Народ и представители власти.

†. Сегодня, дорогие мои, евангелист Матфей рассказывает нам о чуде исцеления расслабленного. Господь увидел веру тех, кто нес расслабленного, и сказал ему: «Дерзай, чадо, прощаются тебе грехи твои» (Мф.9:2).

Были там неподалеку, как обычно, и некоторые книжники, которые, услышав о прощении грехов, стали думать, что Он богохульствует. Иисус же, видя помышления их, сказал: «Для чего вы мыслите худое в сердцах ваших? ибо что легче сказать: прощаются тебе грехи, или сказать: встань и ходи? Но чтобы вы знали, что Сын Человеческий имеет власть на земле прощать грехи, — тогда говорит расслабленному: Встань, возьми постель твою, и иди в дом твой» (Мф.9:4-6).

Небольшой комментарий. Как мы можем знать, что грехи этого человека были прощены? — спросите вы. Разве это не тайна? Откуда кто-то мог знать, что этот парализованный человек получил отпущение грехов? Из последовавшего за этим чуда. Ведь Тот, Кто с такой легкостью исцелил расслабленного, очевидно, обладает и другим — властью прощать грехи. И сказавший апостолам: «Кому простите грехи, тому простятся; на ком оставите, на том останутся» (Ин.20:23), говоря уже о таинстве исповеди, Сам является Тем, Кто прощает грехи.

«Народ же, видев это, удивился, — отмечает евангелист Матфей, — и прославил Бога, давшего такую власть человекам» (Мф.9:8).

Таким образом, мы видим, что, с одной стороны, представители власти — другой евангелист говорит, что это были не только книжники, но и фарисеи — думают о Христе зло и пренебрежительно, а с другой стороны, народ восхищается Им и прославляет Бога.

Существуют два диаметрально противоположных взгляда на Иисуса Христа. Удивительно, что на протяжении всей истории человечества отношение к Иисусу Христу остается тем же: и со стороны простого народа, и со стороны власть имущих. Одно и то же отношение. На протяжении всех веков.

I.      Представители власти

Все мы знаем, насколько негативным было отношение начальствующих к Иисусу, за некоторыми исключениями, конечно. Когда представители власти увидели, что народ идет за Господом и Он творит чудеса, их охватила зависть. Об этом рассказывают святые евангелисты, особенно евангелист Иоанн. Они всячески пытались умалить Его в глазах народа. Так, фарисеи говорили: «Он изгоняет бесов не иначе, как силою веельзевула, князя бесовского» (Мф.12:24). Когда однажды начальники послали своих слуг арестовать Иисуса, те повернулись и сказали: «Никогда человек не говорил так, как Этот Человек» (Ин.7:46). А те что ответили? «Неужели и вы прельстились? Уверовал ли в Него кто из начальников, или из фарисеев? Но этот народ невежда в законе, проклят он» (Ин.7:47-49).

Вы видите, как руководящие лица унижали Иисуса? Первосвященники, храмовые священники, фарисеи, книжники — те, кто считались знатоками своей веры. А со стороны государства — Ирод Агриппа, внук Ирода Великого, Понтий Пилат — все они были врагами Христа. Когда первосвященники распяли Его, пришли представители власти, и что они сделали? «Насмехались же вместе с ними и начальники, говоря: других спасал; пусть спасет Себя Самого, если Он Христос, избранный Божий» (Лк.23:35-36). И когда воины, охранявшие гробницу, сообщили первосвященникам, что Иисус воскрес, те — негодяи и нечестивцы — заплатили им серебром, чтобы они объявили, что ученики ночью украли тело Его.

Все это враждебное отношение, возлюбленные мои, как религиозных, так и политических деятелей, подытожено одной пророческой фразой во втором псалме: «Предсташа царие земстии, и князи собрашася вкупе на Господа и на Христа его» (Восстают цари земли, и князья совещаются вместе против Господа и против Помазанника Его) (Пс.2:2).

