Θα μπορούσαμε να πούμε ότι σε αυτήν την δύσκολη στιγμή, που οι μαθηταί του στενού κύκλου του Κυρίου μας, φοβισμένοι κρύπτονται στο υπερώον με τις πόρτες κατάκλειστες, «διὰ τὸν φόβον τῶν Ἰουδαίων», όπως σημειώνει ο ιερός ευαγγελιστής Ιωάννης, αυτή η μικρή ομάδα των ανδρών και των γυναικών κυριολεκτικά πρωταγωνιστούν στην διακονία και της ταφής και της Αναστάσεως. Αρκεί να σας υπενθυμίσω ότι ο Ιερός Ευαγγελιστής βάζει εκείνη την μετοχή «τολμήσας ὁ Ἰωσήφ». Δηλαδή ετόλμησε. Ήταν άθλος, διότι το πρόσωπο του Κυρίου ήταν φοβερά διαβεβλημένο. Και για να ζητήσει και από τις αρχές και τις εξουσίες το σώμα ενός καταδίκου και περιφρονημένου ήταν, πράγματι, τόλμη.
Έτσι, τα δύο αυτά συνεργεία, οι δύο αυτές ομάδες, των ανδρών και των γυναικών, δίνουν μίαν θαυμασίαν εικόνα συνεργασίας. Οι άνδρες επωμίζονται ό,τι οι γυναίκες δεν μπορούσαν να πράξουν, όπως η ταφή, η αποκαθήλωσις και, αντίστροφα, οι γυναίκες πράττουν ό,τι δεν μπορούσαν οι άνδρες να πράξουν. Διαβάζουμε στη σημερινή ευαγγελική περικοπή· πρώτα για την ομάδα των ανδρών. Χρησιμοποιώ τον Μάρκον και τον Ιωάννη. Παρεμβάλλω τον Ιωάννη τον Ευαγγελιστή: «Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἐλθὼν Ἰωσὴφ ὁ ἀπὸ Ἀριμαθαίας εὐσχήμων βουλευτής, ὃς καὶ αὐτὸς ἦν προσδεχόμενος τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, τολμήσας εἰσῆλθε πρὸς Πιλᾶτον καὶ ᾐτήσατο τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ. Ἦλθεν οὖν καὶ ἦρε τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ (:εσήκωσε, το πήρε). Ἦλθε δὲ καὶ Νικόδημος, φέρων μίγμα σμύρνης καὶ ἀλόης ὡς λίτρας ἑκατόν. Ἔλαβον οὖν τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ (: το σήκωσε, το πήρε) καὶ ἔδησαν αὐτὸ ἐν ὀθονίοις (: με σάβανα) μετὰ τῶν ἀρωμάτων». [Ο Μάρκος:] «Καὶ κατέθηκεν αὐτὸν -ο Νικόδημος- ἐν μνημείῳ ὃ ἦν λελατομημένον ἐκ πέτρας, καὶ προσεκύλισεν λίθον ἐπὶ τὴν θύραν τοῦ μνημείου».
Η ομάδα των γυναικών: «Ἡ δὲ Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ καὶ Μαρία Ἰωσῆ ἐθεώρουν ποῦ τίθεται. Καὶ διαγενομένου τοῦ σαββάτου (:όταν πέρασε το Σάββατο) Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ καὶ Μαρία ἡ τοῦ Ἰακώβου καὶ Σαλώμη ἠγόρασαν ἀρώματα, ἵνα ἐλθοῦσαι ἀλείψωσιν αὐτόν. Καὶ λίαν πρωῒ τῆς μιᾶς σαββάτων ἔρχονται ἐπὶ τὸ μνημεῖον, ἀνατείλαντος τοῦ ἡλίου. Καὶ ἔλεγον πρὸς ἑαυτάς· τίς ἀποκυλίσει ἡμῖν τὸν λίθον ἐκ τῆς θύρας τοῦ μνημείου; (:Ποιος θα μας αποκυλίσει τον λίθον από το άνοιγμα του μνημείου;)». «Γιατί ήτο», λέγει, «λίθος μέγας σφόδρα».
