Συνεχίζει ὁ Ἅγιος Κύριλλος καὶ λέει: "Λεγέσθω τί δὴ παρ’ ἡμῶν πὲρὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, μόνα τὰ γεγραμμένα·". Ἂς εἰπωθοῦν λοιπὸν ἀπὸ μᾶς ὅ,τι ἀφορᾶ στὸ Ἅγιο Πνεῦμα, ἀλλὰ μόνο αὐτὰ ποὺ εἶναι γραμμένα. Ἐδῶ ὑπάρχει ἕνα λεπτὸ σημεῖο, τὸ ὁποῖο θὰ πρέπει νὰ τὸ προσέξουμε, διότι ὄχι μόνο σὲ ὅ,τι ἀφορᾶ στὸ Ἅγιο Πνεῦμα, ἀλλὰ σὲ ὅ,τι ἀφορᾶ καὶ σὲ ὁποιοδήποτε ἄλλο θέμα, σὲ ὅ,τι ἀφορᾶ στὸν Ἰησοῦ Χριστὸ ἢ στὸ θέμα τῆς Ἁγίας Τριάδας καὶ λοιπά, στὰ θέματα τῆς σωτηρίας μας, ὅτι δὲν μποροῦμε νὰ πάρουμε πράγματα τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι γραμμένα στὴν Ἁγία Γραφή. Ποιά Ἁγία Γραφή; Καὶ τὴν Καινὴ καὶ τὴν Παλαιὰ Διαθήκη, διότι ἡ Ἁγία Γραφὴ εἶναι μία, Καινὴ καὶ Παλαιὰ Διαθήκη. Δὲν μποροῦμε, λοιπόν, νὰ πάρουμε πράγματα τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι γραμμένα, διότι ἂν χρησιμοποιήσουμε μὴ γραμμένα πράγματα, τότε δὲν παίρνουμε τὴν κατοχύρωση μιᾶς ἀλήθειας, ἀλλὰ τὴν πιθανολογία της. Καὶ βεβαίως, μέσα στὸν χῶρο τῆς θεολογίας δὲν μποροῦμε νὰ πιθανολογοῦμε, ἀλλὰ πρέπει νὰ χρησιμοποιοῦμε πάντοτε ἐκεῖνο ποὺ εἶναι γνήσιο, σωστό. Διότι ἡ πιθανολογία δὲν ὁδηγεῖ στὴν σωτηρία. Ἄλλο θέμα ὅτι αὐτὸ ποὺ θὰ πάρουμε ἀπὸ τὴ Γραφή, πρέπει νὰ μὴν τὸ κάνουμε καὶ αὐτὸ πιθανολογία. Ὄχι μόνο ὅ,τι δὲν εἶναι γραμμένο νὰ τὸ πιθανολογήσουμε, ἀλλὰ καὶ αὐτὸ ποὺ εἶναι γραμμένο δὲν πρέπει νὰ τὸ πιθανολογήσουμε. Διότι, θὰ μοῦ πεῖτε, εἶναι δυνατὸν κάτι ποὺ εἶναι γραμμένο νὰ πιθανολογηθεῖ; Βεβαίως. Αὐτό, ὅμως, δὲν ἔχει καμία σχέση, ποὺ λέγω, τὸ πιθανολόγημα ἑνὸς γραμμένου πράγματος μὲ τὸ θεολογῶ. Διότι θεολογῶ θὰ πεῖ ἐπεξεργάζομαι ἕνα δεδομένο ὑλικό. Δὲν θὰ μποροῦσα νὰ μιλάω γιὰ θεολογία ἐὰν δὲν ἐπεξεργαζόμουν τὸ παραδεδομένο καὶ τὸ κατατεθειμένο, δηλαδὴ τὸ γραμμένο ὑλικό. Μόνο τὸ κατατεθειμένο. Τώρα, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖο δὲν κατετέθη, ἀλλὰ εὐλαβῶς μπορῶ νὰ τὸ ἐπεξεργαστῶ καὶ νὰ δημιουργήσω κάποιες προεκτάσεις, αὐτὸ δὲν λέγεται πιθανολογία —ὅτι πιθανολογῶ— ἀλλὰ πάλι θεολογῶ, καὶ ἡ θεολογία, δὲν ἔχει συνεπῶς μόνο τὴν περίπτωση νὰ ἑρμηνεύσει