Ἔπρεπε νὰ μπεῖ ὁ Παῦλος στὴ φυλακὴ τῆς Ρώμης γιὰ νὰ φανεῖ ἡ ἀγάπη των Φιλιππισίων, καὶ νὰ γραφτεῖ ἡ ἀθάνατη αὐτὴ ἐπιστολὴ πρὸς Φιλιππισίους καὶ νὰ τοὺς γράφει ὅτι, «Οὐχ ὅτι ἐπιζητῶ τὸ δόμα, ἀλλ’ ἐπιζητῶ τὸν καρπὸν τὸν πλεονάζοντα εἰς λόγον ὑμῶν» (Πρὸς Φιλιππησίους 4:17).
μοῦ στείλατε τὸ δόμα, τὸ ὁποῖο δὲν ἐπιζητῶ, ἀλλὰ τὴν ἀγάπη ἡ ὁποία ἀποκαλύπτεται μὲ τὸ δόμα, τὸ δῶρο, τὸ ὁποῖο μοῦ στείλατε. Καὶ πραγματικὰ φαίνεται ὅτι ὁ Θεὸς ἐπιτρέπει πολλάκις κάποιες περιπέτειες γιὰ νὰ φαίνεται ἡ ἀγάπη τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ. Αὐτό σας ἐπαναλαμβάνω μὲ συνεκίνησε βαθύτατα, οἱ προσευχές σας, τὸ ἐνδιαφέρον σας, ἡ ἀγάπη, ἦταν ἄλλο πρᾶγμα γιὰ μένα. Ἀλλὰ καὶ τοῦτο διότι ἀγαπᾶτε τὸ λόγο τοῦ Θεοῦ. Τί ἄλλο εἶναι; ἀγαπᾶτε τὸ λόγο τοῦ Θεοῦ. Ἔτσι δὲν θὰ προσεύλεπα τόσο σὲ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖο ἐσεῖς θα εκδηλώνατε σὲ μένα, ὅσο γιατί θὰ περιμένατε ἀπὸ μένα τὸ λόγο τοῦ Θεοῦ. Καὶ αὐτὸ ἀποκαλύπτει ὅπως σᾶς εἶπα τὴ δίψα σας γιὰ τὸ λόγο τοῦ Θεοῦ, καὶ δὲν ἔχω παρὰ εἰλικρινὰ νὰ χαρῶ καὶ νὰ ἐπαινέσω. Πάντως σᾶς εὐχαριστῶ πολύ, εὔχεστε ὅμως πάντοτε, ὥστε νὰ χαρίζομαι πάντοτε στὴ δική σας τὴν ἀγάπη, στὴ διακονία τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ, στὴ διακονία τῆς Ἐκκλησίας, γιὰ τὴ διακονία τῆς σωτηρίας σας. Εὔχεστε λοιπὸν πάντοτε νὰ χαρίζομε σὲ σᾶς.
Ἦταν βέβαια λίγο ἀπότομη ἡ διακοπὴ τῶν θεμάτων μας κατὰ Μάϊο, ὅπως θὰ ἐνθυμίστε στὶς 16 Μαΐου, ὅταν εἴχαμε ἀρχίσει τὸ θέμα περὶ τοῦ Ἀντιχρίστου ἀναλύοντες τὸ 13ο κεφάλαιο τῆς Ἀποκαλύψεως. Ἐπιτρέψατε μοῦ γιὰ νὰ ἐπανασυνδέσουμε τὸ θέμα μας, νὰ κάνω μιὰ πολὺ γρήγορη ἀναδρομὴ στὸ 13ο κεφάλαιο. Λέγει ὁ Ἱερὸς Εὐαγγελιστής: «Καὶ ἐστάθην ἐπὶ τὴν ἄμμον τῆς θαλάσσης· καὶ εἶδον ἐκ τῆς θαλάσσης θηρίον ἀναβαῖνον, ἔχον κέρατα δέκα καὶ κεφαλὰς ἑπτά, καὶ ἐπὶ τῶν κεράτων αὐτοῦ δέκα διαδήματα, καὶ ἐπὶ τὰς κεφαλὰς αὐτοῦ ὀνόματα βλασφημίας. καὶ τὸ θηρίον ὃ εἶδον ἦν ὅμοιον παρδάλει, καὶ οἱ πόδες αὐτοῦ ὡς ἄρκου, καὶ τὸ στόμα αὐτοῦ ὡς στόμα λέοντος. καὶ ἔδωκεν αὐτῷ ὁ δράκων τὴν δύναμιν αὐτοῦ καὶ τὸν θρόνον αὐτοῦ καὶ ἐξουσίαν μεγάλην· καὶ μίαν ἐκ τῶν κεφαλῶν αὐτοῦ ὡς ἐσφαγμένην εἰς θάνατον. καὶ ἡ πλὴγὴ τοῦ θανάτου αὐτοῦ ἐθεραπεύθη, καὶ ἐθαύμασεν ὅλη ἡ γῆ ὀπίσω τοῦ θηρίου. καὶ προσεκύνησαν τῷ δράκοντι τῷ δεδωκότι τὴν ἐξουσίαν τῷ θηρίῳ, καὶ προσεκύνησαν τῷ θηρὶῳ λέγοντες· τὶς ὅμοιος τῷ θηρίῳ; τὶς δύναται πολεμῆσαι μετ᾿ αὐτοῦ;» ἐκεῖ εἴχαμε σταματήσει.
Λέγει ὁ ἱερὸς ὀπτασιαστὴς ὁ ἱερὸς Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης ὅτι στάθηκα στὴν ἄμμο τῆς θαλάσσης καὶ εἶδα ἀπὸ τὴ θάλασσα νὰ ἀναδύεται ἕνα θηρίο. Ἡ περιγραφὴ τὴν ὁποία μᾶς κάνει, τοῦ θηρίου, εἶναι ὁμοία μὲ τὴν περιγραφῆ τοῦ τετάρτου θηρίου ποὺ μᾶς κάνει ὁ προφήτης Δανιήλ, ἕνα θηρίο τὸ ὁποῖο δὲν εἶχε περιγραφῆ, ἀλόκοτο θηρίο, τὸ θηρίον αὐτὸ εἶναι ὁ Ἀντίχριστος, φυσικὰ πίσω ἀπὸ τὸ θηρίον εἶναι ὁ δράκον. Τὸ θέμα αὐτὸ τὸ εἴχαμε ἀναλύσει πέρυσι καταδεικνύοντες ὅτι ὁ δράκον εἶναι ὁ διάβολος, ὁ ὄφης ὁ ἀρχαῖος, ὁ πλανὸν ὅπως λέει ὁ Εὐαγγελιστὴς στὸ ἴδιο κεφάλαιο τὸ 12ο, 20' ὁ πλανὸν τὴν οἰκουμένη, εἶναι ὁ διάβολος. «...ὁ ὄφις ὁ ἀρχαῖος, ὁ καλούμενος Διάβολος καὶ ὁ Σατανᾶς, ὁ πλανῶν τὴν οἰκουμένην ὅλην...»
Ἔτσι ἔχουμε πρῶτα τὴν ἐμφάνιση στὴν περιγραφή, τὴν ἐμφάνιση τοῦ διάβολου, τοῦ δράκοντος ποὺ μπαίνει μέσα στὴν Ιστορία νὰ ἐπηρεάσει τὴν ἱστορία καὶ νὰ διώξει τὴν γυναῖκα ποὺ ἔτεκε τὸ ἄρεν τέκνον, τὴν Ἐκκλησία, ποὺ ἐνθυμίστε εἶναι ἡ Θεοτόκος, ἡ ὁποία συμπλέκεται μὲ τὴν Ἐκκλησία. Άλλοτε φαίνεται ὡς Θεοτόκος ἄλλοτε ὡς Ἐκκλησία, ἡ ὁποία Ἐκκλησία γεννᾶ καὶ γεννᾶται ἀπὸ τὸν Χριστό. Γεννᾶ τὸν Χριστὸ ἡ Θεοτόκος ~ ἐκκλησία καὶ γεννᾶται ἀπὸ τὸν Χριστὸ ἡ Ἐκκλησία ἡ ὁποία ἐξῆλθε ἀπὸ τὴν πλευρὰ τοῦ Χριστοῦ. Ο διάβολος λοιπόν, ὁ δράκον, διώκει τὴν Ἐκκλησία του. Εἰς τὸ ἀποκορύφωμα τοῦ διωγμοῦ τῆς Ἐκκλησίας ποὺ κάνει ὁ δράκον, καὶ καθιστᾶ τὴν Ἐκκλησία ποταμοφόρητον, βγάζει ἀπὸ τὸ στόμα του νερό, ποὺ εἶναι ὅλα ἐκεῖνα τὰ ἀντίθεα συστήματα νὰ πνίξει τὴν γυναῖκα, τὴν ἐκκλησία, νὰ καταστήσει τὴν γυναῖκα ποταμοφόρητον, νὰ τὴν πνίξει τὴν γυναῖκα. Ἐκεῖ στὸ ἀποκορύφωμα τοῦ ἀγῶνος του ἐναντίον τῆς Ἐκκλησίας λέει ὁ Εὐαγγελιστὴς εἶδα ἐκ τῆς θαλάσσης νὰ ἀναβύεται αὐτὸ τὸ ἀπερίγραπτο τέρας ποὺ εἶναι ὁ Ἀντίχριστος. Καὶ ἔδωσε λέγει, ὁ δράκον, τὴν ἐξουσία τοῦ ὅλη εἰς τὸ θηρίον αὐτὸ τὸ ἀναβυθὲν ἀπὸ τὴν θάλασσα, καὶ τὸ ὁποῖον θηρίον ἔκανε τέρατα καὶ σημεῖα, ψευδοθαύματα ἐπάνω στὴ γῆ, ὥστε ὅλη ἡ γῆ νὰ προσκυνήσει τὸ θηρίον καὶ δία τοῦ θηρίου νὰ προσκυνήσει τὸν δράκοντα. Βέβαια σᾶς εἶχα πεῖ τὸν Μάϊο, πρὸ τῶν διακοπῶν στὸ τελευταῖο μας θέμα ὅτι, τύπος αὐτῆς τῆς προσκυνήσεως τοῦ Ἀντιχριστοῦ καὶ τοῦ δράκοντος εἶναι ἡ Καισαρολατρία. Ιστορικὰ ἔχουμε τὰ πρῶτα φαινόμενα αὐτῆς τῆς Καισαρολατρίας, δηλαδὴ τῆς προσκυνήσεως βασιλέων ὡς θεῶν εἶναι ἡ Βαβυλώνιοι βασιλεῖς. Κλασικὸ δὲ παράδειγμα εἶναι ὁ Ναβουχοδονόσορ, ὁ ὁποῖος ἐζήτησε νὰ προσκυνηθεῖ. Ἐνθυμίστε τοὺς τρεῖς παῖδες ποὺ ἐβλήθησαν εἰς τὴν κάμινο τοῦ πυρός; Ἀκόμη Καισαρολατρία παρατηρεῖται κατ' ἐξοχὴν εἰς τὴν Ρωμαϊκὴ Αὐτοκρατορία. Οἱ Ἕλληνες ὅσο κυριάρχησαν ἐπὶ τῆς γῆς Καισαρολατρίαν δὲν ἐζήτησαν· οἱ Ρωμαῖοι ἐζήτησαν· καὶ τοῦτο, ὅπως σᾶς ἔλεγα τότε, διὰ νὰ στηρίξουν πολιτικὰ τὴν ἀπέραντή τους Αὐτοκρατορία. Διότι ἐὰν ἐστρέφεσο ἐναντίον τοῦ Αὐτοκράτορος, ἐστρέφεσο ἐναντίον τοῦ Θεοῦ καὶ ἔκανες ὄχι μόνο ἔγκλημα καθοσιώσεως, ὄχι μόνο ἤσουν κατηγορούμενος δι ἐσχάτην προδοσία, ἀλλὰ καὶ ἐναντίον τοῦ θεοῦ Αὐτοκράτορος. Μὲ τὸν τρόπον αὐτον πίστευαν οἱ Αὐτοκράτορες, οἱ Καίσαρες τὶς Ρώμης, πὼς θὰ κρατοῦσαν τὴν Αὐτοκρατορία τους κάτω ἀπὸ τὴν πυγμή τους καὶ θὰ ἦσαν δοῦλοι ὅλοι οἱ λαοὶ καὶ ὅλες οἱ φυλὲς ποὺ εἶχαν κάτω ἀπὸ τὴν κατοχή τους.