Δύο ομάδες. Ανδρών και γυναικών. Σε μία συνεργασία. Τίθεται ένα τεράστιο θέμα. Γιατί τεράστιο, θα λέγαμε, το έκανε η εποχή μας. Το ποια είναι η θέσις της γυναικός κοντά στον άνδρα. Θα το επαναλάβω: ποια είναι η θέσις της γυναικός κοντά εις τον άνδρα. Είναι γνωστό ότι αυτός ο επικρατών αρνητικός φεμινισμός έκανε να ξεστρατίσει η χριστιανή γυναίκα από τη σωστή της θέση και την έβγαλε δυστυχώς εις το πεζοδρόμιον. Γιατί περί πεζοδρομίου πρόκειται: Αντίπαλον και αντίδικον του ανδρός και των δικαιωμάτων του.
Πρέπει, λοιπόν, αγαπητοί μου, να ξαναγυρίσομε να δούμε ποια είναι η σωστή θέσις της χριστιανής γυναικός, όπως την θέλει το Ευαγγέλιον. Βέβαια αυτά που θα πούμε ίσως θα θεωρηθούν ως μεσαιωνισμοί, ως αναχρονισμοί, όπως συνήθως μας κατηγορούν, όταν αναφερόμεθα σε εκείνο που πρέπει να πούμε. Διότι μην ξεχνάτε ότι οι παραστρατημένοι και οι εκκοσμικευμένοι Χριστιανοί μας, έτσι μιλούν. Ότι εκείνα τα οποία λέμε είναι μεσαιωνισμοί, δηλαδή πράγματα παρωχημένων εποχών. Όχι. Είναι η θέσις του Ευαγγελίου. Όπως ηρμήνευσαν τις θέσεις αυτές οι Πατέρες της Εκκλησίας μας, όπως θα δείτε. Μη, λοιπόν, κανείς τρέξει και πει ότι αυτά ανήκουν σε μία άλλη εποχή. Το ευαγγέλιον δεν παλιώνει. «Χριστὸς χθὲς καὶ σήμερον ὁ αὐτὸς καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας».
Για να δούμε λοιπόν. Στην δημιουργία του ανθρώπου πρώτος δημιουργείται ο άνδρας. Κατόπιν η γυναίκα. Γιατί και ο άνδρας είναι άνθρωπος και η γυναίκα είναι άνθρωπος. Η δημιουργία της γυναικός είναι γνωστό ότι έγινε από την πλευρά του Αδάμ. Αυτό λέει πολλά. Σημαίνει ότι η γυναίκα δεν μπορεί να είναι υποπόδιον των ποδών του ανδρός, διότι ο Θεός δεν πήρε μέρος από τα πόδια του ανδρός. Ούτε ακόμα μπορεί να είναι κεφαλή του ανδρός, διότι δεν πήρε ο Θεός μέρος από την κεφαλή του ανδρός, του Αδάμ. Όπως από το κεφάλι του Διός -μυθολογούντες οι Έλληνες- βγήκε η Αθηνά. Αλλά ο Θεός εδημιούργησε την γυναίκα παίρνοντας μέρος από την πλευρά του Αδάμ· που δείχνει ότι αυτός ο δεύτερος άνθρωπος, η γυναίκα, είναι πλάι στον άνδρα και συνεπώς είναι βοηθός και συνεργάτης του ανδρός. Ούτε πιο ψηλά, ούτε πιο χαμηλά. Υπάρχει μια ισότητα. Όταν υπάρχει, δηλαδή, όταν γίνεται αυτή η λήψις από πλάι του ανδρός. Σημαίνει λοιπόν ακόμα ότι αφού παίρνει ο Θεός από τον Αδάμ και φτιάχνει τη γυναίκα, ότι η γυναίκα είναι άνθρωπος. Το υπογραμμίζω. Όταν λέμε «άνθρωπο» πρέπει να διασαφήσομε το φύλο. Τι; Άνδρας ή γυναίκα; Λοιπόν, η γυναίκα είναι άνθρωπος. Δεν είναι res, πράγμα, που έλεγαν οι Λατίνοι. Διότι ο Θεός είπε: «Ποιήσωμεν ἄνθρωπον… ποιήσωμεν αὐτῷ…(τίνι αὐτῷ; Τῷ Ἀδὰμ) βοηθὸν κατ’ αὐτόν». Αυτό το «κατ’ αὐτόν» σημαίνει «όμοιόν του». Ό,τι είναι δηλαδή ο Αδάμ, θα είναι και η Εύα, το ίδιο πράγμα· που σημαίνει ότι η Εύα είναι άνθρωπος.
