Храм Бога Живаго.

†. «Ибо вы храм Бога Живаго, как сказал Бог: вселюсь в них и буду ходить в них; и буду их Богом, и они будут Моим народом. И потому выйдите из среды их и отделитесь, говорит Господь, и не прикасайтесь к нечистому; и Я прииму вас. И буду вам Отцем, и вы будете Моими сынами и дщерями, говорит Господь Вседержитель. Итак, возлюбленные, имея такие обетования, очистим себя от всякой скверны плоти и духа, совершая святыню в страхе Божием» (2Кор.6:16 – 7:1).

В сегодняшнем апостольском чтении, дорогие мои, Церковь нам открывает одну очень важную истину, часто ускользающую от нашего внимания или неизвестную многим христианам: «Вы храм Бога Живаго» (2Кор.6:16). Следует особенно подчеркнуть: речь идет обо всем верующем человеке, о его душе и теле в неразрывном единстве. Я уже обращал ваше внимание на важность телесной составляющей. Наше тело не является чем-то незначительным и маловажным. Оно тоже войдет в Царство Божие после воскресения мертвых.

Поводом для этих слов св. апостола Павла послужили некоторые коринфяне, которые, хотя и были крещены, но продолжали поклоняться идолам и сохранять идолопоклоннические обычаи. Апостол их обличает и задает ряд вопросов, чтобы показать им, что верующий не должен иметь никакого отношения к идолам. А все это потому, что за идолами, как говорит нам об этом и Ветхий Завет, скрывается сатана. Мы неоднократно убеждаемся в этом, читая жития святых, когда один из святых мог сказать, обратившись к языческой статуе: «Кто ты?». После этого статуя падала и разбивалась. Каждый верующий является храмом и жилищем Бога Живого. Апостол задает нам вопрос: «Какая совместность храма Божия с идолами?» (2Кор.6:16). И поясняет, что под храмом имеется в виду не что иное, как человек: «Ибо вы храм Бога Живаго, как сказал Бог: вселюсь в них и буду ходить в них; и буду их Богом, и они будут Моим народом» (2Кор.6:16).

Этот вопрос очень многогранен, дорогие мои. Сегодня мы остановимся лишь на одной важной истине и ограничимся ею, потому что этот отрывок содержит глубокие смыслы, которые невозможно охватить одной проповедью. Я ограничусь тематикой тела. А точнее тем, что тело человека, весь его душевно-телесный состав, является обителью Божией.

Человек крещеный, дорогие мои, является храмом Бога Живого. Это утверждение редко можно услышать. Об этом мало знали и в ветхозаветное время. Хотя эти слова апостола Павла, которые мы читаем во Втором послании к Коринфянам, заимствованы из Ветхого Завета. Именно так. И все же, возможно, в то время это важное утверждение осталось незамеченным. В одном из древнегреческих стихотворений говорилось, что люди принадлежат роду Божию (греч. «τοῦ γὰρ Θεοῦ καὶ γένος ἐσμέν»). Апостол Павел также использовал это выражение в своей проповеди в Афинах: «Ибо мы Им живём и движемся и существуем, как и некоторые из ваших стихотворцев говорили: “Мы Его и род”» (Деян.17:28)[1].

В первом случае словами о нашем сродстве с Богом древнегреческие философы приписывали так называемым «богам» человеческие качества, страсти и немощи. А во втором случае, говоря, что «мы в Нем живем, движемся и существуем», язычники понимали наши отношения с Богом в пантеистическом смысле, когда Бог пронизывает всё существующее в мире и человек находится как бы «внутри Бога». Однако это не так. Бог находится вне и выше всего воспринимаемого при помощи чувств. Он Сам делает человека Своим жилищем, дорогие мои, храмом Божиим.

Это утверждение звучит в высшей степени удивительно. Неужели Бог может прийти и поселиться во мне, в моей душе и в моем теле? «И в моем теле», подчеркиваю еще раз. Подобное является следствием Его любви к человеку. Так хочет Сам Бог.

Но каким образом Бог обитает в людях? Я не подразумеваю здесь Божественное присутствие во всем, поскольку в таком случае оно было бы присуще и нечестивым, чего, однако же, нет… Бог присутствует в человеке посредством Божественной нетварной энергии. Глаголы, которые мы услышали, «вселюсь» (греч. ἐνοικήσω) и «буду ходить» (греч. ἐμπεριπατήσω) встречаются в Ветхом Завете, откуда их и берет св. апостол Павел. Первый из этих глаголов, «вселюсь», означает продолжительное Божественное присутствие. Когда Бог постоянно находится внутри всего душевно-телесного состава человека, делая его Своим храмом. Второй глагол, «буду ходить», показывает динамическое присутствие Бога.

Подобный образ присутствия Божия мы встречаем в книге «Откровение, в первой главе. Евангелист Иоанн принимает откровения от Иисуса Христа, который находится, пребывает между семью светильниками (греч. ἐνοικῶν). А во второй главе Христос называет Себя «Ходящим посреди семи золотых светильников» (греч. περιπατών). Это показывает не только присутствие, но и движение. И человек, в этом смысле, — обитель Бога.

Когда-то Бог дал повеление построить храм в Его честь. Известный Храм Соломона. Небольшое отступление: это станет предлогом для попытки его восстановления в будущем, когда разразится война между Израилем и арабами. Одному Богу известно, что там будет твориться... Те террористические атаки, с которыми мы сталкивались до сих пор, не идут ни в какое сравнение с тем, что произойдет в будущем. Запечатлейте эти слова в своей памяти, чтобы понять, когда наступит время этих ужасных событий.

Раньше люди ходили в Храм Соломона, но сегодня от него не осталось и следа. На его месте возведена мечеть Омара, священное место для мусульман. В настоящее время ведутся дискуссии о возможном сносе этой мечети для восстановления Храма Соломона.

Храм Соломона был местом, куда люди приходили с любыми просьбами — от личных до национальных вопросов. Когда наступали враги, народ искал спасения в храме, прося Бога защитить свою родину.

Однако, поскольку человек после своего падения часто впадает в заблуждение и отождествляет творения с Творцом, что называется «идолопоклонством», так и здесь евреи отождествляли храм с Богом. Они часто забывали о Боге, Которого не видели, и обращали все свои мысли и почитание на сам храм, который был ими видим. И, как пишет апостол Варнава в своем послании — это древнее послание было написано, разумеется, после Воскресения Христова: «Иудеи надеялись не на Бога, Создателя своего, но на здание своего храма…. Ибо иудеи поклонялись Богу лишь в храме материальном». Примерно то же самое делали идолопоклонники, язычники. Это отклонение позднее обличит св. первомученик Стефан, когда скажет правителям: «Но Всевышний не в рукотворенных храмах живет» (Деян.7:48). […]

Апостол Павел также скажет язычникам-афинянам: «Он, будучи Господом неба и земли, не в рукотворенных храмах живет» (Деян.17:24). До грехопадения первых людей, Адама и Евы, Бог никогда их не просил построить Ему храм или жертвенник. Как позже, например, Ноя. Поэтому Ной взял не по две пары чистых животных, а по пять, чтобы иметь возможность приносить жертвы. Бог не просил такого от первозданных. Жертвы будут приноситься позже, после грехопадения. А почему? Дело в том, что уже первые люди в Раю были обиталищем Бога.

С приходом Христа человек должен был вернуться в свое первоначальное состояние. Поэтому апостол Павел говорит: «Вы храм Бога Живаго» (2Кор.6:16). И св. апостол Петр скажет в своем Первом послании: «Приступая к Нему (ко Христу), Камню живому… (вы) и сами, как живые камни, устрояйте из себя дом духовный» (1Пет.2:4-5).

Кроме того, апостол Павел добавит: «Имея Самого Иисуса Христа краеугольным камнем, на котором все здание, слагаясь стройно, возрастает в святый храм в Господе, на котором и вы устрояетесь в жилище Божие Духом» (Еф.2:21-22).

Св. Климент Александрийский комментирует эти слова: «И храм этот велик, как сама Церковь, и мал, как человек». Под великим храмом Божиим подразумевается Церковь как совокупность верующих, а под малым храмом — каждый человек. Это очень важные вещи.

Св. Игнатий Богоносец дает чудесное объяснение верующим в своем Послании к Ефесянам, в девятой главе. Послушайте, что он говорит. «Потому все вы спутники друг другу (то есть все вы, христиане, находитесь на пути, ведущем к Христу). Богоносцы и храмоносцы, христоносцы, святоносцы…». Какие же это замечательные слова! Что касается слова «храмоносцы», то оно означает, что человек является храмом Господним.

Если тело человека — это храм Божий, то как человек должен относиться к нему? Поскольку в храме обитает Сам Бог, человек должен быть бережным хранителем своего тела, а точнее всего своего душевно-телесного состава. Помня о том, что каждый грех, особенно плотской, оскорбляет этот храм Божий.

Так, апостол Павел пишет: «Бегайте блуда» (1Кор.6:18). Стремясь уберечь молодых от падений, им дают множество советов и предостережений. Например: «Берегись разврата, блуда, чтобы не заразиться СПИДом». А раньше вместо СПИДа упоминали сифилис, гонорею и прочие венерические болезни. Или приводили такой образ: «Ты похож на алавастровый сосуд с ароматным миром. При каждом падении в грех это миро испаряется и выдыхается». Можно привести тысячи хороших аргументов на эту тему (я их не оспариваю). Но самый главный аргумент обычно мало кто говорит. «Знаешь, дитя мое, кто ты? Ты — храм Святой Троицы». Христос не сказал: «И Я приду», но Он сказал: «Мы придем к нему и обитель у него сотворим» (Ин.14:23), во множественном числе. Он имеет в виду и Отца, и Святого Духа: «И мы будем жить в этом человеке». Понимаете ли вы, что это значит? А мы ничего не говорим молодежи об этом. Но Апостол Павел делает на этом особый акцент после своих слов: «Бегайте блуда».

Послушайте, чему он учит нас дальше — в Первом послании к Коринфянам, в шестой главе: «Всякий грех, какой делает человек, есть вне тела, а блудник грешит против собственного тела» (1Кор.6:18). Здесь идет речь о плотских грехах всякого рода. Блуд рассматривается как ложное подобие брака (греч. κακέκτυπον), лишенное его истинной сущности, — это лишь внешнее повторение действий, характерных для супружеской жизни, но не являющееся браком по сути. Это подделка, фальсификация брака. А теперь задам вопрос, брат. Чем является грех гомосексуализма? Он настолько чудовищен и ужасен, что Сам Бог, Пресвятая Троица, придя к Аврааму, говорит: «Вопль Содомский и Гоморрский, велик он, и грех их, тяжел он весьма; сойду и посмотрю, точно ли они поступают так, каков вопль на них, восходящий ко Мне, или нет; узнаю» (Быт.18:20-21). По человеческим меркам так говорят, когда происходит нечто из ряда вон выходящее. Когда сложно поверить услышанному и хочется увидеть своими глазами, чтобы убедиться в реальности происходящего. Это просто ужасно.!

«Не знаете ли, что тела ваши суть храм живущего в вас Святаго Духа, Которого имеете вы от Бога, и вы не свои (вы не принадлежите самим себе)?» (1Кор.6:19). Много лет назад, когда православные вели просветительскую деятельность против абортов и многого другого, на стенах Афинского университета появилась надпись: «Тело — это наша собственность». Однако авторы этих слов не правы. Наше тело принадлежит не нам, а Богу, нашему Творцу. Утверждающие же, что оно наша собственность, говорят подобные вещи, чтобы предаваться своим постыдным желаниям. И апостол обосновывает свои слова: «Ибо вы куплены дорогою ценою» (1Кор.6:19). Какова эта цена? Тело и Кровь Господа нашего Иисуса Христа, распявшегося за нас на Кресте.

Апостол Павел пишет еще кое-что, дорогие мои: «Разве не знаете, что вы храм Божий, и Дух Божий живет в вас? Если кто разорит храм Божий, того покарает Бог: ибо храм Божий свят; а этот храм — вы» (1Кор.3:16-17). Здесь проводится параллель между великим храмом, Церковью, и малым храмом, которым является человек.

Св. Игнатий Богоносец подчеркивает, опять же в Послании к Ефесянам: «Посему будем все делать так, как бы Он Сам был в нас, чтоб мы были Его храмами, а Он был в нас Богом нашим» (глава 15). А св. Климент Александрийский говорит: «Мы должны хранить плоть, как Божий храм». И другой церковный писатель: «Ведущий распутную жизнь разрушает храм Божий подобно Навуходоносору». Библия повествует о том, как вавилонский царь Навуходоносор, захватив Иерусалим, уничтожил храм Соломона. Примечательно, что, согласно преданию, приказ о разрушении храма был отдан его повару... Этот эпизод имеет аллегорический смысл, но мы не будем рассматривать его сейчас из-за ограниченности времени. Спустя семьдесят лет после изгнания, евреи вернулись и отстроили храм заново. Он уже не был таким величественным, как прежде, но все же они восстановили его. Подумайте, насколько наши тела, которые мы оскверняем грехами, ценнее этих камней, из которых был построен Храм Соломона!

Многие из тех, кто сейчас меня слышит, так или иначе согрешали против своего тела, которое, как мы знаем, является храмом Божиим. Прелюбодеяние, блуд и иные грехи… Слава Богу за то, что Он дал нам возможность принести покаяние. Его милость удивительна и безгранична! Но теперь, брат, смотри, не повторяй этих ошибок. Это не в твоих интересах, потому что грех наносит великий урон твоему телу и душе. Если ты продолжишь грешить, Святой Дух покинет тебя, и ты останешься, как сказано в Послании Иуды, «непричастным Святого Духа». Лично я очень боюсь потерять Святого Духа. Думаю, и вас это должно устрашать. Поэтому будем осторожны и крайне внимательны. Как говорит св. Григорий Нисский: «И душою, и телом мы должны соделаться храмом для Живущего в нас». Это то, что я подчеркивал с самого начала: не только душа, но и тело. Не только тело, но и душа. Весь человек является обителью Божией.

Как известно, в храме Божием всегда приносится жертва, и жертва эта должна быть чиста, без изъяна. Нельзя положить на жертвенник все, что угодно. То же самое относится и к нашему телу. Кто приносит жертву? Мы сами. Кто является жертвой? Мы сами. Понимаете ли вы это? Мы — и жертвующие, и жертва, и жертвенник. Поэтому апостол Павел обращается к римлянам: «Итак, умоляю вас, братия, милосердием Божиим, представьте тела ваши в жертву живую, святую, благоугодную Богу, для разумного служения вашего» (Рим.12:).

Что происходит в противном случае? Человек совершает святотатство — это хуже, чем воровство. Представьте себе, вы подарили храму икону, например образ Христа. А потом вы пожалели об этом. Вернулись и тайно забрали икону домой. Такого человека, укравшего святыню, называют святотатцем. С нашим телом происходит нечто похожее. Мы только пользуемся им, но не владеем им полностью, потому что оно принадлежит Богу, Святой Троице. И если мы используем тело неправильно, совершаем грехи, то это как если бы мы украли его у Бога и использовали не по назначению.

Святой апостол Павел тоже учил, что наше тело — это святыня, обитель Бога. И что наше тело воскреснет. В Первом послании к Коринфянам, в шестой главе, он прямо говорит об этом. Но если человек грешит и не кается, его тело не сможет войти в Царство Божие... Грех оставляет след, не исчезает бесследно. Бог бесконечен, и последствия греха тоже могут быть бесконечными. Единственный способ очиститься от греха — это покаяться, чтобы нас простил Бог. «Ибо знаем, что, когда земной наш дом, эта хижина, разрушится, мы имеем от Бога жилище на небесах, дом нерукотворенный, вечный» (2 Кор. 5, 1). Мы верим, что когда наше земное тело, как временное жилище, перестанет существовать, мы получим от Бога вечный дом на небесах, который не был создан руками человека. Это будет наше новое, прославленное тело в Царствии Божием.

