†. Ήδη ο Κύριος, αγαπητοί μου, ευρίσκεται εις το υπερώον μετά των μαθητών Του, ανακείμενος εις την τράπεζαν. Ήταν οι τελευταίες ώρες προ του Πάθους, αλλά και οι τελευταίες Του υποθήκες προς τους μαθητάς Του. Τους είπε: «Ὑμεῖς ἐστε οἱ διαμεμενηκότες μετ᾿ ἐμοῦ ἐν τοῖς πειρασμοῖς μου· κἀγὼ διατίθεμαι ὑμῖν, καθὼς διέθετό μοι ὁ πατήρ μου βασιλείαν (:Εσείς μείνατε μαζί μου εις τους πειρασμούς μου τους ποικίλους. Τρία χρόνια ήσαστε μαζί μου. Θα έχετε την αμοιβή σας. Όπως ο Πατήρ σε μένα διέθεσε βασιλείαν, έτσι και Εγώ σε σας θα διαθέσω βασιλείαν. Εντούτοις, μην το πάρετε απάνω σας, διότι θα περιέλθετε εις πειρασμόν· χωρίς πειρασμόν, κανείς δεν κερδίζει την Βασιλεία του Θεού)». Και ο Κύριος τούς αποκαλύπτει εκείνα τα αόρατα παρασκήνια της Ιστορίας. Τα αόρατα παρασκήνια της Ιστορίας…
Τόσο οι μαθηταί, όσο και εμείς, μένομε μπροστά σ’ αυτήν την αποκάλυψη κατάπληκτοι. Και να: «Σίμων Σίμων, ἰδοὺ, ὁ σατανᾶς ἐξῃτήσατο ὑμᾶς τοῦ σινιάσαι ὡς τὸν σῖτον· ἐγὼ δὲ ἐδεήθην περὶ σοῦ, ἵνα μὴ ἐκλίπῃ ἡ πίστις σου· καὶ σύ ποτε ἐπιστρέψας στήριξον τοὺς ἀδελφούς σου». Μυστηριώδης λόγος αυτός του Κυρίου, γεμάτος αποκάλυψη αυτών των ιστορικών παρασκηνίων, αλλά και πλήρους προφητείας που αφορούσε τόσο τον απόστολο Πέτρο, όσο και τους λοιπούς μαθητάς.
Αλλά ας δούμε αυτό το μυστήριον, γιατί αφορά και την Εκκλησίαν του Χριστού μέσα εις τους αιώνας, ακόμη και εμάς προσωπικά. Μας ενδιαφέρει άμεσα. Ήδη ο διάβολος είχε υποσκελίσει τον Ιούδα και τον απέσπασε από τον κύκλο των δώδεκα μαθητών. Αλλά αυτό το ανήμερον θηρίον που λέγεται «διάβολος» δεν ικανοποιήθηκε. Ήθελε να εξοντώσει όλους τους μαθητάς. Μη δυνάμενος να προσβάλει τον Κύριον με πτώσιν –κάτι που το εδοκίμασε- τώρα στρέφεται προς τους μαθητάς. Διότι έβλεπε στο πρόσωπο του Ιησού τον φοβερότερό του αντίπαλον και ήθελε να τον εξουδετερώσει. Πρώτη φορά έβλεπε τόσο, τόσο άγιον πρόσωπον. Κι εκείνος ήταν το αμαρτωλότερον πρόσωπον. Ήθελε, λοιπόν, να μην υπάρχει ο Ιησούς.
