Τά κρυπτά τῶν ἀνθρώπων. (β΄ ἔκδοσις)

†. Στη σημερινή αποστολική περικοπή, σεβασμιώτατε, αγαπητοί μου αδελφοί, ο απόστολος Παύλος αναφέρεται στην κρίση του Θεού, που θα είναι τόσο για τους Ιουδαίους, όσο και δια τους εθνικούς. Εκείνοι που έλαβαν τον νόμον, οι Ιουδαίοι και εκείνοι οι εθνικοί, οι ειδωλολάτραι, που είχαν έμφυτον τον ηθικόν νόμον, τον νόμον της συνειδήσεώς των. Και τούτο γιατί ο Θεός είναι παντογνώστης, αλλά και απροσωπόληπτος. Και ο Θεός βλέπει το εσωτερικόν του κάθε ανθρώπου, διότι τίποτα δεν υπάρχει σκιασμένο στα μάτια του Θεού. Όλα είναι γυμνά και τετραχηλισμένα. Και συνεπώς στην κρίση Του θα σταθεί δίκαιος.

 

       Γι'αυτό σημειώνει ο απόστολος Παύλος ότι «ὁ Θεὸς κρινεῖ (:θα κρίνει) τὰ κρυπτὰ τῶν ἀνθρώπων κατὰ τὸ εὐαγγέλιόν μου διὰ ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ». Ότι, δηλαδή, ο Θεός θα κρίνει εκείνα τα οποία δεν φαίνονται στους άλλους ανθρώπους. Ενίοτε και εις τους αγγέλους. Εκείνα τα οποία ο άνθρωπος σκέπτεται, επιθυμεί, αλλά και ακόμη και ενεργεί μακριά από τα μάτια των άλλων ανθρώπων, «σύμφωνα», λέγει ο απόστολος, « με το Ευαγγέλιον που κηρύττω, ότι δηλαδή ο Ιησούς Χριστός θα έλθει να κρίνει τον κόσμον».

       Ώστε υπάρχουν κρυπτά εις τους ανθρώπους; Βεβαίως υπάρχουν κρυπτά! Διότι ο άνθρωπος είναι ένας μικρός, κλειστός κόσμος, ορατός μόνον εις τον Θεόν. Ενώπιον του Οποίου, όπως ήδη σας είπα, πάσα φύσις είναι γυμνή και τετραχηλισμένη. Δηλαδή «τετραχηλισμένη» θα πει φανερωμένη. Και το λέγει αυτό ο προφήτης Ησαΐας, αλλά και εις την προς Εβραίους το αναφέρει και το καταγράφει ο απόστολος Παύλος. Κι αυτό δείχνει την ύπαρξιν της ελευθερίας και της προαιρέσεως και της ευθύνης. Διότι αλλιώτικα, πώς θα μπορούσε να κρίνει ο Θεός; Εάν δεν υπήρχε ελευθερία, προαίρεσις και ευθύνη; Υπευθυνότης; Και ακόμη κρίνει διότι βλέπει και τα έξω και τα έσω.

      Μέσα σ’ αυτόν, λοιπόν, τον κλειστόν χώρον, που λέγεται άνθρωπος, απεργάζεται το καλόν και το κακόν, το αγαθόν και το πονηρόν. Μέσα εις αυτόν τον χώρον. Πόσοι είμεθα εδώ; Ο καθένας έχει τον δικό του τον κόσμον. Κλειστός, απαραβίαστος, σε βαθμό που μπορεί ο άνθρωπος να υποστεί μαρτύριον και θάνατον και να μην ανοίξει τον εσωτερικό του κόσμο. Τι σκέπτομαι εγώ τώρα; Που σας βλέπω. Τι σκέπτεσθε εσείς που με βλέπετε; Κανείς δεν μπορεί αυτό να το ξέρει. Μόνος κλειδούχος είναι ο ίδιος ο άνθρωπος. Εγώ κρατώ το κλειδί του εσωτερικού μου κόσμου. Μέσα εκεί δύναμαι να απεργασθώ ό,τι θέλω! Και σκέψεις και επιθυμίες και αποφάσεις. Ώστε, λοιπόν, αυτός ο κλειστός, ανθρώπινος κόσμος, κατά τον Παύλον λέγεται «τὰ κρυπτὰ τοῦ ἀνθρώπου». Τα κρυπτά. Και αυτά «τὰ κρυπτὰ τοῦ ἀνθρώπου», εν ημέρα Κρίσεως, θα αποκαλυφθούν. Θα αποκαλυφθούν παρά την θέληση του ανθρώπου. Διότι Εκείνος που μας έκανε να έχομε κρυπτόν κόσμον, συνεπώς Αυτός που κρατάει το ύψιστον κλειδί, Αυτός θα μας ανοίξει τα κρυπτά, θέλομε δεν θέλομε. Διότι εκεί θα μάθομε, εάν από τον κόσμον αυτόν δεν το μάθομε, ότι ο Κύριος των πάντων είναι Αυτός ο Θεός.

      Έτσι μπορούμε να δούμε, αγαπητοί, αυτήν την όλη θέση του κρυπτού κόσμου. Στην Παλαιά Διαθήκη εντέλλεται ο Θεός, στο «Δευτερονόμιον», 15,9: «Πρόσεχε σεαυτῷ (:Πρόσεχε τον εαυτό σου), μὴ γένηται ῥῆμα κρυπτὸν ἐν τῇ καρδίᾳ σου ἀνόμημα». «Πρόσεξε. Μη δημιουργηθεί, γίνει, κάτι κρυφό και βρώμικο, κάτι που να είναι παράνομο. Πρόσεξέ το». Πάνω, εξάλλου, σ’ αυτήν την εντολή στηρίζεται και το έργον της καθάρσεως της καρδίας, τόσο σαν συντήρηση, όσο και σαν θεραπεία. Η κάθαρση της καρδιάς.

     Και πρώτα η καρδιά, σαν κρυπτός χώρος που εργάζεται ο άνθρωπος το κακόν. Μέσα στην καρδιά αυτή ο άνθρωπος εργάζεται το μυστήριον της ασεβείας, της απιστίας, της αθεΐας και της ανομίας. Τι είναι εκείνο που, κάποτε δύο αδέλφια, κάποτε δίδυμα τα αδέλφια, από τον ίδιο πατέρα και την ίδια μάνα, με τα ίδια κύτταρα, τι είναι εκείνο που κάνει τον ένα ευσεβή και τον άλλο ασεβή; Τον έναν ένθεον και τον άλλον άθεον; Είναι η προαίρεσις. Και πού είναι αυτή; Είναι εις τα βάθη της καρδιάς. Και αποτελεί ακριβώς αυτό το γιατί ο ένας έτσι και γιατί ο άλλος έτσι, αποτελεί μυστήριον. Είναι το μυστήριον το κεκρυμμένον εις τα βάθη της καρδιάς, το οποίον, επαναλαμβάνω, μόνος ο Θεός βλέπει.

     Και ο Θεός, όπως βλέπομε, αποκαλύπτει αυτά τα κρυπτά, πρώτα της ασεβείας του Ισραήλ, του ισραηλιτικού λαού. Είναι κάτι που όταν δει κανείς πολλά σημεία στην Αγία Γραφή, τον πιάνει τρόμος. Θυμηθείτε -συγνώμη που κάνω αυτό το πρωθύστερο, όταν ο Αδάμ και η Εύα παρέβησαν την εντολήν του Θεού, ήτο παρών ο Θεός; Ήτο. Αοράτως παρών. Σε λίγο όμως -όχι ακριβώς σε λίγο, η παράβαση πρέπει να συνέβη κάπου το μεσημέρι. Γιατί; Γιατί το μεσημέρι; Είναι η ώρα που πεινάει ο άνθρωπος. Και δια να επιτύχει ο διάβολος καλύτερα το σχέδιό του, διάλεξε αυτήν την ώρα· που θα πεινούσαν οι πρωτόπλαστοι, για να τους πει να φάνε τον καρπόν που ο Θεός είπε: «Όχι».

     Πέρασαν μερικές ώρες. Κατά το δειλινόν, εκεί πια που ο ήλιος βασίλευε, έρχεται ο Θεός. Και μάλιστα αν θέλετε να ξέρετε, χαρά μου να το λέγω, ότι είναι το δεύτερον Πρόσωπον της Αγίας Τριάδος. Είναι ο Θεός Λόγος, που και εδημιούργησε και επισκέπτεται τον Αδάμ και την Εύα και ο μετέπειτα ενανθρωπήσας. «Αδάμ, πού είσαι;». Εκείνος κρύφτηκε. Και ο Κύριος ερωτά: «Μήπως έφαγες από τον καρπόν που σου είπα να μη φας;». Ο Κύριος εγνώριζε. Αλλά μπαίνοντας μέσα στον ανθρώπινο διάλογο, έπρεπε να διατηρηθούν, να υπάρξουν τα ανθρώπινα σχήματα. Γι'αυτό ερωτά. Όχι διότι είχε ανάγκη να ερωτήσει ο Θεός, για να μάθει. Αλλά για να αναπτύξει, πάντα σε ανθρώπινες διαστάσεις, αυτόν τον διάλογον. «Μήπως τούτο;».

    Ο Θεός γνωρίζει λοιπόν. Γνωρίζει τα πάντα. Ό,τι σκεφτόμαστε και ό,τι πράττομε. Εξάλλου και ο Κάιν τι έκανε; Νόμισε ότι δεν τον βλέπει ο Θεός, όταν εφόνευσε τον αδελφό του, τον Άβελ. Και του λέγει ο Θεός: «Κάιν, τι είναι αυτό που έκανες;». Αλλά κατοπινά και τον Ισραήλ ελέγχει ο Θεός. Διότι, θα σας φανεί παράξενο, ένας λαός είναι συγκροτημένος κατά τέτοιον τρόπον που να υπάρχουν εκείνοι που διοικούν και εκείνοι που διοικούνται. Εκείνο με το οποίο διοικούν είναι ο νόμος. Οι μεν είναι φύλακες του νόμου, οι διοικούντες, ο δε λαός είναι τηρητής του νόμου. Ο Θεός έτσι έκανε την κοινωνικήν δομήν. Έτσι το θέλει.

     Όμως, αγαπητοί μου, προσέξτε κάτι. Υπάρχουν εποχές που οι άρχοντες εκτρέπονται. Και βρίσκονται σε καταστάσεις ανεπίτρεπτες. Και οι ταλαίπωροι -είναι εποχές θρησκευτικής παρακμής- και οι ταλαίπωροι νομίζουν ότι ο Θεός δεν τους βλέπει. Αλλά και εις τον χώρον της πολιτείας, έξω, θα λέγαμε, από τους νόμους του Θεού, κάτι ανάλογο συμβαίνει. Κι όμως, το μάτι του Θεού που βλέπει τα πάντα, σε οποιονδήποτε χώρο κι αν κινείται ο άνθρωπος, τον βλέπει και τον κρίνει.

     Ακούστε, λοιπόν, ένα τμήμα, μία περικοπή από τον προφήτη Ιεζεκιήλ. Σας παραπέμπω να πάτε να το μελετήσετε αυτό το κομμάτι. Είναι στο 8^ον κεφάλαιον. Από εκεί εγώ σταχυολογώ μερικά σημεία και σας τα αποδίδω σε μετάφραση: «Και μου είπε: Σε μένα τον προφήτη, τον Ιεζεκιήλ, μου είπε ο Θεός. «Υιέ ανθρώπου, σκάψε». Και έσκαψα. Και να μία πόρτα. Κι ο Κύριος μου είπε: «Μπες μέσα και δες τις παρανομίες που αυτοί διαπράττουν εδώ». Και μπήκα. Και είδα, και να, τα ‘’μάταια’’ – «μάταια» λέγεται η ειδωλολατρία- και βδελυρά είδωλα, ζωγραφισμένα ολόγυρα σε όλες τις πλευρές -Ξέρετε δε, πού ήταν αυτή η αίθουσα; Κάτω από τον ναό του  Σολομώντος. Αλλά όραμα όμως-. Εβδομήντα άνδρες από τους πρεσβυτέρους του Ισραήλ, κι ο καθένας κρατούσε στο χέρι του θυμιατό, και θυμίαζε τα είδωλα και το θυμίαμα ανέβαινε προς τα πάνω. Και τότε μου είπε ο Κύριος: «Βλέπεις, υιέ ανθρώπου, τι κάνουν οι πρεσβύτεροι του ισραηλιτικού λαού, ο καθένας μέσα στον απόκρυφο κοιτώνα του; Γιατί είπαν: ‘’Ο Κύριος δεν μας βλέπει -Και συνεπώς μπορούμε να ειδωλολατρήσομε. Στα μάτια του λαού, θα βρεθούμε σε δοξολογίες, σε λειτουργίες, σε επίσημες παραστάσεις. Σπίτι μας; Μόνοι μας; Θα στραφούμε στην ειδωλολατρία μας’’. Και τούτο γιατί είπαν -λέγει ο Θεός-: ‘’Ο Κύριος δεν μας βλέπει’’». Είναι η κρυφή λατρεία του σατανά· που κρυφά, εκεί στην κρυφή λατρεία του σατανά, κρυφά εγκαταλείπεται ο Θεός. Τι νομίζετε ότι είναι, αγαπητοί μου, κάθε μασονική στοά; Τι νομίζετε, αγαπητοί μου, κάθε άντρον της μαγείας ότι είναι; Ο τόπος της λατρείας του σατανά. Και θα έλεγε ο Θεός: «Κοίταξε, κοιτάξτε, αυτοί κρυφά τι τελεσιουργούν, τι πράττουν, τι κάνουν».

     Ακόμη και εις αυτόν τον κρυπτόν χώρον της καρδιάς εργάζεται ο άνθρωπος την ποικίλη ανομία. Εκεί εργάζεται την πονηρά επιθυμία της σαρκός. Εκεί απεργάζεται όλα τα σχέδια και τις πλεκτάνες, για να δολιώσει τον συνάνθρωπό του. Εκεί απεργάζεται, εις τα κρυπτά της καρδίας του και τα σχέδια τα φονικά, της εξοντώσεως των άλλων ανθρώπων. Εκεί, λοιπόν, και οι λογισμοί οι πονηροί. Εκεί οι ανήθικοι, εκεί οι άδικοι λογισμοί. Εκεί και οι κρυπτές αποφάσεις του κακού.

       Αλλά, όμως, μέσα στην Ιστορία έχομε αρκετά παραδείγματα που βλέπομε τα κρυπτά του ανθρώπου να τα αποκαλύπτει ο Θεός. Τι να σας πω; Ο Χριστός έβλεπε, παρακαλώ, την καρδιά του Ιούδα; Βεβαίως. Πολύ πρώιμα έλεγε εις τους μαθητάς Του ότι «Κάποιος θα με παραδώσει». Ακόμη ακόμη από τον χορτασμό των πεντακισχιλίων. Από κει το είχε πει για πρώτη φορά ο Κύριος, όπως μας τα περιγράφει ο ευαγγελιστής Ιωάννης. Και όταν ο Ιούδας τον πρόδωσε, ο Χριστός είπε: «Εγώ δεν σας διάλεξα; Ήξερα ποιους διάλεξα». Κι όταν διάλεγε τον Ιούδα, έβλεπε την προδοσία. Τι λέγω; Ο Υιός του Θεού έβλεπε την προδοσία πριν καν γίνει ο κόσμος, το σύμπαν ολόκληρο. Διότι η Ιστορία, που είναι μέσα στον χρόνο, αλλά ο Θεός είναι έξω από τον χρόνο, τα βλέπει όλα. Πολύ παραπάνω, ο Θεός γνωρίζει, πριν εγώ γίνω, αν θα σωθώ ή δεν θα σωθώ. Όχι καθορίζοντας την πορεία της ζωής μου.