Такое отношение ко Господу нашему Иисусу Христу демонстрировали правители всех народов — за редким исключением. То же самое происходит и по сей день. Лидеры государств и их представители, независимо от занимаемых должностей, не имеют хороших отношений с Иисусом. В нашей греческой реальности, слышали ли вы когда-нибудь, чтобы политики говорили об Иисусе Христе? В какой-нибудь из своих речей, предвыборной либо другой, слышали ли вы, чтобы они упоминали имя Христово? Я никогда не слышал. И если вы когда-нибудь услышите имя Божие, это будет «Слава Богу», но не более того. Из этих слов мы не можем узнать, в какого Бога они верят. Преподобный Иустин Попович говорит — и это взято из Библии: «Если ты не исповедуешь Христа, ты не исповедуешь Бога». И, как говорит евангелист Иоанн: «Всякий, отвергающий Сына, не имеет и Отца» (1Ин.2:23). Так что мы не знаем, в какого Бога верят эти люди. Потому что никогда в общественном месте из уст правителей, мэров, я не знаю кого еще, имя Иисуса Христа не звучало. Вы когда-нибудь слышали его? Тогда расскажите мне, где это было. Масонство, дорогие мои, буквально захватило наших правителей, может быть, кроме очень немногих. И поскольку не говорить об Иисусе Христе стало «модой», неким трендом, даже те, кто не являются масонами, остерегаются упоминать имя Христово. Очень редко в истории встречались лидеры, дружелюбно настроенные к Иисусу Христу. Крайне редко.

И кое-что похуже. Новое, современное веяние. Может быть, оно существовало и прежде, но сегодня оно актуально как никогда. Не веруя во Христа, представители власти говорят о Православии. В наши дни активно обсуждается роль Православия среди восточноевропейских народов. Православие воспринимается как сила, с которой надо считаться в политике. Таким образом — чего греха таить, — как это ни трагично, христианство используется в политических целях…

В правящих кругах не говорят о Христе. Евангелие считается устаревшим и упоминается с некоей долей презрения, с нескрываемой иронией. Вы когда-нибудь имели возможность увидеть, как принимаются решения в высших эшелонах власти? Говорят ли там о Христе Иисусе? Западные религиозные лидеры, как и их предшественники во времена Христа, вряд ли верят в Него. Их «вера» вызывает большие вопросы. Объяснить почему? Когда они обсуждают экуменизм, в действительности они имеют в виду синкретизм — воронку, в которую бросают все религии. [Термин «синкретизм» впервые применил древнегреческий историк Плутарх для характеристики поведения критян, примиряющих религиозные разногласия в период усиления внешней опасности — прим. пер.]

А если они выступают за экуменизм, — немалое количество людей в нашей Восточной Православной Церкви являются сторонниками экуменизма, и даже высокопоставленные особы, — мы спрашиваем: верят ли они во Христа? Если они могут поставить Христа на один уровень с Мухаммедом или Буддой, могут ли они называться христианами? Нет, такие люди не имеют веры... Понимаете ли вы, что все недавние беспорядки на Балканах — это, по сути, религиозная война? И за этой религиозной войной скрываются сатанинские интересы... Понимаете ли вы это? А вы знаете, что религиозные лидеры — не будем называть их имен — инициируют и поддерживают эти войны? Вы можете себе это представить? Верят ли эти люди в Христа? Похоже, что нет. Здесь можно сказать только одно: «Правители нашего государства и прочих держав, и священноначалие Церкви, и политики, и многие другие — все они предали Тебя, Господи».

II. Простой народ, обычные верующие

В Евангелиях говорится о простом народе — толпе, которая следует за Иисусом. В том отрывке из Евангелия, которое читалось сегодня на Литургии, апостол Матфей пишет: «Народ же, видев это, удивился, и прославил Бога, давшего такую власть человекам» (Мф.9:8). […]

Отношение народа к Христу было удивительным, поразительным — в отличие от отношения правящей верхушки. Читая Библию, мы видим множество оттенков проявления народной любви к Иисусу, и это трогает нас до глубины сердца.

Вот, например: «И учил каждый день в храме. Первосвященники же и книжники и старейшины народа искали погубить Его, и не находили, что бы сделать с Ним; потому что весь народ неотступно слушал Его» (Лк.19:47-48). В греческом языке в этом месте употребляется слово ἐξεκρέματο[1], которое означает «слушать говорящего, затаив дыхание», а его дословный перевод — «держаться за уста говорящего» (в церковно-славянском тексте: «людие бо вси держахуся Его, послушающе Его»).

Далее: «А утром опять пришел в храм, и весь народ шел к Нему. Он сел и учил их» (Ин.8:2). Народ шел. А другие? Представители власти? Они шли, чтобы обвинять. Шли, чтобы разведывать. Шли, чтобы найти причину убить Иисуса.

Далее: «Днем Он учил в храме, а ночи, выходя, проводил на горе, называемой Елеонскою. И весь народ с утра приходил к Нему в храм слушать Его» (Лк.21:37-38).

Ещё: «И весь народ, слушавший Его, и мытари воздали славу Богу» (Лк.7:29), то есть они приняли Иисуса и признали, что Он послан Богом.

Далее: «И он тотчас прозрел и пошел за Ним, славя Бога; и весь народ, видя это, воздал хвалу Богу» (Лк.18:43).

Ещё: «И, слыша, народ дивился учению Его» (Мф.22:33). То же самое говорили и слуги начальствующих. «Никогда человек не говорил так, как Этот Человек» (Ин.7:46).

И наконец (если это конец): «И множество народа слушало Его с услаждением» (Мк.12:37).

Более того, среди этой толпы однажды послышался женский голос, восхвалявший Богородицу; и теперь мы на каждый богородичный праздник во время Божественной Литургии вспоминаем об этом возгласе во время евангельского чтения:

«Когда же Он говорил это, одна женщина, возвысив голос из народа, сказала Ему: блаженно чрево, носившее Тебя, и сосцы, Тебя питавшие!» (Лк. 11, 27) То есть: «Счастлива Мать, родившая Тебя и взрастившая Тебя».

Народ, собравшийся вокруг Спасителя, внимал этим словам. Какое же поразительное откровение было даровано этим людям!

Начальствующие, видя такую реакцию народа, обвинили его в невежестве. «Уверовал ли в Него кто из начальников, или из фарисеев? Но этот народ невежда в законе, проклят он» (Ин.7:48-49). Несчастные, жалкие правители, вы будете обвинять народ в невежестве? Но этот ваш аргумент оборачивается против вас. Почему? Бог избрал вас для служения людям: наставлять их, утешать в трудные времена и всячески помогать им. Учили ли вы их закону Божию? Нет. А теперь вы говорите, что этот народ не знает закона и поэтому проклят? Этих людей — избранный Богом народ — вы, правители, предаете проклятию?

Поэтому Господь, возлюбленные мои, видя толпы народа, «сжалился над ними, что они были изнурены и рассеяны, как овцы, не имеющие пастыря» (Мф.9:36). Эти Евангельские слова свидетельствуют о величайшей ответственности начальствующих за состояние народа.

Дорогие мои, на протяжении всего Нового Завета мы наблюдаем сильный контраст между политическими и религиозными лидерами и народом. Обратите внимание: и религиозными тоже. В самом конце Писания, когда идет суд над Иисусом, политические правители, как и следовало ожидать, проявили безразличие к Нему. Пилат сказал: «Я никакой вины не нахожу в Нем» (Ин.18:38) и послал Иисуса к Ироду. Но и тот не нашел в Нем ничего, достойного смерти. И все же Его предают на распятие — с яростным фанатизмом — религиозные вожди, церковные лидеры. Да, увы. Один современный писатель сказал: «Если бы Христос пришел снова, церковники бы вновь распяли Его». Это слова человека, который отрекся от веры, но они сказаны верно. Так оно и есть.

Что это значит? Власть имущие стали совершенно безразличны к простому народу, они отдалились от него. И это происходит на протяжении всей истории. Повторюсь, за редким исключением. Современные политические и церковные лидеры, как и их предшественники, далеки от Христа. Если мы рассмотрим, что ими движет, то увидим недальновидное тщеславие. Желание материальной выгоды. Стремление к благоденствию и удовольствиям всякого рода. А что если придет Христос и захочет, чтобы мы жили более аскетично, более скромно? Тогда многие отвергнут Его. Мы видим это, дорогие мои, на примере церковнослужителей. Если некоторые из них стараются жить по Евангелию, другие — тоже церковники — считают, что они неправы, враждебно относятся к ним и преследуют их. Это говорит о том, что они поступили бы так же и с самим Иисусом Христом, если бы встретились с Ним.

Разумеется, простой народ часто поддается их влиянию и следует их дурному примеру. К сожалению, люди нередко меняются «по образу и подобию» своих правителей. «Каков народ, — гласит одна поговорка, — таковы и правители». И обратное тоже верно. «Каковы правители, таков и народ». Конечно, народ обязан уважать начальствующих над ним. Но он не должен им подражать, когда они согрешают. Народ — это не стадо овец и не табун лошадей. Это люди, одаренные бессмертной душой. У них есть разум, есть способность к суждению. Тем более в наше время, когда многие из них — грамотные и образованные. Так неужели они не могут отличить зло от добра? Это то, о чем сказал Господь: «Итак, всё, что они велят вам соблюдать, соблюдайте и делайте; по делам же их не поступайте, ибо они говорят, и не делают» (Мф.23:3). Дорогие мои, народ обладает способностью чувствовать и рассуждать, безошибочно отделяя правду от лжи. Ощущает, где правда, где истина. Подобным образом происходила рецепция Вселенских Соборов, не буду сейчас вдаваться в подробности.

