Ἡ μέθη τοῦ Θεοῦ καί ἡ μέθη τοῦ κόσμου.

†. Σήμερα η Εκκλησία μας, αγαπητοί μου, γιορτάζει και τιμά την φανέρωσή της μέσα εις την Ιστορίαν. Η Εκκλησία ήτο πρώτα ουρανία πραγματικότης. Και σήμερα γίνεται υπόθεσις της γης. Πρώτα περιορίζετο μεταξύ του Αγίου Τριαδικού Θεού και των αγίων αγγέλων. Αλλά τώρα συμπεριλαμβάνονται και οι άνθρωποι. Είναι η δευτέρα της απόπειρα, στο πρόσωπο το θεανθρώπινον του Ιησού Χριστού, γιατί η πρώτη της απόπειρα απέτυχε με την πτώσιν των Πρωτοπλάστων. Διότι θα μετεφέρετο η Εκκλησία επί γης ως κοινωνία του Αγίου Τριαδικού Θεού με τους ανθρώπους. Η πτώσις, όμως, των Πρωτοπλάστων εματαίωσε την κοινωνίαν αυτήν, δηλαδή την Εκκλησία.

   Η αγάπη , όμως, του Θεού ξανάστησε την Εκκλησία επί της γης. Γι’αυτό πόσο πρέπει να ευχαριστούμε και να δοξάζουμε και να ευλογούμε τον Άγιον Τριαδικόν Θεόν για την σοφία Του, την δύναμή Του και την αγάπη Του…

   Όμως και πάλι η παρουσία της δεν έγινε δεκτή από όλους τους ανθρώπους επάνω εις την γην. Τα μεγαλεία του Αγίου Πνεύματος, που φανερώνει -το Πνεύμα το Άγιον εννοώ- την Εκκλησία στη γη, άλλοι το θαυμάζουν το μεγαλείο και άλλοι το χλευάζουν. Γράφει ο ιερός ευαγγελιστής Λουκάς: «Ἐξίσταντο δὲ πάντες καὶ ἐθαύμαζον· καὶ πῶς ἡμεῖς ἀκούομεν λαλούντων αὐτῶν ταῖς ἡμετέραις γλώσσαις τὰ μεγαλεῖα τοῦ Θεοῦ;  Ἐξίσταντο δὲ πάντες καὶ διηπόρουν, ἄλλος πρὸς ἄλλον λέγοντες· τί ἂν θέλοι τοῦτο εἶναι; (:Το πλήθος που είχαν συγκεντρωθεί εις την αγίαν πόλιν για την ημέρα της Πεντηκοστής  -εβραϊκή γιορτή, δια να προσκυνήσουν από τα πέρατα της Οικουμένης, που μας τα απαριθμεί ο Ευαγγελιστής Λουκάς- «ἐξίσταντο», απορούσαν και έλεγαν δια τα μεγαλεία του Θεού: ‘’Τι σημαίνουν όλα αυτά;’’. ‘’Τί ἂν θέλοι τοῦτο εἶναι;’’). Ἓτεροι δὲ χλευάζοντες ἔλεγον ὅτι γλεύκους μεμεστωμένοι εἰσίν». «Κάποιοι άλλοι, όμως, εχλεύαζαν, ειρωνεύοντο -η χλεύη είναι μία ειρωνεία που ακολουθείται με χειρονομίες, με καμώματα του προσώπου και με επιφωνήματα λίγο ή πολύ αισχρά – και έλεγαν -για τους μαθητάς- ότι είναι μεθυσμένοι για τα φαινόμενα αυτά της Πεντηκοστής».

   Βλέπομε εδώ δυο διαφορετικές στάσεις και δύο διαφορετικές ερμηνείες από δυο κατηγορίες ανθρώπων· που οι μεν απορούν, εξίστανται, θαυμάζουν, οι δε χλευάζουν. Και το καταπληκτικόν είναι ότι αυτοί που εχλεύαζαν, έδωσαν τον πιο σωστό και τον πιο ακριβή χαρακτηρισμό στους ήδη πνευματοφόρους αποστόλους, ότι ήσαν μεθυσμένοι. Αυτό ήταν αληθινό. Σας είπα, τον πιο ακριβή χαρακτηρισμό. Ότι ήσαν μεθυσμένοι. Μόνο που αυτός ο χαρακτηρισμός, ακριβής, το ξαναλέγω, ειπώθηκε με περιφρόνηση προς τους αποστόλους και με χλευασμόν. Θα απαντήσει νηφάλια ο Απόστολος Πέτρος, δηλαδή η κατάστασις εκείνη που δείχνει ότι δεν είναι κανείς μεθυσμένος: «Οὐ γὰρ ὡς ὑμεῖς ὑπολαμβάνετε, οὗτοι μεθύουσιν (:Δεν είναι όπως εσείς νομίζετε αυτοί, δηλαδή οι απόστολοι οι άλλοι, ότι μεθάνε)· ἔστι γὰρ ὥρα τρίτη τῆς ἡμέρας (:γιατί είναι εννέα το πρωί)».

  Γιατί το αιτιολογεί αυτό; Δεν πίνουν άνθρωποι κρασί και τις πρωινές ώρες; Πόσες φορές έχομε δει μεθυσμένους πρωί πρωί; Τότε γιατί έχει ως αιτιολογία ότι δεν είναι δυνατόν να μεθύσουν, γιατί είναι εννέα το πρωί. Κάτι που ίσως δεν το γνωρίζουμε· είναι ότι υπήρχε μία ραβινική παράδοσις, ότι στις μεγάλες γιορτές έπρεπε ο λαός να προσέλθει στον ναόν, χωρίς να φάγει και να πιει τίποτα. Αρχικά ήταν έως το μεσημέρι. Κατόπιν έγινε έως τις 10 το πρωί. Συνεπώς, αφού ήτο μεγάλη η ημέρα της Πεντηκοστής, δεν θα ήταν δυνατόν να έχουν φάει τίποτε, άρα και δεν ήπιαν τίποτε. Γι’αυτό λέγει: «διότι είναι ‘’τρίτη πρωινή’’, εννέα –δηλαδή- το πρωί». Είδατε εδώ μια λεπτομέρεια. Είναι η λεγομένη νηστεία προ της θυσίας που θα προσέφεραν εις τον ναόν. Για μας, όταν δεν τρώμε το πρωί, προκειμένου να κοινωνήσουμε, αλλά και να πάρομε το αντίδωρον, θα λέγαμε ότι είναι μία «ευχαριστιακή νηστεία». Γι’αυτό δεν πρέπει να τρώμε το πρωί, όταν πηγαίνομε στην Εκκλησία. Θα υπήρχαν και άλλοι λόγοι, αλλά τώρα μένω στο σημείον μόνον αυτό, για να σας δείξω ότι το αιτιολόγησε αυτό ο Απόστολος Πέτρος, ότι δεν ήσαν μεθυσμένοι, αφού ήσαν νηστικοί, διότι το επέβαλε η ημέρα. Έτσι, εντελώς αβίαστα, αφήνεται να φανεί ότι υπάρχει μια μέθη από κρασί και μια μέθη χωρίς κρασί.

   Η πρώτη η μέθη είναι δαιμονική. Η άλλη είναι η μέθη του Αγίου Πνεύματος. Αλλά ποια είναι αυτή η δαιμονική μέθη; Πρώτα να δούμε τι είναι «μέθη». Λέγει ο άγιος Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης ότι «μέθη» σημαίνει αμετρία. Όταν, δηλαδή, δεν χρησιμοποιήσεις το μέτρον, όχι μόνο στο κρασί, αλλά και σε ό,τι άλλο, θα το δούμε λίγο πιο κάτω. Κι αν μεν αυτό είναι επί πνευματικών πραγμάτων, θεμάτων, τότε είναι και ζητητέον και επιθυμητόν. Αν, όμως, είναι αυτή η αμετρία επί υλικών πραγμάτων, τότε έχομε ένα φαινόμενον δαιμονισμού.

   Ο διάβολος τι είχε πει εις τον Κύριον; «Εἰπὲ ἵνα οἱ λίθοι οὗτοι ἄρτοι γένωνται». «Πες οι πέτρες αυτές να γίνουν ψωμιά». Δεν είπε: «η πέτρα αυτή να γίνει ψωμί για να χορτάσεις την πείνα σου». Αλλά τι εδώ ο διάβολος κάνει; Διότι με ένα ψωμί θα εκαλύπτετο η ανάγκη της πείνης του Κυρίου. Τι κάνει εδώ; Δείχνει το δαιμονικό του πρόσωπο. Την αμετρίαν. Προσέξατέ το, θα το επαναλάβω. Δείχνει ο διάβολος το δαιμονικό του πρόσωπον· δηλαδή την αμετρία. Το να πει να γίνουν οι πέτρες, όχι η πέτρα, ψωμιά, πολλά ψωμιά, πολλά ψωμιά! Αυτό είναι μία μέθη. Γι’αυτό ακριβώς, αυτή η αμετρία, που λέγει ο άγιος Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης, ή η μέθη αποκτήσεως υλικών αγαθών, πολλά αγαθά, πολλά αγαθά, είναι μία μέθη, το βλέπετε, είναι μέθη δαιμονική και κατά έναν εκκλησιαστικό συγγραφέα, θεωρείται και λέγεται «ἀλόγιστος». Δεν υπάρχει η λογική. Έτσι, η αλόγιστος μέθη -αλόγιστος- διακρίνεται στα εξής επιμέρους σημεία. Ας τα προσέξουμε:

   Πρώτα πρώτα γενικά επί της ύλης. Λέγει ο άγιος Μακάριος ο Αιγύπτιος για τη μέθη της ύλης, δηλαδή είναι ο υλιστής που μεθά με την παρουσία της ύλης ή των υλικών πολλών πολλών πραγμάτων. Ζητά, με άλλα λόγια, την άμετρη κατοχή της ύλης και την άμετρη απόλαυση της ύλης. Μια μέθη που εκφράζει ένα πνεύμα ειδωλολατρίας.

   Ακόμα, όπως λέγει ο άγιος Μακάριος ο Αιγύπτιος πάλι, ότι είναι η μέθη της αγνοίας. Μεθά κανείς από την άγνοια; Ναι! Γιατί η άγνοια  παντού γεννά την αμετρία. Προσέξτε αυτό το σημείο. Η άγνοια είναι η μάνα του φανατισμού, της μωρίας και της αναρχίας. Δείτε, ρίξτε μια ματιά στην εποχή μας και θα δείτε τα φαινόμενα αυτά. Είναι η μέθη της αγνοίας, όπως λέγει ο άγιος Μακάριος ο Αιγύπτιος.

  Ακόμα, όπως γράφει ο Μέγας Βασίλειος ότι «Μέθη δεινή (:μέθη –λέει- φοβερή!) φιλοδοξία καί φιλαρχία». Η φιλοδοξία, η αγάπη προς την δόξα. Και η φιλαρχία, η αγάπη του να είσαι αρχηγός, να κυβερνάς. Δεινή μέθη. Ρίξτε μια ματιά γύρω από το θέμα αυτό πάντα και σήμερα. Όταν ο άνθρωπος όντως μεθύσει από την φιλοδοξία και την φιλαρχία, τότε μπορεί να φθάσει μέχρι και αυτήν την αυτοκαταστροφή του. Αυτοκαταστρέφεται ο άνθρωπος. Φθάνει ακόμη και εις το πολλαπλούν έγκλημα. Σ’ αυτήν την φιλοδοξία και την φιλαρχία οφείλονται όλες οι συμφορές των λαών. Εμφανίζεται η φιλαρχία σαν μια μέθη μανιακή. Ακόμη, θα έπρεπε να ζητήσει κανείς εδώ και όλην εκείνη την χορεία των διωκτών, που εδίωξαν την Εκκλησία του Χριστού, γιατί ακριβώς ήθελαν να μην αντικατασταθούν από την κυριαρχία του Θεού στις ανθρώπινες καρδιές.

   Θα σας φανεί παράξενο, αν σας πω ότι και ο πολιτισμός είναι μία μέθη. Αλλά γιατί παράξενο; Είναι κάτι που το βλέπει κανείς πολύ καθαρά. Βέβαια εννοούμε τον αλόγιστον πολιτισμόν. Προσέξτε με, όχι τον πολιτισμόν καθ’ εαυτόν. Αλλά έναν αλόγιστον πολιτισμόν. Είναι εκείνος με τον οποίον -ο αλόγιστος-  οι λαοί μεθούν και λέγουν στη μέθη τους: «Καλή είναι η γη· δεν μας ενδιαφέρει ο ουρανός. Εδώ είναι ο Παράδεισος. Θα την κάνομε την γη Παράδεισο με τον πολιτισμόν. Δεν έχομε ανάγκη από τον Θεό. Αισθανόμεθα την επάρκειά μας με τον πολιτισμό». Πόσοι δεν είναι εκείνοι που είπαν και λέγουν: «Εγώ στηρίζομαι στην ιατρικήν επιστήμην  για την θεραπεία μου. Δεν έχω ανάγκη από τον Θεόν». Ή: «Δεν έχω ανάγκη από την ασφάλεια του Θεού, έχω τα μέσα ασφαλείας που μου παρέχει ο πολιτισμός». Και ούτω καθεξής.

  Αλλά αυτή η μέθη του πολιτισμού… – τα παρατρέχω, γιατί δεν μένει χρόνος να τα αναλύσει αυτά κανείς ακόμη περισσότερο- αυτήν την μέθη του πολιτισμού την διαδέχεται, εδώ θέλω να το προσέξετε, η μέθη της αποστασίας. Η μέθη της αποστασίας. Δηλαδή σύνολον του πολιτισμού και της αποστασίας, όπως λέγει ο ευαγγελιστής Ιωάννης στην Αποκάλυψή του, είναι η Βαβυλών, η πόλις η μεγάλη, «η πόρνη η μεγάλη»· που έχει πορνεύσει τον κόσμον. «Πορνεία» και «πόρνη» θα πει εδώ με έννοια πνευματική, όχι τα σαρκικά αμαρτήματα. Βεβαίως δεν αποκλείονται αυτά. Αλλά εννοείται η αποστασία. Στην Αγία Γραφή, στην Παλαιά Διαθήκη συγκεκριμένα, μοιχεία και πορνεία θεωρούνται επί πνευματικού επιπέδου, όταν ο λαός αφήνει τον αληθινόν Θεόν, τον αληθή Νυμφίον -ως νύμφη η Εκκλησία του Ισραήλ- και στρέφεται προς αλλότριες θεότητες και έτσι παροξύνει τον Κύριον. Έτσι, εν εννοία πνευματική η πορνεία και η μοιχεία.