Η πρώτη προσέγγισις του σατανά ήταν στην έρημο. Άκουσε εκείνη την φωνήν εις την Βάπτισιν: «Σύ εἶ ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός, ἐν ᾧ εὐδόκησα» και ήθελε να δει τι σήμαινε αυτό. Όταν ο Θεός είπε: «Συ είσαι ο Υιός μου», με ποια έννοια «Υιός»; Διότι ήτο κρυμμένο το πράγμα. «Υἱοί» ελέγοντο γενικά οι άνθρωποι, ειδικότερα οι Ισραηλίται. Είχε τίποτα ιδιαιτέρα σημασία αυτό το: «Εσύ είσαι ο Υιός μου ο αγαπητός;». Και προβαίνει εις τους γνωστούς τρεις πειρασμούς, που μας περιγράφει τόσο ο Ματθαίος, όσο και ο Λουκάς. Μάλιστα ο Λουκάς σημειώνει, επιπροσθέτως, το εξής: «Καί συντελέσας», λέγει, «πάντα πειρασμόν ὁ διάβολος ἀπέστη ἀπ᾿ αὐτοῦ ἄχρι καιροῦ». «Αφού συνετέλεσε κάθε πειρασμόν, έφυγε, νικηθείς –αλλά, προσέξτε, δύο λέξεις: «ἄχρι καιροῦ». Δηλαδή «μέχρι ενός καιρού». Αυτό το «ἄχρι καιροῦ» έφθανε σ’ αυτήν την ώρα του Μυστικού Δείπνου. Εκεί τελείωνε αυτός ο καιρός. Από το σημείο των πειρασμών της ερήμου, έως τώρα εις το σημείον του Μυστικού Δείπνου και πάλι ο διάβολος προβαίνει, ακάθεκτος, και αφού ανέτρεψε τον Ιούδα, τώρα θέλει να ανατρέψει και τους λοιπούς μαθητάς, αρχίζοντας από τον Πέτρο, με τι; Με την απιστία στο θεανθρώπινον πρόσωπον του Χριστού. Με την απιστία.
Αυτόν τον πειρασμόν ο διάβολος, αγαπητοί μου, θα τον μετέρχεται διαρκώς μέσα εις την ιστορίαν με την παρουσία της αιρέσεως. Αλλά θα κορυφωθεί, όμως, στα έσχατα. Αι Σύνοδοι ξέρετε τι ήσαν; Ο φραγμός που έθετε η Εκκλησία σε κάθε δαιμονική ενέργεια ανατροπής της πίστεως εις το Θεανθρώπινον πρόσωπον του Ιησού Χριστού. Αλλά σας είπα, όμως, το αποκορύφωμα θα είναι εις τα έσχατα. Γι'αυτό λέγει ο Κύριος εις την εκκλησία, εις τον «ἄγγελον» της Εκκλησίας της Φιλαδελφείας τα εξής-είναι στην Αποκάλυψη: «Ὃτι ἐτήρησας τὸν λόγον τῆς ὑπομονῆς μου, κἀγώ σε τηρήσω ἐκ τῆς ὥρας τοῦ πειρασμοῦ, τῆς μελλούσης ἔρχεσθαι ἐπὶ τῆς οἰκουμένης ὅλης, πειράσαι τοὺς κατοικοῦντας ἐπὶ τῆς γῆς. Ἔρχομαι ταχύ». «Γιατί εφύλαξες», λέει, «τον λόγο μου», λέγει εις την Εκκλησίαν της Φιλαδελφείας, «και Εγώ θα σε φυλάξω από την ώρα του πειρασμού που έρχεται, που πρόκειται να έρθει σε όλη την γη, σε όλη την οικουμένη» - προσέξτε: «ἐπὶ τῆς οἰκουμένης ὅλης», όχι στην Ιουδαία, «ἐπὶ τῆς οἰκουμένης ὅλης». Και τι θα κάνει αυτός ο πειρασμός; «Πειρᾶσαι τούς κατοικοῦντας ἐπὶ τῆς γῆς (:θα θέσει υπό δοκιμασία όλους τους κατοικούντας επί της γης)». Ποια θα είναι αυτή η δοκιμασία; Ποιος θα έχει προετοιμάσει αυτόν τον πειρασμόν; Προφανώς ο διάβολος. Και εις τι συνίσταται, ποιο είναι το περιεχόμενον αυτού του πειρασμού; Αγαπητοί, η απιστία στο θεανθρώπινον πρόσωπον του Ιησού Χριστού.
Βεβαίως, αν ρίξετε μια ματιά στην πραγματικότητα της Ιστορίας, θα δείτε το εξής: Υπάρχουν ιεραποστολές. Κάποιοι άνθρωποι, σίγουρα, γίνονται καινούριοι Χριστιανοί. Θέλετε στην Αφρική, θέλετε στην Ασία, θέλετε… Όπου θέλετε… Με τις ιεραποστολές. Ταυτοχρόνως υπάρχει και το μυστήριον της αποστασίας. Δηλαδή στους χώρους όπου εκηρύχθη το Ευαγγέλιον, Ευρώπη, Αμερική, όπου εκηρύχθη, να έχομε αποστασία. Ζυγίστε και μετρήστε. Πόσοι είναι εκείνοι που πιστεύουν- οι καινούριοι- και πόσοι είναι εκείνοι οι οποίοι αποστατούν; Ξέρετε τι θα βρούμε; Ότι οι αποστατούντες είναι πολλαπλώς περισσότεροι από εκείνους, οι οποίοι πιστεύουν εις τον Ιησούν Χριστόν.
