Ἡ ὁμολογία τοῦ Χριστοῦ εἰς τήν γενεάν μας.

†. Υπάρχει, αγαπητοί μου, η αντίληψις ότι το Ευαγγέλιον αποτείνεται σε τάξεις ανθρώπων, ότι δηλαδή άλλο είναι για εκείνους οι οποίοι μένουν στας πόλεις και εργάζονται και ζουν μέσα σε ένα κοινωνικό περιβάλλον α ή β, άλλο είναι το Ευαγγέλιον εκείνο ή άλλες οι υποχρεώσεις εκείνων των ανθρώπων, οι οποίοι μένουν εις την ύπαιθρο ή κατοικούν σε ένα μοναστήρι.

     Ο Κύριος, για να βγάλει ακριβώς αυτή την αντίληψη, θέλοντας να μιλήσει για την αυταπάρνηση, η οποία οδηγεί τον άνθρωπο, οφείλει να οδηγεί τον άνθρωπο μέχρι θανάτου, τι κάνει; «Καὶ προσκαλεσάμενος τὸν ὄχλον σὺν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ…». Ώστε δεν ομιλεί μόνο εις τους μαθητάς Του, οι οποίοι υποτίθεται ότι αποτελούν τον στενότερόν του κύκλον, που θα πρέπει εκείνοι να βιώσουν κατά έναν άλλον τρόπον το Ευαγγέλιον. Αλλά καλεί και τον όχλον, καλεί και τον λαόν, που δείχνει ότι το Ευαγγέλιον είναι το ίδιο ή οφείλει να είναι το ίδιο στην εφαρμογή του, τόσο για εκείνους οι οποίοι έχουν ειδικήν αποστολήν, όσο και δια τον πολύν λαόν, οπουδήποτε κι αν μένει. Είτε εις την πόλιν, είτε εις την επαρχίαν. Είτε εις τον πρώτον αιώνα είτε εις τον εικοστόν πρώτον αιώνα. Οπουδήποτε και σε οποιανδήποτε περιοχή, το Ευαγγέλιον οφείλει να βιωθεί εξίσου το ίδιο από όλους. Πόσο σπουδαίο είναι αυτό! Όταν στην εποχή μας ακούμε να υπάρχουν συγχρονιστικές τάσεις για το Ευαγγέλιον. Πόσο, αλήθεια, έρχεται να τονίσει την ανάγκη ότι το Ευαγγέλιον είναι πάντοτε το ίδιο.

    Θα ήθελα να μείνω σε ένα σημείο, όχι εκείνο που έχει και όλο το βάρος ίσως της ημέρας, επειδή σήμερα η Εκκλησία μας γιορτάζει την Ύψωσιν του Τιμίου Σταυρού, εις το μέσον της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, το σύμβολον της θυσίας, μα και της ενισχύσεως, μα και της ελπίδος, μα και της Αναστάσεως· που λέγει ο Κύριος: «Όποιος θέλει να με ακολουθήσει, να σηκώσει τον σταυρό του, να αρνηθεί τον εαυτό του και να με ακολουθήσει». Θα ‘θελα να μείνω σε ένα Του λόγο, λίγο πιο κάτω, που έχει εξίσου σταυρική διάσταση. Λέγει ο Κύριος: «Ὅς γὰρ ἐὰν ἐπαισχυνθῇ με καὶ τοὺς ἐμοὺς λόγους ἐν τῇ γενεᾷ ταύτῃ τῇ μοιχαλίδι καὶ ἁμαρτωλῷ, καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπαισχυνθήσεται αὐτὸν ὅταν ἔλθῃ ἐν τῇ δόξῃ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ μετὰ τῶν ἀγγέλων τῶν ἁγίων».

     Μεγάλος λόγος! «Όποιος με ντραπεί εμένα και τα λόγια μου σε αυτήν την γενεά την μοιχαλίδα και αμαρτωλή και ο Υιός του ανθρώπου, δηλαδή Εγώ, θα ντροπιαστεί να ομολογήσει και Εκείνος, όταν θα έλθει με τη δόξα Του, ενώπιον των αγγέλων του ουρανού». Είναι το μεγάλο θέμα της ομολογίας. Έχομε σκεφθεί, αγαπητοί μου, αυτό το θέμα της ομολογίας; Πόσο μεγάλο και τεράστιο είναι; Νομίζω, χωρίς να είναι υπερβολή, ότι αν οι Χριστιανοί είχαν κατανοήσει αυτήν την εντολήν της ομολογίας του προσώπου του Χριστού και των λόγων Του, ουδέποτε θα υπήρχε κρίση εις τον κόσμον του Χριστιανισμού. Σε κάθε εποχή.

      Θα ήταν πάντοτε ανθηρή η Εκκλησία, εάν οι πιστοί ομολογούσαν το όνομα του Ιησού Χριστού. Αλλά τι κάνουν; Υποστέλλουν το όνομα του Χριστού. Δεν το ομολογούν. Τι είναι εκείνο το οποίο τους κάνει να φοβούνται και υποστέλλουν τον λόγον του Θεού και υποστέλλουν την ομολογία του προσώπου Του; Είναι η εποχή των. Ο Κύριος είπε: «Αυτός που θα ντροπιαστεί για μένα, να ομολογήσει ότι είναι Χριστιανός, σε αυτήν την εποχή την μοιχαλίδα και αμαρτωλόν». Αλλά δεν ήταν μόνο η εποχή του Κυρίου. Είναι η κάθε εποχή. Νομίζω ότι είναι κατεξοχήν η εποχή μας. Τα γνωρίσματά της είναι ακριβώς αυτά που ο Κύριος τότε είπε για την δική Του την εποχή: «Μοιχαλίς και αμαρτωλός».

   Τι θα πει «μοιχαλίς γενεά»; Μήπως είχε η γενεά της εποχής του πολλούς μοιχούς; Όχι, αγαπητοί μου. Σήμερα θα μπορούσαμε να το πούμε αυτό. Θα μπορούσαμε να το πούμε ότι κατά κυριολεξίαν η εποχή μας είναι μια εποχή «μοιχαλίς». Διότι σε μια συντριπτική πλειονότητα, άνδρες και γυναίκες καταπατούν την τιμή του γάμου των και είναι μοιχοί και μοιχαλίδες. Κατά κυριολεξίαν. Θα πω άλλη μια φορά. Σε μια συντριπτική πλειονότητα.

    Αλλά δεν είναι όμως αυτή η περίπτωσις. Πάντοτε θεωρείται, ο Θεός, πιο συγκεκριμένα στην Καινή Διαθήκη, γιατί και στην Παλαιά Διαθήκη είναι, ο Χριστός, ο Νυμφίος της Εκκλησίας. Όταν η Εκκλησία, δηλαδή οι πιστοί που εβαπτίσθησαν, κοιτάζουν άλλον νυμφίον, δηλαδή ερωτοτροπούν, αφού εγκαταλείπουν την πίστιν στον Χριστόν, ερωτοτροπούν με άλλες θεότητες, τότε αφήνουν τον Νυμφίον Χριστόν, τι είναι; Δεν είναι μοιχαλίδες αυτές οι ψυχές; Άρα λοιπόν λέγεται μοιχαλίς η εποχή ως αποστάτρια από τον Χριστόν. Και γιατί λέγεται «ἀμαρτωλός»; Ως αθετούσα τους λόγους του Χριστού. Ώστε, λοιπόν, χαρακτηρίζεται έτσι η εποχή του Κυρίου και η εποχή μας και κάθε εποχή, ως μοιχαλίδα και αμαρτωλός, επειδή αποστατεί από την πίστιν και δεν ακούει τους λόγους του Χριστού αλλά τηρεί ό,τι θέλει, κάνει ό,τι θέλει, ζει όπως θέλει. Και συνεπώς ζει αμαρτωλά.

      «Σ΄ αυτήν την εποχή», λέγει ο Κύριος, «όποιος με ομολογήσει, θα ντραπώ κι Εγώ να τον ομολογήσω στις έσχατες μέρες. Τώρα που Εγώ είμαι χωρίς να περιβάλλομαι την δόξαν μου -την δόξα την είχε ο Χριστός αλλά την περιέκρυπτε- τότε όμως, όταν θα έρθω με την δόξα μου, τότε βεβαίως θα τον αρνηθώ κι εγώ. Θα τον αρνηθώ για την σωτηρία. Αλλά όποιος με ντροπιαστεί τώρα που με βλέπει με το ταπεινό σχήμα της ανθρωπίνης φύσεως, χωρίς να φαίνεται η θεία μου δόξα, όποιος με ντραπεί λοιπόν, αυτό το αποτέλεσμα θα έχει».

