· διότι κατά τον Ιωάννη, όπως είδαμε, αντίχριστος είναι εκείνος που αμφισβητεί την θεία ή την ανθρωπίνη φύση του Χριστού.

       Και τρίτος είναι ο… -ακούστε- είναι ο Πάπας… Είναι ο Πάπας, αυτόν που δεχθήκαμε στην Αθήνα. Είναι ο Πάπας. Αν δεν το ακούσατε καλά, κάποιος κοιμότανε, να ξυπνήσει. Είναι ο Πάπας! Γιατί; Διότι εμφανίζει έναν Χριστιανισμό εκκοσμικευμένον· που τελικά ένας εκκοσμικευμένος Χριστιανισμός δεν μπορεί να σώσει. Είδατε τι διαμάχες έγιναν τον τελευταίο καιρό με το θέμα αν έπρεπε ή δεν έπρεπε να υποδεχθούμε τον Πάπα. Δεν έπρεπε να τον υποδεχθούμε γιατί είναι, είναι η Δύσις, η Ρώμη, εκκοσμικευμένος Χριστιανισμός, που, ξαναλέγω, ΔΕΝ ΣΩΖΕΙ! Καλώς έκαναν εκείνοι που έκαναν, και επίσημα πρόσωπα, που αντιστάθηκαν στο να λένε ότι δεν έπρεπε να έρθει ο Πάπας εις την Ελλάδα.

      Αλλά ας επανέλθομε, αγαπητοί μου, να δούμε από τους Πατέρες και άλλους χαρακτηρισμούς για την αίρεση. Τι είναι αίρεσις; Απαντάει ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας: «Μολυσμὸς ψυχῆς, ἰὸς ἀσπίδων («ἰὸς» με γιώτα, που θα πει δηλητήριον· ἀσπίδες, ἡ ἀσπίς - τῆς ἀσπίδος είναι ένα μικρό φίδι, άσπρο είναι, δεν έχει μεγάλο μήκος, αλλά είναι φοβερά δηλητηριώδες)». Λοιπόν τι είναι η αίρεσις; «Ἰὸς ἀσπίδων». Λέγει ο άγιος Ιγνάτιος Αντιοχείας: «Τι είναι αίρεσις; Φθορά πίστεως».

       «Θεομίσητος ἐστὶν ἡ αἵρεσις, κἂν ἀνθρώπους ἔχει προστάτας», λέγει ο Μέγας Αθανάσιος. Και πράγματι, έχει ανθρώπους προστάτας η αίρεσις, εγώ με τα αυτιά μου, άκουσα έναν πολιτικό κάποτε, ήμουνα λιγότερο από ένα μέτρο από δίπλα του, το άκουσα πάρα πολύ καλά· πριν από σαράντα τόσα χρόνια, μακαρίτης είναι αυτός, πολύ διαφημιζόμενος πολιτικός και σπουδαίος και τρανός που είχε πει- τον άκουσα, σας είπα, με τα αυτιά μου- ότι ο Μέγας Αθανάσιος ήτανε άνθρωπος εμπαθής, εμπαθής άνθρωπος που τα έβαλε ο Μέγας Αθανάσιος με τον Άρειο. «Εμπαθής» λοιπόν, ε; Εμπαθής; Μπράβο… Δηλαδή ο άνθρωπος επίστευε κάπου εις τον Άρειον. Ναι!

     Ακόμη λέγει ο Μέγας Αθανάσιος ότι «Τι είναι αίρεσις; Η κυρίως βλασφημία». Αυτό είναι αίρεσις. Η κυρίως βλασφημία. Γι'αυτό, όποιος βλασφημήσει, λέμε, εις το Άγιον Πνεύμα δεν έχει συγχώρηση. Γι'αυτό η αίρεσις κατά κανόνα είναι βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος. Και πάλι ο άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας μάς λέγει ότι βλασφημία είναι η αποστασία. Ο δε Ιερός Χρυσόστομος μας λέγει ότι «αίρεσις είναι η αποστασία». Οι δε Πατέρες της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου χαρακτήρισαν το πράγμα, την αίρεσιν, «παντελή αθεΐα», «παντελή αθεΐα». Ο άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης είπε γι’ αυτήν ότι είναι «ἀλλοτρίωσις Χριστοῦ» · αποξένωσις, δηλαδή, από τον Χριστόν. Και πάλι ο άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας μας λέγει: «Τῆς ἐκείνου –δεν λέει του διαβόλου- μερίδος εἰσίν». Είναι η μερίδα, αυτοί οι οποίοι είναι αιρετικοί, είναι η μερίδα του διαβόλου. Και ο άγιος Αλέξανδρος Αλεξανδρείας λέγει ότι είναι πρόδρομος του Αντιχρίστου. Κι ο άγιος Ιγνάτιος αποκαλεί την αίρεση «βοτάνη διαβόλου».

    Είδατε τι χαρακτηρισμούς δίνουν και Σύνοδοι και Πατέρες για την αίρεσιν. Ο Θεός να μας φυλάει! Κάποιοι θέλουν να λέγουν τον Μέγαν Αθανάσιον, επαναλαμβάνω αυτό που είπα και προηγουμένως, «φανατικόν και στενόκαρδον». Αγαπητοί μου, είναι απλή η απάντησις. Η αίρεσις δεν σώζει. Επειδή είναι βλασφημία κατά του Θεού. Εάν λοιπόν κάτι δεν σώζει, θα ήταν φανατισμός να πολεμηθεί η αίρεσις;

     Στην εποχή μας, στον τόπο μας, έχομε εκατοντάδες, αυτήν την στιγμή, αιρέσεις. Αποχρώσεις αιρέσεων. Έχομε και παραθρησκείες· που παρασύρουν τους βαπτισμένους Χριστιανούς μας. Και λέει κανείς: «Άνθρωποι, κοιτάτε την αίρεση και φεύγετε σεις που βαπτιστήκατε στο όνομα του Αγίου Τριαδικού Θεού;». Και τώρα τελευταία… χμ! Θα αρχίσει να ανθεί ένα… ελεεινό λουλούδι, που λέγεται… «φεύγουμε από τον Χριστιανισμό» -γιατί συμβαίνει στην Ευρώπη αυτήν την στιγμή- «και πηγαίνουμε εις τον Μωαμεθανισμόν, στο Κοράνιον»… Μα το Κοράνιον μπορεί να συγκριθεί με το Ευαγγέλιον; Μα τι πράγματα είναι αυτά; Και τελευταία μάλιστα ειπώθηκαν ότι «να ψάξουμε», λέει, «να βρούμε κοινά» –άκουσον, άκουσον!- «κοινά σημεία», λέει, «του Ευαγγελίου με το Κοράνιον»! Από πού κι ως πού; Το Κοράνιον; Προϊόν του διαβόλου είναι. Από πού κι ως πού; Και μιλάμε, και είμαστε και θεολόγοι και λέμε τέτοια πράγματα; Είναι, δηλαδή, κατάντημα.