Και γιατί αποστατούν; Γιατί «ἤδη ἐνεργεῖται τό μυστήριον τῆς ἀποστασίας»· ακριβώς έτσι το διατυπώνει στους Θεσσαλονικείς ο Απόστολος Παύλος: «ἐνεργεῖται τό μυστήριον τῆς ἀποστασίας». Δυνάμει τίνος; Δυνάμει της απιστίας που εμπνέει ο διάβολος εις τους ανθρώπους, της απιστίας εις το θεανθρώπινον πρόσωπον του Ιησού Χριστού. Είναι εκείνο που γράφει ο μακαριστός πατήρ Ιουστίνος για έναν νεο-αρειανισμόν στην Ευρώπη. «Η Ευρώπη», λέγει, «νεοαρειανίζει». Δηλαδή; Δηλαδή δεν πιστεύει εις το θεανθρώπινον πρόσωπον του Χριστού. Αν θέλετε ακριβέστερα, εις το θείον πρόσωπον του Χριστού. Δεν δέχεται, δηλαδή, την θεότητα του Ιησού Χριστού: «Ωραίος ο Ιησούς, θαυμαστός, αλλά… όχι Θεός». Εάν, λοιπόν, η Ευρώπη νεοαρειανίζει, τότε, να ο πειρασμός. Για να σας δώσω να καταλάβετε τι θα πει αυτός ο πειρασμός που θα ‘ρθει να απλωθεί σε όλη τη γη.
Έτσι, προκειμένου να προβεί σε πειρασμό τώρα ο διάβολος, αυτό είναι καταπληκτικό, για να πειράξει τους μαθητάς και τον Πέτρον, ζητά την άδεια του Θεού· ο Οποίος την παραχωρεί. Είναι εκπληκτικό, ο διάβολος δεν μπορεί να πειράξει χωρίς να πάρει την άδεια, είναι το κατά παραχώρησιν θέλημα του Θεού. Όπως τότε, όπως στην εποχή του Ιώβ, εζήτησε να πειράξει τον δίκαιον με την κατηγορία ότι ο Ιώβ υπηρετεί τον Θεόν για λόγους ωφελιμιστικούς. «Του ‘δωσες», λέει, «πλούτη, του ΄δωσες αγαθά, γι'αυτό σε λατρεύει. Πάρ’ του τα πίσω να δεις θα σε λατρεύει; Εάν δεν σε ‘’ευλογήσει’’ κατά πρόσωπον». «Εὐλογῶ κατά πρόσωπον» είναι μία εύφημος διατύπωσις του «βλασφημώ κατά πρόσωπον»· είναι εύφημος διατύπωσις. Και η άδεια εδόθη, μπήκε στον χώρο του πειρασμού ο Ιώβ, αλλά απεδείχθη ότι γνησίως υπηρετούσε τον Θεόν. Δεν ήτο ό,τι τον κατηγόρησε ο διάβολος.
Ξέρετε υπάρχει κάπου στην Αποκάλυψη ότι ο διάβολος μάς κατηγορεί διαρκώς εις τον Θεόν. Αλλά είναι συκοφάντης. Λέει «κατηγορεί», θα έπρεπε να είναι επί πραγματικότητος η κατηγορία. Είναι, όμως, συκοφάντης ο διάβολος. Έτσι και τώρα, κατηγορεί, θέλετε; Συκοφαντεί ο διάβολος τους μαθητάς εις τον Θεόν ότι ακολουθούν τον Κύριον ως Μεσσίαν- παραβάλλατε κάτι προηγούμενο, λίγο πριν, μια δυο τρεις μέρες: «Ἰδοὺ ἀναβαίνομεν εἰς Ἱεροσόλυμα» και εκεί έγινε ένας μικρός καβγάς, ότι θέλανε οι δύο να πάρουν πρωτοκαθεδρία- αυτά ο διάβολος τα κατασκοπεύει και τα βλέπει. Και έτσι ποιος είναι ο ισχυρισμός και η κατηγορία του διαβόλου; «Ωωω… Απλούστατα θέλουν να επωφεληθούν της ανακηρύξεως του Ιησού ως Μεσσία και να καθίσουν ως υπουργοί Του, αριστερά Του και δεξιά Του». Αυτό κατηγορεί ο διάβολος. Όπως και τότε εις τον Ιώβ.