Ἀλλὰ καὶ κάτι ἄλλο, δὲν ἦταν μόνο πολιτικὴ σκοπιμότης ἀλλὰ ἦταν καὶ ἡ φιλοδοξία τους.
Εἶναι μία ροπὴ, μία τάση τοῦ ἀνθρώπου νὰ θέλει νὰ ἐξέχει. Ὅταν αὐτὴ ἡ ροπὴ, ἡ τάση νὰ θέλει νὰ ἐξέχει πάρει διαστάσεις νοσηρότητος ὑπερβολικῆς καὶ ἀθεραπεύτου, οὔτε λίγοτε οὔτε πολὺ ζητάει αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος νὰ προσκυνηθεῖ ὡς θεός. Έφτασαν λοιπὸν εἰς τὸ σημεῖο οἱ Ρωμαῖοι αὐτοκράτορες νὰ ζητήσουν τὴν προσκύνηση ὅλων τῶν λαῶν, ὅτι ἦσαν θεοὶ καὶ ζητοῦσαν θυσίες στὸ ὄνομά τους καὶ στὸ πρόσωπό τους.
Ἀλλὰ αὐτὴ ἡ Καισαρολατρία ἀγαπητοί μου δυστυχῶς δὲν ἔχει τελειώσει, οὔτε ἁπλῶς συναντᾶτε μόνο εἰς τοὺς αὐτοκράτορες τῆς Ρώμης. Σᾶς εἶπα ὅτι μέσα στὴ διαδρομὴ τῆς Ἱστορίας ἡ Καισαρολατρία δὲν ἔπαυσε ποτὲ νὰ ὑπάρχει. Ἂν εἶχα τὴν δυνατότητα ~ ἀλλὰ θὰ σᾶς ἀφήσω ἐσεῖς τὰ πιὸ πολλὰ νὰ τὰ συγκυρώσετε μὲ τὴ γνώση σας ~ νὰ σᾶς κατεδείκνυα τί Καισαρολατρία ὑπάρχει καὶ εἰς τὴν ἐποχή μας θὰ ἐτρομάζατε. Ὅταν λέμε Καισαρολατρία δὲν ἐννοοῦμε τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ ἀποδώσουμε θεῖες ἰδιότητες σὲ ἀνθρώπους. Τὸ νὰ ποῦμε ὅτι αὐτὸς ποὺ μᾶς κυβερνᾶ ὅταν γελᾶ ἀνθίζουν οἱ κάμποι, ὅταν χαίρεται ἀνοίγουν οἱ οὐρανοί, βρέχει καὶ γίνεται τὸ στάρι. Δὲν παραλογίζομαι αὐτὴ τὴ στιγμή, αὐτὰ γράφτηκαν καὶ ἔγιναν, ἀλλὰ μόνο ποὺ δὲν θὰ σᾶς πῶ πιὸ πολλά, ὁ καθένας ἂς ἀναζητήσει τὶς πηγὲς, ποὺ ἔγιναν, ποὺ γίνονται καὶ τί σημαίνουν αὐτά.
https://www.phorum.com.gr/viewtopic.php?t=27601 Συνεπώς, μὲ τὸ φαινόμενο τῆς Καισαρολατρίας θὰ ἐμφανιστεῖ καὶ ὁ Ἀντίχριστος καὶ θὰ ζητηθεῖ νὰ προσκυνηθεῖ, ὅπως πολὺ ὡραῖα μας τὸ ἀναφέρει αὐτὸ ὁ Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης, καὶ μὴν σᾶς φαίνεται καθόλου παράξενο ἐφόσον τύποι τοῦ Ἀντιχρίστου ἀποτελοῦν ὅλοι αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι ζητοῦν καὶ ἀπαιτοῦν ἀπὸ τὴν ἀνθρωπότητα νὰ προσκυνηθοῦν.
Εἶναι χαρακτηριστική αὐτη ἡ φράσις τοῦ λαοῦ, καὶ ὅταν λέμε λαὸς ἐδῶ εἶναι ὅλη ἡ ὑφήλιος, διότι ὁ Ἀντίχριστος θὰ γίνει κοσμοκράτορωρ, λέγοντες ὅλοι οἱ ἄνθρωποι τῆς γῆς "τις ὅμοιος τὸ θηρίο;" ποιός εἶναι δηλαδὴ ὁ ὅμοιος μὲ αὐτὸ τὸ πρόσωπο; Ποιός μπορεῖ νὰ συγκριθεῖ μὲ αὐτὸ τὸ πρόσωπο; Τὶς ὅμοιος; Αὐτὸ εἶναι μία παροδία ἀναλόγου ἀναφωνήσεως πρὸς τὸν ἕναν Θεόν, τὸν ἀληθινὸ Θεό. Εἰς τοὺς ὕμνους τοὺς ἁγιογραφικούς, ὅπως ἐπὶ παραδείγματι στὸ βιβλίον τῆς Ἐξόδου 15, 11: «Τὶς ὅμοιὸς σοὶ ἐν θεοῖς, Κύριε;» ποιός εἶναι ὄμοιως μὲ Σένα Κύριε; «τὶς ὅμοιός σοι; δεδοξασμένος ἐν ἁγίοις, θαυμαστὸς ἐν δόξαις, ποιῶν τέρατα» ποιός εἶναι ὅμοιος μὲ Σένα, ποὺ εἶσαι ὁ δεδοξασμένος εἰς τοὺς ἁγίους, ποὺ εἶσαι θαυμαστός εἰς τὴν δόξα σου, ἐσύ κάνεις μεγάλα θαύματα; Αὐτὸ τὸ λέγει ὁ Μωυσῆς ὅταν πέρασαν τὴν Ἐρυθρὰ θάλασσα. Ποὺ τὸ λέγει; Στὸ Θεό. Ποὺ τὸ λένε τώρα οἱ ἄνθρωποι; Στὸν Ἀντίχριστο. Καὶ ἀποδίδουν τὶς ἴδιες αὐτὲς φράσεις ποὺ ἀνήκουν στὸ Θεό, τὶς ἀποδίδουν στὸν Ἀντίχριστο.
Αὐτὸς ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ἀγαπητοί μου μας τὸ βεβαιώνει αὐτό, ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, ὅτι θὰ προσκυνηθεῖ καὶ θὰ λατρευτεῖ ὡς θεὸς ὁ Ἀντίχριστος. Μᾶς λέγει στὴν 2α πρὸς Θέσ/νικεὶς 2, 4. Λέγει: «ὁ ἀντικείμενος καὶ ὑπεραιρόμενος ἐπὶ πάντα λεγόμενον Θὲὸν ἢ σέβασμα, (αὐτός, λέγει, ποῦ στέκεται πάνω ἀπὸ κάθε τι ποῦ μποροῦν νὰ σέβονται οἱ ἄνθρωποι, τὴν θρησκεία ποῦ ἔχουν τὴν ὁποιαδήποτε) ὥστε αὐτὸν (τὸν Ἀντίχριστον) εἰς τὸν νὰὸν τοῦ Θεοῦ ὡς Θὲὸν καθίσαι, (εἰς αὐτὸν τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ σὰν θεὸς θὰ καθίση) ἀποδεικνύντα ἑαυτὸν ὅτι ἐστὶ Θεός.» καὶ θὰ ἀποδεικνύει τὸν ἑαυτόν του ὅτι εἶναι θεὸς μὲ τὰ ψευδοθαύματα. Τὶς ἀπάτες, ποῦ σᾶς εἶχα πῇ, τότε τὸν Μάϊο.
Ἀκόμα εἶναι πολὺ χαρακτηριστικὴ ἡ φράσις, λέγοντες, ὁ κόσμος, ἡ ὑφήλιος ὁλόκληρη, «τὶς δύναται πολεμῆσαι μετ᾿ αὐτοῦ;» Ποιός μπορεῖ νὰ πολεμήση μὲ τὸ θηρίο; Ποιός μπορεῖ νὰ παραβγῇ μαζί του; Ὅπως θὰ λέγαμε: Ποιός μπορεῖ νὰ πολεμήση μὲ τὸν Θεό; Πράγματι ὁ Ἀντίχριστος θὰ θεωρεῖται ἀήττητος. Ἀνίκητος δηλ. Μὴ δυνάμενος νὰ καταβληθῇ οὔτε ἀπὸ αὐτὸν τὸν Θεόν. Δηλ. βλέπει κανεὶς μίαν ἔπαρσιν εἰς ὑπερθετικὸν βαθμόν. Αὐτὴ ἡ φράσις ἀντιστοιχεῖ μὲ τὰ ἑξῆς ἐπίθετα τοῦ Θεοῦ: Παντοδύναμος, πανίσχυρος, κραταιός, παντοκράτωρ. Φυσικὰ αὐτὰ ὅλα ἀποτελοῦν φρικτὴ βλασφημία κατὰ τοῦ Θεοῦ. Ἂν ἐγὼ ἔλεγα, ὃ μὴ γένοιτο, ἔλεγα, ὅτι ἐγὼ εἶμαι παντοκράτωρ, τί θὰ ἔκανα; Θὰ ἤμουνα βλάσφημος. Λοιπὸν ἀγαπητοί, πράγματι τὸ παρακάτω κείμενο αὐτὸ μᾶς λέγει.
Καὶ τώρα μπαίνομε στὸ θέμα μας κανονικά. Σᾶς ἔκανα μία, ἔτσι, μικρὴ περίληψη τοῦ περασμένου θέματος, γιὰ νὰ συνδέσουμε τὰ ἑπόμενα.
ΙΓ' 5. «καὶ ἐδόθη αὐτῷ στόμα λαλοῦν μεγάλα καὶ βλασφημίαν· καὶ ἐδόθη αὐτῷ ἐξουσία πόλεμον ποιῆσαι μῆνας τεσσαράκοντα δύο».