Έτσι, στη δημιουργία νέων ανθρώπων, δηλαδή του τρίτου ανθρώπου, ο Αδάμ, η Εύα είναι τα δύο πρώτα πρόσωπα, οι δύο πρώτοι άνθρωποι, στη δημιουργία του τρίτου ανθρώπου, του Κάιν, του Άβελ, των παρακάτω, ο άνδρας προέρχεται δια της γυναικός και η γυναίκα προέρχεται εκ του ανδρός. Βλέπει κανείς μία στενοτάτη σχέση.
Αλλά ακόμη παρατηρούμε ότι στο έργον της σωτηρίας, στην Καινή πια Διαθήκη, υπάρχει μία ισότης ανάμεσα στον άνδρα και την γυναίκα. Ο Χριστός εκάλεσε και άνδρες και γυναίκες για να σωθούν εξίσου. Καλεί, επί παραδείγματι, τον Ζακχαίο, και θα δειπνήσει, λέει, στο σπίτι του. Αλλά εξίσου σώζει και την πόρνη που του πλένει με τα δάκρυά της και τα αρώματά της τα πόδια Του.
Κάνει, πάντως, πολλή εντύπωση ότι γυναίκες πρώτες δέχονται το μήνυμα της Αναστάσεως του Χριστού. Όχι οι μαθηταί. Γυναίκες. Όχι άνδρες· γυναίκες. Προφανώς για να διορθώσει εδώ ο Κύριος την προπετή συμπεριφορά της Εύας. Γιατί έσπευσε να κάνει κάτι ερήμην του ανδρός. Προσέξτε, ερήμην του ανδρός. Ο Αδάμ δεν ήτο την ώρα που εδέχτηκε τον πειρασμόν η Εύα. Μην το ξεχνούμε αυτό. Στην ίδια περίπτωση ακόμη, όπως γυναίκες δέχονται το μήνυμα πρώτες της Αναστάσεως, πρώτη άποικος της Βασιλείας του Θεού είναι γυναίκα. Είναι η Θεοτόκος. Δηλαδή ο πρώτος «καινός», καινούριος άνθρωπος, ο πρώτος ουρανοπολίτης, ο οποίος ουρανοπολίτης είναι πλήρης άνθρωπος, με την ανθρωπίνη ολόκληρη φύση -και την ψυχή και το σώμα, γιατί όλοι οι άλλοι είναι ακόμη εις τον Παράδεισον οι άγιοι, ως ψυχές, η Θεοτόκος είναι πλήρης άνθρωπος, με το σωματικό της στοιχείο. Είναι ο πρώτος άποικος στην Βασιλεία του Θεού. Δεν λέγω τον Χριστόν. Γιατί ο Χριστός είναι βεβαίως Εκείνος ο πρώτος άποικος. Αλλά ο Χριστός είναι και Θεός και άνθρωπος. Ενώ η Θεοτόκος είναι μόνον άνθρωπος. Έτσι, στην Βασιλεία του Θεού, μετά την ανάστασιν την κοινήν που θα γίνει σε όλους, δεν θα υπάρχουν διαφορές φύλων, ανδρός και γυναικός, γιατί δεν θα υπάρχει ο γάμος. Αλλά θα είναι, όπως λέγει ο Κύριος, «ὡς ἄγγελοι ἐν οὐρανῷ». Όταν λέει «ὡς ἄγγελοι» δεν σημαίνει άυλοι. Σημαίνει θα έχουν την σωματική τους υπόσταση, την σωματική τους ουσία, αλλά δεν θα υπάρχει ο γάμος. Μία ισότης, μία ισότης που δεν το χωράει το μυαλό μας.
