Προετοιμασία διά τόν ἐρχομόν τοῦ Χριστοῦ (β΄ ἔκδοσις).

†. Η Κυριακή προ των Φώτων, αγαπητοί μου,  η σημερινή, δηλαδή, Κυριακή, είναι προδρομική της μεγάλης εορτής των Θεοφανείων. Όπως η επομένη Κυριακή, η Κυριακή μετά τα Φώτα, είναι η Κυριακή η οποία δίδει τον απόηχον της εορτής των Θεοφανείων. Αυτό συμβαίνει όποτε έχομε ένα πολύ μεγάλο γεγονός. Όπως έχομε Κυριακή προ των Χριστουγέννων και Κυριακή μετά τα Χριστούγεννα. Γι'αυτό και η Εκκλησία μας φροντίζει να θέσει εγκαίρως το φυσικόν πλαίσιον της εορτής, που είναι η παρουσία και το Βάπτισμα του Ιωάννου του Βαπτιστού. Εξάλλου, έτσι ακούσαμε τη σημερινή ευαγγελική περικοπή. Και αυτό το πλαίσιον αποτελείται από τα εξής κύρια στοιχεία.

        Το πρώτον. Ο προφητευθείς προφήτης. Ο Ιωάννης· ο οποίος προεφητεύθη. Δεύτερον. Είναι το περιεχόμενον του κηρύγματος του προφητευθέντος προφήτου. Και τρίτον είναι το Βάπτισμα σαν έκφρασις του περιεχομένου του κηρύγματος του προφήτου Ιωάννου.

     Όταν κάποτε, αγαπητοί, ήθελε ο Θεός να επικοινωνήσει με τον Αδάμ μέσα εις τον Παράδεισον, δεν εχρειάζετο καμία προετοιμασία. Φαίνεται δε ότι πολύ συχνά, αν όχι κάθε μέρα, ο Θεός Λόγος, γιατί Αυτός ομιλεί, γιατί Αυτός είναι ο κατασκευαστής του Αδάμ και της Εύας, επεσκέπτετο τον Αδάμ. Η όλη σκηνή, η όλη διήγησις δείχνει ότι δεν ήταν η μόνη και μοναδική περίπτωση που επισκέπτεται ο Θεός τον Αδάμ και τον ελέγχει: «Πού είσαι, Αδάμ;». Δεν εχρειάζετο, όπως σας είπα, καμία προετοιμασία εκ μέρους του Αδάμ. Όπως ακριβώς ένας επισκέπτης μας μάς χτυπά την πόρτα, δεν μας ειδοποίησε πότε θα έρθει, είναι γνωστός, αν θέλετε, είναι πολύ γνωστός, είναι γείτονας, είναι συγγενής, δεν κάνομε καμία ιδιαιτέρα προετοιμασία και του ανοίγομε την πόρτα, ἅμα τῷ κρούσματι· όταν μας χτυπήσει την πόρτα, του ανοίγομε την πόρτα.

      Η κτίσις ήτο τότε όπως εξήλθε από τα χέρια του Δημιουργού της και δεν εμεσολάβη κανένα εμπόδιον. Ήτο δε ανά πάσα στιγμή έτοιμη η Δημιουργία να δεχθεί τον Δημιουργόν της. Μετά, όμως, από την πτώσιν των Πρωτοπλάστων, τα πράγματα άλλαξαν. Η αμαρτία γίνεται τώρα εμπόδιον μιας θεοφανείας μέσα εις την κτίσιν. Προκειμένου, όμως, να γίνει μια θεοφανεία, γίνεται μία προπαρασκευή, μία προετοιμασία. Επί παραδείγματι, ο Αβραάμ, για να δεχθεί την μεγάλη αποκάλυψη του Θεού, προβαίνει σε επιμελημένες, καθ’ υπόδειξιν πάντα του Θεού, θυσίες. Επιμελημένες θυσίες. Για να γίνει δεκτή η επίσκεψις του Θεού, που θα του πει ποιο θα είναι το μέλλον του και το μέλλον του λαού που θα βγει, θα εξέλθει από τον Αβραάμ.

        Ακόμη, ο λαός του Ισραήλ, ετοιμάζεται τρεις ημέρες και εξαγνίζεται, προκειμένου να δεχθεί την θεοφανεία επάνω εις το Σινά. Ο δε Μωυσής μένει 40 ημέρες νηστικός. Δεν τρώγει τίποτε! Νηστεύει 40 ημέρες προκειμένου να αντιμετωπίσει, να δει, να σταθεί μπροστά εις αυτήν την θεοφανεία. Το ίδιο συμβαίνει και εις τον προφήτην Ηλίαν, επάνω εις το Χωρήβ, μια άλλη κορυφή του Σινά.

      Πολύ παραπάνω έπρεπε τώρα να γίνει προετοιμασία δια την προσωπική, πλέον, συνάντηση του Θεού ως Ενανθρωπήσαντος, με τον αμαρτήσαντα λαό Του ή τον αμαρτάνοντα λαό Του. Έπρεπε να γίνει προετοιμασία. Γι’ αυτήν, λοιπόν, την προετοιμασία αποστέλλεται ο Ιωάννης ο Βαπτιστής, ο μοναδικά, όπως σας είπα προηγουμένως, προφητευόμενος. Ο μοναδικά στην Αγία Γραφή. Δύο πρόσωπα προφητεύονται στην Παλαιά Διαθήκη περί τον Ιησούν Χριστόν, περί τον Ενανθρωπήσαντα Θεόν Λόγον. Ο Ιωάννης ο Βαπτιστής και η Θεοτόκος. Μόνο αυτά τα δύο πρόσωπα. Τίποτα άλλο. Κανείς άλλος. Η προφητεία γι’ αυτόν, τον Ιωάννη, αποκαλύπτει ταυτοχρόνως και την ταυτότητα Εκείνου που θα υπεδέχετο. Θα το δούμε.

      Ακούστε τι λέγει ο προφήτης Μαλαχίας ή, καλύτερα, τι λέγει ο Μάρκος, παίρνοντας την προφητεία από τον προφήτη Μαλαχία, στο τρίτο κεφάλαιο ο πρώτος στίχος: «Ὡς γέγραπται ἐν τοῖς προφήταις –λέγει ο Μάρκος- ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστέλλω τὸν ἄγγελόν μου πρὸ προσώπου σου, ὃς κατασκευάσει τὴν ὁδόν σου ἔμπροσθέν σου».  Δηλαδή, «όπως είναι γραμμένο στους προφήτες», γιατί; Γιατί κι άλλοι προφήται προεφήτευσαν εκτός του Μαλαχίου, τον ερχομό του Ιωάννου του Βαπτιστού. «Ἰδοὺ», «να», λέει, «ἐγὼ ἀποστέλλω τὸν ἄγγελόν μου πρὸ προσώπου σου», «στέλλω τον αγγελιοφόρο μου». Προσέξτε μάλιστα αυτήν την προφητεία. «Προ προσώπου σου». Ως να είναι λοιπόν δύο. «Εγώ αποστέλλω τον αγγελιοφόρο Μου, μπροστά από Σένα». Ποιος ομιλεί; Ο Πατήρ προς τον Υιόν. Όπως μας το διατυπώνει ο Μάρκος. -«ὃς (:ο οποίος), κατασκευάσει τὴν ὁδόν σου ἔμπροσθέν σου». «Κατασκευάσει» θα πει: «θα διαμορφώσει, θα προλειάνει την οδόν Σου, το περπάτημά Σου». Όχι ακριβώς περπάτημα. Αλλά «τον τρόπον με τον οποίον θα αποδεχθούν πλέον οι πιστοί το κήρυγμά Σου, οι άνθρωποι, το κήρυγμά Σου, ἔμπροσθέν σου, μπροστά σου». Η προφητεία, σας είπα, είναι από το 3^ο κεφάλαιο του Μαλαχίου.

      Αλλά για να δούμε πώς διατυπώνει την προφητεία αυτή ο Μαλαχίας, κατά τη μετάφραση των Εβδομήκοντα: «Ἰδοὺ ἐγὼ –λέει ο Μαλαχίας- ἐξαποστέλλω τὸν ἄγγελόν μου  –τι γράφει ο Μάρκος; ‘’τὸν ἄγγελόν μου πρὸ προσώπου σου ‘’-  ἰδοὺ ἐγὼ ἐξαποστέλλω τὸν ἄγγελόν μου καὶ ἐπιβλέψεται ὁδὸν πρὸ προσώπου μου». Εδώ ποιος ομιλεί; Όχι ο Πατήρ προς τον Υιόν. Ομιλεί ο Υιός για λογαριασμό Του. Γι΄αυτό λέγει: «Να, Εγώ στέλνω τον αγγελιοφόρο μου, ο οποίος θα επιβλέψει, θα φροντίσει, θα επιμεληθεί την οδόν προ προσώπου μου, πρὸ ἐμοῦ».

     Όταν το κείμενο του Μαλαχίου γράφει: «πρό προσώπου μου» ομιλεί προφανώς εδώ Ποιος; Ο Γιαχβέ, ο Κύριος. Ποιο πρόσωπο; Το δεύτερον πρόσωπον της Αγίας Τριάδος. Εκεί ομιλεί. Όταν γράφει ο Μάρκος: «πρὸ προσώπου σου» ταυτίζει μεν αυτό το «μου» του Μαλαχίου με το «σου» το δικό του, το ίδιο είναι. Και προφανώς είναι ο Ιησούς Χριστός. Φαίνεται, λοιπόν, καθαρά και εις τον Μαλαχία εις τον Μάρκον ότι πρόκειται περί του δευτέρου προσώπου της Αγίας Τριάδος, ο Οποίος ενανθρωπίζει. Και είναι ο Ιησούς. Έτσι, λοιπόν, φαίνεται ότι Αυτός που έρχεται είναι ο Γιαχβέ, είναι ο Κύριος. Προσέξατέ το, είναι πολύ σημαντικό.

      Αλλά ταυτοχρόνως και διακρίνει αυτά τα δύο πρόσωπα, διότι στον Μάρκο, κάποιος ομιλεί, προς κάποιον άλλον, όπως σας είπα, Ποιος είναι Αυτός που ομιλεί; Είναι ο Πατήρ. Προς ποιον ομιλεί; Προς τον Μεσσία, προς το δεύτερον πρόσωπον της Αγίας Τριάδος. Έτσι έχομε ταύτισιν ουσίας και διάκρισιν προσώπων, Πατρός και Υιού. Πράγμα σύνηθες εις την Γραφήν. Είναι καταπληκτικό! Πώς φαίνεται δε ο Υιός στην Παλαιά Διαθήκη. Πώς φαίνεται. Κι ότι είναι ο Ιησούς είναι ο Γιαχβέ, ο Κύριος, δηλαδή, του Ισραήλ. Ο Ιησούς Χριστός είναι ο Κύριος του Ισραήλ. Καταπληκτικό! Αλλά και ο αποστελλόμενος, ο Γιαχβέ, είναι ο Κύριος της Παλαιάς Διαθήκης.  Αυτός είναι ο Κύριος. Ελάτε τώρα να μου βγάλετε την Παλαιά Διαθήκη και να μου πείτε αν μπορεί να σταθεί η Καινή Διαθήκη. Απορώ και εξίσταμαι, αγραμματοσύνη υπερμεγέθης, εκείνοι οι οποίοι -κι ας είναι θεολόγοι, δεν ξέρω ποιοι μπορεί να είναι και σοφοί και σπουδαίοι-οι οποίοι βάζουν στην άκρη την Παλαιά Διαθήκη. Δεν μπορώ να το καταλάβω!