Νὰ τὸ ἀποδώσω: Τοῦ δόθηκε στόμα νὰ λέγη μεγάλα καὶ νὰ βλασφημεῖ. Τοῦ δόθηκε ἐξουσία νὰ κάνη πόλεμο 42 μῆνες.
Ὅλος ὁ στίχος καὶ μέχρι τέλους τοῦ 13ου κεφαλαίου δείχνει αὐτὴν τὴν κακοποιὸ δράση τοῦ θηρίου. Ἡ ὁποία εἶναι πλήρης ὕβρεως καὶ βλασφημίας καὶ κακοποιήσεως τῶν ἁγίων τοῦ Θεοῦ. Ἀλλά, ἂς τὰ πάρωμε μὲ τὴν σειρά.
«καὶ ἐδόθη αὐτῷ». Δοτικὴ τὸ "αὐτῷ." Δηλ. δόθηκε εἰς αὐτό, τὸ θηρίον. Τί θὰ πῆ "ἐδόθη"; Θὰ πῆ παρεχωρήθη. Ἀπὸ ποιόν; Κατ' ἀρχὰς ἀπὸ τὸν Θεὸ παρεχωρήθη. Ἀπὸ τὸν Θεὸ παρεχωρήθη ἡ κακοποιὸς δρᾶσις τοῦ Ἀντιχρίστου; Βεβαίως! Τί θὰ πῆ "παρεχωρήθη"; Ὁ Θεὸς ἔχει δύο θελήματα, καὶ ἄλλες φορὲς σᾶς τὸ ἔχω πῇ. Εἶναι τὸ θέλημα τῆς εὐδοκίας καὶ τὸ θέλημα τῆς παραχωρήσεως. Τὸ θέλημα τῆς εὐδοκίας εἶναι αὐτὸ ποῦ πραγματικὰ θέλει ὁ Θεός. Φέρ' εἰπεῖν, ἡ σωτηρία τῶν ἀνθρώπων, ὅπως λέγει ὁ Ἀπ. Παῦλος, «ὃς ~ὁ Θεὸς~ πάντας ἀνθρώπους θέλει σωθῆναι καὶ εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν.» Α' Τίμ. 2, 4 Αὐτὸ τὸ "θέλει" εἶναι τὸ θέλημα τῆς εὐδοκίας. Γιατί τὸ θέλει πραγματικά. Ποιό εἶναι τὸ θέλημα τῆς παραχωρήσεως; Ὅταν ἀφήνει ἢ τοὺς ἀνθρώπους ἢ τὸν διάβολο νὰ κάνουν ἐκεῖνο ποῦ θέλουν χωρὶς νὰ ἐμποδίση. Δὲν τὸ θέλει ὁ Θεὸς αὐτὸ ποῦ κάνει ὁ διάβολος, δὲν θέλει ὁ Θεὸς αὐτὸ ποῦ κάνουν οἱ ἁμαρτωλοὶ ἄνθρωποι, ἀλλὰ τὸ παραχωρεῖ. Αὐτὴν τὴν ἔννοια ἔχει τὸ "ἐδόθη αὐτῷ." Παρεχωρήθη ὑπὸ τοῦ Θεοῦ. Βεβαίως ἐδῶ φαίνεται ὅλο τὸ μέγεθος τῆς ἐλευθερίας. Γιατί ἂν κάποιος ἔχει τὴν ἀπορία, καὶ γιατί νὰ τοῦ δοθῆ, καὶ γιατί νὰ τοῦ παραχωρηθῆ, σᾶς ἐρωτῶ, ἂν τὸ παιδί σας ἐπιμένει νὰ τοῦ δώσετε κάτι ἀπὸ τὸ σπίτι, χρήματα, καὶ εἶναι ἕτοιμο νὰ κάνη τὸ πᾶν, ἐσεῖς βεβαίως εἴσαστε πιὸ δυνατοὶ ἀπὸ τὸ παιδί σας· παρὰ ταῦτα σεβόμενοι τὴν ἐλευθερία τοῦ, στὸ τέλος, παρὰ τὶς συμβουλές, ὑποχωρεῖτε σ' αὐτό; Γιατί ὑποχωρεῖτε; Γιατί πιστεύετε στὴν ἐλευθερία τοῦ παιδιοῦ σας. Ἐὰν υποτεθῆ ὅτι εἶναι ἔφηβος, νέος κλπ. Ἔτσι καὶ ὁ Θεός, μᾶς ἔδωσε τὴν ἐλευθερία. Καὶ τότε ἂν ἐμεῖς θέλομε τὸ κακὸ τὸ ἀφήνει νὰ γίνη, γιατί ἂν τὸ περιόριζε τότε βεβαίως δὲν θὰ ὑπῆρχε ἡ ἐλευθερία.
Τὸ γιατί ὅμως ὁ Θεὸς παραχωρεῖ αὐτὸ τὸ κακό, φαίνεται καὶ ἀπὸ ἕνα ἄλλο, γιὰ νὰ τιμωρήση. Δὲν εἶναι μόνο τὸ θέμα τῆς ἐλευθερίας. Εἶναι καὶ τὸ θέμα τῆς τιμωρίας. Ὅταν πολλὲς φορές μας λέει τὸ παιδί μας, θὰ φάγω αὐτὸ τὸ φαΐ, θὰ φάγω αὐτὸ τὸ παγωμένο φαὶ ἀπὸ τὸ ψυγεῖο. Μὴν τὸ φᾶς θὰ σὲ πιάση ἡ κοιλιά σου. Θὰ τὸ φάω, μὴν τὸ φᾶς, θὰ τὸ φάω, ε φάτο.. τὸ ἀφήνομε. Τὸ παιδὶ τρώγει τὸ παγωμένο φαΐ. Τί τὸ πιάνει; Ἡ κοιλιά του. Τὸ ἀφήσαμε νὰ τιμωρηθῇ. Γιὰ νὰ βάλη μυαλό. Δηλ. ὁ Θεὸς παραχωρεῖ γιὰ νὰ ἐκφράση τὴν ἐλευθερία ποῦ δίνει στὰ ὄντα τὰ λογικὰ ἀφ' ἑνός, ἀφ' ἑτέρου γιὰ νὰ τιμωρήση στὸ τέλος. Ἀλλὰ ἡ τιμωρία αὐτὴ ὅμως τί θὰ εἶναι; Παιδαγωγική. Ἔχομε κι ἐδῶ δύο τιμωρίες ἀγαπητοί μου. Ἂν κάποτε μπορεῖ νὰ τὰ πιάνομε αὐτά, θὰ πρέπει νὰ μᾶς πιάνει φρίκη. Εἶναι ἡ τιμωρία ἡ παιδαγωγικὴ εἶναι καὶ ἡ τιμωρία ἡ καταδικαστική. Ὅταν μιὰ πολιτεία ἐπὶ παραδείγματι καταδικάζει ἕναν κακοῦργο, νὰ τὸν ἐκτελέση, θανατικὴ ποινή. Δὲν μοῦ λέτε, τί εἶναι αὐτή; Εἶναι τιμωρία παιδαγωγική; Ἢ καταδικαστική; Ἔτσι ὁ Θεός, ὅταν βλέπει ἕναν ἄνθρωπο ὅτι ἔχει ἀποθέματα ἀγαθῆς προαιρέσεως, παρὰ τὸ κακὸ ποὺ ἔκανε, τότε, τότε τιμωρεῖ παιδαγωγικά. Ὅταν ἕνας ἄνθρωπος δὲν ἔχει ἀποθέματα ἀγαθῆς προαιρέσεως κι αὐτὸ μόνο ὁ Θεὸς τὸ βλέπει, ἄνθρωπος δὲν μπορεῖ νὰ τὸ δῇ, οὔτε ὁ ἴδιος ὁ ἄνθρωπος γιὰ τὸν ἑαυτό του δὲν μπορεῖ νὰ τὸ δῇ, τὸ βλέπει μόνο ὁ Θεός, τότε ὁ Θεὸς παραχωρεῖ τιμωρία καταδικαστική, δηλ. πλέον τιμωρεῖσαι, κι αὐτὴ ἡ τιμωρία σου εἶναι αἰώνια τιμωρία κατόπιν, εἶναι ἡ αἰωνία κόλαση.
Ἀλλὰ αὐτὸ τὸ "ἐδόθη" σὲ μιὰ προέκταση ἀναφέρεται καὶ στὸν διάβολο, διότι ὁ Θεὸς συγχωρεῖ, συγχωρῶ ἐδῶ δὲ πῇ ἐπιτρέπω, ἐπιτρέπει αὐτά, ἀλλὰ ἀφοῦ ἐπιτρέπει στὸν διάβολο, ὁ διάβολος τώρα μὲ τὴν σειρά του, δίνει τὴν ἐξουσία τὴν δική του εἰς τὸν Ἀντίχριστον, δηλ. καταλαβαίνετε ὅτι ἐδῶ ἔχομε μία παραχώρηση ποὺ ποτὲ δὲν παρεχωρήθη σὲ ἄνθρωπο, ἀπὸ τὸν διάβολο, τόση μεγάλη ἐξουσία καὶ παραχώρηση, ἐξουσία καὶ δύναμη. Θὰ σᾶς πῶ καὶ θὰ σᾶς θυμίσω, ὅτι ὁ διάβολος ἐπεχείρησε ἄλλη μιὰ φορὰ νὰ τὸ κάνη γιὰ ἕναν ἄλλον καὶ δὲν τὰ κατάφερε. Ὁ διάβολος ποντάρει τὸν κάθε ἄνθρωπο καὶ τὸν βλέπει πολὺ καλά. Εἶδε τὸν Ἰησοῦν Χριστόν. Βεβαίως τὴν θεία του φύση δὲν τὴν ἔβλεπε. Ἔβλεπε μόνο τὴν ἀνθρωπίνη, ἤτοι τὸ σῶμα καὶ τὴν ψυχή, τὴν ἀνθρωπίνη ψυχή. Ἀλλὰ τὸν Θεὸν Λόγον δὲν τὸν ἔβλεπε, διότι ὁ Θεὸς Λόγος εἶναι ἀόρατος. Καὶ εἰς τοὺς ἀγγέλους καὶ εἰς τοὺς ὅλην τὴν κτιστὴν δημιουργία. Καὶ τότε βλέποντας ὅτι πρόκειται περὶ καταπληκτικοῦ προσώπου, πηγαίνει στὴν ἔρημο νὰ τὸν πειράξη καὶ τὶ τοῦ εἶπε: «Πάλιν παραλαμβάνει αὐτὸν ὁ διάβολος εἰς ὄρος ὑψηλὸν λίαν καὶ δείκνυσιν αὐτῷ πάσας τὰς βασιλείας τοῦ κόσμου καὶ τὴν δόξαν αὐτῶν καὶ λέγει αὐτῷ· ταῦτα πάντα σοὶ δώσω, ἐὰν πὲσὼν προσκυνὴσῃς μοί.» Μάτθ. 4, 8΄9 Θὰ σοῦ δώσω τὴν ἐξουσία νὰ κυβερνήσης τὸν κόσμον ὅλον. Βλέπεις τὶς βασιλεῖες τῆς γῆς, βλέπεις τὸν πλοῦτον τῶν βασιλειῶν τῆς γῆς; Θὰ σοῦ τὰ δώσω ὅλα, δικά μου εἶναι. Ἐὰν πέσης καὶ μὲ προσκυνήσης. "Ὥστε δικά σου εἶναι διάβολε; Βέβαια, λέγει ὁ ἅγιος Κύριλλος, οὔτε ὀβολὸν δὲν ἔχεις διάβολε, σοῦ παρεχωρήθη νὰ εἶναι δικά σου, διότι οἱ ἄνθρωποι ἐλευθέρως σὲ τιμοῦν. Καὶ συνεπῶς ὁ Θεὸς ἄφησε νὰ δαιμονοκρατηθοῦν, ἤτοι νὰ εἶσαι κύριος ἐσύ. Κύριος εἶναι ὁ Θεὸς ἀγαπητοί μου. Παραχωρεῖ ὅμως ὁ Θεός. Λοιπόν, θὰ σοῦ δώσω ὅ,τι ἔχω, δικά μου εἶναι ὅλα, ἀλλὰ ἐὰν πέσης νὰ μὲ προσκυνήσης. Ὁ Κύριος τὶ τοῦ εἶπε; Διότι ξαναλέω ἄλλη μιὰ φορά, ὁ διάβολος δὲν ἔβλεπε τὴν θεία φύση τοῦ Χριστοῦ. Τοῦ λέγει ὁ Κύριος: «ὕπαγε ὀπίσω μου, σατανᾶ· γέγραπται γάρ, Κύριον τὸν Θεόν σου προσκυνήσεις καὶ αὐτῷ μὸνῳ λατρεύσεις.» Μάτθ. 4, 10 Ὕπαγε ὀπίσω μου σατανᾶ, μόνον τὸν Θεὸν θὰ λατρεύσης.