  Γράφει, λοιπόν, ο ευαγγελιστής Ιωάννης στην Αποκάλυψή του δι’ αυτήν την πόρνη την μεγάλη: «Μεθ’ ἧς (:μετά της οποίας) ἐπόρνευσαν – δηλαδή απεστάτησαν-  οἱ κατοικοῦντες τὴν γῆν, ἐκ τοῦ οἴνου τῆς πορνείας αὐτῆς». «Με το κρασί της αποστασίας της μέθυσαν οι λαοί». Διότι κάποιοι, σε ένα κεντρικό μέρος, νοητή Βαβυλών, από εκεί ξεκινάει το σύνθημα της αποστασίας και της αθεΐας και οι άνθρωποι, οι λαοί, βλέπετε, ο ένας λαός μετά τον άλλον προσεταιρίζονται αυτό το ποτήρι με το άκρατο κρασί, το ανόθευτο, της αποστασίας, με το οποίο δυστυχώς μεθούν οι άνθρωποι. Και η μέθη αυτή της αποστασίας φθάνει ακόμα και εις αυτήν την εχθρική διάθεση κατά του Θεού. Με φρίκη ο ευαγγελιστής Ιωάννης βλέπει στο όραμά του στην «Ἀποκάλυψη» γράφοντας: «Καὶ εἶδον καὶ ἰδού, τὴν γυναῖκα μεθύουσαν (:αυτή η πόρνη η μεγάλη να μεθάει, να μεθάει) ἐκ τοῦ αἵματος τῶν ἁγίων καὶ ἐκ τοῦ αἵματος τῶν μαρτύρων Ἰησοῦ (: να μεθάει με το αίμα εκείνων που ακολουθούν τον Χριστόν -των αγίων- και με το αίμα των μαρτύρων)». Πίνει, πίνει το αίμα των αγίων. Είναι η μέθη, το είπα και προηγουμένως αυτό, για εκείνους που έχουν την φιλοδοξία και την φιλαρχία, είναι η μέθη των διωκτών, φοβερή μέθη, εναντίον των αγίων του Θεού.

  Ακόμη μέθη, αγαπητοί μου, είναι και η εκκοσμίκευσις των Χριστιανών. Κάτι που… πείτε στο παιδί σας να αλλάξει τρόπο ζωής. -«Παιδί μου, μη χορεύεις τους μοντέρνους χορούς». – «Όχι, αδύνατον». Το παιδί είναι μεθυσμένο από τους χορούς τους μοντέρνους. –«Παιδί μου, μη βλέπεις τηλεόραση». -«Όχι». Το παιδί είναι μεθυσμένο από τις εικόνες της τηλεοράσεως. Είναι αυτή η εκκοσμίκευσις· που είναι η χειρότερη μέθη δυστυχώς που καταλαμβάνει και τους πιστούς, που έγιναν πια υιοί του αιώνος τούτου. Δηλαδή έγιναν «σεκουλαρισταί». Του αιώνος τούτου, παιδιά, ‘’seculus’’ θα πει «αιών», Λατινικά. Ο Κύριος διαζωγραφίζει αυτήν την ψυχολογία αυτού του εκκοσμικευμένου Χριστιανού, που λέγει σε μια Του διδασκαλία, παραβολή συγκεκριμένα: «Πίνειν καὶ μεθύσκεσθαι· χρονίζει ὁ Κύριός μου». «Πίνει και τρώει και μεθά! Χρονίζει ο Κύριος…». Δηλαδή μία ακηδία και όχι εγρήγορση στην πνευματική ζωή. Μέσα εις την μέθη της ευημερίας. «Ο Κύριος ή δεν έρχεται ή αργεί να έλθει».

  Είναι ακόμα και η μέθη με το κοινό κρασί. Την άφησα τελευταία. Δεν είναι κακό το κρασί, λέει ένας Πατήρ νηπτικός, αλλά η μέθη. Όπως, λέγει, δεν είναι κακή η γυναίκα, αλλά η πορνεία. Και ούτω καθεξής. Και το Πνεύμα το Άγιον παραγγέλλει: «Μὴ μεθύσκεσθε οἴνῳ, ἐν ᾧ ἐστὶν ἀσωτία». «Μη μεθάτε με κρασί, εις το οποίο κρασί υπάρχει η ασωτία». «Ὡς ἐν ἡμέρᾳ εὐσχημόνως περιπατήσωμεν, μὴ κώμοις καὶ μέθαις» «Να περπατήσομε σαν παιδιά του Θεού, ευσχήμονα, όμορφα, σωστά, με ευπρέπεια, με σεμνότητα να πολιτευθούμε την ζωή μας. Όχι με φαγοπότια αμαρτωλά και με μεθύσια υπερβολικά». «Κῶμος» είναι το φαγοπότι το αμαρτωλό· που γίνεται αμαρτωλά αμαρτωλά. Ας μην πω τίποτα περισσότερο…

  Υπάρχουν, όπως βλέπετε, αγαπητοί μου, λογής λογής μέθες, όπως είναι η μέθη των σαρκικών αμαρτημάτων, είναι η μέθη του πλούτου, είναι η μέθη της εξουσίας, είναι η μέθη της ταχύτητος. Να τρέξω με τ’ αυτοκίνητο. Και σκοτώνονται οι άνθρωποι. Είναι η μέθη, η μέθη, η μέθη…- αναρίθμητες περιπτώσεις μέθης που καταλαμβάνουν τους ανθρώπους. Όλες αυτές οι μέθες είναι δαιμονικές· που ξεστρατίζουν τον άνθρωπο και του θολώνουν το μάτι του νου να μην βλέπει τον Κύριον της δόξης και τα μεγαλεία των έργων Του.

  Είναι, όμως, και η μέθη του Αγίου Πνεύματος, αγαπητοί μου. Αυτή με την οποία κατελήφθησαν οι μαθηταί, αλλά και οι 120 πιστοί που ήσαν εις το υπερώον. Αυτοί, όπως και όλοι οι πιστοί μέσα εις τους αιώνες, μεθούν, όπως λέγει ο άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων,  «ἀπὸ τῆς νοητῆς ἀμπέλου πολλάκις ἔτι καρποφορησάσης ἐν προφήταις καὶ ἐν Καινῇ Διαθήκῃ βλαστησάσης». Αυτή η νοητή άμπελος – ο Χριστός είπε: «Ἐγώ εἰμι ἡ ἄμπελος», «Εγώ είμαι το αμπέλι, το αληθινό». Αυτό το αμπέλι βγάζει κρασί. Και όπως λέγει ένας εκκλησιαστικός συγγραφεύς, «ὁ Υἱὸς ἀληθινὴ ἄμπελος». «Ο Υιός είναι η αληθινή άμπελος». «Τοῦτο δὲ δῆλον ἔσται τοῖς συνιοῦσιν ἀξίως (:σε εκείνους που καταλαβαίνουν άξια, είναι φανερόν) χάριτος προφητικῆς τὸ “οἶνος εὐφραίνει καρδίαν ἀνθρώπου” (:το κρασί ευχαριστεί την καρδίαν του ανθρώπου) καὶ ἐνθουσιᾷ ποιῶν καὶ μεθύειν μέθην οὐκ ἀλόγιστον, ἀλλὰ θείαν (:και κάνει να ενθουσιάζεται κανείς και να μεθά μια μέθη όχι αλόγιστη, αλλά μια μέθη θεία)».

   Ποιος είναι, λοιπόν, αυτό το «κρασί» που λέγει εκεί ο Δαβίδ, ότι «το ποτήρι σου, το κρασί Σου με ευφραίνει»; «Οἶνος εὐφραίνει καρδίαν ἀνθρώπου». Η μυστική ερμηνεία του χωρίου είναι ότι ο Χριστός είναι το κρασί αυτό που ευφραίνει την καρδίαν του ανθρώπου. Είναι, όντως, προφητικό. Αλλά ο Χριστός, και τούτο γιατί είναι «ὁ νέος οὗτος οἶνος (:το καινούριο κρασί) ἀπὸ νοητῆς ἀμπέλου», ξαναλέγει ο άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων. Ή, αν θέλετε, και ο άλλος εκείνος ο στίχος: «Καὶ τὸ ποτήριόν σου μεθύσκον με ὡσεὶ κράτιστον». «Το ποτήρι σου που είναι άριστον, αυτό με μεθά». Ποιο ποτήρι; Το έχομε σήμερα πια εμείς στην Καινή Διαθήκη. Είναι το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. Είναι Αυτός ο Χριστός. «Ὁ οἶνος ὁ νέος» της παραβολής που είπε ο ίδιος ο Κύριος, το καινούριο κρασί το βάζουν σε καινούριους ασκούς. Δηλαδή ο Χριστός μπαίνει σε καινούριους ανθρώπους. Και ο Χριστός μεθά εκείνους που Τον αγαπούν. Μέθη, λοιπόν, Χριστού σημαίνει, λέει ένας πατήρ της Εκκλησίας μας, έρως Χριστού. Σημαίνει… -πάλι ο Άγιος Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης- «ὑπερπλήρη τῶν ἀγαθῶν ἀμετρία». «Αμετρία σε υπερβολικόν βαθμόν, όλων των αγαθών». Εδώ αυτή η μέθη, η άμετρος μέθη, σας είπα και στην αρχή, είναι εκείνη η οποία επιζητείται. Αυτή η μέθη, λέγει ο άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων, είναι «νεκρωτικὴ ἁμαρτίας (:νεκρώνει την αμαρτία), καρδίας ζωοποιητική (:ζωοποιεί την καρδίαν), μέθη ἐναντίον τῆς σωματικῆς (:είναι η μέθη η οποία στρέφεται εναντίον εκείνης της μέθης που γίνεται με το κρασί το κοινό· που λέγει ότι εκείνη η μέθη, κι εκείνα που ξέρεις, όταν είσαι μεθυσμένος, τα έχεις ξεχάσει)». Αλλά αυτή η μέθη, κι εκείνα που δεν ξέρεις, σου τα αποκαλύπτει. Η μέθη του Χριστού.

  Η τήρησις των εντολών, όπως ξέρετε, είναι βασική προϋπόθεσις της πνευματικής ζωής. Αλλά δεν είναι επαρκής. Αυτό το σημείο, σας παρακαλώ, προσέξατέ το. Σημαίνει ότι πρέπει να οδηγήσει η τήρησις των εντολών, στην πνευματική μέθη· που είναι η υπέρβαση των εντολών και των αρετών. Αν δεν μεθύσεις, τότε άδικα κοπιάζεις. Θα μείνεις τελματωμένος, κρύος και παγωμένος. Έτσι, η πίστις πρέπει να γίνει μέθη. Η ελπίδα πρέπει να γίνει μέθη. Η αγάπη πρέπει να γίνει μέθη. Και όπως λέγει ο Κάλλιστος Ξανθόπουλος: «Ὅλοι ὅλως τῇ θείᾳ μέθῃ τῆς πρὸς Θεὸν πίστεως καὶ ἐλπίδος καὶ ἀγάπης καταβαπτισθέντες (:βυθισθέντες) καὶ γοῦν ἄλλοι ἀλλοιωθέντες τὴν κρείττω καὶ μακαρίαν τῆς δεξιᾶς τοῦ Ὑψίστου ἀλλοίωσιν». Τότε μπορούμε να μιλάμε για μια σωστή, ζωηρή, πνευματική ζωή. Είπα «ζωηρή». Όταν γράφει ο Απόστολος Παύλος: «τῷ πνεύματι ζέοντες», «να είσαστε θερμοί, ζεματιστοί στο Πνεύμα», αυτό θέλει να πει. Ότι πρέπει να έχομε μίαν μέθην. Είναι εκείνο που γράφει ο Κύριος, στην επιστολή Του στον άγγελο της Εφέσου: «Ἀλλὰ ἔχω κατὰ σοῦ (:έχω κάτι να σου πω)  ὅτι τὴν ἀγάπην σου τὴν πρώτην ἀφῆκας» – κι αυτή «η αγάπη η πρώτη» είναι η μέθη, η αγάπη εκείνη που έρχεται στο επίπεδον της μέθης. Η μέθη της αγάπης κάνει τους πιστούς να ακολουθούν, όπως λέγει ο ευαγγελιστής Ιωάννης στην «Αποκάλυψη», «τὸ Ἀρνίον ὅπου ἂν ὑπάγῃ». «Πηγαίνουν μαζί Του, όπου Εκείνο πηγαίνει».

   Αγαπητοί μου, ο σοφός Σειράχ γράφει ότι «ἡ ἐνυπόστατος Σοφία – το γράφει στο στο πρώτοτου κεφάλαιο-  μεθύσκει τοὺς πιστοὺς της ἀπὸ τῶν καρπῶν της». «Μεθάει τους πιστούς της από των καρπών της». «Μεθάει τους πιστούς από τους δικούς της καρπούς». Και ποιοι είναι αυτοί οι καρποί; Οι καρποί του Αγίου Πνεύματος. Και το βιβλίον «Ἆσμα Ἀσμάτων» που δεν είναι παρά μία έκφρασις μέθης του Νυμφίου Χριστού προς την νύμφην Εκκλησία και αντίστροφα, γράφει: «Ἔπινον τὸν οἶνόν μου –λέει στο πέμπτο κεφάλαιο- · φάγετε, πλησίοι, καὶ πίετε καὶ μεθύσθητε, ἀδελφοί».  «Πίνω το κρασί μου –ομιλεί ο Θεός Λόγος, ο μετέπειτα, ο μετέπειτα Ενανθρωπήσας- Φάτε, κοντινοί μου. Πιείτε και μεθύσετε, αδελφοί μου». Ομιλεί Εκείνος, ο Ιησούς Χριστός. Και ιστορικά πια θα πει ο Χριστός: «Λάβετε, φάγετε, πίετε ἐξ αὐτοῦ πάντες». «Μεθύσατε». Και όσοι φάγουν και πιουν τον Χριστόν, μεθούν την μέθη του Αγίου Πνεύματος. Την νηφάλιον μέθην· που ανοίγει τα μάτια του νου και του χαρίζει την γνώσιν των θείων μυστηρίων.