        Εξάλλου, συνεχίζει ο Μαλαχίας και λέει -Προσέξτε τώρα εδώ ένα άλλο σημείο. Είναι ευθύς παρακάτω- : «Καὶ ἐξαίφνης(:ξαφνικά) ἥξει (:θα έλθει) εἰς τὸν ναὸν ἑαυτοῦ Κύριος (:θα έλθει ο Κύριος εις τον ναόν Του), ὃν ὑμεῖς ζητεῖτε(:Εκείνον τον οποίον σεις ζητάτε), καὶ ὁ ἄγγελος τῆς διαθήκης, ὃν ὑμεῖς θέλετε(:και αυτός θα είναι ‘’ὁ ἄγγελος τῆς διαθήκης’’, ο αγγελιαφόρος της διαθήκης, τον Οποίον εσείς θέλετε -Όπως το είχε προφητεύσει ο Μωυσής. Είναι στο Δευτερονόμιον) ·ἰδοὺ ἔρχεται (:να, έρχεται), λέγει Κύριος παντοκράτωρ». Είναι καταπληκτικό! Ακούστε: «Και ξαφνικά θα έλθει ο Κύριος, στον δικό Του ναό». Ποιος είναι Αυτός που θα έλθει στον δικό Του ναό; Στον ναό του Σολομώντος. Στον ναό Του. Είναι ο Ενανθρωπήσας Θεός. Ο Ιησούς Χριστός. Γι'αυτό με εξουσία έρχεται και βγάζει τους κολλυβιστάς, τους εμπόρους ζώων κ.λπ. κρατώντας μαστίγιον, λέγοντας: «Ἐποιήσατε τὸν οἶκον τοῦ Πατρός μου, οἶκον ἐμπορίου καὶ ληστῶν». Γιατί; Γιατί είναι δικός Του ο οίκος, είναι δικός Του. Είδατε; Έρχεται ο Κύριος στον δικό Του τον ναό. Α, ώστε, λοιπόν, ο Ιησούς είναι Κύριος, είναι ο Γιαχβέ, είναι ο Κύριος του Ισραήλ. Γιατί λέει: «ἐξαίφνης ἥξει»; Γιατί θα ‘ρθει ξαφνικά; Δια το άσημον της εισόδου Του εις την Ιστορίαν. Αυτόν τον δρόμον διάλεξε. Ταπεινά στη Βηθλεέμ γεννήθηκε, σε ένα παχνί, μέσα σε ένα στάβλο.

      Τι σημαίνει «ὃν ὑμεῖς ζητεῖτε»; «Τον οποίον εσείς ζητάτε». Οι Εβραίοι, είναι γνωστό, ανέμεναν τον Μεσσία. Αλλά για να απαλλαγούν από τα ιστορικά τους δεινά, τις αλλεπάλληλες κακουχίες των, αιχμαλωσίες των, αποδεκατίσεις των κ.λπ. Και συνεπώς έτσι Τον ζητούσαν επί επιπέδου ξένου από το θέλημα του Θεού. Γι'αυτό και δεν Τον ανεγνώρισαν. Νόμισαν ότι είναι εθνικός Μεσσίας. Γι'αυτό και δεν Τον ανεγνώρισαν. Είναι κι αυτό σημείον.

       Ο Ιωάννης λέγεται «ἄγγελος», «αγγελιοφόρος», γι'αυτό και η εικονογραφία τον βάζει με φτερά, δεν είχε φτερά φυσικά,  αλλά για να δηλωθεί ότι είναι άγγελος Κυρίου, δηλαδή αγγελιοφόρος. Και ο ερχόμενος Κύριος, ο Γιαχβέ, ο Κύριος, ο Ιησούς Χριστός, λέγεται ομοίως «ἄγγελος διαθήκης». Προσέξτε αυτό το σημείο. Ο Ιωάννης είναι συνεπώς «ἄγγελος ἀγγέλου». Αγγέλλει τον ερχομό του αγγέλου της διαθήκης. Ο Χριστός είναι ο άγγελος της διαθήκης. Εκείνος ο Οποίος θα συνάψει τη διαθήκη μεταξύ Θεού και ανθρώπων. Γι'αυτό και λέγεται ο Χριστός από τον Ησαΐα: «ὁ μεγάλης βουλῆς ἄγγελος». «Ο αγγελιαφόρος της Μεγάλης Βουλής του Πατρός». Ακριβέστερα, του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.

       Και ποιο το περιεχόμενον, παρακαλώ, του κηρύγματος του Ιωάννου; Εδώ παρατίθεται μια νέα προφητεία από τον Ησαΐα· που είναι γραμμένη στο 40ό κεφάλαιο, στον τρίτο στίχο: «Φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ –βλέπετε κι ο Ησαΐας προφητεύει τον Ιωάννην τον Βαπτιστήν- ἑτοιμάσατε τὴν ὁδὸν Κυρίου, εὐθείας ποιεῖτε τὰς τρίβους αὐτοῦ». Θα πει: «Μια φωνή…» -Ακούστε που είναι ασύντακτο. Θα έπρεπε να πει:  «Φωνὴ βοώσης ἐν τῇ ἐρήμῳ» . Δεν λέει «φωνή βοώσης», αλλά λέει: «φωνή βοῶντος». Δεν είναι ασύντακτον; Αλλά είναι η φωνή κάποιου που φωνάζει. Συνεπώς είναι πρόσωπον. Θα το δούμε γιατί. «Ἑτοιμάσατε τὴν ὁδὸν Κυρίου. Κάνετε ίσια τα μονοπάτια αυτού για να έρθει να σας συναντήσει». Ποια είναι αυτή η φωνή; Ο Ιωάννης. Δεν αναφέρεται ο άνθρωπος· «βοῶντος ἀνθρώπου», που βοά. Αλλά η φωνή. Γιατί; Για να φανεί η διαφορά του Κυρίου από τον δούλον. «Τι είμαι εγώ, ο Ιωάννης;», θα έλεγε.  «Δεν είμαι ικανός να λύσω τα κορδόνια των παπουτσιών Του. Ποιος είμαι εγώ; Μια φωνή είμαι εγώ. Μια φωνή. Ενός ανθρώπου· μια φωνή».

      Και τι λέγει ο Ιωάννης; «Ἑτοιμάσατε τὴν ὁδὸν Κυρίου». Το βασικό κήρυγμα του Ιωάννου είναι αυτό. Δύο σημεία είναι: «Ἑτοιμάσατε τὴν ὁδὸν Κυρίου» και, δεύτερον: «Αυτός είναι ο Μεσσίας». Αυτό είναι όλο το κήρυγμα, όλη η αποστολή του Ιωάννου. Όλα τα άλλα, όπως θα το δούμε παρακάτω, «ἐπερώτων οἱ ὄχλοι αὐτόν : «Τι να κάνομε για να σωθούμε; Πώς να υποδεχθούμε τον Μεσσία;». Και λέγει πολλά. «Και με πολλά λόγια», λέγει ο Ευαγγελιστής, «παρηγορούσε τον λαό». Αλλά αυτά δεν είναι παρά ανάλυσις αυτών των δύο στοιχείων. «Ἑτοιμάσατε», λοιπόν, «τὴν ὁδὸν Κυρίου». Ναι. Αλλά ο Κύριος είπε ότι είναι η οδός. Συνεπώς σημαίνει: «Ετοιμάσατε τον Μεσσία στις καρδιές σας».

      Και ποια είναι αυτή η ετοιμασία; Πρώτον. Το να δειχθεί εις τον λαόν, έργον που ήταν, βεβαίως, του Ιωάννου, ποιος είναι Αυτός ο Μεσσίας. Δεύτερον. Ο λαός, με τα αφυπνιστικά κηρύγματα του Προδρόμου, όφειλε να λειάνει τα κακοτράχαλα μονοπάτια της καρδιάς, δια της μετανοίας, πράγμα που θα το έκανε αυτό φανερό, το βάπτισμα του Ιωάννου. Είναι γνωστό ότι τον πλησιάζουν τελώναι, στρατιώται και λαός και ρωτούν τι να κάνουν: «Καὶ ἐπηρώτων αὐτὸν οἱ ὄχλοι λέγοντες· τί οὖν ποιήσομεν; (:Τι να κάνομε;). Ἀποκριθεὶς δὲ λέγει αὐτοῖς· ὁ ἔχων δύο χιτῶνας μεταδότω τῷ μὴ ἔχοντι (:Έχεις δύο χιτώνες; -Ο ‘’χιτώνας’’ είναι το από μέσα. Το απέξω λέγεται ‘’ιμάτιον’’ - Έχεις δηλαδή δυο πουκαμίσες; -Να το πω έτσι- Δώσε τον έναν σε εκείνο που δεν έχει) καὶ ὁ ἔχων βρώματα ὁμοίως ποιείτω (:και αυτός που έχει περισσεύματα φαγητών, να κάνει το ίδιο)».

     «Ἦλθον δὲ καὶ τελῶναι βαπτισθῆναι, καὶ εἶπον πρὸς αὐτόν· διδάσκαλε, τί ποιήσομεν; (:Τον ερωτούν οι τελώναι). Ὁ δὲ εἶπε πρὸς αὐτούς· μηδὲν πλέον παρὰ τὸ διατεταγμένον ὑμῖν πράσσετε (:μην κάνετε τίποτα παραπάνω από εκείνο το οποίο είσαστε… έχετε δεχθεί διαταγή, εντολή. Τι; Τόσο φόρο θα πάρεις. Όχι περισσότερο)». Αλλά τι έκαναν οι Τελώναι; Γι'αυτό εθεωρούντο φοβερά αμαρτωλοί. Έπνιγαν τους ανθρώπους λέγοντας: «Θα μου δώσεις τόσα, γιατί θα σε καταγγείλω ότι έκανες απόκρυψη των προϊόντων σου και δεν προσφέρεις φόρο. Ότι είσαι φοροφυγάς». Και συνεπώς… «ελαδώνοντο», ας μου επιτραπεί η λέξις, οι τελώναι και επλούτιζαν εις βάρος του λαού. Τι λέει τώρα ο Ιωάννης; «Το καθήκον σας θα κάνετε. Τι λέει ο νόμος; Τόσο θα εισπράξετε. Τίποτα περισσότερο». «Μη λαδώνεστε», ως να τους έλεγε· με συγχωρείτε για την έκφραση.

    «Ἐπηρώτων δὲ αὐτὸν καὶ στρατευόμενοι λέγοντες (:κι εκείνοι οι οποίοι ήσαν στρατιώται)· καὶ ἡμεῖς τί ποιήσομεν;». Στρατιώται όχι Ρωμαίοι. Ήταν ένα είδος εθνοφυλακής εβραϊκής καταγωγής, που επεστρατεύοντο, βεβαίως, από τους Ρωμαίους, δια να επιτηρούν την τάξη, ένα είδος χωροφυλάκων. Αλλά ήσαν, όμως, Εβραίοι αυτοί. Γιατί αλλιώτικα θα ήταν ακατανόητο να πάνε να τον ρωτήσουν τι να κάνουν οι Ρωμαίοι στρατιώται, οι οποίοι βεβαίως δεν επίστευαν εις τον αληθινόν Θεόν.  «Καὶ ἡμεῖς τί ποιήσομεν; (: Κι εμείς τι να κάνομε;). Καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· μηδένα συκοφαντήσητε μηδὲ διασείσητε (:κανέναν να μη συκοφαντήσετε, για να πάρετε λάδωμα κι εσείς)». «Διασείω» ξέρετε τι θα πει; «Να σε πιάσω και να σε κουνάω». «Θα δώσεις τόσα!». Αυτό θα πει «διασείω». Το «πνίγω» έβαζαν τον αντίχειρα εδώ στον λαιμό από κάτω, στο καρύδι και «ἔπνιγεν αὐτόν», λέει. Δηλαδή :«Θα μου δώσεις… θα σε πνίξω. Θα μου δώσεις αυτά που θέλω. Θα σε πνίξω!». Τι λέγει εδώ ο άγιος Ιωάννης; Κανέναν να μην συκοφαντήσετε· πάτε και πείτε ότι είναι φοροφυγάς κ.λπ. Ούτε να κουνάτε τον άλλον)· ἀρκεῖσθε τοῖς ὀψωνίοις ὑμῶν (: Να αρκείσθε μόνον στον στρατιωτικό μισθό σας. Τίποτε άλλο)».

      Ακόμη προσπαθεί ο Ιωάννης να τους βγάλει την νοοτροπία ότι ούτως ή άλλως, που πίστευαν ότι θα σωθούν, λέγοντας ότι «εμείς έχομε τον Αβραάμ πατέρα, κι επειδή ο Αβραάμ ευηρέστησε εις τον Θεόν, θέλει δεν θέλει ο Θεός, εμάς θα μας σώσει». «Όχι», λέει ο Ιωάννης. «Μὴ ἄρξησθε λέγειν ἐν ἑαυτοῖς (:Μην αρχίσετε να λέτε στον εαυτόν σας) πατέρα ἔχομεν τὸν ᾿Αβραάμ (:ότι πατέρα έχομε τον Αβραάμ και συνεπώς εμείς θα πάρομε τους καρπούς της δικής του αγιοσύνης)· λέγω γὰρ ὑμῖν (:σας βεβαιώνω) ὅτι δύναται ὁ Θεὸς ἐκ τῶν λίθων τούτων ἐγεῖραι τέκνα τῷ ᾿Αβραάμ». Και έγινε πράγματι. Οι «λίθοι» ήσαν οι εθνικοί. Έκανε παιδιά Του ο Θεός τους εθνικούς· την «εκκλησία των Εθνών». Και οι Εβραίοι μείναν και απολιθώθηκαν. Είναι καταπληκτικό!.