Возлюбленные мои, я должен признать, что наши лидеры, как светские, так и церковные, совершенно испорчены. Не только по своей жизни, как предупреждал Господь, но и по своим словам. Они заявляют искаженные и странные вещи. Они утратили всякое чувство стыда перед людьми. Большинство из них, к моему глубокому сожалению, испорчены и безнравственны. Поэтому, как священник, как архимандрит — как человек, который тоже является частью церковного священноначалия, — я обращаюсь к вам с просьбой: будьте очень осторожны с тем, что мы, священнослужители, вам говорим. Не верьте слепо. Следуйте Евангелию. Пожалуйста, проявите к нам милосердие, очень прошу вас. И молитесь за нас, потому что соль действительно обуяла. И, что еще более важно, я прошу вас не поддаваться гневу или отчаянию. Вся эта ситуация является верным признаком того, что мы приближаемся к концу времен. Это, без сомнения, признак конца.

В книге Откровения описывается, как древний дракон, также известный как змей или зверь, под которым подразумевается диавол, поднялся в небо и низверг третью часть звезд. «Хвост его увлек с неба третью часть звезд и поверг их на землю» (Откр.12:4). Речь идет о падении тех, кто наделен властью. Звезды — это правители.

Народ Божий пусть следует за Христом, даже если его правители, особенно церковные, предали Его. «Посмотрите, кто вы, призванные, — говорит Апостол коринфянам. — Братия, Бог избрал немудрое мира, чтобы посрамить мудрых» (1Кор.1:27). Под «немудрым мира сего»[2] подразумевается простой народ. Народ Божий, пришедший посрамить сильных и знатных. Так давайте же будем молиться, чтобы мы всегда были народом Божиим, который слышит Его голос и следует за Ним.

[1] Греч. ὁ λαὸς γὰρ ἅπας ἐξεκρέματο αὐτοῦ ἀκούων.

[2] Ц.-с. «буяя мира».

🔸535η🔸ομιλία στην κατηγορία : " Ὁμιλίαι Κυριακῶν ".

► Όλες οι ομιλίες της Κατηγορίας :
" Ὁμιλίαι Κυριακῶν " εδώ ⬇️
https://arnion.gr/index.php/diafora-uemata/omiliai-kyriakvn
↕️
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/blog-post_25.html?m=1

🔸Λίστα ομιλιών της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».🔻
https://drive.google.com/file/d/1EiDp29JkRk7OQUNh2N_NVeJL2TTZ-FsY/view?usp=drivesdk

🎥 Βιντεοσκοπημένες ομιλίες της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».🔻
https://youtube.com/playlist?list=PLxBsMI6pr40ru7w20Jp2hDAJjA7k7mq_z

📜 Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».🔻
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%94%B9%E1%BD%89%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%AF%CE%B1%CE%B9%20%CE%9A%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BA%E1%BF%B6%CE%BD.?m=1

🔸Перевод «Трость Скорописца» : https://myrophoros.blogspot.com/search/label/%D0%B0%D1%80%D1%85%D0%B8%D0%BC%D0%B0%D0%BD%D0%B4%D1%80%D0%B8%D1%82%20%D0%90%D1%84%D0%B0%D0%BD%D0%B0%D1%81%D0%B8%D0%B9%20%D0%9C%D0%B8%D1%82%D0%B8%D0%BB%D0%B8%D0%BD%D0%B5%D0%BE%D1%81?m=0

📜🇬🇷👇
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/07/blog-post_30.html?m=1

💠Πλήρης απομαγνητοφωνημένες σειρές ομιλιών (Βιβλία).
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%92%A0%CE%A0%CE%BB%CE%AE%CF%81%CE%B7%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%B3%CE%BD%CE%B7%CF%84%CE%BF%CF%86%CF%89%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CF%82%20%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%AD%CF%82%20%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CF%8E%CE%BD%20%28%CE%92%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%B1%29.?m=1

🔸Επεξηγηματικό βίντεο Ασπάλαθου.
https://youtu.be/8tNfAHRkTCk

__⬇️Playlist "Ασπάλαθου".⬇️__
https://aspalathos21.blogspot.com/2021/07/blog-post_83.html?m=0

🔸Όλες οι ομιλίες ~4.487~ του μακαριστού πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/4487.html?m=0

📃Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του πατρός Αθανασίου. ⬇️
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=0

📜 Αποσπάσματα ομιλιών πατρός Αθανασίου ⬇️
https://athanasioslogos.blogspot.com/?m=0

__⬇️ Facebook ⬇️__
https://www.facebook.com/groups/1637818926362004/?ref=share

🔸Κατάλογος ομιλιών πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://drive.google.com/file/d/1JmrxaObMVyTA4_pS5yuMaQdoBf8-LwBP/view?usp=drivesdk

†. Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.