Αυτή, αγαπητοί μου, είναι η θέσις της γυναικός έναντι του ανδρός, τόσο στην πρώτη δημιουργία, όσο και εις την δευτέραν αναδημιουργία, την ἐν Χριστῷ. Όπως δηλαδή η Εύα πριν αμαρτήσει και όπως αποκαθίσταται πια η γυναίκα εις την Καινήν Διαθήκην. Αυτή είναι η θέση της. Αλλά όμως… υπάρχει ένα «αλλά». Αυτό προσέξατέ το. Αν, θα λέγαμε, στην ιστορία του ανθρώπου, παρετηρήθη μία διαφοροποίησις ανάμεσα στα φύλα, ανδρός-γυναικός, αυτό δεν οφείλεται στην κατασκευή του ανθρώπου. Δεν είναι, δηλαδή, στα κατασκευαστικά δεδομένα, αλλά στην προαίρεση του ανθρώπου. Δηλαδή στην περιπέτεια της ελευθερίας του ανθρώπου. Διότι η Εύα προέτρεξε, στάθηκε προπετής, δηλαδή έπεσε μπροστά, αυτό θα πει «προπετής» και «προπέτεια», όταν πέφτω μπροστά, εκεί που ακόμη δεν έφθασαν τα πόδια μου, και πέφτω μπροστά, στάθηκε προπετής με την δική της προαίρεση. Συνεπώς όλη η περιπέτεια είναι η περιπέτεια της ελευθερίας. Η γυναίκα δηλαδή, όπως βλέπομε, παρέβη την εντολήν του Θεού. Από τότε αρχίζει η διαφοροποίησις των φύλων. Ποια είναι η ιστορία της διαφοροποιήσεως των φύλων; Θα επαναλάβω για τρίτη φορά: Όχι σαν ένα κατασκευαστικό δεδομένο. Αλλά σαν ένα αποτέλεσμα της ελευθερίας των ανθρώπων.
Και το βλέπομε ως εξής: Είναι γνωστό ότι η προπέτειά της εγέννησε μέσα στην ψυχή της την επιθυμία της ισοθεΐας. Να γίνει Θεός. Έτσι δεν της υπέβαλε ο σατανάς; Και όπως σημειώνει ο Ιερός Χρυσόστομος ότι «ἡ Εὔα τῇ ἐλπίδι τῆς ἰσοθεΐας φυσηθεῖσα, μεγάλα ἦν λοιπόν φανταζομένη». «Υπερηφανευθείσα», λέγει, «από την ισοθεΐαν φαντάστηκε σπουδαία πράγματα». Και όλα αυτά γιατί της έλειπε η ωριμότης της διακρίσεως. Γι'αυτό εξάλλου ο Θεός δεν επέτρεψε την βρώσιν του καρπού της γνώσεως καλού και κακού. Σημειώσατε ότι οι πρωτόπλαστοι θα έτρωγαν και από τον καρπόν της γνώσεως του καλού και του κακού. Όταν θα έφθαναν σε μία ωριμότητα. Ένα μικρό παιδί, αν του δώσετε στα χέρια του ένα κουτί σπίρτα, θα σας βάλει φωτιά στο σπίτι. Όχι πως τα σπίρτα καθ’ εαυτά είναι κακά. Αλλά δεν έχει ωριμότητα το παιδί. Το παράδειγμα, όχι βεβαίως με τα σπίρτα, αλλά σαν σχήμα, το χρησιμοποιεί ο άγιος Θεόφιλος Αντιοχείας. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Ήταν ανώριμοι κι ο Αδάμ και η Εύα. Έπρεπε να ωριμάσουν. Έσπευσαν, λοιπόν, να κάνουν χρήση πραγμάτων, ενώ ακόμη δεν είχαν ωριμάσει. Άρα τους έλειπε η διάκρισις.
Και ακόμη, θα λέγαμε, ότι η διάκριση θα έδιδε στην Εύα –αυτό προσέξτε- «τὴν γνῶσιν τῶν οἰκείων της ὅρων». Η φράσις είναι του Ιερού Χρυσοστόμου. Μια παρομοία υπάρχει και στον άγιο Γρηγόριον τον Θεολόγον. Δεν έμαθε, δεν ξεχώρισε τα δικά της όρια, την δική της περιοχή, τις δικαιοδοσίες της. Δεν μπόρεσε αυτό να το δει: «Άλλος είναι ο Θεός, άλλο είμαι εγώ ο άνθρωπος. Πώς λοιπόν προχωρώ σε χωράφια άλλα;». Της έλειπε η διάκριση. Όμως, όπως λέγει εδώ ο Ιερός Χρυσόστομος: «οὐκ ἀνασχομένη μεῖναι ἐπὶ τῶν οἰκείων ὅρων». Μάλιστα όπως τα λέγω τώρα, θα θυμόσαστε και θα αντιπαραβάλετε την σύγχρονη γυναίκα. «Δεν ηνείχετο», λέγει, «η Εύα να μείνει στα δικά της τα όρια και εις τους δικούς της τους όρους. ‘’Είμαι εγώ αυτό. Δεν πρέπει να υπερβώ αυτό που είμαι’’. Γι'αυτό και η τιμωρία που επιφέρει σ΄αυτήν ο Θεός μετά την παράβαση, είναι το αντίθετον της προπετείας της, σαν το κατάλληλο φάρμακο για να θεραπευθεί η γυναίκα, η Εύα. Ποιο; Η υποταγή της εις τον άνδρα». Δηλαδή, «επήγες να πετύχεις κάτι περισσότερο απ’ αυτό που είσαι. Ε, λοιπόν θα υποταχθείς τώρα υπό τον άνδρα».