μὲ λίγα λόγια κάτι, ἀλλὰ αὐτὸ τὸ ἴδιο νὰ τὸ ἁπλώσει, νὰ τὸ ἐπεκτείνει πάντοτε μέσα στὰ ὅρια καὶ τὰ μέτρα τῆς Γραφῆς. Μπορεῖ νὰ ἔχω πλῆθος ἄλλες πληροφορίες, μία ἢ περισσότερες ἄλλες σὲ ἄλλα σημεῖα τῆς Ἁγίας Γραφῆς. Μὲ βάση, λοιπόν, τὴν Ἁγία Γραφὴ θὰ θεολογήσω ἐπάνω σ’ αὐτὸ τὸ χωρίο τῆς Ἁγίας Γραφῆς. Βλέπετε, λοιπόν, ὅτι "θεολογῶ" καὶ "ἁπλώνομαι" δὲν σημαίνει πιθανολογῶ. Τὴν πιθανολογία συνήθως τὴν ἔχουν οἱ αἱρετικοὶ ἢ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θὰ ἤθελαν νὰ μείνουν στὴ δική τους τὴ γνώμη καὶ ὄχι σὲ ἐκεῖνο ποὺ εἶναι κατατεθειμένο μέσα στὴν Ἐκκλησία. Ὑπάρχουν καὶ σημεῖα τὰ ὁποῖα λέγονται "θεολογούμενα". Ἄλλο "θεολογῶ" κάτι ποὺ εἶναι, θὰ λέγαμε, ἕνας καρπὸς τῆς θεολογίας, καὶ ἄλλο κάτι ποὺ εἶναι "θεολογούμενο". Θεολογούμενο θὰ πεῖ κάτι τὸ ὁποῖο συζητοῦμε διότι δὲν μποροῦμε νὰ ἔχουμε πιὸ πολλὰ στοιχεῖα –πάντα ἀπὸ τὴ Γραφή– γιὰ νὰ ποῦμε κάτι περισσότερο. Μποροῦμε κάτι νὰ ποῦμε, ἀλλὰ αὐτὸ πάντοτε εἶναι εὐλαβὲς καὶ ὄχι μὲ πρόθεση τὴν ἀπόκλιση. Αὐτὸ λέγεται "θεολογούμενο"· τὸ συζητοῦμε. Ὕστερα, ποτὲ δὲν μποροῦμε νὰ στηρίξουμε ἕνα δόγμα ἐπάνω σὲ κάτι ποὺ εἶναι θεολογούμενο. Τὰ δόγματα θὰ στηριχθοῦν ἐπάνω στὴν Ἁγία Γραφὴ· ὅταν τὴ θεολογήσουμε, ἀπὸ ἐκεῖ θὰ πάρουμε τὰ δόγματα. Κανένα δόγμα δὲν εἶναι ἔξω ἀπὸ τὴν Ἁγία Γραφή. Αὐτὸ νὰ τὸ ξέρετε, γιατί εἶναι μερικοὶ ποὺ λένε: «Ἄ, ἐγὼ διαβάζω –ὁ Προτεσταντικὸς Κόσμος– ἐγὼ διαβάζω τὴν Ἁγία Γραφὴ καὶ δὲν ἔχω ἀνάγκη ἀπὸ τὰ δόγματα τῆς Ἐκκλησίας, τῶν Πατέρων καὶ τὴν Παράδοση». Ἐδῶ εἶναι τὸ πρῶτο καὶ μεγάλο λάθος, ὀγκόλιθος λάθος τοῦ Προτεσταντικοῦ Κόσμου. Γιατί; Διότι ὁ Προτεσταντικὸς Κόσμος, ἀρνούμενος τὴν αὐθεντία τῆς Ἐκκλησίας καὶ τῶν Πατέρων —προσέξτε αὐτὸ τὸ σημεῖο, προσέξτε, πολὺ καλὰ προσέξτε— μεταβάλλει ὁ Προτεσταντικὸς Κόσμος τὸν ἑαυτό του σὲ αὐθεντία. Καὶ ὅταν σοῦ λέει «ὅταν θὰ πάρεις στὰ χέρια σου τὴ Γραφή, δὲν εἶναι ἀπαραίτητο νὰ στηριχθεῖς σ' ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἔχουν ἑρμηνεύσει στὴν Ἐκκλησία οἱ Πατέρες, διότι δὲν δεχόμεθα τὴν αὐθεντία τῶν Πατέρων. Ἐσὺ ὅταν διαβάσεις, αὐτὸ ποὺ θὰ καταλάβεις, αὐτὸ εἶναι».