Ὄχλος καί Ἄρχοντες.

†. Σήμερα, αγαπητοί μου, ο Ευαγγελιστής Ματθαίος μάς διηγείται το θαύμα της θεραπείας ενός παραλυτικού. Είδε ο Κύριος την πίστιν εκείνων που μετέφεραν τον παράλυτο και είπε σε αυτόν: «Θάρσει, τέκνον(:Πάρε θάρρος, παιδί μου)· ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου. (:Σου συγχωρούνται οι αμαρτίες σου)».

     Εκεί πλάι, όπως συνήθως πάντοτε, ευρίσκοντο μερικοί Γραμματείς, που όταν άκουσαν ότι συγχωρούνται οι αμαρτίες του παραλύτου, είπε ο καθένας από μέσα του: «Οὗτος βλασφημεῖ. Καὶ ἰδὼν ὁ Ἰησοῦς τὰς ἐνθυμήσεις αὐτῶν εἶπεν· ἵνα τί ὑμεῖς ἐνθυμεῖσθε πονηρὰ ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν; (:’’Αυτός βλασφημεί. Ποιος έχει δικαίωμα να συγχωρεί αμαρτίες;’’. Ο Κύριος γνωρίζοντας τι εσκέφθησαν, τους λέγει: ‘’Γιατί εσείς σκέπτεσθε πονηρά πράγματα;’’)». Και τι λέγει ο Κύριος; «Τί γάρ ἐστιν εὐκοπώτερον, εἰπεῖν(: «Γιατί», λέγει, «τι είναι ευκολότερο να ειπεί κανείς»), ἀφέωνταί σου αἱ ἁμαρτίαι, ἢ εἰπεῖν, ἔγειρε καὶ περιπάτει;(:Δεν είναι ευκολότερο πράγμα να θεραπεύσεις κάποιον από του να του αφήσεις αμαρτίες;)». Διότι επιτέλους, μία θεραπεία, βέβαια με τη δύναμη του Θεού, πλην όμως, μια θεραπεία κάνει και η Ιατρική. Αλλά αυτό βεβαίως δεν είναι ευκολότερον; Παρά του να πει κανείς σε κάποιον: «Σου συγχωρούνται αἱ ἁμαρτίαι», κάτι που προσωπικά ανήκει στον Θεό;- «ἵνα δὲ εἰδῆτε ὅτι ἐξουσίαν ἔχει ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπὶ τῆς γῆς ἀφιέναι ἁμαρτίας(:Για να δείτε ότι έχει εξουσία ο υιός του ανθρώπου επάνω στη γη να συγχωρεί αμαρτίες)». Και ευθύς λέγει εις τον παράλυτον να σηκωθεί, να πάρει το κρεβάτι του και να πάει στο σπίτι του.

     Μία μικρή παρένθεση. Πώς μπορεί να ξέρομε ότι συγχωρήθηκαν οι αμαρτίες αυτού του ανθρώπου; Θα ερωτήσετε. Διότι δεν είναι ένα σκοτεινό πράγμα; Πάμε στην εξομολόγηση και δεχόμεθα την άφεση των αμαρτιών μας. Πούθε ξέρομε ότι συγχωρούνται οι αμαρτίες μας; Εδώ λοιπόν πώς μπορούσε να γνωρίζει κανείς ότι συγχωρήθηκαν οι αμαρτίες εκείνου του παραλύτου; Από το ακολουθούν θαύμα. Διότι Εκείνος που είπε με τόσην ευκολία «Σήκω και περπάτα», προφανώς κατέχει και το άλλο. Κι Εκείνος που είπε: «Ἄν τινων ἀφῆτε τὰς ἁμαρτίας, ἀφίενται αὐτοῖς», δηλαδή στο μυστήριο πια της Εξομολογήσεως, ο ίδιος είναι Εκείνος που συγχωρεί τις αμαρτίες.

     Όταν οι όχλοι είδαν το θαύμα «ἐθαύμασαν -σημειώνει ο ευαγγελιστής Ματθαίος-καὶ ἐδόξασαν τὸν Θεὸν τὸν δόντα ἐξουσίαν τοιαύτην τοῖς ἀνθρώποις». ΄Ετσι βλέπομε από τη μία μεριά τους άρχοντες -άλλος Ευαγγελιστής λέγει ότι ήτανε όχι μόνον Γραμματείς, αλλά και Φαρισαίοι– να σκέπτονται πονηρά και υποτιμητικά δια τον Χριστόν και από την άλλη μεριά ο όχλος να θαυμάζει και να δοξάζει τον Θεό. Δυο διαφορετικές συμπεριφορές έναντι του Ιησού Χριστού. Και το εκπληκτικόν είναι ότι μέσα στην Ιστορία, εκτός εξαιρέσεων, διατηρείται αυτή η ιδία σχέσις έναντι του Ιησού Χριστού, τόσο από τον λαό, όσο και από τους άρχοντες του λαού. Η ιδία σχέσις. Μέσ’ τους αιώνες.