      Γιατί θα ‘λεγε κάποιος: «Τότε ο Ιούδας δικαιούται». Όπως μερικοί ανόητοι θέλησαν να δικαιώσουν τον Ιούδα. Όχι, αγαπητοί μου. Όπως ο αστρονόμος γνωρίζει πότε θα γίνει έκλειψις… Αν θέλετε πείτε σε έναν αστρονόμο και σήμερα μάλιστα με τα μέσα που έχομε, τα κομπιούτερς, μέσα σε 1000 χρόνια, σ’ αυτό το σημείο της γης που βρισκόμεθα, πόσες φορές θα γίνει έκλειψη ηλίου. Βάζει μπροστά το κομπιούτερ και πολύ γρήγορα σας λέει: «Τότε, τότε, τότε». Ερωτώ: «Αυτές οι εκλείψεις του ηλίου, μες στα χίλια χρόνια, θα γίνουν γιατί το είπε ο αστρονόμος; Ή γιατί ο ήλιος θα εξέλειπε, δηλαδή θα είχε την έκλειψιν και έτσι ο αστρονόμος βλέπει τι θα γίνει;». Αυτό είναι. Ο Θεός βλέπει… ο άνθρωπος ελευθέρως τι θα κάνει. Δεν καθορίζει ο Θεός τον άνθρωπο τι θα κάνει. Δεν είναι πιόνι. Ο άνθρωπος είναι ελεύθερος. Και συνεπώς τα κρυπτά της καρδίας του τού ανήκουν. Γι’ αυτό και τα αποκαλύπτει ο Θεός, γι'αυτό και τιμωρεί ο Θεός. Γι'αυτό ακριβώς έρχεται να πει ο απόστολος Παύλος: «Μὴ συγκοινωνεῖτε τοῖς ἔργοις τοῖς ἀκάρποις τοῦ σκότους(:Μη γίνετε συγκοινωνοί με τα έργα τα άκαρπα, τα έργα τα σκοτεινά). Τὰ γὰρ κρυφῆ γινόμενα ὑπ᾿ αὐτῶν αἰσχρόν ἐστι καὶ λέγειν(:Γιατί αυτά που γίνονται κρυφά απ΄αυτούς, είναι αισχρόν και να τα πεις, όχι να τα πράξεις, ακόμη και να τα πεις, να τα αναφέρεις, να τα περιγράψεις)».

      Λέγει ωραιότατα ο άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων ότι το κάθε κακό είναι γραμμένο και το βλέπει ο Θεός. Είναι γραμμένο πού; Στα πεπραγμένα του ανθρώπου. Να τι λέγει στην 15^η Κατήχησή του: «Ἀγωνιάσωμεν, ἀδελφοί, μὴ Θεὸς ἡμῶν καταγνῷ(:μήπως –λέγει- μας κατηγορήσει ο Θεός), ὃς ἐξετάσεως ἢ ἐλέγχων οὐ χρείαν ἔχει πρὸς κατάγνωσιν(:δεν έχει ανάγκη από ανάκριση και από πληροφορίες για να μας κατηγορήσει). Μὴ εἴπῃς ὅτι νυκτὸς ἐπόρνευσα ἢ ἐμάγευσα ἢ ἕτερόν τι ἔπραξα, καὶ ἄνθρωπος οὐ παρῆν ἐκεῖ(: Μην πεις: ‘’Νύχτα έκανα την πορνεία’’)». Είναι μάλιστα, κάτι ανάλογο με εκείνο που λέγει η «Σοφία Σολομώντος»: «Κλείστηκα στο σπίτι μου, έκλεισα το φως, έκλεισα τις πόρτες μου, σκοτάδι υπάρχει, δεν με βλέπει κανείς και επιτελώ στο κρεβάτι μου την μοιχεία». Εκεί αναφέρεται στην μοιχεία. Και λέγει στη συνέχεια η «Σοφία Σολομώντος»: «Ανόητε άνθρωπε! Ὀφθαλμοὶ Κυρίου, μυριοπλάσιοι ἡλίου». Τα μάτια του Κυρίου είναι μύριες φορές πιο λαμπερά από τον ήλιο. Και σε βλέπουν. Μην πεις: «Σκοτάδι και δεν βλέπει». «Καὶ ἄνθρωπος οὐ παρῆν ἐκεῖ», λέγει ο άγιος Κύριλλος. «Και ότι ο άνθρωπος δεν είναι παρών». «Ἀνάγραπτός σου ἐστὶν πᾶσα πλεονεξία, ἀνάγραπτός σου ἐστὶν πᾶσα πορνεία, ἀνάγραπτός σου πᾶσα ἐστὶν ἐπιορκία καὶ βλασφημία καὶ φαρμακεῖα καὶ κλοπὴ καὶ φόνος(:Όλα είναι γραμμένα. Και κάθε σου επιορκία -δηλαδή αθέτησις όρκου- και βλασφημία και μαγεία και κλοπή και φόνος. Όλα είναι γραμμένα. Τα βλέπει ο Θεός. Δεν θα ξεφύγεις)».

      Και μάλιστα, το σπουδαίον είναι ότι όλα αυτά γίνονται φανερά πολλές φορές από την παρούσα ζωή. Αλλά οπωσδήποτε κατά την ημέρα της Κρίσεως. Λέγει ο Κύριος στο κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον: «Οὐδὲν κρυπτὸν ὃ οὐ γνωσθήσεται».  «Κανένα κρυφό δεν υπάρχει που να μην γίνει γνωστό και φανερό». Και όπως γράφει ο Απόστολος στην Α΄ Κορινθίους: «Ὃς (:ο Οποίος Θεός) καὶ φωτίσει τὰ κρυπτὰ τοῦ σκότους καὶ φανερώσει τὰς βουλὰς τῶν καρδιῶν». «Θα ρίξει προβολέα και όλα τότε μες στην καρδιά θα γίνουν φανερά. Και όπως λέγει και η «Σοφία Σειράχ»: «Ἀποκαλύψει Κύριος τὰ κρυπτά σου καὶ ἐν μέσῳ συναγωγῆς καταβαλεῖ σε (:και μάλιστα ανάμεσα σε ανθρώπους θα σου φανερώσει τα κρυπτά). Ὅτι οὐ προσῆλθες φόβῳ Κυρίου(:Διότι δεν προσήλθες με τον φόβο του Θεού)  καὶ ἡ καρδία σου πλήρης δόλου (:και η καρδιά σου, γεμάτη από δόλο)».

        Λέγει δε και ένας ψαλμικός στίχος: «Εσύ τα έκανες κρυφά, αλλά Εγώ θα σε θεατρίσω!». Όσες φορές διαβάζω αυτόν τον Ψαλμό, αγαπητοί μου, με πιάνει φρίκη. Με πιάνει φρίκη. Δηλαδή, κάνω κάτι κρυφό, δεν με βλέπει κανένας. Θα το βγάλει στη φόρα ο Θεός... Και μόνο να φοβηθούμε και να ντραπούμε την Ιστορία, είναι αρκετό. Πολύ δε περισσότερο να φοβηθούμε την ημέρα της Κρίσεως. Είναι ο 49^ος Ψαλμός: «Σὺ δὲ ἐμίσησας παιδείαν καὶ ἐξέβαλες τοὺς λόγους μου εἰς τὰ ὀπίσω(: Συ εμίσησες – λέει- την παιδείαν, δηλαδή την θείαν παιδαγωγίαν. Και πήρες τα λόγια μου και τα ‘βαλες από πίσω σου. Δηλαδή, με περιφρόνησες). Εἰ ἐθεώρεις κλέπτην, συνέτρεχες αὐτῷ(:Αν έβλεπες κάποιον κλέφτη, πήγαινες κι εσύ μαζί του), καὶ μετὰ μοιχοῦ τὴν μερίδα σου ἐτίθεις(:και μαζί με τον μοιχό φίλο σου, την παρέα σου, κι εσύ πήγαινες στην ίδια πράξη). Τὸ στόμα σου ἐπλεόνασε κακίαν(:το στόμα σου γέμισε από κακία), καὶ ἡ γλῶσσά σου περιέπλεκε δολιότητας(:η γλώσσα σου –κοιτάξτε το ρήμα- περιέπλεκε. Είναι όλη αυτή η περιπλοκή και οι μηχανές και οι δολοπλοκίες που κάνουν οι άνθρωποι για να βλάψουν τον άλλον)». Λέει κι άλλα. Τα αποσιωπώ. «Ταῦτα ἐποίησας, καὶ ἐσίγησα(:Αυτά έκανες κι εγώ έκλεισα το στόμα μου -λέγει ο Θεός. Εσίγησα. Έως πότε όμως;). Ἐλέγξω σε καὶ παραστήσω κατὰ πρόσωπόν σου τὰς ἁμαρτίας σου(:αλλά θα σε ελέγξω και θα παρουσιάσω τις αμαρτίες σου κατά πρόσωπό σου. Δηλαδή θα σε θεατρίσω. Θα σε θεατρίσω για τις αμαρτίες τις οποίες έκανες)».

     Πότε, όμως, οι κρυφές αμαρτίες δεν θα ‘ρθουν εις την επιφάνειαν; Ακούστε. Μόνο όσες εξομολογηθούμε. Οι αμαρτίες οι εξομολογημένες μετά ειλικρινείας, ούτε εις τον παρόντα κόσμον, θα γίνουν φανερές, ούτε εις τον μέλλοντα αιώνα και κόσμο θα γίνουν φανερές. Γι'αυτό λέγει ο Ψαλμωδός: «Μακάριοι (:Ευτυχισμένοι) ὧν ἀφέθησαν αἱ ἀνομίαι καὶ ὧν ἐπεκαλύφθησαν αἱ ἁμαρτίαι». «Ευτυχισμένοι εκείνοι που αφέθηκαν οι αμαρτίες τους, οι ανομίες τους και καλύφτηκαν οι αμαρτίες τους». Μα, σας είπα: Υπάρχει τίποτα για τα μάτια του Θεού καλυμμένο; Δεν υπάρχει. Μόνο ένα υπάρχει καλυμμένο. Ό,τι συγχωρεθεί. Αυτό το διαλύει ο Θεός. Θα ήθελα να ρωτήσω: Μας συμφέρει να εξομολογούμεθα; Μας συμφέρει;

     Είναι, όμως, και τα κρυπτά της καρδίας τα αγαθά. Όχι μόνο τα κακά. Είναι, όπως λέγει ο Απόστολος Πέτρος: «ὁ κρυπτὸς τῆς καρδίας ἄνθρωπος ἐν τῷ ἀφθάρτῳ τοῦ πραέος καὶ ἡσυχίου πνεύματος, ὅ ἐστιν ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ πολυτελές». «Ο άνθρωπος που κρύβει μέσα του τον θησαυρό της πίστεως και της πραότητος και της ειρήνης. Αυτός ο εσωτερικός κόσμος, αυτός ο κρυπτός κόσμος, είναι», λέγει, «ενώπιον των οφθαλμών του Θεού, το αληθινά πολυτελές». Και όπως λέγει ο Κύριος στο κατά Ματθαίον: «Καὶ ὁ πατήρ σου ὁ βλέπων ἐν τῷ κρυπτῷ ἀποδώσει σοι ἐν τῷ φανερῷ».  Βλέπει την νηστεία σου και ό,τι άλλο. Το βλέπει. Κρυφά, να επιτελείται και να τελεσιουργείται στην ψυχή σου. Θα το κάνει φανερό. Πώς θα το κάνει φανερό; Θα το κάνει φανερό με χαρίσματα. Θα σου δώσει χαρίσματα, τα οποία, πώς θα το κάνομε, δεν κρύβονται.

      Γι΄αυτό πάλι λέγει ο άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων: «Θάρσησον(:Πάρε θάρρος), ἔργασαι(:δούλεψε), μόνον ἀγώνισαι προθύμως(:πρόθυμα να αγωνιστείς). Οὐδὲν γὰρ ἀπόλλυται(:Γιατί τίποτα δεν χάνεται).Ἀνάγραπτός ἐστί σου πᾶσα προσευχὴ καὶ ψαλμῳδία(:Είναι γραμμένη και η κάθε σου προσευχή και κάθε σου ψαλμωδία), ἀνάγραπτός ἐστι πᾶσα ἐλεημοσύνη(:και κάθε σου ελεημοσύνη κι αυτή είναι γραμμένη), ἀνάγραπτός ἐστι πᾶσα νηστεία (:κι αυτή είναι γραμμένη, η νηστεία σου), ἀνάγραπτός ἐστι πᾶς ὁ διαφυλαχθεὶς γάμος καλῶς(:είναι γραμμένος και ο τίμιος ο γάμος, που φυλάχτηκε και δεν πήγες στη μοιχεία), ἀνάγραπτός ἐστιν ἐγκράτεια διὰ θεὸν τελεσθεῖσα (:γραμμένη είναι και η εγκράτεια που έγινε για την αγάπη του Θεού)».

      Αγαπητοί, σεβασμιώτατε και αγαπητοί μου αδελφοί, αναφέρει ο άγιος Κλήμης Ρώμης εις τα λεγόμενα «Λόγια του Χριστού», δεν έχω χρόνο να σας αναλύσω πιο πολύ, το πότε έρχεται η Βασιλεία του Θεού. Είναι από τα προφορικά λόγια που δεν γράφτηκαν στα ευαγγέλια· διασώθηκαν προφορικώς. Και ο Κύριος απήντησε: «Ὅταν ἔσται τὸ ἔξω ὡς τὸ ἔσω, τὴν ψυχήν, λέγει, τὸ ἔσω, τὸ δὲ ἔξω τὸ σῶμα, λέγει (: Όταν, λέει, το από μέσα είναι ίδιο με το έξω. Η ψυχή ίδια με το σώμα). Ὃν τρόπον οὖν σου τὸ σῶμα φαίνεται, οὕτως καὶ ἡ ψυχή σου δῆλος ἔστω ἐν τοῖς καλοῖς ἔργοις». Να μην έχεις κρυφά. Δηλαδή ο εσωτερικός σου κόσμος να είναι διαυγής, καθαρός. Να το πω με μια σύγχρονη έκφραση: Πρόσεξε, άνθρωπε, μη δημιουργήσεις υποσυνείδητο. Μόνο συνείδηση. Μην απωθείς στο υποσυνείδητο τα βρώμικα πρά γματα. Και τούτο γιατί ο Θεός, «είναι ο Θεός ο αιώνιος των κρυπτών γνώστης», όπως λέγει εκεί στο βιβλίο της Σωσάννας στον Δανιήλ. Και εν ημέρα κρίσεως, όλα θα αποκαλυφθούν. Κι όταν γνωρίζομε, έχομε επίγνωση της αποκαλύψεως των κρυπτών μας, θα φροντίσομε όχι να μην έχομε, για να μην αποκαλυφθούν, αλλά γιατί δεν πρέπει να έχομε. Γιατί το έσω πρέπει να είναι ίδιο με το έξω. Να είμεθα εκείνο που είπε ο Κύριος δια τον Ναθαναήλ: «Να, ένας άνθρωπος που δεν έχει δόλο».

500η ομιλία στην κατηγορία « Ὁμιλίαι Κυριακῶν ».

► Όλες οι ομιλίες της Κατηγορίας : " Ὁμιλίαι Κυριακῶν " εδώ ⬇️
https://arnion.gr/index.php/diafora-uemata/omiliai-kyriakvn
↕️
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/blog-post_25.html?m=1

🔸Λίστα ομιλιών της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».🔻
https://drive.google.com/file/d/1EiDp29JkRk7OQUNh2N_NVeJL2TTZ-FsY/view?usp=drivesdk

🎥 Βιντεοσκοπημένες ομιλίες της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».🔻
https://youtube.com/playlist?list=PLxBsMI6pr40ru7w20Jp2hDAJjA7k7mq_z

🔸📜 Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».🔻
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%94%B9%E1%BD%89%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%AF%CE%B1%CE%B9%20%CE%9A%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BA%E1%BF%B6%CE%BD.?m=1

🔸Απομαγνητοφώνηση ομιλίας δια χειρός του αξιοτίμου κ. Αθανασίου Κ.

🔸Μεταφορά της απομαγνητοφωνημένης ομιλίας σε ηλεκτρονικό κείμενο και επιμέλεια: Ελένη Λιναρδάκη, φιλόλογος.