Дорогие мои, Создателем душ и телес является Бог. Если мы пользуемся своим телом вопреки Его замыслу о человеке, мы идем против воли Божией и губим то, что Он создал. Апостол Павел нам напоминает: «Посему прославляйте Бога и в телах ваших, и в душах ваших, которые суть Божии» (1Кор.6:20). Это значит, что наши тела и души принадлежат Святой Троице и мы должны прославлять ими Бога. Аминь.

[1] Приводимые слова, «мы Его и род», встречаются у Арата Киликийца, соотечественника св. апостола Павла, жившего в III в. до Рождества Христова в его астрономическом стихотворении (Φαινόμενα), откуда, по-видимому, они и взяты с буквальною точностью. Подобное же изречение имеется у поэта Клеанфа, ученика Зенонова, (в его гимне Зевсу – мы твой род). И у того, и у другого из упомянутых поэтов имеется в виду собственно Зевс, но Павел таким же смелым ораторским приемом, как и выше (неведомому Богу), относит это изречение к Единому Истинному Богу (Толковая Библия А.П. Лопухина (†1904)).

🔸894η🔸ομιλία στην κατηγορία : " Ὁμιλίαι Κυριακῶν ".

► Όλες οι ομιλίες της Κατηγορίας :
" Ὁμιλίαι Κυριακῶν " εδώ ⬇️
https://arnion.gr/index.php/diafora-uemata/omiliai-kyriakvn
↕️
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/blog-post_25.html?m=1

🔸Λίστα ομιλιών της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».🔻
https://drive.google.com/file/d/1EiDp29JkRk7OQUNh2N_NVeJL2TTZ-FsY/view?usp=drivesdk

🎥 Βιντεοσκοπημένες ομιλίες της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».🔻
https://youtube.com/playlist?list=PLxBsMI6pr40ru7w20Jp2hDAJjA7k7mq_z

🔸📜 Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».🔻
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%94%B9%E1%BD%89%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%AF%CE%B1%CE%B9%20%CE%9A%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BA%E1%BF%B6%CE%BD.?m=1

🔸Перевод «Трость Скорописца» : https://myrophoros.blogspot.com/search/label/%D0%B0%D1%80%D1%85%D0%B8%D0%BC%D0%B0%D0%BD%D0%B4%D1%80%D0%B8%D1%82%20%D0%90%D1%84%D0%B0%D0%BD%D0%B0%D1%81%D0%B8%D0%B9%20%D0%9C%D0%B8%D1%82%D0%B8%D0%BB%D0%B8%D0%BD%D0%B5%D0%BE%D1%81?m=0

📜 🇬🇷👇
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2026/01/blog-post_34.html?m=1

💠Πλήρης απομαγνητοφωνημένες σειρές ομιλιών (Βιβλία).
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%92%A0%CE%A0%CE%BB%CE%AE%CF%81%CE%B7%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%B3%CE%BD%CE%B7%CF%84%CE%BF%CF%86%CF%89%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CF%82%20%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%AD%CF%82%20%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CF%8E%CE%BD%20%28%CE%92%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%B1%29.?m=1

🔸Επεξηγηματικό βίντεο Ασπάλαθου.
https://youtu.be/8tNfAHRkTCk

__⬇️Playlist "Ασπάλαθου".⬇️__
https://aspalathos21.blogspot.com/2021/07/blog-post_83.html?m=0

Όλες οι ομιλίες ~4.487~ του μακαριστού πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/4487.html?m=0

📃Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του πατρός Αθανασίου. ⬇️
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=0

📜 Αποσπάσματα ομιλιών πατρός Αθανασίου ⬇️
https://athanasioslogos.blogspot.com/?m=0

__⬇️ Facebook ⬇️__
https://www.facebook.com/groups/1637818926362004/?ref=share

Κατάλογος ομιλιών πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://drive.google.com/file/d/1JmrxaObMVyTA4_pS5yuMaQdoBf8-LwBP/view?usp=drivesdk

†. Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.

Разрушение Ниневии. Сарданапал, последний царь Ассирийский.

†. «Мы знаем из библейской истории, что когда пророк Иона отправился в Ниневию — вы помните, как он не хотел туда идти, — он чувствовал себя очень плохо. А почему?

Как я уже упоминал, у евреев было два царства: Израильское на севере и Иудейское на юге. Термин «иудеи» относится к жителям Южного Царства, а «израильтяне» — к жителям Северного. В то время Северное Царство было захвачено ниневитянами, ассирийцами. Пророк Иона был родом из Северного Царства Израиля, где ниневитяне считались врагами, поэтому он испытывал сильное нежелание отправляться в их город.

Вместо того чтобы повиноваться призыву Божию, Иона решил бежать, сев на корабль, направлявшийся в противоположном направлении, — в Испанию, в Тарсис. Однако, по Божественному вмешательству, разразилась сильная буря. Иона был выброшен за борт, и его проглотила огромная рыба. После этого буря утихла. Через три дня рыба выплюнула его в том месте, откуда он отправился в путь, и таким образом пророк Иона вернулся в исходную точку. Подобно тому, как родители исправляют непослушного ребенка, Бог направил Иону к порученной цели. Что еще было делать? Он пошел в Ниневию.

Он ходил по городу среди жителей и проповедовал: «Через три дня Ниневия будет разрушена. Если вы не покаетесь, Ниневия будет разрушена».

Ниневия, некогда величайший город мира, утопала в пороках, достигших поистине чудовищных размеров. По своему размаху и влиянию его можно было бы сравнить с современным Нью-Йорком. Это был самый густонаселенный и богатый город на земле. После разрушения Ниневии ее место занял Вавилон.

Пророк Иона предсказал неминуемую гибель Ниневии, если жители не покаются. Как вы знаете, ниневитяне откликнулись на его призыв, проявив глубокое раскаяние, выразившееся в строгом посте, который соблюдали даже животные…

Мы хорошо знаем эту часть истории Ниневии. Но что было дальше?

К сожалению, часто бывает так: избежав беды, мы думаем: «Ну вот, все обошлось! Мы спасены, теперь можно снова грешить!» Но важно помнить, что раскаяние и прощение, полученное от Бога, не освобождают нас от ответственности за наши будущие поступки. Если мы снова вернемся к греху, последствия не заставят себя ждать.

Дорогие мои, Ниневия, как и предрекал пророк Иона, все же подверглась разрушению... Ее гибель является историческим прообразом грядущего конца мира.

В Священном Писании мы находим три, а возможно, и четыре, примера апокалиптических событий. Среди них — Всемирный потоп, затем разрушение Содома и Гоморры как буквальный прообраз гибели мира, а также падение Ниневии и уничтожение Вавилона, описанное в книге Откровение… Я мог бы подробно остановиться на каждом из них, но это заняло бы еще около часа, и я не буду вас так долго удерживать.

Сегодня я приведу вам лишь некоторые общие сведения. Ниневия и Вавилон вели между собой ожесточенную борьбу. В конце концов, халдеи, жившие у Персидского залива на юге, объединились с мидянами, пришедшими с севера, и победили Ниневию, которая была разрушена в 612 г. до Р. Х. Она была буквально стерта с лица земли, поэтому когда древнегреческий историк Ксенофонт проходил через эти земли с Киром около 400 г. до Р. Х., он даже не догадывался, что под его ногами скрываются руины некогда величественного города…

Ниневия была предана забвению. Её точное местоположение оставалось загадкой до XVIII века, когда немецкий ученый Карстен предположил, что она находилась недалеко от современного Мосула (Ирак). И лишь в 1820 году археологические раскопки подтвердили его догадку.

Давайте же выясним, что привело к полному исчезновению Ниневии. Обратите внимание! Этот город, который когда-то покаялся и избежал гибели, снова погряз во грехе, причем в таком, который перешел все мыслимые границы.

Существует мнение, что люди всегда совершают грехи. Лгут, воруют, ведут войны и т.п. Наш народ не является исключением: мы всегда вели те или иные войны, будь то наступательного или оборонительного характера. Однако, грехи бывают разными, и это нужно учитывать…

Среди всего многообразия грехов есть те, которые особенно ненавистны Богу... К ним относятся, прежде всего, плотские грехи. Именно из-за них был вселенским потопом уничтожен древний мир, когда люди сделались «плотью» (Быт.6:2). Но даже среди плотских грехов есть те, которые являются для Бога наиболее мерзкими.

Особое неприятие у Него вызывают действия, которые нарушают естественный порядок пола, такие как попытки сменить пол. Это включает в себя ситуации, когда человек, родившийся мужчиной, стремится стать женщиной, а женщина — мужчиной, или когда наблюдается смешение полов.

Мужчины, одевающиеся и ведущие себя как женщины, и женщины, ведущие себя как мужчины, вызывают у Него крайнее отвращение. Мужчины, надевая женскую одежду, меняя прически и перенимая женские манеры, начинают уподобляться женщинам. Подобным образом, женщины, подражая мужчинам в одежде, прическах и поведении, могут стать неотличимы от мужчин. Такое смешение полов особенно мерзко для Бога.

Почему были уничтожены Содом и Гоморра? Прочитайте об этом главу 19 в книге Бытия. Библия объясняет, что причиной их гибели стало развращенное поведение всех мужчин этих городов, независимо от возраста. Подобные пороки, к сожалению, встречаются и в наши дни.

Давайте теперь перейдем к Ниневии. Почему этот город постигло такое разрушение? Причина кроется в его грехах, причем грехах особенно тяжких. Откуда проистекали эти грехи? Как гласит народная мудрость, «рыба гниет с головы». Когда порочен царь, император, правитель народа, его примеру следуют подданные...

Последним царем Ниневии был Сарданапал, чье имя знакомо нам из истории. Я расскажу вам, что пишет о нем Афиней в своей книге «Пир мудрецов»[1] (гл. 12, 528). Плутарх излагает те же самые факты, лишь незначительно меняя формулировки, и Диодор, наряду с другими греческими авторами, подтверждает эту информацию.

Сначала я прочитаю вам отрывок из «Пира мудрецов» Афинея. Каков был Сарданапал, последний царь Ниневии? Вы, вероятно, помните, чем завершилось его царствование: его убили и так далее.

«Он имел женский голос и был накрашен и украшен по-женски». Слово «накрашен» означает, что он использовал такие же косметические средства, как женщины: румяна, пудру, помаду и прочее.

«И среди женщин-наложниц, закинув ногу на ногу, сидел и прял красную пряжу». Некоторые садятся, закинув ногу на ногу, даже в храме. Эта поза является неприличной, никогда так не делайте (я сейчас не буду останавливаться на этом подробно).

«С бровями подведенными». Это значит, что он сбрил свои брови и нанес себе брови карандашом, как делают женщины. Да!

«Женскую одежду носил и имел лицо гладко выбритое». В те времена мужчина, сбривший бороду, считался человеком с сомнительной репутацией, с сомнительной нравственностью. В греческом тексте, чтобы указать на гладкость его лица используется слова «отполированный»[2], то есть его лицо было не просто выбрито, но оно было очень, очень гладким. Кто знает, какие мази и какие кремы он наносил для достижения такого эффекта?

Диодор пишет:

«Он обладал афродизиаческими свойствами, которые привлекали как мужчин, так и женщин». Он жил и как мужчина, и как женщина. На надгробной плите Сарданапала была высечена следующая эпитафия: «Я пил, ел, веселился, зная, что жизнь коротка».

А теперь, скажите мне, пожалуйста, встречается ли в наше время такое же поведение, как у Сарданапала, последнего царя ассирийцев? Да. И если разрушение Ниневии является историческим прообразом, то что будет с нами, когда этот образ жизни распространится?

Дети, давайте будем страшиться погибели и уклоняться от всего, что ведет к ней! Хотите ли вы спастись так же, как Товия, которому отец его, Товит, повелел уйти из Ниневии? Если да, то знайте: Бог, будучи всемогущим, найдет путь избавить вас от греха. Лишь бы только мы стремились хранить Его заповеди. И не поддавались тлетворному духу нашего времени».

[1] гр. «Δειπνοσοφιστής», дословно «сведущий в трапезах»

[2] гр. κατακεκηχυρισμένον

Απόσπασμα απο την 🔸18η🔸 ομιλία στην κατηγορία : " Τωβίτ. (Ὁμιλίες βασισμένες στό βιβλίο τῆς Π. Διαθήκης Τωβίτ). "

► Όλες οι ομιλίες της Κατηγορίας :
" Τωβίτ. (Ὁμιλίες βασισμένες στό βιβλίο τῆς Π. Διαθήκης Τωβίτ). " εδώ ⬇️
https://arnion.gr/index.php/palaia-diauhkh/vivlion-tovit
↕️
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/blog-post_65.html?m=1

🔸Λίστα ομιλιών της σειράς
«Τωβίτ».🔻
https://drive.google.com/file/d/166AkXB4KTCombQrcNKhoNfcD4V22-rlV/view?usp=drivesdk

🔸🎥 Βιντεοσκοπημένες ομιλίες της σειράς «Τωβίτ».🔻
https://youtube.com/playlist?list=PLxBsMI6pr40p_pUFDSx3NhPgxlVFYaVej

🔸📜 Απομαγνητοφωνημενες ομιλίες της σειράς «Τωβίτ».🔻
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%94%B9%CE%A4%CF%89%CE%B2%CE%AF%CF%84.%20%28%E1%BD%89%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%AF%CE%B5%CF%82%20%CE%B2%CE%B1%CF%83%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CF%82%20%CF%83%CF%84%CF%8C%20%CE%B2%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%BF%20%CF%84%E1%BF%86%CF%82%20%CE%A0.%20%CE%94%CE%B9%CE%B1%CE%B8%CE%AE%CE%BA%CE%B7%CF%82%20%CE%A4%CF%89%CE%B2%CE%AF%CF%84%29.?m=1

🔸📜🇬🇷👇Ολόκληρο το απόσπασμα :
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/12/blog-post_31.html?m=1

🔸Перевод «Трость Скорописца» : https://myrophoros.blogspot.com/search/label/%D0%B0%D1%80%D1%85%D0%B8%D0%BC%D0%B0%D0%BD%D0%B4%D1%80%D0%B8%D1%82%20%D0%90%D1%84%D0%B0%D0%BD%D0%B0%D1%81%D0%B8%D0%B9%20%D0%9C%D0%B8%D1%82%D0%B8%D0%BB%D0%B8%D0%BD%D0%B5%D0%BE%D1%81?m=0

🔸💠Πλήρης απομαγνητοφωνημένες σειρές ομιλιών (Βιβλία).
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%92%A0%CE%A0%CE%BB%CE%AE%CF%81%CE%B7%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%B3%CE%BD%CE%B7%CF%84%CE%BF%CF%86%CF%89%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CF%82%20%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%AD%CF%82%20%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CF%8E%CE%BD%20%28%CE%92%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%B1%29.?m=1

🔸Επεξηγηματικό βίντεο Ασπάλαθου.
https://youtu.be/8tNfAHRkTCk

🔸__⬇️Playlist "Ασπάλαθου".⬇️__
https://aspalathos21.blogspot.com/2021/07/blog-post_83.html?m=0

🔸Όλες οι ομιλίες ~4.487~ του μακαριστού πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/4487.html?m=0

🔸📃Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του πατρός Αθανασίου. ⬇️
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=0

🔸📜 Αποσπάσματα ομιλιών πατρός Αθανασίου ⬇️
https://athanasioslogos.blogspot.com/?m=0

🔸__⬇️ Facebook ⬇️__
https://www.facebook.com/groups/1637818926362004/?ref=share

🔸Κατάλογος ομιλιών πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://drive.google.com/file/d/1JmrxaObMVyTA4_pS5yuMaQdoBf8-LwBP/view?usp=drivesdk

†. Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.

Τά δύο θελήματα τοῦ Θεοῦ.