      Τι ήταν το βάπτισμα του Ιωάννου; Καταρχάς ήταν έκφρασις, επισφράγισις και φανέρωσις της μετανοίας. Ότι πράγματι είχαν μετανοήσει. Ήταν βάπτισμα μετανοίας. Ήτο μία προπαίδευσις και εις την πίστιν. Ότι αποδεχόμεθα ότι έρχεται ο Μεσσίας. Διότι το διέταξε ο Θεός. Πού το βλέπομε αυτό; Ο ίδιος ο Ιωάννης το λέει: «Εκείνος που με έστειλε να βαπτίζω, Εκείνος μου είπε ότι Αυτός είναι ο Μεσσίας». Αλλά και ο ίδιος ο Κύριος είπε ότι «τὸ βάπτισμα Ἰωάννου ἐξ ουρανοῦ ἦν ἢ ἐξ ἀνθρώπων;» ερώτησε τους Φαρισαίους. «Από τον ουρανό ή από τους ανθρώπους;». Και αυτοί είπαν: «Αν πούμε από τον ουρανό, θα μας πει: ‘’Τότε γιατί δεν πιστέψατε;’’». Δεν ήτο, βεβαίως, ούτε βάπτισμα αφέσεως αμαρτιών, ούτε πολύ περισσότερο βάπτισμα λήψεως Πνεύματος Αγίου. Βεβαίως. Αυτά ήταν προνόμιον, πλέον, του Μεσσίου. Λέγει ο Ζιγαβηνός: «Οὐκ εἶπε δὲ καὶ ἀφέσεως ἁμαρτιῶν, ἵνα μὴ νομίσης ὅτι τὸ τοιοῦτον βάπτισμα παρεῖχε καὶ ἄφεσιν (:μη νομίσεις ότι παρείχε άφεσιν), ἀλλὰ προσέθηκεν εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν, τοὐτέστιν διάθεσιν – δηλαδή: ‘’ανοίγετε τον δρόμο για το βάπτισμα του Μεσσίου, που θα είναι πλέον η άφεσις’’-. Ἡ ἄφεσις τῶν ἁμαρτιῶν ἐπεφυλάσσετο εἰς τὸν αἴροντα τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου». Θέλετε να το δείτε αυτό έκτυπο; Προσέξτε. Οι Φαρισαίοι δεν πήγαν να βαπτιστούν. Να δεχθούν το βάπτισμα του Ιωάννου. Ε, δεν προλειάνθηκαν και στο τέλος έφθασαν, αγαπητοί μου, έφθασαν να μη δεχθούν ούτε το βάπτισμα του Χριστού. Βλέπετε, λοιπόν, ότι το βάπτισμα του Ιωάννου ήταν πραγματικά προοιμιακόν, προκαταρκτικόν για το βάπτισμα του Μεσσίου;

       Αγαπητοί, το πλαίσιον που εκινήθη ο άγιος Ιωάννης ο Βαπτιστής, σας είπα, ήταν προπαρασκευαστικόν, τόσον της πίστεως, όσον και της μετανοημένης ζωής. Ένα τέτοιο πλαίσιο έχομε και εμείς σήμερα. Και είναι ανάγκη να το αποδεχθούμε. Γιατί; Διότι ούτε τον Ιησούν Χριστόν αναγνωρίσαμε ακόμη Ποιος είναι, ούτε βίον καθαρόν ξεκινήσαμε, παρότι, περιέργως, οξύμωρον σχήμα, παρότι στο όνομά Του εβαπτίσθημεν. Ποτέ δεν θα μπορέσομε να κατανοήσομε το γεγονός της Θεοφανείας εις τον Ιορδάνην -«Οὗτος ἐστὶν ὁ Υἱός μου ὁ ἀγαπητός»- αν προηγουμένως δεν μαθητεύσομε στα πόδια του Ιωάννου του Βαπτιστού. Κάποιοι  μαθηταί του Χριστού, προηγουμένως εχρημάτισαν μαθηταί του Ιωάννου, όπως ο Ιωάννης ο Ευαγγελιστής, όπως ο Ανδρέας. Δηλαδή, πρέπει να αρχίσομε να κάνομε «εὐθείας τὰς τρίβους». Η «τρίβος» είναι το μονοπάτι. Πού; Τας τρίβους της καρδιάς. Και να ετοιμάσομε την οδόν του Κυρίου την μεγάλη. Και αμετακίνητη πίστιν στο Θεανθρώπινο πρόσωπον του Χριστού. Ένας που πρόκειται να βαπτιστεί, πιστεύει στο θεανθρώπινον πρόσωπο του Χριστού; Ο Φίλιππος είπε εις εκείνον τον ευνούχον: «Πιστεύεις τὸν Ἰησοῦν εἶναι τὸν υἱὸν τοῦ Θεοῦ;». Κι εκείνος είπε: «Πιστεύω».

     Δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι και κάποια άλλα μονοπάτια ετοιμάζονται μέσα στην Ιστορία. Είναι τα μονοπάτια του Αντιχρίστου. Είναι τα μονοπάτια του Αντιχρίστου. Γιατί κι εκείνος μιμείται· «ο πίθηκος του Χριστού», λέει ο ιερός Αυγουστίνος· μιμείται τον Χριστόν. Αλλά είναι κίβδηλος. Κι αυτός, λοιπόν, προσπαθεί να κάνει τα μονοπάτια του, για να φέρει κοντά του τον λαό του Θεού, τον κόσμο ολόκληρο· που περιμένει, βεβαίως, ο κόσμος τον Μεσσία, αλλά αντ’ Αυτού θα συναντήσει τον Αντίχριστον. Πότε; Όταν δεν γνωρίσει ο λαός του Θεού, Ποιος είναι ο Ιησούς Χριστός.

      Για να μη βρεθούμε, λοιπόν, σε εκείνα τα αλλότρια μονοπάτια, όσο είναι καιρός, ας πάρομε, αγαπητοί, την απόφαση να ζήσομε συνειδητά την χριστιανική ζωή και την γνώση του Θεού· και την γνώση του Θεού, του Ιησού Χριστού. «Εἰς ἐπίγνωσιν –λέει ο Απόστολος Παύλος- τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ». Ο λαός εκείνος που άκουσε το κήρυγμα του Ιωάννου, δυστυχώς, ολόκληρος δεν ανταποκρίθηκε. Και ήρθε η φοβερή ημέρα της αλώσεως της Ιερουσαλήμ από τους Ρωμαίους. Και ο Χριστός το προφήτευσε. Η ιστορία επαναλαμβάνεται. Η ιστορία επαναλαμβάνεται! Ας προσέξομε όσο είναι καιρός.

584η ομιλία στην κατηγορία « Ὁμιλίαι Κυριακῶν ».

► Όλες οι ομιλίες της Κατηγορίας :
" Ὁμιλίαι Κυριακῶν " εδώ ⬇️
https://arnion.gr/index.php/diafora-uemata/omiliai-kyriakvn
↕️
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/blog-post_25.html?m=1

🔸Λίστα ομιλιών της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».🔻
https://drive.google.com/file/d/1EiDp29JkRk7OQUNh2N_NVeJL2TTZ-FsY/view?usp=drivesdk

🎥 Βιντεοσκοπημένες ομιλίες της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».🔻
https://youtube.com/playlist?list=PLxBsMI6pr40ru7w20Jp2hDAJjA7k7mq_z

🔸📜 Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».🔻
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%94%B9%E1%BD%89%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%AF%CE%B1%CE%B9%20%CE%9A%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BA%E1%BF%B6%CE%BD.?m=1

🔸Απομαγνητοφώνηση ομιλίας δια χειρός του αξιοτίμου κ. Αθανασίου Κ.

Μεταφορά της απομαγνητοφωνημένης ομιλίας σε ηλεκτρονικό κείμενο και επιμέλεια: Ελένη Λιναρδάκη, φιλόλογος.

💠Πλήρης απομαγνητοφωνημένες σειρές ομιλιών (Βιβλία).
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%92%A0%CE%A0%CE%BB%CE%AE%CF%81%CE%B7%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%B3%CE%BD%CE%B7%CF%84%CE%BF%CF%86%CF%89%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CF%82%20%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%AD%CF%82%20%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CF%8E%CE%BD%20%28%CE%92%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%B1%29.?m=1

🔸Επεξηγηματικό βίντεο Ασπάλαθου.
https://youtu.be/8tNfAHRkTCk

__⬇️Playlist "Ασπάλαθου".⬇️__
https://aspalathos21.blogspot.com/2021/07/blog-post_83.html?m=0

Όλες οι ομιλίες ~4.487~ του μακαριστού πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/4487.html?m=0

📃Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του πατρός Αθανασίου. ⬇️
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=0

📜 Αποσπάσματα ομιλιών πατρός Αθανασίου ⬇️
https://athanasioslogos.blogspot.com/?m=0

__⬇️ Facebook ⬇️__
https://www.facebook.com/groups/1637818926362004/?ref=share

Κατάλογος ομιλιών πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://drive.google.com/file/d/1JmrxaObMVyTA4_pS5yuMaQdoBf8-LwBP/view?usp=drivesdk

†.Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.

Σκοτάδι καί Φῶς (β΄ ἔκδοσις).

†. Μετά την Βάπτισή Του, αγαπητοί μου, ο Κύριος, και την παραμονή Του στην έρημο επί 40 ημέρες, περνούσε τον καιρό Του εις την Ιουδαία. Όταν, όμως, άκουσε ο Ιησούς ότι ο Ιωάννης συνελήφθη από τον Αντύπα, τον Ηρώδη Αντύπα, και εβλήθη εις την φυλακήν, τότε ανεχώρησε για την Γαλιλαία, που ήταν η βορεία επαρχία. Συγκεκριμένα πήγε εις την Ναζαρέτ. Αλλά και από κει σύντομα έφυγε, ύστερα από μία κακή συμπεριφορά των Ναζαρηνών προς Αυτόν, που Του την έδειξαν όταν ομίλει εις την Συναγωγήν.

      Ήλθε εις την Καπερναούμ, την παραθαλασσία. Κέντρον μεγάλο. Κέντρον μιας μεγάλης περιοχής. Και οδικός κόμβος μεταξύ Δαμασκού και Μεσογείου. Η περιοχή ελέγετο αυτή «Γαλιλαία των εθνών». Επειδή ήσαν πολλοί εκεί, ποικίλοι κάτοικοι από πολλά έθνη. Λέγεται μάλιστα ότι η περιοχή αυτή είχε πολλούς Έλληνες, από τους επιγόνους του Μεγάλου Αλεξάνδρου, που είχαν εγκατασταθεί όπου ο Μέγας Αλέξανδρος είχε φθάσει, δηλαδή στρατιωτικοί -φυσικά απέχομε πολύ από τον Μεγάλο Αλέξανδρο, τρεισήμισι αιώνες περίπου ή τέσσερις αιώνες απέχομε-  αλλά είναι οι απόγονοί των. Ήταν δηλαδή αποικίες παλαιών στρατιωτικών, Ελλήνων. Γι'αυτό και ελέγετο «η Γαλιλαία των Εθνών». Όπως ακριβώς και την αποκαλεί τον 8ον αιώνα προ Χριστού ο προφήτης Ησαΐας. Γιατί, όπως σας είπα, ήσαν πολλοί εκεί εθνικοί. Ο προφήτης Ησαΐας χαρακτηρίζει τους κατοίκους αυτής της περιοχής:  «Ὁ λαὸς ὁ καθήμενος ἐν σκότει». «Ο λαός που καθόταν στο σκοτάδι». Και λέγει ακόμη: «Οἱ κατοικοῦντες ἐν χώρᾳ καὶ σκιᾷ θανάτου». «Αυτοί που κατοικούσαν στην περιοχή και στην σκιά του θανάτου, του σκοταδιού και του θανάτου». Σ’ αυτήν την περιοχή προφανώς, επικρατούσε αυτό το πνευματικό σκοτάδι, δηλαδή η ειδωλολατρία, η σκιά του πνευματικού θανάτου, θα λέγαμε, και που τώρα έρχεται ο Κύριος Ιησούς, που αποκαλείται από τον προφήτην Ησαΐαν, 8 αιώνες προ Χριστού, σας το ξαναλέγω, «φῶς μέγα». Να λάμψει και να φωτίσει αυτήν την σκοτεινή, πνευματικώς σκοτεινή περιοχή.