💠Πλήρης απομαγνητοφωνημένες σειρές ομιλιών (Βιβλία).
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%92%A0%CE%A0%CE%BB%CE%AE%CF%81%CE%B7%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%B3%CE%BD%CE%B7%CF%84%CE%BF%CF%86%CF%89%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CF%82%20%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%AD%CF%82%20%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CF%8E%CE%BD%20%28%CE%92%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%B1%29.?m=1

🔸Επεξηγηματικό βίντεο Ασπάλαθου.
https://youtu.be/8tNfAHRkTCk

__⬇️Playlist "Ασπάλαθου".⬇️__
https://aspalathos21.blogspot.com/2021/07/blog-post_83.html?m=0

Όλες οι ομιλίες ~4.487~ του μακαριστού πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/4487.html?m=0

📃Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του πατρός Αθανασίου. ⬇️
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=0

📜 Αποσπάσματα ομιλιών πατρός Αθανασίου ⬇️
https://athanasioslogos.blogspot.com/?m=0

__⬇️ Facebook ⬇️__
https://www.facebook.com/groups/1637818926362004/?ref=share

Κατάλογος ομιλιών πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://drive.google.com/file/d/1JmrxaObMVyTA4_pS5yuMaQdoBf8-LwBP/view?usp=drivesdk

†. Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.

Πλανῶντες καί πλανώμενοι.

†. Σήμερα, αγαπητοί μου, ανοίγει το «Τριώδιον»· Κυριακή του Τελώνου και του Φαρισαίου. Το «Τριώδιον» είναι ένα λειτουργικό βιβλίο της Εκκλησίας μας· που αρχίζει από σήμερα να εκδιπλούται και να ψάλλεται το περιεχόμενό του, από σήμερα Κυριακή έως το Μεγάλο Σάββατο. Λέγεται «Τριώδιον», επειδή έχουν επινοηθεί από τον άγιον Κοσμάν τον ποιητήν κανόνες, είναι είδος φιλολογικόν, κανόνες με τρεις μόνον ωδές, εις τιμήν του Αγίου Τριαδικού Θεού. Επειδή λοιπόν οι ωδές που χρησιμοποιεί στον κανόνα του είναι τρεις, γι’αυτό λέγεται «Τριώδιον».

     Η εβδομάδα αυτή λέγεται «προφωνήσιμος». Έρχεται να προαναγγείλει, διότι έρχεται να προσαλπίσει την ερχομένη Τεσσαρακοστή. Με την ευκαιρία, την εβδομάδα αυτή έχομε κατάλυση εις πάντα.

    Το βιβλίον «Τριώδιον» είναι κατανυκτικότατον και διδακτικότατον. Με τρόπον προοδευτικόν μας εισάγει εις το μυστήριον του Χριστού. Στην προσέγγιση, δηλαδή, του Θεανθρωπίνου προσώπου του Χριστού, μέσα από τα πάθη Του.

    Σήμερα, με την βοήθεια του Θεού και τον φωτισμό Του, θα μείνομε στην αποστολική περικοπή της ημέρας. Προσέξατε την αποστολική περικοπή. Ο Απόστολος Παύλος γράφει την δευτέρα του επιστολή στον Τιμόθεο και του αφήνει τις τελευταίες πλέον πολύτιμες και θεόπνευστες παραγγελίες του. Αναφέρεται στην σημερινή περικοπή που ακούσαμε, στους πονηρούς ανθρώπους· που δημιουργούν προβλήματα και δυσκολίες και διωγμούς ακόμη εις τους ευσεβείς ανθρώπους. Άλλο τώρα αν αυτοί οι πονηροί άνθρωποι είναι βαπτισμένοι Χριστιανοί. Άλλο θέμα αυτό… Ακόμα χειρότερα… Δηλαδή, ακαλλιέργητοι άνθρωποι.

     Και επιλέγει ο Απόστολος: «Πονηροὶ δὲ ἄνθρωποι καὶ γόητες προκόψουσιν ἐπὶ τὸ χεῖρον, πλανῶντες καὶ πλανώμενοι». «Πονηροί άνθρωποι», λέει, «καί γόητες…». Ο γόης, του γόητος, βασικά είναι ο μάγος, αλλά δεν είναι όμως με την κοινή διάσταση ο μάγος μόνον, αλλά εκείνος που μαγεύει ποικιλοτρόπως. Λέμε: «Να, δες αυτόν τον άνθρωπο, είναι γόητας, γόης», «Αυτή η γυναίκα είναι γόησσα», δηλαδή μαγεύει τρόπον τινά με την ομορφιά, με την εξυπνάδα, με ό,τι άλλο. «Τέτοιοι άνθρωποι, που δεν χρησιμοποιούν βεβαίως για το καλό του εαυτού τους και της Εκκλησίας ό,τι έχουν, αυτοί», λέγει, «θα έχουν προκοπή, αλλ΄ η προκοπή τους θα είναι αρνητική, θα είναι στο χειρότερο. Πλανώντες και πλανώμενοι. Και θα πλανούν και θα πλανώνται». Κατά κανόνα, εκείνος ο οποίος πλανά, πλανάται. Εκείνος που πλανά, πλανάται. Βέβαια θα λέγαμε ότι αυτή θα είναι η αμοιβή του. Κι επειδή το σχήμα «πλανῶντες καὶ πλανώμενοι» υπήρχε και θα υπάρχει πάντοτε, γι’αυτό, αγαπητοί μου, οφείλομε κι εμείς να μάθομε, όπως και ο Τιμόθεος προς τον οποίον αποτείνεται ο Παύλος με την επιστολή του, πώς πρέπει να στεκόμαστε, ώστε ποτέ να μη βρεθούμε μέσα σ’ αυτό το δαιμονικό πλέγμα.

    Τι σημαίνει «πλάνη»; Είναι η εκτροπή από την αλήθειαν. Αν θέλετε, και από τη πραγματικότητα. Με την μέθοδο της απάτης. Η πρώτη απάτη συνέβη στον Παράδεισον από τον αρχέκακον όφιν, τον διάβολο. Και οι πρώτοι απατηθέντες και πλανηθέντες ήσαν οι πρωτόπλαστοι. Έκτοτε, πλάι στην αλήθεια, θα υποβόσκει αυτό το σιχαμερό ερπετό της πλάνης, για να θυμίζει τον έρποντα όφιν, που με πονηρία επλησίασε τους πρωτοπλάστους δια να τους ανατρέψει.

      Ο πρώτος εισηγητής της πλάνης, λοιπόν, είναι ο διάβολος. Ο πρώτος εισηγητής. Έργο του είναι να πλανά τους ανθρώπους, για να τους αποτρέπει από την σχέση τους την αγαθή με τον Θεό, αλλά και με τους άλλους ανθρώπους και ιδία μέσα εις την Εκκλησίαν. Γι’αυτό και η Αποκάλυψις, το βιβλίο της Αποκαλύψεως δίδει τον χαρακτηρισμό: «Ὁ δράκων, ὁ ὄφις ὁ μέγας ὁ ἀρχαῖος, ὁ καλούμενος Διάβολος καὶ ὁ Σατανᾶς, ὁ πλανῶν τὴν οἰκουμένην ὅλην».

      Η πλάνη είναι μία μέθοδος. Γιατί δεν μπορεί κανείς να επιτύχει κάτι που θέλει χωρίς μίαν μέθοδον, χωρίς να πλανήσει. Και την μέθοδον αυτήν, μετά από τον πρώτον διδάξαντα, δηλαδή τον διάβολον, την μετέρχονται οι άνθρωποι οι πονηροί, που αυτοί είναι όργανά του. Εν ευρεία εννοία είναι δαιμονισμένοι άνθρωποι, ο πονηροί άνθρωποι, που ασκούν την πλάνην, προκειμένου να πετύχουν κάτι ή να ανατρέψουν. Γι’ αυτό γράφει ο Απόστολος Παύλος: «Μηκέτι ὦμεν νήπιοι(:Μην είμαστε πια νήπια παιδάκια -δηλαδή στο μυαλό εννοείται), κλυδωνιζόμενοι καὶ περιφερόμενοι παντὶ ἀνέμῳ τῆς διδασκαλίας -κλυδωνίζομαι. «Το πλοίον», λέγει, «κλυδωνίζεται μες στην θάλασσα την τρικυμισμένη»- «Να μην είμεθα κλυδωνιζόμενοι και περιφερόμενοι σε κάθε άνεμο -Ο λαός το λέει «ανεμοδείκτης». Γυρίζει σε κάθε άνεμο της διδασκαλίας. Άλλοτε να πιστεύομε αυτό και άλλοτε να πιστεύομε εκείνο-, ἐν τῇ κυβείᾳ τῶν ἀνθρώπων– κυβεία, από τους κύβους. Όπως σήμερα, θα λέγαμε, τα τυχερά παιγνίδια. Τυχερό παιγνίδι ήταν οι κύβοι στην αρχαιότητα και συνεπώς θα το αποδίδαμε: δολιότης και τέχνασμα. Όταν πάω να παίξω ένα τυχερό παιγνίδι, μετέρχομαι βεβαίως την δολιότητα και το τέχνασμα, γιατί εγώ θέλω να κερδίσω και όχι ο άλλος, ο αντίπαλός μου-, ἐν πανουργίᾳ πρὸς τὴν μεθοδείαν τῆς πλάνης». «Με πανουργία ως προς την μεθοδείαν της πλάνης». Μέθοδος, λοιπόν, είναι η πλάνη. Και ξέρετε, βασικά είναι μέθοδος. Υπάρχουν όμως επιμέρους, επιμέρους τρόποι και μέθοδοι, ανάλογα με το τι θέλω να πετύχω, εάν εγώ είμαι εκείνος που πλανώ.

     Οι άνθρωποι που κατέχουν το ψεύδος και θέλουν να το διαδώσουν, επειδή νομίζουν ότι έχουν συμφέρον, οπωσδήποτε θα μετέλθουν την απάτη και την πλάνη. Θα διαδίδουν πράγματα τα οποία δεν είναι έτσι. Μάλιστα, θα λέγαμε, οι «ψυθιρισταί», όπως λέει στο πρώτο κεφάλαιο ο Απόστολος Παύλος, στην προς Ρωμαίους. Οι «ψυθιρισταί». Οι «διαδοσίαι». Αφήνουν σκοπίμως να διαδίδονται διάφορες διαδόσεις τέτοιες, όπως ακριβώς θα λέγαμε, το Πυροβολικό σε μία μάχη ξεκαθαρίζει τις γραμμές του εχθρού, για να ορμήσει εκεί μετά ο στρατός.

     Έτσι η πλάνη, σαν αποτέλεσμα της απάτης, υπάρχει, δυστυχώς, σε όλους τους τομείς της ζωής. Εκεί όμως που πολύ ενδιαφέρει, πάρα πολύ, γιατί, αν κάποιος με απατήσει και μου πάρει χρήματα, ε, κακό είναι βεβαίως, αλλά δεν είναι τέλος πάντων το μέγιστον κακόν. Αλλά κυρίως σε θέματα σωτηρίας. Και μάλιστα όταν αναφέρεται στην γνώση και την λατρεία του Θεού. Ακούστε τι γράφει το Δευτερονόμιον: «Ἐὰν δὲ παρακαλέσῃ σε ὁ ἀδελφός σου -εδώ «ἀδελφός», τόσο ο κατά σάρκα αδελφός, όσο και ο συμπατριώτης. Γιατί οι Εβραίοι ελέγοντο «αδελφοί». Ο κατά σάρκα αδελφός ή ο συμπατριώτης-  ἢ ὁ υἱός σου(:ο γιος σου) –εδώ κατά σάρκα σαφώς-  ἢ ἡ θυγάτηρ σου ἢ ἡ γυνή σου(;η γυναίκα σου, που είναι δίπλα σου)  ἢ φίλος ἴσος τῇ ψυχῇ σου (:ή  φίλος σου, που είναι ισόψυχος· έλθει, λέγει) λάθρα λέγων -αυτό το «λάθρα», λαθραίως, πονηρά-· βαδίσωμεν καὶ λατρεύσωμεν θεοῖς ἑτέροις(: «Πάμε να λατρεύσομε άλλους θεούς. Όχι ο Κύριος του Ισραήλ. Όχι σ’ Αυτόν. Όχι. Θα σου πω εγώ. Πάμε και θα δεις»), οὓς οὐκ ᾔδεις(:που δεν τους εγνώριζες) σὺ καὶ οἱ πατέρες σου(:άγνωστες θεότητες σε σένα και τους πατέρες σου, προγόνους σου), οὐ συνθελήσεις αὐτῷ(:δεν θα θελήσεις μαζί του να κάνεις αυτό) καὶ οὐκ εἰσακούσῃ αὐτοῦ(:δεν θα τον ακούσεις, όποιος και να είναι)».  Είναι στο Δευτερονόμιο,  αγαπητοί μου, στο 13^ο κεφάλαιο.

    Πρέπει να μάθομε να στεκόμαστε πάνω από συγγένειες και πάνω από φιλίες, όταν είναι κάτι που προσβάλλει τον Θεό. Κατά το: «Ὁ φιλῶν πατέρα ἢ μητέρα ἢ υἱὸν ἢ θυγατέρα ὑπὲρ ἐμὲ(:πιο πάνω από μένα) οὐκ ἔστι μου ἄξιος». Σε θέματα τέτοια, οι συγγένειες και οι φιλίες πρέπει να πηγαίνουνε στην άκρη. Και μάλιστα να επιτιμώνται. Θα σας κάνει εντύπωση. Θα σας το πω όμως. Αν το διαβάσετε, πάτε εκεί που σας είπα, θα σας καταπλήξει. «Μη διστάσεις –λέγει- να πας να παραδώσεις στις αρχές αυτόν που θέλει να σε παρασύρει· είτε είναι γιος σου ή θυγατέρα σου ή φίλος σου». Και προεβλέπετο δε εις αυτόν ποινή θανάτου! Αυτή η θέσις είναι προοίμιον, στην Παλαιά Διαθήκη, της θέσεως: «Ὁ φιλῶν πατέρα ἢ μητέρα … οὐκ ἔστι μου ἄξιος».  «Κι αν», λέει, «δεν μισήσεις τον πατέρα σου…». Ποιος το λέει; Ο Χριστός! «Εάν δεν μισήσεις τον πατέρα σου και την μητέρα σου -ακούτε;- και μάλιστα με τέλειον μίσος, δεν μου είσαι άξιος». Τι μίσος είναι αυτό; Δεν μπορείς πατέρα μου, μάνα μου, αδελφέ μου, να σταθείς πιο πάνω από εκείνο που λατρεύω, εκεί που είμαι αφιερωμένος; Δεν μπορείς να με παρασύρεις. Όποιος και να είσαι. Το είδατε;

     Και ποιοι είναι αυτοί οι αλλότριοι θεοί που κινδυνεύεις, βέβαια, να λατρεύσεις πλανώμενος; Είναι κατ’ αρχάς ο «θεός» Μ.Α.Τ.Σ.  Ο Μέγας Αρχιτέκτων Του Σύμπαντος. Ποιος; Ο «θεός» των Μασόνων.  Ποιος είναι; Είναι αγαπητοί μου, ο ήλιος. Είναι η κτίσις. Είναι ο πανθεϊσμός. Απρόσωπος ο πανθεϊσμός. Προσέξτε· απρόσωπος. Α-συνείδητος. Έχει ο ήλιος πρόσωπον; Έχει ο ήλιος συνείδησιν; Αν είναι δυνατόν. Αλλά τι; «Επειδή με ζωογονεί, με τρέφει κ.λπ. κ.λπ. είναι ο θεός μου». Και όλα τα παρακλάδια του Μασονισμού. Είναι οι ανατολικές θρησκείες· που είναι κατά κανόνα, κατά κανόνα ενδοκοσμικές, δηλαδή ειδωλολατρικές και που αρχίζουν,ξέρετε, πολύ αθώα. Ξέρετε πόσα τέτοια κέντρα υπάρχουν; Που μαθαίνουν εκεί την Γιόγκα, Καράτε κ.λπ.