   Αγαπητοί, οι εχθροί του Θεού εχλεύασαν τους μαθητάς ότι «γλεύκους μεμεστωμένοι εἰσίν». Αλλά είπαν μιαν αλήθεια. Μόνον που αυτοί δεν κατενόησαν αυτήν την αλήθεια, γιατί είχαν χλευαστική διάθεση. Όποιος πιει από την νοητή άμπελο, τον Χριστό, το κρασί το δικό Του, τότε μεθά από το Πνεύμα το Άγιον. Μεθά, μεθά και βλέπει τον κόσμο αλλιώτικα. Μεθά και βλέπει τον κόσμον της Βασιλείας του Θεού που ανατέλλει.

🔸441η🔸ομιλία στην κατηγορία : " Ὁμιλίαι Κυριακῶν ".

► Όλες οι ομιλίες της Κατηγορίας :
" Ὁμιλίαι Κυριακῶν " .
https://arnion.gr/index.php/diafora-uemata/omiliai-kyriakvn
↕️
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/blog-post_25.html?m=1

🔸Λίστα ομιλιών της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».
https://drive.google.com/file/d/1EiDp29JkRk7OQUNh2N_NVeJL2TTZ-FsY/view?usp=drivesdk

🎥 Βιντεοσκοπημένες ομιλίες της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».
https://youtube.com/playlist?list=PLxBsMI6pr40ru7w20Jp2hDAJjA7k7mq_z

📜 Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%94%B9%E1%BD%89%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%AF%CE%B1%CE%B9%20%CE%9A%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BA%E1%BF%B6%CE%BD.?m=1

🔸Απομαγνητοφώνηση ομιλίας δια χειρός του αξιοτίμου κ. Αθανασίου Κ.

🔸Ψηφιοποίηση και επιμέλεια κειμένου : Ελένη Λιναρδάκη, φιλόλογος.
https://tasthyras.wordpress.com/tag/%ce%b5%ce%bb%ce%ad%ce%bd%ce%b7-%ce%bb%ce%b9%ce%bd%ce%b1%cf%81%ce%b4%ce%ac%ce%ba%ce%b7/

💠Πλήρης απομαγνητοφωνημένες σειρές ομιλιών (Βιβλία).
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%92%A0%CE%A0%CE%BB%CE%AE%CF%81%CE%B7%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%B3%CE%BD%CE%B7%CF%84%CE%BF%CF%86%CF%89%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CF%82%20%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%AD%CF%82%20%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CF%8E%CE%BD%20%28%CE%92%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%B1%29.?m=1

🔸Επεξηγηματικό βίντεο Ασπάλαθου.
https://youtu.be/8tNfAHRkTCk

__⬇️Playlist "Ασπάλαθου".⬇️__
https://aspalathos21.blogspot.com/2021/07/blog-post_83.html?m=0

🔸Όλες οι ομιλίες ~4.487~ του μακαριστού πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/4487.html?m=0

📃Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του πατρός Αθανασίου.
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=0

📜 Αποσπάσματα ομιλιών πατρός Αθανασίου.
https://athanasioslogos.blogspot.com/?m=0

__⬇️ Facebook ⬇️__
https://www.facebook.com/groups/1637818926362004/?ref=share

🔸Κατάλογος ομιλιών πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://drive.google.com/file/d/1JmrxaObMVyTA4_pS5yuMaQdoBf8-LwBP/view?usp=drivesdk

†. Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.

Глобализация — это отказ от Пятидесятницы.

†. Святой Дух, дорогие мои, уже был когда-то отозван от земли. Об этом ясно сказал Отец: «Не имать Дух мой пребывати в человецех сих во век, зане суть плоть» (Быт. 6, 3).

Люди сбились с правильного пути, хотя Бог сказал, что не должны смешиваться две ветви Адама. Одна была от Каина, а другая от Сифа. Но они смешались, движимые материалистическими мотивами. Увидели сыновья, потомки Сифа, что дочери потомков Каина были очень красивы, и взяли их в жены. И они развратились, поэтому настал момент, когда Бог принял решение о потопе. А еще Он отъял Дух Свой от тех, кто творил беззаконие.

Плотской человек не может иметь Духа Божия. Святой Дух, как правило, не сходит на плотского человека. Из Нового Завета мы знаем, что человек является храмом Святого Духа — не только душой, но и телом. Если же это тело будет втянуто в беззаконие и аморальность разного рода, то есть храм Божий будет осквернен и предан на поругание, как возможно, чтобы после этого в нем оставался Святой Дух?

В наказание за грехи жизнь людей, современников Ноя, сократилась до 120 лет. А затем пришел Всемирный потоп. Спаслась только семья Ноя, и человечество снова начало расселяться по земле. Но корень человечества оставался злым. Лукавы были намерения, мысли. Поэтому в Священном Писании говорится, что «помышление сердца человеческого — зло от юности его» (Быт. 8, 21).

Когда люди решили расселиться по земле, они договорились между собой создать некий материальный памятник, чтобы помнить исходную точку отсчета — то место, откуда они ушли, откуда они начали свой путь. И начали строить Вавилонскую башню. Знаете, оставить памятник, то есть вещественный знак для напоминания, — это неплохо, но для них это было выражением гордости. Посмотрите, на что мы способны, кто мы такие. Конечно, Бог не благословил это предприятие.

И тогда Бог сказал: «Сойдем же и смешаем там язык их, так чтобы один не понимал речи другого. И рассеял их Господь оттуда по всей земле; и они перестали строить город и башню» (Быт. 11, 7-8).

Они не достроили ни башню, ни город. Вавилон означает смешение, и он был назван так, потому что произошло смешение языков, один говорил одно, а другой понимал другое.

Дорогие мои, через 50 дней после Воскресения Христова, Дух Святой опять сошел, как известно, на людей. Поэтому в тропаре праздника наша Церковь передает нам очень важное послание, которое характеризует и событие Пятидесятницы, и сегодняшнее состояние мира.

Егда снизшед языки слия 

— Когда Бог сошел на землю и смешал языки

разделяше языки Вышний — тогда Он разделил людей на народы, на группы.

Обратите внимание: о разделении людей на народы говорится и во Второзаконии. То есть Он установил для каждого народа пределы, границы. Запомните, это нам пригодится в дальнейшем. Вы увидите почему.

Егда же огненныя языки раздаяше — Когда же Он раздавал огненные языки (уже в Пятидесятницу)

В соединение вся призва 

— то тем самым Он призвал всех к соединению (если сначала было рассеяние, то теперь с Пятидесятницей наступает соединение, единство)

И согласно славим Всесвятаго Духа 

— И мы все согласно прославляем Всесвятого Духа.

Итак, мы видим, что Пятидесятница была призвана исцелить от гордыни людей, пытавшихся воздвигнуть Вавилонскую башню. И, конечно же, то, что отныне объединяет всех людей, — это не культура, не здания, не памятники, а Святой Дух.

Всякий, принимающий Господа нашего, Богочеловека Христа, принимает и Святого Духа. И, напротив, всякий отвергающий Иисуса Христа, не можешь иметь и Святого Духа.

Это в равной степени применимо и к духовной жизни. То, что мы называем «духовной жизнью», есть жизнь Святого Духа. Не на основании человеческого духа — у каждого человека свой дух, — а на основании Святого Духа практикуется эта так называемая духовная жизнь.

Без Святого Духа мы не можем спастись. Если люди страдают, то это потому, что у них нет Святого Духа, потому что они не принимают Его.

Главное, чего нам не хватает сегодня, особенно в наше время, — это Святого Духа.

А что может нам дать Святой Дух? Ответ может показаться вам удивительным.

I. Прежде всего, с помощью Святого Духа мы приобретаем ум Христов. Св. апостол Павел говорит в Первом послании к Коринфянам: «Мы же ум Христов имамы» (1 Кор. 2, 16). А мы, — говорит он, — имеем ум Христов. Почему? Веруя во Христа, человека становится причастником Святого Духа, Который наделяет его способностью мыслить так, как мыслил Христос. То есть иметь христоподобное мышление, которое противоположно мирскому и обращено к вечности и воле Божией. Вот что значит иметь ум Христов.

II. Во-вторых, это Дух Истины, как говорит нам евангелист Иоанн в четырнадцатой главе (Ин. 14, 16-17). Будучи Богом, Святой Дух, конечно же, всегда наставляет на всякую истину, Его свидетельство не имеет ничего общего с заблуждением или неправдой. Это сказано в противоположность духу лжи и обольщения, который есть диавол. Евангелист Иоанн пишет: «Не всякому духу верьте, но только Духу Святому, который есть Дух Истины» (см. 1 Ин. 4, 1).

Это значит, что в мире господствует дух заблуждения, о котором мы должны знать, чтобы отличать его от Духа Святого. Каков плод этого духа заблуждения? Обратите внимание: это спиритизм, медиумы. Магия. Ересь. «Естественные религии», которые мы, православные христиане, бездумно бежим изучать[1]. Эти чужие естественные религии пришли с Востока. Один говорит: давайте изучим буддизм, другой предлагает освоить иное. Горе нам, горе! Мирской образ жизни и мышления являются духом заблуждения.

А сейчас я расскажу вам нечто неслыханное. В одной газете было написано, что в некоторых начальных школах в первом классе в качестве эксперимента вводится урок магии (вы не ослышались!). В газете были написаны и подробности этого предприятия. Как есть азбука, по которой мы в первом классе учим буквы — А, Б, В, точно так же есть и пособие, специальная книга, которая используется для приобщения детей к магии. Вы слышали это?

Есть такая пословица: «Свято место пусто не бывает». Так вот нужно понять: в тот момент, когда мы изгоняем Христа из нашей жизни, вполне естественно, что его место занимают темные силы, потому что покровителем магии является диавол. Пожалуйста, запомните это. Прошу вас, если вы однажды увидите, что дело приобретает серьезные масштабы (если, конечно, оно не провалится в самом начале), вы — родители, бабушки и дедушки — протестуйте, чтобы спасти наших детей.

Святой Дух — это Помазание Истины. Евангелист Иоанн пишет в своем Первом послании: «И вы еже помазание приясте от него, в вас пребывает, и не требуете, да кто учит вы» — вы не нуждаетесь в том, чтобы кто-то учил вас, поскольку вы научены Самим Богом, ибо «само помазание учит вы о всем» (1 Ин. 2, 27).

Святой Дух учит нас всему. После Крещения совершается особое Таинство — Святое Миропомазание, которое состоит в том, что мы через видимое вещество, через святое миро, получаем дары Святого Духа. Таинство Миропомазания даст нам все те дары Святого Духа, которые желает дать нам Бог. Печать Святого Духа, данная миропомазанием, является задатком будущего Царства.

«И истинно есть, и несть ложно: и якоже научи вас, пребывайте в нем» — И это помазание истинно и неложно, то, чему оно научило вас, в том пребывайте (1 Ин. 2, 27).

Благодаря Святому Духу, дорогие мои, мы имеем ясное различение истинного от ложного. Земного и преходящего от небесного и постоянного. Выгодного от невыгодного. Настоящего от подделки. Мы можем отличить. Это способность к духовному различению. Потому что есть и естественная способность различать, которая заключается в том, чтобы различать своими глазами, где тьма и где свет; где каменная стена и где вода; это естественное различение. Но различение тех элементов, о которых я говорил вам выше, представляет собой духовное различение (дар различения духов).

III. В своей одиннадцатой главе пророк Исаия говорит о Духе страха Божия. Да, Святой Дух дарует нам страх Божий. Следовательно, страх Божий не является чем-то неприемлемым; он является крайне нужным и желательным. Он помогает нам не бояться диавола, но испытывать благоговение к Богу. А отсутствие страха Божия, дерзость? Дерзость, дорогие мои, лишает нас всевозможных благ.

Именно поэтому апостол Павел говорит: «Со страхом и трепетом совершайте свое спасение» (Флп. 2, 12). Отсутствие страха Божия вывело первородных из Рая, а страх Божий ввел разбойника в Рай. Вспомните, как благоразумный разбойник обратился к другому разбойнику: «Ни ли ты боишися Бога?» (Лк. 23, 40). Ибо вначале оба хулили Христа. Потом он опомнился… его охватил страх Божий… он испугался, растрогался… и когда другой продолжал изрыгать богохульства, он призывал его убояться Бога и прекратить.

Если человек не имеет страха Божия, источником которого является Святой Дух, то ему «все дозволено», как говорит Достоевский. Законное и незаконное. Убивать, воровать и насиловать. Поэтому люди говорят о таких: «не имущий страха Божия» (то есть безбожник). И напротив, в древности христиан называли богобоязненными. Это качество было присуще благочестивым, верующим людям.

IV. Четвертое, и в высшей степени важное. Святой Дух является для нас Духом свободы. Св. апостол Павел пишет: «Господь есть Дух; а где Дух Господень, там свобода» (2 Кор. 3, 17). Понимаете ли вы, что это значит? Там, где Святой Дух, там наступает свобода, то есть полное освобождение от всех страстей и похотей, мирских и плотских. Эти слова имеют глубокое, ключевое значение.

Поскольку сегодня многие не имеют Святого Духа, у них нет и правильного понимания свободы. Понятие свободы крайне извращено. Свободу расценивают как безнаказанность, произвол, а это является элементом саморазрушения. Как опять же говорится в Слове Божием, «обещают им свободу, будучи сами рабы тления; ибо, кто кем побежден, тот тому и раб» (2 Пет. 2, 19). Люди, призывающие к свободе, побеждаются греховной скверной, нечистотой. Об этом написано в Новом Завете.