Ὥστε λοιπόν, ἡ προσπάθεια νὰ ἀποφύγουμε τὴν αὐθεντία τῶν Πατέρων, μετέβαλε τοὺς ἀναγνώστας καὶ μελετητὰς τῆς Ἁγίας Γραφῆς σὲ τί; Σὲ μικρὲς αὐθεντίες. Τὸ καταλάβατε αὐτὸ ποὺ εἶπα; Ἀλλὰ ὅταν ὁ κάθε πιστὸς μεταβάλλεται σὲ μία αὐθεντία, τότε πέστε μου πόσες αὐθεντίες ἔχουμε; Καὶ ἂν ἔχουμε πλῆθος αὐθεντίες, τότε ποῦ εἶναι ἡ αὐθεντία; Καταστράφηκε ἡ αὐθεντία. Δὲν ὑπάρχει καθόλου. Γι' αὐτὸν τὸν λόγο, ὁ Προτεσταντικὸς Κόσμος ἔχει ἑκατοντάδες ὁμολογίες, γιατί ὁ καθένας ἑρμηνεύει κατὰ τὸ δοκοῦν. Καὶ νὰ φανταστεῖτε, ἀγαπητοί, μερικὰ τραγικὰ τῆς ἱστορίας. Ὁ Προτεσταντικὸς Κόσμος, "protest" θὰ πεῖ διαμαρτύρομαι, δηλαδή, ὁ διαμαρτυρόμενος κόσμος διαμαρτυρήθηκε κατὰ τοῦ Πάπα, ὁ ὁποῖος ἔλεγε ὅτι «ἐγὼ εἶμαι ἡ αὐθεντία». Αὐτὸ ἦταν ἀληθές. Δὲν μπορεῖ ὁ Πάπας νὰ εἶναι ἡ αὐθεντία. Στὴν Ἐκκλησία μας δὲν εἶναι ἕνα πρόσωπο αὐθεντία. Πρῶτα ὁ Θεὸς θὰ τὸ δοῦμε αὐτὸ τὴν ἐρχόμενη Κυριακή, ὅταν λέγει ὅτι ἀπέστειλαν Πέτρον καὶ Ἰωάννην. Ποιοί ἀπέστειλαν τὸν Πέτρον καὶ Ἰωάννην στὴ Σαμάρεια γιὰ νὰ δοῦν τὸ ἔργο τοῦ Φιλίππου; Ποιοί ἀπέστειλαν; Ὁ Πέτρος θεωρεῖται κορυφαῖος. Ποιοί ἀπέστειλαν τὸν Πέτρον; Ὁ Πέτρος ἂν ἦταν κορυφαῖος, θὰ μποροῦσε νὰ ἀποστέλλεται; Ποιοί ἀπέστειλαν; Τὸ σῶμα τῶν Ἀποστόλων, τὸ σῶμα τῆς Ἐκκλησίας. Ἰδοὺ ποῦ εἶναι ἡ αὐθεντία! Οὔτε στὸν Πέτρο, οὔτε στὸν Παῦλο, ἀλλὰ καὶ στὸν Πέτρο καὶ στὸν Παῦλο καὶ στὸν Ματθαῖο καὶ στὸν Λουκᾶ, ἐν σώματι. Δὲν ὑπάρχει λοιπὸν ἡ αὐθεντία σὲ ἕνα πρόσωπο. Σὲ ἕνα πρόσωπο μόνο στὸν Ἰησοῦ Χριστὸ ὑπάρχει αὐθεντία. Τὴν αὐθεντία τὴν ἔχει ἡ Ἐκκλησία. Καὶ τὸ τραγικὸ τῆς ἱστορίας εἶναι ὅτι οἱ Διαμαρτυρόμενοι, προκειμένου νὰ ἀρνηθοῦν τὴν αὐθεντία τοῦ Πάπα —ὀρθῶς, νὰ διαμαρτυρηθοῦν— ἔγιναν οἱ ἴδιοι μικροὶ πᾶπες. Σὰν νὰ τὸν ἔσπασαν καὶ νὰ τὸν ἔκαναν ἑκατομμύρια κομμάτια, καὶ κάθε Προτεστάντης εἶναι καὶ ἕνας μικρὸς πάπας. Αὐτὸ εἶναι, θὰ λέγαμε, αὐτὸ εἶναι τὸ δρᾶμα τοῦ Προτεσταντισμοῦ. Γι’ αὐτὸ ἑρμηνεύουν καὶ λανθασμένα τὴν Ἁγία Γραφή. Δὲν ἔχουν τὴν αὐθεντία. Δὲν τὴν ἔχουν. Φοβερό! Καὶ ἐπικαλοῦνται πάντα τὴν αὐθεντία τῆς Γραφῆς, μὰ ἡ Γραφὴ θέλει ἑρμηνεία. Καὶ γιὰ νὰ τὴν ἑρμηνεύσεις, ὅπως λέει ὁ Ἀπόστολος Πέτρος, πρέπει νὰ ἔχεις τὸ Πνεῦμα Ἅγιον. Ἐσύ, μὲ τὰ τσαρούχια σου τὰ βρώμικα καὶ τὰ ποδάρια σου τὰ ἄπλυτα, προχωρεῖς εἰς ἱερὸν χῶρον νὰ ἑρμηνεύσεις τί; Τί λέει ὁ Θεὸς στὸν Μωυσέα προκειμένου νὰ κατανοήσει τὸ μυστήριο τῆς φλεγόμενης καὶ μὴ κατακαιόμενης βάτου, ἀπὸ τὴν ὁποία ὁμιλεῖ ὁ Θεός; «Βγάλε», λέει, «τὰ σανδάλια σου». Γιατί; Ὁ τόπος εἶναι ἱερός. Εἶναι Ἅγιος. Ἔ, λοιπόν, ὁ τόπος τῆς Γραφῆς εἶναι Ἅγιος. Δὲν μπορεῖς νὰ μπεῖς μὲ βρώμικα ποδάρια καὶ μὲ τσαρούχια μέσα εἰς τὸν χῶρο τῆς Ἁγίας Γραφῆς. Ἀλλὰ εὐλαβῶς θὰ πεῖς: Αὐτὸ ποὺ εἶναι κατατεθειμένο στὴ Γραφή, ὡς ἑρμηνεία αὐτὸ θὰ δεχθῶ! τὸ κῦρος καὶ τὴν αὐθεντία τῆς Ἐκκλησίας. Ἐκεῖ εἶναι κατατεθειμένη ἡ αὐθεντία. Μόνη εἰς τὴν Ἐκκλησία. Πιστεύω τὸ καταλαβαίνετε.
Λοιπόν, τί λέει ἐδῶ τώρα ὁ Ἅγιος Κύριλλος; Θὰ ποῦμε, λέει, μόνο τὰ γεγραμμένα. Ὁ ἄνθρωπος, –ἂς μοῦ ἐπιτραπεῖ νὰ τὸ πῶ ἔτσι– ἔχει φόβο Θεοῦ! «Νὰ πῶ πράγματα τὰ ὁποῖα νὰ πέσω εἰς τὴν αἵρεση». Ήδη ζεῖ ὁ Ἅγιος Κύριλλος. Εἶναι τοῦ τετάρτου αἰῶνος. Αὐτὴ ἡ κατήχηση εἰπώθηκε τὸ 350 μ.Χ. Ζεῖ τὸ δρᾶμα του Ἀρειανισμοῦ καὶ ὑπῆρξε καὶ θῦμα του Ἀρειανισμοῦ. Ὅταν λέω θῦμα, ἐννοῶ ὅτι ἐδιώχθη ὁ Ἅγιος Κύριλλος Ἱεροσολύμων, ἐπειδὴ ἀκριβῶς ἦταν Ὀρθόδοξος. Καὶ τὸ χειρότερο τὸ τραγικόν —ἐκεῖνα τὰ φοβερὰ πράγματα ποὺ συμβαίνουν— τὸν ἐδίωξε ἐκεῖνος ποὺ τὸν χειροτόνησε. Ὁ ἐπίσκοπος ποὺ τὸν χειροτόνησε, ἐκεῖνος τὸν ἐδίωξε, διότι ἐκεῖνος ἐν τῷ μεταξὺ πῆρε τὸ μικρόβιο τοῦ Ἀρειανισμοῦ. Ναί, φοβερό. Λοιπόν, ἀγαπητοί, ὅσα εἶναι γραμμένα αὐτὰ θὰ ποῦμε. "Ἃ δὲ τί μὴ γέγραπται, μὴ πολυπραγμονῶμεν·". Ἐὰν κάτι δὲν ἔχει γραφτεῖ, μὴ πολυπραγμονοῦμε σὲ αὐτό. Μποροῦμε κάτι νὰ κουβεντιάσουμε, ἀλλὰ δὲν θὰ πολυπραγμονήσουμε. Αὐτὸ ποὺ λέμε "κάτι νὰ κουβεντιάσουμε" εἶναι αὐτὸ ποὺ λέμε, μπορεῖ νὰ εἶναι θεολογούμενο, νὰ μὴν καταλαβαίνουμε πολλὰ πράγματα, νὰ ὑπάρχει καὶ μιὰ ἄλλη ἄποψη γιὰ τὸ θέμα αὐτό. Ἀλλὰ παραπάνω τίποτα δὲν μποροῦμε νὰ ποῦμε. Ἄστο ὅπως εἶναι. Διότι ἀγαπητοί, μυστήριο εἶναι ὁ Χριστιανισμὸς· γιατί εἶναι μυστήριο ἡ ἐνανθρώπιση τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, σᾶς τὸ εἶπα τὴν ὥρα τῶν ἀποριῶν. Δηλαδή, τὸ μυστήριο αὐτὸ δὲν κατανοεῖται. Ὁ Χριστιανισμὸς λοιπὸν ὁλόκληρος εἶναι ἕνα μυστήριο. Θὰ κατανοήσουμε μόνο ὅ,τι εἶναι δυνατόν. Καὶ μάλιστα ἕνα μικρὸ μέρος ἀπὸ ὅ,τι εἶναι δυνατὸν θὰ κατανοήσουμε. Τὸ μεγάλο μέρος δὲν κατανοεῖται. Μοιάζει ὁ Χριστιανισμὸς μὲ ἕνα παγόβουνο. Ξέρετε πόσα μέρη τοῦ παγόβουνου εἶναι ἀπὸ κάτω καὶ τί μέρος βγαίνει ἀπὸ πάνω. Μικρὸ μέρος βγαίνει ἀπὸ πάνω. Τὸ ἄλλο εἶναι βυθισμένο. Τί βλέπουμε ἀπὸ τὸ παγόβουνο; ἐκεῖνο ποὺ εἶναι πάνω ἀπὸ τὴν ἐπιφάνεια τοῦ νεροῦ. Αὐτὸ ποὺ εἶναι ἀπὸ κάτω καὶ ποὺ ἀποτελεῖ τὸν μεγαλύτερο ὄγκο, αὐτὸ εἶναι βυθισμένο. Αὐτὸ δὲν τὸ βλέπουμε. Αὐτὸ εἶναι τὸ μυστήριο. Ἔτσι, ἀγαπητοί, μὴ πολυπραγμονοῦμε. Νὰ ἔχουμε τὸ θάρρος πάντα νὰ λέμε: "αὐτὸ δὲν τὸ ξέρω". Γιατί; Δὲν τὸ λέει ἡ Γραφή. Δὲν τὸ λέει ἡ Γραφή, δὲν τὸ ξέρω.
"Αὐτὸ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο ἐλάλησε τὰς Γραφάς". Ἐδῶ θέλω νὰ προσέξετε κάτι τώρα. Ὅταν τὸ εἶδα, σταμάτησα καὶ ὑπογράμμισα –γιατί ὑπογραμμίζω στὸ βιβλίο ἐκεῖνα τὸ ὁποῖα θέλω νὰ τονίσω– τὸ ἄρθρο "τάς". Λέγει, αὐτὸ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον ἐλάλησε "τὰς" Γραφάς. Θὰ περίμενα γιὰ μιὰ στιγμή –γι αὐτὸ μὲ αἰφνιδίασε– νὰ διαβάσω "αὐτὸ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον ἐλάλησε "εἰς" τὰς Γραφάς". Ἀλλὰ δὲ λέγει εἷς τὰς Γραφάς, λέγει "τὰς" Γραφάς. Δηλαδή, μὲ ἁπλᾶ λόγια, νὰ δεῖτε τὴ διαφορά. Ἐὰν λέγαμε "εἰς τὰς Γραφὰς ἐλάλησε τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον", τότε ἡ ἀλήθεια του εἶναι μέσα σὲ αὐτὰ ποὺ ἔγραψαν οἱ ἱεροὶ συγγραφεῖς. Ἀλλὰ αὐτὰ ποὺ ἔγραψαν οἱ ἱεροὶ συγγραφεῖς, τὰ ἔγραψε τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον. Ἡ Ἁγία Γραφὴ δὲν ὁμιλεῖ περὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος μόνον, ἀλλὰ τὴν Ἁγία Γραφὴ τὴν ἔγραψε τὸ Ἅγιο Πνεῦμα. Αὐτὴ εἶναι ἡ διαφορά. Καὶ ὅταν λέγει ἐδῶ "ἐλάλησε τὰς Γραφάς", σημαίνει αὐτὸς εἶναι ὁ συγγραφέας. Δὲν εἶναι ὁ Ματθαῖος, δὲν εἶναι ὁ Μᾶρκος, δὲν εἶναι ὁ Λουκᾶς, δὲν εἶναι ὁ Ἰωάννης, δὲν εἶναι ὁ Παῦλος, δὲν εἶναι ὁ Πέτρος, δὲν εἶναι ὁ Ἰάκωβος –παίρνω τοὺς συγγραφεῖς τῆς Καινῆς Διαθήκης–. Δὲν εἶναι ὁ Μωυσῆς —νὰ πάρω τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης— δὲν εἶναι οἱ συγγραφεῖς τῶν Βασιλειῶν, δὲν εἶναι ὁ Ἰερεμίας, δὲν εἶναι ὁ Ἠσαΐας, δὲν εἶναι ὁ Ἰεζεκιήλ, δὲν εἶναι ὁ Δανιήλ. Ἀλλὰ ποιός εἶναι; Τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον εἶναι ὁ συγγραφέας. Αὐτὸ ἔρχεται καὶ γράφει μὲ τὸ χέρι τοῦ συγγραφέως.