Και του δόθηκε η άδεια. Σαν αδύναμοι που ήσαν οι μαθηταί και πριν ακόμη έλθει η Πεντηκοστή, ήταν επόμενο να σημειωθεί το φαινόμενον αυτό. Όταν ήρθε η Πεντηκοστή… Ή, ακόμη, οι μαθηταί ηκολούθησαν τον Κύριον για να καθίσουν αριστερά Του και δεξιά Του; Άπαγε! Είχαν αγνά ελατήρια. Εκείνος ο Φίλιππος λέει: «Βρήκαμε τον Μεσσία!». Ή, ακόμη, βρίσκει ο Ανδρέας τον αδελφό του τον Πέτρο ή ακόμη ο Ιάκωβος και ο Ιωάννης που πιστεύουν κ.λπ. –τα ελατήριά τους ήσαν αγνά. Δόθηκε, όμως, η άδεια να υποστούν πειρασμόν. Αυτήν την έννοια έχει αυτό το «ἐξῃτήσατο» που διατυπώνει εδώ ο Κύριος, αυτό το «ἐξῃτήσατο ὁ σατανᾶς τοῦ σινιάσαι ὑμᾶς ὡς τὸν σῖτον». Εκείνη η πρόθεσις «ἐκ» – «ἐξ» επειδή αρχίζει από φωνήεν, σημαίνει αυτήν την επίμονη αναζήτηση του σατανά να αποσπάσει τους μαθητάς δια της απιστίας και να τους κάνει υποχειρίους του, όπως έκανε τον Ιούδα και είδατε τι τον έκανε τον Ιούδα, τον οδήγησε – ο σατανάς!- του έβαλε την απόγνωση και τον οδήγησε εις την αυτοχειρία, εις την αγχόνη, είναι φοβερό πράγμα!
«Και επειδή», όπως λέει ο Ζηγαβηνός: «ἔθος αὐτῷ (:είναι συνήθεια εις τον διάβολον) τοὺς δοκιμοτέρους ἐξητῆσθαι πρὸς πάλην ὡς τὸν Ἰὼβ (:είναι συνήθειά του να ζητάει αυτοί που είναι οι δοκιμότεροι μέσα στην Ιστορία, αυτούς να τους θέτει υπό δοκιμασίαν - κι όπως προσθέτει ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος: «μετ΄επιθυμίας προσέβαλε τὸν Ἰώβ (: λαχταρούσε να τον προσβάλει τον Ιώβ ο διάβολος), οὕτως ἐβουλεύετο τὸν Πέτρον προσβαλεῖν (:έτσι ήθελε τώρα να προσβάλει τον Πέτρον), δι’ ὃ καὶ ἔλεγεν ποσάκις ἐξητήσατό σε ὁ σατανᾶς σινιάσαι ὡς τὸν σίτον;». «Είδες- λέει ο Ιερός Χρυσόστομος- είδες πόσην επιθυμίαν είχε; Είδες; Μανία… Ο σατανάς». Και εζήτησε φυσικά όχι μόνον τον Πέτρον, αλλά όλους τους μαθητάς να τους ξετινάξει.