Анархия и безнравственность — это признаки отсутствия Святого Духа, дающего правильное понимание свободы.

V. Еще один, пятый пункт, если хотите. Псалмопевец говорит о Духе Владычнем. Это написано в 50-м псалме: «И Духом Владычним утверди мя» (Пс. 50, 14). Здесь царь и псалмопевец Давид просит даровать ему ум, способный господствовать над страстями. Тот, который управляется Духом Святым. И тогда всеми движениями человека правит разум и он не делается невольником телесных страстей. Давид с глубоким сердечным трепетом взывает: «И Духа Твоего Святаго не отими от мене» (Пс. 50, 13). Из-за моих грехов не отнимай у меня Твоего Святого Духа, потому что тогда я погибну.

VI. И последний пункт на сегодня. Святой Дух приносит нам великое множество даров, но, к сожалению, время беседы всегда ограничено... Он дает нам Дух Сыноположения (Дух усыновления). Св. апостол Павел в Послании к Римлянам говорит: «Приясте Духа Сыноположения, о Немже вопием: Авва Отче» — Мы получили Духа усыновления, и это значит, что мы уже не чужие, а родные Богу, чада Божии, и этим Духом мы называем Бога Отцом (Рим. 8, 14). Авва означает «Отец», здесь два языка — сирийский и греческий. Попробуйте заставить человека назвать Бога «Отцом», если он не ладит с Богом. У вас ничего не получится. Человек, враждебно настроенный к Богу никогда не назовет Его Отцом, хоть стреляй. Чтобы вам стало понятно, как Святой Дух движет верующими, давайте вспомним молитву «Отче наш». Это обращение к Богу как к Отцу есть ничто иное, как плод Святого Духа. Чувство близости и сыновнего родства с Самим Богом порождает ощущение безопасности… Знаете, когда человек не чувствует себя в безопасности? Когда он не может положиться на Бога как на Отца. Поэтому сегодня у нас так много плохих ситуаций. Назвать Бога Отцом со всеми вытекающими отсюда последствиями — это имеет огромное значение для состояния нашей души.

И вот в то самое время, дорогие братья и сестры, когда у нас есть так много даров Святого Духа (их всех и не перечислить) — кто бы мог подумать…

КТО БЫ МОГ ПОДУМАТЬ, ЧТО ХРИСТИАНЕ, ПОЛУЧИВШИЕ МИРОПОМАЗАНИЕ СВЯТОГО ДУХА, РЕШАТ ВЕРНУТЬСЯ, ЧТОБЫ ЗАКОНЧИТЬ ВАВИЛОНСКУЮ БАШНЮ?

Подождите минутку. Разве это возможно? К сожалению, да, дорогие мои. Это восстановление Вавилонской башни и отказ от Пятидесятницы называется словом «глобализация». Повторю еще раз. Глобализация является отказом от Пятидесятницы.

Я не располагаю достаточным временем, чтобы подробно рассказать вам о том, как Бог установил границы народов. Об этом говорится во Второзаконии, об этом упоминает апостол Павел в Афинском Ареопаге и т. д. Границы необходимы так же, как нужны стены для каждого дома, для каждого хозяйства, каждой семьи. Знаете, что однажды было сделано? В России после революции провели эксперимент. Семьи были упразднены, жены или мужья стали считаться пригодными «для общего пользования». Вскоре стало понятно, что это никуда не годится. Государству, где разрушены семьи, не устоять. То же самое происходит и с нациями. И дело не только в том, что у нас происходит истребление и ассимиляция всех национальных культур. Поверьте, это самое малое. Мы стремимся объединить людей посредством глобализации в социальном, коммерческом, политическом и, в первую очередь, — религиозном союзе. Именно это и называется экуменизмом. В эту воронку желают бросить все религии. Люди хотят обойти Самого Бога, который остановил строительство башни и дал нам Пятидесятницу. А мы изгоняем Бога из своей жизни. Бог нам не нужен. Это объединение без Бога целиком и полностью бесовское, демоническое.

Но при этом соединении — внимание! — миру наступит конец. Путь был таков: Вавилонская башня — Пятидесятница — и теперь мы снова возвращаемся назад, к Вавилонской башне. Там-то и наступит завершение человеческой истории. И конец этот будет трагичен. Виновниками апокалиптических событий будет нечестивая «троица»: диавол, лжепророк и антихрист.

Господь однажды спросил, найдет ли Он веру на земле, когда придет снова. Возлюбленные мои, Он найдет веру на земле, но в немногих, в остатке, как говорит апостол Павел. Остаток — это малая часть, Поэтому, дорогие, сегодня, когда мы празднуем Святую Пятидесятницу, осознаем ли мы ее великое значение и то, что дал нам Святой Дух? Без Святого Духа наше существование лишено смысла, как и у людей до потопа.

Не слушайте пропаганду всякого рода глобализации, особенно в области религиозного экуменизма. Закройте уши и храните Православную веру в сердце своем. Мы вошли в последние времена.

Все вокруг свидетельствует об этом. Те, кто имеет Святого Духа, должны освящаться все больше и больше: «Праведный правду да творит еще: и святый да святится еще» (Откр. 22, 11).

И когда исполнятся все обетования, наступит Второе Пришествие Господа Иисуса, Который нас уверяет: «Се, гряду скоро!» (Откр. 3, 11).

Дух и Невеста, то есть Святой Дух и Церковь (потому что Дух пребывает в Церкви и помогает Церкви), в один голос взывают:

- Прииди!

- Да, Я скоро приду.

- Приходи, очень ждем Тебя, Господи.

Всякий, слышащий этот призыв в ходе истории, пусть присоединится к нему: ЕЙ, ГРЯДИ, ГОСПОДИ ИИСУСЕ! Аминь.

[1] Естественная религия — религия, возникшая в древности естественным путём (без участия божественного откровения) и/или связанная с поклонением природе.

🔸838η🔸ομιλία στην κατηγορία : " Ὁμιλίαι Κυριακῶν ".

► Όλες οι ομιλίες της Κατηγορίας :
" Ὁμιλίαι Κυριακῶν " εδώ ⬇️
https://arnion.gr/index.php/diafora-uemata/omiliai-kyriakvn
↕️
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/blog-post_25.html?m=1

🔸Λίστα ομιλιών της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».🔻
https://drive.google.com/file/d/1EiDp29JkRk7OQUNh2N_NVeJL2TTZ-FsY/view?usp=drivesdk

🎥 Βιντεοσκοπημένες ομιλίες της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».🔻
https://youtube.com/playlist?list=PLxBsMI6pr40ru7w20Jp2hDAJjA7k7mq_z

📜 Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».🔻
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%94%B9%E1%BD%89%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%AF%CE%B1%CE%B9%20%CE%9A%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BA%E1%BF%B6%CE%BD.?m=1

🔸Перевод «Трость Скорописца» : https://myrophoros.blogspot.com/search/label/%D0%B0%D1%80%D1%85%D0%B8%D0%BC%D0%B0%D0%BD%D0%B4%D1%80%D0%B8%D1%82%20%D0%90%D1%84%D0%B0%D0%BD%D0%B0%D1%81%D0%B8%D0%B9%20%D0%9C%D0%B8%D1%82%D0%B8%D0%BB%D0%B8%D0%BD%D0%B5%D0%BE%D1%81?m=0

📜🇬🇷👇
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2025/06/blog-post_16.html?m=1

💠Πλήρης απομαγνητοφωνημένες σειρές ομιλιών (Βιβλία).
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%92%A0%CE%A0%CE%BB%CE%AE%CF%81%CE%B7%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%B3%CE%BD%CE%B7%CF%84%CE%BF%CF%86%CF%89%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CF%82%20%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%AD%CF%82%20%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CF%8E%CE%BD%20%28%CE%92%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%B1%29.?m=1

🔸Επεξηγηματικό βίντεο Ασπάλαθου.
https://youtu.be/8tNfAHRkTCk

__⬇️Playlist "Ασπάλαθου".⬇️__
https://aspalathos21.blogspot.com/2021/07/blog-post_83.html?m=0

🔸Όλες οι ομιλίες ~4.487~ του μακαριστού πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/4487.html?m=0

📃Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του πατρός Αθανασίου. ⬇️
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=0

📜 Αποσπάσματα ομιλιών πατρός Αθανασίου ⬇️
https://athanasioslogos.blogspot.com/?m=0

__⬇️ Facebook ⬇️__
https://www.facebook.com/groups/1637818926362004/?ref=share

🔸Κατάλογος ομιλιών πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://drive.google.com/file/d/1JmrxaObMVyTA4_pS5yuMaQdoBf8-LwBP/view?usp=drivesdk

†. Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.

Ἡ Πεντηκοστή, σημεῖον ἑνώσεως καί ἡ Παγκοσμιοποίησις, σημεῖον διαλύσεως.

†. Το Πνεύμα το Άγιον, αγαπητοί μου, ήδη είχε ανακληθεί από την Γην. Το είπε σαφώς ο Πατήρ: «Οὐ μὴ καταμείνῃ τὸ πνεῦμά μου ἐν τοῖς ἀνθρώποις τούτοις εἰς τὸν αἰῶνα διὰ τὸ εἶναι αὐτοὺς σάρκας». Οι άνθρωποι είχαν εξοκείλει. Παρότι ο Θεός είχε πει να μη μιγούν οι δύο κλάδοι του Αδάμ. Ο ένας ήταν του Κάιν και ο άλλος του Σηθ. Εμίγησαν όμως κινούμενοι από κίνητρα υλιστικά. «Είδαν», λέγει, «οι υιοί, οι απόγονοι του Σηθ ότι οι θυγατέρες των απογόνων του Κάιν ήταν πολύ ωραίες· και εμίγησαν». Και εχάλασαν. Και έφθασαν σε ένα σημείο που προκαλείται πλέον η απόφασις του Θεού για να έλθει ο Κατακλυσμός. Γι’αυτό λέγει… προσέξτε αυτήν την θέσιν «Οὐ μὴ καταμείνῃ τὸ πνεῦμά μου ἐν τοῖς ἀνθρώποις τούτοις εἰς τὸν αἰῶνα – δεν λέει «εἰς τοὺς αἰῶνας»–  διὰ τὸ εἶναι αὐτοὺς σάρκας». Έγιναν σαρκικοί. Αίρω, λοιπόν, το Πνεύμα μου το Άγιον. Από δω ας μάθομε ότι ο σαρκικός άνθρωπος δεν μπορεί να έχει το Πνεύμα του Θεού. Δεν… τρόπον τινά, προσγειούται ομαλά το Πνεύμα το Άγιον εις τον σαρκικόν άνθρωπον. Γνωρίζομε πλέον από την Καινή Διαθήκη ότι ο άνθρωπος είναι όχι η ψυχή του μόνον αλλά και το σώμα του και κυριότατα το σώμα του, ναός του Αγίου Πνεύματος. Πώς λοιπόν αυτό το σώμα, το οποίον θα συρθεί εις την ανηθικότητα, την ποικίλη ανηθικότητα, πώς είναι δυνατόν πλέον, αφού καταπροδόθηκε ως ναός του Αγίου Πνεύματος να μένει πλέον μέσα εκεί το Πνεύμα το Άγιον;

Πράγματι, η όλη ζωή των ανθρώπων διετηρήθη για 120 χρόνια ακόμη. Και επήλθε ο Κατακλυσμός. Διεσώθη μόνον η οικογένεια του Νώε. Και άρχισε πάλι η ανθρωπότητα να απλώνεται στη Γη. Αλλά η ρίζα της ανθρωπότητος παρέμενε πονηρή. Η πρόθεσις, η σκέψις. Μάλιστα εκεί κάπου λέγει το ιερό κείμενο της Γενέσεως ότι «ἔγκειται ἡ διάνοια τοῦ ἀνθρώπου ἐπιμελῶς ἐπὶ τὰ πονηρὰ ἐκ νεότητος αὐτοῦ». Κι όταν απεφάσισαν οι άνθρωποι να απλωθούν σε όλη τη Γη, είπαν μεταξύ των να δημιουργήσουν ένα υλικόν μνημείον, για να θυμούνται την αφετηρία του ξεκινήματός των. Από πού έφυγαν, από πού ξεκίνησαν. Και άρχισαν να κτίζουν τον πύργον της Βαβέλ.

Ήταν όμως ένα έργον…γιατί ξέρετε, να αφήσομε ένα μνημείον, ένα υλικό σημείον που να προκαλεί μνήμη, αυτό θα πει μνημείον, δεν είναι κακό. Αλλά ήταν όμως γι’ αυτούς ένα έργον αλαζονείας. Δέστε εμείς τι φτιάξαμε, ποιοι είμαστε. Αυτό βέβαια δεν το ευλόγησε ο Θεός. Και τότε ο Θεός είπε: «Δεῦτε καὶ καταβάντες συγχέωμεν αὐτῶν ἐκεῖ τὴν γλῶσσαν, ἵνα μὴ ἀκούσωσιν ἕκαστος τὴν φωνὴν τοῦ πλησίον. Καὶ διέσπειρεν αὐτοὺς Κύριος ἐκεῖθεν(:από εκεί) ἐπὶ πρόσωπον πάσης τῆς γῆς, καὶ ἐπαύσαντο οἰκοδομοῦντες τὴν πόλιν καὶ τὸν πύργον».Δεν ολοκλήρωσαν τον πύργον, ούτε την πόλιν. Ο πύργος της Βαβέλ. Βαβέλ θα πει σύγχυσις. Και ονομάσθη έτσι επειδή επήλθε σύγχυσις των γλωσσών. Ο ένας έλεγε αυτό και ο άλλος καταλάβαινε διαφορετικά.