     Και η αιτία; Η άγνοια της Ορθοδόξου πίστεως. Η άγνοια, ακόμα, και της αιρέσεως· τι σημαίνει αίρεσις. Ακόμη είναι και η μη εκτίμησις της βαρύτητος του κακού. Ήδη είπαμε ότι η εκκοσμίκευσις που ασκεί αυτήν την στιγμή η Ρώμη είναι αίρεσις, επειδή νοθεύει την σταυρική διάσταση του Ευαγγελίου. Λέει ο Απόστολος Παύλος. Αυτό που θα σας πω είναι από την προς Φιλιππησίους επιστολή και ταιριάζει ολότελα με τα λεγόμενα της παπικής εκκλησίας, όταν θέλουν να κυριαρχήσουν σε όλον τον κόσμο: «Πολλοὶ γὰρ περιπατοῦσιν», λέγει, γράφει ο Απόστολος Παύλος, «οὓς (:τους οποίους) πολλάκις ἔλεγον ὑμῖν (:πολλές φορές σας είχα πει) νῦν δὲ καὶ κλαίων λέγω (:τώρα δε, που σας γράφω, τα μάτια μου γέμισαν δάκρυα), τοὺς ἐχθροὺς τοῦ σταυροῦ τοῦ Χριστοῦ· ὧν τὸ τέλος ἀπώλεια, ὧν ὁ θεὸς ἡ κοιλία» -δηλαδή ένας που τοποθετείται με υλιστικόν τρόπον ζωής, αυτό θα πει ότι «έχω θεό μου την κοιλιά»: «Τι θα φάω, τι θα πιω, τι θα κερδίσω, τι θα πετύχω»- - καὶ ἡ δόξα ἐν τῇ αἰσχύνῃ αὐτῶν (:και η δόξα, λέει, η δόξα τους είναι σε πράγματα που θα ‘πρεπε να ντρέπονται)».

      Σήμερα πάρα πάρα πολλοί νέοι μας αισθάνονται υπερηφάνεια για τις αμαρτωλές των κατακτήσεις· τους έρωτές των κ.τ.λ. κ.τ.λ. Για πράγματα, επαναλαμβάνω, που θα έπρεπε να ντρέπονται, αυτά τα θεωρούν δόξα τους και τιμή τους. Ή «ανδρισμό» τους…Πα πα πα… Αλλά, μη νομίσετε, φτάνομε, φτάνομε, φτάνομε σε εκείνα που έφτασαν και οι Σοδομίται. Το ακούσατε ασφαλώς. Εγώ τουλάχιστον το άκουσα δύο φορές, στις ειδήσεις. Τι; Υπουργός της Νορβηγίας παντρεύτηκε έναν… άνδρα, φίλο του κ.λπ. Ακούστε: «Παντρεύτηκε»! Έναν άνδρα! Δεν είναι παράξενο πράγμα αυτό… Και μάλιστα, είχε πολλές φορές ειπωθεί, όπου στην Ευρώπη, όπου, ας μην λέω θέσεις και τοποθετήσεις, παίρνουνε, έχουνε δικαιώματα και στις εργατικές πολυκατοικίες, παρακαλώ… Για να κάνουνε τι; Την καινούρια τους οικογένεια… Δι’ όνομα του Θεού… Δι’ όνομα του Θεού… Κατάντημα! Σοδομισμός! Πέρα για πέρα!

      Και συνεχίζει ο Απόστολος και να λέει: «Οἱ τὰ ἐπίγεια φρονοῦντες»… «Αυτοί οι οποίοι φρονούν ό,τι είναι επίγειο». Τίποτα το ουράνιο. Και συμπληρώνει: «Ἡμῶν γὰρ τὸ πολίτευμα ἐν οὐρανοῖς ὑπάρχει». «Αλλά το δικό μας πολίτευμα είναι εις τους ουρανούς». Δεν έχομε καμία σχέση με όλα αυτά τα πράγματα. Η πίστις μας είναι σταυρική· που θα πει: «Δέχομαι την άσκηση. Αμαρτωλός είμαι. Πέφτω. Σηκώνομαι. Αλλά, τι φαντάζομαι ότι είναι το κανονικό; Κατά τα άλλα αμαρτωλοί είμαστε όλοι». Αν, λοιπόν, ζούμε την κοσμική ζωή, είμεθα στην αίρεση, μην σας φαίνεται παράξενο, ότι είναι υπερβολικό.

      Η αίρεσις εμφανίζεται και στο δόγμα και στο ήθος. Αλλά και εις την κοινωνικότητα εμφανίζεται. Στον αιώνα μας εμφανίστηκε και εις την κοινωνικότητα αυτή η αίρεσις. Θυμάμαι τον πατέρα Γιέφτιτς, είναι Σέρβος, που είχε πει πού και πώς εμφανίζεται στην κοινωνικότητα η αίρεσις. Έχομε πολλά κοινωνικά συστήματα, που είναι αντίχριστα. Ας μην αναφέρω…Αν κανείς προσαρμόζεται σε αυτά, τότε είναι στην αίρεση.