     Αλλά, αγαπητοί μου, ας προσέξομε. «Όποιος με ντραπεί Εμένα και τους λόγους μου». Ας προσέξουμε. Καταρχάς αναφέρεται εις το πρόσωπον του Χριστού. Ρίξτε μια ματιά να δείτε, ότι στην εποχή μας, που βάλλεται το πρόσωπον του Χριστού, ντρεπόμαστε να το ομολογήσομε. Δεν σας κάνει εντύπωση όταν ο τελευταίος άνθρωπος έχει την δύναμη να ομολογεί την ιδεολογία την οποία έχει, αυτή που πιστεύει, αληθινή ή ψεύτικη, ανθρώπινη, φιλοσοφική, ό,τι θέλετε, κουτή ή έξυπνη, υποστηρίζει όμως με θάρρος και δεν ντρέπεται την ιδεολογία που έχει, τι θα λέγαμε εμείς, όταν σε αυτήν την εποχή, τη γεμάτη σύγχυση, δεν θέλομε να ομολογήσομε το πρόσωπον του Χριστού; Βρισκόμεθα σε συντροφιές, σε κύκλους, οπουδήποτε, με άλλους ανθρώπους και ακούμε να λέγουν από τα πιο, θα λέγαμε, ευγενή, αλλά βλάσφημα όμως ωστόσο λόγια, ότι ο Χριστός είναι ένας απλός σπουδαίος άνθρωπος, μέχρι το να υβρίζουν τον Κύριον και να Του αποδίδουν χαρακτηρισμούς που θα κοκκίνιζε και η μαϊμού, κι εμείς κλείνομε το στόμα μας και δεν μιλούμε.

     Αγαπητοί μου, είναι μεγάλο θέμα αυτό. Κάποτε ένας φιλόσοφος Γάλλος σε ένα τραπέζι, δεν θυμούμαι το όνομά του, στο οποίο παρεκάθητο και ο Βολταίρος και ο οποίος ειρωνικότατα εστρέφετο εναντίον του Χριστού, δεν τον χαιρέτησε με το χέρι, λέγοντας: «Ένας ο οποίος βρίζει τον Κύριόν μου, ουδέποτε θα του δώσω το χέρι μου να τον χαιρετήσω». Και ήταν σε ένα τραπέζι βασιλικό. Ναι. Κι εμείς δεν ομολογούμε το πρόσωπο του Χριστού. Ακούμε να συγκρίνουν το πρόσωπο του Κυρίου μας, με ένα σωρό θεότητες της εποχής μας. Λέγουν: «Ο Ιησούς, ο Μωάμεθ, ο Βούδας και ει τις έτερος»· μάλιστα τελευταία συγκρίνουν το πρόσωπο του Χριστού και με πολιτικά πρόσωπα. Και το βάζουν το ίδιο, στην ίδια σειρά. Αποδυνατισμένος ο Ιησούς, χωρίς την θεία Του υπόσταση, την θεία Του ουσία· τίποτε. Τον βάζουν στην ίδια σειρά.

    Κι εμείς δεν μιλάμε... Δεν είμεθα εκείνοι που θα φωνάξομε: «Όχι, κύριοι, ο Ιησούς Χριστός είναι θεανθρώπινον πρόσωπον, είναι ο αιώνιος Θεός. Βλέπεις την γύρω κτίση; Βλέπεις τους ανθρώπους; Βλέπεις τα πάντα; Αυτά τα έκανε ο Θεός Λόγος. Αυτός που ενηνθρώπησε. ‘’Χωρίς του Οποίου’’, λέγει ο ευαγγελιστής Ιωάννης, ‘’οὐδὲ ἓν γέγονεν ὃ γέγονεν’’. Τίποτα δεν έγινε, απ΄ό,τι έχει γίνει. Αυτός ο παντοδύναμος Θεός. Ο Δημιουργός του τρομακτικού και ασυλλήπτου αυτού σύμπαντος. Μέσα στην τρομακτική Του δύναμη και στην απέραντη κα ασύλληπτη σοφία Του Δημιουργός αυτού του σύμπαντος είναι Αυτός που περπάτησε επάνω στη γη μας. Ο Ιησούς Χριστός. Αυτός είναι. Ο ποιήσας τους αιώνας, ο άναρχος, ο αΐδιος Θεός, ο Θεός Λόγος. Αυτός είναι. Που έγινε άνθρωπος. Και έγινε όμοιος με μας. Πήρε από το δικό μας φύραμα. Και δεν το ‘κανε αυτό γιατί ξέπεσε και κατέβηκε μες στην δημιουργία Του, αλλά κατέβηκε μες στη δημιουργία Του, για να προσλάβει την δημιουργία Του στο πρόσωπο των ανθρώπων και να την ανακαινίσει, να την αφθαρτίσει και να την αθανατίσει».

     Έχομε το θάρρος να το κάνομε αυτό; Όχι μόνο αυτό δεν συμβαίνει, αγαπητοί μου, αλλά και πολλές φορές δυστυχώς, δυστυχέστατα κι εμείς παρασυρόμεθα στο να έχομε λογισμούς σε σχέση με εκείνα που είπαν οι άλλοι. Γιατί; Γιατί οι σύγχρονοι Χριστιανοί μας είναι αθεολόγητοι. Δεν γνωρίζουν Ποιος είναι ο Ιησούς Χριστός. Η σχέσις που έχουν με τον Ιησούν Χριστόν είναι μόνον συναισθηματική. Έτσι το βρήκαν από τη μάνα τους και τον πατέρα τους. Αισθάνονται έναν συναισθηματισμό. Όπως αύριο θα παντρεύονται άνθρωποι που δεν θα πιστεύουν στο μυστήριο του γάμου, από έναν συναισθηματισμό, από την όλη τελετή. Γιατί οι γονείς έτσι θα το ‘θελαν. Αυτό δεν είναι κατ΄ επίγνωσιν και κατά συνείδησιν πίστις και Χριστιανισμός.

     Αγαπητοί μου, σήμερα που ξέρουν και τα μικρά παιδιά τις ιδεολογίες, απέξω και ανακατωτά, δεν ταιριάζει, δεν πάει, δεν είναι σωστό να αγνοούμε Ποιος είναι ο Κύριός μας και ο Θεός μας. Τον οποίον λατρεύομε. Και είναι η ψυχή μας, είναι το παν. Η θρησκεία δεν είναι κάτι που στέκεται στο περιθώριο· πολύ δε παραπάνω δεν είναι το «όπιον του λαού». Η θρησκεία είναι η ζωή του ανθρώπου. Είναι η σχέση, αυτό θα πει θρησκεία, η σχέση του ανθρώπου με τον Θεό. Αν αυτή η σχέση κοπεί, τότε ο άνθρωπος μένει ένα κούτσουρο χωρίς νόημα στη ζωή του. Όλα τα προβλήματα μένουν άνευ απαντήσεως. Αυτό το τόσο ζωτικό θέμα, το τόσο μεγάλο, να φθάνομε να το αγνοούμε; Δεν είναι φοβερό; Δεν είναι ντροπή μας;

     Αλλά είναι και ένας άλλος ακόμη λόγος. Ο Κύριος είπε: «Αυτός που θα ντροπιαστεί και δεν θα ομολογήσει το πρόσωπό μου και τους λόγους μου». Κάνει μια διάκριση ο Κύριος ανάμεσα στο πρόσωπό Του και στον λόγο Του. Και η διάκρισις αυτή είναι ουσιώδης. Βέβαια στην πραγματικότητα δεν είναι ουσιώδης. Διότι ο Θεός Λόγος, το πρόσωπον ο Θεός Λόγος που ενηνθρώπησε, λέγει, ομιλεί. Δεν μπορούμε να χωρίσομε τον λόγο Του από το πρόσωπο Του. Αλλά εδώ ο Κύριος το χωρίζει για λόγους που εμείς…για να μας βοηθήσει να καταλάβομε πώς εμείς φθάνομε να το χωρίζομε το πράγμα.