Μετά πενήντα ημέρες από την Ανάσταση του Χριστού, αγαπητοί μου, ήλθε και πάλι, ως γνωστόν, το Πνεύμα το Άγιον επί των ανθρώπων. Γι’αυτό η Εκκλησία μας σημειώνει στην Υμνογραφία της κάτι πολύ χαρακτηριστικό. «Ὅτε καταβὰς τὰς γλώσσας συνέχεε(:ο Θεός κατέβηκε και συνέχεε τας γλώσσας), διεμέριζεν ἔθνη ὁ Ὕψιστος(:ξεχώριζε έθνη. Ομάδες, ομάδες ανθρώπων. Προσέξτε: Διεμέριζεν ἔθνη. Το λέει και στο Δευτερονόμιο αυτό. Δηλαδή όρια έθεσε στο κάθε έθνος. Σύνορα. Να το κρατήσετε αυτό. Είναι πολύ χρήσιμο. Θα το δούμε γιατί-· ὅτε τοῦ πυρὸς τὰς γλώσσας διένειμεν -την Πεντηκοστή πια-, εἰς ἑνότητα πάντας ἐκάλεσε (:ενώ υπήρξε σκορπισμός πρώτα τώρα με την Πεντηκοστή γίνεται μία ενότης), καὶ συμφώνως δοξάζομεν τὸ πανάγιον Πνεῦμα».

Βλέπομε λοιπόν ότι η Πεντηκοστή στάθηκε διορθωτική της αλαζονείας των ανθρώπων που απεπειράθησαν να υψώσουν τον πύργον της Βαβέλ. Και φυσικά πλέον, εκείνο που εφεξής ενώνει όλους τους ανθρώπους, δεν είναι ο πολιτισμός, δεν είναι τα κτίρια, δεν είναι τα μνημεία, αλλά το Πνεύμα το Άγιον. Κι εκείνος που δέχεται το Θεανθρώπινον πρόσωπον του Χριστού πάντα, δέχεται και το Πνεύμα το Άγιον. Εάν δεν έχεις το Πνεύμα το Άγιον, δεν είναι δυνατόν να έχεις, συγνώμην, εάν δεν έχεις τον Ιησούν Χριστόν δεν είναι δυνατόν να έχεις το Πνεύμα το Άγιον. Και Αυτό δε επιτελεί ομοίως την πνευματικήν ζωήν. Αυτό που λέμε πνευματική ζωή, αυτό είναι. Η ζωή του Αγίου Πνεύματος. Όχι η ζωή του ανθρωπίνου πνεύματος. Ο καθένας έχει το πνεύμα του. Όχι βάσει του ανθρωπίνου πνεύματος αλλά βάσει του Αγίου Πνεύματος ασκείται η λεγομένη πνευματική ζωή.

Χωρίς το Πνεύμα το Άγιον δεν μπορούμε να σωθούμε. Αν οι άνθρωποι πάσχουν, είναι γιατί δεν έχουν το Πνεύμα το Άγιον. Γιατί δεν το αποδέχονται. Το κορυφαίον που σήμερα μας λείπει, ιδία από την εποχή μας, είναι ακριβώς αυτό. Το Πνεύμα το Άγιον. Αυτό μας λείπει. Με την προϋπόθεση όμως ότι έχουν οι άνθρωποι πιστεύσει, το είπα και προηγουμένως, εις τον Χριστόν. Θα έχεις τον Χριστόν, για να έχεις το Πνεύμα το Άγιον.

Και τι μπορεί να μας δώσει το Πνεύμα το Άγιον; Ίσως αναρωτηθήκατε. Και πρώτιστα με το Πνεύμα το Άγιον αποκτούμε νουν Χριστού. Λέει ο Παύλος στην Α΄προς Κορινθίους: «Ἡμεῖς δὲ νοῦν Χριστοῦ ἔχομεν». «Εμείς», λέει, «έχομε νουν Χριστού». Γιατί; Εάν έχομε τον Χριστόν, έχομε το Πνεύμα το Άγιον, το οποίον μας δίδει τον νουν του Χριστού. Και αυτό σημαίνει ότι σκέπτομαι όπως εσκέπτετο ο Χριστός. Σκεφθείτε, η σκέψις μου δηλαδή να είναι χριστοειδής. Είναι αντικοσμική. Και έχει γνώμονα την αιωνιότητα και το θέλημα του Θεού. Αυτό θα πει ότι έχω νουν Χριστού.

Δεύτερον. Έχομε το Πνεύμα της αληθείας, όπως μας λέγει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, εις το 14^ον κεφάλαιον. Ως Θεός βέβαια το Πνεύμα το Άγιον πάντοτε αληθεύει. Δεν μπορεί να ψεύδεται το Πνεύμα το Άγιον. Τούτο λέγεται σε αντιδιαστολή με το πνεύμα του ψεύδους και της πλάνης, που είναι ο διάβολος. Γράφει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης: «Μη παντί πνεύματι πιστεύετε(:Μην πιστεύετε σε κάθε πνεύμα. Αλλά μόνον στο Πνεύμα το Άγιον, το Οποίον είναι το Πνεύμα της αληθείας)». Αυτό σημαίνει ότι στον κόσμον επικρατεί το πνεύμα της πλάνης· που θα πρέπει να γνωρίζομε για να το αντιδιαστέλλομε από το Πνεύμα το Άγιον.

Και ποιος είναι ο καρπός του πνεύματος της πλάνης; Προσέξτε. Ο πνευματισμός· τα μέντιουμ, η μαγεία, η αίρεσις, οι φυσικές θρησκείες, που σαν αλαφιασμένοι εμείς οι Ορθόδοξοι, οι Χριστιανοί γενικότερα και οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί πάμε να γνωρίσομε αυτές τις ξένες φυσικές, από Ανατολών ερχόμενες, θρησκείες. Να γνωρίσομε, λέει, τον Βουδισμό, να γνωρίσομε τούτο, να γνωρίσομε εκείνο. Αλίμονό μας. Ο κοσμικός τρόπος του ζην και του σκέπτεσθαι, αποτελούν πνεύματα πλάνης.

Και μάλιστα να σας πω κάτι τελείως καινούργιο. Εδημοσιεύθη σε μία εφημερίδα ότι σε κάποια Δημοτικά Σχολεία, Πειραματικά, εις την Α΄ τάξιν του Δημοτικού σχολείου, καλά το ακούσατε, εις την Α΄ τάξιν του Δημοτικού Σχολείου εισάγεται το μάθημα της Μαγείας! Και η εφημερίδα έχει δείγματα, πώς είναι το Αλφαβητάρι που έχομε στην Α΄Δημοτικού και μαθαίνομε τα Γράμματα, το Αα, το Ββ, έτσι κι εκεί υπάρχει ένα βοήθημα, ένα βιβλίο που αναφέρεται εις την μύησιν των παιδιών εις την Μαγείαν. Το ακούσατε; Είναι πολύ φυσικό. Λέει μία κουβέντα, ένας λόγος ότι «ἡ φύσις μισεῖ τὰ κενά». Αυτό τώρα να το μεταφέρομε. Την στιγμή που διώχνομε τον Χριστόν από την ζωή μας, πολύ φυσικό να πάρει θέση ο διάβολος. Γιατί η Μαγεία πάτρωνά της έχει τον διάβολον. Το ακούσατε, παρακαλώ; Εγώ θέλω να σας προκαλέσω, αν δείτε να γενικεύεται η υπόθεσις, αν δεν αποτύχει βέβαια στο ξεκίνημά της, εσείς οι γονείς, και οι γιαγιάδες και οι παππούδες, διαμαρτυρηθείτε για να σώσομε τα παιδιά μας.

Το Άγιον Πνεύμα είναι το χρίσμα της αληθείας. Γράφει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης: «Καὶ ὑμεῖς  – «σεις» δηλαδή, γράφει στην Α΄ του επιστολή-, τὸ χρῖσμα ὃ ἐλάβατε ἀπ᾿ αὐτοῦ, ἐν ὑμῖν μένει(:μένει σε σας), καὶ οὐ χρείαν ἔχετε ἵνα τις διδάσκῃ ὑμᾶς (:δεν έχετε ανάγκη να σας διδάξει κανείς γιατί είσαστε θεοδίδακτοι), ἀλλ᾿ ὡς τὸ αὐτὸ χρῖσμα διδάσκει ὑμᾶς περὶ πάντων -για όλα τα πράγματα μάς διδάσκει το Πνεύμα το Άγιον, που το πήραμε, είναι ξεχωριστό μυστήριον, μετά από το βάπτισμά μας, χριώμεθα, το άγιον Χρίσμα. Άλλο το βάπτισμα, άλλο το χρίσμα. Το Χρίσμα είναι να πάρομε με υλικόν τρόπον, με το λάδι αυτό, το μύρον, να πάρομε το Πνεύμα το Άγιον με υλικόν τρόπον, ξαναλέγω, διότι το Πνεύμα το Άγιον εδράζεται(κοιτάξτε την λέξη: εδράζεται, έχει έδρα Του) σε αυτό το αγιασμένο λάδι. Έτσι παίρνομε το Χρίσμα, αυτό το δεύτερον μυστήριον, το οποίον είναι, το οποίον θα μας δώσει ό,τι αγαθόν ο Θεός θέλει να μας δώσει. Το άγιον Χρίσμα είναι η προίκα μας, είναι η προίκα μας. Ναι-, καὶ ἀληθές ἐστι καὶ οὐκ ἔστι ψεῦδος, καὶ καθὼς ἐδίδαξεν ὑμᾶς μενεῖτε ἐν αὐτῷ». Και όπως σας δίδαξε, να μένετε εις αυτό. Πού; Εις το Πνεύμα το Άγιον.

Με το Άγιο Πνεύμα, αγαπητοί μου, έχομε σαφή διάκριση του αληθούς από του ψεύδους, ή του ψεύδους, του γηίνου και του παροδικού, από του ουρανίου και μονίμου, του συμφέροντος και του μη συμφέροντος, του γνησίου από του νόθου. Μπορούμε να διακρίνομε. Είναι αυτό που λέγαμε στα κατά Τρίτην θέματά μας, είναι η πνευματική διάκρισις. Γιατί έχομε και την φυσικήν διάκρισιν. Φυσική διάκρισις, να διακρίνεις με τα μάτια σου, αυτό είναι σκότος και αυτό είναι μέρα, φως. Φυσική διάκρισις. Αυτό είναι ντουβάρι κι εκείνο είναι νερό. Φυσική διάκρισις. Αλλά η διάκρισις αυτών των στοιχείων που σας είπα, να μην τα επαναλαμβάνω, αποτελούν την λεγομένην πνευματικήν διάκρισιν.

Ένα τρίτο σημείο: Λέγει ο Ησαΐας ότι έχομε πνεύμα φόβου Θεού· λέγει στο 11^ο κεφάλαιό του. Ναι. Το Πνεύμα το Άγιον μάς δίνει τον φόβο του Θεού. Δεν είναι συνεπώς απόβλητος ο φόβος του Θεού. Αλλά είναι ευκταίος. Είναι επιθυμητός. Η αφοβία; Η αφοβία, αγαπητοί μου, χάνει τα κεκτημένα. Θα με βοηθήσει να μη φοβούμαι τον διάβολον. Αλλά θα φοβούμαι τον Θεόν. Γιατί η αφοβία, ξαναλέγω, χάνει τα κεκτημένα. Γι’αυτό λέγει ο Απόστολος Παύλος: «Μετά φόβου καί τρόμου -που είναι η επίτασις του φόβου-  κατεργαζόμενοι τὴν ἡμῶν σωτηρίαν». Μετά φόβου και τρόμου. Αν την χάσω την σωτηρία μου; Τι γίνεται; Η αφοβία έβγαλε τους πρωτοπλάστους από τον Παράδεισον. Σίγουρα. Αλλά ο φόβος του Θεού εισήγαγε τον ληστήν εις τον Παράδεισον. Όταν ο ίδιος λέγει εις τον άλλον, τον συνληστή του: «Οὐδὲ φοβῇ σὺ τὸν Θεόν;». Διότι στην αρχή και οι δύο εβλασφήμουν τον Χριστόν. Μετά συνήλθε. Μπήκε φόβος του Θεού. Τρόμαξε. Συγκλονίστηκε. Και όταν ο άλλος συνέχισε να βλασφημά, του λέει: «Οὐδὲ φοβῇ σὺ τὸν Θεόν;». Δεν φοβάσαι τον Θεό; Ότι Αυτός είναι δίκαιος κ.τ.λ. κ.τ.λ.

Δια τον μη έχοντα φόβον του Θεού, που εμπνέει το Πνεύμα το Άγιον, όλα επιτρέπονται, όπως λέγει ο Ντοστογιέφσκι. Θεμιτά και αθέμιτα. Και να σκοτώσω και να κλέψω και να κακοποιήσω. Όλα επιτρέπονται. Αφού δεν έχω τον φόβο του Θεού. Γι’αυτό και ο λαός μας λέγει: «Αυτός είναι α-θεόφοβος». Δεν έχει φόβο Θεού. Αθεόφοβος. Αντιθέτως, οι Χριστιανοί ελέγοντο…πώς ελέγοντο στην αρχαία εποχή; «Οἱ φοβούμενοι τὸν Κύριον».

Τέταρτον. Και το εξόχως σπουδαίον γίνεται για μας το Πνεύμα το Άγιον, Πνεύμα Ελευθερίας. Γράφει ο Παύλος: «Ὁ δὲ Κύριος τὸ Πνεῦμά ἐστιν(:Ο δε Κύριος, λέγει, είναι το Άγιον Πνεύμα).· οὗ δὲ τὸ Πνεῦμα Κυρίου (:όπου δε το Πνεύμα του Κυρίου), ἐκεῖ ἐλευθερία». Είδατε; Εκεί είναι η ελευθερία. Όπου είναι το Άγιον Πνεύμα. Βαθύς λόγος. Λόγος όντως κλειδί. Επειδή σήμερα, δεν έχουν οι πολλοί το Άγιον Πνεύμα, δεν έχουν και ορθή αντίληψη περί ελευθερίας. Είναι το πιο κακοποιημένο πράγμα η ελευθερία. Θεωρούν την ελευθερία σαν ασυδοσία. Και αυτό αποτελεί στοιχείον αυτοκαταστροφής. Όπως λέγει πάλι ο λόγος του Θεού: «Οι άνθρωποι που επικαλούνται», λέει, «την ελευθερία, αυτοί είναι δούλοι της φθοράς». Φράσις στην Καινή Διαθήκη. Δούλοι της φθοράς. Η αναρχία, ο αμοραλισμός-αμοραλισμός θα πει όταν δεν έχεις καμίαν ηθικήν- είναι σημεία απουσίας του Αγίου Πνεύματος που δίδει την ορθήν αντίληψιν περί ελευθερίας.