        Αγαπητοί. Ο Μέγας Αθανάσιος είχε αντιληφθεί τον κίνδυνο της αιρέσεως, όσο κανείς άλλος στην εποχή του. Πολλοί του έλεγαν, εκ των μετριοπαθών: «Αντί να επιμένεις στον όρον ‘’ομοούσιος’’, να δεχθείς τον όρον ‘’ομοιούσιος’’». Ποια η διαφορά; Βέβαια, ο όρος «ομοιούσιος» ανέτρεπε τα πάντα. Μια λαμαρίνα γυαλισμένη μοιάζει ότι είναι ασημένια. Αλλά δεν είναι ασημένια! Είναι λαμαρίνα, είναι τσίγκος! Έτσι λοιπόν, το ίδιο πράγμα είναι να πω ότι ο Υιός είναι της ιδίας ουσίας με τον Πατέρα, δηλαδή Θεός, με το να πω ότι ο Υιός μοιάζει με τον Πατέρα; Το ίδιο πράγμα είναι; Όσο ο τσίγκος, σας είπα, με το ασήμι! Ήταν κάποια στιγμή που ο Μέγας Αθανάσιος έμεινε μόνος. Αλλ’ ήταν αλύγιστος! Γι'αυτό και το τροπάριό του τον καλεί «στῦλον ὀρθοδοξίας».

     Εμείς, τι πρέπει να κάνουμε; Να εκτιμούμε πάντοτε, αγαπητοί, το μέγεθος και την καταστροφή μιας αιρέσεως. Από την απλή συντροφιά που θα κάνομε με έναν αιρετικόν. Μας το λέει το Ευαγγέλιον: «Ούτε και καλημέρα δεν θα πείτε στον αιρετικό· γιατί θα πιάσει κουβέντα μαζί σας και θα σας ανατρέψει! Θα σας βάλει τρικλοποδιά! Μόνο μερικές ιδέες να σας βάλει μέσα σας, είναι αρκετό». Μου ΄λεγε μια κυρία, προ πολλών ετών μακαρίτισσα, ζούσε στην Κωνσταντινούπολη, είχε μια φιλενάδα και τι είχε γίνει; Είπε κάτι εις βάρος της Παναγίας… Ε, αυτή η γυναίκα δεν μπόρεσε ποτέ να βγάλει από το μυαλό της, παρότι ήτο ευσεβεστάτη κυρία, να βγάλει από το μυαλό της εκείνο που της φύσηξε η προτεστάντισσα φιλενάδα της… Μακριά, μακριά!

       Να μην έχομε, λοιπόν, καμία ποτέ κοινωνία με αιρετικούς. Όπως εξάλλου μας το παραγγέλνει το Πνεύμα το Άγιον: «Ούτε καλημέρα να μην πούμε», σας ξαναλέω, μη νομιστεί ότι είναι φοβερό αυτό. Να μιμούμεθα την σταθερότητα του Μεγάλου Αθανασίου στην Ορθοδοξία. Είναι η ώρα της Ορθοδοξίας τώρα, κρισιμοτάτη. Τότε θα μπορούμε να ισχυριζόμεθα ότι θα έχομε τιμήσει το μεγάλο τέκνον της Εκκλησίας μας, τον τροπαιούχο κατά των αιρέσεων, τον μέγαν εν αγίοις Πατέρα ημών Αθανάσιον, αμήν.

45η ομιλία στην κατηγορία : ομιλία στην κατηγορία :
" Μνήμη Ἁγίων ".

► Όλες οι ομιλίες της Κατηγορίας :
" Μνήμη Ἁγίων " εδώ ⬇️
https://arnion.gr/index.php/diafora-uemata/mnhmh-agivn
↕️
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/blog-post_19.html?m=1

🔸Λίστα ομιλιών της σειράς
«Μνήμη Ἁγίων».🔻
https://drive.google.com/file/d/1X7GIQVC2zCc3Lr7tGV-Aoyp5XbofXJU3/view?usp=drivesdk

🎥 Βιντεοσκοπημένες ομιλίες της σειράς «Μνήμη Ἁγίων».🔻
https://youtube.com/playlist?list=PLxBsMI6pr40o9I2jFsY8IjMSH_yrMTqC1

🔸📜 Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες της σειράς
«Μνήμη Ἁγίων».🔻
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%94%B9%CE%9C%CE%BD%CE%AE%CE%BC%CE%B7%20%CE%91%CE%B3%CE%AF%CF%89%CE%BD.?m=1

🔸Απομαγνητοφώνηση και ηλεκτρονική επιμέλεια κειμένου: Ελένη Λιναρδάκη, φιλόλογος.

💠Πλήρης απομαγνητοφωνημένες σειρές ομιλιών (Βιβλία).
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%92%A0%CE%A0%CE%BB%CE%AE%CF%81%CE%B7%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%B3%CE%BD%CE%B7%CF%84%CE%BF%CF%86%CF%89%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CF%82%20%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%AD%CF%82%20%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CF%8E%CE%BD%20%28%CE%92%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%B1%29.?m=1

🔸Επεξηγηματικό βίντεο Ασπάλαθου.
https://youtu.be/8tNfAHRkTCk

__⬇️Playlist "Ασπάλαθου".⬇️__
https://aspalathos21.blogspot.com/2021/07/blog-post_83.html?m=0

Όλες οι ομιλίες ~4.487~ του μακαριστού πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/4487.html?m=0

📃Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του πατρός Αθανασίου. ⬇️
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=0

📜 Αποσπάσματα ομιλιών πατρός Αθανασίου ⬇️
https://athanasioslogos.blogspot.com/?m=0

__⬇️ Facebook ⬇️__
https://www.facebook.com/groups/1637818926362004/?ref=share

Κατάλογος ομιλιών πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://drive.google.com/file/d/1JmrxaObMVyTA4_pS5yuMaQdoBf8-LwBP/view?usp=drivesdk

†. Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.

Τό ἀγαθόν Ξεκίνημα.

†. Ήδη εισερχόμεθα, αγαπητοί μου, εις την ευαγγελικήν περίοδο του Λουκά. Τελείωσε του Ματθαίου και εισερχόμεθα, όπως σας είπα, στην ευαγγελικήν περίοδο του Λουκά. Εφεξής τα ευαγγελικά αναγνώσματα θα λαμβάνονται από τον Ευαγγελιστήν Λουκάν. Γι’ αυτό και η Εκκλησία μας θέτει στην πρώτη Κυριακή του Λουκά, σήμερα, περικοπή που αναφέρεται εις την αρχή του κηρύγματος του Ιησού.

      Όλα δείχνουν, όπως ακούσαμε και την ευαγγελική περικοπή, όλα δείχνουν το αγαθό τους ξεκίνημα. Το πρώτο κήρυγμα, οι πρώτοι ακροαταί, οι πρώτοι μαθηταί, οι πρώτες εντυπώσεις, το πρώτο θαύμα, εν ευρεία εννοία, θαύμα σε μία ευρεία δημοσιότητα θαύμα, διότι είχε προηγηθεί το θαύμα της Κανά, οι πρώτοι καρποί. Αξίζει να τα δούμε όλα αυτά. Γιατί κι εμείς κάποτε κάνομε κάποια ξεκινήματα σε πολλούς τομείς της ζωής μας, σε όλους τους τομείς της ζωής μας.