Τι εζήτησε ο σατανάς; «Τοῦ σινιάσαι ὑμᾶς ὡς τὸν σῖτον», λέγει ο Κύριος. Τι θα πει «σινιάσαι»; Λέγει ο Ζιγαβηνός: «Ἀντὶ τοῦ –θα το δούμε κατά λέξη το «σινιάσαι»- ἀντὶ τοῦ θορυβῆσαι (:αντί να βάλει, δηλαδή, την λέξη «θορυβῆσαι», «κυκῆσαι», του ρήματος «κυκῶ», που θα πει ανακατώνω, «ταράξαι»)». Προσθέτει ο Ιερός Χρυσόστομος: «σεῖσαι, κοσκινῆσαι». Κατά λέξη το «συνιάσαι» είναι αυτό. «Να σας κοσκινίσει». «Ἀγαγεῖν περιαγαγεῖν, σαλεῦσαι, κινῆσαι, διαδονίσαι, βασανίσαι -συνώνυμα του «σινιάσαι»- , ὅπερ ἐπὶ τῶν κοσκινιζομένων γίνεται (:όπως γίνεται σε εκείνους, στο σιτάρι που κοσκινίζεται)». Και όπως λέει πάλι ο Ζηγαβηνός: «Σινίον γὰρ παρὰ τισι καλεῖται τὸ παρ’ ἡμῖν κόσκινον». Τι λέγεται το κόσκινον σε μερικούς, πώς λέγεται; «Σινίον», το «σινί», το κόσκινο. «Ἐν ᾧ (:ἐν τῷ ὁποίῳ συνίῳ) ὁ σίτος τῇδε κἀκεῖσε μεταφερόμενος ταράσσεται (:πώς βάζουμε το σιτάρι μες στο κόσκινο και το πάμε από δω κι από κει , το πάμε από δω και από κει, για να βγάλουμε ό,τι βγάλουμε, έτσι – λέει - σας έβαλε στο κόσκινο ο διάβολος να σας κοσκινίσει)». «Κι όπως ο σίτος μέσα εκεί ταράσσεται, κινείται, έτσι κι εσείς μέσα εκεί θα υποστείτε τα ίδια», λέει ο Κύριος στους μαθητάς Του.
Θέλησε, δηλαδή, ο σατανάς να παρασύρει τους μαθητάς στην αμαρτία και στην άρνηση του Χριστού. Καταλαβαίνετε τι σημαίνει, τι αναποδογύρισμα επιχειρούσε ο διάβολος μέσα εις τις ψυχές των μαθητών; Θέλετε; «Ποιος είναι αυτός που ακολουθήσαμε τρία χρόνια; Είδες, δεν προέβαλε αντίσταση. Έλεγε ότι έχει τον Θεόν Πατέρα. Είδες; Τον συνέλαβαν. Άφησε τους εχθρούς Του να τον συλλάβουν; Άφησε τους εχθρούς του να τον σταυρώσουν; Ποιος είναι; Ποιον ακολουθήσαμε τρία χρόνια;». Καταλαβαίνετε; Εμείς δεν το καταλαβαίνουμε, γιατί έχομε υπόψη μας την Ανάσταση. Καταλαβαίνετε τους μαθητάς σε τι πειρασμό; «Πλανηθήκαμε;».
Γι'αυτό ο Κύριος είπε: «Ἐγὼ δὲ ἐδεήθην περὶ σοῦ, ἵνα μὴ ἐκλίπῃ ἡ πίστις σου», λέει στον Πέτρον. «Εγώ εδεήθηκα, προσευχήθηκα για σένα -είδατε;- να μην εκλείψει η πίστη σου. Να μην εκλείψει ολότελα η πίστη σου». «Καὶ σύ ποτε ἐπιστρέψας στήριξον τοὺς ἀδελφούς σου (:Κι εσύ όταν κάποια στιγμή γυρίσεις, στήριξε τους αδελφούς σου γιατί κι εκείνοι θα έχουν σαλευθεί, θα έχουν απιστήσει)». Είναι αυτό το φοβερόν παρασκήνιον. Φοβερόν παρασκήνιον! Ο Κύριος προσευχήθη, εδεήθη· λέει ο Ζιγαβηνός: «Ἐδεήθην τοῦ πατρός μου ὡς ἄνθρωπος». Και προσθέτει ο Θεοφύλακτος: «Τοῦτο κατὰ τὸ ἀνθρώπινον ἔφη· ὡς γὰρ Θεός, τί ἐδεῖτο τοῦ αἰτήσασθαι;». «Το είπε ως άνθρωπος ότι ‘’προσευχήθηκα’’· διότι δεν είχε ανάγκη ως Θεός. Ως Θεός θα προσευχηθεί;». Ως άνθρωπος ο Κύριος προσεύχεται, γι'αυτό ο Κύριος, αγαπητοί μου, είπε εις τους υπνώττοντας μαθητάς Του εις τον κήπον της Γεσθημανή, δεν μπορούσαν να κρατήσουν την νύστα τους - ξέρετε όταν κανείς λυπείται, δυο πράγματα μπορούν να του συμβούν: ή να μην μπορεί να κοιμηθεί, ή να κοιμάται χωρίς να μπορεί να ξυπνήσει. Αυτό πάθανε οι μαθηταί. Έτσι, τι είπε ο Χριστός; Τους εσκούντηξε. Τους είπε: «Ἀγρυπνεῖτε καὶ προσεύχεσθε, ἵνα μὴ εἰσέλθητε εἰς πειρασμόν». Αναρωτηθήκαμε ποτέ τι σημαίνει αυτό το «εἰς πειρασμόν»; Ποιος ήταν αυτός ο πειρασμός; Ο πειρασμός της απιστίας. Καταπληκτικό! Ο πειρασμός της απιστίας.