Ένα πέμπτο σημείο ακόμη αν θέλετε. Λέγει ο Ψαλμωδός ότι λαβαίνομε πνεύμα ηγεμονικόν. Πωπω! Είναι στον 50^ό Ψαλμό. «Καὶ πνεύματι ἡγεμονικῷ στήριξόν με», λέει κ.τ.λ. Είναι ο ηγεμών νους. Εκείνος ο οποίος εγκαθίσταται ὁ ἡγεμὼν νοῦς από το Πνεύμα το Άγιον. Κι έτσι κυβερνάει ο νους. Δεν κυβερνούν οι πατούσες, ούτε οι φτέρνες, ούτε οι κλωτσιές στο ποδόσφαιρο. Ούτε, ούτε, ούτε… Ὁ ἡγεμὼν νοῦς. Γι’αυτό τρομάζει ο Δαβίδ και λέγει το εξής: «Τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον μὴ ἀντανέλης ἀπ’ ἐμοῦ». Ένεκα των αμαρτιών μου, μην πάρεις το Πνεύμα Σου το Άγιον από μένα. Γιατί χάθηκα.

Κι ένα τελευταίο σημείο: Αν είναι τελευταίον. Πλήθος, πλήθος δωρεές μας φέρει το Πνεύμα το Άγιον. Αλλά δυστυχώς ο χρόνος πάντοτε είναι περιορισμένος. Όταν μας δίδεται ακόμη το Πνεύμα το Άγιον και μας δίδει το Πνεύμα της υιοθεσίας. Λέει ο Απόστολος Παύλος εις την προς Ρωμαίους επιστολή του: «Ἐλάβετε Πνεῦμα υἱοθεσίας, ἐν ᾧ κράζομεν· ἀββᾶ ὁ πατήρ». Με αυτό το Πνεύμα αποκαλούμε τον Θεό Πατέρα. Αββά θα πει «πατήρ». Έχει δύο γλώσσες. Είναι η συριακή είναι και η ελληνική. Αββά ο πατήρ. Σε δύο γλώσσες. Πείτε σε κάποιον, για να μη μου πείτε ότι είναι αυτονόητο να πω τον Θεό Πατέρα, πείτε σε κάποιον να αποκαλέσει τον Θεό Πατέρα, όταν δεν τα έχει καλά με τον Θεό. Αδύνατον. Το κεφάλι να του πάρετε, τον Θεόν Πατέρα δεν τον επικαλείται. Για να δείτε ότι πράγματι το Πνεύμα το Άγιον μας εμπνέει να λέμε τον Θεόν Πατέρα. Και όταν λέμε «Πάτερ ἡμῶν», αυτό το «Πάτερ ἡμῶν» είναι καρπός του Αγίου Πνεύματος. Και εκ της υιοθεσίας γεννάται το αίσθημα της ασφαλείας. Όπως το μικρό παιδί. Βλέπετε- μία μικρούλα εδώ κοιμάται. Πού κοιμάται; Δίπλα στη μάνα της. Ναι. Είναι η μάνα της. Έτσι, αγαπητοί μου, όταν έχω το στήριγμα, το σκέπασμα του πατέρα, αισθάνομαι ασφάλεια. Ο άνθρωπος, ξέρετε πότε δεν αισθάνεται ασφάλεια; Όταν δεν έχει τον Θεόν Πατέρα. Γι’αυτό σήμερα έχομε τόσες και τόσες άσχημες καταστάσεις. Δηλαδή το να πω τον Θεόν Πατέρα αλλά με όλη την συνέπεια, αυτό έχει τεραστία σημασία ψυχολογική.

Ενώ έχομε τόσα πράγματα, αγαπητοί, από το Άγιον Πνεύμα, και πολλά βέβαια άλλα, πού να τα απαριθμήσομε, σας είπα, ποιος ποτέ θα πίστευε, ποιος ποτέ θα πίστευε ότι οι Χριστιανοί που έλαβαν το Χρίσμα του Αγίου Πνεύματος, θα εσκέπτοντο να ξαναγυρίσουν για να αποτελειώσουν τον πύργον της Βαβέλ! Τι είπατε; Ποιος ποτέ θα το φανταζόταν, να ξαναγυρίσουν οι Χριστιανοί να κτίσουν τον πύργο της Βαβέλ; Κι όμως, αγαπητοί μου. Τι είναι αυτό; Είναι το ξανακτίσιμο του πύργου της Βαβέλ η άρνησις της Πεντηκοστής που λέγεται Παγκοσμιοποίησις. Τ’ ακούσατε;Η άρνηση της Πεντηκοστής λέγεται Παγκοσμιοποίησις. Δεν έχω χρόνο πιο πολύ να σας πω, ότι ο Θεός έβαλε τα όρια των εθνών. Είναι στο Δευτερονόμιο. Το αναφέρει ο Απόστολος Παύλος εις την Πνύκα επάνω στην Αθήνα κ.λπ. Ο Θεός θέλει σύνορα. Όπως θέλει και ντουβάρια στο κάθε σπίτι, στην κάθε οικογένεια. Δεν μπορούμε όλοι… ξέρετε κάποτε τι είχε γίνει; Στην Ρωσία το πείραμα. «Τι θα πει», λέει, «οικογένεια; Ε, κοινά όλα». Γρήγορα κατάλαβαν ότι αυτό το πράγμα δεν στέκεται. Στέκεται αυτό το πράγμα; Έτσι συμβαίνει και με τα έθνη. Και δεν είναι απλώς γιατί έχομε μία πολιτισμική ισοπέδωση. Αυτό είναι, πιστέψτε με, αυτό είναι το λιγότερο. Αλλά ζητούμε την ένωση των ανθρώπων δια της παγκοσμιοποιήσεως, στην κοινωνική ένωση, στην εμπορική ένωση, την πολιτισμική ένωση και προπαντός εις την θρησκευτικήν ένωσιν. Αυτό που ακριβώς λέμε Οικουμενισμός. Στην χοάνη αυτή να ρίξομε όλες τις θρησκείες, να βγάλομε αυτό που λέμε Οικουμενισμός. Θέτομε λοιπόν εκ ποδών τον Θεόν που σταμάτησε την πυργοποιία τότε και μας έδωσε την Πεντηκοστή. Τον διώχνομε τον Θεό. Δεν τον χρειαζόμεθα τον Θεό. Αυτή η ενότητα είναι ακραιφνώς, ακραιφνώς δαιμονική.

Αλλά και με αυτήν την ενότητα- προσέξτε- θα τελειώσει ο κόσμος. Δεν ξαναγυρίζει ο Θεός. Τελείωσε. Αυτή είναι η διαδρομή. Πύργος Βαβέλ-Πεντηκοστή- ξαναγυρίζομε στον Πύργο της Βαβέλ. Εκεί θα τελειώσει ο κόσμος. Και το τέλος του θα είναι τραγικό. Το τέλος του θα το εμπνέει, του κόσμου το τέλος, ο διάβολος και ο Αντίχριστος. Και ο Ψευδοπροφήτης. Αυτή η ανίερος τριάδα.

Είπε ο Κύριος ότι όταν θα ξαναέλθει, θα βρει την πίστιν επί της Γης; Αυτό το ερώτημα έθεσε. Αγαπητοί μου, θα την βρει την πίστη επί της Γης αλλά σε λίγους. Στο λείμμα, όπως λέγει ο Απόστολος Παύλος. Στο υπόλοιπον. Ένα μικρό μέρος. Γι’αυτό, αγαπητοί, σήμερα γιορτάζομε την Αγία Πεντηκοστή. Έχομε αντιληφθεί την μεγάλη σημασία και το τι μας εχάρισε το Πνεύμα το Άγιον; Χωρίς το Πνεύμα το Άγιον δεν έχομε λόγον υπάρξεως. Όπως δεν είχαν και οι άνθρωποι προ του κατακλυσμού. Τα κηρύγματα των ποικίλων παγκοσμιοποιήσεων, περιφρονήσατέ τα. Προπαντός δε στον θρησκευτικό τομέα, τον Οικουμενισμό. Κλείστε τ’ αυτιά σας και σφίξετε την ορθόδοξη πίστη μέσα στην καρδιά σας. Έχομε εισέλθει εις τον χώρον των εσχάτων ημερών. Όλα το δείχνουν. Εμείς, έχοντες το Πνεύμα το Άγιον, να γινόμεθα αγιότεροι και αγιότεροι. Και τότε αναμένομε τον Κύριον Ιησούν, που μας βεβαιώνει: «Ἰδού, ἔρχομαι ταχύ. Καὶ τὸ Πνεῦμα καὶ ἡ νύμφη -το Άγιον Πνεύμα και η Εκκλησία. Γιατί το Πνεύμα μένει στην Εκκλησία. Δηλαδή η Εκκλησία και το Άγιον Πνεύμα, με ένα στόμα, γιατί βοηθάει το Πνεύμα το Άγιον την νύμφην, δηλαδή την Εκκλησίαν– λέγουσιν· ἔρχου (:Έρχομαι γρήγορα. Έρχου. Έλα Κύριε). Καὶ ὁ ἀκούων (:όποιος ακούει μέσα στην Ιστορία) εἰπάτω (:Ας πει)· Ἔρχου». Αμήν.

838η ομιλία στην κατηγορία « Ὁμιλίαι Κυριακῶν ».

► Όλες οι ομιλίες της Κατηγορίας : " Ὁμιλίαι Κυριακῶν " εδώ ⬇️
https://arnion.gr/index.php/diafora-uemata/omiliai-kyriakvn
↕️
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/blog-post_25.html?m=1

🔸Λίστα ομιλιών της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».🔻
https://drive.google.com/file/d/1EiDp29JkRk7OQUNh2N_NVeJL2TTZ-FsY/view?usp=drivesdk

🎥 Βιντεοσκοπημένες ομιλίες της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».🔻
https://youtube.com/playlist?list=PLxBsMI6pr40ru7w20Jp2hDAJjA7k7mq_z

🔸📜 Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».🔻
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%94%B9%E1%BD%89%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%AF%CE%B1%CE%B9%20%CE%9A%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BA%E1%BF%B6%CE%BD.?m=1

🔸Απομαγνητοφώνηση ομιλίας δια χειρός του αξιοτίμου κ. Αθανασίου Κ.

🔸Μεταφορά της απομαγνητοφωνημένης ομιλίας σε ηλεκτρονικό κείμενο και επιμέλεια: Ελένη Λιναρδάκη, φιλόλογος.

📜🇷🇺👇
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2026/02/blog-post_86.html?m=1

💠Πλήρης απομαγνητοφωνημένες σειρές ομιλιών (Βιβλία).
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%92%A0%CE%A0%CE%BB%CE%AE%CF%81%CE%B7%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%B3%CE%BD%CE%B7%CF%84%CE%BF%CF%86%CF%89%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CF%82%20%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%AD%CF%82%20%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CF%8E%CE%BD%20%28%CE%92%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%B1%29.?m=1

🔸Επεξηγηματικό βίντεο Ασπάλαθου.
https://youtu.be/8tNfAHRkTCk

__⬇️Playlist "Ασπάλαθου".⬇️__
https://aspalathos21.blogspot.com/2021/07/blog-post_83.html?m=0

Όλες οι ομιλίες ~4.487~ του μακαριστού πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/4487.html?m=0

📃Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του πατρός Αθανασίου. ⬇️
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=0

📜 Αποσπάσματα ομιλιών πατρός Αθανασίου ⬇️
https://athanasioslogos.blogspot.com/?m=0

__⬇️ Facebook ⬇️__
https://www.facebook.com/groups/1637818926362004/?ref=share

Κατάλογος ομιλιών πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://drive.google.com/file/d/1JmrxaObMVyTA4_pS5yuMaQdoBf8-LwBP/view?usp=drivesdk

†. Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.

Τά δύο θεμέλια τῆς Ἐκκλησίας.

†. Σήμερα, αγαπητοί μου, εορτάζομε την Αγίαν Πεντηκοστήν. Δηλαδή το γεγονός της καθόδου του Αγίου Πνεύματος εις την Εκκλησίαν του Χριστού· και που αποτελεί το επισφράγισμα του έργου του Χριστού επί της γης. Και το έργον του Χριστού επί της γης είναι η ίδρυσις της Εκκλησίας Του. Και αυτή η ίδρυσις, το βαθύτερον μυστήριον, το «σεσιγημένον μυστήριον χρόνοις αἰωνίοις», όπως λέγει ο Απόστολος Παύλος, είναι η φανέρωσις της Εκκλησίας ως Σώματος Χριστού.