      Ξεκινούμε. Ο Κύριος βρίσκεται εις τον αιγιαλόν της λίμνης Γενησαρέτ, ένα πρωινό. Ήδη κάποιος κόσμος ήθελε να ακούσει από το στόμα Του κάποιον αγαθό λόγο. Ήταν ο κόσμος εκείνος που σύχναζε κοντά στον Ιωάννη τον Βαπτιστή. Και είχε ακούσει από το στόμα του προφήτου, αυτού του προφήτου της ερήμου, ότι ο Ιησούς ήταν ο αμνός του Θεού, που είχε προφητεύσει ο Ησαΐας, που σηκώνει τις αμαρτίες του κόσμου. Και Τον είχε δείξει ο Ιωάννης. «Αυτός, ἴδε ὁ ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ». Και είπε ακόμη ο Ιωάννης ότι δεν ήταν ικανός να λύσει τον ιμάντα των υποδημάτων του Ιησού. Ήταν τόσο μεγάλος. Βέβαια χρονικά ο Ιωάννης προηγείται. Γι’ αυτό έλεγε ότι «εγώ προηγούμαι, Εκείνος ακολουθεί, χρονικά. Όμως ἔμπροσθέν μου γέγονεν». Δηλαδή «είναι τόσο μεγάλη προσωπικότης, ώστε είναι μπροστά από μένα». Και έλεγε στον κόσμο ακόμη ότι το Πνεύμα το Άγιον «ὠσεὶ περιστερὰ ἐπεκάθισε εἰς τὸν Ἰησοῦν, σαν ο δάκτυλος του Πατρός, που έδειχνε τον Υιόν Του». Και ότι ακούστηκε ακόμη φωνή από τον ουρανό που έλεγε ότι «Αυτός είναι ο Υιός μου ο αγαπητός, εις τον Οποίον εγώ έχω ευδοκήσει. Και εις τον Οποίον έπρεπε όλοι να ακούν».

      Και ο Ιωάννης αυτά διεκήρυττε εις την έρημον. Έτσι άνοιγε τον δρόμο, όπως έπρεπε, γι’ αυτό και λέγεται και Πρό-δρομος, άνοιγε τον δρόμο προς τον Ιησούν. Και τώρα, ο λαός εκείνος που Τον άκουγε εις την ερημιά παρά τον Ιορδάνην, εκείνο το πλήθος τώρα, συνωστίζεται εις τον αιγιαλόν της Τιβεριάδος της λίμνης, για να ακούσει τον Ιησούν, «τόν ἀμνὸν τοῦ Θεοῦ, τὸν αἴροντα τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου».

      Και το κήρυγμα του Κυρίου, του Ιησού, ήταν το πρώτο. Δεν γνωρίζομε βέβαια εκεί παρά την λίμνην τι εδίδαξε, γιατί σημειώνει ως εξής ο Λουκάς το πράγμα: «Καὶ καθίσας ἐδίδασκεν ἐκ τοῦ πλοίου τοὺς ὄχλους». Εδίδασκε στην παραλία, αλλά το πλήθος ήταν τόσο που ήταν συνωστισμός μεγάλος. Και παρεκάλεσε τον Πέτρον -ακόμη δεν ήτο μαθητής Του- τον Σίμωνα: «Σε παρακαλώ», του λέει, «μπορώ να μπω στο πλοιάριό σου και από εκεί να κηρύξω;». Οπότε εκεί εκάθητο ο Κύριος. Ήταν κάπως ψηλότερα, θα λέγαμε, από την παραλία, Τον έβλεπε το πλήθος κι εκεί ο Κύριος εκήρυττε.

       Αλλά λέγει εδώ: «Καὶ καθίσας ἐδίδασκεν ἐκ τοῦ πλοίου τοὺς ὄχλους. Ὡς δὲ ἐπαύσατο λαλῶν… κ.λπ. Όταν δε έπαυσε πια να λαλεί…». Ώστε δεν μας διασώζει ο ευαγγελιστής Λουκάς το περιεχόμενον του πρώτου κηρύγματος του Κυρίου. Ο Ματθαίος όμως μας λέγει το εξής: «Από τότε…». Πότε; Μετά την Βάπτιση και διαμονή Του σαράντα ημέρες εις την έρημον «ἤρξατο ὁ Ἰησοῦς κηρύσσειν καὶ λέγειν· μετανοεῖτε, ἤγγικεν γὰρ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν». Ποιο, λοιπόν, ήταν το περιεχόμενον του κηρύγματος του Ιησού; «Μετανοείτε, διότι έχει πλησιάσει η Βασιλεία των Ουρανών». Αυτό εξάλλου ήταν και το περιεχόμενον του κηρύγματος του Ιωάννου στον λαό και έρχεται τώρα ο Ιησούς για να συνδέσει το δικό Του το κήρυγμα με το κήρυγμα του Ιωάννου, λέγοντας το ίδιο θέμα, τόσο δια να τιμήσει τον Ιωάννη, ότι ορθώς έλεγε ό,τι έλεγε, όσο και δια να ξεκινήσει από τον Ιωάννη.