       Γι'αυτό, ακούστε τι αναφέρει, όπως ακούσαμε στη σημερινή ευαγγελική περικοπή, ο ευαγγελιστής Ματθαίος: «ἵνα πληρωθῇ(:για να πραγματοποιηθεί) τὸ ρηθὲν διὰ ῾Ησαΐου(:εκείνο που είπε ο Ησαΐας) τοῦ προφήτου λέγοντος· γῆ Ζαβουλὼν καὶ γῆ Νεφθαλείμ -ήταν από δυο παιδιά του Ιακώβ οι περιοχές που κατοικούσαν οι απόγονοί των-, ὁδὸν θαλάσσης, πέραν τοῦ Ἰορδάνου, Γαλιλαία τῶν ἐθνῶν, ὁ λαὸς ὁ καθήμενος ἐν σκότει εἶδε φῶς μέγα καὶ τοῖς καθημένοις ἐν χώρᾳ καὶ σκιᾷ θανάτου φῶς ἀνέτειλεν αὐτοῖς». «Ανέτειλε φως εις αυτούς που εκάθηντο στη σκιά και στον θάνατο».

     Αυτή η Γαλιλαία των Εθνών, αγαπητοί, που έχει πνευματικό σκοτάδι και η σκιά του αιωνίου θανάτου, ήταν μία μικρογραφία  όλης της Γης. Θα επαναλάβω: μια μικρογραφία όλης της Γης. Γι'αυτό, καλόν είναι να δούμε τι αποκαλεί ο προφήτης «σκότος καί σκιά θανάτου». Βέβαια πρόκειται, θα το επαναλάβω, το αντιληφθήκατε, ότι περί πνευματικού θανάτου, πνευματικού σκότους ο λόγος.

     Και πρώτα, είναι η βασιλεία του σατανά, που είναι σκοτεινός και επιφέρει σκότος. Μιλώντας ο Απόστολος Παύλος από τι μας γλύτωσε ο Κύριος, γράφει στην προς Κολοσσαείς επιστολή του: «Ὃς (:ο Οποίος Ιησούς Χριστός) ἐῤῥύσατο ἡμᾶς ἐκ τῆς ἐξουσίας τοῦ σκότους(:από την εξουσία του σκοταδιού) καὶ μετέστησεν (:μετέθεσεν)  εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ υἱοῦ τῆς ἀγάπης αὐτοῦ(:και μας μετέθεσε εις την Βασιλείαν του Υιού Του, του Ιησού Χριστού, που είναι καρπός της αγάπης)». Ώστε το σκότος, επιπλέον, είναι και μια εξουσία. Είδατε τι είπε; «Ἐκ τῆς ἐξουσίας τοῦ σκότους». Είναι, λοιπόν, και μία εξουσία. Ναι. Συμπληρώνει ο Απόστολος Παύλος και λέγει – προσέξτε αυτό, ἐξουσία, έχει σημασία- : «ὅτι οὐκ ἔστιν ἡμῖν ἡ πάλη πρὸς αἷμα καὶ σάρκα (:η πάλη μας δεν είναι προς ανθρώπους), ἀλλὰ πρὸς τὰς ἀρχάς, πρὸς τὰς ἐξουσίας, πρὸς τοὺς κοσμοκράτορας τοῦ σκότους τοῦ αἰῶνος τούτου». Και είναι οι δαίμονες. Είδατε; Προς τους κοσμοκράτορες του σκότους, του σκοταδιού, του αιώνος τούτου.

      Ακόμη βλέπομε ότι το σκότος χαρακτηρίζει τον «νῦν αἰῶνα». Είναι πολύ χαρακτηριστικό αυτό. Και φαίνεται από εκείνους… Και πώς γίνεται αντιληπτόν; Από εκείνους που βρίσκονται μέσα στο φως του Χριστού. Ότι πράγματι ο νῦν αἰών είναι βυθισμένος μέσα στο σκοτάδι. Το βλέπουν, όμως, μόνον αυτοί. 

      Εκείνοι οι οποίοι ενεργούνται από τον σατανά, ούτε υποψιάζονται ότι βρίσκονται εις το σκοτάδι. Ταλαιπωρούνται… α, πάρτε παράδειγμα το  θέμα των σατανιστών των ημερών αυτών. Και τι υποκρισία!  Πωπω, υποκρισία! Σαν να παρουσιάστηκε πρώτη φορά το θέμα και εξεπλάγημεν!... Ενώ ο σατανισμός είναι διάχυτος παντού. Και από τις τηλεοράσεις, κι από τα έντυπα κ.λπ. κ.λπ. «Εξεπλάγημεν»! Γιατί; Υποκρισία, σας το ξαναλέω. Και δεν αντιλαμβάνονται παρά μόνον τι; Τις συνέπειες του κακού. Το γιατί βρίσκονται βυθισμένοι μες στο σκοτάδι, αυτό το πράγμα δεν το καταλαβαίνουν οι άνθρωποι. Ποιοι άνθρωποι; Οι άνθρωποι του σκοταδιού. Το βλέπουν όμως και το αντιλαμβάνονται οι άνθρωποι του φωτός. Το βλέπουν αυτό. Καθαρά. Και ότι είναι ενέργεια του σατανά. Πείτε, παρακαλώ, εις αυτούς τους ανθρώπους ότι ενεργούνται από τον σατανά και θα σας πουν: «Ποιον σατανά; Δεν υπάρχει ο σατανάς»…

       Ακόμη, σκοτάδι, δεύτερον σημείον, είναι ο δρόμος της αμαρτίας. Ναι. Είναι ο δρόμος της αμαρτίας. Είναι η έκλυσις των ηθών. Λέγει ο Παροιμιαστής: «Ὦ, οἱ ἐγκαταλείποντες ὁδοὺς εὐθείας τοῦ πορεύεσθαι ἐν ὁδοῖς σκότους». «Πωπω», λέει, «αυτοί που εγκαταλείπουν τους ίσιους δρόμους και πορεύονται, περπατάνε, τους δρόμους του σκοταδιού»...Και πάλι ο Απόστολος Παύλος συμβουλεύει και λέγει: «Καὶ μὴ συγκοινωνεῖτε τοῖς ἔργοις τοῖς ἀκάρποις τοῦ σκότους(:Μη γίνεστε κοινωνοί, συγκοινωνοί, με τα άκαρπα έργα του σκοταδιού). Τὰ γὰρ κρυφῆ γινόμενα ὑπ᾿ αὐτῶν αἰσχρόν ἐστι καὶ λέγειν». «Διότι εκείνα που κάνουν κρυφά κάτω από το σκοτάδι είναι», λέγει, «αισχρόν και να τα αναφέρει κανείς». Όπως λέμε «η Αθήνα της νύχτας», «η Λάρισα της νύχτας»· που βγαίνουν σαν τις νυχτερίδες, σαν τα νυχτοπούλια οι άνθρωποι να πάνε να διασκεδάσουν. Τι είδους διασκεδάσεις;  «Αἰσχρόν ἐστι καὶ λέγειν». Ἐξ οὗ και οι φόνοι, ἐξ οὗ και τα μεθύσια, ἐξ οὗ και όλα τα φοβερά πράγματα. Ο αμαρτωλός έχει βαθύ σκοτάδι. Δεν βλέπει το αγαθόν. Δεν βλέπει το αληθές. Αλλά μάλλον και το αγαθόν και το αληθές τα αμφισβητεί. Και ακόμη χειρότερα: και τα συκοφαντεί. Και ακόμα χειρότερα: και τα διώκει.

      Ένα τρίτο σημείο είναι το σκοτάδι της πλάνης. Είναι το φοβερότερο σκοτάδι, αγαπητοί. Γιατί νομίζει ο άνθρωπος ότι κατέχει το αληθές, ενώ στην πραγματικότητα πλανάται. Δεν κατέχει το αληθές. Λέει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, πολύ ψυχολογημένα: «Καὶ τὸ φῶς ἐν τῇ σκοτίᾳ φαίνει (:Το φως του Χριστού στο σκοτάδι, λέει, φαίνει - φαίνομαι, φαίνει, φαίνεται) καὶ ἡ σκοτία αὐτὸ οὐ κατέλαβεν (:Δεν το πήρε –καταλαμβάνω- Δεν το πήρε το φως η σκοτία)». Γιατί; Τίποτα δεν καταλαβαίνει το σκοτάδι. Οι άνθρωποι που είναι στο σκοτάδι, δεν καταλαβαίνουν τίποτα. Αν ερωτήσετε γιατί ο Χριστιανισμός δεν ευοδώθηκε σε όλον τον κόσμο με τον τρόπο που έζησαν οι πρώτοι χριστιανοί, η απάντησις είναι αυτή. Βέβαια, παράγων η προαίρεσις και οι άνθρωποι αγαπούν να είναι στο σκοτάδι, στην αμαρτωλή τους ζωή. Αν βγάζαμε ένα σκουλήκι μέσα από την γη, μία σκουληκαντέρα, σαν παράδειγμα το λέω αυτό, γιατί ο Θεός έκανε το σκουλήκι αυτό να κάνει υπόγειες στοές μέσα στο έδαφος, εκεί ζει. Αν το βγάζαμε το σκουλήκι αυτό στο φως, θα τρόμαζε. Θα αισθανόταν ότι έχασε τα νερά του. Αυτό μεν, το σκουλήκι, ο Θεός το κατασκεύασε έτσι. Όταν ο άνθρωπος βγαίνει από το σκοτάδι, νομίζει πως χάνει τα νερά του ή ότι θα χάσει τα νερά του, όταν θα βγει από το σκοτάδι… 

     Στη Σαμάρεια, στην εποχή των Αποστόλων, δρούσε ο Σίμων ο μάγος· που τον πρόσεχαν, το αναφέρει το βιβλίο των Πράξεων αυτό, τον πρόσεχαν όλοι, μικροί μεγάλοι και έλεγαν ότι είναι η δύναμις του Θεού η μεγάλη. Και όμως η Σαμάρεια επλανάτο και είχε σκοτάδι. Κι όταν έφθασε εκεί ο απόστολος Πέτρος και είπε τις πιο βαριές κουβέντες εις αυτόν τον Σίμωνα, είδε ότι ήταν πιο δυνατός ο Πέτρος από τον εαυτό του και του πήγε χρήματα, για να του δώσει την εξουσία να κάνει κι αυτός τα ίδια. «Φύγε από δω», του λέγει ο Απόστολος Πέτρος, «τα χρήματά σου κι εσύ να είναι εις απώλειαν». Για να πει κάτι ανάλογο και ακόμα βαρύτερο ο Απόστολος Παύλος εις τον μάγο τον Ελύμα, εις την Κύπρο: «Υιέ διαβόλου! Που διαστρέφεις την αλήθεια, να μείνεις τυφλός!». Και τυφλώθηκε αμέσως ο Ελύμας ο μάγος. Αυτή είναι η πλάνη, το σκοτάδι, η αίρεση, ο μασονισμός, η μαγεία, ο πνευματισμός, ο υλισμός… Όλα αυτά είναι πλάνη και αποτελούν σκοτάδι.

    Ένα τέταρτο σημείο. Είναι το σκοτάδι της αγνοίας. Γι’ αυτήν την άγνοια μίλησε και ο Απόστολος Παύλος εις τους Αθηναίους. Και είναι η άγνοια της αληθείας. Είναι η άγνοια του Θεού. Είναι η άγνοια ακόμη και της αμαρτίας. Λέτε σε πολλούς Χριστιανούς μας σήμερα: -«Αυτό είναι αμαρτία». -«Και πού το βλέπεις ότι αυτό είναι αμαρτία;». -«Μα δεν το αντιλαμβάνεσαι; Μα είναι αμαρτία». -«Πού το βλέπεις ότι είναι αμαρτία;». Σε εκείνον τον υπέροχο λόγο του ο Απόστολος Παύλος στους Αθηναίους, ανάμεσα στα άλλα, τους είπε: «Τοὺς μὲν χρόνους τῆς ἀγνοίας ὑπεριδὼν ὁ Θεὸς (:τους ξεπέρασε ο Θεός, τους παρέβλεψε) τανῦν παραγγέλλει τοῖς ἀνθρώποις πᾶσι πανταχοῦ μετανοεῖν(:παντού παραγγέλλει στους ανθρώπους όλους τώρα να μετανοούν)».