Γι'αυτό ο Κύριος, αγαπητοί μου, στον ουρανό, επειδή η Εκκλησία βρίσκεται στη γη, διαρκώς ευλογεί την Εκκλησία Του και διαρκώς προσεύχεται εις τον ουρανό -ως άνθρωπος, ο αιώνιος μεσίτης, ως άνθρωπος, να προστατεύεται η Εκκλησία Του από τον σατανά. Ύστερα, πώς μπορούμε αλλιώτικα να κατανοήσουμε εκείνον τον λόγο του Χριστού που είπε ότι «Τῆς Ἐκκλησίας Του; Καὶ πύλαι ᾅδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς»· που σημαίνει ότι μέσα στην Ιστορία «αἱ πύλαι τοῦ ἅδου» - ο διάβολος και οι δαίμονες- διαρκώς θα πολεμούν την Εκκλησία· δεν θα μπορέσουν να την καταβάλλουν. Τι σημαίνει, λοιπόν, ότι ο διάβολος διαρκώς θα επιμένει εις την καταστροφήν της Εκκλησίας, το ακούμε; Διαρκώς! Και τώρα και χθες και αύριο! Διαρκώς! Κι αν δεν είχαμε αυτήν την δέηση του αιωνίου Μεσίτου εις τον ουρανό, θα είχαμε καταβληθεί.
Ακόμη, θέλετε, κι εκείνο που είπε: «Καὶ σύ ποτε ἐπιστρέψας…» (λέγοντας στον Πέτρον) αυτό υπονοούσε· ότι «Εγώ σου προφητεύω ότι εσύ κάποτε θα επιστρέψεις, θα χάσεις κάποια στιγμή την πίστη σου. Και όταν γυρίσεις, στήριξε και τους άλλους· γιατί και οι άλλοι θα έχουνε χάσει την πίστη τους. Έστω για λίγο». Και τι είπε ο Κύριος; «Ἐδεήθην περὶ σοῦ ἵνα μὴ ἐκλίπῃ ἡ πίστις σου». Ναι. Αυτό είναι το κυριότατον στοιχείον. Η πίστις. Επιμένω: Η πίστις! «Ἵνα μὴ τέλεον», λέει ο Ζιγαβηνός, «ἀπολέσῃς τὴν πίστιν σου, τὴν εἰς ἐμέ, ἐν τῷ καιρῷ τῆς ἀρνήσεως», «μη χάσεις τελείως -θα την χάσεις, αλλά μην την χάσεις τελείως».
Θέλετε κάτι άλλο; Ο Χριστός είπε ότι «θα ‘ρθω ξανά στη γη, θέμα δεν υπάρχει. Το θέμα είναι τούτο: Όταν θα ξανάρθω στη γη, θα βρω την πίστη πάνω στη γη;». Βλέπετε ποιος είναι ο πειρασμός; Ο πειρασμός, ο μεγάλος πειρασμός; Η πίστις στο θεανθρώπινον πρόσωπον του Χριστού, που οι Πατέρες λένε, μάλιστα αυτό ετέθη στην έρημον, στους ασκητάς, ότι «τότε μόνον», λέει, «το ότι θα ομολογήσεις Ιησούν Χριστόν, θα θεωρείται τεράστιον θέμα, πέρα από κάθε άλλο έργον που εμείς», λέγει, «οι ασκηταί τώρα εδώ κάνομε». Ας προσέξομε αυτό, θα το πω άλλη μία φορά: «ἵνα μὴ ἐκλίπῃ ολότελα η πίστη σου». Γρατζουνίσματα θα υποστεί.