   Είναι γνωστόν ότι η Εκκλησία είναι άναρχος. Καλώς το ακούσατε. Είναι άναρχος και αιώνιος. Χωρίς αρχήν και χωρίς τέλος. Ακριβέστερα αΐδιος. Όπως ακριβώς αΐδιος, χωρίς αρχή και χωρίς τέλος είναι ο Άγιος Τριαδικός Θεός. Διότι αυτά τα τρία πρόσωπα της Αγίας Τριάδος την αποτελούν. Και εφόσον αΐδιος ο Θεός, αΐδιος και η Εκκλησία. Ως ομοουσιότης και ως κοινωνία των τριών Προσώπων μεταξύ των. Αυτή είναι η Εκκλησία. Έτσι η Εκκλησία απετέλει ένα εσωτερικό γεγονός της θεότητος· σαν εσωτερική προβολή. Η αγάπη, όμως, του Θεού, που εδημιούργησε τον αόρατον κόσμον των αγίων αγγέλων και τον ορατόν κόσμον των ανθρώπων, ήθελε να επεκτείνει την Εκκλησία Του και έξω του εαυτού Του σαν εξωτερική προβολή. Και ο τρόπος ήταν η Ενανθρώπησις του Λόγου. Ήθελε ο Θεός την ένωση, ή επέκταση, της Εκκλησίας Του μέσω του ανθρώπου σε ολόκληρη την Δημιουργίαν. Αλλ’ ο Αδάμ αστόχησε! Είναι γνωστό ότι ο Θεός Λόγος ωμίλει μετά του Αδάμ. Όλος εκείνος ο διάλογος που διημείφθη, μας κάνει φανερό ότι επεσκέπτετο ο Θεός Λόγος τον Αδάμ. Και είχε με αυτόν κοινωνίαν, δηλαδή Εκκλησία. Αλλά ο Αδάμ αστόχησε.

   Και ήλθε και ανέλαβε ο νέος Αδάμ, ο Ιησούς Χριστός. Γι’αυτό γράφει ο Παύλος εις την προς Εφεσίους επιστολήν του: «Εἰς οἰκονομίαν τοῦ πληρώματος τῶν καιρῶν, ἀνακεφαλαιώσασθαι τὰ πάντα ἐν τῷ Χριστῷ, τὰ ἐπὶ τοῖς οὐρανοῖς καὶ τὰ ἐπὶ τῆς γῆς, ἐν αὐτῷ». «Ήλθε», λέγει, «να ανακεφαλαιώσει όλα εκείνα τα οποία υπήρχαν ἐν τῷ Χριστῷ». Αλλά τι θα πει «ἀνακεφαλαίωσις»; «Ἀνακεφαλαίωσις», ή, αν θέλετε, το ρήμα «ἀνακεφαλαιώσασθαι» σημαίνει, όπως λέγει ο Ιερός Χρυσόστομος, «συνάψαι» -«συνάπτω»· απαρέμφατο το «συνάψαι»· «ἀνακεφαλαιώσασθαι», απαρέμφατο· δηλαδή, «συνάψαι»: απαρέμφατο- που θα πει να συνάψει, να ενώσει τα εν ουρανοίς με τα επί της γης. Θα διαβάσω ξανά αυτό που γράφει ο Παύλος: «Ἀνακεφαλαιώσασθαι τὰ πάντα ἐν τῷ Χριστῷ -σημείον αναφοράς λοιπόν ο Χριστός-, τὰ ἐπὶ τοῖς οὐρανοῖς καὶ τὰ ἐπὶ τῆς γῆς(:ό,τι υπάρχει στον ουρανό και ό,τι υπάρχει εις την γην),ἐν αὐτῷ». Δηλαδή εις Αυτόν, δηλαδή εις τον Ιησούν Χριστόν.

   Ώστε, λοιπόν, εδώ έχομε το μυστήριον της εκκλησιαστικοποιήσεως των πάντων. Όλα είναι πλέον μία Εκκλησία, μία Σύναψις, μία συνάφεια του Αγίου Τριαδικού Θεού μετά των αγίων αγγέλων, των ανθρώπων και ολοκλήρου της Δημιουργίας. Και αυτό είναι έργον του Αγίου Τριαδικού Θεού. Είναι καταπληκτικό πραγματικά. Εντούτοις, παρότι είναι έργον του Αγίου Τριαδικού Θεού, διαφοροποιείται το έργον του κάθε Προσώπου εις αυτήν την ἀνακεφαλαίωσιν, εις αυτήν την σύναψιν. Συγκεκριμένα, ο Πατήρ θέλει να γίνει αυτή η κοινωνία, αυτή η σύναψις, αυτή η Εκκλησία, ο Υιός ενανθρωπίζει και γίνεται το σημείον αναφοράς ουρανού και γης, ορατών και αοράτων πραγμάτων, και το Πνεύμα το Άγιον πάντα χορηγεί στην Εκκλησία και ζωοποιεί και διατηρεί την Εκκλησίαν αυτήν, δηλαδή αυτήν την ένωσιν, αυτήν την σύναψιν, αυτήν την ανακεφαλαίωσιν. Λέγει ένα ωραίο τροπάριο, είναι το τρίτο κεκραγάριον στον Εσπερινό και το ξέρετε, πιστεύω, όλοι: «Πάντα χορηγεῖ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον(: Όλα τα χορηγεί το Πνεύμα το Άγιον)· βρύει προφητείας(: αναβλύζει τις προφητείες), ἱερέας τελειοῖ (:τελειοποιεί τους ιερείς), ἀγραμμάτους σοφίαν ἐδίδαξεν, ἁλιεῖς θεολόγους ἀνέδειξεν. Ὅλον συγκροτεῖ τὸν θεσμὸν τῆς Ἐκκλησίας(: Όλον τον θεσμόν της Εκκλησίας, το Πνεύμα το Άγιον τον συγκρατεί)».

    Η Εκκλησία, αγαπητοί μου, έχει ένα διπλόν θεμέλιον. Το Χριστολογικόν και το Πνευματολογικόν. Προσέξατέ το. Έχει πάρα πολλή, μεγίστη σημασία για την σωτηρία μας. Το πρώτο, το Χριστολογικόν θεμέλιον, η Χριστολογία, αναφέρεται στην παρουσία του Υιού εις τον κόσμον με την Ενανθρώπησιν. Η θεμελίωσις, λοιπόν, της Εκκλησίας είναι χριστολογική. Ήρθε ο Χριστός στον κόσμον και θεμελιώνει την Εκκλησία Του. Και την θεμελιώνει μάλιστα επί του Σταυρού. Όταν ελογχίσθη, εξήλθε αίμα και ύδωρ, που είναι το βάπτισμα και το μυστήριον της Θείας Ευχαριστίας. Και έτσι, αίμα και ύδωρ είναι αυτή αύτη η Εκκλησία. Από πού ξεπήδησε; Από το σώμα του Χριστού. Έτσι η Εκκλησία είναι το Σώμα του Χριστού.

Και αυτή η εκπήδησις είναι μία πράξις, η οποία δηλώνει, κάνει φανερή την προέλευση της Εκκλησίας. Όπως η Εύα εξήλθε από την πλευρά του Αδάμ. Και έτσι η Εκκλησία είναι «σὰρξ ἐκ τῆς σαρκὸς τοῦ Χριστοῦ». Σαφώς! Και μάλιστα ο Απόστολος θα προσθέσει και κάτι ακόμα: «καὶ ὀστοῦν ἐκ τῶν ὀστέων Αὐτοῦ». Όπως όταν ο Αδάμ είδε την γυναίκα και είπε ότι «αυτή είναι σάρκα από την σάρκα μου και οστούν εκ των οστέων μου, έτσι η Εκκλησία είναι σάρκα από την Σάρκα του Χριστού και ὀστοῦν ἐκ τῶν ὀστέων». Υπογραμμίζω, «ἐκ τῶν ὀστέων». Για να δείξει ο Παύλος τον ρεαλισμόν του πράγματος. Δεν είναι η Εκκλησία ηθικός θεσμός. Είναι οντολογικός θεσμός! Όπως το παιδί μου είναι από την σάρκα μου και είναι από το αίμα μου. Έτσι, λοιπόν, η Εκκλησία είναι το Σώμα του Χριστού. Η βάση, λοιπόν, της Εκκλησίας προφανέστατα είναι χριστολογική.

Αλλά και το Πνεύμα το Άγιον. Το Πνεύμα το Άγιον έρχεται να θέσει ένα άλλο θεμέλιον. Όχι ξένο. Όπου ο Χριστός, εκεί και το Πνεύμα το Άγιον. Το Πνεύμα το Άγιον αναπαύεται επί του Χριστού. Όταν λέω «Χριστός», δεν εννοώ «Θεός Λόγος», αλλά εννοώ τον Θεόν Λόγον που ενηνθρώπησε. Πάντα άμα λέμε την επωνυμία Χριστός, εννοούμε και την ανθρωπίνη φύση. Και επί της ανθρωπίνης φύσεως του Θεού Λόγου, το Πνεύμα το Άγιον αναπαύεται. Μάλιστα ο Χριστός είπε: «Γιατί δεν με πιστεύετε; Στα θαύματα που σας κάνω; Τα οποία ποιῶ ἐν δακτύλῳ Πνεύματος Ἁγίου». Τι είναι εδώ εν προκειμένω; Στα θαύματα που κάνει ο Χριστός; Ο δάκτυλος του Αγίου Πνεύματος. Το Πνεύμα το Άγιον αναδεικνύει την ανθρωπίνη φύση του Χριστού στον Ιορδάνη. Διότι τι είναι το Πνεύμα το Άγιον ως περιστερά εκεί; Είναι ο δάκτυλος του Πατρός: «Οὗτος ἐστὶν ὁ Υἱός μου ὁ ἀγαπητός». Έτσι, λοιπόν, η σωτηρία, πρέπει να πούμε, είναι αναπόσπαστος απ’ αυτό το διπλό θεμέλιον. Αναπόσπαστος.

   Αυτή η αλήθεια, ότι είναι διπλούν το θεμέλιον της Εκκλησίας, Χριστολογικόν και Πνευματολογικόν, το εκφράζει ο Παύλος με την εξής συνηθεστάτη φρασούλα· και πού δεν την βρίσκουμε στις επιστολές του; «Ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ». Είδατε; «Ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ», το ένα θεμέλιον, «ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ», το δεύτερον θεμέλιον. Και «ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ» σημαίνει «γίνομαι μέλος του σώματος του Χριστού· και συντηρούμαι από το Άγιον Πνεύμα, γενόμενος πνευματικός άνθρωπος». Δεν μπορώ, λοιπόν, να είμαι εγώ μόνο χριστοφόρος, αλλά πρέπει να είμαι και πνευματοφόρος. Και τα δυο μαζί.

   Το δόγμα της Αγίας Τριάδος, αγαπητοί, έχει δύο γνωρίσματα. Το ένα είναι η κοινή ουσία. Πατήρ, Υιός και Άγιον Πνεύμα έχουν κοινή ουσία. Ένας ο Θεός. Και εδώ βλέπομε ότι η Εκκλησία κινείται χριστολογικά, που σημαίνει ότι και αυτή έχει μίαν φύσιν. Ποια είναι; Το σώμα του Χριστού. Και, ακόμη, βλέπομε ότι το Πνεύμα το Άγιον έρχεται και κάθεται επί των κεφαλών όσων ευρίσκοντο μέσα εις το Υπερώον. Ήσαν εκατόν είκοσι ψυχές, 120 άνθρωποι. Τι παρατηρούμε εδώ; Ότι το Πνεύμα το Άγιον ἐμερίσθη ἀμερίστως, ἐμερίσθη ἀμερίστως -δεν μοιράζεται το Άγιον Πνεύμα, αλλά όπως ακριβώς θέλει να προσφερθεί- «και εκάθισε», λέγει, «ως φλόγα πυρός στην κεφαλή του καθενός». Τι σημαίνει αυτό; Ανάδειξις, όχι σώματος, ανάδειξις του σώματος του Χριστού, ανάδειξις των Προσώπων. Η Αγία Τριάς είναι μία ουσία, τρία τα Πρόσωπα. Η Εκκλησία, λοιπόν, είναι ένα σώμα και ο καθένας διατηρεί το ίδιόν του πρόσωπον. Γι΄αυτό σας είπα ότι το Πνεύμα το Άγιον είναι αναπόσπαστο από την σωτηρία μας. Κι αυτό έχει τεράστια σημασία. Βλέπετε ότι δεν χάνεται το ανθρώπινον πρόσωπον. Το σώμα του Χριστού δεν είναι μία μάζα, που αρπάζει, συγχωνεύει. Όχι! Είναι μεν ένα το σώμα, μία η ουσία, αλλά ταυτόχρονα έχομε και την ανάδειξη των προσώπων. Κι αυτό γίνεται με το Πνεύμα το Άγιον. Είναι καταπληκτικό, αγαπητοί μου, είναι καταπληκτικό.

   Όταν, κάθε χρόνο, εορτάζομε την εορτή της Πεντηκοστής, δεν κάνομε απλώς μία ανάμνηση ενός παρωχημένου γεγονότος. Αλλά σημειώνομε, πρώτον, την συνεχή παρουσία του Αγίου Πνεύματος στην Εκκλησία. Και δεύτερον, την αυτοκριτική ότι κάθε μέλος της Εκκλησίας, αν χριστοποιήθηκε και αν πνευματοποιήθηκε. Και τα δυο. Αυτή η αυτοκριτική θα μας βοηθήσει σ’ αυτήν την συνειδητοποίηση ως μελών της Εκκλησίας. Δηλαδή η πρακτικότητα είναι αμεσοτάτη. Δεν είναι θεωρητικά πράγματα αυτά. Κι αυτό πρακτικά φαίνεται από τα κάτωθι γνωρίσματα που θα σας πω τώρα:

   Πρώτον. Η Εκκλησία πρέπει να είναι Αγία. Σαν αληθινή νύμφη του Αρνίου πρέπει να είναι Αγία και άμωμος. Να είναι ασκητική, με την ευρεία έννοια της λέξεως. Για να μην έχει ουδεμίαν σχέσιν ποιοτικά μ’ αυτό που λέμε «κόσμος». Αλλά και με την στενή έννοια της λέξεως «ασκητική». Ως «παρθενεύουσα ἐν μέσῳ γενεᾶς σκολιᾶς καὶ διεστραμμένης». Το βάρος τόσων εκατομμυρίων αγίων πιέζει, ώστε και εμείς σήμερα να δίνομε την μαρτυρία της αγιότητος.