      Κι ένα πέμπτο σημείο, αν θέλετε. Σκοτάδι είναι και οι ασεβείς άνθρωποι, οι σκοτεινοί άνθρωποι. Σκοτεινοί στην ψυχή. Όταν, όμως, προχωρήσουν στο σκοτάδι της ψυχής, τότε και το σώμα γίνεται σκοτεινό. Ρίξτε μια ματιά στις σύγχρονες φωτογραφίας των χορευτών της ροκ μουσικής… Είναι μάλιστα αυτές οι εικόνες έγχρωμες, είναι απέξω από τις πλάκες της ροκ μουσικής, πώς είναι οι θήκες και βάζουν μέσα την κάθε πλάκα, θα φρίξετε. Θα πείτε: «Άνθρωποι είναι αυτοί; Τι μάτια είναι αυτά; Τι πρόσωπο; Τι στάση;». Εκεί βλέπετε τον δαιμονισμένο άνθρωπο. Σε τι θα διέφερε, αλήθεια, με τον δαιμονισμένο των Γεργεσηνών, που ήταν ο φόβος και ο τρόμος των διερχομένων από εκείνο τον δρόμο; Ποια η διαφορά; Φοβερό πράγμα, αγαπητοί, φοβερό… 

     Γι'αυτό λέγει ο Απόστολος Παύλος στην Α΄ προς Θεσσαλονικείς: «Πάντες ὑμεῖς υἱοὶ φωτός ἐστε(:Όλοι εσείς είσαστε παιδιά του φωτός) καὶ υἱοὶ ἡμέρας(:και παιδιά της ημέρας. - Ξέρετε τι θα πει «ημέρα»; Και «ημερώνω». Λέμε: «εξημερώνω, ημερώνω ένα ζώο. «Είμαι ο ήρεμος, ο άκακος, ο φωτεινός»-. Οὐκ ἐστέ νυκτὸς οὐδὲ σκότους (:δεν είσαστε παιδιά της νύχτας και του σκοταδιού)», λέει στους Θεσσαλονικείς. Ζουν οι ασεβείς και περπατούν και σκέπτονται στο σκοτάδι. Ενεργούν και τα πονηρά σχέδια των εις βάρος των άλλων ανθρώπων και των λαών ακόμη. Μέσα στο σκοτάδι. Όπως είναι ο Σιωνισμός και ει τι άλλο έτερον. Γι'αυτό και «σκοτεινές δυνάμεις» λέγονται.

      Κι ακόμη ένα σημείο. Το σκοτάδι, όπως είναι φυσικό, είναι μία κατάστασις, που δεν επιτρέπει στα μάτια να βλέπουν. Όταν είναι νύχτα, σκοτεινά, δεν βλέπομε. Εδώ τι έχομε;  Μίαν τύφλωσιν αντικειμενική, όχι υποκειμενική. Γιατί είναι νύχτα. Δεν είμαι τυφλός. Είναι νύχτα. Δεν βλέπω. Έτσι και το σκοτάδι, είτε αμαρτία λέγεται, είτε πλάνη λέγεται, είτε άγνοια λέγεται, έχει το ίδιο αποτέλεσμα. Κι έχομε το σκόνταμμα. Όταν είναι νύχτα, σκοντάφτεις. Και όπως λέγει ο προφήτης Ησαΐας: «Ψηλαφήσουσιν ὡς τυφλοὶ τοῖχον καὶ ὡς οὐχ ὑπαρχόντων ὀφθαλμῶν ψηλαφήσουσι (:Θα ψηλαφήσουν το ντουβάρι, να πάνε να βρουν να περπατήσουν. Και ψηλαφούν σαν να μην είχαν μάτια)· καὶ πεσοῦνται ἐν μεσημβρίᾳ ὡς ἐν μεσονυκτίῳ (:και θα πέσουν χάμω και θα σκοντάψουν μέρα μεσημέρι, σαν να ήταν μεσάνυχτα)». Ή ακόμη χάνουν και τον προσανατολισμό τους. Όπως λέγει και ο Κύριος: «Καὶ ὁ περιπατῶν ἐν τῇ σκοτίᾳ(:Αυτός που περπατάει στη σκοτία, δηλαδή πολιτεύεται στο σκοτάδι μέσα) οὐκ οἶδε ποῦ ὑπάγει(:δεν γνωρίζει πού πηγαίνει)». Χάνει όντως τον προσανατολισμό του.

      Στην Αγία Γραφή γίνεται λόγος για διαβαθμίσεις σκοταδιού. Από φυσικές έως πνευματικές καταστάσεις. Καταρχήν είναι το φυσικό σκοτάδι, σύμβολον, το φυσικό σκοτάδι, η νύχτα, το φυσικό σκοτάδι, η απουσία του φωτός. Τι είναι σκότος; Η απουσία του φωτός. Είναι ένα σύμβολον αυτού του πνευματικού σκοταδιού. Έτσι, μας μιλάει για μεγάλο σκοτάδι και ψηλαφητό σκοτάδι η Αγία Γραφή, στο βιβλίο της Εξόδου, όταν μας λέγει ότι… ήτανε μία πληγή του Φαραώ που του επέφερε ο Μωυσής. Τρεις μέρες ήταν, λέει, ψηλαφητό σκοτάδι. Και ο κάθε άνθρωπος δεν είδε το πρόσωπο του αλλουνού. Προσέξτε αυτό. Πλάι στην Αίγυπτο, Αίγυπτος ήταν, αλλά έξω από τους Αιγυπτίους, στη γη  Γεσέμ, προς την Ερυθρά Θάλασσα, έμεναν οι Εβραίοι. Δεν ήσαν μεμειγμένοι με τους Αιγυπτίους· που κατέβηκε ο Ιωσήφ, πώς πουλήθηκε, μετά έφερε τον πατέρα του, εκεί πολλαπλασιάστηκαν, έγιναν δύο εκατομμύρια άνθρωποι. Εκεί, λέγει, είχαν μια θαυμαστήν ηλιοφάνειαν. Προσέξατέ το. Όλα αυτά είναι τύποι. Βαθύ σκοτάδι στην Αίγυπτο, στη γη Γεσέμ ηλιοφάνεια καταπληκτική. Θα το πω άλλη μια φορά. Πρόκειται περί συμβόλων και περί τύπων. Μέσα στον φυσικό μεν κόσμο, αλλά μελλόντων γενέσθαι. Όπως είναι το φως της Βασιλείας του Θεού και το σκοτάδι της κολάσεως. Ναι. Όπως και οι  δέκα πληγές του Φαραώ, θα σταθούν δέκα πληγές στα έσχατα. Όποιος διαβάζει την Αποκάλυψη, βλέπει έναν παραλληλισμόν.

       Ακόμη, έχομε τον γνόφο στην κορυφή του Σινά. Σκοτάδι εκεί στην κορυφή, όταν ο Θεός έδωσε τον Νόμο. Γιατί εκεί ήταν σκοτάδι, δεν ήταν της ώρας να κάνομε περισσοτέρα ανάλυση.

     Σ’ αυτές τις διαβαθμίσεις που σας είπα προηγουμένως, μπορείς να βρεις ανθρώπους κατά μεταφοράν, με ποικιλία σκοτεινής συνειδήσεως και διαθέσεως. Σ’ αυτούς, όμως, φυλάσσεται το αιώνιο σκοτάδι, ο ζόφος του άδου, που λέγει ο Κύριος, το σκότος το εξώτερον. Τι θα πει «εξώτερον»; Το απομεμακρυσμένο εκείνο που είναι… πολύ μακρινό σκοτάδι, βαθύ σκοτάδι. Δεν υπάρχει ίχνος ακτίνος φωτός.

     Όμως, όμως, η αγάπη του Θεού δεν θέλει τα δημιουργήματά Του να μένουν στο σκοτάδι της αγνωσίας, της αμαρτίας και της εξουσίας του σατανά. Όταν ο Θεός εδημιούργησε, αγαπητοί, το φυσικόν φως, «εἶπεν ὁ Θεός· γενηθήτω φῶς· καὶ ἐγένετο φῶς» και διαχώρισε έτσι το φως από το σκότος.  Έκανε εκεί βεβαίως μία φυσικήν πράξιν και ταυτόχρονα έδινε μία εικόνα συμβολική. Λέγει το βιβλίον της Γενέσεως: «Καὶ διεχώρισεν ὁ Θεὸς ἀνὰ μέσον τοῦ φωτὸς καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σκότους». «Διεχώρισεν». Αντιδιέστειλε. Το φως, το οποίον ονόμασε «ημέρα» και το σκότος, το απεκάλεσε «νύκτα». Φυσική διάστασις. Και βέβαια, σας είπα, αυτή η φυσική διάστασις, έχει μεταφορά. Είναι σύμβολον που σημαίνει ότι αίτιος του πνευματικού σκοταδιού είναι ο σατανάς και η αμαρτία· που ο Θεός αντιδιαστέλλει τον Εαυτό Του με το φως. Γι'αυτό λέει η Γραφή: «Ὁ Θεὸς φῶς ἐστίν». Ο Θεός είναι φως. Και οι άνθρωποι που μένουν στο φως του Θεού λέγονται «υἱοί φωτός» και «τέκνα φωτός».

      Αυτή ήτο η περιγραφή της Γαλιλαίας των Εθνών, κατά τον προφήτην Ησαΐαν, που ακούσαμε σήμερα, αγαπητοί, εις την ευαγγελική περικοπή. Και τώρα έρχεται ο Ιησούς Χριστός, πού; Εις την Γαλιλαία των Εθνών που ήταν «σκότος». Έρχεται Ποιος; Το Φως του κόσμου, να λάμψει. Είναι χαρακτηριστικόν, λοιπόν, ότι ο λαός αυτός ήτο «καθήμενος ἐν σκότει καί χώρᾳ καὶ σκιᾷ θανάτου». Τι σημαίνει αυτό; Όπως λέει ο Ιερός Χρυσόστομος: «Σημεῖον ἦν(:ήτο σημείον) τοῦ μὴ ἐλπίζειν αὐτοὺς ἀπαλλάττεσθαι (:να μην έχουν ποτέ την ελπίδα να απαλλαγούν) ὥσπερ γὰρ οὐδὲ εἰδότες ποῦ δεῖ προβῆναι, οὕτω καταληφθέντες ὑπὸ τοῦ σκότους ἐκάθηντο». Φοβερόν πράγμα! Δεν είχαν την ελπίδα, δεν ήξεραν πού να πάνε, τι να κάνουν, πώς να ξεφύγουν. Αν αντελαμβάνοντο, βέβαια. Δεν αντελαμβάνοντο ότι είναι εις αυτό το σκότος.

    Όταν, όμως, ήλθε ο Χριστός σ’ αυτήν την ώρα του πνευματικού σκοταδιού, «δεικνύς -λέει ο Ιερός Χρυσόστομος- ὅτι οὐκ αὐτοὶ ζητήσαντες εὗρον (:όχι γιατί οι άνθρωποι του σκοταδιού Τον ζήτησαν τον Χριστόν),  ἀλλ’ ὁ Θεὸς αὐτοῖς ἄνωθεν ἐπεφάνη (:αλλά ήρθε ο ίδιος ο Θεός σε εκείνους). Αὐτό το φῶς ἀνέτειλεν καὶ ἔλαμψεν. Οὐκ αὐτοὶ πρότεροι τῷ φωτὶ προσέδραμον (:δεν προσέδραμον αυτοί πρώτοι εις το φως), ἀλλ’ ἐκεῖνο ἐπεφάνη ὡσανεὶ καταδιῷξαν αὐτούς(:εκείνο το Φως ήρθε, ο Χριστός, σαν να καταδίωκε το σκοτάδι, να κατεδίωκε εκείνο που έκανε τους ανθρώπους ταλαιπώρους)». 

     Ο Χριστός, αγαπητοί, είναι το φως του κόσμου. «Ἐγὼ εἰμί το φῶς τοῦ κόσμου», είπε ο Χριστός. Και λέγεται ο Χριστός, Φως, διότι: Πρώτον· είναι «φῶς οἰκῶν ἀπρόσιτον». Ως άκτιστον φως, που λέγει ο απόστολος Παύλος. Είναι ο Δημιουργός του Φωτός. Εκείνος που είπε: «Γενηθήτω φῶς· καὶ ἐγένετο φῶς». Είναι η αλήθεια. «Ἐγὼ εἰμὶ ἡ Ἀλήθεια». Και η αλήθεια είναι φως. Και ο Χριστός είναι το «ὄντως ὄν», «ὁ ὄντως ὤν». Ό,τι λέγει, είναι αλήθεια. Ακόμη, είναι η αληθής ζωή. Ο μόνος έχων αθανασίαν. Είναι η αυτοζωή. Ακόμη είναι το φως των αγίων αγγέλων. Είναι το φως των ανθρώπων· που λέει ο ευαγγελιστής Ιωάννης «ὃ φωτίζει πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τὸν κόσμον»· που φωτίζει κάθε άνθρωπον που έρχεται εις τον κόσμον διαμέσου της Ιστορίας. Κι εμένα θα φωτίσει, και εσάς θα φωτίσει. Γιατί είμαστε παιδιά του σκότους και θα μας φωτίσει.