Ἀλλὰ μὴν νομισθεῖ ὅμως —γιατί ξέρω κάποιος θὰ ἔχει μιὰ ἀντίρρηση τώρα, θὰ ἐξηγήσω— μὴν νομισθεῖ ὅτι οἱ ἱεροὶ συγγραφεῖς εἶναι παθητικὰ στοιχεῖα, ὅπως ἕνα μέντιουμ πού, ὅταν παίρνει καὶ γράφει ὑπνωτισμένο τὸ μέντιουμ ἢ λέει ὅ,τι λέει ἐκεῖνα ποὺ λέει, ὅταν φύγει ἀπὸ τὴν ὕπνωσή του, δὲν θυμᾶται τίποτε, δὲν ξέρει τίποτε. Γιατί; Διότι ἁπλούστατα τοῦ μέντιουμ ἡ συνείδηση δὲν εἶχε λάβει μέρος· γι' αὐτὸ τὸν λόγο καὶ δὲν ἔχει καμία γνώση. Ἕνα ξένο ἐγὼ ὑπηγόρευε ὅ,τι ὑπηγόρευε εἰς τὸ μέντιουμ. Ἐδῶ ὅμως δὲν καταργεῖται οὔτε ἡ συνείδηση, οὔτε τὸ πρόσωπο τοῦ ἱεροῦ συγγραφέως. Καὶ ὄχι μόνο δὲν καταργεῖται ἡ συνείδηση καὶ τὸ πρόσωπο τοῦ ἱεροῦ συγγραφέως, τοῦ Λουκᾶ, τοῦ Ἰωάννη καὶ τὰ λοιπά, ἀλλὰ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον χρησιμοποιεῖ καὶ τὰ προσωπικὰ στοιχεῖα τοῦ ἱεροῦ συγγραφέως. Καὶ ποιά εἶναι αὐτά; Ἡ μόρφωσή του, οἱ ἰδιωματισμοί του, οἱ προσωπικές του παρατηρήσεις καὶ τὸ κάθε ἑξῆς. Ἔτσι μποροῦμε νὰ λέμε ὅτι τὸ πλουσιότερο σύγγραμμα ἔργων στὴν Καινὴ Διαθήκη ἀπὸ πλευρᾶς πλούτου λέξεων εἶναι τὸ κατὰ Λουκᾶν Εὐαγγέλιο. Τὸ φτωχότερο βιβλίο ἀπὸ τὰ 27 βιβλία τῆς Καινῆς Διαθήκης ἀπὸ πλευρᾶς λέξεων, ποιό λέτε ὅτι εἶναι; Θὰ μείνετε κατάπληκτοι ἅμα τὸ ἀκούσετε. Τὸ κατὰ Ἰωάννην ὑψηπετές, ἀετίσιο Εὐαγγέλιο. Εἶναι τὸ πιὸ φτωχὸ ἀπὸ πλευρᾶς λέξεων. Τὸ πιὸ φτωχὸ εἶναι. Δὲν ἔχει σημασία· διότι τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο χρησιμοποιεῖ τοὺς ἱεροὺς συγγραφεῖς καὶ μὲ τὰ προσωπικά τους στοιχεῖα. Πῶς γράφει ὁ Παῦλος; Ὁ Παῦλος γράφει λίγο στριφνά. Γιατί εἶναι τὸ προσωπικό του ἰδίωμα. Ἅμα διαβάσῳ ἕνα συγγραφέα καὶ ἔχω γνώση —ἐννοεῖται— τοῦ συγγραφέως, δὲν θὰ καταλάβω ὅτι αὐτὸ τὸ βιβλίο ἀνήκει στὸν τάδε συγγραφέα; Εἶναι τὸ λεγόμενο προσωπικὸ ὕφος. Ποῦ τί εἶναι αὐτό; Ἡ συνισταμένη πολλῶν πραγμάτων. Ἡ μόρφωση, ἡ πεῖρα... πάρα πολλὰ πράγματα εἶναι. Πάρα πολλὰ πράγματα. Πῶς ἐκφράζομαι; Ὅλα αὐτὰ εἶναι προσωπικὰ στοιχεῖα.