   Δεύτερον. Η Εκκλησία πρέπει να είναι διαρκώς προσευχομένη. Ο Κύριός μας ηγωνίζετο εις την προσευχήν. Ηγωνίζετο. Στην αρχαία Εκκλησία εγίνετο εκτενής προσευχή. Την συνεχή προσευχή, ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς την αποκαλεί «μνήμην Θεοῦ» . Ο δε άγιος Ιωάννης της Κλίμακος γράφει:   «Ἰησοῦ ὂνομα ἑνωθήτω τῇ πνοῇ σου». «Το όνομα του Ιησού να ενωθεί με την αναπνοή σου». Είναι περίεργον, αλλά και φοβερόν, σε μία τέτοια εποχή δύσκολη που ζούμε, εσχατολογική, με αγωνίες για το αύριον, να λησμονούμε την χρήση και την δύναμη της προσευχής. Είναι λυπηρόν.

   Τρίτον. Ακόμη η Εκκλησία πρέπει να είναι διακονούσα. Για να εκφράζει ανά πάσα στιγμή, με όλα αυτά που σας λέγω, τι να εκφράζει; Είπα, πρακτικώς την Πεντηκοστή. Εάν ο Κύριος ήλθε να διακονήσει, πόσο μάλλον οι γνήσιοι μαθηταί Του! Έχει τόσους τομείς η κοινωνία μας, στους οποίους οι πιστοί οφείλουν να διακονήσουν. Το «λέντιον», η ποδιά που ζώστηκε ο Χριστός για να πλύνει τα πόδια των μαθητών στον Μυστικό Δείπνο, είναι το σύμβολον της Εκκλησίας μας. Αν το φορούν οι Τέκτονες, οι Μασώνοι, εκείνη την ποδίτσα, θα το έχετε δει, ξέρετε ότι είναι σύμβολον; Σύμβολον διακονίας της κοινωνίας! Οι Μασώνοι; Έχουν σφετεριστεί αυτό το «λέντιον», την ποδίτσα, από την περιουσία της Εκκλησίας. Γιατί ο Χριστός φόρεσε ποδίτσα, ποδιά, για να υπηρετήσει τους μαθητάς.

   Τέταρτον. Η Εκκλησία πρέπει να είναι ιεραποστολική. Εκατομμύρια άνθρωποι πεινούν και διψούν αυτήν την στιγμή της σωτηρίας. Αλλά και βαπτισμένοι ακόμη, δεν έχουν εισαχθεί εις την επίγνωσιν του Ιησού Χριστού. Δεν έχουν εισαχθεί. Εδώ είναι το δυστύχημα. Είναι αδιανόητον η Εκκλησία να αδρανεί ή να αδιαφορεί. Εκκλησία, όπως λέγει ένα γνωμικόν, Εκκλησία χωρίς ιεραποστολή, θα προσέθετα, ή έργον κηρυκτικό, είναι Εκκλησία χωρίς αποστολή. Κατέχει θέση, δυστυχώς, σήμερα εγκληματικά διακοσμητική. Είπαμε ότι το κυριότερο σημείο είναι το κήρυγμα, η ιεραποστολή, πλάι με την λατρεία. Είδατε; Σας είπα ότι οι Χριστιανοί μας αγνοούν, δεν έχουν την επίγνωσιν του Υιού του Θεού. Το είδατε; Μόλις ξεκίνησε το κήρυγμα, άνθρωποι, ας μου επιτραπεί να το πω, άσχετοι, σηκώθηκαν και έφυγαν. Σηκώθηκαν και έφυγαν. Γιατί; Ένα πούλμαν ήρθε και σηκώθηκαν οι άνθρωποι και έφυγαν. Και έκαναν και φασαρία…  Και αταξία! Γιατί; Γιατί δεν έμαθαν να έχουν την επίγνωση του Υιού του Θεού. Άνθρωποι, πού θα πάτε; Όπου να πάτε, θα αποκτήσετε αυτήν την επίγνωσιν του Ιησού Χριστού του προσώπου Του; Της Εκκλησίας;  Δεν ξέρετε ότι το κυριότατο είναι… όχι το κεράκι μας, αλλά να γνωρίσομε Ποιος είναι ο Άγιος Τριαδικός Θεός; Εδώ είναι το τραγικόν για μας τους Χριστιανούς.

   Κι ένα πέμπτον. Η Εκκλησία πρέπει να είναι ομολογούσα. Εκεί αποκαλύπτεται ό,τι ενεργοποιεί το Πνεύμα το Άγιον. Δεν μπορείς να ομολογήσεις Χριστόν «εἰ μὴ ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ». Έτσι λέγει ο απόστολος Παύλος: «Οὐδεὶς δύναται εἰπεῖν Κύριον Ἰησοῦν εἰ μὴ ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ». Κανείς δεν μπορεί να ομολογήσει την θείαν φύσιν του Χριστού, ακριβέστερα, την θεανθρωπίνη φύσιν του Χριστού, παρά μόνο «ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ». Βλέπετε, λοιπόν, ότι το Πνεύμα το Άγιον είναι η άλλη διάστασις της σωτηρίας μας, η χριστολογική και η πνευματολογική; Πρέπει να έχει διαρκώς την μνήμη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Γι’αυτό λέγει ο ίδιος ο Κύριος: «Καὶ ἔσεσθέ μοι μάρτυρες ἕως ἐσχάτου τῆς γῆς» · ή: «Πᾶς οὖν ὅστις ὁμολογήσει ἐν ἐμοὶ ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὁμολογήσω κἀγὼ ἐν αὐτῷ ἔμπροσθεν τοῦ Πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς». «Κι Εγώ θα τον ομολογήσω εν ημέρα Κρίσεως· ότι αυτός είναι δικός μου, είναι πιστός μου. Ποιος; Αυτός που με ομολόγησε μέσα στην Ιστορία Εμένα». Η ομολογία του Χριστού είναι πάντοτε ο πυρήνας του χριστιανικού βιώματος. Είναι μια οφειλή προς τον Χριστόν και προς τον κόσμον. Χρωστούμε αυτήν την ομολογία και στον Χριστό, μα και εις τον κόσμο. Αν αγαπάμε τον Χριστό, είναι μία οφειλή, χρέος και εις τον κόσμον. Η ομολογία δε είναι πάντοτε ένα μαρτύριον. Από την χλεύην μέχρι το μαρτύριον του αίματος.

   Και τέλος, έκτον, η Εκκλησία πρέπει να είναι μελετώσα και εμβαθύνουσα. Πολλές φορές ο Παύλος αναφέρεται ότι πρέπει να φθάσομε… έχει πολλές φορές την φράση:  «στην επίγνωση του Υιού του Θεού». Και «επίγνωσις» θα πει όχι γνώσις, θα πει βαθιά γνώσις. Αυτό θα πει επίγνωσις. Και αυτή η επίγνωσις, που είναι καρπός μιας βαθιάς μελέτης του Λόγου του Θεού, του θεανθρωπίνου προσώπου του Χριστού, θα μας βοηθήσει να στερεωθούμε στην πίστιν και να αναπτύξομε την αγάπη στον Χριστό. Όταν ο Παύλος έλεγε: «Τίς ἡμᾶς χωρίσει ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ;». «Ποιος μπορεί», λέει, «να μας χωρίσει από της αγάπης του Χριστού;». Παύλε, γιατί; Γιατί ο Παύλος είχε βαθυτάτην επίγνωσιν Ποιος είναι ο Ιησούς Χριστός.

   Το υλικό μας; Που έχομε να μελετήσομε; Είναι πλούσιο. Από την Αγία Γραφή, Παλαιά και Καινή Διαθήκη, μέχρι τα πορίσματα των τοπικών και Οικουμενικών Συνόδων και μέχρι -επιτραπείτω να το πω έτσι- εις τας λειτουργικάς δέλτους. Έχομε πολλούς τύπους Θείας Λειτουργίας. Λέμε «Μεγάλου Βασιλείου», «Προηγιασμένων»… να πάμε εκεί να μελετήσομε την Θεία Λειτουργία.

   Αγαπητοί, αν σήμερα ο Χριστιανισμός ποδοπατείται από εμάς τους ίδιους τους Χριστιανούς, ξέρετε, στην Ευρώπη, οι Χριστιανοί Ευρωπαίοι, άλλο αν είναι Αγγλικανοί, άλλο αν είναι Προτεστάνται ή  Καθολικοί, οι Χριστιανοί Ευρωπαίοι, γίνονται κάθε μέρα περισσότεροι και περισσότεροι, το φαντάζεσθε; Ισλαμισταί!! Αρνούνται το Ευαγγέλιον και αποδέχονται το Κοράνιον!! Αυτό δεν είναι κατάντημα; Δεν είναι ποδοπάτημα του Ευαγγελίου, ποδοπάτημα του Χριστιανισμού; Αν αυτό συμβαίνει, είναι γιατί ζήσαμε, ζητήσαμε να προσαρμόσομε, να προσαρμοστούμε στα μέτρα του κόσμου τούτου. Δηλαδή στην εκκοσμίκευσιν του Χριστιανισμού. Και όταν τον εκκοσμικεύσομε, τότε είναι πολύ εύκολο να γλυστρήσομε σε άλλα πράγματα. Έχομε, δηλαδή, συσχηματισθεί με τον κόσμον αυτόν. Και όπως λέει ο Παύλος στην προς Ρωμαίους: «Καὶ μὴ συσχηματίζεσθαι τῷ αἰῶνι τούτῳ», «Μη γίνεστε ένα σχήμα με τον παρόντα αιώνα».  Έτσι αφήσαμε τον Χριστόν και λησμονήσαμε το Πνεύμα το Άγιον.

   Δεν ζητούμε δε τα χαρίσματά Του. Είναι τόσα πολλά. Είναι κατάφορτο. Εφάπαξ πήραμε τα χαρίσματα όλοι οι βαπτισμένοι –προσέξτε- «δυνάμει». Όχι «ἐνεργείᾳ». «Δυνάμει». Όταν δεχθήκαμε το Χρίσμα, το μυστήριον του Χρίσματος, μετά από το Βάπτισμα. Αλλά αφήνομε τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος, που είναι η προίκα μας, είναι η προίκα μας, ανενέργητα. Τα αφήνομε «δυνάμει». Τα βάζομε στο ντουλάπι. Και δεν του ζητήσαμε του Αγίου Πνεύματος να μας ενεργοποιήσει εκείνα τα οποία μας έδωσε. Είναι όπως ακριβώς κάποιο παιδί γεννιέται και ο νονός του, ξέρω ‘γω, να το πω έτσι, στην Τράπεζα τού βάζει μία γενναία κατάθεση χρημάτων και το παιδί μεγαλώνει και ουδεμίαν χρήσιν κάνει αυτών των χρημάτων, αυτής της δωρεάς. Τι κρίμα, αλήθεια, ε;

   Λέγει ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος: «Χριστιανισμὸς ἐστὶ θείας φύσεως μίμησις». Τι είναι ο Χριστιανισμός; Μίμησις θείας φύσεως. Πρέπει, λοιπόν, να μιμηθούμε την μία ουσία και τα τρία Πρόσωπα της Αγίας Τριάδος. Και η μία ουσία ανταποκρίνεται εις την Χριστολογία. Και τα τρία πρόσωπα ανταποκρίνονται εις το Πνεύμα το Άγιον, που ξεχωρίζει το κάθε πρόσωπον μέσα στην Εκκλησία. Πρέπει να αποδεικνύονται ανά πάσα στιγμή αυτά τα δύο θεμέλια της Εκκλησίας. Θα επαναλάβω. Το Χριστολογικό και το Πνευματολογικό. Να ζούμε «ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ». Ο κάθε πιστός να τριαδοποιείται!

   Η φετινή γιορτή της Πεντηκοστής, αγαπητοί μου, ας μας γίνει μία ανάμνησις και μία υπόμνησις. Αμήν.

717η ομιλία στην κατηγορία

« Ομιλίες Κυριακών ».

► Όλες οι ομιλίες της Κατηγορίας :
" Ὁμιλίαι Κυριακῶν " εδώ ⬇️
https://arnion.gr/index.php/diafora-uemata/omiliai-kyriakvn
↕️
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/blog-post_25.html?m=1

🔸Λίστα ομιλιών της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».🔻
https://drive.google.com/file/d/1EiDp29JkRk7OQUNh2N_NVeJL2TTZ-FsY/view?usp=drivesdk

🎥 Βιντεοσκοπημένες ομιλίες της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».🔻
https://youtube.com/playlist?list=PLxBsMI6pr40ru7w20Jp2hDAJjA7k7mq_z

🔸📜 Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».🔻
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%94%B9%E1%BD%89%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%AF%CE%B1%CE%B9%20%CE%9A%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BA%E1%BF%B6%CE%BD.?m=1

🔸Απομαγνητοφώνηση ομιλίας δια χειρός του αξιοτίμου κ. Αθανασίου Κ.

🔸Μεταφορά της απομαγνητοφωνημένης ομιλίας σε ηλεκτρονικό κείμενο και επιμέλεια: Ελένη Λιναρδάκη, φιλόλογος.

💠Πλήρης απομαγνητοφωνημένες σειρές ομιλιών (Βιβλία).
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%92%A0%CE%A0%CE%BB%CE%AE%CF%81%CE%B7%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%B3%CE%BD%CE%B7%CF%84%CE%BF%CF%86%CF%89%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CF%82%20%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%AD%CF%82%20%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CF%8E%CE%BD%20%28%CE%92%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%B1%29.?m=1

🔸Επεξηγηματικό βίντεο Ασπάλαθου.
https://youtu.be/8tNfAHRkTCk

__⬇️Playlist "Ασπάλαθου".⬇️__
https://aspalathos21.blogspot.com/2021/07/blog-post_83.html?m=0

Όλες οι ομιλίες ~4.487~ του μακαριστού πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/4487.html?m=0

📃Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του πατρός Αθανασίου. ⬇️
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=0

📜 Αποσπάσματα ομιλιών πατρός Αθανασίου ⬇️
https://athanasioslogos.blogspot.com/?m=0

__⬇️ Facebook ⬇️__
https://www.facebook.com/groups/1637818926362004/?ref=share

Κατάλογος ομιλιών πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://drive.google.com/file/d/1JmrxaObMVyTA4_pS5yuMaQdoBf8-LwBP/view?usp=drivesdk

†. Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.