Ἕνα ἄλλο πρόσωπο τώρα. Πολὺ ἰσχυρό. Ὁ Ἀντίχριστος. Ποὺ θὰ γεννηθῇ ἀπὸ μάννα καὶ πατέρα, κατὰ φυσικὴν γέννηση, θὰ ἔλθη ὁ διάβολος σ' αὐτόν, καὶ θὰ τοῦ βάλη τὸν ἴδιο πειρασμό. Θὰ τοῦ πῇ: Θὰ σοῦ δώσω ὅλη τὴν ἐξουσία τὴν δική μου, καὶ νὰ κυβερνήσης ὁλόκληρη τὴν γῆ. Ἐὰν πέσης καὶ μὲ προσκυνήσης. Τὸ θέλεις; Ἐδῶ θὰ τὴν πάθη ἀγαπητοί μου ὁ Ἀντίχριστος. Καὶ θὰ προσκυνήση τὸν διάβολο. Ὁ Ἀντίχριστος εἶναι Ἑβραῖος στὴν καταγωγή, θὰ τὰ ποῦμε, μόνο νὰ ἔχετε ὑπομονή. Νὰ ἔρχεσθε παρακαλῶ, μὴν λείπετε καθόλου ἀπὸ κανένα θέμα. Εἶναι Ἑβραῖος, θὰ κυβερνήση στοὺς Ἑβραίους ὁ Ἀντίχριστος. Ἄνθρωπος εἶναι. Πολιτικὸν πρόσωπον θὰ εἶναι καὶ θὰ κυβερνήση. Καὶ τότε ὁ διάβολος θὰ τοῦ βάλη αὐτὸ στ' αὐτί. Θὰ τοῦ πῇ: Δικά σου εἶναι ὅλα. Προσκύνησέ με. Καὶ αὐτὸς θὰ ὑποκύψη στὸν πειρασμό. Στὸν ἴδιο πειρασμὸ ποὺ ὁ Χριστὸς δὲν ὑπέκυψε. Καὶ τότε, τότε θὰ εἶναι πραγματικὰ οἱ ἀντίποδες τοῦ Χριστοῦ, δηλ. ὁ Ἀντίχριστος. Αὐτὸ βέβαια θὰ τὸ κάνη ὁ Ἀντίχριστος ἕνεκα τῆς ἀμέτρου του ὑπερηφανείας καὶ φιλοδοξίας. Ἀλλά, πόσοι τέτοιοι ἄνθρωποι ἀγαπητοὶ μοῦ ὑποκύπτουν σ' αὐτοὺς τοὺς πειρασμοὺς διὰ μέσου τῶν αἰώνων. Πόσοι τέτοιοι ἄνθρωποι καὶ στὴν ἐποχή μας. Ἀγαπητοὶ προσέξτε. Ἂν ὁ διάβολος ἔρχεται καὶ μᾶς λέγει, θὰ σοῦ δώσω αὐτὸ καὶ θὰ σοῦ δώσω ἐκεῖνο, κάνε κάποια ἀπάτη στὴν δουλειά σου, κάνε κάποια ὑπεξαίρεση καὶ κατάχρηση. Τί νομίζετε; Ἐμπνέει ὁ διάβολος. Θὰ εἶσαι εὐτυχής, θὰ ἀποκτήσης χρήματα, θάχεις ἄνεση. Ἀλλὰ ὅταν ἀκούει ὁ ἄνθρωπος τὴν συμβουλὴ τοῦ διαβόλου δὲν προλαβαίνει νὰ τὰ χαρῇ, γιατί γκρεμίζεται, ὅπως καὶ ὁ Ἀντίχριστος ἀγαπητοί μου. 42 μῆνες, 3½ χρόνια θὰ βασιλεύση, ἡ κυρία του δρᾶσις ποὺ θὰ στραφῆ ἐναντίον τῆς Ἐκκλησίας. Μόνο 3½ χρόνια. Ποὺ δείχνει ὅτι δὲν θὰ προλάβη. Τί λέει ὁ Ἀπ. Παῦλος; «ὃν ὁ Κύριος ἀναλώσει» Β' Θέσ. 2, 8 θὰ τὸν καταστρέψη ὁ Κύριος. Δὲν θὰ χαρῇ τίποτα. καὶ μαζὶ μ' αὐτὸν δὲν θὰ χαροῦν οὔτε οἱ Ἑβραῖοι. Γιατί πιὰ θὰ ἔχει ἔλθει τὸ τέλος τῆς Ἱστορίας, ἡ δευτέρα τοῦ Χριστοῦ Παρουσία. Καὶ τί ἐδόθη ὑπὸ τοῦ διαβόλου εἰς τὸν Ἀντίχριστον; «στόμα λαλοῦν μεγάλα καὶ βλασφημίαν·» τρία πράγματα λαμβάνει ὡς ἐξουσία ὁ Ἀντίχριστος. Τὸ πρῶτο εἶναι ἡ μεγαλαυχία, τὸ δεύτερο εἶναι ἡ βλασφημία κατὰ τοῦ Θεοῦ, καὶ τὸ τρίτο εἶναι ἡ κακοποίηση τῶν Χριστιανῶν.
Ἡ μεγαλαυχία τοῦ Ἀντιχρίστου θὰ ἔχει ὑπερβῇ κάθε προηγούμενό της. Ἀφοῦ, ὅπως σᾶς εἶπα τόσην ὥρα, θὰ φθάση νὰ ζητήση νὰ θεοποιηθῇ, μποροῦμε λοιπὸν νὰ φανταστοῦμε τὸ μέγεθος τῆς μεγαλοστομίας του καὶ τῆς ὑπερηφανείας του. Ὡς πρὸς τὴν βλασφημίαν καὶ τὴν κακοποίηση τῶν Χριστιανῶν, ὁ ἑπόμενος στίχος εἶναι περισσότερον ἐπεξηγηματικός. Γι' αὐτὸ καὶ θὰ φθάσουμε ἐκεῖ. Πάντως ὅλη αὐτὴ ἡ εἰκόνα της μεγαλαυχίας, βλασφημίας καὶ κακοποιήσεως τῶν ἁγίων ποὺ θὰ κάνη ὁ Ἀντίχριστος, ὅλη αὐτὴ ἡ εἰκόνα, ἤδη προφητεύεται ἀπὸ τὸν προφήτη Δανιήλ. Τὸ τέταρτο θηρίο ποὺ ἐμφανίζεται εἰς τὸν προφήτην Δανιὴλ μὲ τὰ 10 κέρατα, εἶναι ἡ ὅλη σειρὰ τῶν ἱστορικῶν τύπων τοῦ Ἀντιχρίστου, καὶ σημειώνει ὁ Δανιὴλ 7, 8 : «προσενόουν τοῖς κέρασιν αὐτοῦ, καὶ ἰδοὺ κέρας ἕτερον μὶκρὸν ἀνέβη ἐν μὲσῳ αὐτῶν, καὶ τρία κέρατα τῶν ἔμπροσθεν αὐτοῦ ἐξεῤῥιζώθη ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ». Ἐκεῖ ποὺ ἔβλεπα τὰ 10 κέρατα τοῦ θηρίου, νά, λέει, πετάχτηκε, ξεφύτρωσε ἕνα μικρὸ κέρατο πολύ ἰσχυρὸ μάλιστα αὐτὰ ποὺ ἦσαν, τὰ τρία, μπροστά του τὰ ξερίζωσε. Εἶναι ἕνα κέρατο φοβερὸ καὶ δὲν εἶναι τίποτα ἄλλο, παρὰ ὅλα τὰ ἄλλα κέρατα τύποι τοῦ Ἀντιχρίστου, τὸ ἕνα αὐτὸ κέρατο ποὺ παραμερίζει τὰ ἄλλα, εἶναι αὐτὸς οὗτος ὁ Ἀντίχριστος, ὁ ὁποῖος ὑπερβάλλει κάθε προηγούμενον τύπον του.
Σημειώνει ὁ Δανιήλ: «καὶ ἰδοὺ ὀφθαλμοὶ (εἶναι εἰκόνες ποὺ ἐκφράζουν ὅ,τι ἐκφράζουν) ὡσεὶ ὀφθαλμοὶ ἀνθρώπου ἐν τῷ κέρατι τοὺτῳ καὶ στόμα λαλοῦν μεγάλα.» Δάν. 7, 8. Εἶχε λέει μάτια ἀνθρώπινα, ἄνθρωπος λοιπὸν θὰ εἶναι, καὶ εἶχε στόμα ποὺ μιλοῦσε μεγάλα πράγματα, «καὶ λόγους πρὸς τὸν Ὕψιστον λαλήσει», θὰ λαλήση λόγους πρὸς τὸν Θεόν, μεγάλους λόγους, βρισιὲς μεγάλες πρὸς τὸν Θεόν. «καὶ τὸὺς ἁγίους Ὑψίστου παλαιώσει» παλαιώσει θὰ πῇ θὰ κακοποιήση, τοὺς ἁγίους τοῦ Θεοῦ. «καὶ ὑπονοήσει τοῦ ἀλλοιῶσαι καιροὺς καὶ νόμον. καὶ δοθήσεται ἐν χεὶρὶ αὐτοῦ ἕως καιροῦ καὶ καιρῶν καὶ ἥμισυ καιροῦ.» Δὰν 7, 25. καὶ θὰ ὑπονοήσει, θὰ σκεφθῇ νὰ ἀλλοιώση καιροὺς καὶ νόμον. Μὲ τὴν ἔκφρασιν "καιροὺς" θὰ πῇ, νὰ ἀλλοιώση φυσικὰ πράγματα, ὡς τὸ ἔλεγα καὶ τὴν περασμένη χρονιά. Τί σημαίνει νὰ ἀλλοιώση καιρούς, νὰ ἀλλοιώση φυσικὰ πράγματα. Ὅταν ἐπὶ παραδείγματι θεωρεῖται φυσικὴ κατάσταση ἡ ὁμοφυλοφιλία. Ἐδῶ ἔχομε μίαν ἀλλοίωσιν αὐτῆς τῆς φύσεως. Ὅταν ἐπὶ παραδείγματι θὰ γίνη νόμος ποὺ θὰ γίνονται δεκτοὶ αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι μέσα σὲ μιὰ κοινωνία, σημαίνει ἔχομε ἀλλοίωση τῆς φύσεως.