     Πώς έχει; Λέμε ότι πιστεύομε εις τον Χριστόν. Αλλά όλα εκείνα τα οποία είπε μες στο Ευαγγέλιον, δεν τα δεχόμαστε. Ή ακόμα δεν έχομε την δύναμη να τα ομολογήσομε. Δεν είναι τυχαίον ότι ο Κύριος δεν είπε: «εκείνος που θα ντροπιαστεί να πει για τον λόγο μου», αλλά λέει «για τους λόγους μου». Εις πληθυντικόν αριθμόν. Δεν είναι άνευ σημασίας. Τι σημαίνει αυτό; «Για όλους μου τους λόγους», ό,τι έχω πει. Πράγματι. Ντρεπόμαστε σήμερα να πούμε ότι το Ευαγγέλιον είναι αγάπη; Δεν ντρεπόμαστε να το πούμε αυτό. Γιατί κατά κάποιο τρόπο…ε, είναι κάτι που περνά. Ντρεπόμαστε να πούμε ότι το Ευαγγέλιο είναι και εγκράτεια; Ντρεπόμαστε να πούμε ότι το Ευαγγέλιο είναι και σωφροσύνη; Ντρεπόμαστε να πούμε ότι το Ευαγγέλιο είναι και παρθενία; Ντρεπόμαστε να πούμε ότι το Ευαγγέλιο είναι και θάνατος σωματικός, μαρτύριον, προκειμένου να ομολογήσει κανείς Χριστόν; Αυτά τα τελευταία τα ντρεπόμαστε. Βλέπετε πώς διαχωρίζουμε τους λόγους του Κυρίου καταρχάς τους λόγους από το πρόσωπό Του και ύστερα τους λόγους μεταξύ των;

    Υπάρχει μια φοβερή ασυνέπεια, ανακολουθία, που είναι να τραβάει κανείς τα μαλλιά του. Επιτρέψατέ μου να μιλάω έτσι απλοελληνικά. Σου λέει: «Πιστεύω στον Χριστό». Του μιλάς για την κόλαση και την Βασιλείαν του Θεού και σου λέει: «Αυτό δεν το πιστεύω». -«Μα ο Χριστός το είπε!». -«Α, δεν ξέρω». -«Μα τότε δεν πιστεύεις στον Χριστό». -«Ποιος σου το είπε ότι δεν πιστεύω στον Χριστό;». -«Μα εάν πιστεύεις στον Χριστό, θα πιστέψεις και στα λόγια Του!». Αυτή η ανακολουθία, αυτό το παράξενο, αυτός ο σχιζοφρενισμός. Γιατί πρόκειται περί σχιζοφρενισμού. Αυτή η σχάση των πραγμάτων, το χώρισμα. Να δέχεσαι το ένα και να μην δέχεσαι το άλλο, που το ένα εξαρτάται από το άλλο. Είμαστε σε κατάσταση ελεεινή.

     Αγαπητοί μου, ας αναλάβομε τις ευθύνες μας ως Χριστιανοί. Ας αρχίσομε να ομολογούμε τον Χριστόν. Πολλοί νομίζουν ότι είναι υποκρισία να ομολογήσεις τον Χριστόν. Κλειδώνουν την πίστη τους μέσα στο θησαυροφυλάκιο της καρδιάς των, με πολλά κλειδιά ασφαλείας κι εκεί απέξω φαίνονται σαν άπιστοι, απέξω φαίνονται σαν ανήθικοι, σαν παλιάνθρωποι, μέσα τους λέγουν: «Κρατάμε τον θησαυρόν του Χριστού, αλλά δεν τον λέμε γιατί όταν αρχίσομε να μιλάμε, αυτό είναι μία υποκρισία». Είναι αληθινή υποκρισία να νομίζομε ότι είναι υποκρισία. Διότι τι άλλο είναι υποκρισία από του να λέγω ότι δεν πρέπει να ομολογώ γιατί είναι υποκρισία. Και στην πραγματικότητα καλύπτω την δειλία μου με τον τρόπον αυτόν. Όχι, αγαπητοί μου, είναι ο καιρός που πρέπει να μιλήσομε, να φωνάξομε. Πηγαίνομε σε ένα τραπέζι μνημοσύνου αυτόν τον καιρό ή τραπέζι απλώς και έχουνε κρέας. Θα πούμε: «Κύριοι, δεν τρώμε κρέας». Είναι ομολογία. Ομολογία στα λόγια του Χριστού που είπε να νηστεύομε. Είναι ομολογία. Αν πείτε: «Ο Χριστός είπε να νηστεύομε κρυφά». Ναι. Το είπε γιατί την εποχή εκείνη ενήστευαν φανερά για να κάνουν επίδειξη. Αλλά σήμερα δεν είναι της μόδας το θέμα της νηστείας. Και είναι θέμα συνεπώς ομολογίας.

     Αλλά μη νομίσετε. Έχομε και συνέπειες. Και το χειρότερο για μας, για μας που αθετούμε, για μας που δεν ομολογούμε, είναι εσχατολογικές οι συνέπειες. Λέει ο Κύριος: «Εκείνος που δεν θα με ομολογήσει, θα με ντραπεί, θα τον ντραπώ κι Εγώ». Πότε; Την εσχάτη μέρα. Τότε. Όταν θα ‘ρθει να κρίνει τον κόσμο. Τι ντροπή! Αυτές, αγαπητοί μου, είναι οι εσχατολογικές συνέπειες. Θα μείνομε απέξω. Το σκεφθήκαμε αυτό; Το σκεφθήκαμε; Αν κάποιος έβριζε τον πατέρα μας και την μάνα μας θα κλείναμε το στόμα μας; Αν βρίζουν τον Χριστό μας, γιατί κλείνομε το στόμα μας; Αν κάποιος, τα συμφέροντα της οικογενείας μας τα επηρέαζε δυσμενώς, θα ξεσηκωνόμαστε. Τα συμφέροντα του ουρανού, τα συμφέροντα της Εκκλησίας, εάν πλήττονται, γιατί δεν μιλάμε; Γιατί απλούστατα έχομε μυωπία. Τα έσχατα δεν τα βλέπομε. Βλέπουμε σήμερα. Βλέπουμε τους ανθρώπους που είναι γύρω μας. Βλέπουμε το παρόν. Βλέπουμε τι θα πουν οι άνθρωποι τώρα. Αύριο; Τότε; Στην Κρίση; Αυτό δεν το κρίνομε. Αυτό δεν το βλέπομε. Σας είπα, έχομε μυωπία. Έχομε, λοιπόν, σχιζοφρένεια θρησκευτική και μυωπία από του να μην μπορούμε να δούμε τον τελικό σκοπό μας, τα έσχατα, εκεί που θα δώσομε εν ημέρα Κρίσεως λόγο εις τον Θεόν. Και θα πάρομε τον έπαινο εάν Τον ομολογήσομε. Αυτό δεν το βλέπομε.

    Ω αγαπητοί, η σημερινή αποστολική περικοπή από την προς Εβραίους επιστολή αρχίζει έτσι: «Ἔχοντες οὖν ἀρχιερέα μέγαν διεληλυθότα τοὺς οὐρανούς, Ἰησοῦν τὸν υἱὸν τοῦ Θεοῦ, κρατῶμεν τῆς ὁμολογίας (:Έχοντες αρχιερέα μέγα, που πέρασε τους ουρανούς…)».Ποιο από τα πρόσωπα της Ιστορίας πέρασε ουρανούς; Ποια από τα πρόσωπα, σπουδαία, φιλόσοφα, πολιτικά, μεγάλα μυαλά, εφευρέτες σπουδαίοι, ποίοι πέρασαν τους ουρανούς; Έχοντες αρχιερέα μέγα, που πέρασε τους ουρανούς. Αυτή η πίστις στον Ιησούν, τον Υιόν του Θεού, τον μέγα Αρχιερέα, αυτή η πίστις είναι το μέγα κεφάλαιό μας. Και λέγει λοιπόν εις την προς Εβραίους ο Απόστολος: «Κρατῶμεν τῆς ὁμολογίας». «Ας κρατάμε καλά αυτήν την ομολογία». Την ομολογία ότι ο Ιησούς είναι ο Υιός του Θεού, ο Χριστός, ο Δημιουργός του παντός, ο κριτής της Ιστορίας, ο κριτής των εσχάτων, ο αιώνιος Θεάνθρωπος, βασιλιάς ουρανού και γης, που θα κρίνει τους πάντας και τα πάντα και θα ζήσει εις την Βασιλεία Του εις τους αιώνας των αιώνων.

🔸140η🔸ομιλία στην κατηγορία : " Ὁμιλίαι Κυριακῶν ".