     Οι άρχοντες του λαού. Όλοι γνωρίζομε πόσο αρνητική ήταν η συμπεριφορά των αρχόντων έναντι του Ιησού, εκτός βέβαια κάποιων εξαιρέσεων. Όταν οι άρχοντες έβλεπαν τον λαόν να ακολουθεί τον Κύριον και Εκείνος να επιτελεί θαύματα, κατελήφθησαν από φθόνο. Μας το λέγουν αυτό οι ιεροί Ευαγγελισταί. Ιδιαίτατα ο Ευαγγελιστής Ιωάννης. Με κάθε τρόπο προσπαθούσαν να τον μειώσουν εις τα μάτια του λαού. Έτσι, έλεγαν οι Φαρισαίοι: «Ἐν τῷ ἄρχοντι τῶν δαιμονίων ἐκβάλλει τὰ δαιμόνια». Δηλαδή: «Σε ποιον πηγαίνετε να σας θεραπεύσει; Αυτός; Αυτός είναι αρχιβεελζεβούλ, αρχιδιάβολος είναι. Και με τη δύναμη του διαβόλου βγάζει τα δαιμόνια». Όταν έστειλαν κάποτε τους υπηρέτας των οι άρχοντες, για να συλλάβουν τον Ιησούν, εκείνοι γύρισαν και είπαν: «Οὐδέποτε οὕτως ἐλάλησεν ἄνθρωπος, ὡς οὗτος ὁ ἄνθρωπος». «Ποτέ άνθρωπος δεν μίλησε έτσι, όπως μίλησε αυτός ο άνθρωπος». Εκείνοι τι απήντησαν; «Μὴ καὶ ὑμεῖς πεπλάνησθε; (:Μήπως και εσείς έχετε πλανηθεί;). Μή τις ἐκ τῶν ἀρχόντων ἐπίστευσεν εἰς αὐτὸν ἢ ἐκ τῶν Φαρισαίων; (: «Μήπως κανείς», λέει, «από τους άρχοντες ή από τους Φαρισαίους επίστευσε  εις αυτόν;»)· ἀλλ᾿ ὁ ὄχλος οὗτος (:Να, αυτός ο όχλος) ὁ μὴ γινώσκων τὸν νόμον ἐπικατάρατοί εἰσι! (:Αυτοί, ο λαός, ο όχλος, που δεν γνωρίζει τον νόμο και είναι βέβαια επικατάρατοι αυτοί οι άνθρωποι που δεν γνωρίζουν τον νόμον· αυτοί ακολουθούν τον Ιησούν)».

    Βλέπετε λοιπόν πώς υποτιμούσαν τον Ιησούν οι άρχοντες; Οι αρχιερείς, οι ιερείς του ναού, οι Φαρισαίοι, οι Γραμματείς, από πλευράς βέβαια, θρησκείας. Από δε πλευράς πολιτείας, ο Ηρώδης, ο εγγονός του μεγάλου Ηρώδου, ο Πιλάτος, ο Πόντιος Πιλάτος και όλοι αυτοί στάθηκαν εχθροί του Ιησού. Όταν Τον σταύρωσαν οι αρχιερείς, πήγαν από κάτω και οι άρχοντες του λαού και τι έκαναν; «Ἐξεμυκτήριζον δὲ καὶ οἱ ἄρχοντες λέγοντες(:Τον κορόιδευαν επί του Σταυρού, Τον κορόιδευαν…) ·ἄλλους ἔσωσεν σωσάτω ἑαυτόν, εἰ οὗτος ἐστιν ὁ χριστὸς τοῦ θεοῦ ὁ ἐκλεκτός». «Ας τον σώσει λοιπόν ο Θεός, αν είναι ο εκλεκτός του Θεού, αν τον παραδέχεται ότι είναι ο Μεσσίας». Και όταν οι στρατιώται, που φυλούσαν τον τάφον, πληροφορούν τους αρχιερείς ότι ο Ιησούς ανεστήθη, εκείνοι- αχρείοι άνθρωποι, αχρείοι…- τους πλήρωσαν  να διαφημίσουν  ότι οι μαθηταί έκλεψαν το σώμα νυκτός.