Τί θὰ πῇ θὰ σκεφθῇ νὰ ἀλλοιώση νόμον, ποιόν νόμον; Τὸν ἠθικὸν νόμον. Καὶ τί θὰ κάνη; Θὰ κάνη ἄλλα πράγματα. Ἐπὶ παραδείγματι, ἡ ἀποποινικοποίηση τῆς μοιχείας, τὸ νὰ εἶσαι μοιχὸς καὶ μοιχαλίδα, δὲν εἶναι παρὰ φύσιν, ἀλλὰ εἶναι παρὰ νόμον. Προσέξτε με, δὲν εἶναι παρὰ φύσιν, ὅπως εἶναι ἡ ὁμοφυλοφιλία, ἀλλὰ εἶναι παρὰ νόμον. Παρὰ ἠθικὸν νόμον. Ποὺ σημαίνει αὐτὸ ὀτι, ἂν κάνης τὸ ἕνα καὶ ἂν κάνης καὶ τὸ ἄλλο, ἢ ἂν καθιερωθῇ τὸ ἕνα, καθιερωθῇ καὶ τὸ ἄλλο, ΄τὸ ἕνα καθιερώθηκε περιμένομε τὸ ἄλλο (σ.σ ἡ ὁμιλία ἐκφωνήθηκε τὸ 1983)΄ τότε εἶναι ἡ ἀλλοίωση τῆς φύσεως καὶ τοῦ ἠθικοῦ νόμου. Βλέπετε πῶς τὰ προφητεύει αὐτὰ ὁ Δανιήλ; Καὶ ὅλα αὐτὰ θὰ τὰ κάνη 42 μῆνες. "καὶ δοθήσεται ἐν χειρὶ αὐτοῦ ἕως καιροῦ καὶ καιρῶν καὶ ἥμισυ καιροῦ." Εἶναι τὰ 3½ χρόνια, 42 μῆνες.
Εἶναι ἀξιοσημείωτο ὡς πρὸς τὸ ἔργον ποὺ θὰ κάνη ὁ ἀντίχριστος, ὅτι "ὑπονοήσει" κοιτᾶξτε αὐτὴ τὴ λεξούλα, "ὑπονοήσει" δηλ. θὰ τολμήση, διότι ποιός θὰ τολμοῦσε νὰ κάνη τέτοια πράγματα; Προσέξτε μὲ μόνο θὰ σᾶς πῶ κάτι. Σᾶς ἀνέφερα βέβαια σὰν παραδείγματα αὐτὰ ποὺ σᾶς ἀνέφερα, καὶ δὲν εἶναι στὴν ἑλληνικὴ πραγματικότητα αὐτά, ὄχι, μὴ νομίσετε ὅτι εἶναι στὴν ἑλληνικὴ πραγματικότητα, εἶναι στὴν παγκόσμια πραγματικότητα, μὴν τὸ ξεχνᾶτε αὐτό. Θὰ τὸ πῶ ἄλλη μία φορά, εἶναι στὴν παγκόσμια πραγματικότητα αὐτὰ τὰ πράγματα, ἁπλῶς ἔρχονται καὶ στὴν Ἑλλάδα. Μὴν νομίζετε ὅτι ἦρθε ὁ Ἀντίχριστος, εἶναι ἐκεῖνο ποὺ λέγει ὁ Ἔυαγγ. Ἰωάννης στὴν ἐπιστολή του τὴν πρώτη: "καὶ ἀντίχριστοι πολλοὶ γεγόνασι." εἶναι προδρομικὲς καταστάσεις τοῦ Ἀντιχρίστου. Ἁπλῶς ὁ Ἀντίχριστος θὰ κάνη πλέον ἐκεῖνο ποὺ δὲν γίνεται παραπέρα. Ὅλα αὐτὰ ὅμως εἶναι προδρομικὲς καταστάσεις διότι μέσα σὲ μιὰ ὑγιὰ κοινωνία ποὺ θὰ μποροῦσε ποτὲ νὰ δράση ὁ Ἀντίχριστος; Ἔχει λοιπὸν τοὺς προδρόμους του. Εἶναι αὐτὸ ποὺ λέγει ὁ Ἔυαγγ. Ἰωάννης ἐπαναλαμβάνω: «καὶ νῦν ἀντίχριστοι πολλοὶ γεγόνασιν·» Α' Ἰω. 2, 18 Ἔχουνε γίνει. Πῶς ἔχουνε γίνει; Ὅλες αὐτὲς οἱ καταστάσεις εἶναι ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι τοῦ Θεοῦ ἄνθρωποι καὶ ὑπηρετοῦν, τὸ καταλαβαίνουν δὲν τὸ καταλαβαίνουν, ΄ ὁπωσδήποτε νάστε σίγουροι δὲν τὸ καταλαβαίνουν, ἀσυνειδήτως, δὲν τὸ καταλαβαίνουν, ΄ ὑπηρετοῦν τὸν ἐρχομὸ καὶ τὸ ἔργο τοῦ Ἀντιχρίστου. Πάντως τὸ χρονικὸ διάστημα ποὺ θὰ γίνονται αὐτά, στὸ ἀποκορύφωμά τους ἐννοεῖται, καὶ ποὺ ὁ Ἀντίχριστος θὰ κακοποιῇ τοὺς Χριστιανοὺς ὅπως θὰ δοῦμε στὴ συνέχεια, θὰ εἶναι μόνο 42 μῆνες.
Ὑπάρχουν ἑρμηνευταί, ἰδίως νεώτεροι, ποὺ λέγουν ὅτι ἁπλῶς εἶναι ἕνα χρονικὸ μικρὸ διάστημα, οἱ παλαιοὶ ἑρμηνευταί, ὅπως εἶναι καὶ ὁ ἅγιος Ἀνδρέας Καισαρείας, ὁ Ἀρέθας καὶ ὅποιοι ἄλλοι, δέχονται τὸ ἑξῆς ἀγαπητοί. Τὸ δέχομαι κι ἐγώ. Ὅτι εἶναι πραγματικοὶ 42 μῆνες. Διότι εἶναι καὶ κάτι, ἀπὸ κάπου ἀλλοῦ βγαίνει. Ὁ Χριστὸς εἶπε Μάτθ. 24, 22, «καὶ εἰ μὴ ἐκολοβώθησαν αἱ ἡμέραι ἐκεῖναι, οὐκ ἂν ἐσώθη πᾶσα σὰρξ·». Κολοβώνω θὰ πῆ κόβω τὴν οὐρά. ποὺ σημαίνει, μικραίνω, προσέξτε με, μικραίνω, καὶ ἂν λέγει, ἐκεῖνες οἱ ἡμέρες, ποιές ἡμέρες Κύριε; τοῦ Ἀντιχρίστου, μᾶς ἀπαντάει ὁ Χριστός. Ἐὰν ἐκεῖνες οἱ ἡμέρες δὲν ἐκολοβώνοντο, ἀπὸ ποιόν; Ἀπὸ τὸν Θεόν. Κανεὶς δὲν θὰ μποροῦσε ἄνθρωπος νὰ ὑπομείνη ἕως τὸ τέλος, κανένας. «διὰ δὲ τὸὺς ἐκλεκτοὺς κολοβωθήσονται αἱ ἡμέραι ἐκεῖναι.» Γιὰ τοὺς ἐκλεκτοὺς καὶ πιστοὺς ἀνθρώπους, θὰ μικρύνουν οἱ ἡμέρες, τὸ χρονικὸ διάστημα αὐτῶν τῶν φοβερῶν πειρασμῶν. Ἄρα πρέπει νὰ εἶναι μικρό, πολὺ μικρό, δηλ. 3½ χρόνια. Φαίνεται λοιπόν, ἀφοῦ τόσες προφητεῖες λέγονται γι' αὐτὰ τὰ 3½ χρόνια, τί φρικώδη χρόνια θὰ εἶναι αὐτά, φρικώδη! Προσέξτε· τὰ τελευταῖα χρόνια τῆς Ἱστορίας. Δὲν θὰ ὑπάρχει παρακάτω Ἱστορία. Ἔχομε τὴν δευτέρα τοῦ Χριστοῦ Παρουσία, τὴν κρίση καὶ τὴν βασιλεία τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν κόλαση τὴν αἰωνία.
ΙΓ' 6. «καὶ ἤνοιξε τὸ στόμα αὐτοῦ εἰς βλασφημίαν πρὸς τὸν Θεόν, βλασφημῆσαι τὸ ὄνομα αὐτοῦ καὶ τὴν σκὴνὴν αὐτοῦ, τὸὺς ἐν τῷ οὐρανῷ σκηνοῦντας.»
Ὁ Ἔυαγγ. Ἰωάννης ἀμέσως μετὰ κάνει μίαν ἐπανάληψιν. Μία παλιλλογία. Ξαναλέγει τὸ ἴδιο πρᾶγμα. Τὸ εἶπε προηγουμένως. Τὸ ξαναλέγει. Γιατί; Δὲν μπορεῖ νὰ σηκώση ὁ νοῦς τοῦ Εὐαγγελιστοῦ, τὸ πόσο φρικώδης θὰ εἶναι αὐτὸς ὁ Ἀντίχριστος, ποὺ μὲ τὸ προφητικό του μάτι τὸν βλέπει. Ὁ Ἔυαγγ. Ἰωάννης ἀγαπητοὶ μοῦ ξέρει ποιός εἶναι. Τὸ ἤξερε ποιός εἶναι ἐν ὅσῳ ζοῦσε. Τοῦ εἶχε ἀποκαλυφθεῖ. Ἀλλὰ τὸ κράτησε μυστικό. Ἔδωσε μόνο τὸ ὄνομά του μὲ τὴν μορφὴ τῶν ἀριθμῶν. Στὸν Ἰωάννη ὅμως ἀπεκαλύφθη τὸ ὄνομα, καὶ ἔβλεπε τὴν δράση τοῦ Ἀντιχρίστου, ὁ Ἔυαγγ. Ἰωάννης, καὶ τρόμαξε ὁ Ἔυαγγ. Ἰωάννης. Γι' αὐτὸ τὸ λόγο ὅταν εἶδε νὰ φθάνη αὐτὸ τὸ ἀνθρωπόμορφο τέρας νὰ βλασφημὰ τὸν Θεόν, δὲν τὸ ἀνέχεται. Ἡ ἐπανάληψή του λοιπὸν δείχνει τὴν ἔκπληξη τοῦ ἱεροῦ Εὐαγγελιστοῦ, καὶ τί λέγει; "ὅτι ἐστράφη νὰ βλασφημήση." Γιατί τὸ λέγει αὐτὸ ὁ Εὐαγγελιστής; Γιὰ νὰ δείξη ὅτι ἡ βλασφημία τοῦ Ἀντιχρίστου δὲν εἶναι ἔμμεσος, ἀλλὰ εἶναι ἄμεσος, καὶ τόσο μεγάλη ποὺ ποτὲ κανεὶς δὲν τόλμησε ἔτσι νὰ μιλήση.