► Όλες οι ομιλίες της Κατηγορίας :
" Ὁμιλίαι Κυριακῶν " εδώ ⬇️
https://arnion.gr/index.php/diafora-uemata/omiliai-kyriakvn
↕️
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/blog-post_25.html?m=1

🔸Λίστα ομιλιών της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».🔻
https://drive.google.com/file/d/1EiDp29JkRk7OQUNh2N_NVeJL2TTZ-FsY/view?usp=drivesdk

🎥 Βιντεοσκοπημένες ομιλίες της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».🔻
https://youtube.com/playlist?list=PLxBsMI6pr40ru7w20Jp2hDAJjA7k7mq_z

📜 Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».🔻
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%94%B9%E1%BD%89%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%AF%CE%B1%CE%B9%20%CE%9A%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BA%E1%BF%B6%CE%BD.?m=1

🔸Απομαγνητοφώνηση ομιλίας δια χειρός του αξιοτίμου κ. Αθανασίου Κ.

🔸Ψηφιοποίηση και επιμέλεια κειμένου : Ελένη Λιναρδάκη, φιλόλογος.

💠Πλήρης απομαγνητοφωνημένες σειρές ομιλιών (Βιβλία).
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%92%A0%CE%A0%CE%BB%CE%AE%CF%81%CE%B7%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%B3%CE%BD%CE%B7%CF%84%CE%BF%CF%86%CF%89%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CF%82%20%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%AD%CF%82%20%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CF%8E%CE%BD%20%28%CE%92%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%B1%29.?m=1

🔸Επεξηγηματικό βίντεο Ασπάλαθου.
https://youtu.be/8tNfAHRkTCk

__⬇️Playlist "Ασπάλαθου".⬇️__
https://aspalathos21.blogspot.com/2021/07/blog-post_83.html?m=0

🔸Όλες οι ομιλίες ~4.487~ του μακαριστού πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/4487.html?m=0

📃Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του πατρός Αθανασίου. ⬇️
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=0

📜 Αποσπάσματα ομιλιών πατρός Αθανασίου ⬇️
https://athanasioslogos.blogspot.com/?m=0

__⬇️ Facebook ⬇️__
https://www.facebook.com/groups/1637818926362004/?ref=share

🔸Κατάλογος ομιλιών πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://drive.google.com/file/d/1JmrxaObMVyTA4_pS5yuMaQdoBf8-LwBP/view?usp=drivesdk

†. Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.

Πῶς ὁμολογῶ τόν Χριστόν;

 

†. Ο Χριστός, αγαπητοί μου, είπε εις τους μαθητάς Του και δι’ αυτών προς όλους τους πιστούς όλων των αιώνων και εποχών, έναν βαρυσήμαντο λόγο. Τους είπε: «Πᾶς ὅστις ὁμολογήσει ἐν ἐμοὶ ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὁμολογήσω κἀγὼ ἐν αὐτῷ ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς· ὅστις δ᾿ ἂν ἀρνήσηταί με ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ἀρνήσομαι αὐτὸν κἀγὼ ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς»· που σημαίνει ότι ο Χριστός ζητά την ομολογία μας υπέρ του προσώπου Του ενώπιον των ανθρώπων.

Πώς όμως αυτή η ομολογία του Χριστού μπορεί να εκφραστεί; Με τρεις τρόπους. Ο πρώτος τρόπος, με την ορθόδοξη πίστη. Ο δεύτερος τρόπος, με την ορθόδοξη ευαγγελική ζωή, με το ευαγγελικό ήθος. Και ο τρίτος τρόπος, ως ιεραποστολή. Με αυτούς τους τρόπους μπορούμε να ομολογήσουμε τον Χριστό. Όχι με ένα μόνο, ερήμην των άλλων δύο. Αλλά και με τους τρεις τρόπους.

Ας προσπαθήσουμε μία προσέγγιση εις αυτούς τους τρόπους ομολογίας του θεανθρωπίνου προσώπου του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Αλλά πριν κάτι πούμε, θα πρέπει να σημειώσουμε τα κίνητρα εκείνα τα οποία μας ωθούν εις την ομολογίαν της Ορθοδοξίας. Είναι πρώτιστα η αγάπη του Χριστού. Αν δεν αγαπάς τον Χριστό, είναι αδύνατον, αδύνατον να τον ομολογήσεις. Η αγάπη υπερνικά ακόμη και αυτόν τον θάνατον· εξ ου και το μαρτύριον. Η αγάπη θα δώσει το θάρρος, αλλά και το άοκνον, το ατεμπέλιαστο, το άοκνον της ομολογίας του Χριστού ισοβίως.

Και όταν λέμε ότι ομολογούμε τον Χριστόν, δεν σημαίνει τίποτε άλλο παρά ότι ομολογούμε την Ορθοδοξία. Ή αν ομολογούμε την Ορθοδοξία, ομολογούμε τον Χριστό. Γιατί, απλούστατα, Χριστός και Ορθοδοξία ταυτίζονται. Τι είναι η Ορθοδοξία; Ο ορθόδοξος τρόπος αναφοράς εις το θεανθρώπινον πρόσωπον του Ιησού Χριστού. Η ορθόδοξος ερμηνεία του θεανθρωπίνου προσώπου του Ιησού Χριστού. Αυτό είναι Ορθοδοξία. Σημαίνει λοιπόν ομολογία της ανθρωπίνης και της θείας φύσεως του Ιησού Χριστού· με ό,τι μας αποκαλύπτεται στο θεανθρώπινο πρόσωπό Του μέσα στον λόγο του Θεού, μέσα στην Αγία Γραφή. Και η ομολογία προϋποθέτει κάποια γνώση, βεβαίως, του θεανθρωπίνου προσώπου του Χριστού. Αν δεν έχουμε αυτήν την γνώση, τι θα ομολογήσουμε; Τι θα δείξουμε;

Όταν ερωτήθηκε εκείνος ο τυφλός, που τον θεράπευσε ο Κύριος, αν πιστεύει εις τον Χριστόν, που ο Κύριος του το είπε αυτό, εκείνος είπε: «Ποιος είναι;». «Εγώ είμαι», λέει ο Κύριος, «Αυτός που σου άνοιξα τα μάτια». Κι εκείνος είπε: «Πιστεύω Κύριε. Πιστεύω.» και προσεκύνησε αυτόν. Τον προσεκύνησε τον Κύριο. Την ίδια στιγμή γίνεται ομολογητής του Χριστού. Και μάλιστα ομολογητής εις τους Φαρισαίους· οι οποίοι, δεν ήθελαν, αμφέβαλλαν για το θαύμα, αμφέβαλλαν δια την ποιότητα του Ιησού Χριστού. Και μάλιστα, επειδή ακριβώς επέμενε ο τυφλός και τους έλεγε «Μα σας είπα και σας το ξαναείπα, ότι Αυτός μου άνοιξε τα μάτια», εθεωρήθηκε και θεωρείται ο πρώτος ομολογητής του Χριστού. Και επειδή τον έβγαλαν έξω με λοιδορία, «Φύγε από δω» -του είπαν- «εσύ όλος ἐν ἁμαρτίαις υπάρχεις κι εσύ διδάσκεις εμάς;». Γι΄αυτό θεωρείται και ο πρώτος μάρτυς του Χριστού. Ομολογητής και μάρτυς Χριστού. Ο πρώτος.

Ακόμη, θα ήθελα να πούμε ότι η ομολογία του Χριστού είναι ένα χάρισμα. Δεν μπορείς να ομολογήσεις τον Χριστό, αν δεν έχεις αυτό το χάρισμα, το οποίο θα σου δώσει το Πνεύμα το Άγιον· το οποίον θα σου το δώσει, γιατί αυτό σου δείχνει ποιο είναι το θεανθρώπινο πρόσωπο του Χριστού, για να Τον ομολογήσεις. Εάν λοιπόν δεν έχεις το Πνεύμα του Θεού, δεν μπορείς επ’ ουδενί να είσαι ομολογητής του Χριστού.