†. Δικαιολογημένα, αγαπητοί μου, ειπώθηκε ότι η παραβολή του ασώτου υιού, που ακούσαμε σήμερα, είναι «εὐαγγέλιον ἐν εὐαγγελίῳ». Γιατί δείχνει τον Θεό και τον άνθρωπο στις σχέσεις των. Αλλά και στις σχέσεις των ανθρώπων μεταξύ των. Όλοι βρίσκομε τον εαυτό μας σε αυτήν την παραβολήν. Έχει πτυχές τόσο λεπτές, της ανθρωπίνης ψυχής, που μπροστά της αποκαλυπτόμεθα. Στα νοήματά της η παραβολή είναι πρωτότυπη. Αλλά και ταυτόχρονα κοινή· που εκφράζει θέσεις της καθημερινότητος. Είναι μία ανατομία της ανθρωπίνης ψυχής· που μόνον ο Κύριος Ιησούς μπορούσε να διαζωγραφίσει με λιτές γραμμές.

Στην παραβολή αυτή, δεν αποκαλύπτεται μόνον η ανθρωπίνη ψυχή. Αλλά και οι ενέργειες του Θεού μέσα εις την Ιστορίαν. Έτσι, στην αγάπη σας, ας πάρομε ένα μικρό τμήμα αυτής της παραβολής, για να το δούμε από πιο κοντά. «Ἄνθρωπός τις εἶχε δύο υἱούς. Καὶ εἶπεν ὁ νεώτερος αὐτῶν τῷ πατρί· πάτερ, δός μοι τὸ ἐπιβάλλον μέρος τῆς οὐσίας. Καὶ διεῖλεν αὐτοῖς τὸν βίον». Λιτά, απλά, από την καθημερινότητα θέμα. «Ένας άνθρωπος είχε δυο γιους. Και είπε ο νεότερος· πατέρα, δος μου εκείνο το μέρος της περιουσίας που μου ανήκει. Και ο πατέρας εμοίρασε την περιουσία». «Διεῖλεν αὐτοῖς τὸν βίον».

    Ο νεότερος υιός ζητά, όπως βλέπομε, το κληρονομικό του μερίδιο. Και ο πατέρας το αποδίδει. Δεν βλέπομε καμία διαμαρτυρία εκ μέρους του πατρός, στην απαίτηση, αυτή, του υιού. Ασφαλώς ο πατέρας θα είπε στον γιο του: «Γιατί, παιδί μου, θέλεις να πάρεις το μερίδιό σου; Είσαι πολύ νέος. Ακόμα δεν έχεις οργανώσει την ζωήν σου. Γιατί θέλεις να φύγεις από το πατρικό σπίτι;». Ασφαλώς θα πρέπει να είπε αυτά ο πατέρας. Αλλά και η συμπεριφορά του νεοτέρου υιού φαίνεται αυταρχική και απαιτητική. Εκείνο το «Δός μοι τὸ ἐπιβάλλον μέρος τῆς οὐσίας». Έτσι σκληρά, μονοκόμματα. «Δος μου εκείνο το οποίο μου ανήκει». Μοιάζει, πράγματι, σκληρό, αγενές και εγωιστικό.  Δεν αναφαίνεται εις την συμπεριφορά του υιού καν η παράκλησις. «Σε παρακαλώ, πατέρα…». Καν ο διάλογος ή η συζήτησις. Και το καταπληκτικόν είναι ότι ο πατέρας προχωρεί σ’ αυτήν την απαίτηση του υιού του, έστω κι αν υπάρχουν αυτές οι προϋποθέσεις, οι συνθήκες οι άσχημες.

     Ήταν όντως αυτό θέλημα του πατέρα; Το ήθελε έτσι ο πατέρας; Ασφαλώς όχι. Τότε γιατί παρεχώρησε την περιουσία του, αν δεν ήθελε να την παραχωρήσει; Αφού δεν θα ήταν θέλημά του. Ναι. Ήταν ένα «θέλημα κατά παραχώρησιν». Δηλαδή σημαίνει ότι «δεν το θέλω εγώ, αλλά υποχωρώ και παραχωρώ εκείνο το οποίον εσύ θέλεις». Αυτό λέγεται «θέλημα κατά παραχώρησιν».

      Έτσι εμφανίζεται ο Θεός, αγαπητοί μου, με δύο θελήματα. Το ένα είναι αυτό, το κατά παραχώρησιν και το άλλο είναι το κατ’ ευδοκίαν. Εκείνο που πράγματι θέλει ο Θεός. Όπως το ίδιο πράγμα εμφανίζεται και εις τους ανθρώπους. Πάρετε την περίπτωση ενός πατέρα, μιας μητέρας: «Εγώ δεν θέλω να το κάνεις αυτό. Εάν, όμως, εσύ επιμένεις, κάνε το. Δεν μπορώ να σε δέσω». Εδώ είναι το κατά παραχώρησιν θέλημα. Το κατ’ ευδοκίαν; «Ναι, παιδί μου, με όλη μου την καρδιά, το θέλω να είναι έτσι».

       Ώστε βλέπει κανείς ότι αυτά τα δύο θελήματα και στον άνθρωπο υπάρχουν. Αλλά και εις τον Θεόν. Και εμφανίζονται αυτά τα δύο θελήματα μέσα στην Ιστορία στους ανθρώπους.

    Τι είναι το «κατ’ ευδοκίαν» θέλημα του Θεού; Εκείνο που πραγματικά θέλει ο Θεός, γιατί αυτό αναπαύει τον Θεό. Στην Βάπτιση, επί παραδείγματι, του Υιού, του Ιησού Χριστού, ακούστηκε η φωνή του ουρανίου Πατρός, να λέγει: «Οὗτός ἐστιν ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός, ἐν ᾧ εὐδόκησα». «Αυτός είναι ο Υιός μου ο αγαπητός εις τον Οποίον έχω Εγώ ευδοκήσει, δηλαδή ευχαριστούμαι, δηλαδή αναπαύομαι». Ό,τι δηλαδή ο Υιός σαν άνθρωπος, πράττει στη Γη, αυτό ευαρεστεί τον Πατέρα και Τον αναπαύει. Και τούτο γιατί ο Υιός πράττει καθ’ υπακοήν ό,τι πράττει. Ό,τι θέλει ο Πατέρας, αυτό κάνει ο Υιός. Γι'αυτό γράφει δια τον Υιόν ο Απόστολος Παύλος: «Ἐταπείνωσεν ἑαυτὸν γενόμενος ὑπήκοος μέχρι θανάτου, θανάτου δὲ σταυροῦ». «Έγινε», λέει, «υπήκοος μέχρι θανάτου, υπάκουος, μέχρι θανάτου. Και τι θανάτου; Σταυρικού θανάτου». Έτσι ο Πατέρας αναπαύεται εις τον Υιόν.

    Όλοι οι δίκαιοι και οι προφήται της Παλαιάς Διαθήκης έμειναν εις αυτό το «κατ’ ευδοκίαν» θέλημα του Θεού. Ό,τι ήθελε ο Θεός, αυτό και έκαναν. Αν κάποια στιγμή  μπορούσαν να εμφανίζουν μία αντίρρηση, δεν ήταν παρά δια λόγους ταπεινοφροσύνης. Θα μπορούσε να λέγει, επί παραδείγματι, ο Μωυσής: «Κύριε, εμένα στέλνεις στην Αίγυπτο, ως αρχηγόν; Εγώ είμαι ανήρ βραδύγλωσσος και ισχνόφωνος. Σε παρακαλώ, στείλε κάποιον άλλον». Ή, αν μπορούσε να λέγει ο Ιερεμίας: «Κύριε, Σε παρακαλώ, εγώ μειράκιον είμαι, μικρό παιδάκι είμαι, νεαρός, πού με στέλνεις;». Κ.ο.κ. «Όχι», λέει, «πήγαινε. Πήγαινε κι Εγώ θα σε βοηθήσω». Όλα αυτά δείχνουν μίαν αντίρρηση, όχι από έλλειψη υπακοής. Αλλά από μια βαθιά αυτογνωσία ότι δεν ήσαν ικανοί για μία τέτοια αποστολή.

      Ακόμη, η Σταύρωσις του Χριστού ήταν στο κατ’ ευδοκίαν θέλημα του Πατρός. Έλεγε εις την Γεσθημανή ο Κύριος: «Πατέρα μου», λέγει, «παρελθέτω τό ποτήριον τοῦτο(«Ποτήρι» θα πει δοκιμασία. Να περάσει αυτή η δοκιμασία από μένα). Πλήν, όχι όπως θέλω εγώ, αλλά όπως θέλεις Εσύ». Κι όταν ο Κύριος ανέρχεται στα Ιεροσόλυμα, τότε, επειδή τους έλεγε δια το επικείμενον πάθος Του, ο Απόστολος Πέτρος τον εμποδίζει και του λέει: «Κύριε, πού πηγαίνεις; Δια να σε φονεύσουν οι Εβραίοι;». Και τότε, επειδή τον εμπόδισε από το θέλημα του Πατρός, ο Κύριος είπε: «Ὓπαγε ὀπίσω μου, σατανᾶ», είπε στον Απόστολο Πέτρο.

       Το σχέδιο του Θεού ήταν ασφαλώς να σωθούν οι άνθρωποι. Και έπρεπε να σωθούν δια της θυσίας του Χριστού. Άρα, λοιπόν, έτσι έπρεπε να γίνει. Αυτό ήτο το θέλημα του Πατρός. «Γιατί ο Θεός», όπως λέει ο Απόστολος Παύλος, «πάντας ἀνθρώπους θέλει σωθῆναι καὶ εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν». «Όλοι θέλει να σωθούν και όλοι θέλουν να έλθουν σε επίγνωση της αληθείας».

    Η δημιουργία του σύμπαντος κόσμου, αλλά και του ανθρώπου, είναι στο κατ’ ευδοκίαν θέλημα του Θεού. Δεν αναγκάζεται ο Θεός από κάποιον, από κάτι, για ό,τι θέλει να πράξει. Ο Θεός είναι ελεύθερος. Και πράττει εκείνο που θέλει να πράξει. Και το πράττει γιατί θέλει να το πράξει. Επιμένω. Αυτό λοιπόν είναι το «κατ’ ευδοκίαν» θέλημα του Θεού. Ο Θεός επεμβαίνει σε ένα πλήθος πράγματα μέσα εις την Ιστορία. Και παρότι μοιάζουν πικρά για μας τους ανθρώπους ή επιτρέψατέ μου να πω, πικρά και στον Θεό, όπως η θυσία του Υιού Του, και δύσκολα και περίεργα, εντούτοις είναι «κατ’ ευδοκίαν» του θελήματος του Θεού.

    Από μια του περιοδεία ο Απόστολος Παύλος… όταν εγύριζε… ή μάλλον ήταν εδώ στην Ελλάδα, πέρασε απέναντι στην Μικρά Ασίαν κ.λπ. εδέχετο έντονη την ώθηση του Αγίου Πνεύματος να πάει στα Ιεροσόλυμα. Ταυτόχρονα το Πνεύμα το Άγιον, τον ειδοποιούσε δια των προφητών, καθ΄ όλο το μήκος του ταξιδίου του και της διαδρομής του, ότι θα περνούσε πολλά δεινά εις τα Ιεροσόλυμα. Και τον παρακαλούσαν: «Μην πας, Παύλε, εις τα Ιεροσόλυμα». «Να το Πνεύμα το Άγιον τι λέγει: Όχι, πρέπει να πάω. Ναι, το Πνεύμα το Άγιον με ειδοποιεί ότι θα περάσω δεινά, πλην όμως το Πνεύμα το Άγιον με ωθεί να πάω εις τα Ιεροσόλυμα». Έτσι και έγινε. Έτσι ο Παύλος είχε ειρήνη μέσα στην ψυχή του, γιατί ήταν κάτω από την ευδοκία του Θεού, κάτω από το θέλημα το «κατ’ ευδοκίαν» του Θεού.

       Κατ΄ευδοκίαν το θέλημα του Θεού είναι ακόμη να βρεθεί και εις την έρημον ο Ιησούς. Μάλιστα διαβάζομε το εξής στο κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον. Μία περίεργη φράση. «Τότε ὁ Ἰησοῦς ἀνήχθη (:οδηγήθηκε) εἰς τὴν ἔρημον –Πότε; Μετά την Βάπτισιν-  ὑπὸ τοῦ Πνεύματος (:οδηγήθηκε υπό του Αγίου Πνεύματος!) πειρασθῆναι ὑπὸ τοῦ διαβόλου (: για να μπει στη δοκιμασία του σατανά)». Σας κάνει εντύπωση αυτό; Αυτό ήταν θέλημα του Θεού; Και το Πνεύμα το Άγιον ωθεί, σπρώχνει τον άνθρωπον Ιησούν, την ανθρωπίνη Του φύση, εννοείται, εις το να πάει εις την έρημον; Και να μπει στη δοκιμασία του σατανά; Ναι. Σαφώς το λέγει το ιερόν κείμενον, όπως σας το διάβασα.

    Ακόμα και η επιστροφή, αγαπητοί μου, του ασώτου υιού, που είχαμε σήμερα την παραβολή που μας είπε ο Κύρος, βρίσκεται, βεβαίως βρίσκεται στο κατ’ ευδοκίαν θέλημα του Θεού. Γιατί; Γιατί ο Θεός Πατέρας χαίρεται να γυρίζουν τα παιδιά Του πίσω. Αντίθετα η αναχώρησις του υιού ήταν στο «κατά παραχώρησιν» θέλημα του Θεού.

      Αλλά τι είναι το «κατά παραχώρησιν» θέλημα του Θεού τώρα; Είναι εκείνο που ο Θεός δεν θέλει, αλλά το παραχωρεί, το αφήνει. Γι'αυτό, το κατά παραχώρησιν θέλημα του Θεού, συνδέεται πάντοτε με την ελευθερία. Πάντοτε. Ο κόσμος, όπως ζει, όπως κινείται, όπως πολιτεύεται, όπως υπάρχει, με ό,τι συμβαίνει πάνω στον φλοιόν της Γης μέσα στην Ιστορία, είναι θέλημα του Πατρός; Προφανώς όχι. Τότε γιατί αφήνει να κινούνται οι άνθρωποι όπως κινούνται; Διότι είναι το κατά παραχώρησιν θέλημα του Θεού. Ακούμε συχνά τους ανθρώπους να λένε μικρόψυχα αλλά και από άγνοια: «Γιατί ο Θεός δεν τους τιμωρεί αυτούς, εκείνους; Γιατί ανέχεται ο Θεός αυτό, εκείνο; Γιατί ανέχεται το ένα τρίτο της Γης να πεινάει, να αρρωσταίνει και να πεθαίνει; Γιατί; Γιατί;». Γιατί ο Θεός παραχωρεί. Δεν είναι όμως υπεύθυνος ο Θεός για όλα αυτά τα πράγματα. Δια το ηθικόν κακόν και δια το φυσικόν κακόν, πλημμύρες, ακαταστασίες πάνω στον πλανήτη μας κ.λπ.,αποτέλεσμα του ηθικού κακού, αυτά τα αφήνει στη δικαιοδοσία του ανθρώπου, στη δικαιοδοσία της Ιστορίας.

    Έτσι, ο νεότερος υιός πρέπει να επέμενε σ’ αυτό που ζητούσε. Κι ο Θεός του το δίδει. «Παρ’ το, παιδί μου». Αλλά το παραχωρεί ο Θεός. Ναι. Διασώζεται η ελευθερία. Αλλά αυτό όμως θα ήτο ανευλόγητον. Γι'αυτό ακριβώς ο υιός κατεστράφη. Επήγε έζησε μακριά ασώτως, κατεστράφη! Έλαβε πείρα αυτής της παραχωρήσεως.