      Με το φως του Χριστού βλέπομε τον προορισμό μας, το νόημα της υπάρξεώς μας. Γνωρίζομε τον αληθινό Θεό. Δεν λέμε αόριστα «ο Θεός», «μια ανωτέρα δύναμις». Ο Άγιος Τριαδικός Θεός! Και την αληθινή προσκύνησή Του. Γνωρίζομε το καλό από το κακό και δεν τα μπερδεύομε αυτά. Δεν είναι μικρό πράγμα αυτό. Διακρίνομε το αγαθόν και το πονηρόν, το αιώνιο από το πρόσκαιρο διακρίνομε. Το αληθές συμφέρον από το φαινομενικό συμφέρον. Όλα αυτά γιατί; Όταν έχομε το φως του Χριστού. Βλέπομε ότι στον Χριστό ακόμα είναι «πάντες - που λέει ο Απόστολος στους Κολοσσαεὶς- οἱ θησαυροὶ τῆς σοφίας καὶ τῆς γνώσεως ἀπόκρυφοι».

      Αγαπητοί, απολογούμενος ο Απόστολος Παύλος στον βασιλέα Αγρίππα, μεταξύ των άλλων, που είπε το όραμά του εκεί, προς Δαμασκόν πορευόμενος και είδε τον Χριστόν και του είπε τι θα κάνει, ακούστε ένα σημείο: «Εἰς οὓς ἐγώ σε ἀποστέλλω (:εις τους οποίους εγώ σε αποστέλλω, εις τα έθνη) ἀνοῖξαι ὀφθαλμοὺς αὐτῶν, τοῦ ἐπιστρέψαι ἀπὸ σκότους εἰς φῶς καὶ τῆς ἐξουσίας τοῦ σατανᾶ ἐπὶ τὸν Θεόν(:γι'αυτό σε στέλνω - λέει ο Χριστός, στον Παύλο) τοῦ λαβεῖν αὐτοὺς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καὶ κλῆρον -μετοχή- ἐν τοῖς ἡγιασμένοις πίστει τῇ εἰς ἐμέ». «Κι όλα αυτά με την πίστη εις Εμένα». 

     Αυτό είναι το έργον που αναθέτει, λοιπόν, ο Κύριος εις την Εκκλησία Του. Η επιστροφή από το σκοτάδι στο φως. Και από την εξουσία του σατανά στο φως. Κάπου είπε ο Χριστός για το μάτι. «Το μάτι», λέει, «είναι ο λύχνος του σώματος». Κα είναι φως. Αν δεν έχεις μάτια, δεν βλέπεις. Ο λύχνος, το λυχνάρι του σώματος είναι το μάτι. «Εάν», λέει, «το μάτι σου είναι πονηρόν» -«πονηρόν» θα πει κακοπαθιασμένο, άρρωστο, στραβό, τυφλό- «εάν», λοιπόν, «το μάτι σου», λέγει, «είναι τυφλό, που είναι ο λύχνος του σώματός σου, τότε το σκοτάδι πόσο είναι;».

      Επιτρέψατέ μου, κι αν άρχοντες εκκλησιαστικοί, που είναι η ερμηνεία του Μεγάλου Αθανασίου αυτή που σας λέω τώρα, εάν ο εκκλησιαστικός άρχων είναι το μάτι της Εκκλησίας, εάν αυτό το μάτι είναι πονηρόν, δηλαδή είναι τυφλό, τότε το σκοτάδι πόσο πρέπει να είναι; Είναι οι διάφορες εποχές κρίσεως πνευματικής που περνάει η Εκκλησία. Κατά  δυστυχίαν μεγίστην, προς χαράν των δαιμόνων και των εχθρών του Ευαγγελίου. Γι'αυτό αγαπητοί μου, επιγραμματικά γράφει ο Απόστολος Παύλος στους Εφεσίους: «Ἦτε ποτὲ σκότος(:Κάποτε ήσασταν σκοτάδι, τους λέγει), νῦν δὲ φῶς ἐν Κυρίῳ(:τώρα είσαστε φως εν Κυρίω)». Συνεπώς; «Ὡς τέκνα φωτὸς περιπατεῖτε(:Σαν παιδιά του φωτός να περιπατείτε)». Ναι, αγαπητοί…

585η ομιλία στην κατηγορία « Ὁμιλίαι Κυριακῶν ».

► Όλες οι ομιλίες της Κατηγορίας :
" Ὁμιλίαι Κυριακῶν " εδώ ⬇️
https://arnion.gr/index.php/diafora-uemata/omiliai-kyriakvn
↕️
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/blog-post_25.html?m=1

🔸Λίστα ομιλιών της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».🔻
https://drive.google.com/file/d/1EiDp29JkRk7OQUNh2N_NVeJL2TTZ-FsY/view?usp=drivesdk

🎥 Βιντεοσκοπημένες ομιλίες της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».🔻
https://youtube.com/playlist?list=PLxBsMI6pr40ru7w20Jp2hDAJjA7k7mq_z

🔸📜 Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».🔻
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%94%B9%E1%BD%89%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%AF%CE%B1%CE%B9%20%CE%9A%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BA%E1%BF%B6%CE%BD.?m=1

🔸Απομαγνητοφώνηση ομιλίας δια χειρός του αξιοτίμου κ. Αθανασίου Κ.

Μεταφορά της απομαγνητοφωνημένης ομιλίας σε ηλεκτρονικό κείμενο και επιμέλεια: Ελένη Λιναρδάκη, φιλόλογος.

💠Πλήρης απομαγνητοφωνημένες σειρές ομιλιών (Βιβλία).
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%92%A0%CE%A0%CE%BB%CE%AE%CF%81%CE%B7%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%B3%CE%BD%CE%B7%CF%84%CE%BF%CF%86%CF%89%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CF%82%20%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%AD%CF%82%20%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CF%8E%CE%BD%20%28%CE%92%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%B1%29.?m=1

🔸Επεξηγηματικό βίντεο Ασπάλαθου.
https://youtu.be/8tNfAHRkTCk

__⬇️Playlist "Ασπάλαθου".⬇️__
https://aspalathos21.blogspot.com/2021/07/blog-post_83.html?m=0

Όλες οι ομιλίες ~4.487~ του μακαριστού πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/4487.html?m=0

📃Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του πατρός Αθανασίου. ⬇️
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=0

📜 Αποσπάσματα ομιλιών πατρός Αθανασίου ⬇️
https://athanasioslogos.blogspot.com/?m=0

__⬇️ Facebook ⬇️__
https://www.facebook.com/groups/1637818926362004/?ref=share

Κατάλογος ομιλιών πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://drive.google.com/file/d/1JmrxaObMVyTA4_pS5yuMaQdoBf8-LwBP/view?usp=drivesdk

†. Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.

Γιατί ο Χριστός εβαπτίσθη;

†. «Ποιος είναι ο Θεός;», έλεγε ο αρχαίος κόσμος. «Τι είναι ο Θεός;», ξαναρωτούσε ο αρχαίος κόσμος. Και οι απαντήσεις πολλές. Γιατί δεν υπήρχε απάντησις. Όμως η αγάπη και η φιλανθρωπία του όντως αληθινού Θεού, που έμενε κρυμμένος από τον αμαρτωλό άνθρωπο ή καλύτερα, η αμαρτία ετύφλωσε τον άνθρωπο και δεν μπορούσε να δει, ήλθε και έγινε φανερός. Λέγει ο Απόστολος Παύλος στη σημερινή αποστολική του περικοπή που ακούσαμε, προς Τίτον: «Ἡ χρηστότης καὶ ἡ φιλανθρωπία ἐπεφάνη τοῦ σωτῆρος ἡμῶν Θεοῦ». «Ἐπεφάνη». Έγινε φανερή. Αυτό θα πει «επιφάνεια». Θα πει «φανέρωσις». Η Θεοφάνεια. Θα πει: «Φάνηκε ο Θεός».

      Πώς «ἐπεφάνη»; Με την βάπτιση του Ιησού, εις τον Ιορδάνη ποταμό. Με πολύ λιτές γραμμές, ο Ευαγγελιστής Μάρκος μάς πληροφορεί: «Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἦλθεν ὁ ᾿Ιησοῦς ἀπὸ Ναζαρὲτ τῆς Γαλιλαίας καὶ ἐβαπτίσθη ὑπὸ ᾿Ιωάννου εἰς τὸν ᾿Ιορδάνην. Καὶ εὐθέως ἀναβαίνων ἀπὸ τοῦ ὕδατος εἶδε σχιζομένους τοὺς οὐρανοὺς καὶ τὸ Πνεῦμα ὡς περιστερὰν καταβαῖνον ἐπ᾿ αὐτόν· καὶ φωνὴ ἐγένετο ἐκ τῶν οὐρανῶν· σὺ εἶ ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός, ἐν σοὶ ηὐδόκησα». Έτσι έμαθε ο κόσμος, αγαπητοί, ότι ο Θεός είναι στον ουρανό, αφού απ’ τον ουρανό ηκούσθη η φωνή. Αλλά και εις την γην. Αλλά πανταχού παρών. Δεν έχει όμως καμία σχέση με την κτίσιν Του από πλευράς ουσίας. Δεν είναι δηλαδή η κτίσις ο Θεός. Τότε αντελήφθησαν οι άνθρωποι ότι δεν μπορούσαν να λατρεύουν την κτίσιν ως Θεόν. Ότι ο Θεός είναι Εκείνος που πήρε, προσέλαβε την κτίσιν Του, δεν εταυτίσθη με την κτίσιν Του, προσέλαβε την κτίσιν Του υπό το σχήμα της ανθρωπίνης υπάρξεως και ήλθε από αγάπη πολλή σε μας. Ότι ο Θεός είναι Ένας και Τριαδικός.

      Ο Πατήρ τώρα, στα Θεοφάνεια, δίνει τη μαρτυρία Του για τον αγαπητόν Του Υιόν και το Πνεύμα το Άγιον δείχνει ακριβέστατα του Ποιος είναι ο Υιός. Δείχνει. Δεν γεμίζει τον Ιησούν, εννοείται την ανθρωπίνη φύση, με Πνεύμα Άγιον. Άπαγε. Δείχνει. Δηλαδή πλήρης και εκπληκτική Θεοφανεία. Έτσι ο Υιός αποκαλύπτει τον Πατέρα και ο Πατέρας συστήνει τον Υιόν και το Πνεύμα το Άγιον δείχνει τον Υιόν κατ΄εντολήν του Πατρός.

    Έτσι ο κόσμος έμαθε τον αληθινόν Θεόν, που μπορούσε τώρα να Τον λατρεύει και να Τον προσκυνά. Είναι η πιο μεγάλη αποκάλυψις στην ανθρωπίνη Ιστορία, που ο άνθρωπος γνωρίζει τον Δημιουργό Του. Η πιο μεγάλη αποκάλυψις. Βέβαια είναι αληθές ότι πολλές φορές ο Θεός απεκαλύφθη, ο Άγιος Τριαδικός Θεός, όπως επί παραδείγματι εις τον Αβραάμ στο Σινά και στη βάτο είναι ο Λόγος, όμως συσκιασμένα. Εδώ έχομε με σαφήνεια την αποκάλυψη του Θεού. Και μάλιστα όταν ο Εις της Τριάδος, παίρνοντας την ανθρωπίνη μορφή, το ανθρώπινο σχήμα, ήλθε ανάμεσά μας κατά έναν ανείπωτα καταπληκτικό τρόπο.

    Πλάι όμως σε αυτήν την μεγαλειώδη αποκάλυψη, γιατί έρχεται, όπως σας είπα, ο δεύτερος της Τριάδος, να βαπτιστεί εις τον Ιορδάνη ποταμό, έχομε και πλήθος άλλες αποκαλύψεις. Ώστε να ερωτούμε, γιατί ήρθε ο δεύτερος της Τριάδος να βαπτιστεί εις τον Ιορδάνην ποταμόν; Οι Πατέρες, αγαπητοί μου, αναφέρουν αρκετούς λόγους που ο Ιησούς εβαπτίσθη εις τον Ιορδάνη. Βέβαια ένας, όχι, θα λέγαμε, κατ’ αξίαν πρώτος, αλλά δεν θα τους πω κατ’ αξίαν πρώτος, δεύτερος, απλώς μερικούς, δυο, τρεις, τέσσερις λόγους να σας αναφέρω. Ήλθε για να καθαρίσει εμένα τον άνθρωπο. Βαπτίζεται δε ο Χριστός, «οὐχ ὡς Αὐτός χρήζων καθάρσεως, ἀλλά τήν ἐμήν οἰκειούμενος κάθαρσιν». Δεν  ήρθε επειδή ο Ίδιος είχε ανάγκη να καθαριστεί, αλλά οικειώθηκε την δική μου την κάθαρσιν. Και επήρε το λουτρόν του βαπτίσματος εις τον Ιορδάνη ποταμό.