Ο Χριστός είπε: «Πᾶς ὅστις ὁμολογήσει ἐν ἐμοὶ» κλπ. Εκείνος ο οποίος θα ομολογήσει- προσέξτε- ἐν ἐμοὶ». Δεν είπε «ἐμέ». Παρακάτω το λέει «ἐμέ». Που αναφέρεται σε εκείνους που αρνούνται τον Χριστόν. Εκείνος που θα με αρνηθεί» Εδώ λέγει «Εκείνος που θα ομολογήσει «ἐν ἐμοὶ». Αυτό το «ἐν ἐμοὶ» σημαίνει, βοηθούμενος από μένα για να με ομολογήσει. Κι όπως λέγει σχολιάζοντας ο Ιερός Χρυσόστομος: «Δεικνύς ότι (δείχνοντας ότι) οὐκ οἰκείᾳ δυνάμει, ἀλλά τῇ ἄνωθεν βοηθούμενος χάριτι ὁμολογεῖ ὁ ὁμολογῶν». Δεν ομολογεί από δικές του δυνάμεις, αλλά από την άνωθεν χάρη, από το Πνεύμα το Άγιον. Περί δε τοῦ ἀρνουμένου οὐκ εἶπεν ἐν ἐμοὶ (Για εκείνον ο οποίος αρνείται δεν είπε «ἐν ἐμοὶ») ἀλλά ἐμέ. Ἒρημος γάρ γενόμενος τῆς τοῦ Θεοῦ δωρεᾶς, οὓτως ἀρνεῖται». Έρημος από την δωρεά του Θεού, έρημος από το Πνεύμα το Άγιον, φθάνει να με αρνηθεί. Μη μου πείτε, τότε εκείνος που αρνείται, τι φταίει αν στερείται του Αγίου Πνεύματος; Ω! Το κλειδί όλων αυτών των πραγμάτων και πλήθος άλλων, είναι η προαίρεσις. Αν η προαίρεσις, αγαπητοί μου, είναι στραβή, αυτό το βλέπει ο Θεός. Και δεν σου δίνει τη Χάρη. Δεν σου στέλνει το Πνεύμα το Άγιον. Δεν φταίει ο Θεός, για να μη σου δώσει τη χάρη Του, το Πνεύμα το Άγιον. Αλλά η δική σου η κακή προαίρεσις· η οποία αποκλίνει από τον κακό τρόπο της ζωής σου. Συνήθως, όχι απολύτως, αλλά συνήθως. Γιατί, πόρνες κάποτε ομολογούν τον Θεόν. Αλλά συνήθως, η προαίρεσις είναι το κλειδί όλης μας της ανθρωπίνης συμπεριφοράς. Όλο το κακό εκπηγάζει όχι από τον διάβολο, από μας. Και από τον διάβολο, αλλά, γιατί τάχα, δεν υπάρχει ο διάβολος και για τους ευσεβείς; Από την προαίρεσή μας, την κακή προαίρεσή μας, από εκεί πηγάζει.

Αλλά ύστερα από αυτά τα λίγα που είπαμε σχετικά με το ποιες είναι οι προϋποθέσεις να φθάσουμε να ομολογήσουμε τον Χριστό, ας δούμε τώρα αυτές τις τρεις μορφές που προηγουμένως σας ανήγγειλα.

Η πρώτη μορφή ομολογίας της ορθοδόξου πίστεως είναι η ομολογία του Χριστού ορθοδόξως. Δηλαδή η αντιμετώπισις των αιρέσεων. Τι είναι η αίρεσις; Η απόκλισις από την ορθήν πίστιν, η στραβή ερμηνεία του θεανθρωπίνου προσώπου του Χριστού. Όπως επί παραδείγματι, μπορούσε να λέγει ο Αρειανισμός ότι δεν είναι Θεός, αλλά μόνον άνθρωπος. Ή να λέει κάποια άλλη αίρεσις: «Δεν είναι άνθρωπος, αλλά είναι Θεός μόνον», κ.ο.κ. ·ότι «η Παναγία δεν είναι Θεότοκος· είναι Χριστοτόκος»· κ.λπ. κ.λπ. κλπ. Όσες ποτέ ενεφανίσθησαν αιρέσεις. Δηλαδή στον κοινόν χώρον της πίστεως, εμφανίζονται άνθρωποι, οι οποίοι έχουν διαφορετική ερμηνεία και αντίληψη για την πίστη. Όλες οι αίρεσεις γεννήθηκαν μέσα εις τον χώρον της Εκκλησίας· όχι απέξω, μέσα εις τον χώρον της Εκκλησίας.

Συνεπώς τι είναι εδώ η ομολογία του Χριστού; Είναι η ορθόδοξος ομολογία σε εκείνους που έχουν διαφορετική αντίληψη για τον Χριστόν. Και εκείνοι που αντιμετωπίζουν την αίρεσιν λέγονται ομολογηταί. Και μάλιστα αν τύχουν και μαρτυρίου, όπως είναι ο άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής, όπως είναι ο άγιος Θεόδωρος ο Γραπτός, που του έκοψαν τη γλώσσα, όπως είναι όποιος είναι, και λοιποί τόσοι πολλοί, αυτοί ανεδείχθησαν κατά καιρούς εναντίον των αιρέσεων και των αιρετικών.

Ομολογία ακόμη λέγεται όταν ο πιστός σταθεί μπροστά στην ειδωλολατρία· η  οποία στρέφεται ως διώκτης κατά της Εκκλησίας. Ο Μέγας Βασίλειος έναντι του ειδωλολατρούντος Ιουλιανού του Παραβάτου του αυτοκράτορος, στάθηκε εδραίος. Κι όταν είπε ό,τι είπε, «Ἀκούετω ταῦτα καί βασιλεύς», είπε εις τον Μόδεστον τον έπαρχον: «Αυτά που σου είπα, να τα ακούσει και ο βασιλιάς!», «Ἀκούετω ταῦτα καί βασιλεύς». Ομολογητής! Έναντι της ειδωλολατρίας. Έτσι, ο κάθε πιστός, ομολογεί τον Χριστόν. Είτε έναντι των αιρέσεων είναι, είτε έναντι της ειδωλολατρίας, ομολογεί τον Χριστόν, ως τον μοναδικό σωτήρα Θεάνθρωπον Ιησούν.

Όταν χλευάζεται ακόμη ο Χριστός από Χριστιανούς  -αλίμονο, και από μη Χριστιανούς- σταθεί και υπερασπιστεί το πρόσωπο το ανθρώπινον του Χριστού. Όταν ακόμη, Χριστιανοί μας αρνούνται το Ευαγγέλιο, είτε επιλεκτικώς είτε καθ΄ολοκληρίαν, συνήθως επιλεκτικώς, «δεν συμφωνώ μ’ αυτό που λέει το Ευαγγέλιο», «δεν συμφωνώ με εκείνο που λέει το Ευαγγέλιο», ο ομολογητής θα υπερασπιστεί το Ευαγγέλιο. Παντού. Μέσα στην καθημερινότητα, μέσα στην εργασία, στο σπίτι, στο δημόσιο βίο. Όταν ο Χριστός, υποτιμάται και πρέπει να μιλήσουμε γι’ Αυτόν ή να διορθώσουμε αν δεν υπάρχει κακή προαίρεσις ή να επιτιμήσουμε εάν υπάρχει κακή προαίρεσις, κακοπιστία, θα επιτιμήσομε, θα επιπλήξομε. Όλα αυτά σημαίνουν ομολογώ τον Χριστόν. Δεν ντρέπομαι. Δεν υποστέλλω την αλήθειαν. Δεν συρρικνούμαι.

Δεν είμαι…τέκνον υποστολής, που λέει στην Προς Εβραίους ο Απόστολος Παύλος. Σιωπώ, και η σιωπή μου είναι προδοσία. Η σιωπή μου… γιατί σιωπώ; Κινείται από ανθρωπαρέσκεια. Για να μην πουν για μένα ότι…να, ότι…να. Προτιμώ να αρέσω εις τους ανθρώπους, παρά εις τον Θεόν. Αλήθεια, αδελφέ μου, αν σου ‘βριζαν τον Πατέρα, τη γυναίκα ή τον άνδρα ή το παιδί σου, θα σιωπούσες; Αν έλεγαν το παιδί σου ότι είναι νόθο, θα σιωπούσες; Αν έλεγαν ότι ο Χριστός δεν είναι ο υιός του Θεού, αλλά κτίσμα, ίδια είναι βλασφημία, μόνο εξαιρετικά μεγεθυμένη, επειδή δεν αναφέρεται στο παιδί σου αλλά αναφέρεται εις τον Υιόν του Θεού; Θα σιωπούσες; Και τότε η σιωπή σου δεν είναι προδοσία;