      Στο σημείο αυτό θα πρέπει να αναθεωρήσουμε την έννοια της ελευθερίας που έχομε, γιατί, όπως την εννοούμε –πολύ θα παρακαλέσω να προσέξομε σε αυτό- όπως την εννοούμε, θα έπρεπε ο άνθρωπος να ευτυχεί μακράν του Θεού. «Θεέ μου, δεν Σε θέλω. Ζω μακριά Σου. Γιατί θα πρέπει να με τιμωρήσεις; Γιατί θα πρέπει να ετοιμάζεις για μένα κόλαση; Δεν είμαι ελεύθερος;». Ε, λοιπόν, αγαπητοί, πρέπει να αλλάξομε αντίληψη περί ελευθερίας. Διότι ελευθερία δεν είναι να κάνω ό,τι θέλω, αλλά ότι μπορώ να κάνω ό,τι θέλω. Είναι δύο διαφορετικά πράγματα. Μπορώ να κάνω ό,τι θέλω· αλλά..., όπως λέει ο Απόστολος Παύλος, «πάντα μοι ἔξεστιν –το λέει κατ’ επανάληψιν ο Απόστολος Παύλος- (:όλα μου επιτρέπονται. Να σταυρώσω και τον Θεόν μου!), ἀλλ᾿ οὐ πάντα συμφέρει (:αλλά δεν συμφέρουν όλα)». Μου επιτρέπεται να ρίξω τον εαυτόν μου σε ένα πηγάδι μέσα, στο ποτάμι να πνιγώ. Μπορώ. Δεν μπορώ; Αλλά δεν με συμφέρει. Μου επιτρέπεται να κάψω τα χρήματά μου όλα στη φωτιά. Ναι. Αλλά δεν με συμφέρει. Κ.ο.κ.

     Ώστε, λοιπόν, η έννοια της ελευθερίας είναι ότι μπορώ. Και δεν είναι θέμα επιλογής ανάμεσα στο καλό και στο κακό. Μπορώ να διαλέξω το κακό, αλλά δεν κλήθηκα να διαλέξω το καλό ή το κακό. Γιατί αν ο μικρός υιός της παραβολής είχε την ελευθερία να διαλέξει, διάλεξε. Δεν τον συνέφερε. Άρα, λοιπόν, δεν έπρεπε να κάνει επιλογή ανάμεσα στα δύο, κοντά στον πατέρα, μακριά από τον πατέρα. Γιατί απλούστατα, μακριά από τον πατέρα δεν συνέφερε.

     Και για να εδραιώσομε, αγαπητοί μου, αυτήν την θέση, ότι είμαι εγώ ο άνθρωπος ελεύθερος, αλλά δεν με συμφέρει να κάνω του κεφαλιού μου και συνεπώς πρέπει να αλλάξω, το είπα 2-3 φορές, την αντίληψη περί ελευθερίας, γι'αυτό επιτρέψατέ μου να πάρομε δυο τρία σημεία από την ιστορία του λαού του Θεού, δηλαδή τους Ισραηλίτας.

     Αυτή πρώτα πρώτα η ιστορία των Πρωτοπλάστων, αυτή το δείχνει αυτό. Μπορούσαν να αρνηθούν την εντολή του Θεού. Πετάχτηκαν έξω από τον Παράδεισον. Το ίδιο και ο Κάιν. Σκυθρώπασε από την ευμενή θυσία του αδελφού του. Του λέγει ο Θεός: «Γιατί σκυθρώπασες; Γιατί πέσαν τα μούτρα σου; Στο χέρι σου είναι να διορθώσεις το πράγμα. Διότι μου προσέφερες θυσίαν, όχι το σιτάρι σου, αλλά τα σκύβαλα. Και η διάθεσή σου δεν ήτο καλή απέναντί μου. Δεν έγινε δεκτή η θυσία σου. Διόρθωσέ το αυτό· στο χέρι σου είναι». Έτσι λέει. «Στο χέρι σου είναι να το διορθώσεις». Αντ’ αυτού, τι έκανε ο Κάιν; Εφόνευσε τον αδελφό του. Από ζηλοτυπία. Τι δείχνει αυτό, αγαπητοί μου; Ελεύθερος ήτο να κάνει ό,τι θέλει, αλλά προτίμησε το κακό.

       Ο Αβραάμ, διαβάζομε στην ιστορία του, κατήλθε στην Αίγυπτο χωρίς να ερωτήσει τον Θεόν. «Κύριε, να πάω στην Αίγυπτο;». Χωρίς, λοιπόν, να ρωτήσει τον Θεόν, ερήμην του Θεού, τότε εκινδύνευσε· πολύ εκινδύνευσε και η ζωή του ακόμη. Και η τιμή της γυναικός του, της Σάρρας.

     Αργότερα, ο Ιακώβ, ο εγγονός του, όταν έστειλε μήνυμα ο γιος του, ο Ιωσήφ, ότι είναι αντιβασιλιάς της Αιγύπτου και να κατέβη εις την Αίγυπτον, φοβήθηκε ο Ιακώβ. Επειδή θυμόταν το πάθημα του παππού του, Αβραάμ, και δεν ήθελε να πάει. Και τότε ο Θεός του είπε: «Πήγαινε στην Αίγυπτο». Βλέπετε ότι ήταν κατ’ ευδοκίαν του θελήματος του Θεού για τον Ιακώβ. Δεν ήτο, όμως, δια τον Αβραάμ.

        Ο Ιωνάς... Του λέγει ο Θεός: «Πήγαινε στη Νινευί να κηρύξεις κήρυγμα μετανοίας». Εκείνος είχε μέσα του κάτι τοποθετήσεις κάπως εθνικιστικές. Είχε δίκαιο. Διότι εχθροί των Εβραίων ήσαν οι Ασσύριοι. Είχε δίκαιο. Και λέει: «Άντε τώρα, θα πάω εγώ να κηρύξω μετάνοια εις τους Ασσυρίους, στους εχθρούς μας; Όχι». Πήρε πλοίο με αντίθετη κατεύθυνση· προς Θαρσίς ,πόλις της Ισπανίας. Στον δρόμο, τον άρπαξε ο Θεός. «Έλα εδώ», του λέει. «Πού πας; Πού σου είπα να πας;». Έγινε φουρτούνα. Πετάχτηκε στη θάλασσα. Τον έφαγε εκείνο το ψάρι. Τον κατάπιε. Δεν τον έφαγε. Όλη αυτή η περιπέτεια, γιατί; Γιατί ο Ιωνάς για μια στιγμή στάθηκε στο θέλημα το δικό του και όχι στο θέλημα του Θεού, το κατ’ ευδοκίαν.

      Αλλά το εκτυπώτερον παράδειγμα είναι το εξής. Όταν ο λαός βρέθηκε εις την έρημον της Αραβίας, έτρωγε το μάννα. Ήταν μία τροφή καταπληκτική. Λέει η «Σοφία Σολομώντος» ότι η πρώτη γεύσις ήταν σαν τηγανίτα μέσα σε μέλι. Όμως λέει τούτο: Ότι όποιος επιθυμούσε κάτι, φερειπείν να έτρωγε μία μπριζόλα, όταν έτρωγε το μάννα, είχε το αίσθημα ότι τρώει μπριζόλα. Και οτιδήποτε άλλη τροφή θα επιθυμούσε. Έτσι μας πληροφορεί η Γραφή, αγαπητοί. Τότε ο λαός, κάποιοι, ζήτησαν κρέας. Και άρχισαν να κλαίνε σαν μωρά παιδιά. Βλέπετε ένα μωρό παιδί πώς κλαίει. «Θέλω, θέλω, θέλω, θέλω...». Κι άρχισαν να κλαίνε. Εγόγγυσαν κατά του Θεού. Εγόγγυσαν κατά του Μωυσέως. «Τρώγαμε ψάρια, κρέατα εις την Αίγυπτον. Τι μας έφερες εδώ; Να πεθάνομε από την πείνα;».

     Τότε άκουσε ο Θεός και λέει: «Θα τους στείλω κρέας. Τόσο πολύ, που θα βγαίνει από τους μυκτήρες των! Θα βγαίνει από την μύτη τους». Αυτό δε έχει και μεταφορική σημασία. Ότι θα έβγαινε από την μύτη τους. Φοβερή ορτυγομήτρα. Έφαγαν, έφαγαν, έφαγαν… Πάστωσαν. Δεν ήταν καλά παστωμένα αυτά τα πουλιά, όταν τα πάστωσαν με νίτρο και αλάτι. Έπαθαν χολέρα και πέθαιναν πολλοί. Και ονομάστηκαν μάλιστα οι τάφοι αυτοί «οι τάφοι των επιθυμιών»· που δημιούργησε αυτήν την κατάσταση η επιθυμία. Να μην μείνουν σε εκείνο που ο Θεός ήθελε. Γιατί; Γιατί ο Θεός ήθελε να παιδαγωγήσει τον λαό του και να τον οδηγήσει παιδαγωγημένον εις την γη της Επαγγελίας, όπου έρρεε μέλι και γάλα.

    Έτσι βλέπομε ότι ο Θεός παραχωρεί. Όταν ο άνθρωπος δεχθεί το κατά παραχώρησιν θέλημα του Θεού, προσέξτε, τότε δεν έχει ειρήνη· απανωτά δυστυχήματα. Δεν έχει δηλαδή καν την ευλογία του Θεού. Πέφτει στην αποτυχία και διατρέχει πολλάκις και τον έσχατον κίνδυνον. Εκεί τώρα έρχεται η τιμωρία του Θεού. Προσέξτε ένα πολύ σπουδαίο σημείο· που άλλοτε αυτή η τιμωρία του Θεού είναι παιδαγωγική και άλλοτε καταδικαστική. Γνωρίσματα αυτής της παιδαγωγικής τιμωρίας του Θεού είναι... «Α», αυτό που λέει ο λαός μας: «Το πάθημα μάθημα. Άστονε τον υιόν μου τον νεότερον», θα είπε ο πατέρας. «Εκεί, να πάρει το μάθημά του». Αλλά τι έγινε; Ήλθε η θλίψις στον νεότερο υιόν. Ήλθε η κατάνυξη, ήλθε η μετάνοια, ήλθε η γλυκιά ελπίδα. «Εδώ οι μίσθιοι του πατρός μου χορταίνουν ψωμί. Γιατί να μη γυρίσω πίσω, τουλάχιστον να χορταίνω εγώ ψωμί;».

       Αντίθετα, γνωρίσματα της καταδικαστικής τιμωρίας, ξέρετε ποια είναι; Ο θυμός, η οργή, η αμετανοησία και η απελπισία. Τα ζούμε αυτά τα δυο. Ο Θεός μας τιμωρεί παιδαγωγικά ή καταδικαστικά; Ο νεότερος υιός της παραβολής έτυχε αυτής της παιδαγωγικής τιμωρίας, γιατί μετενόησε, γιατί κατενύγη, γιατί επέστρεψε με ελπίδα.

       Αγαπητοί, δυο είναι τα θελήματα του Θεού. Το κατ’ ευδοκίαν και το κατά παραχώρησιν. Ποτέ μη ζητούμε επίμονα από τον Θεόν να γίνει το δικό μας το θέλημα. Όταν το δικό μας το θέλημα είναι αντίθετο στο θέλημα του Θεού. Ο Κύριος θα μας δώσει αυτό που Του ζητάμε επίμονα, αλλά θα μας βγει ξινό. Θα μας βγει από την μύτη. Και ο κίνδυνος να υποστούμε ακόμη και την καταδικαστική τιμωρία· που σημαίνει αμετανοησία, φεύγομε από τον κόσμον αυτόν αμετανόητοι. Ενώ το κατ’ ευδοκίαν θέλημα του Θεού, έχει όλη την ευλογία του Θεού. Γι'αυτό στην προσευχή μας να ζητάμε εκείνο που θέλει ο Θεός, όσο πικρό κι αν είναι. «Κύριε, αυτό σκέπτομαι. Το θέλεις; Εάν το θέλεις, ευόδωσε. Εάν δεν το θέλεις, εμπόδισε». Βλέπομε ανθρώπους γύρω μας που φεύγουν από τον Θεό, γιατί; Γιατί έτσι το θέλουν. Άλλοι επιστρέφουν και άλλοι οριστικά χάνονται. Και αν είχαμε, αγαπητοί μου, δύο ψυχές και χάναμε την μία, θα είχαμε τουλάχιστον την άλλη. Ο άσωτος υιός γύρισε. Εμείς θα γυρίσομε;

🔸630η🔸ομιλία στην κατηγορία : " Ὁμιλίαι Κυριακῶν ".

► Όλες οι ομιλίες της Κατηγορίας :
" Ὁμιλίαι Κυριακῶν " εδώ ⬇️
https://arnion.gr/index.php/diafora-uemata/omiliai-kyriakvn
↕️
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/blog-post_25.html?m=1

🔸Λίστα ομιλιών της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».🔻
https://drive.google.com/file/d/1EiDp29JkRk7OQUNh2N_NVeJL2TTZ-FsY/view?usp=drivesdk

🎥 Βιντεοσκοπημένες ομιλίες της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».🔻
https://youtube.com/playlist?list=PLxBsMI6pr40ru7w20Jp2hDAJjA7k7mq_z

🔸📜 Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».🔻
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%94%B9%E1%BD%89%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%AF%CE%B1%CE%B9%20%CE%9A%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BA%E1%BF%B6%CE%BD.?m=1

🔸Απομαγνητοφώνηση ομιλίας δια χειρός του αξιοτίμου κ. Αθανασίου Κ.

🔸Ψηφιοποίηση και επιμέλεια κειμένου : Ελένη Λιναρδάκη, φιλόλογος.

💠Πλήρης απομαγνητοφωνημένες σειρές ομιλιών (Βιβλία).
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%92%A0%CE%A0%CE%BB%CE%AE%CF%81%CE%B7%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%B3%CE%BD%CE%B7%CF%84%CE%BF%CF%86%CF%89%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CF%82%20%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%AD%CF%82%20%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CF%8E%CE%BD%20%28%CE%92%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%B1%29.?m=1

🔸Επεξηγηματικό βίντεο Ασπάλαθου.
https://youtu.be/8tNfAHRkTCk

__⬇️Playlist "Ασπάλαθου".⬇️__
https://aspalathos21.blogspot.com/2021/07/blog-post_83.html?m=0

Όλες οι ομιλίες ~4.487~ του μακαριστού πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/4487.html?m=0

📃Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του πατρός Αθανασίου. ⬇️
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=0

📜 Αποσπάσματα ομιλιών πατρός Αθανασίου ⬇️
https://athanasioslogos.blogspot.com/?m=0

__⬇️ Facebook ⬇️__
https://www.facebook.com/groups/1637818926362004/?ref=share

Κατάλογος ομιλιών πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://drive.google.com/file/d/1JmrxaObMVyTA4_pS5yuMaQdoBf8-LwBP/view?usp=drivesdk

†. Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.

Ὁ Σκανδαλισμός.

†.  Σήμερα, αγαπητοί μου, Κυριακή της Απόκρεω, η Εκκλησία μας πολύ σοφά έθεσε αποστολική περικοπή την προτροπήν του Αποστόλου Παύλου που λέγει: «Οὔτε γὰρ ἐὰν φάγωμεν περισσεύωμεν, οὔτε ἐὰν μὴ φάγωμεν ὑστερούμεθα. Διόπερ εἰ βρῶμα σκανδαλίζει τὸν ἀδελφόν μου, οὐ μὴ φάγω κρέα εἰς τὸν αἰῶνα, ἵνα μὴ τὸν ἀδελφόν μου σκανδαλίσω».

      Βέβαια, αυτά τα λόγια που γράφει, αγαπητοί μου, ο απόστολος Παύλος εις την Α΄ προς Κορινθίους επιστολήν του έχουν ένα ιστορικό προηγούμενο· που αναφέρεται στα ειδωλόθυτα. «Εἰδωλόθυτον» είναι εκείνο το κρέας ή και όχι κρέας, μπορεί να είναι και καρπός, που εθυσιάστηκε εις τους θεούς, τους ψεύτικους θεούς.