Ἔτσι λοιπόν, τί γράφει ὁ Ἀπόστολος Πέτρος γιὰ τὸν Ἀπόστολο Παῦλο; Γιὰ νὰ πάρω τὴ γραφὴ γιὰ τὴ γραφή. Ὑπάρχουν, λέγει, μερικὰ δυσνόητα χωρία στὶς ἐπιστολὲς τοῦ ἀγαπητοῦ Παύλου, ποὺ μερικοί, λέγει, ἀνόητοι καὶ ἀμαθεῖς τὰ διαστρεβλώνουν «πρὸς ἰδίαν αὐτῶν ἀπώλειαν». Γιὰ τὴν ἴδια τους τὴν καταστροφή. Ὥστε τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο γράφει τὴν Ἁγία Γραφὴ· ἔχει τοὺς ἱεροὺς συγγραφεῖς, ὄχι παθητικὰ πιόνια. Ἔχουν ὅλη τὴν προσωπικότητά τους. Ἀλλὰ ἀγαπητοί μου, τὸν Λόγο τοῦ Θεοῦ τὸν γράφει τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο. Αὐτὸ μὴν τὸ ξεχάσετε. Μοῦ ἔκανε πολὺ ἐντύπωση αὐτὴ ἡ ἔκφραση: "Αὐτὸ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον ἐλάλησε τὰς γραφάς".
Καὶ στὴ συνέχεια: "Αὐτὸ καὶ πὲρὶ ἑαυτοῦ εἴρηκεν ὅσα ἐβούλετο ἢ ὅσα ἐχωροῦμεν". Καὶ συνεπῶς λέγει, αὐτὸ τὸ ἴδιο ἔγραψε γιὰ τὸν ἑαυτό του· ἀφοῦ γράφει ἐκεῖνο, ἐκεῖνο ἔγραψε γιὰ τὸν ἑαυτό του. Γιατί γιὰ τὸν ἑαυτό του; Γιατί τὸ θέμα ποὺ διαπραγματευόμεθα εἶναι περὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Διότι καὶ περὶ τοῦ Πατρὸς τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο γράφει, καὶ περὶ τοῦ Υἱοῦ γράφει, καὶ περὶ τῆς σωτηρίας, καὶ περὶ τῶν ἐσχάτων, καὶ περὶ πάντων. Διότι ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ τὰ περιέχει ὅλα. Ὅταν λέει ὅμως ἐδῶ "πὲρὶ εαὐτοῦ εἴρηκεν", γιὰ τὸν ἑαυτό του ἔχει πεῖ, ἔχει μιλήσει· ἐννοεῖ ἐδῶ γιὰ τὸ διαπραγματευόμενο θέμα. Τί θέμα ἔχουμε; Περὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἔ, ὅ,τι γράφει λοιπὸν περὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τὸ ἴδιο τὸ Ἅγιο Πνεῦμα τὰ ἔχει γράψει. Πόσα, τί ἔχει γράψει; Ὅσα ἐβούλετο, ὅσα ἤθελε. Ὅ,τι ἤθελε. Κύριον. Καὶ «εἰς τὸ Πνεῦμα τὸ Κύριον». Καὶ Κύριος θὰ πεῖ Θεός. Κύριος ὁ Πατήρ, Κύριος ὁ Υἱός, Κύριον τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο, Κύριος εἶναι, Θεὸς εἶναι. Ὅσα θέλει, ὅ,τι θέλει. Ὅσο θέλει. Ἢ "ὅσα ἐχωροῦμε·" ἢ ὅσα μπορούσαμε ἐμεῖς νὰ καταλάβουμε καὶ νὰ μποροῦμε νὰ γνωρίσουμε. Βλέπετε λοιπὸν ποιός εἶναι τώρα ὁ ἱερὸς συγγραφεύς. Οὐσιαστικὰ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο. Καὶ γράφει γιὰ τὸν ἑαυτό του. Αὐτὰ εἶναι σὲ μιὰ μικρὴ εἰσαγωγὴ ποὺ τὰ λέει ἐδῶ. Γιατί εὐθὺς παρακάτω θὰ μπεῖ στὸ κύριο τοῦ θέματος ὁ Ἅγιος Κύριλλος ἀπὸ τὴν τρίτη παράγραφο.