Ακόμη, αγαπητοί, ομολογία Χριστού ασκώ όχι μόνον με τον λόγον, αλλά και με το βίωμα, με το ευαγγελικόν ήθος, με τον ορθόν κατά Θεόν βίον. Δηλαδή, με την ορθοπραξίαν. Όχι με την ορθοδοξίαν μόνον, αλλά και με την ορθοπραξίαν, με την ορθή βιωτήν. Ο Κύριος μας είπε: «Οὕτω λαμψάτω τὸ φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὅπως ἴδωσιν ὑμῶν τὰ καλὰ ἔργα καὶ δοξάσωσι τὸν Πατέρα ὑμῶν τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς». Τι είπε; «Να ιδούν οι άνθρωποι τα καλά σας έργα, τον καλό σας τρόπο, τον σωστό σας ευαγγελικό βίο για να δοξαστεί ο Θεός». Αυτό είναι. Έτσι ομολογούμε τον Χριστόν, ζώντες την ευαγγελικήν αλήθειαν. Αν δεν ζω ευαγγελικά, δεν ομολογώ Χριστόν. Γιατί δείχνω στην πράξη την απιστία μου. Αν υποτεθεί ότι λέγω ότι είμαι ορθόδοξος Χριστιανός και η ζωή μου είναι βρώμικη, τότε είμαι ένας υποκριτής. Αν δεν ζω την εγκράτεια, αν μετέρχομαι τα σαρκικά αμαρτήματα, αυτά που οι άνθρωποι, οι χριστιανοί μας σήμερα κατά κόρον ζουν, τα σαρκικά αμαρτήματα, δεν μπορώ να λέγομαι ότι ομολογώ Χριστόν. Αν δεν είμαι ελεήμων και είμαι φιλάργυρος, δεν μπορώ να πω ότι ομολογώ τον Χριστόν. Η πρώτη εικόνα που θα δώσω εις τους απέξω, όχι βεβαίως προβάλλοντας τον εαυτόν μου, αλλά εν απλότητι ζώντας, η πρώτη εικόνα την οποία θα δώσω εις τους απέξω, θα είναι ο τρόπος με τον οποίο ζω. Λέγεται ότι οι άνθρωποι πιστεύουν περισσότερο στα μάτια τους, παρά στα αυτιά τους. Όχι τι λες, αλλά πώς ζεις. Φυσικά ο Χριστός είπε: «Μεγάλος είναι εκείνος ο οποίος θα διδάξει και θα ζήσει το Ευαγγέλιον». Δηλαδή «θα με ομολογήσει και με τη διδαχή του, αλλά και με τη ζωή του».

Σήμερα, δεν ξέρω, αλήθεια, δεν ξέρω, κατά πόσο χωλαίνει η Ορθοδοξία μας, τουλάχιστον στην πατρίδα μας. Αλλά εκεί που πάσχομε κυριολεκτικά και αρνούμεθα τον Χριστό, είναι αγαπητοί μου, η απουσία της ορθοπραξίας. Αν βρεθούμε σε μία πόλη, δούμε τους ανθρώπους πώς κινούνται, κέντρα νυκτερινής διασκεδάσεως, ποικίλα στοιχεία μεσ’ την πόλη αυτή που υπάρχουν, θα λέγαμε ότι δεν ξέρομε αν θα μπορούσαμε να πούμε ότι η πόλις αυτή είναι χριστιανική ή ειδωλολατρική. Σε τι θα διέφερε παρακαλώ η πόλις η χριστιανική, η Αθήνα, η Θεσσαλονίκη, η Πάτρα, δεν ξέρω ποια, η πόλις, εάν ζει κατά τρόπον, όπως ζει, από του να ήτο χριστιανική πόλις; Το ίδιο είναι. Το ίδιο ζούμε. Γι΄αυτό σας είπα, αμφιβάλλω αν και κατά πόσο στην πατρίδα μας αυτή τη στιγμή, έξω από μεμονωμένες περιπτώσεις, αν ζούμε με ορθοπραξία. Γι’αυτό διαμαρτύρεται ο Θεός και λέγει: «Δι᾿ ὑμῶν βλασφημεῖται τὸ ὄνομά μου ἐν τοῖς ἔθνεσι». «Εξαιτίας σας βλασφημείται το όνομά μου εις τους εθνικούς». Κι ακόμη θα πει ο Θεός δια του Ησαΐου: «Ὁ λαὸς οὗτος τοῖς χείλεσί με τιμᾷ». Μόνο με τα χείλη του με τιμάει. Γεμίζομε την Εκκλησία τα χείλη του με τιμά. Γεμίζομε την Εκκλησία το Πάσχα…όχι, το Πάσχα φεύγομε, πάμε να φάμε τη μαγειρίτσα μας, την Μεγάλη Παρασκευή, ε, την ώρα που κάνομε την περιφορά του Επιταφίου, σαχλαμαρίζοντες κατά τη διάρκεια της λιτανείας του ιερού κουβουκλίου. Τι φοβερό πράγμα! Αν κάποιος από μακριά έβλεπε, θα έλεγε «Κοίταξε οι Χριστιανοί…». Έστω, έστω, έστω επιφανειακά, έστω εξωτερικά, αυτό προδίδει ότι είμεθα ορθόδοξοι Χριστιανοί, με ορθοδοξία και ορθοπραξία;

Σας είπα προηγουμένως αυτά σε μικρογραφία. Αλλά οι Χριστιανοί έναντι των εθνών που δεν εγνώριζαν Χριστόν, πώς στάθηκαν; Το ίδιο. Θα περιοριστώ σε τούτο να σας πω μόνον. Όταν η λεγομένη Χριστιανική Ευρώπη ξεκίνησε την αποικιοκρατία της στις άλλες χώρες της Ασίας και της Αφρικής, μόνο εικόνα Χριστού δεν έδωσε. Είχε πει ο Γκάντι κάποτε· Είχαν δεχθεί οι Ινδοί των Άγγλων την κατοχήν και είχε πει: «Καλός είναι ο Χριστιανισμός, αλλά πολύ κακοί είναι οι Χριστιανοί». Βλέπετε λοιπόν; Βλέπετε λοιπόν τι εικόνα δίδομε εις τους άλλους για την ορθότητα του Ευαγγελίου, για το Ευαγγέλιον και δια την ορθότητα του βίου του ευαγγελικού; Πάντως είτε με ορθά λόγια, είτε με ευαγγελικόν ήθος, ο άνθρωπος γίνεται ομολογητής Χριστού.

Είναι όμως και η τρίτη μορφή ομολογίας του Χριστού. Είναι η ιεραποστολή. Κίνητρον της ιεραποστολής είναι η αγάπη στον Χριστό και στον άνθρωπο, για να σωθεί. Ο Χριστός να δοξαστεί. Ο άνθρωπος, ο συνάνθρωπος να σωθεί. Εκεί ομολογούμε τον Χριστόν και είναι κατεξοχήν ομολογία αγάπης. Όταν ο Κύριος είπε εις τον Απόστολο Πέτρο μετά την Ανάστασή Του, εκεί παρά την λίμνην της Τιβεριάδος, «Σίμων Ἰωνᾶ, φιλεῖς με πλεῖον τούτων;». Τρεις φορές το είπε: «Σίμων, παιδί του Ιωνά, με αγαπάς περισσότερο από τους άλλους;». Και ενώ ο Πέτρος είπε «Ναί, Κύριε, φιλῶ σε», «Σε αγαπώ», και μάλιστα όταν ο Κύριος το επανέλαβε και δια τρίτην φοράν, ο Πέτρος ελυπήθη. «Αμφιβάλλει ο Κύριος εάν τον αγαπώ;». Και στις τρεις περιπτώσεις ο Κύριος απήντησε κάπως διαφορετικά, αλλά το ίδιο νόημα. «Ποίμαινε τα πρόβατά μου». «Μ’ αγαπάς;». «Ποίμαινε τα πρόβατά μου». Τι σημαίνει αυτό; «Εάν μ’ αγαπάς, οφείλεις να ασκείς ποιμαντική και ιεραποστολή. Δεν μπορείς να με αγαπάς, εάν δεν ασκείς ποιμαντική εις τους άλλους, δεν ασκείς την ιεραποστολή». Ποιμαντική λέγεται -…το ίδιο πράγμα ουσιαστικά είναι- αλλά με μία διάκριση, ότι η ποιμαντική ασκείται εις τους έσω, εις τους πιστούς, ενώ η ιεραποστολή εις τους έξω, εις εκείνους που ακόμη δεν εγνώρισαν τον Χριστόν. Έτσι βλέπομε εδώ ο Κύριος να συνδέει την αγάπη με την ιεραποστολή. Και η ιεραποστολή απαιτεί πολλές θυσίες. Ακόμη και αυτής της ζωής την θυσίαν.