Ἀλλὰ θέτομε τὸ ἐρώτημα: ποιά εἶναι ἡ ψυχολογία ἑνὸς ἀνθρώπου ποὺ βλασφημά; Ποιά εἶναι ἡ ψυχολογία του; Ἡ βλασφημία ὅπως ξέρετε εἶναι καρπὸς μιᾶς ἀκράτου ὑπερηφανείας, ἡ ὁποία δὲν δέχεται καμμία αὐθεντία, οὔτε συνεπῶς καὶ τὴν αὐθεντία τοῦ Θεοῦ. Τὸ ἕνα εἶναι αὐτὸ· ὅταν δὲν δέχομαι τὴν αὐθεντία τοῦ Θεοῦ, οὔτε τὴν αὐθεντία τῶν ἀνθρώπων πολὺ περισσότερο, τότε βλασφημῶ τοὺς ἄλλους καὶ τὸν Θεό, ἐπειδὴ ἐγὼ αἰσθάνομαι τὸν ἑαυτό μου αὐθεντία. Λέω ἄλλη μία φορὰ· μὴν πηγαίνει τὸ μυαλό σας στὶς βλασφημίες ποὺ ἀκούγονται ἔξω ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους, αὐτὲς τὶς γνωστές, ποὺ λένε οἱ ἄνθρωποι. Δὲν εἶναι αὐτές. Βεβαίως εἶναι βλασφημίες, δὲν τίθεται θέμα. Ὅταν κάποτε ἀκοῦμε ἀνθρώπους ποὺ βλασφημοῦν τὰ θεῖα, μᾶς πιάνει φρίκη. Δὲν εἶναι αὐτές. Εἶναι ὅταν ὁ ἄνθρωπος μέσα του αἰσθάνεται τὴν ὑπερηφάνεια ὅτι αὐτὸς εἶναι αὐτός. "Ἐγὼ εἶμαι ἐγώ, δὲν ὑπάρχει ὁ Θεός." Αὐτὴ εἶναι ἡ φοβερὴ βλασφημία ἀγαπητοί μου. Ἡ παντοδύναμη ἐπιστήμη, ὁ παντοδύναμος ἄνθρωπος. Αὐτὴ εἶναι ἡ φρικώδεις βλασφημία. ποὺ σημαίνει ὅτι δὲν δέχομαι τὴν αὐθεντία τοῦ Θεοῦ, καὶ στὴν θέση τοῦ Θεοῦ βάζω τὴν δική μου, τῆς ἀφεντιᾶς μου τὴν αὐθεντία.
Τὸ δεύτερο. Ὅταν ὁ ὑπερήφανος ἄνθρωπος δὲν ἐπιτύχη εἰς τὰ ἀλαζονικά του σχέδια, τότε στρέφεται πρὸς τὸν πλησίον του ἄνθρωπον, ἢ πρὸς τὸν Θεόν, τοὺς ὁποίους καὶ τὸν Θεὸν καὶ τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους τους θεωρεῖ ὑπευθύνους τῆς ἀποτυχίας του καὶ βλασφημεῖ. Δὲν ἐπέτυχα αὐτὸ ποὺ ἤθελα, βλασφημῶ.
Ἔχομε λοιπὸν δύο περιπτώσεις ἐδῶ. Δύο ἐλατήρια, τὸ ἕνα σᾶς εἶπα εἶναι ἡ ἄκρατος ὑπερηφάνεια ποὺ δὲν δέχεται καμμία αὐθεντία, καὶ τὸ δεύτερο ὅτι φορτώνει ὁ ὑπερήφανος ἄνθρωπος τὴν ἀποτυχία του στὸν Θεὸ ἢ στὸν ἄλλο ἄνθρωπο, καὶ συνεπῶς μὲ τὸν τρόπον αὐτόν, βλασφημεῖ. Τί κάνει ἐδῶ; Μεταθέτει ἕνεκα ἀκριβῶς τῆς ὑπερηφανείας του, τὴν εὐθύνη τῆς ἀποτυχίας, ὅτι ὑπεύθυνος τῆς ἀποτυχίας μου, τῆς πτωχείας μου, τῆς καταστάσεώς μου, τῆς ἀρρώστειας μου, εἶναι ὁ Θεός. Αὐτὸς εἶναι ὑπεύθυνος, καὶ συνεπῶς τί κάνω; τὸν βλασφημῶ. Γι' αὐτὸ τὸν βλασφημῶ τὸν Θεόν. Ὁ Θεὸς εἶναι ὑπεύθυνος τῆς δικῆς μου τῆς ἀποτυχίας. Γιατί κύριε εἶναι ὑπεύθυνος ὁ Θεὸς τῆς δικῆς σου τῆς ἀποτυχίας; Γιατί δὲν ἀνέχεσαι τὴν ἀποτυχία σου, δηλαδὴ μὲ ἄλλα λόγια, μὲ ἄλλα λόγια βλέπομε ἐδῶ πέρα ὅτι ὁ ὑπερήφανος ἄνθρωπος, ΄νὰ χρησιμοποιήσω μία σύγχρονη ἔκφραση,΄ εἶναι εἰς τὸ ἔπακρον κομπλεξικός. Εἰς τὸ ἔπακρον κομπλεξικός. Ὁ ταπεινὸς ἄνθρωπος δὲν εἶναι κομπλεξικός. Ἅμα τοῦ πῇς ὅτι ὑπάρχει ὁ Θεός. Μέγας ὁ Κύριος! Ἐγὼ δὲν εἶμαι τίποτα, ὅπως ἔλεγε ὁ Ἀβραάμ, "ἐγὼ γῆ καὶ σποδός." Ἐγὼ εἶμαι γῆ καὶ στάχτη, δὲν εἶμαι τίποτα. Ἅμα ἔχει ἀποτυχίες ὁ ταπεινὸς ἄνθρωπος λέγει· Ἅγιος ὁ Θεός, ἐγὼ φταίω, ἐγὼ ἔσφαλα, ἐγὼ δὲν πρόσεξα. Δὲν εἶναι κομπλεξικὸς ὁ ταπεινὸς ἄνθρωπος. Προσέξτε μὲ ἀγαπητοί μου, ὁ ταπεινὸς δὲν εἶναι κομπλεξικός. Ὁ ὑπερήφανος εἶναι κομπλεξικός. Ὁ ἐγωιστὴς εἶναι κομπλεξικὸς ἄνθρωπος, σᾶς εἶπα γιὰ νὰ χρησιμοποιήσω μιὰ σύγχρονη ἔκφραση.
Ὁ Ἀντίχριστος, νὰ ἐπανέλθω στὸ θέμα μου, θὰ βλασφημήση τὸν Θεὸν καὶ γιὰ τοὺς δυὸ αὐτοὺς λόγους. Πρῶτον γιατί δὲν θὰ δεχθῇ τὴν αὐθεντία τοῦ Θεοῦ καὶ δεύτερον διότι θὰ βλέπη νὰ ἀποτυγχάνη, θὰ ἀρχίσει ἡ ἀποτυχία του, θὰ τοῦ ζητοῦν ψωμὶ οἱ ἄνθρωποι κι ἐκεῖνος θὰ λέγη, ποὺ νὰ τὸ βρῶ; Δὲν θὰ βρέχη. Ἀκοῦστε με, δὲν θὰ βρέχη, θὰ κλείση ὁ οὐρανός. Δὲν θὰ βρέχη. Οἱ δυὸ προφῆται ποὺ θά 'ρθοῦν, κι ἀπ' αὐτὸ ἀναγνωρίζουμε τὸν προφήτη Ἠλία, ὅπως καὶ παλαιά, τὴν ἐποχὴ τοῦ Ἀχαάβ, ὁ ὁποῖος Ἀχαὰβ εἶναι τύπος τοῦ Ἀντιχρίστου, τί ἔκανε ὁ Ἀχαάβ; Ἔλεγε στοὺς ἀνθρώπους, στὸ Βόρειο βασίλειο τοῦ Ἰσραήλ, ἔλεγε, τί νὰ σᾶς κάνω; Δὲν βρέχει. Τί νὰ σᾶς κάνω; Πεινᾶμε, ψοφᾶνε τὰ ζῶα μας ἀπὸ τὴν δίψα, δὲν ἔχουνε νὰ φᾶνε χορτάρι. Τί νὰ σᾶς κάνω; Καὶ ὁ Ἀντίχριστος ἀγαπητοί μου αὐτὸ θὰ κάνη, θὰ λέη, τί νὰ σᾶς κάνω; Κι ἐπειδὴ θὰ βλέπη, ἐνῷ ἔγινε κοσμοκράτωρ κι ἐνῷ ἔκανε θαύματα, ἀλλὰ πῶς θὰ κάνη τώρα νὰ βρέξη; Ὁ Θεὸς κλείνει τοὺς οὐρανούς. Δὲν μπορεῖ νὰ κάνη τίποτα, καταρρέει ἡ τιμή του, βλέπει ὅτι ἀποτυγχάνει κι ἀρχίζει νὰ βλασφημὰ τὸν Θεόν.