Γι'αυτό λέγει ο Θεός στην Εύα: «Καὶ πρὸς τὸν ἄνδρα σου –λέει η Παλαιά Διαθήκη- ἡ ἀποστροφή σου καὶ αὐτός σου κυριεύσει». «Προς τον άνδρα σου», λέει, «θα είναι η αποστροφή σου». Δηλαδή, όπως λέγει, η έννοια της αποστροφής δηλαδή θα πει: «η εξάρτησή σου». Μάλιστα ο Ηρόδοτος την λέξη «ἀποστροφή» την εννοεί ως «καταφύγιον»… Δηλαδή «ο άνδρας θα είναι το καταφύγιό σου, θα είναι η εξάρτησή σου. Και αυτός θα σε κυριεύσει». Προσέξτε αυτό: «Θα σε κυριεύσει ο άνδρας». Έτσι, λοιπόν, έχομε μίαν εξάρτηση, θα λέγαμε, από τον άνδρα, τόσο βιολογική, διότι η γυναίκα δεν μπορεί να κάνει παιδιά χωρίς τον άνδρα, όσο και ψυχολογική· γιατί η γυναίκα αισθάνεται ένα αίσθημα ασφαλείας, όταν είναι ο άνδρας κοντά της.
Στην αρχή ο Θεός, ευλογώντας, αγαπητοί μου, τους πρωτοπλάστους, και τους δύο, τον Αδάμ και την Εύα, τους είπε να κατακυριεύσουν την Δημιουργία. Όχι να κυριεύσουν. Να κατακυριεύσουν. Ήτοι, να γίνουν κατεξουσιασταί. Τώρα, η γυναίκα αμαρτάνει. Και λαμβάνει την τιμωρία της ο άνδρας να κυριεύσει και την γυναίκα. Χάνει το κυριαρχικόν στοιχείον η γυναίκα. Το ‘χασε. Ήταν η τιμωρία της αυτό. Γι'αυτό λέγει ο Θεός δια στόματος, θα λέγαμε, Ιερού Χρυσοστόμου, θα λέγαμε, ερμηνεύει ο Ιερός Χρυσόστομος, ως να ομιλεί ο Θεός: «Ἐγὼ μὲν ἐξ ἀρχῆς ὁμότιμόν σε ἐδημιούργησα…» και λοιπά -σας διαβάζω τη μετάφραση κατευθείαν, γιατί πέρασε η ώρα- «Εγώ, όμως, από την αρχή», λέγει, «σε εδημιούργησα με την ίδια τιμή και αξία με τον άνδρα. Και θέλησα και σε όλα τα δικά του να έχεις μετοχή. Και όπως τον άνδρα, έτσι και σε σένα, σου έδωσα στο χέρι και στην εξουσία σου τα πάντα. Επειδή, όμως, δεν έκανες καλή χρήση αυτής σου της ομοτιμίας και της ισότητος, γι' αυτό σε υποτάσσω στην εξουσία του ανδρός. Και επειδή δεν έμαθες να εξουσιάζεις, μάθε τώρα να είσαι κάτω από την εξουσία του ανδρός, παρά να απολαμβάνεις την άνεση και την εξουσία που θα σε οδηγήσει στην καταστροφή, που θα σε φέρει», λέει, «κατά κρημνόν, στους γκρεμούς, στην καταστροφή».
Με αυτήν, λοιπόν, την έννοια, έρχεται τώρα ο Απόστολος Παύλος, αγαπητοί μου, να γράψει στους Εφεσίους και στην Α΄ προς Τιμόθεον επιστολή του: «Ἡ δὲ γυνὴ ἵνα φοβῆται τὸν ἄνδρα». Το «ἵνα φοβῆται» δεν σημαίνει «να σέβεται». Ό,τι λέγει η λέξις. «Ἵνα φοβῆται τὸν ἄνδρα». Όπως εφοβήθηκε ο Αδάμ τον Θεό, όταν ήρθε στον Παράδεισο την ημέρα της πτώσεως. Έτσι οφείλει η γυναίκα να φοβείται τον άνδρα. Σας είπα, υπάρχει κίνδυνος να παρεξηγηθώ. Αλλά εγώ ερμηνεύω ορθά.