Καὶ λέγει: "Λεγέσθω οὖν ἅ εἴρηκεν". Ἂς ποῦμε λοιπὸν ἐκεῖνα, καὶ ἂς ἀναφέρομαι καὶ ἂς ἀναπτύξουμαι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐκεῖνο εἶπε. "Ὅσὰ γὰρ οὐκ εἴρηκεν, ἡμεῖς οὐ τολμῶμεν". Γιατί λέγει, ὅσα δὲν εἶπε τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο, ἐμεῖς δὲν ἔχουμε τὴν τόλμη, δὲν τολμοῦμε νὰ τὰ ποῦμε, νὰ τὰ ἀναπτύξουμε καὶ νὰ τὰ παρουσιάσουμε.
Απόσπασμα από την🔸123η🔸ομιλία στην κατηγορία : "Κατηχήσεις Ἁγίου Κυρίλλου".
► Όλες οι ομιλίες της Κατηγορίας :
"Κατηχήσεις Ἁγίου Κυρίλλου" εδώ ⬇️
https://arnion.gr/index.php/diafora-uemata/katixhseis-agioy-kyrilloy
↕️
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/blog-post_79.html?m=1
🔸Λίστα ομιλιών της σειράς «Κατηχήσεις Ἁγίου Κυρίλλου».🔻
https://drive.google.com/file/d/151ddhVscWX5DAo0hPCLUOkNzoXguoDyp/view?usp=drivesdk
🎥 Βιντεοσκοπημένες ομιλίες της σειράς «Κατηχήσεις Ἁγίου Κυρίλλου».🔻
https://youtube.com/playlist?list=PLxBsMI6pr40oaZDDtLGpHIQUrsAVX0gNA
📜 Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες της σειράς «Κατηχήσεις Ἁγίου Κυρίλλου».🔻
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%94%B9%CE%9A%CE%B1%CF%84%CE%B7%CF%87%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82%20%E1%BC%89%CE%B3%CE%AF%CE%BF%CF%85%20%CE%9A%CF%85%CF%81%CE%AF%CE%BB%CE%BB%CE%BF%CF%85.?m=1
🔸Απομαγνητοφώνηση και ψηφιοποίηση ομιλίας : Αθανάσιος Άμβωνας.
💠Πλήρης απομαγνητοφωνημένες σειρές ομιλιών (Βιβλία).
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%92%A0%CE%A0%CE%BB%CE%AE%CF%81%CE%B7%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%B3%CE%BD%CE%B7%CF%84%CE%BF%CF%86%CF%89%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CF%82%20%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%AD%CF%82%20%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CF%8E%CE%BD%20%28%CE%92%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%B1%29.?m=1
🔸Επεξηγηματικό βίντεο Ασπάλαθου.
https://youtu.be/8tNfAHRkTCk
__⬇️Playlist "Ασπάλαθου".⬇️__
https://aspalathos21.blogspot.com/2021/07/blog-post_83.html?m=0
🔸Όλες οι ομιλίες ~4.487~ του μακαριστού πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/4487.html?m=0
📃Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του πατρός Αθανασίου. ⬇️
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=0
📜Αποσπάσματα ομιλιών πατρός Αθανασίου ⬇️
https://athanasioslogos.blogspot.com/?m=0
__⬇️ Facebook ⬇️__
https://www.facebook.com/groups/1637818926362004/?ref=share
🔸Κατάλογος ομιλιών πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://drive.google.com/file/d/1JmrxaObMVyTA4_pS5yuMaQdoBf8-LwBP/view?usp=drivesdk
†. Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.