Κι αν όμως κανείς δεν μπορεί, έχει τον πόθο, δεν μπορεί να βγει πιο έξω, να βγει στο μέτωπο, να κηρύξει Χριστόν ως ιεραπόστολος… -αυτή την στιγμή έχομε τρία κλιμάκια εμείς οι ορθόδοξοι Έλληνες… Το ένα είναι στην Αφρική, το άλλο είναι στη Νότια Κορέα και το άλλο είναι στις Ινδίες. Κι όπου αλλού μπορεί μικρά κλιμάκια να υπάρχουν. Αυτή τη στιγμή. Είναι πολύ δύσκολο πράγμα. Δεν είναι εύκολο πράγμα να ζήσεις στις συνθήκες της Αφρικής. Κάτω από φοβερές όντως προϋποθέσεις. Δεν μπορείς. Ποθείς; Κάνε κάτι άλλο. Δώσε τα αναγκαία δια την ιεραποστολήν. Στάσου εις τα μετόπισθεν. Δεν πολεμούν όλοι στα σύνορα ενός κράτους. Είναι και τα μετόπισθεν. Είναι η τροφοδοσία. Είναι ο εφοδιασμός. Είναι όλα εκείνα που θα βοηθήσουν τους πολεμούντας εις την πρώτην γραμμήν. Δεν μπορείς λοιπόν να γίνεις ιεραπόστολος; Βοήθησε όμως τους ιεραποστόλους. Δώσε χρήματα. Δώσε σκεύη, πράγματα. Κάνε προσευχή. Κάνε προσευχή δια τους ιεραποστόλους. Κάνε προσευχή δια τους μέλλοντας να κατηχηθούν ή τους κατηχουμένους, για να φθάσουν εις το άγιον Βάπτισμα.

Αγαπητοί, όλες αυτές οι μορφές είναι ομολογία Χριστού. Κι όπως είπαμε, η ομολογία του Χριστού ξεκινά από την πολλήν αγάπη του Χριστού. Και την αγάπη του πλησίον. Ίσως… πολλά είναι τα σπουδαία και τα καλά και τα αναγκαία έργα, αλλά κορυφαίον όμως είναι η ομολογία του Χριστού. Λέγει ο Ιερός Χρυσόστομος: «Πάντα δεύτερα τίθεσθε τῆς ὁμολογίας τῆς εἰς Χριστόν». Όλα μπαίνουν δεύτερα, κατοπινά, μπροστά στην ομολογία του Χριστού. Θέλετε απόδειξη; Και ο ληστής επί του σταυρού, δεν είχε περιθώρια καλών έργων. Αλλά ομολόγησε τον Χριστόν και σώθηκε. Και η ομολογία, όπως είπαμε, έχει μέσα της το μαρτυρικό στοιχείο. Δεν μπορείς να ομολογείς Χριστόν και να μη ζεις το μαρτύριον. Είτε σαν αναστεναγμός για το κακό που γίνεται, για τους ανθρώπους που απωθούν και δεν θέλουν να δεχθούν Χριστόν. Είναι το μαρτύριο των καταστεναζόντων, που λέγει ο προφήτης Ιεζεκιήλ, για ό,τι άσχημο έβλεπαν μέσα εις την πόλιν της Ιερουσαλήμ. Είναι, σε ένα κόσμο διεφθαρμένο που ζεις αδερφέ μου και αναστενάζεις που δεν δέχεται τον Χριστό, είναι σαν τον δίκαιο Λωτ. Λέγει ο Απόστολος Πέτρος: «Καταπονούμενον (Κοιτάξτε το ρήμα: «Καταπονούμενον». Κατεπονείτο. Εστενοχωρείτο, υπέφερε) ὑπὸ τῆς τῶν ἀθέσμων ἐν ἀσελγείᾳ ἀναστροφῆς». Όταν ζούσε  μέσα σε εκείνη τη βρωμερή, ανήθικη πόλη των Σοδόμων,  ο Λωτ ήτο καταπονούμενος.

Είτε ακόμη σαν λοιδορία του κόσμου. Όπως εκείνον τον τυφλόν που τον πέταξαν έξω. « Α, αυτός, αυτός ο χαζός, αυτός ο θρησκόληπτος». Τον θρησκευόμενον τον λένε θρησκόληπτον. Κοροϊδεύουν. «Αυτός που είναι περιθωριοποιημένος, στο περιθώριο βρίσκεται». Αυτόν ο οποίος δίδει ακόμα τον εαυτό του, την ψυχαγωγία του, δαπανάται. Αυτός που δίνει ακόμα και το αίμα Του. Είτε έτσι, είτε αλλιώς, όλα αυτά συνιστούν το μαρτυρικό στοιχείο. Ομολογητής και μάρτυρας πάνε πλάι πλάι. Το ένα δεν μπορεί να σταθεί χωρίς το άλλο. Όλοι οι μάρτυρες είχαν την ομολογία. Αλλιώτικα δεν θα ήσαν μάρτυρες. Και ο Κύριος μας είπε ότι όταν Τον ομολογήσουμε μπροστά στους ανθρώπους, με την όποια στάση τους, τότε κι Εκείνος θα μας ομολογήσει ως δικούς Του εν ημέρα κρίσεως, ενώπιον του Πατρός Του, ενώπιον των αγίων αγγέλων και των αγίων.

Αγαπητοί, είναι θέμα αγάπης η ομολογία. Ας αναπτύξουμε την αγάπη και τότε θα έλθει και η ομολογία.

605η ομιλία στην κατηγορία « Ὁμιλίαι Κυριακῶν ».

► Όλες οι ομιλίες της Κατηγορίας : " Ὁμιλίαι Κυριακῶν " εδώ ⬇️
https://arnion.gr/index.php/diafora-uemata/omiliai-kyriakvn
↕️
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/blog-post_25.html?m=1

🔸Λίστα ομιλιών της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».🔻
https://drive.google.com/file/d/1EiDp29JkRk7OQUNh2N_NVeJL2TTZ-FsY/view?usp=drivesdk

🎥 Βιντεοσκοπημένες ομιλίες της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».🔻
https://youtube.com/playlist?list=PLxBsMI6pr40ru7w20Jp2hDAJjA7k7mq_z

🔸📜 Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».🔻
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%94%B9%E1%BD%89%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%AF%CE%B1%CE%B9%20%CE%9A%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BA%E1%BF%B6%CE%BD.?m=1

🔸Απομαγνητοφώνηση ομιλίας δια χειρός του αξιοτίμου κ. Αθανασίου Κ.

🔸Μεταφορά της απομαγνητοφωνημένης ομιλίας σε ηλεκτρονικό κείμενο και επιμέλεια: Ελένη Λιναρδάκη, φιλόλογος.

💠Πλήρης απομαγνητοφωνημένες σειρές ομιλιών (Βιβλία).
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%92%A0%CE%A0%CE%BB%CE%AE%CF%81%CE%B7%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%B3%CE%BD%CE%B7%CF%84%CE%BF%CF%86%CF%89%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CF%82%20%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%AD%CF%82%20%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CF%8E%CE%BD%20%28%CE%92%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%B1%29.?m=1

🔸Επεξηγηματικό βίντεο Ασπάλαθου.
https://youtu.be/8tNfAHRkTCk

__⬇️Playlist "Ασπάλαθου".⬇️__
https://aspalathos21.blogspot.com/2021/07/blog-post_83.html?m=0

Όλες οι ομιλίες ~4.487~ του μακαριστού πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/4487.html?m=0

📃Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του πατρός Αθανασίου. ⬇️
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=0

📜 Αποσπάσματα ομιλιών πατρός Αθανασίου ⬇️
https://athanasioslogos.blogspot.com/?m=0

__⬇️ Facebook ⬇️__
https://www.facebook.com/groups/1637818926362004/?ref=share

Κατάλογος ομιλιών πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://drive.google.com/file/d/1JmrxaObMVyTA4_pS5yuMaQdoBf8-LwBP/view?usp=drivesdk

†. Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.

Εάν φοβόμαστε να ομολογήσουμε τον Χριστό, στη βασιλεία του Θεού δεν θα μπούμε.

 

†.Ό,τι και να συμβαίνει όπως και να ΄χει το πράγμα όταν κανείς έχει αφεντικό το Θεό τότε δεν τον ενδιαφέρει. Εδώ εφάνηκε θαυμάσια στο Δανιήλ στη μετέπειτα ιστορία. Και είπον οι τακτικοί ουχ ευρήσομεν κατά Δανιήλ πρόφασιν .Δεν υπάρχει κάτι που να σκοντάφτει ο Δανιήλ, δεν μπορούμε να βρούμε μια αιτία, ει μη εν νομίμοις Θεού αυτού. Θα φροντίσουμε να βρούμε κάτι που να αναφέρεται στη δική του θρησκεία.