Και λέγει στη συνέχεια: «Γυνὴ ἐν ἡσυχίᾳ μανθανέτω ἐν πάσῃ ὑποταγῇ», λέγει στον Τιμόθεο ο απόστολος Παύλος. «Να μάθει η γυναίκα να είναι ἐν ἡσυχίᾳ, ήσυχα, ἐν πάσῃ ὑποταγῇ, με κάθε υποταγή». «Γυναικὶ δὲ οὐκ ἐπιτρέπω αὐθεντεῖν ἀνδρός (:δεν επιτρέπω εις την γυναίκα να αυθεντεί, να είναι η κεφαλή του ανδρός -σήμερα ο άνδρας τρώει καρπαζιές από την γυναίκα), ἀλλ’ εἶναι ἐν ἡσυχίᾳ (:αλλά να ευρίσκεται σε κατάσταση ησυχίας). Ἀδὰμ γὰρ πρῶτος ἐπλάσθη, εἶτα Εὔα (: πρώτα έγινε ο Αδάμ, μετά η Εύα. Αν το θέλεις, μάθε το αυτό, γυναίκα)· Ἀδὰμ οὐκ ἠπατήθη, ἡ δὲ γυνὴ ἀπατηθεῖσα ἐν παραβάσει γέγονε (:ο Αδάμ δεν απατήθηκε. Εσύ, η γυναίκα, απατήθηκες)». «Αφού απατήθηκες, σημαίνει δεν είσαι ικανή να κρατήσεις εξουσίαν». Το ακούσατε; Δεν είσαι ικανή να κρατήσεις αρχήν.
Σαφώς, λοιπόν, βλέπομε, αγαπητοί, ότι στον Χριστιανισμό δεν έχομε ισότητα φύλων για τον λόγο που είδαμε. Έχομε όμως –προσέξτε- ισότητα προσώπων. Δεν έχομε ισότητα φύλων, το ξαναλέγω. Ο Θεός έτσι δεν εργάστηκε από την αρχή. Η γυναίκα έφταιξε. Και ο άνδρας έφταιξε. Συνεπώς δεν έχομε ισότητα φύλων. Έχομε, όμως, ισότητα προσώπων. Γι'αυτό λέγει ο απόστολος Παύλος: «Οὐκ ἔνι ἄρσεν καὶ θῆλυ· πάντες γὰρ ὑμεῖς εἷς ἐστε ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ». «Δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσα στον άνδρα και την γυναίκα». Σε τι; Στο θέμα της σωτηρίας. Στο θέμα της σωτηρίας του προσώπου.
Αυτά όλα, αγαπητοί μου, ως εξής μας τα λέει ο Ιερός Χρυσόστομος, που λυπούμαι, δεν έχω πολύ χρόνο, να δείτε πώς τα τοποθετεί: «Ἀρχὴ δευτέρα ἐστὶν ἡ γυνή (:Ο άνδρας είναι η πρώτη αρχή. Η γυναίκα -λέει- είναι η δευτέρα αρχή). Μήτε οὖν αὕτη τὴν ἰσοτιμίαν ἀπαιτείτω (: Και συνεπώς, σαν δευτέρα αρχή, η γυναίκα, να μην απαιτεί την ισοτιμία και την ισότητα)· ὑπὸ γὰρ τὴν κεφαλήν ἐστι (:γιατί είναι κάτω από την κεφαλήν)· μήτε ἐκεῖνος ὡς ὑποτεταγμένης καταφρονείτω (:ούτε ο άνδρας να περιφρονεί και να καταφρονεί την γυναίκα, επειδή υποτάσσεται εις αυτόν)· σῶμα γάρ ἐστιν κἂν καταφρονῇ τοῦ σώματος ἡ κεφαλὴ καὶ αὐτὴ προσαπολεῖται (: διότι κεφαλή και σώμα είναι ένα σώμα. Αν, λοιπόν, η κεφαλή υποτιμά το σώμα, θα καταστραφεί μαζί με το σώμα και η κεφαλή· δηλαδή ο άνδρας), ἀλλ’ ἀντίρροπον τῆς ὑπακοῆς εἰσαγαγέτω τὴν ἀγάπην (:το αντίρροπον της υπακοής είναι η αγάπη. Αυτήν να εισαγάγει). Ὥσπερ ἡ κεφαλὴ καὶ τὸ σῶμα. Οὐδὲν ταύτης ἄμεινον τῆς συζυγίας (: τίποτε καλύτερο δεν υπάρχει από μια τέτοια συζυγία)». Η υπακοή, δηλαδή, της γυναικός στον άνδρα.