Ἂς προσέξουμε ἀκόμη μία λεπτομέρεια. Στρέφεται κατὰ τοῦ Θεοῦ, κατὰ τοῦ ὀνόματος τοῦ Θεοῦ καὶ τῆς σκηνῆς αὐτοῦ. Προσέξτε αὐτὸ τὸ σημεῖο. Ποιά εἶναι αὐτὴ ἡ σκηνὴ τοῦ Θεοῦ; Μᾶς λέγει ὁ ἅγιος Ἀνδρέας Καισαρείας τὸ ἑξῆς: "σκὴνὴ δὲ τοῦ Θεοῦ, καὶ ἡ ἐν σὰρκὶ τοῦ Θεοῦ Λόγου σκήνωσις, ἤγουν ἐνανθρώπησις, καὶ ἡ ἐν τοῖς ἁγίοις ἀνάπαυσις, καθ’ ὧν πάντων ἡ βλασφημία τραπήσεται· προσέτι δὲ καὶ τῶν ἁγίων ἀγγέλων". Ἡ σκηνὴ τοῦ Θεοῦ εἶναι ἡ ἐνανθρώπησις τοῦ Θεοῦ, τοῦ Θεοῦ Λόγου. Δηλ. θὰ βλασφημὰ τὸν Ἰησοῦν Χριστόν. Γιατί θὰ βλασφημὰ τὸν Ἰησοῦν Χριστόν; Δὲν θέλει φιλοσοφία νὰ τὸ καταλάβαμε. Διότι τὸν δράκοντα τὸν ἐνίκησε ὁ Χριστὸς στὸν Σταυρό Του, καὶ ὁ διάβολος εἶδε τὴν ἧττα του σ' ὅλο τὸ πλάτος καὶ τὸ μῆκος καὶ τὸ βάθος, κάτω στὸν Ἅδη. Ὅταν ἐδέχθη μὲ χαρὰ τὴν ψυχὴ τοῦ Χριστοῦ, "ἐπί τέλους, θανάσιμε ἐχθρέ μου, σὲ θανάτωσα καὶ τώρα εἶσαι αἰχμάλωτος ἐδῶ τοῦ σκοτεινοῦ Ἅδου". Αὐτὸ ἔλεγε ὁ διάβολος. Ἀλλὰ ὁ Χριστὸς δὲν πῆγε ὡς αἰχμάλωτος τοῦ Ἅδου. Ἀλλὰ πῆγε ἀκριβῶς νὰ ἐλευθερώση τους ἀπ' αἰῶνος νεκροὺς τοῦ Ἅδου, καὶ νὰ ἀναστηθῇ. Μπῆκε λοιπὸν μέσα ὡς ἐξουσιαστὴς ὁ Χριστός. Εἶναι ἐκεῖνο ποὺ λέγει ὡραιότατα ὁ κατηχητικὸς λόγος τοῦ ἱεροῦ Χρυσοστόμου, τὸ Πάσχα ποὺ λέμε ὅτι, συνήντησε λέει γῆ καὶ βρῆκε οὐρανό. Νόμιζε ὅτι βρῆκε γῆ, δηλ. ἄνθρωπο ποὺ εἶναι πλασμένος ἀπὸ τὴ γῆ, καὶ συνήντησε οὐρανό, Δηλ. Θεόν, ἐκεῖ τὴν ἔπαθε ὁ διάβολος, καὶ τώρα ἐμπνέει τὸν Ἀντίχριστον νὰ βλασφημὰ τὸν Ἰησοῦν Χριστόν. Ἀγαπητοί μου, ὑπάρχουν ἄνθρωποι ποὺ βλασφημοῦν τὸν Ἰησοῦν Χριστόν; Πάλι θὰ ξαναπῶ. Ὄχι μέ τις συνηθισμένες τὶς βλασφημίες αὐτές, παρ’ότι εἶναι φρικώδεις. Ἂν πῆτε σ’ ἕναν ἄνθρωπο ποὺ βλασφημὰ τὸν Ἰησοῦν Χριστόν, καὶ τοῦ πῆτε, ἔλα ἐδῶ ἄνθρωπε, ἔλα ἐδῶ, γιατί βλασφημάς; Ξέρετε τί θὰ σᾶς πῇ; Δὲν τὸ θέλω, ἀπὸ συνήθεια. Τιμᾶς τὸν Χριστό; κάνε τὸν σταυρό σου, θὰ κάνη τὸν σταυρό του. Δὲν εἶναι αὐτὸς ὁ μεγάλος βλάσφημος τοῦ Χριστοῦ, εἶναι αὐτὸς ποῦ θὰ πῇ ὅτι ὁ Χριστὸς εἶναι γυμνός, ψιλὸς ἄνθρωπος. Τίποτα ἄλλο. Ὅταν θὰ βρίζη τὴν Θεοτόκον καὶ θὰ λέη ὅτι ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς γεννήθηκε ἀπό... κτλ, νὰ μὴν τὰ λέω γιατί σέβομαι τὰ αὐτιά σας καὶ τὴν ψυχή σας. Εἶναι φοβερό! Αὐτοὶ εἶναι οἱ μεγάλοι βλάσφημοι. Ἔτσι λοιπὸν καὶ ὁ Ἀντίχριστος μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν θὰ βλασφημὰ τὴν ἐνανθρώπηση τοῦ Θεοῦ Λόγου. Ἀλλά, καὶ κάτι ἀκόμη. Βλασφημὰ καὶ τοὺς ἁγίους ἀγγέλους, βλασφημὰ καὶ τοὺς ἁγίους. Γιατί βλασφημὰ τοὺς ἁγίους ὁ Ἀντίχριστος; Ξέρετε εἶναι φοβερὸ πρᾶγμα, ὅταν βλέπεις τοὺς ἁγίους κοντὰ στὸν Θεὸ καὶ σὺ μὲ τὴν συμπεριφορά σου νὰ εἶσαι μακρυὰ ἀπὸ τὸν Θεό, ὅπως τὸ βλέπει κι ὁ διάβολος γιὰ τὸν ἑαυτόν του, τὸν πιάνει ἕνα συναίσθημα φοβερό. Πᾶρτε ἀγαπητοί μου τὴν ψυχολογία ἑνὸς κακοῦ μαθητοῦ ποὺ βλέπει ὅτι οἱ ἄλλοι συμμαθηταί του διάβαζαν καὶ τώρα περνοῦν γιὰ τὴν ἄλλη τάξη, κι αὐτὸς μένει στὴν ἴδια τάξη. Πέστε μου, ποιά εἶναι ἡ ψυχολογία τοῦ μαθητοῦ ποῦ μένει στὴν ἴδια τάξη; Εἶναι φοβερὴ ἡ ψυχολογία του. Αἰσθάνεται πολὺ μειονεκτικά. Πολὺ μειονεκτικά. Συνεπῶς; Ἐδῶ πέρα πάλι κατέχεται ἀπὸ αἴσθημα μειονεκτικότητος ὁ Ἀντίχριστος, ἂν τὸ θέλετε καὶ ὁ διάβολος, καὶ τί μπαίνει παρακαλῶ στὴν θέση τῆς μειονεκτικότητος γιὰ νὰ ἐκφρασθῇ καὶ ὁ διάβολος καὶ ὁ Ἀντίχριστος; Ὁ φθόνος καὶ τὸ μῖσος. Γι’ αὐτὸ λοιπὸν βλασφημὰ καὶ ὁ δράκων, καὶ ὁ Ἀντίχριστος, καὶ τοὺς ἁγίους καὶ τοὺς ἀγγέλους. Τί ἤτανε παρακαλῶ ὁ διάβολος; Ἄγγελος ἦτο, ἔπεσε καὶ βλέπει τοὺς ἀγγέλους φωτεινούς, καὶ αὐτὸς εἶναι χωρὶς πιὰ τὴν δόξα τοῦ Θεοῦ. Αἰσθάνεται καλά; Ἀναμφισβήτητα ὄχι. Γι’ αὐτὸ τὸ λόγο καὶ βρίζει καὶ βλασφημά, καὶ τοὺς ἁγίους καὶ τοὺς ἀγγέλους.
ΙΓ΄ 7. «καὶ ἐδόθη αὐτῷ πόλεμον ποιῆσαι μετὰ τῶν ἁγίων καὶ νικῆσαι αὐτούς, καὶ ἐδόθη αὐτῷ ἐξουσία ἐπὶ πᾶσαν φὺλὴν καὶ λὰὸν καὶ γλῶσσαν καὶ ἔθνος.»
Συνεχίζει τὸ ἱερὸν κείμενον. Δόθηκε εἰς αὐτὸν πόλεμον νὰ κάνη μὲ τοὺς ἁγίους καὶ νὰ τοὺς νικήσει. Δόθηκε σ’ αὐτὸν ἐξουσία σὲ κάθε φυλὴ καὶ λαὸ καὶ γλῶσσα καὶ ἔθνος.
Σᾶς κάνει ἐντύπωση ὅτι κατ’ ἐπανάληψιν λέγεται τὸ "ἐδόθη" καὶ "ἐδόθη;" Ἕξι φορὲς ἀγαπητοὶ μοῦ ἀναφέρεται αὐτὸ τὸ "ἐδόθη." Ὁ τονισμὸς τοῦ "ἐδόθη" ἀπὸ τὸν ἱερὸν Εὐαγγελιστὴν γίνεται γιὰ νὰ γίνη φανερό, ὅτι κάθε ἐνέργεια τοῦ διαβόλου καὶ τοῦ Ἀντιχρίστου, εἶναι ἀνὰ πᾶσα στιγμὴ κατὰ παραχώρηση τοῦ Θεοῦ, καὶ ὄχι ἀπὸ ἀδυναμία ἢ μὴ ἀγαθότητα τοῦ Θεοῦ.