    Ή κάποιες διαιτητικές, που περισσότερο αυτή η διαιτητική των ανατολικών θρησκειών οφείλεται όχι σε κάποια δίαιτα για να αδυνατίσω ή να μην πάθω καρκίνο ή να μην πάθω αρρώστιες, μένοντας σε μία χορτοφαγία, επί παραδείγματι. Αλλά σε δυαρχικούς λόγους παρά διαιτητικούς. Γιατί θεωρείται στον πανθεϊσμό ότι… όπως και στον αρχαίο Μανιχαϊσμόν; «Το σύκο», λέγει, «έχει ζωή! Έχει ψυχή. Αν το φας το σύκο από την συκιά, το κόψεις, έκανες φόνο!». Σας κάνουν εντύπωση αυτά; Αν διαβάζατε εκκλησιαστική Ιστορία, θα βρίσκατε τόσα τέτοια και τέτοια… «Άστο να πέσει από τη συκιά, να πεθάνει και τότε μπορείς να το φας». Οι λόγοι είναι δυαρχικοί. Είναι ο θεός του καλού και ο θεός του κακού. Ο θεός δημιουργός είναι ο θεός του κακού. Το πιστεύει μέχρι σήμερα ο Μασονισμός. Αν δείτε μία προσευχή που έχουν στρεφόμενοι προς τον Θεόν Δημιουργόν, το τι του λέγουν..Και ξέρετε ποιος υποτίθεται ότι είναι αυτός; Ότι είναι ο Θεός του Ισραήλ. Δεν ξέρουν τι κάνουν, τι λένε, είναι κάτι φοβερό δηλαδή. Δεν έχομε χρόνο πιο πολλά να πούμε.

      Ακόμα είναι και η αίρεσις· που είναι μία πλάνη. Αυτή πλανά ομοίως. Γράφει ο άγιος Ιάκωβος ο Αδελφόθεος: «Ἀδελφοί, ἐάν τις ἐν ὑμῖν πλανηθῇ ἀπὸ τῆς ἀληθείας» κ.τ.λ. κ.τ.λ. που δείχνει τι; Την δυνατότητα πλάνης από την αλήθειαν του Χριστού. «Εάν», λέει, «κανείς από σας πλανηθεί». Αυτήν την πλάνη την φοβείται ο Ευαγγελιστής Ιωάννης και γράφει εις την δευτέρα του επιστολή: «Εἴ τις ἔρχεται πρὸς ὑμᾶς(:Όποιος σας πλησιάσει, στο σπίτι σας κ.λπ.)  καὶ ταύτην τὴν διδαχὴν οὐ φέρει-Ποια διδαχή; Αυτή που εμείς σας παραδώσαμε-, μὴ λαμβάνετε αὐτὸν εἰς οἰκίαν, καὶ χαίρειν αὐτῷ μὴ λέγετε». «Μην τον παίρνετε στο σπίτι σας, μην τον φιλοξενείτε και καλημέρα δεν θα του πείτε». Πολλοί έχουν το επιχείρημα το ανόητο, το ανόητο…: «Μα η καλημέρα είναι του Θεού…». Δεν μου λες, αν σου προσέβαλε κάποιος άνθρωπος την γυναίκα σου, θα του λες «καλημέρα»; Ας αφήσομε τις υποκρισίες λοιπόν. Υπάρχει και η καλημέρα του σατανά. Το ακούσατε; Ας το υποθέσομε έτσι. Αν έπρεπε να γράψομε μια πλατιά διήγηση, την πλάνη των πρωτοπλάστων από τον διάβολο, ήρθε ο διάβολος ως όφις, μιλούσε με ανθρωπίνη φωνή, μην σας κάνει εντύπωση, δεν είναι της ώρας να το εξηγήσομε περισσότερο, ασφαλώς θα τους είπε: «Καλημέρα σας». Αλλά πίσω από εκείνο το «καλημέρα σας» εκρύβετο όλο το κατασκεύασμα της πλάνης.

      Είμεθα πιο πάνω από την αγάπη του Ευαγγελιστού Ιωάννου; Δεν νομίζω. Όταν λέγει: «Καὶ χαίρειν αὐτῷ μὴ λέγετε» – σε εκείνον που πάει να σε πλανήσει, μην του λέτε- «Ὃς οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ Θεοῦ οὐκ ἀκούει ἡμῶν(:Όποιος δεν είναι από τον Θεό, δεν μας ακούει). Ἐκ τούτου γινώσκομεν τὸ πνεῦμα τῆς ἀληθείας καὶ τὸ πνεῦμα τῆς πλάνης». Ακούς τι λέγει ο Θεός; Τα ευαγγέλια ακούς τι λένε; Αν πεις: «Το λέει ο Θεός», μάλιστα. Τέλειωσε. Δεν υπάρχει συζήτηση. Εάν δεν ακούς το ευαγγέλιον, τότε λοιπόν να το ξέρεις, υπόκεισαι εις το πνεύμα της πλάνης.

      Σε σχέση με την αίρεσιν, εννοεί ο άγιος Ιωάννης, πρώτον ότι δεν πρέπει να υπάρχει διάλογος. Ανοίχτηκε διάλογος ανάμεσα στον διάβολο και τους πρωτοπλάστους. Όπως και σήμερα… ου… ου… σήμερα, διαρκώς έχομε διαλόγους με τους αιρετικούς, Πού θα φθάσουμε; Πού θα φθάσουμε; Δεν ξέρω. Διάλογοι από δω, διάλογοι από κει. Καταλαβαίνετε όταν λέω «διάλογος» ε; Σε συνέδρια με αιρετικούς… Δεν πρέπει να υπάρχει φιλοξενία στο σπίτι μας. Ποτέ. Ούτε φιλία φυσικά. Κριτήριον τι είναι; Η παράδοσις. Ποια παράδοσις; Η προφορική παράδοση. Και η γραπτή. Αυτό που λέει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης. «Οὐκ ἀκούει ἡμῶν». Αυτός που δεν ακούει εμάς. Σήμερα κατεχωρήθη η Παράδοσις. «Τι λέγει η Εκκλησία; Το λέγει η  Εκκλησία αυτό; Συνεπώς αν το λέγει η Εκκλησία, αυτό θα δεχθώ. Δεν το λέγει η Εκκλησία; Δεν το δέχομαι».

     Σήμερα κορυφαία αίρεσις είναι ο Οικουμενισμός. Αυτό το συνονθύλευμα. Δεν είναι της ώρας πιο πολλά να πω. Και που σαν… -ο Οικουμενισμός- σαν φίδι συμπλέκεται στο σώμα της Εκκλησίας και πλανά πολλούς.

    Είναι ακόμη και οι πόρτες του διαβόλου. Οι πόρτες του διαβόλου. Έχει πόρτες ο διάβολος; Όχι μία. Αν δεν μπορεί να σε μπάσει –με συγχωρείτε για την λέξη «μπάσει»– εισαγάγει, από την μία πόρτα, θα σε βάλει από την άλλη. Ποιες είναι αυτές; Χμμ… Εκεί που τελεσιουργείται το μυστήριο της ανομίας και λατρεύονται «τὰ βαθέα τοῦ σατανᾶ», όπως λέγει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης στην Αποκάλυψη. Είναι η μαγεία, είναι η μαντεία, η μαντεία σε όλο της το φάσμα, από την χειρομαντεία, από την καφεομαντεία, μέχρι, μέχρι, μέχρι, μέχρι…

    Είναι ο Πνευματισμός. Ακούστε τι γράφει το Δευτερονόμιο πάλι στο 13^ο κεφάλαιο:   «Ἐὰν δὲ ἀναστῇ ἐν σοὶ προφήτης ἢ ἐνυπνιαζόμενος τὸ ἐνύπνιον καὶ δῷ σοι σημεῖον ἢ τέρας (:έλθει, λέει, κοντά σου ο ἐνυπνιαστής, ο προφήτης, -ψευδοπροφήτης εννοείται-, «ἐνυπνιαζόμενος», δηλαδή βλέπει όνειρα, βλέπει οράματα, και σου δώσει σημάδι ή θαύμα, μεγάλο θαύμα, «τέρας», τεράστιον) καὶ ἔλθῃ τὸ σημεῖον ἢ τὸ τέρας(:και πραγματοποιηθεί αυτό που σου είπε· προσέξτε αυτό· όταν πηγαίνομε …σε  μάγους και μάγισσες και λέμε…: «Μα βγήκε, το λέει ο Θεός»- «και πραγματοποιηθεί – λέει- αυτό»), ὃ ἐλάλησε πρός σε(:εκείνο που σου είπε)  οὐκ ἀκούσεσθε τῶν λόγων τοῦ προφήτου ἐκείνου(:δεν θα τον ακούσετε) ἢ τοῦ ἐνυπνιαζομένου τὸ ἐνύπνιον ἐκεῖνο(:ή εκείνου που βλέπει ενύπνια και οράματα κ.λπ.), ὅτι πειράζει Κύριος ὁ Θεός σου ὑμᾶς εἰδέναι(:σε δοκιμάζει ο Κύριος να γνωρίσεις συ), εἰ ἀγαπᾶτε τὸν Θεὸν ὑμῶν(:αν Τον αγαπάτε· είναι στην πρώτη εντολή το όλο θέμα) ἐξ ὅλης τῆς καρδίας ὑμῶν καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς ὑμῶν». Συνεπώς, κάθε επίσκεψή μας εις αυτά τα άντρα του διαβόλου, είναι και μία σπονδή, είναι μία πλάνη, είναι μία αποστασία, είναι μία προδοσία.

      Πλάνη είναι ακόμη και ο κακός τρόπος ζωής· που δεν είναι βέβαια μέσα στον χώρο τον ευαγγελικό. Και κυριοτάτη θέση έχει σήμερα το θέμα της ελευθερίας, το πρόσχημα της ελευθερίας. Η ελευθερία σαν κήρυγμα, γίνεται παγίδα πλάνης και απωλείας πολλών ψυχών. Γράφει ο Απόστολος Πέτρος: «Ὑπέρογκα ματαιότητος φθεγγόμενοι –Λένε: «Α, ξέρεις τι ωραίος που είναι ο ηδονισμός, ξέρεις τι ωραία που είναι τα ναρκωτικά» –δελεάζουσιν -είδατε; Βάζουν δόλωμα- ἐν ἐπιθυμίαις σαρκὸς (:ό,τι αφορά την επιθυμία της σαρκός, όποιας μορφής κι αν είναι) ἀσελγείαις τοὺς ὄντως ἀποφυγόντας(:εκείνοι που πράγματι έχουν αποφύγει)  τοὺς ἐν πλάνῃ ἀναστρεφομένους(:αυτοί έρχονται που αναστρέφονται την πλάνην, έρχονται σε εκείνους που δεν δοκίμασαν την πλάνην),  ἐλευθερίαν αὐτοῖς ἐπαγγελλόμενοι(:υποσχόμενοι ελευθερίαν, ό,τι γίνεται σήμερα στη νεότητά μας, στα σχολειά μας) –«Καημένε, βγες έξω να δεις τι ωραία που είναι η ζωή, τι ωραία που είναι τα ναρκωτικά, τι ωραία που είναι η πορνεία, τι ωραία που είναι αυτά ή εκείνα…!»- αὐτοὶ δοῦλοι ὑπάρχοντες τῆς φθορᾶς -αυτοί οι πλανώντες, κι αυτοί έχουν πλανηθεί φυσικά-· ᾧ γάρ τις ἥττηται, τούτῳ καὶ δεδούλωται(:εκεί που κανείς έχει νικηθεί, εκεί έχει και δουλωθεί)». Είναι η κακοποιημένη ελευθερία, που εν ονόματί της θυσιάζονται τα πάντα.

    Η μόδα, σαν τρόπος του σκέπτεσθαι, όχι η μόδα στα ρούχα μόνο, σαν τρόπος του σκέπτεσθαι και ενεργείν, είναι μία πλάνη. Κοσμικό θέμα. Τα σαρκικά αμαρτήματα είναι μία πλάνη. Θυμίζουν την πόρνη της Αποκαλύψεως. Η ευημερία, ο πλουτισμός, είναι μία πλάνη· γιατί απομακρύνουν από τον Θεό. Το κοσμικό φρόνημα κ.ο.κ. Η διαστροφή της αληθείας. Λυπάμαι, δεν έχω χρόνο πιο πολύ, γιατί πέρασε ο χρόνος, να έλεγα περισσότερα. Και πρόδρομοι της διαστροφής είναι ο διάβολος, οι αρχαίοι σοφισταί στην Ελλάδα, στην Αθήνα, οι φιλόσοφοι, παλαιοί και νεότεροι πλανούν – «Το ΄πε», λέει, «η φιλοσοφία», «ο Κοινωνιολόγος το είπε» κ.ο.κ. Πόσοι νέοι σήμερα πλανώνται! Ή η καινούρια Παιδαγωγική. Πλανώνται ότι θα βρουν τον Παράδεισον σε όλα αυτά και την λύση των προβλημάτων των. Δυστυχώς σκοντάφτουν και πέφτουν στον Άδη.

      Η εσχάτη πλάνη, αγαπητοί μου, είναι ο Αντίχριστος και ο Ψευδοπροφήτης. Γι’αυτό λέγει ο Κύριος: «Βλέπετε μή τις ὑμᾶς πλανήσῃ (:Προσέχετε μη σας πλανήσει κανείς). Πολλοὶ γὰρ ἐλεύσονται ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου λέγοντες ὅτι ἐγώ εἰμι, καὶ πολλοὺς πλανήσουσιν». Ξέρετε σήμερα πόσοι εγείρονται και λέγουν: «Εγώ είμαι ο Χριστός». Φερειπείν ο Μουν. Μέχρι βαθμού να παρασύρονται και καθηγηταί Πανεπιστημίου της Θεολογικής Σχολής των Πανεπιστημίων μας. Το φαντάζεστε; Για να δείτε τι σημαίνει πλάνη.

    Πάντως, κατά κανόνα, αυτός που πλανά, πλανάται. Αγαπητοί, ο Κύριος είπε: «Τυφλὸς δὲ τυφλὸν ἐὰν ὁδηγῇ, ἀμφότεροι εἰς βόθυνον(:στον λάκκο) πεσοῦνται». Και θέλει να πει ότι και ο πλανών και ο πλανώμενος, «προκόψουσιν», που λέγει ο Παύλος, «ἐπὶ τὸ χεῖρον». Θα πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο. «Βλέπετε, λοιπόν, μη πλανηθείτε», λέγει ο Κύριος. Κι έτσι, να μείνομε, αγαπητοί μου, απλανείς εις την πίστιν. «Απλανής» μένει ο ταπεινός άνθρωπος. Εδραίοι στον πνευματικό μας βίο. Προσανατολισμένοι στον Θεανθρώπινον Πρόσωπο του Ιησού Χριστού. Και τότε θα έχομε αποφύγει το πνεύμα της πλάνης, που μαστίζει αυτή την στιγμή την Οικουμένη. Κάθε πλάνης. Κάθε πλάνης. Και ο Κύριος της Αληθείας θα μας φανερώσει το πρόσωπό Του.

708η ομιλία στην κατηγορία
« Ὁμιλίαι Κυριακῶν ».

► Όλες οι ομιλίες της Κατηγορίας :
" Ὁμιλίαι Κυριακῶν " εδώ ⬇️
http://arnion.gr/index.php/p-thanasios-mytilina-os/milies-p-thanasiou/diafora-uemata/omiliai-kyriakvn
↕️
https://youtube.com/playlist?list=PLxBsMI6pr40r0WAxMpRb0tx6ts1zsQWMh

🔸Λίστα ομιλιών της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».🔻
https://drive.google.com/file/d/1EiDp29JkRk7OQUNh2N_NVeJL2TTZ-FsY/view?usp=drivesdk

🎥 Βιντεοσκοπημένες ομιλίες της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».🔻
https://youtube.com/playlist?list=PLxBsMI6pr40ru7w20Jp2hDAJjA7k7mq_z

🔸📜 Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».🔻
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%94%B9%E1%BD%89%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%AF%CE%B1%CE%B9%20%CE%9A%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BA%E1%BF%B6%CE%BD.?m=1

Απομαγνητοφώνηση ομιλίας δια χειρός του αξιοτίμου κ. Αθανασίου Κ.

Μεταφορά της απομαγνητοφωνημένης ομιλίας σε ηλεκτρονικό κείμενο και επιμέλεια: Ελένη Λιναρδάκη, φιλόλογος.