      Διότι, εάν ερωτήσετε, «η καρδία των κηρυγμάτων του Κυρίου ποια ήτο;». Ότι η Βασιλεία του Θεού έρχεται. Ήρθε. Όχι είναι κοντά σας. Είναι μπροστά σας. Διότι τι είναι η Βασιλεία του Θεού; Είναι αυτό το θεανθρώπινον πρόσωπον του Ιησού Χριστού. Εφόσον, λοιπόν, ήλθε ο Υιός του Θεού ως άνθρωπος, ήλθε η Βασιλεία του Θεού. Βεβαίως και αυτό. Αλλά ήλθε ανάμεσά μας η Βασιλεία του Θεού. Ξαναλέγω, η Βασιλεία του Θεού δεν είναι κάτι ξέχωρο από τον Θεό, δεν είναι κάτι ξέχωρο από τον Χριστό. Είναι Αυτός Ούτος ο Ιησούς Χριστός. Εκείνο, λοιπόν, το «ἤγγικεν» θα λέγαμε: Πόσο πλησίασε; Δεν θα μπορούσε να πλησιάσει περισσότερο. Παρά μόνο ένα πήδημα, ας μου επιτραπεί η λέξις, ας την βάλω εντός εισαγωγικών, ένα «πήδημα», από το στόμα του Χριστού που ήταν το κήρυγμα, να φθάσει μέσα μου. Ποιος; Ο Ιησούς Χριστός. Και να είναι δικός μου ο Ιησούς Χριστός. Αυτό δε, θα πραγματοποιηθεί πια με το μυστήριον της Θείας Ευχαριστίας. Όπως οι μαθηταί είχαν, βέβαια, τον Κύριον τρία χρόνια πλάι τους. Εκείνη τη νύχτα, στον δείπνο που παρέθεσε ο Κύριος, το τελευταίο δείπνο, ο Κύριος δεν ήταν πια πλάι τους· ήτανε μέσα τους. Συνεπώς, ας μου επιτραπεί, μια δρασκελιά ήταν όλη η ιστορία. Ο Ιησούς, δηλαδή ο φορέας της Βασιλείας Του, να είναι μέσα μας.

      Το πλήθος -ένα άλλο σημείο- το πλήθος, οι ακροαταί, συνωθούσαν τον Κύριον. Ήθελαν να ακούσουν. Αλήθεια, πολλές φορές ο λαός, και σε μας ακόμη, σε μας, μας ενοχλεί υπερβολικά. Δεν λογαριάζει, έχεις - δεν έχεις ανάγκες, μπορείς - δεν μπορείς, στο βάθος ο λαός έχει δίκαιο. Έχει δίκαιο. Διότι έχει ανάγκες ο λαός. Θέλει, θέλει να σωθεί ο λαός. Είναι αλήθεια αυτό. Έτσι, σημειώνει ο ευαγγελιστής Λουκάς: «Ἐγένετο δὲ ἐν τῷ τὸν ὄχλον ἐπικεῖσθαι αὐτῷ» . Ο όχλος τι έκανε; «Ἐπικεῖσθαι αὐτῷ». Ἐπί + κεῖμαι. Βρίσκομαι από πάνω. «Ἐπικεῖσθαι αὐτῷ». «Είχε ανέβει στο κεφάλι του», θα λέγαμε. Πώς να το μεταφράσομε; Τον συνέθλιβαν, Τον ζουλούσαν. Και ο Κύριος εζήτησε από τον Σίμωνα, τον μετέπειτα Πέτρον, που ήταν ψαράς, να του παραχωρήσει για λίγη ώρα…- το καΐκι του ήταν δίπλα στην άμμο, γιατί όλη νύχτα ψάρευαν, δεν έπιασαν τίποτε, να το σύρει λίγο πιο μέσα στη θάλασσα και από εκεί να κηρύττει εις τον λαόν. Ήταν το πρώτο πολύ πλήθος, ώστε ο ευαγγελιστής Λουκάς το πλήθος αυτό να το λέει «ὂχλον». Πολύ πλήθος. Άραγε όμως αυτό το πλήθος πώς άκουε; Άκουε; Πώς άκουε; Άκουγε. Αλλά πώς άκουγε; Έδειχνε ενδιαφέρον φυσικά. Πολύ ενδιαφέρον. Πιθανώς όμως δεν μπορούσε να φθάσει σε εκείνο το βάθος της εννοίας και της πραγματικότητος της Βασιλείας του Θεού. Άκουγε για την Βασιλεία του Θεού. Πώς να φθάσει; Δεν πειράζει. Ο Κύριος ανέχεται. Γνωρίζει την ανθρωπίνη αδυναμία και περιοριστικότητα. Θα έρθει η ώρα που ο όχλος αυτός θα γνωρίσει τι είναι η Βασιλεία του Θεού. Τώρα απλώς ο Κύριος κηρύσσει την Βασιλεία του Θεού.

     Αλλά τίθεται το ερώτημα: Εμείς, ύστερα από 2000 χρόνια Χριστιανισμού, που ακούσαμε πολλάκις τον λόγον του Θεού, εκκλησιαστήκαμε, κοινωνήσαμε, εξομολογηθήκαμε κατ’ επανάληψιν, άραγε έχομε συλλάβει την έννοια της Βασιλείας του Θεού; Αν ψάξουμε, αν κάνομε μία περιγραφή της Βασιλείας του Θεού εδώ στη Γη, μέσα μας, στη Γη, στη Γη είναι η Εκκλησία. Τι είναι η Εκκλησία; Τι είναι η Εκκλησία; Το σώμα του Χριστού. Τι είναι μέσα μας; Τι είπε ο Χριστός; «Ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἐντὸς ἡμῶν ἐστίν». Είναι βασιλιάς, ο Χριστός, της καρδιάς μας; Και ποια είναι αυτή η Βασιλεία του Χριστού; Είναι υποκειμενική; Όχι αντικειμενική; Η Εκκλησία του Θεού, η Εκκλησία του Χριστού είναι και υποκειμενική και αντικειμενική. Είναι μέσα μου και απέξω μου. Γιατί; Γιατί είναι και εξ αντικειμένου. Θα βλέπομε το πρόσωπο του Χριστού στη Βασιλεία Του. Θα βλέπομε ο ένας τον άλλον. Και εξ υποκειμένου και εξ αντικειμένου. Το γνωρίζομε αυτό; Γνωρίζομε την φύσιν της Βασιλείας του Θεού, παρά τα κηρύγματα και παρά τον χρόνον τον τόσο πολύ, 20 αιώνες πέρασαν, μπορούμε να πούμε ότι γνωρίζομε;