Καὶ ποιοί εἶναι οἱ ἅγιοι ἐναντίον τῶν ὁποίων θὰ κάνη πόλεμον ὁ Ἀντίχριστος; Εἶναι τὰ μέλη τῆς στρατευομένης Ἐκκλησίας. Ἐμεῖς. Τὸ χωρίο αὐτὸ ὑπενθυμίζει πάλι τὸν Δανιὴλ τὸν προφήτην. Λέγει στὸ 7, 21 ὁ Δανιήλ: «ἐθεώρουν (ἔβλεπα) καὶ τὸ κέρας ἐκεῖνο ἐποίει πόλεμον μετὰ τῶν ἁγίων καὶ ἴσχυσε πρὸς αὐτούς.» Ἔβλεπα κι ἐκεῖνο τὸ κερατάκι ποῦ εἶχε βγῇ, τὸ κέρατο ἐκεῖνο τὸ μικρό, ἔκανε πόλεμο ἐναντίον τῶν ἁγίων καὶ τοὺς νίκησε. Ἀκοῦστε, καὶ τοὺς νίκησε. Γιατί κάνει πόλεμον ὁ Ἀντίχριστος ἐναντίον τῶν ἁγίων; Γιὰ τὸν λόγο ποῦ εἴπαμε προηγουμένως. Μισεῖ καὶ φθονεῖ ὁ διάβολος. Μισεῖ καὶ φθονεῖ ὁ Ἀντίχριστος. Ὁ ὑπερήφανος αἰσθάνεται ἀνυποφόρως ἀνυπόφορα νὰ ὑπάρχει ὁ ταπεινός, ὁ πρᾶος καὶ ὁ ἀγαθός, καὶ ζητάει μὲ κάθε τρόπο νὰ τὸν ἐξαφανίση. Νὰ μὴν ὑπάρχη. Ἐλέγχεται. Αἰσθάνεται ἄσχημα. Καὶ κάνει πόλεμο ἐξοντωτικό. Σ’ αὐτὴν τὴν ψυχολογία κινήθηκαν ὅλοι οἱ διῶκται τοῦ Χριστιανισμοῦ, καὶ χρησιμοποίησαν εἴτε μαχαίρι εἴτε πέννα. Ὁ πρῶτος διώκτης τοῦ Χριστιανισμοῦ μὲ πέννα εἶναι ὁ Κέλσος, ποῦ ἔγραψε τὰ πιὸ φοβερὰ πράγματα ἐναντίον τοῦ Χριστοῦ. Ἀπὸ τὸν Κέλσο παρακαλῶ παίρνουν καὶ ἀντλοῦν ὅλοι οἱ φοβεροὶ ἐχθροὶ τοῦ Χριστιανισμοῦ καὶ γράφουν ἐναντίον ἐναντίον τοῦ Χριστιανισμοῦ. Ὅταν βλέπετε στὶς ἐφημερίδες μερικὲς θεωρίες τάχα καινούριες ἐναντίον τοῦ Χριστοῦ, τῆς Παναγίας, τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Θεοῦ, κλπ, κλπ, ὅλα αὐτὰ εἶναι παρμένα ἀπὸ τὸν Κέλσο. Καὶ βεβαίως δὲν σώθηκε τίποτα ἀπὸ τὰ συγγράμματα τοῦ Κέλσου, ἀλλὰ ἐπειδὴ τὸν ἀνασκευάζει ὁ Ὠριγένης, ἀπὸ τὶς ἀνασκευὲς ποῦ κάνει ὁ Ὠριγένης, ἀπὸ ἐκεῖ παίρνουν οἱ σύγχρονοι, οἱ ὅλων τῶν αἰώνων διῶκται, καὶ γράφουν ἐναντίον τοῦ Χριστοῦ. Ὥστε λοιπὸν ὅλοι αὐτοὶ διακατέχονται ἀπὸ αὐτὰ τὰ αἰσθήματα, εἴτε κρατοῦν στιλέτο εἴτε κρατοῦν πέννα καὶ γράφουν ἐναντίον τοῦ Χριστοῦ. Σημειώνει ὁ ἅγιος Κύριλλος Ἱεροσολύμων γιὰ κείνους οἱ ὁποῖοι θὰ διωχθοῦν ἀπὸ τὸν Ἀντίχριστον: "Τὶς ἄρα μακάριος ὁ ὑπὲρ Χριστοῦ μετ’ εὐλαβείας μαρτυρῶν τότε;" Ποιός θὰ εἶναι ἄραγε ἐκεῖνος ὁ εὐτυχισμένος ποῦ θὰ μαρτυρήση ὑπὲρ τοῦ Χριστοῦ; "Ὑπὲρ γὰρ τὸὺς πρὸ αὐτοῦ μάρτυρας τὸὺς τότε εἶναὶ φημι." Ἐγὼ νομίζω, λέγει ὁ ἅγιος Κύριλλος, ὅτι οἱ τότε μάρτυρες εἶναι πιὸ πάνω ἀπ' ὅλους τοὺς μάρτυρες ὅλων τῶν αἰώνων. Διότι ἔχουν νὰ παλαίψουν, λέγει, ὄχι πιὰ μὲ τὰ ὄργανα τοῦ Σατανᾶ, ἀλλὰ μὲ τὸν ἴδιο τὸν Ἀντίχριστο καὶ μὲ τὸν ἴδιο τὸν διάβολο.
"Οἱ μὲν γὰρ πρὸ αὐτοῦ, πρὸς ἀνθρώπους μόνους ἐπαλαίσαν· οἱ δὲ ἐπὶ Ἀντιχρίστου, πρὸς αὐτὸν τὸν Σατανᾶν δι’ ἑαυτοῦ πολεμήσουσι."
Δὲν σᾶς κάνει ἐντύπωση ὅτι θὰ νικήσει τοὺς ἁγίους τοῦ Θεοῦ; Δηλ. τοὺς Χριστιανούς; Ἅγιοι λέγονται οἱ Χριστιανοί. Τί θὰ πῇ θὰ τοὺς νικήσει; Ὄχι βέβαια μὲ τὴν ἔννοια ὅτι θὰ τοὺς ἀναποδογυρίση τὴν πίστη. Ἂν καὶ αὐτὸ θὰ γίνη, ὅπως τὸ λέγει, τὸ προφητεύει ὁ ἴδιος ὁ Κύριος, ὅτι «πλανῆσαι, εἰ δυνατόν, καὶ τὸὺς ἐκλεκτούς.» εἰ δυνατὸν θὰ πλανηθοῦν καὶ οἱ ἐκλεκτοί. Ἀλλὰ ὅτι κυρίως θὰ τοὺς κακοποιήση καὶ θὰ τοὺς φονεύση. Αὐτὸ ἐννοεῖ ὅτι θὰ τοὺς νικήσει. Θὰ τοὺς κακοποιήση καὶ θὰ τοὺς φονεύση. Ὅλα αὐτὰ θὰ τὰ ἐπιτρέψη ὁ Θεός, κι ὅπως λέγει πάλι ὁ ἅγιος Κύριλλος: "Οὐκ ἀδυνατῶν κωλύειν ἀλλ’ οἱ δι’ ὑπομονῆς συνήθως στεφανοῦν τὸὺς οἰκείους ἀθλητάς." Δὲν τὸ κάνει ὁ Θεὸς διότι ἀδυνατεῖ νὰ ἐμποδίση ἀπὸ τὰ χέρια τοῦ Ἀντιχρίστου τοὺς Χριστιανοὺς νὰ μὴν μαρτυρήσουν. Ὄχι. Ἀλλὰ γιὰ νὰ τοὺς στεφανώση. Ὅτι ἔκανε πάντοτε ὁ Θεὸς μέσα στὴν Ἱστορία γιὰ τοὺς δικούς του ἀνθρώπους. Γιὰ νὰ τοὺς στεφανώση μὲ τὸ στεφάνι τοῦ μαρτυρίου.
Ἀλλὰ ἀκόμη καὶ κάτι ἀποκαλυπτικό, ἰδία στὴν ἐποχή μας ἀγαπητοί μου, ποῦ ζοῦμε πραγματικὰ ἡμέρες Ἀντιχρίστου. Διὰ τῆς ἐκφράσεως τῶν συνωνύμων λέξεων, φυλή, λαός, γλῶσσα, ἔθνος, ποῦ ἀναφέρεται ὁ ἱερὸς Ἔυαγγ. σ' αὐτὸ τὸ χωρίο, ἀναδεικνύεται ἡ κοσμοκρατορία τοῦ Σατανᾶ καὶ τοῦ τοποτηρητοῦ τοῦ, τοῦ διαβόλου, τοῦ Σατανᾶ ἐπάνω στὴν γῆ, τοῦ Ἀντιχρίστου. Δηλ. ὁ Ἀντίχριστος θὰ γίνη κοσμοκράτωρ. Ἄλλ' ὅπως θὰ δοῦμε λίγο ἀργότερα ἀπὸ ἄλλα χωρία τῆς Ἁγίας Γραφῆς, γιατί πρέπει νὰ σᾶς πῶ ἐδῶ τὸ ἑξῆς: θὰ ἐξαντλήσω τὸ κείμενον τὸ ὁποῖον ἔλεγα σήμερα νὰ τὸ τελείωνα, ἀλλὰ δὲν τελειώνει, θὰ δοῦμε καὶ ἕνα τρίτο θηρίο νὰ ἀναδύεται. Ὁ Ψευδοπροφήτης, ποῦ αὐτὸς φέρεται θηρίον ὄχι μὲ κέρατα τρομερά, μὲ κέρατα ἀρνιοῦ. Σὰν πρόβατο, καὶ εἶναι τὸ τρίτο θηρίο αὐτό. Ἀφοῦ ἐξαντλήσουμε τὸ κείμενο τῆς ἀποκαλύψεως κατόπιν θὰ δοῦμε ἄλλα σημεῖα τῆς Ἁγίας Γραφῆς καὶ πῶς ἑρμηνεύουν οἱ Πατέρες, ποῦ πραγματικὰ ἀγαπητοί μου θὰ τρομάξουμε. Ἕνα μόνο σᾶς λέγω τώρα γιὰ νὰ κλείσωμε τὸ θέμα μας. Πῶς βλέπετε παρακαλῶ, ὅτι σήμερα οἱ Ἑβραῖοι ἐξαπλώνονται σ' ὅλη τὴ γῆ; Ἐξαπλώνονται σ' ὅλη τὴν γῆ; Πῶς ἐξαπλώνονται; Εἶναι ἡ δύναμη ποῦ ἔχουν. Τὸ κράτος των θὰ ἐπεκταθῇ. Αὐτὸ σᾶς λέει τίποτε; Οἱ Πατέρες μᾶς λέγουν καὶ ἡ Ἁγία Γραφὴ ὅτι ὁ Ἀντίχριστος θὰ εἶναι Ἑβραῖος. Σᾶς λέει τίποτε; Κι ὅτι θὰ ἐπικρατήση ἐπὶ πάσης φυλῆς, ἔθνους, γλώσσης καὶ λαοῦ. Σᾶς λέει τίποτε; Λέει πολλά.
Ἀλλὰ ὑπομονή, νὰ μπορέσουμε νὰ τὰ δοῦμε ἀγαπητοί μου ὅλα πρῶτα ὁ Θεὸς τὴν ἐρχομένη Κυριακή.
🔸53η🔸 ομιλία στην κατηγορία : " Ἱερά Ἀποκάλυψις ".
► Όλες οι ομιλίες της Κατηγορίας : " Ἱερά Ἀποκάλυψις " εδώ ⬇️
https://arnion.gr/index.php/kainh-diauhkh/iera-apokalycis
↕️
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/blog-post_80.html?m=1
🔸Λίστα ομιλιών της σειράς
«Ἱερά Ἀποκάλυψις».🔻
https://drive.google.com/file/d/1A9Q7I5lLBiBm6AUhfYsXAdHckIBgYe7j/view?usp=drivesdk
📜 Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες της σειράς «Ἱερά Ἀποκάλυψις».🔻
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%94%B9%CE%99%CE%B5%CF%81%CE%AC%20%CE%91%CF%80%CE%BF%CE%BA%CE%AC%CE%BB%CF%85%CF%88%CE%B9%CF%82.?m=1
🔸 Επιμέλεια κειμένου : Αθανάσιος Άμβωνας.
💠Πλήρης απομαγνητοφωνημένες σειρές ομιλιών (Βιβλία).
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%92%A0%CE%A0%CE%BB%CE%AE%CF%81%CE%B7%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%B3%CE%BD%CE%B7%CF%84%CE%BF%CF%86%CF%89%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CF%82%20%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%AD%CF%82%20%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CF%8E%CE%BD%20%28%CE%92%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%B1%29.?m=1
🔸Επεξηγηματικό βίντεο Ασπάλαθου.
https://youtu.be/8tNfAHRkTCk
__⬇️Playlist "Ασπάλαθου".⬇️__
https://aspalathos21.blogspot.com/2021/07/blog-post_83.html?m=0
🔸Όλες οι ομιλίες ~4.487~ του μακαριστού πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/4487.html?m=0
📃Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του πατρός Αθανασίου. ⬇️
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=0
📜 Αποσπάσματα ομιλιών πατρός Αθανασίου ⬇️
https://athanasioslogos.blogspot.com/?m=0
__⬇️ Facebook ⬇️__
https://www.facebook.com/groups/1637818926362004/?ref=share
🔸Κατάλογος ομιλιών πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://drive.google.com/file/d/1JmrxaObMVyTA4_pS5yuMaQdoBf8-LwBP/view?usp=drivesdk
†. Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.