🔸Επεξηγηματικό βίντεο Ασπάλαθου.
https://youtu.be/8tNfAHRkTCk

__⬇️Playlist "Ασπάλαθου".⬇️__
https://aspalathos21.blogspot.com/2021/07/blog-post_83.html?m=0

📃Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του πατρός Αθανασίου. ⬇️
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=1

📜 Αποσπάσματα ομιλιών πατρός Αθανασίου ⬇️
https://athanasioslogos.blogspot.com/?m=0

__⬇️ Facebook ⬇️__
https://www.facebook.com/groups/1637818926362004/?ref=share

Κατάλογος ομιλιών πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://drive.google.com/file/d/1JmrxaObMVyTA4_pS5yuMaQdoBf8-LwBP/view?usp=drivesdk

†.Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.

Ἡ οὐρά τοῦ Δράκοντος σύρει τό τρίτον τῶν ἀστέρων.

†. Επειδή αγαπητοί μου προηγήθηκε η διακοπή των εορτών του Πάσχα, γι' αυτό σας υπενθυμίζω, ότι πρό των διακοπών, ευρισκόμεθα εις τό 12ο Κεφ. της Αποκαλύψεως, πού εκεί ο ιερός Ευαγγελιστής βλέπει δύο σημεία εἰς τόν ουρανόν. Το πρώτον σημείον, μέγα χαρακτηριζόμενον «γυνὴ περιβεβλημένη τὸν ἥλιον, καὶ ἡ σελήνη ὑποκάτω τῶν ποδῶν αὐτῆς, καὶ ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτῆς στέφανος ἀστέρων δώδεκα  καὶ ἐν γαστρὶ ἔχουσα (εγκυμονούσε) ἔκραζεν ὠδίνουσα καὶ βασανιζομένη τεκεῖν έκραζε από τους πόνους της εγκυμοσύνης καί εβασανίζετο για να γεννήση. Ενεφανίσθη όμως καί άλλο σημείο εις τόν ουρανόν, δράκων κόκκινος πυῤῥὸς μέγας, ἔχων κεφαλὰς ἑπτὰ καὶ κέρατα δέκα, καὶ ἐπὶ τὰς κεφαλὰς αὐτοῦ ἑπτὰ διαδήματα δράκων κόκκινος, πυρρός, μέγας έχοντας 7 κεφάλια καί κέρατα 10,καί επάνω στα 7 κεφάλια, διαδήματα. 7 στέμματα καὶ ἡ οὐρὰ αὐτοῦ σύρει τὸ τρίτον τῶν ἀστέρων τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ἔβαλεν αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν. καὶ ὁ δράκων ἕστηκεν ἐνώπιον τῆς γυναικὸς τῆς μελλούσης τεκεῖν, ἵνα, ὅταν τέκῃ, τὸ τέκνον αὐτῆς καταφάγῃ».

   Ευρισκόμεθα λοιπόν τώρα εις το σημείον, και συνεχίζομε, ότι ο δράκων εσήκωσε την ουράν του εις τόν ουρανόν, καί από κεί σύρει το τρίτον των αστέρων του ουρανού, ρίπτοντας με την ουρά του κάτω τα αστέρια αυτά τα οποία περιέβαλε εις την ακτίνα δράσεως η ουρά του. 

   Γράφει ο άγιος Ανδρέας Καισαρείας πάνω στο σημείον αυτό:

  "Διά τούτου, δύο τινά δηλούσθαι νομίζομεν· ή τήν προτέραν αυτού εξ ουρανού πτώσιν, τήν τούς σύν αυτώ αποστάτας αγγέλους διά τού εσχάτου κινήματος του φθόνου πρός τήν γήν κατασύρασαν ή τήν μετά τό θλασθήναι την κεφαλήν αυτού. Ουραίαν κίνησιν, τούς αστηρίκτους κατενεγκούσαν εκ τού ουρανίου φρονήματος".

   Πριν προχωρήσω θάθελα νά σάς έλεγα, ότι πολλές φορές σας διαβάζω τίς περικοπές, είναι στην αρχαία Ελληνική, η γλώσσα δεν είναι πάρα πολύ δύσκολη φυσικά, καί τό κάνω παρ' ότι γνωρίζω ότι η ανάγνωση μιάς περικοπής, ιδίως στην αρχαία Ελληνική είναι δυσάρεστος, κουράζει, κουραστική. Την αναλύομε βεβαίως. Το κάνω όμως αγαπητοί μου επίτηδες. Διά να έχετε την κατοχύρωσιν. Ότι εκείνα τα οποία ερμηνεύομε, επειδή ο χώρος είναι ολισθηρός, της Αποκαλύψεως ότι χρησιμοποιούμε τις γνώμες της Εκκλησίας, καί ότι δεν προχωρούμε να ερμηνεύσωμε με δική μας πρωτοβουλία. Γι' αυτό θα παρακαλέσω, να υπομένετε λίγο την ανάγνωση των περικοπών αυτών, διά τόν λόγον που σας εξήγησα.

   Λέγει λοιπόν ο άγιος Ανδρέας Καισαρείας, ότι, νομίζομεν, για δύο λόγους αναφέρεται αυτό. Ή ότι ο διάβολος κατά την πρώτην του πτώσιν από τόν ουρανό έσυρε μαζί του τους αγγέλους εκείνους, οι οποίοι εδέχθησαν τήν υπερήφανον άποψή του, τό να αυτοθεοθούν, και έτσι έπεσαν εις τήν γήν ως σκοτεινοί πλέον άγγελοι, δαίμονες, ή ότι σύρει μέ τήν ουρά του τό τρίτον τών αστέρων του ουρανού, διότι είναι οι Χριστιανοί οι αστήρικτοι, διότι χριστιανός σημαίνει είμαι ένας αστήρ, και είμαι στο στερέωμα της Εκκλησίας, όταν όμως είμαι αστήρικτος, όταν ο διάβολος απλώση την ουρά του, τότε θα με ρίψη κάτω. Αυτό το τελευταίο, πρέπει αγαπητοί μου μέ λύπη να το αναφέρωμε. Ότι δυστυχώς ο διάβολος πολλούς παρασύρει, κι αν λάβωμε υπ' όψιν, παρ' ότι είναι αριθμός σχηματικός τό τρίτον των αστέρων του ουρανού, όμως ένας αριθμός σημαντικός, που δείχνει ότι πολλοί είναι εκείνοι οι οποίοι πίπτουν, πίπτουν από την επίδραση του σατανά. Έτσι άν τά έχωμε αυτά τα πράγματα υπ' όψιν μας, ότι ο διάβολος πλανά την οικουμένην καί ρίχνει από το στερέωμα της Εκκλησίας τους πιστούς, θα πρέπει να προσέχουμε. " 

   «καὶ ὁ δράκων ἕστηκεν ἐνώπιον τῆς γυναικὸς τῆς μελλούσης τεκεῖν, ἵνα, ὅταν τέκῃ, τὸ τέκνον αὐτῆς καταφάγῃ». Και ο δράκων στάθηκε μπροστά στην γυναίκα πού επρόκειτο να γεννήση, ώστε όταν θα γεννούσε, να αρπάξη τό παιδί της καί νά τό φάγη. Όλος αυτός ο στίχος της Αποκαλύψεως εκφράζει τό έτοιμον τού διαβόλου να κατασπαράξη κάθε τι πού θά τού ήρπαζε την εξουσίαν επάνω εἰς τήν γήν.

   Αυτό το «μελλούσης τεκεῖν» εκείνη η οποία επρόκειτο να γεννήση, δείχνει, εφ' όσον η γυναίκα είναι η Θεοτόκος, στην μίαν όψιν, διότι στην άλλη είναι η Εκκλησία, δείχνει ότι< ο διάβολος ενεθυμείτο πάντοτε αυτό πού είπε ο Θεός μέσα εις τόν Παράδεισον, εις τούς πρωτοπλάστους, ότι απόγονος της Εύας έμελλε νά τού συντρίψη τήν κεφαλήν. Έκτοτε ο διάβολος παρατηρούσε την γέννηση κάθε άρρενος παιδιού. Κι ἂν τό παιδί αυτό είχε τα σημάδια εκείνα με τα οποία επρόκειτο να σταθή ο μέλλον αντίπαλός του.

   Μην σάς κάνει εντύπωση ότι ο διάβολος παρατηρούσε κάθε τοκετόν. Αυτο σήμερα το κάνουν οι Εβραίοι, θά σάς κάνη εντύπωση. Το έχω διαβάσει σε ένα δικό τους περιοδικό. Η επωνυμία του περιοδικού είναι "Χρονικά". Εβραϊκό περιοδικό. Εκδίδεται στην Αθήνα. Διάβασα εκεί ένα άρθρο, ότι οι Εβραίοι κοιτάζουν κάθε παιδί που θα γεννηθή, μήπως το παιδί αυτό θα είναι ο Μεσσίας. Καί κάθε μάνα χαίρεται όταν θα γεννήση ένα αγόρι, έχοντας πάντα μια κρυφή ελπίδα μήπως το παιδί αυτό θα είναι ο Μεσσίας. Αλλοίμονο όμως, εμείς γνωρίζουμε πολύ καλά ότι τό παιδί αυτό πού γι' αυτούς θα είναι ο Μεσσίας, θα είναι ο Αντίχριστος. Όπως λοιπόν σήμερα οι Εβραίοι παρατηρούν, –μού έκανε κατάπληξη όταν το διάβασα αυτό στο δικό τους τό περιοδικό–, όπως λοιπόν οι Εβραίοι κοιτάζουν τό κάθε παιδί που γιεννιέται, τί χαρακτηριστικά έχει, είναι έξυπνο παιδί κλπ, έτσι ο διάβολος κοιτούσε κάθε αρσενικό παιδί. Γι' αυτό, όπως αναφέραμε την περασμένη φορά –να μήν σάς το ξαναλέγω– ο άγιος Ιγνάτιος αναφέρει ότι "έλαθε του άρχοντος τού αιώννος τούτου η παρθενία της Θεοτόκου και ο τοκετός αυτής". Έλαθε, του ξέφυγε. Δέν αντελήφθη ούτε την εγκυμοσύνη της Θεοτόκου, ούτε τόν τοκετό της. Αυτό κάνει εκ πρώτης όψεως εντύπωση. Φαίνεται ότι η Θεοτόκος πήρε εντολή να μήν τό ανακοινώση σε κανένα. Ο διάβολος ούτε πανταχού παρών είναι ούτε παντογνώστης. Φαίνεται ότι αυτή η απόλυτος μυστικότης της, έφθασε στο σημείο να μήν τό πή ούτε στον Ιωσήφ. Γι' αυτό τον λόγο ο Ιωσήφ υποπτεύετο τήν Θεοτόκο, ότι ήτο κλεψίγαμος. Κι ενώ την υποπτεύεται εκείνη σιωπά. Φαίνεται γι' αυτόν τόν λόγον. Πάντως ο διάβολος αντελήφθη την αγιότητα της Μαρίας, της Θεοτόκου. Τήν αντελήφθη. Η σκηνή αρχαγγέλου Γαβριήλ καί Θεοτόκου του έμεινε άγνωστη. Καί η σύλληψις στα σπλάχνα τῆς Θεοτόκου τού έμεινε άγνωστη, του διαβόλου. Ελαθεν. Δέν έλαθεν όμως της προσοχής του η αγιότητα της Υπεραγίας Θεοτόκου. Κι όταν εκείνη εγκυμονούσε, βλέποντας ότι είχε μία ξεχωριστή αγιότητα, σάς υπενθυμίζω ότι είχε κινήσει τήν περιέργεια του διαβόλου η αγιότητα του Ιώβ, και ενθυμείσθε τι εισηγήθη εις τόν Θεόν διά τόν Ιώβ ο διάβολος. Έτσι όταν είδε να εγκυμονεί, χωρίς να ξέρει πιό πολλά ο διάβολος, βάζει την υποψία εις τόν Ιωσήφ, να την παραδειγματίση. Ήτοι, να αναφέρη εις τήν Κοινότητα του χωριού, ότι η μνηστή του, διότι ακόμα δεν είχε παντρευτή, τό λέγει σαφώς ο ιερός Ευαγγελιστής Ματθαίος, 1, 18 «πρὶν ἢ συνελθεῖν αὐτοὺς», άλλο ότι μετά ταύτα έμεινε πάντα παρθένος. Πάντα παρθένος. Διότι εχρηματίσθη ο Ιωσήφ περί του πράγματος και του έβαλε την υποψία, ότι πιθανώς η μνηστή του να είναι κλεψίγαμος. Είναι το πρώτον παραστατικόν.

   «ἕστηκεν» του δράκοντος. Πού στέκεται ενώπιον της εγκυμονούσης παρθένου, πού δέν γνωρίζει ότι είναι παρθένος, δέν τό γνωρίζει ο διάβολος, πάντως στέκεται καί καιροφυλακτεί, παρατηρεί, δέν ξέρει ο διάβολος. Βλέπει μόνα τά πράγματα γι' αυτόν δεν πηγαίνουν καλά.

   Καί τό πρώτον «ἕστηκεν» πού μάς λέγει εδώ τό βιβλίο της Αποκαλύψεως, στάθηκε απέναντι από την γυναίκα που εγκυμονεί, να της αρπάξη τό παιδί όταν γεννηθή, είναι το πρώτον. 

   Το δεύτερον «ἕστηκεν» είναι η επιβουλή τού Ηρώδου, που εζήτησε να θανατώση τον Ιησούν ως νήπιον. Είδε ο διάβολος τους αγγέλους να υμνούν τον Θεόν. Είδε τούς ποιμένας να κινούνται κατά τόν ίδιον τρόπο. Είδε τους μάγους, διότι, σημειώσατε ότι αυτό έγινε όταν ο Ιησούς ήτο περίπου ενός έτους, οι μάγοι είχαν τότε φθάσει, και ευθύς μετά την άφιξη και αναχώρησίν των ο Ηρώδης ξεκίνησε για να φονεύση τα νήπια της περιοχής. Ο διάβολος είναι πίσω από τον Ηρώδη. Όταν ο Ηρώδης επιβουλεύεται τήν ζωήν του νηπίου ο διάβολος είναι που στέκεται ν' αρπάξη το νήπιο. Όλα αυτά τα θαυμαστά πού είδε, έκρινε ότι πρόκειται περί προσώπου, περί νηπίου αξιολόγου.

   Το τρίτον «ἕστηκεν» του διαβόλου είναι η επίθεση η προσωπική πλέον πού του κάνει του Ιησού εις τήν έρημον. Άκουσε εις τήν Βάπτισιν ότι «οὗτός ἐστιν ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός, ἐν ᾧ εὐδόκησα» Ματθ. 3, 17 εσύ είσαι ο Υιός μου ο αγαπητός που έχω σε σένα ευδοκήσει· και εις τήν έρημο αφού τον παρατηρεί 40 ημέρες ο διάβολος, μάλιστα σαφώς μάς λέγει ο ιερός Ευαγγελιστής «ἀνήχθη εἰς τὴν ἔρημον ὑπὸ τοῦ Πνεύματος πειρασθῆναι ὑπὸ τοῦ διαβόλου» Ματθ. 4, 1 ότι οδηγήθηκε υπό του Αγίου Πνεύματος ο Ιησούς εις τήν έρημου, πειρασθήναι υπό του διαβόλου. Ο διάβολος παρατηρεί και δεν επεμβαίνει. Την 40ή ημέρα, όταν ο Ιησούς επείνασε τότε εμφανίζεται καί τού λέγει, «καὶ προσελθὼν αὐτῷ ὁ πειράζων εἶπεν· εἰ υἱὸς εἶ τοῦ Θεοῦ, εἰπὲ ἵνα οἱ λίθοι οὗτοι ἄρτοι γένωνται» πές οι πέτρες να γίνουν ψωμιά,οι γνωστοί παρακάτω πειρασμοί.

   Το τέταρτον«ἕστηκεν» στάθηκε ο διάβολος ν' αρπάξη τό παιδί τής Μαρίας, είναι ο σταυρικός θάνατος. Όταν ο διάβολος ανέβασε τον Ιησούν επάνω εἰς τόν σταυρόν.