Καὶ πῶς ἂν γένοιτο ἀγάπη, φησί, φόβου ὄντος; (:Θα πει κάποιος: ‘’Και πώς είναι δυνατόν να υπάρξει αγάπη, όταν υπάρχει ο φόβος;’’). Μάλιστα τότε ἂν γένοιτο (: Ακριβώς τότε διασώζεται η αγάπη· όταν υπάρχει ο φόβος. Ακούστε: Όταν υπάρχει ο φόβος, διασώζεται η αγάπη. Εγώ αγαπούσα την μάνα μου και τον πατέρα μου, γιατί φοβόμουνα την μάνα μου και τον πατέρα μου. Σήμερα το κάναμε αντιθετικά. Δεν έχω χρόνο πιο πολύ να σας τα αναλύσω). Ἡ γὰρ φοβουμένη καὶ ἀγαπᾷ (:διότι η γυναίκα και φοβουμένη και αγαπά. Και αγαπά γιατί φοβείται)· ἡ ἀγαπῶσα φοβεῖται ὡς κεφαλή καὶ ἀγαπᾷ ὡς μέλος – Να το μυστικό: Φοβείται την κεφαλήν, αλλά αγαπάει την κεφαλήν, γιατί είναι μέλος του σώματος. Και συνεπώς, αγάπη και φόβος δεν είναι αντιφατικά, δεν είναι σε μια αντιδικία. Αντιθέτως, είναι σε μια αρμονία. Η γυναίκα, λέει, πρέπει να αγαπά και να φοβείται τον άνδρα σαν κεφαλή, όπως τον αγαπά σαν μέλος, επειδή είναι η κεφαλή και αυτή είναι μέλος του όλου σώματος-. Διὰ τοῦτο τὴν μὲν ὑπέταξε, τὸν δὲ ἐπέθηκεν, ἵνα εἰρήνη ᾖ (: Γι’ αυτόν τον λόγο ο Θεός την μεν γυναίκα έθεσε σε υποταγή, τον δε άνδρα σε αρχηγό, για να υπάρχει ειρήνη)».
Και λέει εκείνο το επιγραμματικό: «Ἔνθα γὰρ ἰσοτιμία, εἰρήνη οὐκ ἂν ποτέ γένοιτο, οὐδὲ δημοκρατουμένης οἰκίας, οὐδὲ πάντων ἀρχόντων, ἀλλ’ ἀνάγκη μίαν εἶναι τὴν ἀρχήν -Ακούστε αυτό: «Γιατί όπου υπάρχει ισότητα, δεν είναι δυνατόν ποτέ να υπάρξει ειρήνη και σχέσεις ειρηνικές. Ούτε μπορεί να σταθεί ένα σπιτικό με δημοκρατική διακυβέρνηση -η λέξις είναι του Ιερού Χρυσοστόμου-. Ούτε όλοι να κάνουν τον αρχηγό. Αλλά υπάρχει ανάγκη, μία να είναι η αρχή, ένας ο αρχηγός. Ρύθμιζε την γυναίκα και ούτω συγκροτείται η οικία. Δηλαδή, συ, ο άνδρας, είσαι εκείνος ο οποίος θα δώσει σωστή θέση στη γυναίκα κι έτσι φτιάχνεται ωραίο το σπιτικό σου» -. Δευτέρα ἐστὶν ἀρχὴ αὕτη, ἀρχὴν ἔχουσα καὶ πολλὴν τὴν ὁμοτιμίαν· ἀλλ’ ὅμως ἔχει τι πλέον ὁ ἀνήρ (: Η γυναίκα είναι δευτέρα αρχή. Αφού πρώτη είναι ο άνδρας. Και η ίδια μέσα στο σπίτι έχει εξουσία και πολλή ισότητα· αλλά, όμως, ο άνδρας έχει κάτι περισσότερο)».