Ο Ιούδας είχε χάσει ολότελα την πίστη του! Ψάχνομε πολλές φορές να βρούμε, τι ήταν το αμάρτημα του Ιούδα; Ήταν αυτό. Αλλά δεν επροστατεύθη, όπως οι ένδεκα μαθηταί. Οι ένδεκα επροστατεύθησαν, είχαν αγαθήν προαίρεσιν. Ο Ιούδας δεν επροστατεύθη. Γιατί; Γιατί σκέφτηκε να επωφεληθεί, φιλαργύρως σκεπτόμενος. Αφού πρώτα έχασε την πίστη –«Γιατί να μην επωφεληθώ με την προδοσία, την πώληση του Διδασκάλου και να βάλω και χρήματα εις την τσέπη μου;». Αισχρός! Αισχρός! Αισχρός! Γι'αυτό δεν προστατεύθηκε και οδηγήθηκε σε εκείνο το κατάντημα που είπε ο Κύριος: «Οὐαὶ τῷ ἀνθρώπῳ ἐκείνῳ δι᾿ οὗ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδίδοται», αλλά και «ακόμη θα ήτανε προτιμότερο», λέγει, «ο άνθρωπος αυτός να μην είχε γεννηθεί». Φοβερόν!
«Τί γάρ», λέει ο Ιερός Χρυσόστομος, «τί γὰρ ἄν οὐκ ἐποίησεν ὁ ἐχθρὸς ἡμῶν διάβολος, εἰ μὴ Κύριος ἦν ἐν ἡμῖν;». «Εάν δεν ήταν ο Κύριος μαζί μας, τι δεν θα είχε επιτύχει ο διάβολος;». «Πονηρὸν γὰρ τὸ θηρίον καὶ ἀκόρεστον». Πονηρό θηρίο και αχόρταστο θηρίο. «Καὶ εἰ μὴ συνεχῶς ἐχαλινοῦτο (:και αν δεν εχαλινούτο διαρκώς) πάντα ἂν ἀνέτρεψεν καὶ συνέχεε (:τα πάντα θα είχε ανατρέψει, τα πάντα θα είχε μπερδέψει)».
Αγαπητοί. Φοβερόν το αόρατον παρασκήνιον της ιστορίας. Οι δαίμονες διαρκώς εργάζονται για την καταστροφή των ανθρώπων. Οι ανθρώπινες σχέσεις διαρκώς εμπλέκονται. Πάθη και κακίες αναφύονται. Η πίστη στον Χριστό καταστρέφεται με κάθε τρόπο. Γιατί; Από πίσω είναι ο διάβολος. Τι θα μας προστατέψει; Η επίγνωσις όλου αυτού του αοράτου παρασκηνίου. Πρέπει να το ξέρομε. Πρέπει να το ξέρομε ότι υπάρχει αυτό το παρασκήνιον. Όπως ακριβώς πετάμε μία πέτρα σε ένα σκυλί και το σκυλί δαγκώνει την πέτρα· που το χτύπησε. Ενώ η πέτρα από κάποιο χέρι πετάχτηκε. Έτσι κι εδώ, τα βάζουμε με τον αδελφόν, ενώ ξέρομε ότι πίσω από τον αδελφόν είναι ο διάβολος. Γι'αυτό είναι ανάγκη να γνωρίζομε αυτό το παρασκήνιον. Ότι δηλαδή πίσω από το κάθε κακό κρύβεται ο διάβολος. Αυτό πρέπει να το ξέρομε. Ότι χωρίς ακόμη, πρέπει να ξέρομε, τον Χριστόν και την βοήθειά Του, δεν μπορούμε να περιφρουρηθούμε. Ακόμη πρέπει να ξέρουμε ότι απαιτείται εκ μέρους μας μια διαρκής προσευχή. Διαρκής προσευχή. Ακόμη, ότι δεν πρέπει να πτοούμεθα· διότι ο διάβολος δημιουργεί θόρυβο, είναι κούφιος σαν τον άδειο γκαζοντενεκέ και κάνει θόρυβο για να πτοήσει, να προκαλέσει ταραχή και σύγχυση.
Γι’ αυτό αυτή η ευαγγελική περικοπή μάς είναι εξόχως χρήσιμη. Μας αποκαλύπτει μια μεγάλη πραγματικότητα· που εμείς πρέπει να μένομε ατάραχοι και ειρηνικοί. Το έχομε απόλυτα ανάγκη αυτό.