    Αυτό το κήρυγμα ήταν λυτρωτικό. Έφερε την λύτρωση, την ουρανία λύτρωση, την αιωνία λύτρωση, αυτό που αλλάζει τον άνθρωπο. Και τον καταρτίζει να φθάσει από την επιγεία πραγματικότητα της Βασιλείας -σας είπα, είναι η Εκκλησία- εις την ουρανία πραγματικότητα της Βασιλείας, την εξ αντικειμένου, μετά την ανάστασιν των νεκρών. Τα μαθήματα αυτά της Βασιλείας του Θεού ήταν δύσκολα. Όχι διότι ήταν δύσκολα. Αλλά όπως ένας άνθρωπος που μπορεί να έβγαλε και Δημοτικό και Γυμνάσιο και Πανεπιστήμιο ακόμη και να έμεινε 50 χρόνια μακριά από τα βιβλία, να βόσκει πρόβατα, δεν ξέρω πού αιχμάλωτος, αν τον γυρίσετε κάποτε και του πείτε μερικά πράγματα να σας γράψει και να σας ομιλήσει, τα έχει ξεχάσει. Γιατί δεν είχε επαφή και τα ξέχασε τα γράμματα· τα ξέχασε. Έτσι και εδώ ο άνθρωπος. Ήτο έτοιμος, ήτο πλασμένος να δεχθεί την Βασιλεία του Θεού. Βγαίνοντας από τον Παράδεισον ο άνθρωπος αγρίεψε. Έμεινε -εντός εισαγωγικών- «αγράμματος». Αγράμματος ως προς τα μαθήματα της Βασιλείας του Θεού. Γι΄αυτό, λοιπόν, τα μαθήματα της Βασιλείας του Θεού μοιάζουν δύσκολα. Μοιάζουν δύσκολα. Πρέπει κανείς να μαθητεύσει με ιδιαιτέρα προσοχή, υπομονή και επιμονή.

     Όμως, ο λαός που είχε μείνει στην άγνοια και στην αμάθεια, πώς μπορούσε να καταλάβει αυτά τα μαθήματα της Βασιλείας του Θεού; Τι είπα; Ο λαός του Ισραήλ, ο οποίος είχε αμεληθεί από τους άρχοντες, μήπως εμείς σήμερα τι κάνομε; Ο λαός του Θεού δεν είναι ημελημένος; Δεν είναι αγνοημένος; Δεν έχει τεθεί εις το περιθώριον; Ποιος εργάζεται για τον λαό; Εξαιρέσεις μόνον. Ποιος εργάζεται; Τριακόσιες πενήντα αιρέσεις υπάρχουν και αλωνίζουν την πατρίδα μας. Ποιος έρχεται να φωνάξει και να καταρτίσει τον λαό μας αυτόν; Και δεν είναι γιατί πρέπει να πούμε τις αιρέσεις και να πούμε στον λαό να προσέξει. Όχι, όχι, όχι… Πρέπει να πούμε στον λαό το μήνυμα το ορθόδοξον, ώστε όποια αίρεση κι αν έρθει, να μην κολλά. Επάνω σε μια επιφάνεια, το σελοτέιπ κολλάει; Σίγουρα όχι. Και ένας λαός που είναι καταρτισμένος ορθόδοξα, χριστιανικά, μύριες αιρέσεις κι αν έρθουν, θα κολλήσουν εις το σώμα του; Όχι. Αλλά ο λαός μας δεν είναι καταρτισμένος. Αυτό είναι το τραγικό μας. Και ποιος φταίει; Εμείς. Εμείς. Εμείς. Εμείς φταίμε. Ο υλισμός και ο ευδαιμονισμός, με τον τρόπο που ζούμε, όλα αυτά έχουνε βάλει βύσματα, βύσματα στα αυτιά των Χριστιανών και δεν εννοούν τίποτα. Ο υλισμός και ο ευδαιμονισμός, χόντρυναν το μυαλό των Ορθοδόξων Χριστιανών μας και δεν κατανοούν πια τίποτα. Και το χειρότερο; Γίνεται συγκατάβασις για να κατανοήσει ο λαός. Όπως ένας που έπρεπε να καταλαβαίνει πανεπιστημιακά μαθήματα, επειδή όμως δεν καταλαβαίνει πια, κατεβαίνομε στο επίπεδο του Δημοτικού σχολείου για να βοηθήσομε τον άλλον να καταλάβει.

     Το λέει ο Απόστολος στους Εβραίους: «Κάποτε», λέει, «σας πότισα με γάλα. Έπρεπε δια τον καιρόν, να είσαστε τώρα διδάσκαλοι. Και συνεπώς να λαμβάνετε στερεάν τροφήν. Αλλά σεις ακόμη γάλα γυρεύετε». Έτσι κι εδώ. Κατεβαίνομε, κατεβαίνομε, κατεβαίνομε, να τα κάνομε πολύ απλά. Και να πούμε μόνο πέντε πράγματα και τίποτε άλλο για την Βασιλεία του Θεού. Αυτή, όμως, η συγκατάβασις, επειδή ο λαός μας είναι δεμένος με τον κόσμον, την συγκατάβαση την κάνομε όχι γλωσσικά, όχι εννοιολογικά μόνο πια, αλλά βάζομε και στοιχεία κοσμικά. Και συνεπώς κοσμικεύομε τον λόγο του Θεού, αλλά είναι γνωστό ότι η εκκοσμίκευσις του Χριστιανισμού δεν σώζει. Να το ξέρετε αυτό. Όταν θα φύγετε, αυτό να θυμόσαστε. Ο εκκοσμικευμένος Χριστιανισμός δεν σώζει.

      Ωστόσο ο Ιησούς, άρχισε να σπείρει τον πρώτο Του σπόρο. Λίγο αργότερα, με την παραβολή του σπορέως, θα δείξει ότι όλοι οι ακροαταί δεν εδέχοντο τον λόγο του Θεού με θέρμη, με ενδιαφέρον, με ενθουσιασμό· ώστε στους πολλούς, ο λόγος του Θεού που ακούγεται σαν σπόρος, να πηγαίνει χαμένος. Ένα μόνον μικρό ποσοστό να βρίσκει ανταπόκριση. Κρίμα, κρίμα…

   Ήσαν όμως εκεί και οι πρώτοι υποψήφιοι μαθηταί. Ήσαν δύο ζεύγη αδελφών. Ο Ανδρέας και ο Πέτρος, ο Ιάκωβος και ο Ιωάννης. Βέβαια, προϋπήρξε μία γνωριμία τους με τον Ιησούν Χριστόν. Σας θυμίζω τον Απόστολο Ανδρέα, που ήτο μαθητής του Ιωάννου του Βαπτιστού. Και όταν ο Ιωάννης έδειξε τον Κύριον… περιπατούσε, λέγει, εκεί, στην άκρη του Ιορδάνου, και είπε: «Να ο Αμνός του Θεού», ο Ανδρέας αυτό το άκουσε. Με έναν άλλον μαζί πήγαν, Τον ακολούθησαν. Και Του είπαν: «Κύριε, πού μένεις;». Συνεπώς υπήρχε μία γνωριμία. Σας είπα προηγουμένως, ένα πολύ πλήθος εγνώριζε από το κήρυγμα του Ιωάννου τον Ιησούν. Έτσι έχομε τα δύο αδέλφια, τον Ανδρέα και τον Πέτρο. Ο Ανδρέας έφερε τον Πέτρον εις τον Ιησούν. Μετά έχομε το δεύτερο ζεύγος, τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη.