   Καί τό πέμπτον «ἕστηκεν» του διαβόλου, είναι η κάθε επιβουλή του σατανά κατά τών πιστών, εφ' όσον η γυνή αυτής της οπτασίας του ιερού Ευαγγελίου είναι τόσον η Θεοτόκος όσον και η Εκκλησία.

   Είναι πολύ χαρακτηριστική η φράση «ἵνα, τὸ τέκνον αὐτῆς καταφάγῃ». Όχι φάγη, καταφάγη. Λογαριάστε τον δράκοντα στην μορφή του κροκοδείλου. Διότι ο δράκων κάπως έτσι είναι. Στην μορφή του κροκοδείλου. Να στέκεται στην άκρη τής όχθης του ποταμού, έτοιμος ανοίγοντας το πελώριο στόμα του να φάγη τό νεογέννητο. Όχι να φάγη, να καταφάγη. Να μην υπάρξη τίποτα πού να μείνη. Αυτό δείχνει την μανία του δράκοντος για ό,τι ανήκει στον Θεό.

   Όλα αυτά τα περιγραφόμενα περιστατικά είναι θαυμάσια προπαρασκευαστικα τών πιστών για την μάχη που έχουν να κάνουν αγαπητοί μου, καί πού δίνουν τώρα την μάχη αυτή, αιώνες μέ τόν δράκοντα.

   «καὶ ἔτεκεν υἱὸν ἄῤῥενα, ὃς μέλλει ποιμαίνειν πάντα τὰ ἔθνη ἐν ῥάβδῳ σιδηρᾷ· καὶ ἡρπάσθη τὸ τέκνον αὐτῆς πρὸς τὸν Θεὸν καὶ πρὸς τὸν θρόνον αὐτοῦ».

   Η εγκυμονούσα και βασανιζομένη γυναίκα, σάς εξήγησα την περασμένη φορά ότι ο βασανισμός της δεν αναφέρεται εις τήν ιστορικήν Θεοτόκον αλλά εις τήν ιστορικήν Εκκλησίαν. Εγέννησε υιόν άρρενα Υιός άρρεν, πλεονασμός. Αρσενικό γιό. Ακούστε, υιός άρρεν. Αρσενικό γιό. Είναι Εβραϊσμός και τίθεται για να προσδιορίση έμφασιν ότι αυτό που γεννήθηκε ήταν υιός.

   Η όλη ουρανία σκηνή την οποία βλέπει ο ιερός οπτασιαστής καί πού χαρακτηρίζεται σημείον μέγα, είς τούτο ακριβώς το σημείον απέβλεπε. Εις την γέννησιν αυτού του άρρενος τέκνου. Του αρσενικού παιδιού. Όλη η σκηνή αυτό είναι. Το κεντρικό σημείο της σκηνής, η γέννηση αυτού του αρσενικού παιδιού. Ποιά όμως είναι η ταυτότης αυτού του υιού; Μάς τό είπε. Σάς το διάβασα.

   Πρώτον: «Μέλλει ποιμαίνειν πάντα τὰ ἔθνη». Πρόκειται να ποιμάνη όλα τα έθνη.

   Δεύτερον: «Μέλλει ποιμαίνειν ἐν ῥάβδῳ σιδηρᾷ». Δηλ. μέ δύναμη θα ποιμάνη όλα τα έθνη. Οι δυό αυτές θέσεις, ότι θα ποιμάνη όλα τα έθνη καί θά τά ποιμάνη με χέρι στιβαρό, είναι παρμένες από τον 2ον ψαλμό και είναι σαφέστατα Χριστολογικές. Πρόκειται λοιπόν γιά τήν Ενανθρώπιση του Υιού του Θεού. Δηλ. πρόκειται γιά τήν ιστορική γέννηση του Ιησού Χριστού, του Μεσσίου.

   Προσέξτε όμως. Μόλις εγέννησε η γυναίκα τό τέκνον, αμέσως τό παιδί της αρπάχθηκε. Αμέσως, λέγει, «ἡρπάσθη τὸ τέκνον αὐτῆς πρὸς τὸν Θεὸν καὶ πρὸς τὸν θρόνον αὐτοῦ». Τι θα πή «ἡρπάσθη;» Το ρήμα "αρπάζω" δείχνει έναν βίαιον αποχωρισμόν από τα γήινα πράγματα. Πράγματι ανταποκρίνεται τό «ἡρπάσθη» εις εκείνο το «ἕστηκεν» του δράκοντος, πού είναι έτοιμος να καταφάγη τό τέκνον αυτής της γυναικός. Και αυτό το «ἡρπάσθη», αντιστοιχεί με την Ανάληψιν τού Σωτήρος, εις τόν ουρανόν πρός τόν Θεόν και τόν θρόνον του Θεού, δηλ. είς τήν εκ δεξιών καθέδρα του Θεού.

   Βλέπομεν εις τον στίχον αυτόν, εις μόνον ένα στίχον, έχομε δύο μεγάλα γεγονότα. Της εισόδου γεννήσεως του Μεσσίου εις τήν Ιστορίαν και της εξόδου-Αναλήψεως του Μεσσίου από την Ιστορίαν. Δηλ. είναι δύο πόλοι, της δραματικής πάλης του Χριστού μέ τόν σατανά, που νίκησε θριαμβευτικά ο Χριστός, και με την νίκη του αυτή πάνω στην γή, προέκρινε καί τήν τελική νίκη της Εκκλησίας. Τά δύο αυτά γεγονότα, γέννησις και ανάληψις, συμπεριλαμβάνουν όλα τα άλλα γεγονότα της επιγείου ζωής του Κυρίου. Άρα εις τόν στίχον αυτόν έχομε –μόνο έναν στίχο–, την ιστορία του ιστορικού Μεσσίου και το έργο του. Καί του ότι ηρπάσθη εις τόν ουρανόν, δέν είναι μόνο η περίπτωσις, ότι ηρπάγη εις τόν ουρανόν διά να σωθή από τόν δράκοντα, αλλά διότι όφειλε να ανέβη για ν' ανοίξη τόν δρόμο σε μάς. Είναι εκείνο πού είπε στους μαθητάς του, όταν τούς εσημείωσε, όταν με την απουσία του, την οριστική του απουσία θα λυπηθούν. Αλλά σάς συμφέρει όμως αυτό, λέγει. Διότι αν εγώ δέν απέλθω ο Παράκλητος δέν θά έλθη. «συμφέρει ὑμῖν ἵνα ἐγὼ ἀπέλθω. ἐὰν γὰρ ἐγὼ μὴ ἀπέλθω, ὁ παράκλητος οὐκ ἐλεύσεται πρὸς ὑμᾶς· ἐὰν δὲ πορευθῶ, πέμψω αὐτὸν πρὸς ὑμᾶς». Ιω. 16, 7 Πηγαίνω λοιπόν στον Πατέρα γιά νά σάς στείλω τόν Παράκλητο. Τί σημαίνει αυτό; Να ανοίξη τόν δρόμο. Αυτή η Πεντηκοστή, τώρα το Πεντηκοστάριο που διερχόμεθα αγαπητοί μου, ήταν η περίοδος πού έλεγε ο Κύριος τά λόγια αυτά. Συμφέρει να φύγω. Εγώ θα φύγω και θα ρθή ο Παράκλητος. Τί θά πή ανοίγει τόν δρόμο; Είναι ο παντοδύναμος Θεός. Τί έννοια έχει αυτό τό "ανοίγει τον δρόμο;" Ανοίγει τον δρόμο σημαίνει ανέβασε ανθρωπίνη σάρκα, ανθρωπίνη ύπαρξη καλύτερα, εις αυτά τα δεξιά τού Θεού Πατρός. Πού μέ τόν τρόπον αυτόν άνοιξε ο δρόμος, ήτοι στον ουρανό ανέβηκε άνθρωπος. Κι αφού ανέβηκε άνθρωπος στον ουρανό, τώρα μπορεί να κατέβη ο Θεός κάτω στην γή. Το Πνεύμα το Αγιον που θα μένη εις τούς αιώνες στην Εκκλησία. Γι' αυτό ηρπάγη είς τον ουρανό.

   Προσέξτε όμως το ρήμα "ηρπάγη"· πού δείχνει ότι ο διάβολος υπέστη σειρά από ήττες, κι όταν ο Χριστός κατέβηκε εις τον Αδη, εκεί πλέον ο Άδης, ο διάβολος αντελήφθη ότι εκείνον που περιέλαβε, δέν ήταν ένας συνηθισμένος άνθρωπος. Γη, λέει, χώμα, περιέλαβε και απεδείχθη ουρανός. Απεδείχθη ότι ήταν Θεός. Όπως λέγει ο θαυμάσιος κατηχητικός λόγος του ιερού Χρυσοστόμου, πού ακούμε στην λειτουργία του Πάσχα την πρώτη μέρα.

   Όλα αυτά που σας είπα, ακούστε πώς τά λέγει ο άγιος Ανδρέας Καισαρείας. Έχει πολύ αξιόλογες θέσεις: "Αεί ο αποστάτης αντικρύ της Εκκλησίας οπλίζεται, τούς αναγεννωμένους κατά καιρόν εξ αυτής, οικείον βρώμα ποιείσθαι ορεγόμενος". Πάντοτε ο αποστάτης διάβολος, στέκεται απέναντι, αντικρύ, απέναντι από την Εκκλησία και οπλίζεται, ώστε εκείνους πού η Εκκλησία αναγεννά διά του βαπτίσματος καί τῶν μυστηρίων, νά τούς καταφάγη.

   Παραπονείσθε αγαπητοί μου και λέτε ότι από τον καιρό πού ξεκινήσατε τήν πνευματική σας ζωή δέχεσθε πολλούς πειρασμούς. Γιατί σάς παραξενεύει; Είναι πολύ φυσικό. Ο Κύριος μετά τήν βάπτισή του, επήγε, δεν περίμενε τόν διάβολο, επήγε νά τόν συναντήση τόν διάβολο. Προσέξτε αυτό. Όπως όταν έχουμε δύο λαούς που είναι αντίπαλοι, εκείνος που αισθάνεται ότι τα κότσια του είναι γερά, βγαίνει αυτός πρός συνάντηση του αντιπάλου. Ο Χριστός λοιπόν πήγε πρός συνάντηση του διαβόλου. Θέλετε ακόμη; Η έρημος των ασκητών δεν είναι τίποτε άλλο παρά η συνάντηση του διαβόλου. Επήγαιναν οι ασκηταί να συναντήσουν τον διάβολο. Ηρωισμός! Τέλος πάντων εμείς δεν ξεκινούμε να συναντήσουμε τον διάβολο. Έρχεται αυτός καί μάς συναντά, διότι είναι απέναντι από την Εκκλησία. Τό λέγω τό σχήμα έτσι γιατί η Εκκλησία βεβαίως δέν είναι ο ναός. Εκκλησία είναι το σώμα του Χριστού. Άλλο ότι συμπεριλαμβάνεται και ο ναός. Ολόκληρη η κτίσις θά γίνη Εκκλησία. Πάντως ο διάβολος στέκεται απέναντι. Από το απέναντι πεζοδρόμιο στέκεται. Και περιμένει και βλέπει ποιοί μπήκανε μέσα; Δηλ. ποιοί βαπτίστηκαν; Ποιοί κοινωνούν; Ποιοί ζούν πνευματική ζωή; Τρίζει τα δόντια του, τ' ακονίζει και περιμένει να κατασπαράξη. Γι αυτό όταν ξεκινάτε αγαπητοί μου αδελφοί πνευματική ζωή καί βλέπετε να πέφτουν όλοι οι δαίμονες απάνω σας και όλοι οι πειρασμοί, μή φοβόσαστε. Παίρνετε μόνο την πληροφορία ότι ξεκινάτε καλά. Οι πειρασμοί, η παρουσία των πειρασμών είναι μία απόδειξις γνησιότητος τού αγώνος σας.

    Κάποτε ένας υποτακτικός έλεγε στον γέροντά του, ότι δεν ησθάνετο κανέναν πειρασμόν. Καί μάλιστα σαρκικόν πειρασμόν. Τίποτα. Παιδί μου, του λέγει, φαίνεται πώς σε ξέχασε ο διάβολος. Είναι από τα σπάνια, αν όχι τα αδύνατα, νά μήν δεχθή ο χαρισματικός άνθρωπος την επίσκεψη του διαβόλου.

  "Διηνεκώς η Εκκλησία –συνεχίζει ο άγιος Ανδρέας– διά των βαπτιζομένων τόν Χριστόν γεννά, ως εν εκείνοις μορφούμενον άχρι τής συμπληρώσεως της πνευματικής ηλικίας, κατά τον Απόστολον". Βεβαίως. Διαρκώς η Εκκλησία γεννά τόν Χριστόν εις τό πρόσωπον τών βαπτιζομένων. Καί τώρα τί κάνει η Εκκλησία; Προσπαθεί να διαμορφώση τόν Χριστόν σ' εκείνους που βαπτίζονται. Τί λέγει ο Απ. Παύλος; Ακούστε εικόνα πάλι από την κατάσταση της εγκυμοσύνης. «τεκνία μου, οὓς πάλιν ὠδίνω, ἄχρις οὗ μορφωθῇ Χριστὸς ἐν ὑμῖν!». Γαλ. 4, 19 Παιδάκια μου, περνάω τούς πόνους της επιτόκου γυναικός έως ότου σε σάς διαμορφωθή ο Χριστός. Βλέπετε λοιπόν ότι είναι ένας πνευματικός τοκετός, ένας πνευματικός πόνος. Η Εκκλησία διαμορφώνει τους πιστούς. Καί έτσι πάντα γίνεται έως ότου φθάσουν στο μέτρο ηλικίας, πού λέγει ο Απόστολος, τού πληρώματος του Χριστού. «μέχρι καταντήσωμεν οἱ πάντες, εἰς μέτρον ἡλικίας τοῦ πληρώματος τοῦ Χριστοῦ». Εφ. 4, 13 Ηλικία θά πή ανάστημα. Στο πνευματικό ανάστημα του Χριστού. Να γίνωμε, μην τρομάζετε, Χριστοειδείς.

   Και συνεχίζει ο άγιος Ανδρέας: "Άρρην δέ υιός, ο τής Εκκλησίας λαός, καί ταίς ηδοναίς αθήλυντος". Τί ωραίο αυτό! Προσέξατε το σάς παρακαλώ. Ποιός είναι ο άρρεν υιός; Το αρσενικό παιδί; Είναι ο λαός της Εκκλησίας! Το αρσενικό παιδί είμαστε εμείς. Είναι ο ιστορικός Ιησούς, κατά την εικόνα η γυνή Θεοτόκος. Είμαστε ο λαός τής Εκκλησίας, ο λαός του Θεού κατά την εικόνα η γυνή Εκκλησία. Τό αντιλαμβάνεσθε. Τό εξηγήσαμε και την περασμένη φορά. Αυτός ο λαός τού Θεού, είναι ο "αθήλυντος εις τάς ηδονάς". Αθήλυντος, είναι με το στερητικό, το αντίθετο του θηλυμανούς. Του ανθρώπου που πέφτει μέ τά μούτρα σαν θηλυμανής ίππος στις ηδονές. Ο λαός λοιπόν της Εκκλησίας είναι ο αθήλυντος ηδοναίς. Είναι ο εγκρατής λαός. Είναι εκείνος ο οποίος γνωρίζει να κρατάει με εγκράτεια τον εαυτόν του ως πρός τις ηδονές του κόσμου τούτου. Ωραία αυτή η φράσις, νά σάς τήν ξανα διαβάσω άλλη μια φορά, "άρρην δέν υιός ο τής Εκκλησίας λαός καί ταίς ηδοναίς αθήλυντος." Καί συνεχίζει: "Αρπάζονται μέν γάρ κάν ταύτα εν πειρασμοίς οι άγιοι, ώστε μή καταπονηθήναι τοίς δυσχερέσι τοίς υπέρ δύναμιν' αρπαγήσονται δέ καί τότε εν νεφέλαις εις συνάντησιν του Κυρίου εις αέρας και σύν θεώ καί τῷ θρόνω αυτού, ήγουν ταίς υπερτάταις αγγελικαίς δυνάμεσι συνέσονται".