Αγαπητοί μου, είδαμε ποια είναι η θέσις της γυναικός προ της πτώσεως και ποια μετά την πτώσιν. Είδαμε ακόμα, στη σημερινή ευαγγελική περικοπή, την συνεργασία αυτών των δύο ομάδων, ανδρών και γυναικών, που υπηρέτησαν στην Ταφή και στην Ανάσταση του Χριστού. Δηλαδή πρέπει άνδρας και γυναίκα να γνωρίζουν τους οικείους των όρους. Για να υπάρχει ειρήνη και σωτηρία. Ο φεμινισμός, αυτό το δαιμονικόν φαινόμενον, το δαιμονικόν κατασκεύασμα της εποχής μας, προσπαθεί να καταργήσει ό,τι ο Θεός έχει οριοθετήσει, γι'αυτό και η γυναίκα, φυσικά μαζί της και ο άνδρας, φέρονται κατά κρημνόν. Ντύνει ο Θεός με την πτώσιν τον άνθρωπο, γδύνεται ο άνθρωπος με τον γυμνισμό. Οριοθετεί ο Θεός τον άνδρα και την γυναίκα, ποδοπατεί τους φράχτες ο άνδρας και η γυναίκα. Πώς, λοιπόν, πέστε μου, είναι δυνατόν να υπάρξει αληθινή ισότης και ειρήνη και σωτηρία; Γι’ αυτό, αγαπητοί μου, ας έχομε πάντοτε σαν οδηγό μας τον ευαγγελικό νόμο και όχι τα φιλοσοφικά συμπεράσματα των ανθρώπων ή τα κοινωνικά, κοινωνιστικά και τότε μέσα στα πολλά μονοπάτια αυτού του ταλαιπώρου ορθολογισμού μας, θα βρίσκομε τον σωστόν προσανατολισμό, εκείνον που δίνει νόημα και διασώζει την ανθρώπινη ύπαρξη.
🔸394η🔸ομιλία στην κατηγορία : " Ὁμιλίαι Κυριακῶν ".
► Όλες οι ομιλίες της Κατηγορίας :
" Ὁμιλίαι Κυριακῶν " .
https://arnion.gr/index.php/diafora-uemata/omiliai-kyriakvn
↕️
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/blog-post_25.html?m=1
🔸Λίστα ομιλιών της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».
https://drive.google.com/file/d/1EiDp29JkRk7OQUNh2N_NVeJL2TTZ-FsY/view?usp=drivesdk
🎥 Βιντεοσκοπημένες ομιλίες της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».
https://youtube.com/playlist?list=PLxBsMI6pr40ru7w20Jp2hDAJjA7k7mq_z
📜 Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%94%B9%E1%BD%89%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%AF%CE%B1%CE%B9%20%CE%9A%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BA%E1%BF%B6%CE%BD.?m=1
🔸Απομαγνητοφώνηση ομιλίας δια χειρός του αξιοτίμου κ. Αθανασίου Κ.
🔸Ψηφιοποίηση και επιμέλεια κειμένου : Ελένη Λιναρδάκη, φιλόλογος.
https://tasthyras.wordpress.com/tag/%ce%b5%ce%bb%ce%ad%ce%bd%ce%b7-%ce%bb%ce%b9%ce%bd%ce%b1%cf%81%ce%b4%ce%ac%ce%ba%ce%b7/
💠Πλήρης απομαγνητοφωνημένες σειρές ομιλιών (Βιβλία).
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%92%A0%CE%A0%CE%BB%CE%AE%CF%81%CE%B7%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%B3%CE%BD%CE%B7%CF%84%CE%BF%CF%86%CF%89%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CF%82%20%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%AD%CF%82%20%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CF%8E%CE%BD%20%28%CE%92%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%B1%29.?m=1
🔸Επεξηγηματικό βίντεο Ασπάλαθου.
https://youtu.be/8tNfAHRkTCk
__⬇️Playlist "Ασπάλαθου".⬇️__
https://aspalathos21.blogspot.com/2021/07/blog-post_83.html?m=0
🔸Όλες οι ομιλίες ~4.487~ του μακαριστού πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/4487.html?m=0
📃Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του πατρός Αθανασίου.
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=0
📜 Αποσπάσματα ομιλιών πατρός Αθανασίου.
https://athanasioslogos.blogspot.com/?m=0
__⬇️ Facebook ⬇️__
https://www.facebook.com/groups/1637818926362004/?ref=share
🔸Κατάλογος ομιλιών πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://drive.google.com/file/d/1JmrxaObMVyTA4_pS5yuMaQdoBf8-LwBP/view?usp=drivesdk
†. Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.