      Αυτά τα δύο ζεύγη είχαν δύο καΐκια, το κάθε ζεύγος από ένα καΐκι, ήσαν συνέταιροι «κοινωνοί», λέει, στην εργασία, και ψάρευαν και ζούσαν. Ήταν το επάγγελμά τους. Βέβαια μας αναφέρει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης ότι στον γάμο της Κανά που κλήθηκε ο Ιησούς, ήταν και κάποιοι, δεν ξέρομε, κάποιοι μαθηταί. Εδώ, όμως, στον αιγιαλό της Τιβεριάδος, γίνεται κάτι το συγκλονιστικόν. Αφού τα δύο ζεύγη αδελφών άκουσαν το κήρυγμα του Ιησού και ασφαλώς κατενύγησαν, έρχεται τώρα το θαύμα της καταπληκτικής αλιείας. Και όμως, το δίχτυ εσχίζετο από το πλήθος των ψαριών. Ψάρεψαν μεσημεριάτικα. Ποιος ψαράς πηγαίνει να ρίξει δίχτυα το μεσημέρι; Ο Πέτρος είπε: «Κύριε, ψάρια δεν πιάνουν το μεσημέρι. Όλη την νύχτα εξάλλου, που είναι ο κατάλληλος χρόνος, ψάρι δεν πιάσαμε. Αλλά επειδή το λες Εσύ, ἐπὶ δὲ τῷ ρήματί σου χαλάσω τὸ δίχτυον, επειδή το λες Εσύ, θα το κάνω». Και ήταν τα ψάρια τόσα πολλά, ώστε να σχίζεται το δίχτυον. Έμειναν κατάπληκτοι οι μαθηταί, οι υποψήφιοι μαθηταί, οι ψαράδες εκείνοι. Έμειναν κατάπληκτοι. Και ο εκδηλωτικός Πέτρος γονατίζει προ του Ιησού και Του λέγει: «Ἔξελθε ἀπ’ ἐμοῦ (: Βγες, Κύριε από το καΐκι μου. Όχι ότι Τον έδιωχνε) ὅτι ἀνὴρ ἁμαρτωλὸς εἰμί, Κύριε». «Δεν έχεις θέση Εσύ εδώ στο καΐκι. Εγώ είμαι αμαρτωλός άνθρωπος. Εσύ είσαι άγιος». Κι όλα αυτά γιατί; Γιατί τόσο ο Πέτρος, όσο και οι άλλοι μαθηταί, δέχθηκαν κάτι. «Θάμβος», λέει. «Θάμβος» θα πει «έκπληξις». Εκείνο που λέμε «ανοίγουν τα μάτια μου τετράδιπλα μπροστά σε κάτι που δεν μπορώ να εξηγήσω. Αυτό λέγεται «θάμβος». «Θάμβος περιέσχεν αὐτόν -Ποιον; Τον Πέτρον) καὶ πάντας τους σὺν αὐτῷ(:και όλους που ήταν γύρω του)». Έτσι βλέπετε ότι αυτό το θάμβος, αυτή η έκπληξις, δεν θα σβήσει ποτέ από τα μάτια και την καρδιά των μαθητών και θα γίνουν εφεξής μαθηταί του Χριστού.

       Είναι οι πρώτοι μαθηταί και Απόστολοι κατοπινά. Και κάτι καταπληκτικό, που δείχνει ακριβώς αυτό το θάμβος: «Καὶ καταγαγόντες τὰ πλοῖα ἐπὶ τὴν γῆν  (:έσυραν τα πλοία στην παραλία) ἀφέντες ἅπαντα ἠκολούθησαν αὐτῷ». Τ’ άφησαν όλα. Δεν πήραν τα ψάρια, τα πολλά, πολλά, πολλά εκείνα ψάρια, να πάνε να τα πουλήσουν εκεί στην Ιερουσαλήμ ή κάπου αλλού. Όχι, τίποτα απ’ αυτά. Τ΄άφησαν όπως ήσαν. Και όπως μας λέει ο ευαγγελιστής Ματθαίος ότι το ζεύγος Ιάκωβος και Ιωάννης, γι’ αυτούς… «οἱ δὲ ἀφέντες τὸ πλοῖον καὶ τὸν πατέρα αὐτῶν -άφησαν και τον πατέρα τους- ἠκολούθησαν αὐτῷ». Ηκολούθησαν τον Χριστό. Τ΄άφησαν όλα! Αυτό το πράγμα δείχνει το μέτρον του θάμβους· που, επειδή αργότερα στη ζωή του Κυρίου, τρία χρόνια, είδαν, είδαν, ό,τι είδαν προπαντός την Ανάσταση, την Ανάληψη, όλα αυτά, διετήρησαν αυτό το θάμβος μέσα στην καρδιά τους· που επιτέλους επιτέλους η Ανάστασις και η Ανάληψις ήταν πολύ πιο ψηλότερα από το θάμβος μιας καταπληκτικής αλιείας.