  Εκείνο το "αρπάχθηκε το παιδί τής γυναικός" στον ιστορικό Ιησού είναι η Ανάληψις. Σε μάς τί είναι; Στον άρρενα λαό τής Εκκλησίας; Είναι όταν αρπάζει αγαπητοί μου ο ουρανός τούς πιστούς που αγωνίζονται εναντίον του διαβόλου καί φεύγουν από την παρούσα ζωή. Αν θέλετε νά τό δήτε πώς αρπάζονται και γιατί αρπάζονται, διαβάστε παρακαλώ τά κεφάλαια 2, 3, 4 του βιβλίου "Σοφία Σολομώντος" 

https://orthodoxoiorizontes.gr/Palaia_Diathikh/Sofia_Solomwntos/Sofia_Solomwntos_kef.1-9.htm#kef.2🔹https://orthodoxoiorizontes.gr/Palaia_Diathikh/Sofia_Solomwntos/Sofia_Solomwntos_kef.1-9.htm#kef.3A🔹https://orthodoxoiorizontes.gr/Palaia_Diathikh/Sofia_Solomwntos/Sofia_Solomwntos_kef.1-9.htm#kef.3B🔹https://orthodoxoiorizontes.gr/Palaia_Diathikh/Sofia_Solomwntos/Sofia_Solomwntos_kef.1-9.htm#kef.4 νά τό δήτε εκεί. Πώς ο πιστός γίνεται αντικείμενο γέλωτος, πειράγματος διωγμού, κακοποιήσεως εκ μέρους των αντιφρονούντων και των αντιθέων, εκείνος υπομένει, στο τέλος φεύγει από την παρούσα ζωή, φεύγει ίνα μην αλλάξη, λέει, κακίαν, σύνεσιν αυτού. Γιά νά μήν αλλάξη η κακία του κόσμου τήν σύνεσή του. Διότι ο άνθρωπος, προσέξτε με, κουράζεται. Σε διαρκείς πειρασμούς κουράζεται. Και έρχεται ο Θεός και στρατολογεί καί παίρνει από την στρατευομένη του Εκκλησία τους πιστούς. Τους αρπάζει. Τούς αρπάζει. Αλλους με την αρρώστεια άλλους μέ τό μαρτύριο, πάντως καθ' οιονδήποτε τρόπον ο Θεός αρπάζει τους εκλεκτούς του. Εχουν ωριμάσει. Είναι όπως ακριβώς πηγαίνει κάθε πρωί στον αμπελώνα του ο αμπελουργός μέ ένα καλάθι και βλέπει ποιά σταφύλια ωρίμασαν, ποιά σύκα ωρίμασαν; Τα μαζεύει. Την άλλη μέρα το πρωί ξαναπάει πάλι στο αμπέλι του, να δή ποιά πάλι σταφύλια και ποιά σύκα έχουν ωριμάσει. Έτσι λοιπόν ο αιώνιος και ουράνιος αμπελουργός μπαίνει μέσ' τον αμπελώνα του και τρυγά.

   Αλλά και κάτι άλλο. Μάς λέγει μέ τό ρήμα "αρπάζω" και "αρπάζομαι" ο Απ. Παύλος ότι, όταν θα γίνη η κρίσις, οι δίκαιοι, οι άγιοι, θ' αρπαχθούν εν νεφέλαις. «ἡμεῖς οἱ ζῶντες οἱ περιλειπόμενοι», λέει στην Α΄Θεσ. 4, 17  εμείς που έχουμε μείνει, οι περιλυπόμενοι, με εκείνους που έχουν ζήσει, καί δέν πεθάναμε, δέν δοκιμάσαμε τον θάνατον, όταν θάρθη ο Χριστός, κι εκείνοι που έχουν πεθάνει και θάχουν αναστηθεί οι δίκαιοι, όλοι μαζί, εμείς μαζί με αυτούς, ἅμα σὺν αὐτοῖς ἁρπαγησόμεθα ἐν νεφέλαις εἰς ἀπάντησιν τοῦ Κυρίου εἰς ἀέρα, καὶ οὕτω πάντοτε σὺν Κυρίῳ ἐσόμεθα. Τί ωραία εικόνα αυτή, θ' αρπαχθούμε. Γιατί βάζει τό ρήμα εδώ «ἁρπαγησόμεθα;» θα αρπαχθούμε. Γιά νά δείξη ότι πιά οι άγιοι δέν έχουν καμμία σχέση μέ τά γήινα. Κάτω θα μείνουν εκείνοι που θα καταδικασθούν. Εμείς λέει θα αρπαχθούμε. Εν νεφέλαις. Όπως και ο Κύριος εν νεφέλη κούφη, πού είναι το σύμβολον του θείου, του ουρανίου οχήματος. Καί θά αρπαχθούμε όταν ο Κύριος κατέρχεται καί θά γίνη αυτή η συνάντηση. Εκείνο το «εἰς ἀέρα», ο Θεός ξέρει πού, πώς. Δέν πολυπραγμονούμε. Μόνο τούτο. Ότι και οι δίκαιοι θ' αρπαχθούν εις συνάντησιν του Κυρίου. Βλέπετε λοιπόν πόσο σύμφωνη είναι η Αγία Γραφή και με την Αποκάλυψη καί μέ τήν ερμηνεία που γίνεται; Αρπάζεται ο Χριστός μέ τήν Ανάληψη, θ' αρπαχθούν και οι πιστοί, πού είναι το "άρρεν τέκνον".

   Ναί, το παιδί αρπάχθηκε, αλλά η γυναίκα όμως δεν αρπάχθηκε. Η γυναίκα γέννησε, καί τό παιδί της που ήταν έτοιμος ο δράκων να το αρπάξη, έφυγε. Εννοείται δηλ. είναι ο βίος του Χριστού επάνω στην γή. Ενώ ο διάβολος ετοιμάζεται να κατασπαράξη τον Ιησούν, τόν "κατασπαράσει" επί τού σταυρού, αλλά δέν έκανε τίποτα εκεί. Μάλλον ο ίδιος κατασπαράχθηκε. Μέ τόν θάνατό Του, ενίκησε τόν θάνατον καί τόν διάβολον. Διότι ο Χριστός ως άνθρωπος έδειξε την υπακοήν εις τόν Πατέρα, και έτσι εκείνο πού δέν έκανε ο Αδάμ, τό έκανε ο Χριστός. Η γυνή όμως; Η Θεοτόκος έμεινε εις τήν παρούσσα ζωή. Δέν έφυγε μέ τόν Χριστόν. Δεν ανελήφθη τότε. Αλλά και η Εκκλησία έμεινε εις τόν κόσμον. Καί μένει. Ναί, αλλά δέν θά γίνη τώρα αντικείμενο διωγμού από τόν δράκοντα; Μάλιστα.

    «καὶ ἡ γυνὴ ἔφυγεν εἰς τὴν ἔρημον, ὅπου ἔχει ἐκεῖ τόπον ἡτοιμασμένον ἀπὸ τοῦ Θεοῦ, ἵνα ἐκεῖ τρέφωσιν αὐτὴν ἡμέρας χιλίας διακοσίας ἑξήκοντα».

   Η γυνή έφυγε. Μόλις γέννησε έφυγε. Πού πήγε; Στην έρημο. Εκεί έχει ετοιμασμένο τόπο από τον Θεό για τήν τρέφουν ἀγγελοι, υπονοείται. 1.260 ημέρες. Η γυνή που φεύγει στην έρημο αγαπητοί μου, κατ' αρχάς είναι η Θεοτόκος. Πώς έφυγε η Θεοτόκος εις τήν ἔρημον; Όταν καταδιώχθη από τον Ηρώδη. Καταφεύγει εἰς τήν έρημον από θεογνωσία Αίγυπτον. Γράφει πολύ ωραία ο Άνθιμος Ιεροσολύμων:

   "Και Ησαΐας προφητεύων εναργέστατα είπεν: «Ἰδοὺ Κύριος κάθηται ἐπὶ νεφέλης κούφης καὶ ἥξει εἰς Αἴγυπτον, καὶ σεισθήσεται τὰ χειροποίητα Αἰγύπτου».  Ησαΐας 19, 1. Νά, λέγει, ο Κύριος έρχεται καθισμένος επάνω εις μίαν κούφην- ελαφράν νεφέλη. Καί έρχεται στην Αίγυπτο. Κι εκεί στην Αίγυπτο, όταν τον είδαν τα χειροποίητα της Αιγύπτου, πού είναι τα είδωλα, σείσθηκαν και έπεσαν κάτω. Μία τέτοια θέσις αναφέρεται –παρ' ότι είναι από ψευδεπίγραφο– αναφέρεται εις τούς χαιρετισμούς. Αν ενθυμείσθε. Προσέξτε όμως. Ο Κύριος λέγει, πήγε στην Αίγυπτο, η προφητεία δε είναι ακατανόητη μέχρι πριν γίνη η Ενανθρώπισις. Τώρα είναι κατανοητή. Έρχεται καί πέφτουν τα είδωλα. Πώς όμως επί νεφέλης κούφης; Ποιά είναι αυτή η κούφη, ελαφρά νεφέλη; Είναι η αγκαλιά της Θεοτόκου. Πού κρατούσε τον Κύριο. Έτσι φεύγει λοιπόν η Θεοτόκος μπροστά από την μανία του Ηρώδου, πού τήν καταδιώκει ο δράκων πίσω από τον Ηρώδη. Είναι άξιο παρατηρήσεως ότι η μητέρα του Μεσσίου, του Χριστού, η Θεοτόκος ,παραμένει εις τήν γήν ως στρατευομένη Εκκλησία. Καί μετά την Ανάληψη του Χριστού, του Μεσσίου που ανήλθε εις τούς ουρανούς, η Θεοτόκος μένει στη γή, παρ' ότι είναι στον ουρανό, θά σάς τό εξηγήσω. Καί καταδιώκεται από τις αντίθεες δυνάμεις, όμως διατελεί κάτω από την θεία προστασία. Πώς η Θεοτόκος μένει; Ακούσατέ το πώς μένει. Έδωσε το σώμα της τήν σάρκα της στον Χριστό. Τήν οποίαν κοινωνούν οι πιστοί. Κι αφού κοινωνούν οι πιστοί τήν σάρκα του Χριστού, πού είναι η σάρκα η δική της, γι' αυτό το λόγο η Παναγία μένει στον κόσμο. Καί ταυτίζεται, –χωρίζεται καί ταυτίζεται δηλ. διακρίνεται καί ταυτίζεται– μέ τήν στρατευομένην Εκκλησία. Καί βλέπει κανείς το εξής: Πως η Εκκλησία μάς το παρουσιάζει αυτό. Όταν κάνωμε την αρτοκλασία, το τροπάριο που λέμε όταν θυμιάζωμε τούς 5 άρτους, είναι το "Θεοτόκε Παρθένε." Και γιατί αναφερόμεθα εις τήν Παναγίαν; Γιά τόν λόγο που σάς λέγω τόσην ώρα. Καί τό τροπάριό της πού είναι στην κοίμηση λέγει: "Ἐν τῇ Γεννήσει τὴν παρθενίαν ἐφύλαξας, ἐν τῇ Κοιμήσει τὸν κόσμον οὐ κατέλιπες Θεοτόκε". Δέν ἀφήσες, δεν εγκατέλειψες τόν κόσμο μέ την κοίμησή σου. Ίσως θα μού πήτε, ότι αυτή η μή εγκατάλειψις του κόσμου είναι ηθική. Ότι η Υπεραγία Θεοτόκος προστατεύει την Εκκλησία, προστατεύει τόν κόσμον κατά τρόπον ηθικόν, δηλ. τόν παραστέκεται. Όχι! Οντολογικόν! Καί ηθικόν καί οντολογικόν. Γιατί μέσ' τήν Εκκλησία ή η ίδια η Εκκλησία είναι το σώμα του Υιού της, το σώμα τό δικό της.

   Αλλά εάν διώκεται η Θεοτόκος, διώκονται και οι πιστοί. Η πρώτη φυγή τῶν Χριστιανών δηλ. η πρώτη φυγή της Εκκλησίας, ήτο λίγο πρό της αλώσεως της Ιερουσαλήμ. Ο Ευσέβιος Καισαρείας μας περιγράφει τα εξής στην Εκκλησιαστική του Ιστορία στο 3ο βιβλίο 5η παράγραφος 5ο κεφάλαιο. Τό τρίτο βιβλίο είναι αξιόλογο, μάλιστα έχει εκδοθεί τελευταία, ένας τόμος της Εκκλησιαστικής Ιστορίας του Ευσεβίου, μπορείτε να το βρήτε εκεί, δέν έχω κρατήσει σελίδα μόνο, είναι το 3ο βιβλίο 5ο κεφ. Ακούστε σε μετάφραση:

   Εξ άλλου ο λαός τής Εκκλησίας –ακούστε γιατί είναι πολύ σπουδαίο– εις τα Ιεροσόλυμα διετάχθη με χρησμόν δοθέντα δι' αποκαλύψεως εις τούς εκεί δοκίμους άνδρας πρό του πολέμου να απομακρυνθή από την πόλιν καί νά μεττοικήση εις πόλιν τής Περαίας ονομαζομένην Πέλλα. Εις αυτήν μετώκησαν από Ιερουσαλήμ οι πιστεύοντες εις τόν Χριστόν, αφού δέ οι άγιοι άνδρες εγκατέλειψαν τελείως τήν Ιουδαϊκήν βασιλικήν Μητρόπολιν, –τήν Ιερουσαλήμ–, και ολόκληρον τήν Ιουδαϊκήν χώραν.

   Η Πέλλα έκειτο ανατολικά τού Ιορδάνου και ήταν εις τήν Περαίαν Αραβίαν. Προσέξτε τώρα. Αυτό είναι πολύ σπουδαίο πού μάς γράφει ο Ευσέβιος Καισαρείας. Σας παρακαλώ, είναι πολύ σπουδαίο. Ανοίξτε τ' αυτιά σας να τα ακούσετε. Λίγο πρό του πολέμου. Ποίου πολέμου; Πού θα εξαπέλυαν οι Ρωμαίοι, ο Βεσπασιανός εναντίον τής Ιερουσαλήμ. Εν τω μεταξύ ανεκηρύχθη αυτοκράτωρ Ρώμης, καί άφησε τον υιό του Τίτο να τελειώση την πολιορκία, και κατέλαβε τήν πόλιν, καί ήταν η άλωσις τής Ιερουσαλήμ φρικώδης, φρικώδης, φρικώδης, όπως μάς τήν περιγράφει ο Ιώσηπος, καί που πολλά του αποσπάσματα μάς διασώζει και ο Ευσέβιος Καισαρείας. Φρικώδης, φάγαν τα παιδιά τους οι μάννες. Φρικώδης. Οι Χριστιανοί είχανε φύγει από την πόλη. Εδώ βέβαια θυμήθηκαν τους λόγους του Κυρίου. Πρώτο πλάνο. «ὅταν δὲ ἴδητε κυκλουμένην ὑπὸ στρατοπέδων τὴν Ἱερουσαλήμ, τότε γνῶτε ὅτι ἤγγικεν ἡ ἐρήμωσις αὐτῆς. τότε οἱ ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ φευγέτωσαν εἰς τὰ ὄρη. (όταν λέει όρη σημαίνει έρημος) καὶ οἱ ἐν μέσῳ αὐτῆς (αυτοί που είναι στη μέση τής πόλεως) ἐκχωρείτωσαν (να βγούν από μέσα)». Λουκ. 21, 20-21 Θυμήθηκαν οι Χριστιανοί τά λόγια του Κυρίου. Όταν είδαν τήν κίνησιν των στρατευμάτων εναντίον της Ιερουσαλήμ. Αλλά καί κάτι άλλο σπουδαίο, το οποίο θέλω καί σάς είπα να προσέξετε, θα σας ξαναδιαβάσω: "Ο λαός τής Εκκλησίας διετάχθη με χρησμόν -προφητεία- δοθέντα -ο χρησμός- δι' αποκαλύψεως εις τούς εκεί δοκίμους άνδρας πρό του πολέμου". Το προφητικόν χάρισμα δεν έλειψε ποτέ από την Εκκλησία. Λοιπόν. Το είπαμε και σ' ένα περασμένο θέμα μας. Στην απορία, όταν αυτά τα δεινά της Αποκαλύψεως θα γίνωνται, οι πιστοί δεν θα υποφέρουν; Λίγο θα υποφέρουν. Διότι ο Θεός θα τούς προστατεύει μέ τόν τρόπο που ξέρει. Ποιός είναι αυτός ο τρόπος; Όταν επί παραδείγματι πρόκειται να εξαπολυθή μία πληγή, μία τρομερή πληγή, οι πιστοί θα ειδοποιούνται με έναν τρόπο πού δέν τόν ξέρουν αυτήν την στιγμή, αλλά που τότε η Εκκλησία θα τον ξέρει τον τρόπον αυτόν, θα της αποκαλυφθή τότε. Όπως απεκαλύφθη τότε εις τους πιστούς προφητικά, από τους αγίους της Εκκλησίας, δηλ. από τους ιερείς ίσως κλπ, απεκαλύφθη ότι η πόλις θα πέση και πρέπει να φύγουν, θυμήθηκαν καί τά λόγια του Χριστού και έφυγαν καί σώθηκαν. Το σπουδαίο είναι ότι όλη η Παλαιστίνη ήλθε να μείνη μέσα στα Ιεροσόλυμα. Όλη η Ιουδαία, Μάς λέγει ο Ιώσηπος, τώρα αν ο αριθμός είναι ελεγμένος ή όχι δεν μπορώ να σάς τό πώ, ότι 3 εκατομμύρια Εβραίοι μπήκαν μέσα στην πόλη για να σωθούν. Σαν να εγίνετο το εξής: Τούς μάζευε ο Θεός όλους μέσα τους Εβραίους, όλους, πού δέν είχαν πιστέψει για να τους πελεκήσει. Τους δέ Χριστιανούς τούς έβγαλε έξω για να σωθούν.