     Το πράγμα ήταν αρχικά αδιάφορο. Αφού υπήρχε η γνώσις ότι δεν υπάρχουν άλλοι θεοί. Και συνεπώς τι σήμαινε η θυσία των κρεάτων σ’ αυτούς που …δεν υπάρχουν; Και συνεπώς δεν θα υπήρχε περίπτωσις μολύνσεως. Δηλαδή να φάει κανείς ειδωλόθυτον και να μολυνθεί· πνευματικά να μολυνθεί, ότι έφαγε κρέας που θυσιάστηκε εις τους θεούς. Αφού δεν υπάρχουν θεοί. Σας είπα, αρχικά δεν υπήρχε θέμα. Σιγά σιγά όμως υπήρξε θέμα. Δεν είχαν όλοι την πνευματικήν ωριμότητα να κάνουν αυτήν την σκέψη, ότι δεν υπάρχουν θεοί ψεύτικοι. Και διατηρούσαν την αίσθηση κάποιοι ότι μπορεί να υπάρχουν θεοί: «Πού το ξέρεις;». Ενώ, αυτούς που λάτρευαν πρωτύτερα, ενώ έγιναν Χριστιανοί, όμως έβαζαν κι ένα ερωτηματικό: «Κι αν υπάρχουν κι άλλοι θεοί;».

    Και συνεπώς το πράγμα άρχισε να παίρνει άσχημες διαστάσεις. Αυτό μπορούσε να τους κάνει να διολισθήσουν ξανά εις την ειδωλολατρίαν, που προηγούμενα, βεβαίως, την είχαν εγκαταλείψει. Για τον Παύλο, το θέμα είναι αδιάφορον. Δεν έχει καμία αξία. Καμία σημασία δεν έχει. Επίστεψες εις τον αληθινόν Θεόν; Όλα καθαρά. Ουδέν μολυσμένον. «Ὅλα καθαρὰ τοῖς καθαροῖς». Μάλιστα ο Απόστολος Παύλος σοφότατα λέγει το εξής: «διότι δεν είναι το αν είναι καθαρά όλα, αλλά η συνείδησις του αλλουνού πού βρίσκεται». Διότι μπορεί ο άλλος να σκανδαλιστεί. Γι'αυτό λέγει κάτι, αυτό το πολύ σοφό: Εάν καθίσεις σε ένα τραπέζι να φας, φάε αδιακρίτως. Μη ρωτήσεις: «Άραγε αυτό θυσιάστηκε στα είδωλα; Ή όχι;».Τίποτα. Κάτσε φάε. Αν σου πει ο πλαϊνός σου: «Ξέρεις, αυτό το κρέας έχει θυσιαστεί εις τους θεούς». Τότε μην το φας. Για να μην τον σκανδαλίσεις. Επειδή είναι ανώριμος να καταλάβει μερικά πράγματα. Προσέξτε εδώ. Δεν πρόκειται περί υποκρισίας. Τρώγω γιατί δεν μου λέει κανείς, τώρα δεν τρώγω γιατί μου το είπαν. Όχι, προς Θεού. Όπως ακριβώς κάποιος με επισκέπτεται, αν το θέλετε, και η επίσκεψή του βεβαίως με ενοχλεί. Και δεν θα του πω: «Ξέρεις, με ενοχλείς, άντε φύγε». Αλλά θα ποιήσω την ανάγκην φιλοτιμίαν, θα πιέσω τον εαυτό μου και θα είμαι ευγενής απέναντί του. Δεν θα του πω να φύγει. Καταλάβατε ότι… μη λέμε με πολλή ευκολία μία ενέργειά μας ότι είναι υποκρισία. Δεν είναι σωστό. Αυτό ήταν το ιστορικόν πλαίσιο του όλου θέματος.

     Γι'αυτό λέει ο Απόστολος Παύλος: «Να μη φάω κρέας εις τον αιώνα, προκειμένου να σκανδαλίσω τον αδελφόν μου». Άρα μια ελευθέρα χρήση των ειδωλοθύτων από εκείνους που είχαν μίαν πνευματικήν ωριμότητα μπορούσε να σταθεί σκάνδαλο σ’ αυτούς που δεν είχαν ωριμότητα. Γι'αυτό γράφει: «Βλέπετε δὲ μήπως ἡ ἐξουσία ὑμῶν αὕτη πρόσκομμα γένηται τοῖς ἀσθενοῦσιν». «Προσέξτε», λέει, «αυτή η εξουσία μας, να φάμε, δεν υπάρχει θέμα, μήπως γίνει πρόσκομμα, σκάνδαλο, εις εκείνους οι οποίοι έχουν ανώριμη προσωπικότητα, δηλαδή ασθενούν». Όχι ασθενούν σωματικά. Δηλαδή η πίστις των δεν είναι σίγουρη.

     Βέβαια, σας είπα, αφορμή στάθηκαν τα ειδωλόθυτα. Αφορμή. Σε ένα πολύ μεγάλο θέμα, που λέγεται σκανδαλισμός. Αυτό το θέμα, αγαπητοί μου, στην αγάπη σας σήμερα θα προσπαθήσουμε να το δούμε. Το θέμα του σκανδαλισμού.

    Τι είναι ο σκανδαλισμός; Ο Απόστολος Παύλος χρησιμοποιεί δύο όρους. Τον όρον «πρόσκομμα», από το προσκόπτω. Και τον όρον «σκάνδαλον». Αυτά τα δύο χρησιμοποιεί. Τι σημαίνει, όμως, σκανδαλισμός; Είναι το αποτέλεσμα του σκανδάλου. Το σκάνδαλο είναι το ξυλάκι εκείνο που κρατά ανοιχτά μια παγίδα, που όταν το ακουμπήσει κάποιος, πέφτει η παγίδα. Ξέρετε τα παιδιά το κάνουν αυτό στην ύπαιθρο. Έχουνε μία πλάκα, σκάβουν ένα λακκάκι, βάζουνε μία πλάκα, την στερεώνουνε με ένα ξυλάκι και εδώ από κάτω έχουνε… λίγο σταράκι, ας πούμε, για να πιάσουν ένα πουλάκι. Είτε το πουλάκι θα είναι απρόσεκτο και θα σπρώξει το ξυλάκι και θα πέσει η πλάκα, είτε παραμονεύει το παιδί με έναν σπάγγο από κάπως μακριά και μόλις δει ένα πουλάκι να πάει εκεί, τραβάει το ξυλάκι, πέφτει η πλάκα. Κατά λέξη, αυτό θα πει σκάνδαλο και σκανδαλισμός. Είναι ο πάσσαλος ακόμη, αν θέλετε, ή το παλούκι εκείνο που προσκόπτει ή σκοντάφτει κάποιος. Είναι ένα παλούκι, δεν το βλέπει και σκοντάφτει. Αυτό λέγεται «σκανδαλίζομαι». Από το σκάνδαλο που ήταν στον δρόμο μου, στο περπάτημά μου και δεν το είδα να το αποφύγω.

       Έτσι μεταφορικά, μεταφορικά σημαίνει εμπόδιο σε θέματα πίστεως ή σε θέματα ηθικής. Λέγει ο Ιερός Χρυσόστομος: «Τὰ κωλύματα τῆς ὀρθῆς ὁδοῦ». Τι είναι σκάνδαλο; Τι είναι τα σκάνδαλα; Τα εμπόδια, τα κωλύματα, το να βαδίσεις σωστά στον δρόμο σου, «τῆς ὀρθῆς ὁδοῦ». Κι ο Μέγας Βασίλειος λέγει: «Πᾶν τὸ κωλῦον τῇ ἐντολῇ τοῦ Θεοῦ ὑπακούειν». «Καθετί που εμποδίζει να υπακούσει κανείς εις την εντολήν του Θεού. Και να μην το κάνει». Για να υπενθυμίσει ο Παύλος: «Καλὸν τὸ μὴ φαγεῖν κρέα (:Καλό είναι να μην φάει κανείς κρέας), μηδὲ πιεῖν οἶνον μηδὲ ἐν ᾧ (:εν τω οποίω κρέατι, δηλαδή)  ὁ ἀδελφός σου προσκόπτει (:ο αδελφός σου ο Χριστιανός σκοντάφτει) ἢ σκανδαλίζεται ἢ ἀσθενεῖ». Δηλαδή δεν έχει ώριμη προσωπικότητα, δεν έχει πλήρη θεολογική κατάρτιση και γνώση κ.ο.κ.

     Και για να πάρομε, αν το θέλετε, ένα αισθητόν παράδειγμα. Τώρα μπαίνομε στη Σαρακοστή. Ένας ιερεύς –πόσες φορές μου έχει ειπωθεί αυτό- μπαίνει σε ένα εστιατόριο και ζητάει να φάει κρέας. Είναι Σαρακοστή. Μεγάλη Σαρακοστή. Και ζητάει από τον σερβιτόρο να φάει κρέας. Κάποιος τον βλέπει. Σκανδαλίζεται. Δηλαδή μπαίνει εμπόδιο στον δρόμο της πίστεως. Και εφεξής δεν πηγαίνει στην Εκκλησία. Ή ακόμη αρνείται και αυτήν την χριστιανικήν πίστιν. Εάν οι παπάδες κάνουν έτσι κι έτσι… εγώ; Και δεν πάει στην Εκκλησία. Αρχίζει να ξεφτάει δε η πίστις του.

    Ή ακόμη η ασυνέπεια ενός πιστού μπορεί να σκανδαλίσει. Είναι εκείνο που λένε: «Σεις που κάνετε τους μεγάλους σταυρούς…». Δεν κάνομε μεγάλους σταυρούς. Κάνομε σωστούς σταυρούς. Γιατί σεις, που μας ειρωνεύεστε, κάνετε σταυρό μαντολίνο. Ο σταυρός όπως τον κάνεις, σαν να παίζεις μαντολίνο. Και κατηγορείς εμένα γιατί κάνω σωστό τον σταυρό μου; Εν τοιαύτη περιπτώσει, σκανδαλίζεται ο άλλος. Απ’ αυτό; Ναι, ενίοτε. Φταίω εγώ; Όχι. Πότε φταίω εγώ; Όταν είμαι ασυνεπής στην πνευματική ζωή.

       Ωστόσο, λέει ο Θεός, είναι στην Παλαιά Διαθήκη, χρησιμοποιείται και από την Καινή Διαθήκη: «Δι’ ὑμῶν βλασφημεῖται τὸ ὄνομά μου ἐν τοῖς ἔθνεσι». «Εξαιτίας σας, δηλαδή εσείς οι Εβραίοι, που έχετε ασυνέπεια, βλασφημείται το Όνομά μου», λέει ο Θεός, «εις τους γύρω εθνικούς και ειδωλολάτρας».

    Ο σκανδαλισμός είναι το αποτέλεσμα, όπως είπαμε, του σκανδάλου. Ο σκανδαλισμός μπορεί να γίνει είτε σαν ενέργεια κάποιου που προκαλεί, είτε σαν ενέργεια κάποιου που προκαλείται. Ο προκαλών και ο προκαλούμενος. Και πρώτα, πώς μπορεί κανείς να προκαλεί; Ουουου…, μεγάλο το ρεπερτόριον του θέματος… Σε θέματα πίστεως, όταν αποτρέπει από την πίστη χρησιμοποιώντας ή έωλα επιχειρήματα, όμως ισχυρά για τους ασθενείς ή ειρωνεύεται. «Α, πας στην Εκκλησία; Και ποιος είναι ο Ιησούς Χριστός;». Σε θέματα πίστεως, όταν ο άλλος ειρωνεύεται, κοροϊδεύει, εμποδίζει. Όταν ακόμη, ασεβεί. Και μάλιστα αν κατέχει και κάποια υψηλή, κοινωνική θέση. Όπως διοικητική ή εκπαιδευτική. Όταν ακόμα, με τον τρόπο που ζει, επηρεάζει τους απλουστέρους, τους απλούς ανθρώπους να τον μιμούνται σε αθέμιτα έργα: «Είδες αυτό; Και είναι αξιωματούχος κοινωνικά. Είδες τι κάνει; Γιατί να μην το κάνω εγώ;».

      Αυτοί που σκανδαλίζουν έχουν βαρυτάτη ευθύνη έναντι του Θεού και των ανθρώπων. Λέγει στην προς Ρωμαίους ο Απόστολος: «Ὁ διδάσκων ἕτερον σεαυτὸν οὐ διδάσκει; (: Συ που διδάσκεις τον άλλον, τον εαυτόν σου δεν τον διδάσκεις;). Ὁ κηρύσσων μὴ κλέπτειν, κλέπτεις; (:Συ που κηρύσσεις να μην κλέπτει κανείς, εσύ είσαι κλέφτης;). Ὁ λέγων μὴ μοιχεύειν, μοιχεύεις; (:Συ που λες να μην μοιχεύει κανείς, εσύ είσαι μοιχός;). Ὁ βδελυσσόμενος τὰ εἴδωλα ἱεροσυλεῖς;».

       Ένας εκπαιδευτικός, αγαπητοί μου, έχει βαρυτάτη ευθύνη· δάσκαλος, καθηγητής, από την κατωτάτην εκπαίδευσιν, από την Α΄ Δημοτικού μέχρι το Πανεπιστήμιο, όταν σκανδαλίζει τους μαθητάς του ή τους φοιτητάς του, σε θέματα πίστεως. Και μάλιστα για το Θεανθρώπινον πρόσωπον του Χριστού. Ξέρετε τι λέγεται; Ο Θεός να φυλάει. Δεν θέλω να πω κανένα παράδειγμα, γιατί δεν θέλω να πλήξω τα αυτιά σας. Και γιατί πολλές φορές, άμα ακούσομε κάτι, σαν βδέλλα κολλάει. Ξέρετε, είναι κάτι φυτά, κάτι αγκαθιές είναι, όταν μπούμε μέσα σε αυτά τα φυτά, εκεί που περπατάμε, εμείς τα λέμε τσιμπούρια, δεν είναι τσιμπούρια, κολλάν επάνω στο παντελόνι σου, στο φουστάνι σου και δεν μπορείς να τα βγάλεις. Έτσι κολλάν αυτές οι ιδέες, άμα ακούσομε από ανθρώπους που βλάσφημα στρέφονται εναντίον του προσώπου του Ιησού Χριστού.

    Θέλετε ένα παράδειγμα; Όποιος διάβασε, φερειπείν, Καζαντζάκη, να του έχει κολλήσει σαν στρείδι στο μυαλό, ό,τι έχει πει ο Καζαντζάκης εναντίον του Ιησού Χριστού. Να ‘το. Βλέπετε πώς κολλάν αυτά; Και δυστυχώς ρυθμίζουν την παρακάτω ζωή μας, την ζωή των μαθητών. Μεγαλώνουν και μένουν με ελλιπή ή και καθόλου ακόμη, αν το θέλετε, πίστιν. Και βάζουνε, σαν να χάθηκαν οι λογοτέχναι της εποχής μας, της Ιστορίας μας, της Ελλάδος, και βάζουν οι καθηγητές στα σχολειά, οπωσδήποτε να γίνουν εργασίες επάνω στον Καζαντζάκη.  Γιατί; Γιατί είναι της μόδας. Γιατί; Γιατί υπάρχει αθεΐα και απιστία. Όπως εκείνον τον κάποιον άλλον, ας μην πω το όνομά του, κι εκεί επιμένουν, να κάνουν οι μαθηταί εργασίες, φιλολογικές εργασίες· αυτός ήταν ομοφυλόφιλος. Γιατί είναι της μόδας η ομοφυλοφιλία.

     Λέγει ο Κύριος ακόμα: «῝Ος δ᾿ ἂν σκανδαλίσῃ ἕνα τῶν μικρῶν τούτων τῶν πιστευόντων εἰς ἐμέ, συμφέρει αὐτῷ ἵνα κρεμασθῇ μύλος ὀνικὸς εἰς τὸν τράχηλον αὐτοῦ καὶ καταποντισθῇ ἐν τῷ πελάγει τῆς θαλάσσης». «Όποιος», λέει, «σκανδαλίσει ένα των μικρών τούτων». Μικρών στην ηλικία, αλλά και μικρών ανθρώπων, δηλαδή δεν έχουνε πολλή γνώση, αφελείς άνθρωποι, απλοί άνθρωποι, αλίμονό του αν κανείς σκανδαλίσει έναν τέτοιον άνθρωπον. Ή ένα τέτοιο παιδί. Τον συμφέρει να βάλει μυλόπετρα, απ’ αυτές που αλέθουν τις μυλόπετρες και να πάει να φουντάρει στ’ ανοιχτά της θαλάσσης. Δηλαδή θα έχει λιγότερη αμαρτία εάν αυτοκτονήσει, παρά να σκανδαλίσει.