     Όλη αυτή η εχθρική στάσις, αγαπητοί μου, τόσο των θρησκευτικών, όσο και των πολιτικών αρχόντων, συνοψίζεται μέσα σε μία φράση προφητικώς εις τον 2^ον ψαλμόν: «Παρέστησαν οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς, καὶ οἱ ἄρχοντες συνήχθησαν ἐπὶ τὸ αὐτὸ κατὰ τοῦ Κυρίου καὶ κατὰ τοῦ χριστοῦ αὐτοῦ».

    Την αυτήν συμπεριφοράν, προσέξατε, εκτός βέβαια εξαιρέσεων, έχουν δείξει οι άρχοντες όλων των λαών έναντι του Ιησού. Μέχρι σήμερα. Οι άρχοντες των λαών, όπως και αν λέγονται, πολιτικοί, διοικητικοί, δεν έχουν σχέσεις αγαθές με τον Ιησούν. Στην ελληνική μας πραγματικότητα, ακούσατε ποτέ, άρχοντες του λαού, πολιτικοί, διοικητικοί, όλοι αυτοί, ακούσατε ποτέ να μιλάνε δια τον Ιησούν Χριστόν; Σε κάποια ομιλία τους, προεκλογική ή οποιαδήποτε άλλη ομιλία τους, τους ακούσατε να αναφέρουν το όνομα του Ιησού Χριστού; Εγώ δεν άκουσα ποτέ. Κι αν καμιά φορά ακουστεί το όνομα του Θεού, να ακουστεί ένα «Δόξα τῷ Θεῷ», ακούγεται κάπου-κάπου, ένα «δόξα τῷ Θεῷ (λέγει), πήγαμε καλά· δόξα τῷ Θεῷ…», δεν μπορούμε να γνωρίζομε σε τι Θεό πιστεύουν. Λέγει ο πατήρ Ιουστίνος Πόποβιτς -γιατί είναι παρμένο από την Αγία Γραφή-: «Αν δεν ομολογήσεις Χριστόν, Θεόν δεν ομολογείς». Και όπως λέγει ο ευαγγελιστής Ιωάννης: «Εάν δεν έχεις τον Υιόν, ούτε τον Πατέρα έχεις». Έτσι, δεν ξέρομε σε τι Θεό πιστεύουν οι άνθρωποι αυτοί. Γιατί μα ποτέ δεν ακούστηκε σε δημόσιο χώρο από τα χείλη αρχόντων, δημάρχων, ξέρω ‘γω, το όνομα «Ιησούς Χριστός». Το ακούσατε ποτέ; Ελάτε να μου το πείτε.  Η Μασωνία, αγαπητοί μου, εδώ το βλέπει κανείς καθαρά, κυριολεκτικώς έχει αλώσει τους άρχοντές μας, εκτός βεβαίως εξαιρέσεων. Κι επειδή έγινε μόδα, συρμός, να μην ακούγεται το όνομα του Ιησού Χριστού, κι εκείνοι που τυχόν δεν είναι τέκτονες, δεν είναι Μασώνοι, περιστέλλουν τον εαυτόν τους και δεν αναφέρουν το όνομα του Ιησού Χριστού. Η αθεΐα; Το ίδιο. Και ο φορέας της αθεΐας, ο υλισμός; Ναι. Σπάνια στην Ιστορία υπήρξαν ηγέται φιλικώς διακείμενοι προς τον Ιησούν Χριστόν. Σπάνια.

     Και κάτι χειρότερο. Σύγχρονο αυτό. Αν δεν είναι και παλαιό. Πάντως είναι σύγχρονο. Χωρίς να πιστεύουν στον Χριστό οι άρχοντες, μιλούν για την Ορθοδοξία. Είδατε αυτόν τον καιρό πόσος λόγος γίνεται για την Ορθοδοξία των Ανατολικών λαών της Ευρώπης; Αυτή την στιγμή, πολιτικώς, η Ορθοδοξία θεωρείται ότι είναι μία πολύ σημαντική δύναμις. Έτσι, τι αλήθεια, τραγικό, γίνεται πολιτική εκμετάλλευσις. Προσπαθούμε δηλαδή, διεγείροντες το αίσθημα του Ορθοδόξου Χριστιανού, να σταθούμε κατ’ έναντι εκείνων, οι οποίοι, κι αυτοί Χριστιανοί, η Δύσις, αλλά σε άλλο κλίμα, που ανήκουν στη Δυτικήν, θα λέγαμε, Εκκλησίαν.