    Το βάπτισμα του Ιωάννου ήταν βάπτισμα μετανοίας. Έχομε τρία βαπτίσματα. Είναι το βάπτισμα των Ιουδαίων, που ήταν τρόπον τινά, σαν διδασκαλία, εννοείται των Ραβίνων, υποχρεωτικό, προκειμένου κάποιος να φάει. Θυμηθείτε που είπαν στον Κύριον οι Φαρισαίοι για τους μαθητάς: «Γιατί οι μαθηταί σου με άπλυτα χέρια τρώνε τα στάχυα, τρίβοντάς τα με τα χέρια τους;». Οι Εβραίοι, σημειώνει εκεί ο Ευαγγελιστής, δεν κάθονται να φάνε εάν δεν πλυθούν εάν, εάν, εάν… Ήταν ο βαπτισμός ο ιουδαϊκός . Είναι το βάπτισμα του Ιωάννου, βάπτισμα μετανοίας. Και το βάπτισμα το χριστιανικό, που είναι βάπτισμα συγχωρήσεως και υιοθεσίας και μετοχής της ζωής του Χριστού.

    Ο Χριστός λοιπόν εβαπτίσθη υπό του Ιωάννου, το μεσαίον βάπτισμα. Το βάπτισμα του Ιωάννου, το οποίον ήταν βάπτισμα μετανοίας. Αλλά πώς εγίνετο; Εβυθίζετο ο βαπτιζόμενος, έμενε βυθισμένος μέσα εις το νερό και έλεγε τις αμαρτίες του. Γι΄αυτό σημειώνει εδώ ο Ευαγγελιστής Ματθαίος, ότι ο Ιησούς ανέβη ευθύς από του ύδατος. Αμέσως ανέβηκε από το νερό. Δεν βγήκε από το νερό. Αλλά ανέβηκε από το νερό. Δηλαδή δεν ήταν βυθισμένος εις το νερό, όπως ήσαν οι άλλοι. Γιατί; Δεν είχε αμαρτίες. Ήρθε τις δικές μου τις αμαρτίες να συγχωρήσει. Ήρθε εμένα να καθαρίσει, εμένα τον άνθρωπο. Γι΄αυτό λέγει αυτό το «εὐθύς», αμέσως ανέβη από του ύδατος. Ο Ιησούς βαπτίζεται, για να ανοίξει τον δρόμο στο δικό Του το βάπτισμα, δηλαδή αυτό που θα μας παρέδιδε, και το οποίον είναι βάπτισμα, όπως σας είπα, αφέσεως αμαρτημάτων, τόσο του προπατορικού, όσο και των προσωπικών μας αμαρτημάτων.

    Ακόμη, εβαπτίσθη ο Κύριος εις τον Ιορδάνη ποταμό, ένας ακόμη λόγος, για να συντρίψει τις κεφαλές των δρακόντων, δηλαδή των δαιμόνων, μέσα εις το νερό του Ιορδάνου. Ίσως φαίνεται περίεργο αυτό. Η κτίσις, αγαπητοί μου, που έγινε χάριν του ανθρώπου, παρεχωρήθη στην εξουσία του Σατανά, επειδή ο άνθρωπος ήδη από τον Παράδεισον προσεκύνησε τον διάβολον· διότι έκανε το θέλημά του. Έκτοτε η κτίσις είναι δαιμονοκρατουμένη.

   Έρχεται λοιπόν ο Κύριος να αγιάσει την κτίσιν, μέσα εις το νερό του Ιορδάνου. Είναι δε εκπληκτικόν, ότι το νερό εδώ είναι αντιπροσωπευτικό ολοκλήρου της κτίσεως. Θέλετε να σας πω κάτι; Όσοι μπορείτε να το συλλάβετε αυτό. Είναι εκπληκτικόν διότι… βέβαια η θεολογία του νερού είναι απέραντη και βαθυτάτη, τώρα εδώ μόνον έναν λόγο σας λέγω, που το νερό είναι H₂0, υδρογόνο δύο, οξυγόνο. Το υδρογόνο όμως είναι το πρώτο στοιχείο, που όταν του προστίθενται πρωτόνια εις τον πυρήνα του, γίνεται δεύτερο, τρίτο, τέταρτο, πέμπτο, πεντηκοστόν, ενενηκοστόν τόσο…στοιχείον. Όλη η κτίσις, όλος αυτός ο κόσμος, είναι, ας το πούμε, έτσι χοντρικά χοντρικά,όχι επιστημονικά, επανάληψις του ατόμου του υδρογόνου. Συνεπώς το υδρογόνο θα μπορούσε να καυχηθεί ότι είναι εκείνο  που εκπροσωπεί ολόκληρη τη Δημιουργία. Αυτό δε το υδρογόνο έγινε από την ενέργεια του φωτός! Εκπληκτικόν! «Εἶπεν ὁ Θεός καί ἐγένετο φῶς». Πρώτα το φως. Μετά το υδρογόνο. Μετά όλη η κτίσις. Έτσι λοιπόν είναι, τρόπον τινά, βρίσκεται να εκπροσωπεί την κτίσιν το υδρογόνο· το οποίον άφθονο βρίσκεται μέσα στο νερό.

     Έτσι, αγιάζει ο Χριστός το νερό, τα νερά του ποταμού, δηλαδή αγιάζει ολόκληρη την κτίσιν! Και αγιάζοντάς την, διώχνει τους δαίμονες, που εδαιμονοκράτουν την κτίσιν. Γι΄αυτό γράφει ο άγιος Κοσμάς ο υμνογράφος, στον σημερινό κανόνα, που ακούσαμε στον Όρθρον, στο πρώτο τροπάριο της πρώτης ωδής: «Καί δρακόντων κεφαλάς ἐμφωλευόντων, διαθλάττει, ῥείθροις Ἰορδάνου». «Και τα κεφάλια των δρακόντων, τα σπάζει, στα ρείθρα του Ιορδάνου». Τύπος δε των δαιμονικών κεφαλών ήσαν οι καταποντισθέντες Αιγύπτιοι στην Ερυθρά Θάλασσα. Οι Αιγύπτιοι, μεταφορικώς, συμβολικώς, θεωρούνται ότι είναι το κράτος και της σκιάς του θανάτου, το κράτος του Άδου, οι δαίμονες. Προσέξτε· δεν είναι οι Αιγύπτιοι οι δαίμονες. Προσέξτε, μην το μπερδέψετε, τύπος είναι. Όταν πήγαν να περάσουν κι αυτοί και επνίγησαν. Έτσι ο Ψαλμωδός λέγει στον 73^ον Ψαλμόν: «Σύ συνέτριψας τάς κεφαλάς τῶν δρακόντων ἐπί τοῦ ὕδατος -Ποιων δρακόντων; Μεταφορικώς. Των Αιγυπτίων, που, τρόπον τινά, αντιπροσωπεύουν τους δαίμονες-. Σύ συνέθλασας -ευθύς παρακάτω- τήν κεφαλήν τοῦ δράκοντος». Γιατί πρώτα ακολουθεί πληθυντικός και μετά ενικός; Διότι είναι οι δαίμονες και ενικός είναι ο διάβολος, ο ένας, ο αρχηγός.

    Γι΄αυτό, αγαπητοί μου, δυνάμει της βαπτίσεως του Χριστού μας στον Ιορδάνη, σε κάθε βάπτιση πιστού λέγονται ευχές. Όπως και στον ίδιον τον υπό βάπτισιν, λέγονται αφορισμοί, δηλαδή να φύγουν οι δαίμονες που τυχόν εμφωλεύουν μέσα εις αυτήν την ύπαρξη, αλλά και επί του ύδατος, προκειμένου να γίνει η βάπτισις. Ακούστε τι λέγει μία ευχή. Δυστυχώς ο χρόνος δεν επαρκεί να σας κάνω πιο πολλή ανάλυση. Ανάγνωση θα σας κάνω: «Σύ καί τά Ἰορδάνια ρεῖθρα ἡγίασας, οὐρανόθεν καταπέμψας τό Πανάγιον σοῦ Πνεῦμα, καί τάς κεφαλάς τῶν ἐκεῖσε ἐμφωλευόντων συνέτριψας δρακόντων. Αὐτός οὖν, φιλάνθρωπε Βασιλεῦ- θα τ’ ακούσετε και στην ακολουθία της Βαπτίσεως που θα ακολουθήσει τώρα εδώ- πάρεσο καί νῦν δια τῆς ἐπιφοιτήσεως τοῦ Ἁγίου σου Πνεύματος, καί ἁγίασον τό ὕδωρ τοῦτο…».  «Συντριβήτωσαν - λέει ο ιερεύς- ὑπό τήν σημείωσιν τοῦ τύπου τοῦ τιμίου Σταυροῦ Σου(:με το σημάδι του Σταυρού) πᾶσαι αἱ ἐναντίαι δυνάμεις – οι δαίμονες-. Ὑποχωρησάτωσαν ἡμῖν(: ας υποχωρήσουν σε μας) πάντα τά ἐναέρια καί ἀφανῆ εἴδωλα , καί μή ὑποκρυβήτω τῷ ὕδατι τούτῳ δαιμόνιον σκοτεινόν(:και να μην κρυφτεί δαιμόνιο σκοτεινό κάτω από το νερό – εκείνο το «ὑπο-κρυβήτω». Δηλαδή στην κτίσιν, με άλλα λόγια)».Έτσι, ο Χριστός ήρθε στον Ιορδάνη να αγιάσει την κτίσιν, αφού θα συνέτριβε τας κεφαλάς των δρακόντων και την κεφαλήν του μεγάλου δράκοντος, του Διαβόλου.

    Ο Χριστός, ακόμη, αγαπητοί μου, μέσα στον Ιορδάνη, απέκτεινεν την έχθραν μεταξύ Θεού και ανθρώπου. Λέγει πάλι ο άγιος Κοσμάς ο υμνογράφος στην 5^η ωδή του, στον ειρμό: «Ἰησοῦς, ὁ ζωῆς ἀρχηγός λῦσαι τὸ κατάκριμα ἥκει Ἀδάμ τοῦ πρωτοπλάστου, καθαρσίων δε ὡς Θεός μὴ δεόμενος(:ο Ίδιος δεν είχε ανάγκη να καθαριστεί), τῷ πεσόντι καθαίρεται ἐν τῷ Ἰορδάνη(:έρχεται να καθαρίσει αυτόν που έπεσε, να τον καθαρίσει στον Ιορδάνη), ἐν ᾧ(:εν τω οποίω Ιορδάνη) τὴν ἔχθραν κτείνας».  «Ἀπέκτεινε τήν ἔχθραν»·  γι΄αυτό λέγεται ότι ο Ιορδάνης ποταμός είναι ο τάφος της έχθρας, είναι ο θάνατος του θανάτου, ο Ιορδάνης θανάτωσε τον θάνατον. Ερωτά κάποιος εκ των Πατέρων: «Πῶς μέν ὁ Παῦλος εἶπεν ὅτι ὁ Χριστός ἀπέκτεινεν τήν ἔχθραν ἐν τῷ Σταυρῷ; Ὁ δέ μελωδός λέγει ἐδῶ ὅτι ἀπέκτεινεν αὐτή ἐν τῷ Ἰορδάνῃ». Ο Παύλος λέγει «ἀπεκτάνθη», σκοτώθηκε η αμαρτία, η έχθρα ανάμεσα στον άνθρωπο και τον Θεό, «στον Σταυρό». Εδώ ο μελωδός λέγει «στο ποτάμι». Τι συμβαίνει; Βέβαια, θα λέγαμε, ο Χριστός έλυσε την έχθραν, με όλα τα μυστήρια της ενσάρκου οικονομίας Του. Όπως με τη σύλληψίν Του, την γέννησή Του, την βάπτισή Του, την Σταύρωσή Του, την Ανάστασή Του. Όλα αυτά είναι σταθμοί της ενσάρκου οικονομίας Του, που αποτελούν και τα μυστήρια, που όλα αυτά απέκτειναν την έχθραν του ανθρώπου με τον Θεό· και τα οποία αποτελούν, κατά τον άγιον Νικόλαο Καβάσιλα, τα «ποιητικά τῆς σωτηρίας μας». Εκείνα τα οποία συντελούν στη σωτηρία μας.

    Και ο Παύλος λέγει: «Τοῦτο γινώσκοντες(:αυτό να ξέρετε) ὅτι ὁ παλαιός ἄνθρωπος συνεσταυρώθη - πού συνεσταυρώθη;-  ἐν τῷ βαπτίσματι» -λέει ο Παύλος- τῷ Χριστῷ». Συνεσταυρώθη με τον Χριστό, μέσα εις το βάπτισμα. Γι΄αυτό γίνεται μέτοχος των παθημάτων του Χριστού ο άνθρωπος με την βάφτισή Του. Γι΄αυτό και ο Χρυσόστομος λέγει: «Σταυρόν τό βάπτισμα ὀνομάζει». Το βάπτισμα λοιπόν είναι σταυρός. Και ο Σταυρός του Κυρίου εικονίζεται μυστικώς εις το Βάπτισμα. Σταυρός και Βάπτισμα ουσιαστικά είναι ένα. Και εκφράζουν την ίδιαν αλήθεια. Σταυρός και Βάπτισμα. Ένα είναι.