    Μπορούμε να αντιληφθούμε λοιπόν όλη αυτή την ιστορία; Αν σήμερα κάποιος άφηνε τον πατέρα του και την μάνα του! Ω σήμερα! Θα του έλεγαν: «Τρελός είσαι». Θα του έλεγαν πολλά και πολλά, πολλά και πολλά. Κι όμως ο Ζεβεδαίος αγαπητοί μου, ο πατέρας του δευτέρου ζεύγους, Ιακώβου και Ιωάννου - κοιτάξτε, ποιον είπα; Ο Ζεβεδαίος. Ξέρομε το όνομά του. Αν ήταν ένας… κοινός, που θα έλεγε στα παιδιά του: «Τι; Αυτόν θα ακολουθήσετε; Καθίστε εδώ, έχομε δουλειές». Ποιος θα ήξερε σήμερα τον Ζεβεδαίο, τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη; Σήμερα, όμως, ξέρομε τον Ζεβεδαίο, τον πατέρα τους. Γιατί; Γιατί άφησε τα παιδιά του να πάνε να ακολουθήσουν τον Ιησούν. Ταλαίπωροι γονείς, σεις που δεν αφήνετε τα παιδιά σας να ακολουθήσουν τον Κύριον και να διακονήσουν το Ευαγγέλιό Του, ταλαίπωροι γονείς…

       Κι όμως και σήμερα, αγαπητοί, κάποιος που μελετά κατ’ αίσθησιν τον λόγον του Θεού, μπορεί να δεχθεί αυτή την αλλοίωση της δεξιάς του Υψίστου, να γίνει ένθερμος μαθητής του Χριστού, να καταλάβει την καρδιά του αυτό το θάμβος. Επιτρέψατέ μου να σας πω κάτι, από ιδίαν εμπειρίαν. Ξέρω κάποιους αδελφούς Χριστιανούς, άνδρες και γυναίκες, που έχουν δεχθεί αυτό το θάμβος μέσα στην καρδιά τους. Επιτρέψατέ μου να σας το πω. Για να μη νομίσετε ότι ζούμε σε μια ατμόσφαιρα ουτοπιστική. Ο Κύριος Ιησούς έχει πάντοτε τους εκλεκτούς Του, τους μαθητάς Του, σε όλους τους αιώνες και σε όλες τις εποχές.

    Και ποιες ήσαν οι πρώτες εντυπώσεις από την παρουσία του Ιησού; Ο όχλος να συνωθείται για να Τον ακούσει. Το κήρυγμα άφηνε καταπλήκτους τους ακροατάς. Οι μαθηταί έφθασαν στο θάμβος, στην έκπληξη για ό,τι είδαν και άκουσαν. Και ο καρπός, οι τέσσερις πρώτοι ψαράδες να γίνουν μαθηταί Του και Απόστολοί Του. Κι όταν αργότερα, την ημέρα της Πεντηκοστής, ο Πέτρος ομίλησε σε μία λαοθάλασσα, λαοθάλασσα, αυτός ο ψαράς, όπως τότε ο Ιησούς παρά την λίμνην της Τιβεριάδος, τρεις χιλιάδες από τους ακροατάς του επίστεψαν εις το όνομα του Κυρίου Ιησού Χριστού.

       Αγαπητοί, κι εμείς ας ξεκινήσομε. Μπορεί να βαπτιστήκαμε ορθόδοξοι Χριστιανοί, αλλά δεν ενεργοποιήσαμε αυτή μας την ιδιότητα. Τώρα τον Σεπτέμβριο σε πολλά πράγματα μπαίνει μια αρχή. Ας κάνομε αρχή, να συνειδητοποιήσομε αυτό που ήδη είμαστε· βαπτισμένοι ορθόδοξοι Χριστιανοί. Ας δείξομε πιο πολλή επιμέλεια στην άσκηση. Αυτή που συντηρεί και πλουτίζει τις αρετές. Στις σχέσεις μας με την οικογένειά μας, με τους συνεργάτες μας, στην εργασία, ας φροντίσομε να είμαστε πιο καλοί. Σε όλα τα πράγματα χρειαζόμαστε αρχή. Ένα αγαθό ξεκίνημα. Και τότε η ζωή μας θα αρχίσει να αλλάζει. Ο Κύριος Ιησούς που μίλησε τότε στην ακρολιμνιά της Τιβεριάδος, θα έχει εγκατασταθεί στην καρδιά μας. Αυτό θα είναι το πιο εντυπωσιακό θαύμα. Πιο ανώτερο από εκείνη τη θαυμαστή αλιεία που στέκεται τύπος σε κάθε αλιεία ανθρώπων μέσα στην ιστορία που πραγματοποιεί η χάρις του Θεού.

617η ομιλία στην κατηγορία « Ὁμιλίαι Κυριακῶν ».

► Όλες οι ομιλίες της Κατηγορίας :
" Ὁμιλίαι Κυριακῶν " εδώ ⬇️
https://arnion.gr/index.php/diafora-uemata/omiliai-kyriakvn
↕️
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/blog-post_25.html?m=1

🔸Λίστα ομιλιών της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».🔻
https://drive.google.com/file/d/1EiDp29JkRk7OQUNh2N_NVeJL2TTZ-FsY/view?usp=drivesdk

🎥 Βιντεοσκοπημένες ομιλίες της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».🔻
https://youtube.com/playlist?list=PLxBsMI6pr40ru7w20Jp2hDAJjA7k7mq_z

🔸📜 Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».🔻
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%94%B9%E1%BD%89%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%AF%CE%B1%CE%B9%20%CE%9A%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BA%E1%BF%B6%CE%BD.?m=1

🔸Απομαγνητοφώνηση ομιλίας δια χειρός του αξιοτίμου κ. Αθανασίου Κ.

🔸Μεταφορά της απομαγνητοφωνημένης ομιλίας σε ηλεκτρονικό κείμενο και επιμέλεια: Ελένη Λιναρδάκη, φιλόλογος.

💠Πλήρης απομαγνητοφωνημένες σειρές ομιλιών (Βιβλία).
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%92%A0%CE%A0%CE%BB%CE%AE%CF%81%CE%B7%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%B3%CE%BD%CE%B7%CF%84%CE%BF%CF%86%CF%89%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CF%82%20%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%AD%CF%82%20%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CF%8E%CE%BD%20%28%CE%92%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%B1%29.?m=1

🔸Επεξηγηματικό βίντεο Ασπάλαθου.
https://youtu.be/8tNfAHRkTCk

__⬇️Playlist "Ασπάλαθου".⬇️__
https://aspalathos21.blogspot.com/2021/07/blog-post_83.html?m=0

Όλες οι ομιλίες ~4.487~ του μακαριστού πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/4487.html?m=0

📃Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του πατρός Αθανασίου. ⬇️
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=0

📜 Αποσπάσματα ομιλιών πατρός Αθανασίου ⬇️
https://athanasioslogos.blogspot.com/?m=0

__⬇️ Facebook ⬇️__
https://www.facebook.com/groups/1637818926362004/?ref=share

Κατάλογος ομιλιών πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://drive.google.com/file/d/1JmrxaObMVyTA4_pS5yuMaQdoBf8-LwBP/view?usp=drivesdk

†.Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.