Και τι έκαναν; Ακούστε τι έκαναν: Πηγαίνουν και λέγουν εις τον βασιλέα. Βασιλεύ σου συνιστούμε το εξής όπως ος αν αιτήση αίτημα παρά παντός Θεού και ανθρώπου, δηλαδή αν κάποιος άνθρωπος έρχεται να ζητήσει κάτι είτε από Θεό είτε από άνθρωπο να μην το ζητήσει παρά μόνο από ΄σένα για τριάντα ημέρες. Αυτό μοιάζει ίσως κάτι πολύ περίεργο για την εποχή μας όπως  το ακούει κανείς , αλλά όπως σας είπα και μια περασμένη φορά, σε μια εποχή που εθεοποιήτο  ο βασιλεύς , ο βασιλεύς ήτο μονοκράτωρ με όλη τη σημασία της λέξεως μέχρι θεοποιήσεως. Το να υπάρχει αυτή η θέσις για τριάντα ημέρες να ζητάει ο οποιοσδήποτε κάτι που ήθελε ούτε από Θεό ούτε από άνθρωπο αλλά από το βασιλέα, αυτό ενίσχυε τη θέση του βασιλέα ως βασιλεύς μέσα στη χώρα. Δηλαδή ήταν κάτι πολύ πετυχημένο από πλευράς τακτικής και επειδή αυτό ήρεσε εις τον βασιλέα δεν υποπτεύθηκε όμως τι αυτοί μηχανεύονται, τι μηχανορραφίες δημιουργούν γι αυτό και απεδέχθη την πρότασή τους κάτι που έμοιαζε ότι στερεώνει το βασιλέα εις τον θρόνο του και για να κατοχυρώσουν αυτοί την άποψή τους ώστε εκεί να βρούν ένα πάτημα εναντίον του Δανιήλ. Είπαν αν συμφωνείς αυτό να γίνει δόγμα δηλαδή να γίνει νόμος. Οπότε ως νόμος του κράτους δεσμεύεται κατά κάποιο τρόπο και ο ίδιος ο βασιλεύς…Γι αυτό το λόγο τον έβαλαν και έκανε νόμο και υπέγραψε ο βασιλεύς τον νόμον. Όταν έγινε ο νόμος τότε παρακολουθούν το Δανιήλ αν θα κάνει προσευχή ώστε αν θα κάνει προσευχή να πάνε να τον καταγγείλουν. Σημειώστε δε εκείνος που θα ζητούσε κάτι ή από το Θεό της κάθε θρησκείας ή από άλλο άνθρωπο θα ερρίπτετο εις τον λάκκο των λεόντων. Αυτό ήτο η ποινή, όπως κάθε νόμος προβλέπει και την ποινή …Ο Δανιήλ όμως δεν ξιπάζεται να πει τώρα δεν θα κάνω την προσευχή μου επειδή βγήκε ένας τέτοιος νόμος. Αύριο παιδιά δεν ξέρουμε τι νόμοι θα βγούνε! Αύριο μεθαύριο ποιος ξέρει τι νόμοι θα βγούνε; Νόμοι οι οποίοι μπορούν να μας απαγορεύουν να πάμε και στη εκκλησία..τι θα κάνουμε; Θα αρχίσουμε να υπολογίζουμε τους νόμους του κράτους όταν άπτονται εγγίζουν την πίστη μας; Μην ξεχνάτε ότι οι μάρτυρες ήσαν οι πιο σπουδαίοι και μάλιστα αν ήταν στρατιώτες οι πιο γενναίοι στρατιώτες που πολεμούσαν υπέρ των βασιλέων. Όταν όμως οι απαγορεύσεις ήγγιζαν την πίστη τους τότε έλεγαν: Πρώτα είναι ο ουράνιος βασιλεύς και μετά ο επίγειος! Τ Ε Λ Ε Ι Ω Σ Ε ! ! ! Προσέξτε αυτό το σημείο!

…Γι αυτό σας είπα να ετοιμάζεσθε πάντοτε. Δεν ξέρουμε την αυριανή μέρα τι θα γίνει. Θεωρώ μόνο τούτο ότι  ο αντίχριστος αυτό θα κάνει, αυτό θα κάνει..θα πω κάτι άλλο θα κλείσει ολότελα τις εκκλησίες. Θα γίνει διωγμός τρομερός εκ μέρους του αντιχρίστου αυτά τα γνωρίζουμε βέβαια και οι πατέρες μας ειδοποιούν γι αυτό. Οπότε ας ετοιμαζόμεθα πάντοτε!Τι έκανε όμως ο Δανιήλ όταν εβγήκε ο νόμος αυτός;Τη δουλειά του! Ακούστε τη δουλειά του! Στο κάτω κάτω της γραφής η θρησκεία είναι ιδιωτική υπόθεσις .Ήταν πολύ εντάξει απέναντι στο βασιλέα σαν υπάλληλος .Τι θα έκανε και τι θα επίστευε ήταν δικός του λογαριασμός. Γι αυτό το λόγο δε διστάζει να κάνει την προσευχή του και μάλιστα εις το υπερώον του σπιτιού του σε ένα ανώγειο σε ένα δωμάτιο που ήταν ειδικό για προσευχή με τα παράθυρα ανοιχτά. Όχι προκαλώντας αλλά διότι   είχε τη συνήθεια να κάνει την προσευχή του με τα παράθυρα ανοιχτά! Σας το λέω άλλη μια φορά  Όχι δια να προκαλέσει αλλά διότι απλώς δεν θέλει ούτε καν από τις συνήθειες του να βγει. Θα μπορούσε να πει κανένας να ΄κλεινε τα παράθυρά του και να κάνει την προσευχή του μέσα και να μην τον δει κανένας να τραβήξει τις κουρτίνες και ποιος θα τον έβλεπε; Ανέβηκαν σε κάποιες ταράτσες οι εχθροί του και βάλανε τα κιάλια.. .  πώς κινείται πώς περπατάει.. τι κάνει, γονατίζει,προσεύχεται; Έτοιμοι να καταγγείλουν! 

Όπως και εσείς παιδάκια μου στο σχολείο, τι κάνουν οι άλλες οι συμμαθήτριές σας και οι συμμαθητές σας, βάζουν τα κιάλια.. πώς περπατάει..  πως γελάει.. πώς ντύνεται.. πώς φτιάχνει τα μαλλιά της η κοπέλα η ευσεβής.. τι λέει.. τι τρώει.. τι φτιάχνει..  για να κοροϊδέψουν!

Μη ξιπάζεστε αν κοροϊδεύουν, μη φοβόσαστε αν κοροϊδεύουν, να το ξέρετε αυτό  το πράγμα
εάν φοβόμαστε, στη βασιλεία του Θεού δεν θα μπούμε !Τοις δε δειλοίς λέει το βιβλίο της Αποκαλύψεως ,το μέρος αυτών, οι δειλοί αυτοί οι οποίοι φοβούνται ακριβώς αυτό να ομολογήσουν τη θέση τους και τη στάση τους ως πιστοί που είναι! τοις δε δειλοίς το μέρος αυτών εν τη λίμνη τη καιομένη πυρί και θείω ο εστίν ο θάνατος ο δεύτερος… !

Απόσπασμα από την 8η ομιλία στο βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης « Προφήτης Δανιήλ ».

Όλες οι ομιλίες της Κατηγορίας :
" Δανιήλ " εδώ ⬇️
http://arnion.gr/index.php/p-thanasios-mytilina-os/milies-p-thanasiou/palaia-diauhkh/danihl
↕️
https://youtube.com/playlist?list=PLxBsMI6pr40pcClTWRZJMLMSAhJ_tes7n

Πηγές :
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία δια χειρός του αξιοτίμου κ. Αθανασίου Κ.

Μεταφορά της απομαγνητοφωνημένης ομιλίας σε ηλεκτρονικό κείμενο και επιμέλεια: Ελένη Λιναρδάκη, φιλόλογος.

🔸Επεξηγηματικό βίντεο Ασπάλαθου.
https://youtu.be/8tNfAHRkTCk

__⬇️Playlist "Ασπάλαθου".⬇️__
https://aspalathos21.blogspot.com/2021/07/blog-post_83.html?m=0

📃Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του πατρός Αθανασίου. ⬇️
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=1

📜 Αποσπάσματα ομιλιών πατρός Αθανασίου ⬇️
https://athanasioslogos.blogspot.com/?m=0

__⬇️ Facebook ⬇️__
https://www.facebook.com/groups/1637818926362004/?ref=share

Κατάλογος ομιλιών πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://drive.google.com/file/d/1JmrxaObMVyTA4_pS5yuMaQdoBf8-LwBP/view?usp=drivesdk

†.Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.