    Ακόμη, Αυτός ο Κύριος, όταν μπήκε εις το ποτάμι, γίνεται ο μεσίτης δύο διεστώτων οχθών. Η μία όχθη του ποταμού και η άλλη όχθη του ποταμού. Η μία από δω, η άλλη από κει. Ο Θεός και οι άνθρωποι. Μπαίνει στη μέση στο ποτάμι και ενώνει τα διεστώτα. Γι΄αυτό ο Χριστός λέγεται μεσίτης Θεού και ανθρώπων. Είναι εκπληκτικόν. Το ποτάμι λοιπόν του Ιορδάνου είναι τύπος διαστάσεως Θεού και ανθρώπων. Ο Χριστός ο μεσίτης. Προτύπωσις, αγαπητοί μου, αυτού του πράγματος είναι η μηλωτή του Ηλία, η προβιά που φορούσε ο Ηλίας, την οποία έριξε εις τον Ελισσαίον, αναλαμβανόμενος εις τον ουρανόν και εκείνος εκτύπησε την όχθην του Ιορδάνου κι έγινε ξηρά. Και πέρασε από κει ο Ελισσαίος. Η μηλωτή του Ηλία είναι τύπος της μεσιτείας του Χριστού, που ενώνει τις δύο όχθες, τις δύο πλευρές. Τον Θεό και τους ανθρώπους.

   Ακόμη, γιατί εβαπτίσθη ο Χριστός; Για να «πληρώσει» τον νόμον. «Πληρῶ» θα πει «γεμίζω», δηλαδή «ολοκληρώνω, πραγματοποιώ, δεν αφήνω τίποτε που να μην το έχω πραγματώσει». Ο ίδιος ο Θεός έδωσε το βάπτισμα του Ιωάννου· έπρεπε λοιπόν και ο Ίδιος ως άνθρωπος, να τηρήσει τον νόμον, και γι΄αυτό ήρθε να βαπτιστεί. Μας σημειώνει ο Ευαγγελιστής Ματθαίος: «Τότε παραγίνεται ὁ Ἰησοῦς ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας ἐπὶ τὸν Ἰορδάνην πρὸς τὸν Ἰωάννην τοῦ βαπτισθῆναι ὑπ᾿ αὐτοῦ. ὁ δὲ Ἰωάννης διεκώλυεν(:τον εμπόδιζε) αὐτὸν λέγων· ἐγὼ χρείαν ἔχω ὑπὸ σοῦ βαπτισθῆναι, καὶ σὺ ἔρχῃ πρός με;(:Εγώ έχω ανάγκη να βαπτιστώ από σένα, κι εσύ έρχεσαι σε μένα;) ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπε πρὸς αὐτόν· ἄφες ἄρτι(: Άστο τώρα αυτό)· οὕτω γὰρ πρέπον ἐστὶν ἡμῖν πληρῶσαι πᾶσαν δικαιοσύνην». «Δικαιοσύνη» θα πει «όλος ο νόμος». «Πρέπει να εκπληρώσουμε όλο τον νόμον». Και με την εκπλήρωση του παλαιού νόμου στο πρόσωπο του Χριστού, ο Χριστός μάς απάλλαξε του τελετουργικού νόμου, της Παλαιάς, δηλαδή, Διαθήκης, αφού πλέον η δικαίωσις, δηλαδή η σωτηρία, δεν γίνεται με την εκπλήρωση πλέον του νόμου, αλλά με την εκπλήρωση της πίστεως. Φύγαμε από τη διαθήκη του νόμου και περάσαμε στη διαθήκη της πίστεως.

    Θέλετε ακόμη; Κι άλλοι, κι άλλοι πολλοί λόγοι. Αλλά επιτρέψατέ μου έναν ακόμη λόγο, όσο μας παίρνει ο καιρός. Ένας σημαντικότατος. Είναι ότι η φανέρωσις όλου του Αγίου Τριαδικού Θεού για πρώτη φορά, όπως σας είπα ήδη εις την εισαγωγή της ομιλίας, στην Ιστορία της κτίσεως, κατά έναν τρόπο εναργή, φανερό, καθαρό, αλλά μπορούμε κάτι ακόμη να πούμε, που αφορά σε μας. Το τρίτο τροπάριο της 8^ης ωδής του ιδίου υμνογράφου, του αγίου Κοσμά, λέγει: «Τριάδος ἡ φανέρωσις, ἐν Ἰορδάνῃ γέγονεν(:Έγινε η φανέρωση της Τριάδος)· αὔτη γὰρ ὑπέρθεος φύσις –άλλη φορά, να εξηγήσομε τι θα πει «ὑπέρθεος φύσις»-, ὁ Πατὴρ ἐφώνησεν(:μίλησε). Οὗτος ὁ βαπτιζόμενος, Υἱὸς ὁ ἀγαπητός μου, τὸ Πνεῦμα συμπαρῆν τῷ ὁμοίῳ». Το Πνεύμα το Άγιο ήτο συμπαρόν, μαζί παρόν, με τον όμοιό Του, δηλαδή τον Υιόν. Κ.λπ.

     Στο πρώτο δε τροπάριο της Α΄ωδής λέει: «Ἀδὰμ τὸν φθαρέντα ἀναπλάττει, ῥείθροις Ἰορδάνου»(:Αναπλάττει τον φθαρέντα Αδάμ, εις τα ποταμάκια του Ιορδάνου ποταμού)».

   Έχομε λοιπόν εδώ την φανέρωση του Αγίου Τριαδικού Θεού, δια να αναπλάσει τον άνθρωπο, πράγμα που δείχνει ότι του Αγίου Τριαδικού Θεού δημιούργημα είναι ο άνθρωπος! Έρχεται ο όλος Θεός να αναπλάσει τον άνθρωπο. Γιατί; Γιατί ο όλος Θεός εδημιούργησε τον άνθρωπο. Τι είπε; «Ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ' εἰκόνα ἡμετέραν καί καθ' ὁμοίωσιν». «Ποιήσωμεν». «Να κάνομε άνθρωπο». Και ρωτάει ο άγιος Γρηγόριος Θεσσαλονίκης, ο Παλαμάς: «Τίνος δέ ἕνεκεν τοῦ ἀνθρώπου πλαττομένου τε καί ἀναπλαττομένου τό τῆς Ἁγίας Τριάδος φανεροῦται μυστήριον;». «Ποιος ο λόγος που φανερώνεται η Αγία Τριάς, το μυστήριον της Αγίας Τριάδος, όταν ο άνθρωπος δημιουργείται και αναδημιουργείται τώρα, τότε εις τον Αδάμ και τώρα εις τον Ιορδάνην;». «Διότι –απαντάει ο ίδιος Πατήρ- ὁ ἄνθρωπος εἶναι ὄχι μόνον μύστης καί προσκυνητής τῆς Ἁγίας Τριάδος ἐπί τῆς γῆς, ἀλλά καί ὁ ἀποκλειστικά μόνος δική της εἰκόνα». «Ο άνθρωπος αποκλειστικά εικόνα της Αγίας Τριάδος». Αποκλειστικά. Γιατί; Διότι τα ζώα δεν διαθέτουν ούτε λόγον, ούτε νουν. Και τη ζωή που έχουν, είναι ζωή ζωική, όχι ζωή που προέρχεται από τη ζωή του Αγίου Πνεύματος. Ύστερα οι άγγελοι, ο αγγελικός κόσμος, ομοίως και το ίδιο. Έχουν νουν και λόγον, αλλά δεν έχουν σώματα, για να ζωοποιηθούν από το Πνεύμα το Άγιον. Μόνος ο άνθρωπος έχει ζωοποιήσει από το Πνεύμα το Άγιον, που παίρνει τη ζωή του, η ζωή του ανθρώπου δεν είναι η ζωή των ζώων. Αλλά είναι η ζωή του Αγίου Πνεύματος. Είναι ο νους και ο λόγος. Τρία λοιπόν στοιχεία, τα οποία δίδει, ανακλούν το δόγμα της Αγίας Τριάδος.

      «Ἀλλ' οὐχί καί πνεῦμα ζωοποιοῦν –λέγει για τους αγγέλους ο άγιος Γρηγόριος- ἐπεί μηδέ σῶμα το παρ' αὐτοῦ ζωοποιούμενον». Δεν έχουν σώμα οι άγιοι άγγελοι. Έτσι λοιπόν: «Ἂνθρωπος –λέει ο άγιος Γρηγόριος- μόνος, μοναδικότατος μόνος κατ' εἰκόνα τῆς Τρισυποστάτου φύσεως νοῦν ἔχει καί λόγον καί πνεῦμα τοῦ σώματος ζωοποιοῦν». Νους ο Πατήρ, Λόγος ο Λόγος και Πνεύμα το Πνεύμα το Άγιον. Να λοιπόν ο άγιος Τριαδικός Θεός που έρχεται, δημιουργεί τον άνθρωπον κατ’ εικόνα Του και ανακλά τώρα η εικόνα το πρωτότυπον, διότι πράγματι η φανέρωση της Αγίας Τριάδος, δεν είναι τίποτε άλλο παρά το αρχέτυπον, το οποίον αναπλάττει τον κατ΄εικόνα Θεού δημιουργηθέντα άνθρωπον. Το πρώτον και το μεγάλο είναι αυτό. Είναι κι άλλα πολλά.

      Αγαπητοί μου, η Εκκλησία μας προ τόσο μεγάλων γεγονότων, έκθαμβη αναβοά: «Ὁ Θεός ἡμῶν ἐν τῷ οὐρανῷ καί ἐν τῇ γῆ πάντα ὅσα ἠθέλησεν ὁ Κύριος ἐποίησεν(:όσα ήθελε, έκανε)». Και ψάλλει η Εκκλησία: «Τίς Θεός μέγας ὡς ὁ Θεός ἡμῶν;(:Ποιος άλλος θεός είναι μεγάλος, όπως είναι ο Θεός μας;)». «Τίς Θεός μέγας ὡς ὁ Θεός ἡμῶν; Σύ εἶ ὁ Θεός ὁ ποιῶν θαυμάσια μόνος». Ναι, αγαπητοί μου· κι ο πιστός διαισθανόμενος το μυστήριον της αγάπης του Θεού, διαρκώς δοξάζει τον Άγιον Τριαδικόν Θεόν που εργάστηκε τη σωτηρία των ανθρώπων επάνω εις τη Γη.

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 6-1-1991]  (Γ 126)

?η ομιλία στην κατηγορία
« Ὁμιλίαι Κυριακῶν ».

► Όλες οι ομιλίες της Κατηγορίας :
" Ὁμιλίαι Κυριακῶν " εδώ ⬇️
https://arnion.gr/index.php/diafora-uemata/omiliai-kyriakvn
↕️
https://youtube.com/playlist?list=PLxBsMI6pr40r0WAxMpRb0tx6ts1zsQWMh

Απομαγνητοφώνηση ομιλίας δια χειρός του αξιοτίμου κ. Αθανασίου Κ.

Μεταφορά της απομαγνητοφωνημένης ομιλίας σε ηλεκτρονικό κείμενο και επιμέλεια: Ελένη Λιναρδάκη, φιλόλογος.

🔸Λίστα ομιλιών της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».🔻
https://drive.google.com/file/d/1EiDp29JkRk7OQUNh2N_NVeJL2TTZ-FsY/view?usp=drivesdk

🎥 Βιντεοσκοπημένες ομιλίες της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».🔻
https://youtube.com/playlist?list=PLxBsMI6pr40ru7w20Jp2hDAJjA7k7mq_z

🔸📜 Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».🔻
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%94%B9%E1%BD%89%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%AF%CE%B1%CE%B9%20%CE%9A%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BA%E1%BF%B6%CE%BD.?m=1

__⬇️Playlist "Ασπάλαθου".⬇️__
https://aspalathos21.blogspot.com/2021/07/blog-post_83.html?m=0

🔸Επεξηγηματικό βίντεο Ασπάλαθου.
https://youtu.be/8tNfAHRkTCk

📃Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του πατρός Αθανασίου. ⬇️
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=1

📜 Αποσπάσματα ομιλιών πατρός Αθανασίου ⬇️
https://athanasioslogos.blogspot.com/?m=0

__⬇️ Facebook ⬇️__
https://www.facebook.com/groups/1637818926362004/?ref=share

Κατάλογος ομιλιών πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://drive.google.com/file/d/1JmrxaObMVyTA4_pS5yuMaQdoBf8-LwBP/view?usp=drivesdk

†.Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.