   Νά σάς πώ ένα περιστατικό που το θυμήθηκα αυτήν τήν στιγμή. Όταν υπηρετούσα σμηνίτης στον Άραξο, βέβαια τότε οι άδειες πρίν ορκιστούμε δέν ήσαν δυνατές. Σήμερα ορκίζονται πολύ γρήγορα οι στρατιώται καί βγαίνουν έξω. Εμείς είμεθα μαντρωμένοι στον Άραξο καί δέν βλέπαμε άνθρωπο. Γιά μια στιγμή μπαίνει ο δεκανέας μέσα, προβάλει στην πόρτα του θαλάμου καί λέγει: –Ποιός θέλει να πάη για την Πάτρα; Όπως είμασταν ξαπλωμένοι, μεσημέρι ήταν αγαπητοί μου, πεταχτήκαμε όλοι επάνω, γιατί θέλαμε να πάμε στην Πάτρα. Βέβαια πώς θα πηγαίναμε; Όχι περίπατο. Υποτίθεται κάποιο φορτηγό θα πήγαινε να φορτώσουμε ψωμί, δεν ξέρω τί θα κάναμε αλλά να βγούμε λίγο πιό έξω από τον Άραξο που ήταν έρημος, ο Άραξος. Όλοι πεταχτήκαμε, εγώ, τό, κρεβάτι μου ήταν τέρμα στον θάλαμο. Καί βγήκα τελευταίος. Όλοι βγήκαν έξω. Μόλις πήγα να βγώ βάζει το χέρι του ο δεκανέας μπροστά στην πόρτα και δεν μ' αφήνει να περάσω. Καί τού λέγω αφελώς: –κι εγώ θελω να πάω στην Πάτρα! Μου λέγει, –πήγαινε στο κρεβάτι σου. –Και εγώ θέλω να πάω στην Πάτρα. –Ακούς, μού λέγει, πήγαινε στο κρεβάτι σου. Τούς άλλους τούς έστειλε στ' αποχωρητήρια. Ε, κάτι, μέ τό παράδειγμα αυτό το πολύ απλό, τώρα μούρθε στο μυαλό, θέλω νά σάς πώ τούτο. Ο Θεός ξέρει να διαλέγη τούς ανθρώπους του σε μια επικείμενη καταστροφή. Λοιπόν αγαπητοί μου. Να έχουμε το νού μας. Δέν ξέρομε ο Θεός πώς θα ομιλεί στην Εκκλησία που για να σώζονται οι πιστοί. Γι' αυτό σας είπα. Προσέξτε νάχετε πάντα τό νού σας, μόνο τούτο, μην αποκτήσουμε καμμιά φαντασιοπληξία σε τίποτα. Γιατί ο άνθρωπος ρέπει στην φαντασιοπληξία, καί αυτό βεβαίως το εκμεταλλεύεται ο διάβολος. Ο Θεός να φυλάξη. Αλλά θα είμεθα εν νηφαλιότητι και εν εγρηγόρσει. Ξυπνητοί καί θά προσέχουμε ανά πάσα στιγμή την φωνή της Εκκλησίας γιά ότι εις τό μέλλον πρόκειται να γίνη.

   Η έρημος λοιπόν εφ' εξής θα είναι ο τόπος καταφυγής των Χριστιανών, πού δέχονται πάσης φύσεως βίαν, είτε πολιτικήν είπε πολιτιστικήν. Καί πολιτικήν μέν όπως θα είναι στις ημέρες του Αντιχρίστου. Πολιτιστικήν δέ όταν ο πολιτισμός θάχει φθάσει σε κάποια μέτρα τέτοιου ξεφτίσματος, ώστε πιά νά λέγη κανείς ότι δεν μπορώ να μείνω μέσα εις τόν κόσμον αυτόν. Έτσι εγεννήθη η έρημος των ασκητών. Στήν έρημο όμως αγαπητοί μου θα καταφύγη πάλι η Εκκλησία. Όχι μόνο τότε στους τρείς πρώτους αιώνες. Η Εκκλησία θα καταφύγη πάλι εις τήν έρημον. Εις τούς εσχάτους καιρούς. Στις ημέρες του Αντιχρίστου. Οι κατακόμβες χρησιμοποιήθηκαν, και θα ξαναχρησιμοποιηθούν πάλι. Νά μήν πώ τούτο. Ηδη χρησιμοποιούνται. Στην εποχή μας, στους ορθόδοξους χώρους. Σήμερα τελείται η θεία Λειτουργία (η ομιλία εκφωνήθηκετο 1982) όπως διαβάζομε στην Ρωσσία, όταν θέλουν να κάνουν μία σωστή λειτουργία, καί νά νοιώσουν όπως θα ήθελαν οι πιστοί, τελούν την θεία Λειτουργία μέσα στα δάση καί είς τάς ερήμους. Καί μιά θεία Λειτουργία μέσα στα δάση στην Ρωσία ξέρετε πόσο κρατάει; Έχουν τό τυπικό το Αγιορείτικο. Τρομάξτε: Δώδεκα με δεκα τρείς ώρες. Ορθρος και θ. Λειτουργία 12-13 ώρες. Στο δάσος με κρύο. Αυτό θα πή ηρωισμός. Η Εκκλησία έχει πάλι καταφύγει είς την έρημον. Αυτά που σάς λέγω γράφονται στα χαρτιά, στις εφημερίδες, στα περιοδικά γράφονται. Τα διαβάζομε. Από κεί τα διάβασα κι εγώ καί σάς τα λέω. Γι αυτό το λόγο να ετοιμαζόμαστε αγαπητοί μου για μια τέτοια ενδεχόμενη φυγή στην έρημο.

   Ο άγιος Ανδρέας Καισαρείας γράφει τα εξής: "Εικός δέ καί τήν αισθητήν ἔρημον σώζειν τούς εν όρεσι καί σπηλαίοις καί ταίς οπαίς τής γής, διά τήν του αποστάτου και ψευδοχριστοι επιβουλήν φεύγοντας, καθά και πρώην τούς μάρτυρας". Τί γινόταν με τους μάρτυρες; Έτσι θά γίνη καί μέ τόν Αντίχριστον. Καί Αντίχριστοι πολλοί γεγόνασι, είναι πολλοί αντίχριστοι μέσα στην Ιστορία.Ο τελικός καί τελευταίος στα έσχατα. Τί γίνεται; Πού κατέφευγαν οι παλαιοί; Όπως μάς τό λέγει και στην Π.Δ. ακόμη. Διότι κι εκεί ενεργούσε ο Αντίχριστος, προσέξτε, διότι εκεί ενεργούσε και ο Τίμιος Σταυρός. Σάς τόχω πή άλλοτε αυτό. Καί στήν Π.Δ. ενεργούσε η άκτιστος ενέργεια του Τιμίου Σταυρού. Καί συνεπώς και οι αντίθεες δυνάμεις, του διαβόλου, του σατανά.

   Αλλά τί γράφει η πρός Εβραίους Επιστολή 11, 38 «ὧν οὐκ ἦν ἄξιος ὁ κόσμος, ἐν ἐρημίαις πλανώμενοι καὶ ὄρεσι καὶ σπηλαίοις καὶ ταῖς ὀπαῖς τῆς γῆς». Ότι οι άγιοι και πιστον πήγαν και τρύπωσαν στις σπηλιές και στις τρύπες τής γής για να σωθούν. «ὧν» των οποίων, δέν είναι άξιος ο κόσμος. Ακούσατε; Δεν είναι άξιος ο κόσμος. Το λέγω αυτό αγαπητοί μου γιατί, τί νά σάς πώ; Πως σάς τό πώ; Θα σάς τό πώ, κάποιος ψυχίατρος είπε σε κάποιον νέον: "μήν κοιτάς τί κάνουνε οι μοναχοί, αυτοί βόσκουνε γαϊδούρια, βόσκουνε γαϊδούρια". Ωραίο. Με συγχωρείτε για την έκφραση. Αυτό κάνουν οι μοναχοί. Βόσκουνε γαϊδούρια... Τέλος πάντων. Το λέω, γιατί λέει ο Απ. Παύλος, δέν είναι άξιος ο κόσμος, γιά εκείνους που καταφεύγουν στάς ερήμους, δια να σώσουν το ορθό των φρόνημα καί τήν πίστιν των εις τόν Ιησούν Χριστόν. Καί λέγει ότι: "Εικός δέ καί τήν αισθητήν ἔρημον σώζειν τούς εν όρεσι... 

κλπ." Ακούσατε; Αισθητήν. Τί θα πή αισθητή; Όχι κατά πνευματικόν τρόπον, δέν ερμηνεύομε πνευματικά να πούμε έρημο, να πούμε το σπίτι μας είναι η έρημος. Πραγματικά έρημος.

   Μια ομιλία που είχε κάνει ο κ. Σωτηρόπουλος πρότινος και σάς είχε μιλήσει πάνω σε τέτοια θέματα της Αποκαλύψεως νομίζω σάς τό είχε πή αυτό, γιατί κάτι μου έλεγε, ότι θα πάρουμε τα βουνά π. Αθανάσιε, θα πάρουμε τα βουνά. Καί τάς ερήμους. Ορθότατον. Όπως λέγει εδώ ο άγιος Ανδρέας, την αισθητήν δηλ. τήν πραγματικήν έρημον, ό,τι λέει η λέξις. Ο δέ Άνθιμος Ιεροσολύμων γράφει:

   «τίς δώσει μοι πτέρυγας ὡσεὶ περιστερᾶς καὶ πετασθήσομαι καὶ καταπαύσω; ἰδοὺ ἐμάκρυνα φυγαδεύων καὶ ηὐλίσθην ἐν τῇ ἐρήμῳ.». Ψαλμ. 54, 7-8

   Αυτός λέγει, ο ψαλμός, λέει ο Ανθιμος Ιεροσολύμων, προφητεύει την φυγήν καί τήν απαλλαγήν των δικαίων, από τις επιβουλές του διαβόλου και την μόνωσή τους, καί τήν απολύτρωσή τους καί τήν ερημία από τις κοσμικές μέριμνες, και εκεί θα τυχαίνουν τής θείας επικουρίας δηλ. τής θείας προστασίας. Θά ξαναπώ αυτήν τήν προφητεία, γιατι λέγει, γιά μάς είναι αυτήν. «τίς δώσει μοι πτέρυγας ὡσεὶ περιστερᾶς (ποιός θα μου δώση φτερούγες σάν τής περιστεράς) καὶ πετασθήσομαι (καί πετάξω) καὶ καταπαύσω; (και πάω να ησυχάσω σε μια άλλη μεριά). ἰδοὺ ἐμάκρυνα φυγαδεύων καὶ ηὐλίσθην ἐν τῇ ἐρήμῳ (νά έφυγα, εμάκρυνα, απομακρύνθηκα φεύγοντας και αυλίσθηκα, κούρνιασα στην έρημο)».

   Όπως βλέπετε αγαπητοί μου, αυτή είναι η πορεία των πιστών μέσα στην Ιστορία. Σας αρέσει; Αν διαλέξαμε να είμαστε Χριστιανοί, να λέμε άγιος ο Θεός, διότι πέρα αγαπητοί μου απ' όλα αυτά τα δεινά, έρχεται ο Χριστός. Είπε ο Κύριος, ύστερα απ' όλα αυτά που σας είπα, «ἐπάρατε τὰς κεφαλὰς ὑμῶν, διότι ἐγγίζει ἡ ἀπολύτρωσις ὑμῶν (σηκώστε το κεφάλι σας πρός τόν ουρανό και περιμένετε από κεί την απολύτρωσή σας)». Λουκ. 21, 28 Ο κόσμος αγνοεί τό τέλος της Ιστορίας. Οι πιστοί το γνωρίζουν. Καί κάτι περισσότερο. Αισθάνονται, όπως γράφει ο Μπρατσιώτης στο υπόμνημά του πολύ ωραία, με καλπασμό να έρχεται τό τέλος. Κι όλα τα σημάδια της Ιστορίας δείχνουν ότι, πράγματι με καλπασμό έρχεται το τέλος. Όσοι πιστοί ας μπούμε στην πορεία αυτή την περιπετειώδη και σταυρική τής Εκκλησίας.

49η ομιλία στην κατηγορία « Ἱερά Ἀποκάλυψις ».

►Όλες οι ομιλίες της Κατηγορίας :
" Ἱερά Ἀποκάλυψις " εδώ ⬇️

https://arnion.gr/index.php/kainh-diauhkh/iera-apokalycis
↕️
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/blog-post_80.html?m=1

🔸Λίστα ομιλιών της σειράς
«Ἱερά Ἀποκάλυψις».🔻
https://drive.google.com/file/d/1A9Q7I5lLBiBm6AUhfYsXAdHckIBgYe7j/view?usp=drivesdk

🔸📜 Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες της σειράς «Ἱερά Ἀποκάλυψις».🔻
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%94%B9%CE%99%CE%B5%CF%81%CE%AC%20%CE%91%CF%80%CE%BF%CE%BA%CE%AC%CE%BB%CF%85%CF%88%CE%B9%CF%82.?m=1

🔹Επιμέλεια κειμένου : "Αθανάσιος Άμβωνας".

💠Πλήρης απομαγνητοφωνημένες σειρές ομιλιών (Βιβλία).
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%92%A0%CE%A0%CE%BB%CE%AE%CF%81%CE%B7%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%B3%CE%BD%CE%B7%CF%84%CE%BF%CF%86%CF%89%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CF%82%20%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%AD%CF%82%20%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CF%8E%CE%BD%20%28%CE%92%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%B1%29.?m=1

🔸Επεξηγηματικό βίντεο Ασπάλαθου.
https://youtu.be/8tNfAHRkTCk

__⬇️Playlist "Ασπάλαθου".⬇️__
https://aspalathos21.blogspot.com/2021/07/blog-post_83.html?m=0

Όλες οι ομιλίες ~4.487~ του μακαριστού πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/4487.html?m=0

📃Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του πατρός Αθανασίου. ⬇️
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=0

📜 Αποσπάσματα ομιλιών πατρός Αθανασίου ⬇️
https://athanasioslogos.blogspot.com/?m=0

__⬇️ Facebook ⬇️__
https://www.facebook.com/groups/1637818926362004/?ref=share

Κατάλογος ομιλιών πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://drive.google.com/file/d/1JmrxaObMVyTA4_pS5yuMaQdoBf8-LwBP/view?usp=drivesdk

†.Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.