    Το ίδιο ισχύει, αγαπητοί μου, και για τους γονείς, αγαπητοί μου· που συκοφαντούν τον Χριστό και την Εκκλησία Του στα παιδιά τους και τα κάνουν διπλότερα γεέννης. Όταν οι γονείς εμποδίζουν ακόμη τα παιδιά τους να ζήσουν πνευματική ζωή, να νηστεύουν, να εγκρατεύονται, να εκκλησιάζονται. Τ’ αφήνουν και κοιμούνται την Κυριακή το πρωί. «Ε», λέει, «το παιδάκι μας είναι κουρασμένο». Ναι, ήταν στο χωράφι και έσκαβε… Αλλά και τούτο, την Παρασκευή το μεσημέρι τελειώνουν τα παιδιά. Να κοιμηθεί την Κυριακή το πρωί γιατί είναι κουρασμένο;

     Όταν, ακόμη, οι γονείς συμβουλεύουν τα παιδιά τους στο κακό, στην ανεντιμότητα. Στο τηλέφωνο… «Πες ότι δεν είμαι εδώ». Και μαθαίνει το παιδί να λέει ψέματα. Στην κλοπή, στην υποκρισία. Ακόμη όταν η πολιτεία δίδει το κακό παράδειγμα σε θέματα εντιμότητος, ειλικρινείας, δικαιοσύνης και αρετής.

     Πάντως ο κόσμος είναι πηγή σκανδάλων. Λέει ο Κύριος: «Οὐαὶ τῷ κόσμῳ ἀπὸ τῶν σκανδάλων(:Αλίμονο εις τον κόσμον εξαιτίας των σκανδάλων)». Η μόδα, το κακό παράδειγμα, η κοσμική νοοτροπία, η αποστασία, είναι σκάνδαλα να προχωρήσει κανείς στην πνευματική ζωή. Και η πλοκή και η σύνθεσις του κόσμου είναι που… λέει πάλι ο Κύριος: «Ἀνένδεκτόν ἐστι τοῦ μὴ ἐλθεῖν τὰ σκάνδαλα». «Είναι αδύνατον να μην έλθουν τα σκάνδαλα». Ξαναλέγω γιατί. Διότι η πλοκή και η δομή του κόσμου είναι τέτοια, που ο άλλος σκανδαλίζεται. Βγαίνει έξω, βλέπει μισόγυμνους ανθρώπους, μισόγυμνες γυναίκες, τούτα, εκείνα, συμπεριφορές περίεργες και περίεργες και σκανδαλίζεται. «Ἀνένδεκτόν ἐστιν», «είναι αδύνατον να αποφύγει κανείς τα σκάνδαλα του κόσμου τούτου». Πρέπει να γίνεται ισχυρός και να πει: «Στον δρόμο τους, στον δρόμο μου». Το ακούσατε; Αυτός βρίζει, βλασφημά, κινείται ανέντιμα. «Στον δρόμο τους, να τους ελεήσει ο Θεός, στον δρόμο μου». Να μην σκανδαλιστεί.

      Εντούτοις θα πει ο Κύριος: «Οὐαὶ δι᾿ οὗ ἔρχεται». Το σκάνδαλο δηλαδή. «Αλίμονο σε εκείνον που γίνεται αιτία να έλθει το σκάνδαλο».

      Ακόμη ο Κύριος ομιλεί… τώρα δεν έχω χρόνο να σας το ανέλυα αυτό, για την διδαχή Βαλαάμ. Είναι, αγαπητοί μου, στην Αποκάλυψη, 2,14: «Ὃς(: ο οποίος, λέγει)  ἐδίδαξε τὸν Βαλὰκ –τον βασιλιά των Μωαβιτών-  βαλεῖν σκάνδαλον ἐνώπιον τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ». Δηλαδή με άλλα λόγια… λέει: «Θέλεις να νικήσεις τους Ισραηλίτας;». Ήταν δύο εκατομμύρια άνθρωποι. Τρόμαξε ο Βαλάκ, ο βασιλιάς των Μωαβιτών. Σου λέει…: «Θα με γλείψουν, θα με φάνε οι Ισραηλίται, όπως το βόδι», λέει, «βγάζει την γλώσσα του και γλείφει και τρώει το χορτάρι στο λιβάδι. Έτσι», λέει, «θα μας εξαφανίσει». «Θα σου πω», λέει, «τι να κάνεις. Κάλεσέ τους να θυσιάσουν στους δικούς σου θεούς και να πέσουν στην πορνεία. Τότε ο Θεός τους», λέει, «θα θυμώσει μαζί τους και θα τους τιμωρήσει κι εσύ θα γλυτώσεις». Ακούτε συμβουλή; Και το λέγει αυτό ο Κύριος εις την Αποκάλυψη, σας είπα, στο δεύτερο κεφάλαιο.

     Και η θέσις των σκανδαλοποιών; Εκείνοι που σκανδαλίζουν; Ο Κύριος ανέφερε την παραβολή των ζιζανίων και βγάζει το εξής συμπέρασμα. Χωρίς να αναλύσω: «Ἀποστελεῖ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ, καὶ συλλέξουσιν ἐκ τῆς βασιλείας αὐτοῦ πάντα τὰ σκάνδαλα καὶ τοὺς ποιοῦντας τὴν ἀνομίαν καὶ βαλοῦσιν αὐτοὺς εἰς τὴν κάμινον τοῦ πυρός· ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων». Η αιωνία κόλασις.

     Γι'αυτό και ο Απόστολος Παύλος συμβουλεύει και λέγει: «Παρακαλῶ δὲ ὑμᾶς, ἀδελφοί, σκοπεῖν (:να εξετάζετε)  τοὺς τὰς διχοστασίας καὶ τὰ σκάνδαλα ποιοῦντας (:εκείνοι που κάνουν σκάνδαλα μες στην Εκκλησία) καὶ ἐκκλίνατε ἀπ᾿ αὐτῶν(: αλλάξτε δρόμο)· οἱ γὰρ τοιοῦτοι τῷ Κυρίῳ ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστῷ οὐ δουλεύουσιν, ἀλλὰ τῇ ἑαυτῶν κοιλίᾳ (:δεν διακονούν τον Κύριον και την Εκκλησία Του, αλλά τη εαυτών κοιλία· δηλαδή το πορτοφόλι τους, την τσέπη τους, τα συμφέροντά τους. Μακριά. Αποκλίνατε), καὶ διὰ τῆς χρηστολογίας(:με το να λένε ωραία λόγια -ξέρω γω, αυτή είναι η ‘’χρηστολογία’’) καὶ εὐλογίας (:να ευλογούν τάχα) ἐξαπατῶσι τὰς καρδίας τῶν ἀκάκων (:εξαπατούν τις καρδιές των απλών ανθρώπων)».Λοιπόν; Μήπως εγώ, εσύ, αδερφέ, φθάνομε να σκανδαλίζομε;

      Είναι όμως και οι σκανδαλιζόμενοι. Πρέπει να πούμε πάνω σ’ αυτό ότι αυτοί δέχονται τον σκανδαλισμό. Το φαινόμενον, αγαπητοί μου, του σκανδαλισμού συμβαίνει σε αστήρικτες και ανώριμες πνευματικά ψυχές, όπως σας είπα, ή ψυχές που αγνοούν, συνεπώς το σκάνδαλο κυριότατα είναι μέσα τους. Το ακούσατε; Είναι μέσα τους. Υπάρχει δυνατότητα σκανδάλου από άγνοια να συμβεί ή από τα περιστατικά της στιγμής να είναι τέτοια. Συγκεκριμένα, λένε κάτι φορατζήδες, εφοριακοί, του Ναού του Σολομώντος, μάζευαν φόρους, καλώς έπρατταν, για την συντήρηση του Ναού, πήγαν στον Απόστολο Πέτρο. Του λένε: «Εσύ και ο διδάσκαλος, ο Ιησούς Χριστός, δεν πληρώνετε φόρον;». Ο Απόστολος Πέτρος  πήγε εις τον Χριστόν και του λέει «το και το». Και ο Κύριος του λέει -προφανώς ήσαν επάνω στη λίμνη της Γαλιλαίας: «Ρίξε το αγκίστρι σου· το πρώτο ψάρι που θα πιάσεις, σύρε το, άνοιξε το στόμα του και θα βρεις μέσα έναν στατήρα –δηλαδή δύο δίδραχμα-. Πλήρωσε για σένα και για μένα, αν και δεν έχομε υποχρέωση να πληρώσομε φόρο στον Ναό. Τα παιδιά», λέει, «του βασιλιά, πληρώνουνε φόρο; Αλλά –ακούστε-για να μην τους σκανδαλίσομε».

     Έτσι, πολλές φορές, αγαπητοί, φθάνομε στο σημείο αυτό. Να θυσιάσομε και τα δικαιώματά μας κ.λπ. κ.λπ. μόνο και μόνο να μην σκανδαλιστούμε. Λίγοι είναι εκείνοι που σκανδαλίζονται με τις ενέργειες του Θεού; «Κοίταξε», λέει, «ο Θεός είναι άδικος. Δες πώς ενεργεί. Πήρε τον άνθρωπον αυτόν με τον θάνατο, που είχε μεγάλη φαμιλιά και φτωχή. Και δεν πήρε εκείνον τον όποιον, ο οποίος, ξέρω γω, έχει και τόσα λεφτά και δεν έχει ανάγκες». Σκανδαλιζόμεθα ακόμη και για τις ενέργειες του Θεού.

      Βέβαια, πολλά θα είχα να σας πω, αγαπητοί. Αλλά ένα είναι. Δεν πρέπει να είμεθα ούτε σκανδαλίζοντες, ούτε σκανδαλιζόμενοι. «Τὸ μὴ τιθέναι πρόσκομμα τῷ ἀδελφῷ ἢ σκάνδαλον». Δεν θα σκανδαλίσομε. Η θυσία των δικαιωμάτων μας και η αγάπη τα πετυχαίνει αυτά. Αν αγαπώ τον πλησίον μου… Κάποτε ο άγιος Φλωρίνης, να σας το πω, το θυμήθηκα, ήταν Κατοχή, και είχαν συσσίτια. Αγόρασε, λοιπόν, λίγο χαλβά, αγόρασε με τα χρήματά του και για να μην τον κρατάει, τον έβαλε στο καρότσι των συσσιτίων που μάζευαν τρόφιμα κ.τ.λ. Τώρα, πώς να τον πάρει τον χαλβά; Όλοι βλέπανε. Θα λέγαν ότι πήρε χαλβά για λογαριασμό του. Ενώ τον είχε πληρώσει. Τον χαλβά τον άφησε μες στο καρότσι και δεν τον πήρε. Αυτό θα πει να θυσιάζω τα δικαιώματά μου.

     Πάντως δεν πρέπει να σκανδαλιζόμαστε, γιατί προδίδει μικροψυχία, άγνοια, απαιδευσία και ανελευθερία. Ακόμη, έναντι του Θεού θα πάρομε το απόλυτα δεδομένον ότι ο Θεός είναι δίκαιος, αγαθός, σοφός, δυνατός. Και χωρίς να μπορούμε να εξηγούμε τις ενέργειές Του μέσα στην Ιστορία, ποτέ μη φθάνομε να πούμε: «Ο Θεός έτσι ή αλλιώτικα, ενεργεί λανθασμένα». Ποτέ. Και με τον τρόπον αυτόν, αλήθεια, ποτέ δεν θα σκοντάψουμε. Αν είμεθα προσεκτικοί, όσο τούτο είναι δυνατόν, και να μην σκανδαλίσομε και να μην σκανδαλιζόμαστε. Αμήν.

🔸789η🔸ομιλία στην κατηγορία : " Ὁμιλίαι Κυριακῶν ".

► Όλες οι ομιλίες της Κατηγορίας :
" Ὁμιλίαι Κυριακῶν " εδώ ⬇️
https://arnion.gr/index.php/diafora-uemata/omiliai-kyriakvn
↕️
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/blog-post_25.html?m=1

🔸Λίστα ομιλιών της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».🔻
https://drive.google.com/file/d/1EiDp29JkRk7OQUNh2N_NVeJL2TTZ-FsY/view?usp=drivesdk

🎥 Βιντεοσκοπημένες ομιλίες της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».🔻
https://youtube.com/playlist?list=PLxBsMI6pr40ru7w20Jp2hDAJjA7k7mq_z

🔸📜 Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».🔻
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%94%B9%E1%BD%89%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%AF%CE%B1%CE%B9%20%CE%9A%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BA%E1%BF%B6%CE%BD.?m=1

🔸Απομαγνητοφώνηση ομιλίας δια χειρός του αξιοτίμου κ. Αθανασίου Κ.

🔸Ψηφιοποίηση και επιμέλεια κειμένου : Ελένη Λιναρδάκη, φιλόλογος.

💠Πλήρης απομαγνητοφωνημένες σειρές ομιλιών (Βιβλία).
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%92%A0%CE%A0%CE%BB%CE%AE%CF%81%CE%B7%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%B3%CE%BD%CE%B7%CF%84%CE%BF%CF%86%CF%89%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CF%82%20%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%AD%CF%82%20%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CF%8E%CE%BD%20%28%CE%92%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%B1%29.?m=1

🔸Επεξηγηματικό βίντεο Ασπάλαθου.
https://youtu.be/8tNfAHRkTCk

__⬇️Playlist "Ασπάλαθου".⬇️__
https://aspalathos21.blogspot.com/2021/07/blog-post_83.html?m=0

Όλες οι ομιλίες ~4.487~ του μακαριστού πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/4487.html?m=0

📃Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του πατρός Αθανασίου. ⬇️
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=0

📜 Αποσπάσματα ομιλιών πατρός Αθανασίου ⬇️
https://athanasioslogos.blogspot.com/?m=0

__⬇️ Facebook ⬇️__
https://www.facebook.com/groups/1637818926362004/?ref=share

Κατάλογος ομιλιών πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://drive.google.com/file/d/1JmrxaObMVyTA4_pS5yuMaQdoBf8-LwBP/view?usp=drivesdk

†. Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.

601-700 📝 Ολόκληρες απομαγνητοφωνημένες ομιλίες.

➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖

†. Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.

✳️✳️✳️⛔✳️✳️✳️
🔷≥?≤🔸Μνήμη Αγίων🔸
Ἡ κτίσις ὑπὲρ καὶ κατὰ τοῦ ἀνθρώπου.
~MNHMH AΓΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ~
[27-7-1990] [Β' Γ122]
🔸Творение за и против человека.
~Память св. великомученика Пантелеимона~.🔸
🔹Η ομιλία αυτή είναι απο παλαιό αρχείο του arnion.gr το οποίο έχει αφαιρεθεί.🔹
⛔Ήχος δεν υπάρχει⛔
📜Ολόκληρη η ομιλία :
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2022/08/mnhmh.html?m=1
📜🇷🇺👇
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2026/02/blog-post_18.html?m=1

✳️✳️✳️(602)✳️✳️✳️
🔷≥630≤🔸Ομιλίες Κυριακών 🔸
Τά δύο θελήματα τοῦ Θεοῦ.
🔸19-02-95
Τοῦ Ἀσώτου
(Λουκ. 15, 11-32)
Τά δύο θελήματα τοῦ Θεοῦ🔸
https://youtu.be/NMK6v0IoXww?si=plvUasNE-ZIBIzqs
📜Ολόκληρη η ομιλία :
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2026/02/blog-post_96.html?m=1
✳️✳️✳️(601)✳️✳️✳️
🔷≥789≤🔸Ομιλίες Κυριακών 🔸
Ὁ Σκανδαλισμός.
🔸14-02-99
Τῶν Ἀπόκρεω
(Α΄ Κορ. 8,8 - 9,2)
Ὁ Σκανδαλισμός🔸
https://youtu.be/ejO4-Zfjpew?si=85SgGqX4d7Sq1w7W
📜Ολόκληρη η ομιλία :
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2026/02/blog-post_66.html?m=1

†. Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.

➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖

Μιά σύντομη θεώρησις τοῦ εὐαγγ. Κειμένου τῆς Κρίσεως.

†. Η αγάπη του Θεού, όπως γνωρίζομε, αγαπητοί μου, εργάστηκε την σωτηρία μας. Και η σωτηρία μας είναι η Ενανθρώπησις του Υιού του Θεού, που όχι μόνο μας μετέφερε την βουλήν του Πατρός, αλλά και έπαθε για μας πάθος Σταυρού. Και αυτή η αγάπη του Θεού ζητά ανταπόκριση, ζητά αποδοχή. Και η αποδοχή είναι η οικείωσις του Υιού του Θεού δια της πίστεως και της αγάπης. Όταν δεν γίνει αυτή η αποδοχή και απορριφθεί από τον άνθρωπο η αγάπη του Θεού, τότε ζητείται λόγος από τον Θεόν, για την ακατανόητη προσβολή.

       Ό,τι ο Θεός φέρει στην ύπαρξη, θέτει και έναν σκοπό. Αν αυτός ο σκοπός εν εκπληρωθεί, τότε ο Θεός καλεί σε απολογία. Ζητά, όπως λέγει ο Ίδιος ο Χριστός, στην ανάλογη σχετική εκείνη παραβολή Του, ζητά «συνᾶραι λόγον». Να λογαριαστεί. Γι'αυτό το βιβλίον «Ἐκκλησιαστής», της Παλαιάς Διαθήκης βιβλίο, τελειώνει έτσι: «Τέλος λόγου, τὸ πᾶν ἄκουε· τὸν Θεὸν φοβοῦ καὶ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ φύλασσε, ὅτι τοῦτο πᾶς ὁ ἄνθρωπος. Ὃτι σύμπαν τὸ ποίημα ὁ Θεὸς ἄξει ἐν κρίσει, ἐν παντὶ παρεωραμένῳ, ἐὰν ἀγαθὸν καὶ ἐὰν πονηρόν». Δηλαδή: «Όλα τα λόγια αυτά του βιβλίου -του Εκκλησιαστού- άκουέ τα. Να φοβείσαι τον Θεόν, δηλαδή μία περίληψις, να φοβείσαι τον Θεόν, να τηρείς τις εντολές Του, γιατί σ’ αυτό έγκειται η αξία και ο προορισμός κάθε ανθρώπου. Γιατί ο Θεός θα κρίνει όλες ανεξαιρέτως τις πράξεις των ανθρώπων, όσο απόκρυφοι και ξεχασμένες αν είναι αυτές, τόσο τις καλές, όσο και τις κακές». Η κρίσις!

    Πράγματι, ήλθε από την αγάπη του Πατρός ο Υιός και έφερε την σωτηρία. Έρχεται πάλι για να κρίνει κατά πόσο έγινε αποδεκτή αυτή του η προσφορά. Κι αυτό λέγεται «Δευτέρα του Χριστού Παρουσία και Κρίσις». Ό,τι ο Ιερός Ευαγγελιστής Ματθαίος καταγράφει και σήμερα ακούσαμε στην ευαγγελική περικοπή.

    Με μια πολύ σύντομη θεώρηση του κειμένου, αγαπητοί μου, επιτρέψατε να έχομε μία γενική εικόνα αυτού του γεγονότος, του μελλοντικού γεγονότος της Δευτέρας του Χριστού Παρουσίας και της Κρίσεως. Πολύ σύντομα…

     «Ὃταν δὲ ἔλθῃ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῇ δόξῃ αὐτοῦ…». Έτσι αρχίζει. Και ομιλεί ο Ίδιος ο Χριστός. Ώστε θα επανέλθει ο Χριστός. Ναι. Το εβεβαίωσε ο Ίδιος: Όταν έλθει ο Υιός του ανθρώπου, θα έλθει να κρίνει. Όπως λέγει ο «Εκκλησιαστής», «σύμπαν το ποίημά Του». Δηλαδή τον άνθρωπον. Γιατί αυτός είναι λογικός.

    Αυτή η αναφορά της Δευτέρας του Χριστού Παρουσίας, πρέπει να μας κρατά σε μία διαρκή εγρήγορση. Ο Χριστός θα ξανάρθει. Τελειώνει η Καινή Διαθήκη μ’ αυτήν την επισήμανση. Η Εκκλησία λέγει: «Ἒρχου Κύριε». Η ζώσα Εκκλησία. Η ζώσα Εκκλησία. Οι ζωντανοί Χριστιανοί. Κοιτάζουν πότε θα έρθει ο Χριστός. Γι'αυτό λέγει για τα σημάδια τα προ της Δευτέρας Παρουσίας Του ο Κύριος, είναι στο κατά Λουκάν Ευαγγέλιον, ότι, «όταν δείτε να γίνονται αυτά, τούτα, εκείνα, εκείνα, εκείνα, ἐπάρατε τὰς κεφαλὰς ὑμῶν, σηκώστε τα κεφάλια σας γιατί προσεγγίζει η απολύτρωσίς σας». Οι αληθινοί, οι ζωντανοί Χριστιανοί, λέγουν: «Ἒρχου Κύριε!». Και το Πνεύμα λέγει - Ναι. Το Πνεύμα το Άγιον· που μένει στην Εκκλησία και αγιάζει τους πιστούς δια των μυστηρίων, λέγει:- «Ναί». Και ο Χριστός απαντάει: «Ἒρχομαι ταχύ». Έτσι τελειώνει η Καινή Διαθήκη. «Έρχομαι γρήγορα».

       Ώστε λοιπόν ο Χριστός ξανάρχεται. Αλλά προσέξατε κάτι. Δεν θα έλθει σαν Θεός, αλλά σαν Θεός που έγινε άνθρωπος. Σαν Θεός που έγινε άνθρωπος. Προσέξατέ το. Η ανθρωπίνη Του φύσις είναι στον ουρανό, εις τα δεξιά του Θεού Πατρός. Η θεία; Είναι μία η ουσία και Πατρός και Υιού και Αγίου Πνεύματος. Έτσι, δεν διελύθη, όπως θέλουν μερικοί αιρετικοί να λένε, δεν διελύθη η ανθρωπίνη φύσις του Χριστού. Ακριβώς γι'αυτό την προσέλαβε. Για να την διατηρήσει και να σταθεί Εκείνος που ανοίγει τον δρόμο για τους ανθρώπους δια της σαρκός Του. Άνοιξε τον δρόμο για μας. Ποιος μπορούσε, αλήθεια, να βρεθεί στον ουρανό με την ανθρωπίνη Του φύση; Αλλά, ηνωμένη με την θεία φύση, την ανέβασε ο Υιός εις τον ουρανό. Δυνάμει αυτής της ανόδου της ανθρωπίνης φύσεως, εμείς θα ανέλθομε εις τον ουρανόν.

      Αναλαμβανόμενος ο Κύριος εις τον ουρανόν ως Θεάνθρωπος κατά την Ανάληψή Του –είναι το πρώτο κεφάλαιο των Πράξεων των Αποστόλων- έχομε μία βεβαίωση των αγγέλων των δύο. Ήσαν δύο, διότι «ὅπου δύο καὶ τρεῖς μάρτυρες, ἐκεῖ σταθήσεται πᾶν ρῆμα, πᾶσα ἀλήθεια». Γι’ αυτό ήσαν δύο. Κοιτούσαν οι μαθηταί. Κοιτούσαν αναλαμβανόμενον τον Κύριον, ο Οποίος ανήρχετο βραδέως, λίγο-λίγο, σιγά-σιγά. Για να Τον απολαμβάνουν. Αλλά και για να στερεώνουν την αίσθησή τους και την αντίληψή τους, ότι δεν έγινε σαν αστραπή και να πουν: «Μπας και γελαστήκαμε;». Κατά έναν αισθητότατον τρόπον. Ενώ, λοιπόν, ήσαν κοιτάζοντες, ατενίζοντες εις τον ουρανόν, δύο άγγελοι λέγουν, τους λέγουν: «Ἄνδρες Γαλιλαῖοι, τί ἑστήκατε ἐμβλέποντες εἰς τὸν οὐρανόν;». «Τι σταθήκατε να βλέπετε στον ουρανό;». «Οὗτος ὁ Ἰησοῦς – ὁ Ἰησοῦς· η ανθρωπίνη φύσις· δεν λέει ο Υιός του Θεού, αλλά λέει ο Ιησούς- ὁ ἀναληφθεὶς ἀφ᾿ ὑμῶν εἰς τὸν οὐρανόν, οὕτως ἐλεύσεται, ὃν τρόπον ἐθεάσασθε αὐτὸν πορευόμενον εἰς τὸν οὐρανόν». «Κατά τον ίδιο τρόπο», λέει, «θα έλθει, όπως Τον είδατε να φεύγει προς τα πάνω». Σαφώς, σαφέστατα.

     Η Ανάληψις, λοιπόν, του Χριστού, που είναι βεβαίως γεγονός, και μας το εμαρτύρησαν πολλοί μάρτυρες, ήσαν κατά τον Απόστολο Παύλο, παρόντες υπέρ πεντακόσιοι… Και λέει εις τους Κορινθίους μάλιστα, «Πολλοί απ’ αυτούς ζουν». Αργότερα. Πέρασαν κάποια χρόνια. «Πολλοί απ’ αυτούς ζουν». Δηλαδή είναι μάρτυρες. Δηλαδή «πηγαίνετε να τους ερωτήσετε». Αλλά ταυτόχρονα, η Ανάληψις του Χριστού είναι και μια μικρογραφία της Δευτέρας Του Παρουσίας. Και την μαρτυρία την δίδει αυτός ο ουρανός, οι άγιοι άγγελοι. Τότε, ήλθε με αδοξία και πολλή ταπείνωση. Θα επανέλθει με όλη Του την δόξα. Ήλθε πώς; Γεννηθείς εις την Βηθλεέμ. Άδοξα. Παρότι δεν μπορεί ο ουρανός να μην δίδει την μαρτυρία του. Αναρίθμητον πλήθος αγγέλων έψαλλαν τότε: «Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ». Και τώρα άγγελοι θα πλαισιώνουν τον Ιησούν Χριστόν. Όπως και εις την Ανάληψιν. Αλλά δεν ήσαν ορατοί. Για να μη φύγει η προσοχή των μαθητών από το κύριο θέμα, το Θεανθρώπινον πρόσωπον του Χριστού και πηγαίνει… -ας μου επιτραπεί να πω- στην κορνίζα του κάδρου, δηλαδή εις τους αγίους αγγέλους.

      «Τότε - λέγει ο Κύριος στην συνέχεια- καθίσει ἐπὶ θρόνου δόξης αὐτοῦ». «Όταν θα έλθει, θα κάθεται επί θρόνου δόξης». Όταν έφυγε, έφυγε όρθιος. Ήταν όρθιος και μιλούσε. Και εκεί που μιλούσε, άρχισε να αναλαμβάνεται. Και αναλαμβανόμενος, ευλογούσε τους μαθητάς, την Εκκλησία! Τώρα θα έλθει ως Κριτής επί θρόνου. Θα είναι ο ένδοξος Ιησούς Χριστός της Ιστορίας και του ουρανού. Όπως Τον είδε ο Δανιήλ, τον 6^ον αιώνα προ Χριστού. Και όπως ο Ίδιος ο Κύριος έδωσε την μαρτυρία του Δανιήλ εις τον αρχιερέα Καϊάφα, ο οποίος μη ανεχόμενος ότι μπορούσε ο Ιησούς, Αυτόν που έχει μπροστά του κρινόμενον, ότι θα είναι ο Ευλογητός, ο Άγιος του Ισραήλ, τον Οποίον είδε ο Δανιήλ. «Και ανέβηκε», λέει, «έως του Παλαιού των ημερών» κ.λπ. κ.λπ. Και τότε ανοίχθηκαν βιβλία και στήθηκε δικαστήριο. Είναι η Δευτέρα του Χριστού Παρουσία. Η Ανάληψις και η Δευτέρα του Χριστού Παρουσία. Και ξέσχισε τα ρούχα του ο Καϊάφας, αυτός ο Σαδδουκαίος ορθολογιστής. Δεν πίστευαν τίποτα οι άνθρωποι αυτοί, το γένος εκείνο των αρχιερέων, τότε, επί Χριστού. Όπως και επί Αποστόλου Παύλου.

      Και λέγει στη συνέχεια ο Κύριος: «Καὶ συναχθήσεται ἔμπροσθεν αὐτοῦ πάντα τὰ ἔθνη». «Θα μαζευτούν μπροστά Του όλα τα έθνη». «Τουτέστιν –λέγει ο Ιερός Χρυσόστομος- πᾶσα ἡ τῶν ἀνθρώπων φύσις». «Η φύσις των ανθρώπων άπασα». Από του Αδάμ και της Εύας. «Δηλαδή τὴν οἰκουμένην –λέγει ο ίδιος ο Χρυσόστομος- παρίστησιν ἅπασαν». «Όλη η οικουμένη θα είναι παρούσα». Και όπως ερμηνεύει ο Ζιγαβηνός: «Πάντα τὰ ἔθνη ἀναστάντα δηλαδὴ ἐκ νεκρῶν». Όλοι θα αναστηθούν. Από του Αδάμ και της Εύας, απαξάπαντες, θα αναστηθούν. Για να δώσουν λόγον.

    Αν μου πείτε: «Κι εκείνοι που δεν γνώρισαν τον Χριστό;». Θα σας απαντούσα: Ο Χριστός πήγε στον Άδη και κήρυξε την λύτρωσιν. Όποιος απεδέχθη τον Χριστόν, εκεί στον Άδη… πρόδρομος δε και εις τον Άδη, στάθηκε ο Ιωάννης ο Βαπτιστής· διαβάστε παρακαλώ το τροπάριό του, το απολυτίκιό του. Αν μου πείτε: «Και τα κατοπινά χρόνια, που υπήρξαν άνθρωποι που δεν εγνώρισαν τον Χριστό;». Είναι ο έμφυτος ηθικός νόμος της συνειδήσεως. Έτσι θα κριθούν όλοι. Αυτό το τελευταίο το λέγει ο Απόστολος Παύλος. Για τον έμφυτο ηθικό νόμο της συνειδήσεως. Πάντως θα είναι όλοι παρόντες. Εξ αναστάσεως. Με τα πρότερα σώματά των. Μη μου πείτε… Ναι, με τα πρότερα σώματά των. Αυτά που είχαν. Μη μου πείτε ότι διελύθησαν, ότι εκάησαν, ότι εφθάρησαν, ότι έλιωσαν… Με τα πρότερα σώματά των, όπως λέει σαφώς ο Απόστολος Παύλος, για να δώσομε λόγον εις τον Θεόν, δια τα πεπραγμένα όχι μόνον της ψυχής μας, αλλά και του σώματός μας. Ενήστευσα; Έπαινον θα έχω. Στο σώμα ανάγεται η νηστεία. Επόρνευσα; Κατηγορίαν θα έχω. Στο σώμα ανάγεται η πορνεία. Και ούτω καθεξής.

     Όμως τότε… τότε, ενώ θα είναι όλοι μαζί, θα διαχωρισθούν μετά πολλής ακριβείας, χωρίς καμίαν αδικίαν, με την ίδια ευκολία που χωρίζει ο τσομπάνης τα πρόβατα από τα γίδια. Δεν βλέπεις αν αυτό είναι γίδι ή εκείνο είναι πρόβατο; Θέλει να δείξει αυτή η εικόνα, την ευκολία του διαχωρισμού. Οι μεν, οι δε. Γιατί Αυτός που θα κρίνει, Αυτός είναι και μάρτυς. Και Αυτός που κρίνει, είναι δίκαιος. Λέγει ο Ζιγαβηνός: «Αὐτὸς καὶ μάρτυς ὤν καὶ κριτής».

     Συνεχίζει ο Κύριος: «Τότε ἐρεῖ ὁ βασιλεὺς τοῖς ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ· δεῦτε οἱ εὐλογημένοι τοῦ πατρός μου, κληρονομήσατε τὴν ἡτοιμασμένην ὑμῖν βασιλείαν ἀπὸ καταβολῆς κόσμου». «Ελάτε να κληρονομήσετε σεις, οι ευλογημένοι του Πατέρα μου, την βασιλείαν που είναι ετοιμασμένη πριν θεμελιωθεί ο κόσμος». Δηλαδή θα στραφεί προς τους πιστούς, προς τους Χριστιανούς, τους επαινετούς, τους εκλεκτούς. Και θα τους αποκαλέσει «εὐλογημένους τοῦ πατρός». Είναι ο πιο τιμητικός, αλλά και ο πιο ασφαλής τίτλος. Δεν υπάρχει πια ο εχθρός διάβολος. Δεν υπάρχει πια η αμαρτία, για να αφαιρεθεί αυτός ο τίτλος, ότι είναι οι ευλογημένοι του Πατρός. Γι'αυτό, όχι μόνον τιμητικός τίτλος, αλλά τίτλος και ασφαλείας. Θα μείνουν οι ευλογημένοι του Πατρός. Και θα τιμηθούν με την κληρονομίαν της Βασιλείας Του. Και η Βασιλεία του Πατρός είναι ετοιμασμένη, όπως μας λέγει ο Κύριος, προ καταβολής κόσμου, πριν δηλαδή θεμελιωθεί η Δημιουργία. Όπως και η Ενανθρώπησις ήταν στο σχέδιο του Θεού, προ καταβολής κόσμου. Γι'αυτό εδώ εμφανίζεται ο Ιησούς, προ της Ενανθρωπήσεως, ως ἐσφαγμένον ἀρνίον! Προ καταβολής κόσμου.

      Και δηλοί, αφού όλα αυτά είναι στη σκέψη του Θεού, «δηλοῖ -όπως λέγει ένας εκκλησιαστικός συγγραφεύς- τὸ ὁρισμένον ἐν προγνώσει». Εγνώριζε ο Θεός, προ εγνώριζε ο Θεός τι θα εγίνετο. Προσέξτε. Προεγνώριζε· όχι ότι καθόριζε. Απλώς προεγνώριζε. Γιατί ο Θεός είναι έξω από τον χώρο και τον χρόνο. Όπως ο γιατρός μπορεί να γνωρίζει αν ο ασθενής θα ζήσει ή θα πεθάνει πάνω κάτω. Έτσι κι εδώ. Γνωρίζει ο Θεός πολύ ασφαλέστερα, φυσικά, ποιοι θα είναι εκείνοι που θα σωθούν, ποιοι εκείνοι που δεν θα σωθούν. Ξαναλέγω· δεν προορίζει. Απλώς προγνωρίζει. Για να μην πέσουμε στον «απόλυτο προορισμό». Να το προσέξομε αυτό το σημείο.

      Και η Βασιλεία του Θεού συγκεντρώνει όλη την μακαριότητα του Θεού. Όπως μια ακτίνα του ηλίου. Λέμε: «Ὁ Θεὸς φῶς ἐστίν». Άκτιστον φως. Αλλά, όπως μια ακτίνα του ηλίου, που είναι… ξέρετε, ας μου επιτραπεί να πω την λέξη αυτή, «εἰκόνα τοῦ ἀκτίστου φωτός», φέρει η ακτίνα αυτή ό,τι φέρει, όλες εκείνες, που γνωρίζομε από την Φυσική, ιδιότητες του φωτός, χημικές ιδιότητες, θερμαντικές ιδιότητες, μηχανικές ιδιότητες, θεραπευτικές ιδιότητες, ό,τι ξέρομε, έτσι κατά παρόμοιο τρόπο, εκείνο το άκτιστον φως στην Βασιλεία του Θεού, θα είναι φορέας -άκτιστον, το υπογραμμίζω- που θα απορρέει σαν άκτιστη ενέργεια από τον Άγιον Τριαδικόν Θεόν, θα είναι φορέας της μακαριότητος της Βασιλείας του Θεού.

     Κορυφή, όμως, αυτής της μακαριότητος θα είναι η θεωρία του προσώπου του Χριστού! Είναι γραμμένο εκεί στο προτελευταίον κεφάλαιον της Αποκαλύψεως: «Και θα βλέπουν», λέει, «το πρόσωπό Του πάντοτε».  Ή, όπως λέει στην πρώτη του επιστολή ο ευαγγελιστής Ιωάννης: «Ὅτι ὀψόμεθα αὐτὸν καθὼς ἐστίν». «Θα Τον δούμε όπως είναι». Πώς είναι; Όπως όταν έφυγε από την Γη, αλλά ένδοξος. «Ὀψόμεθα Αὐτὸν καθὼς ἐστίν».

     Και λέγει ο Κύριος τώρα, ανοίγοντας αυτό το δικαστήριο, το παγκόσμιο δικαστήριο, σημειώσατε ότι και οι δαίμονες θα κριθούν, αν και είναι ήδη κριμένοι. Τότε θα πορευθούν εις την κόλασιν, ακόμη δεν είναι στην κόλαση οι δαίμονες.

       «Ἐπείνασα γάρ, καὶ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ἐδίψησα, καὶ ἐποτίσατέ με, ξένος ἤμην, καὶ συνηγάγετέ με» κ.λπ. κ.λπ. Αιτιολογεί ο Κύριος γιατί αυτοί θα κληρονομήσουν την Βασιλεία του Θεού. Έδειξαν την αρετή της ελεημοσύνης, της συμπαθείας προς τον άλλον άνθρωπο. Και η ελεημοσύνη είναι το πρώτο παιδί της αγάπης. Αυτής της αγάπης που κατέβασε τον Θεό από τον ουρανό.

     Περιέργως, δεν γίνεται αναφορά σε άλλες αρετές. Τίποτα δεν λέγει. Αν σκότωσες, δεν σκότωσες, πόρνευσες, δεν πόρνευσες, τίποτα. Γιατί; Γιατί η αγάπη περικλείει όλες τις άλλες αρετές, όλον τον Νόμο. Πώς θα κάνεις μια αμαρτία στον άλλο άνθρωπο εάν τον αγαπάς; Είναι δυνατόν ποτέ; Συνεπώς η αγάπη είναι η πλήρωσις του  Νόμου· όλου του Νόμου. Αλλά η αγάπη αυτή –εδώ προσέξατέ το- δεν είναι αυτόνομος· όπως οι διάφοροι ανθρωπισμοί που χαλκεύουν οι άνθρωποι μέσα εις την Ιστορία. Αλλά είναι εν ονόματι του Χριστού. Αγαπώ γιατί το λέει ο Χριστός. Όχι γιατί εμένα μου αρέσει να αγαπώ. Δεν έχομε την αυτόνομον αγάπη. Να το προσέξομε. Γιατί πολλοί κάνουν τα έργα τα καλά, τις ελεημοσύνες των, δυνάμει ενός ανθρωπισμού. Μην ξεχνάμε ότι θα χαθεί αυτή η αγάπη. Δεν θα ληφθεί υπόψιν. Είναι άκυρος. Όπως ένα έγγραφον δεν έχει σφραγίδα και υπογραφή.

    Κι εκείνοι θα απορήσουν, οι δίκαιοι και θα πουν: «Κύριε, πότε σε είδομεν πεινώντα και  εθρέψαμε;» κ.λπ. κ.λπ. Και θα πάρουν την απάντηση: «Ἄμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν (:σας βεβαιώνω), ἐφ᾿ ὅσον ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων, ἐμοὶ ἐποιήσατε». Τι γίνεται εδώ; Ο Κύριος ταυτίζει τον εαυτόν Του με τους ελαχίστους και ταπεινούς ανθρώπους. Ο κάθε άνθρωπος είναι εικόνα του Χριστού. Προσέξτε, είναι εικόνα όχι του Θεού· είναι εικόνα του Χριστού. Γιατί με την ανθρωπίνη Του φύση ο Χριστός είναι εικόνα του Θεού του αοράτου. Και γενικά οι άνθρωποι είναι εικόνα του Ιησού Χριστού, που είναι εικόνα του Θεού. Και ό,τι κάνει κανείς στον άλλον άνθρωπο, είτε αγαθόν είναι αυτό, είτε πονηρόν είναι, αποτείνεται στο πρωτότυπον, στον Χριστό.

       Τα αυτά θα επαναληφθούν και εις τους εξ ευωνύμων, αριστερά. Λέγει: «Πορεύεσθε ἀπ᾿ ἐμοῦ οἱ κατηραμένοι εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον... Πείνασα, δίψασα, δεν μου δώσατε τίποτα». Εκείνοι θα πουν: «Κύριε, πότε σε είδαμε;». Ακριβώς ό,τι προς τους εδώ, και προς τους εκεί. Προσέξτε όμως. Δεν λέγει: «Οἱ κατηραμένοι ὑπὸ τοῦ Πατρός». Όπως είπε προηγουμένως «οἱ εὐλογημένοι τοῦ πατρός μου». Γιατί ο Θεός δεν καταράται. Προσέξατέ το. Λέγει ο Χρυσόστομος: «Οὐ γὰρ αὐτὸς αὐτοὺς κατηράσατο, ἀλλὰ τὰ οἰκεῖα ἔργα».  «Τα έργα σου τα ίδια τα πονηρά, αυτά σου ‘δωσαν την κατάρα». Όπως ακριβώς θα λέγαμε: «Το κεφάλι σου το ξερό -που λέμε πολλές φορές- φταίει. Ούτε ο Θεός φταίει, ούτε η μάνα σου κι ο πατέρας σου, ούτε οι γείτονες. Το κεφάλι σου το ξερό, αυτό φταίει». Κι εδώ, τα έργα σου τα πονηρά είναι εκείνα τα οποία σε καταρώνται. Δεν καταράται ο Θεός.

     Και το αποτέλεσμα: «Καὶ ἀπελεύσονται οὗτοι εἰς κόλασιν αἰώνιον, οἱ δὲ δίκαιοι εἰς ζωὴν αἰώνιον». Φοβερό! Τι σημαίνει κόλασις; Όπως είναι αδύνατον, αγαπητοί μου, να περιγραφεί η Βασιλεία του Θεού, έτσι δεν δύναται να περιγραφεί και η κόλασις. Δεν δύναται. Και η κόλασις είναι όχι μόνον βασανισμός ψυχών και σωμάτων. Αλλά το σημαντικότατον, η απουσία, όπως λέει ο Ιερός Χρυσόστομος, του γαληνοτάτου προσώπου του Χριστού. «Δεν θα με ενδιέφερε», λέει ο Χρυσόστομος, «αν ήμουν σε ένα αιώνιο βασανισμό, όσο γιατί θα μου έλειπε η θεωρία του προσώπου, του γαληνοτάτου προσώπου του Χριστού». Αυτό λέγει ο Χρυσόστομος. «Αυτό θα μου κόστιζε».

     Η έννοια δε της αιωνίου κολάσεως είναι η ίδια και δια το αιώνιον της Βασιλείας. Και σημαίνει: Ατελεύτητος! Μη μείνομε σε κάποιες θεωρίες κάποιων αιρετικών ή όποιων όποιων, ότι κάπου θα λυπηθεί ο Θεός και θα δώσει τέρμα. Εάν η λέξις «αἰώνιος» που βρίσκεται εις τον αυτόν στίχον με την αυτήν έννοιαν, θα είχε περιορισμένη διάσταση, τότε θα πρέπει και η αιώνιος ζωή να έχει περιορισμένη διάσταση. Αλλιώτικα θα εχρησιμοποιείτο κάποια άλλη λέξις.

       Αγαπητοί. Μας διηγείται ο Ευαγγελιστής Ματθαίος αυτά τα της Δευτέρας Παρουσίας του Χριστού και της Κρίσεως και της αιωνιότητος. Και όπως λέγει ο Ζιγαβηνός: «πρὸς φόβον καὶ διόρθωσιν τῶν ἀκροωμένων». Γι'αυτό κατετέθη εις το Ευαγγέλιον. Να μην πούμε: «Δεν ξέραμε. Κύριε, αν ξέραμε…». «Ξέρατε. Σας το είπα. Και σας το είπα για να έχετε φόβον». Γιατί ο φόβος του Θεού είναι εκείνος ο οποίος στέκεται υπόβαθρον όλης της πίστεως και της αγάπης και της λοιπής αρετής.

      Όσο καιρός μένει, αγαπητοί μου, δια της μετανοίας να επιστρέψομε και να αποφέρομε καρπόν μετανοίας. Πότε ο καθένας φεύγει, δεν ξέρομε. Παιδί; Νέος; Ώριμος άνδρας; Ηλικιωμένος; Πολύ ηλικιωμένος; Πάντως όλοι θα φύγουμε. Γι'αυτό λοιπόν, δια της μετανοίας να επιστρέψομε και να αποφέρομε, όπως έλεγε ο Βαπτιστής, καρπόν μετανοίας. Ναι. Όλα αυτά είναι μία φοβερή πραγματικότης. Γιατί πραγματικότητα είναι το θεανθρώπινον πρόσωπον του Χριστού. Ας προσέξουμε.

🔸631η🔸ομιλία στην κατηγορία : " Ὁμιλίαι Κυριακῶν ".

► Όλες οι ομιλίες της Κατηγορίας :
" Ὁμιλίαι Κυριακῶν " εδώ ⬇️
https://arnion.gr/index.php/diafora-uemata/omiliai-kyriakvn
↕️
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/blog-post_25.html?m=1

🔸Λίστα ομιλιών της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».🔻
https://drive.google.com/file/d/1EiDp29JkRk7OQUNh2N_NVeJL2TTZ-FsY/view?usp=drivesdk

🎥 Βιντεοσκοπημένες ομιλίες της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».🔻
https://youtube.com/playlist?list=PLxBsMI6pr40ru7w20Jp2hDAJjA7k7mq_z

🔸📜 Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».🔻
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%94%B9%E1%BD%89%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%AF%CE%B1%CE%B9%20%CE%9A%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BA%E1%BF%B6%CE%BD.?m=1

🔸Απομαγνητοφώνηση ομιλίας δια χειρός του αξιοτίμου κ. Αθανασίου Κ.

🔸Ψηφιοποίηση και επιμέλεια κειμένου : Ελένη Λιναρδάκη, φιλόλογος.

💠Πλήρης απομαγνητοφωνημένες σειρές ομιλιών (Βιβλία).
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%92%A0%CE%A0%CE%BB%CE%AE%CF%81%CE%B7%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%B3%CE%BD%CE%B7%CF%84%CE%BF%CF%86%CF%89%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CF%82%20%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%AD%CF%82%20%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CF%8E%CE%BD%20%28%CE%92%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%B1%29.?m=1

🔸Επεξηγηματικό βίντεο Ασπάλαθου.
https://youtu.be/8tNfAHRkTCk

__⬇️Playlist "Ασπάλαθου".⬇️__
https://aspalathos21.blogspot.com/2021/07/blog-post_83.html?m=0

Όλες οι ομιλίες ~4.487~ του μακαριστού πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/4487.html?m=0

📃Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του πατρός Αθανασίου. ⬇️
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=0

📜 Αποσπάσματα ομιλιών πατρός Αθανασίου ⬇️
https://athanasioslogos.blogspot.com/?m=0

__⬇️ Facebook ⬇️__
https://www.facebook.com/groups/1637818926362004/?ref=share

Κατάλογος ομιλιών πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://drive.google.com/file/d/1JmrxaObMVyTA4_pS5yuMaQdoBf8-LwBP/view?usp=drivesdk

†. Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.