     Ούτε στους κύκλους των αρχόντων γίνεται κουβέντα δια τον Χριστόν. Θεωρείται μία ξεπερασμένη υπόθεσις, πολύ ξεπερασμένη. Αξία περιφρονήσεως και αξία ειρωνείας δια τον Χριστόν. Βρεθήκατε ποτέ σε κύκλους αρχόντων; Μιλούν για τον Χριστό; Ακόμη και οι θρησκευτικοί ηγέται, όπως τότε, στην εποχή του Χριστού, οι θρησκευτικοί ηγέται της Δύσεως, είναι αμφίβολο αν πιστεύουν εις τον Χριστό. Είναι αμφίβολον. Πώς και γιατί; Όταν χαλκεύουν τον Οικουμενισμό, ο οποίος είναι Συγκρητισμός-το κρη με ήτα, όχι από το συγκρίνω αλλά από το συν και Κρήτες-, ο Συγκρητισμός δεν είναι τίποτε άλλο παρά μία χοάνη, μέσα στην οποία πέφτουν όλες οι θρησκείες. Εάν λοιπόν υποστηρίζομε τον Οικουμενισμόν, και όχι λίγοι της Ανατολικής μας Ορθοδόξου Εκκλησίας πιστεύουν εις τον Οικουμενισμόν κα μάλιστα υψηλά ιστάμενοι, ρωτούμε, πιστεύουν τελικά στον Χριστόν; Όταν μπορούν να βάζουν στο ίδιο ύψος τον Χριστόν με τον Μωάμεθ ή τον Βούδα, ερωτώ, μπορούν αυτοί να λέγονται ότι είναι Χριστιανοί; Πιστεύουν στον Χριστό; Είναι δυνατόν ποτέ να πιστεύουν εις τον Χριστόν; Και, όπως αποδεικνύουν τα τελευταία γεγονότα στη Βαλκανική- δεν κάνω πολιτική με αυτά που λέγω- όπως αποδεικνύουν, θρησκευτικοί ηγέτες -ξέρετε ότι είναι θρησκευτικός πόλεμος ουσιαστικά… Το έχετε αντιληφθεί ότι όλη αυτή η ταραχή στα Βαλκάνια είναι θρησκευτικός πόλεμος; Το έχετε αντιληφθεί; Πίσω δε απ’ αυτόν τον θρησκευτικόν πόλεμον κρύβονται αβυσσαλέα συμφέροντα...Το έχετε αντιληφθεί;- Λοιπόν, ξέρετε ότι οι θρησκευτικοί ηγέται– καταλαβαίνετε, ας μην πω το όνομα- ξεκινούν και συντηρούν αυτές τις πολεμικές επιχειρήσεις; Το φαντάζεστε αυτό; Πιστεύουν εις τον Χριστό οι άνθρωποι αυτοί; Είναι δυνατόν να πιστεύουν; Θα λέγαμε, «Ω Κύριε, άρχοντες και της πολιτείας, των πολιτειών και της Εκκλησίας Σου και οι πολιτικοί και οι πάντες, σε πρόδωσαν».

     Μένει και ο όχλος. Ο όχλος… Πολύ συχνά γίνεται λόγος στα Ευαγγέλια για τον όχλο, τους όχλους, που ακολουθούν τον Ιησούν. Στη σημερινή Ευαγγελική περικοπή, γράφει ο Ματθαίος ότι «ἰδόντες δὲ οἱ ὄχλοι -Τι είδαν; Το θαύμα- ἐθαύμασαν καὶ ἐδόξασαν τὸν Θεὸν τὸν δόντα ἐξουσίαν τοιαύτην τοῖς ἀνθρώποις»· «που έδωσε», λέγει, «τέτοια εξουσία εις τους ανθρώπους». Τι έκαναν; Ἐθαύμασαν καὶ ἐδόξασαν.

     Βέβαια, προσέξτε εδώ κάτι. Όταν ακούμε «ὄχλο», δεχόμεθα την έννοια με την κακή της σημασία. Δηλαδή όπως λέγει ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος «Δῆμος ὀχλώδης». «Λαός τσοκαρία», ας μου επιτραπεί αυτή η έκφραση. «Α, αγράμματοι άνθρωποι, παρασυρόμενοι, φωνάζουν, οχλοκρατία». Μία περιγραφή μιας τέτοιας οχλοκρατίας μάς δίδει ο ευαγγελιστής Λουκάς στα επεισόδια στη Θεσσαλονίκη. Όταν πήγε ο Παύλος εκεί, τότε, γράφει, ότι «Προσλαβόμενοι δὲ οἱ ἀπειθοῦντες Ἰουδαῖοι τῶν ἀγοραίων τινὰς ἄνδρας πονηροὺς -Είδατε; Άνδρες πονηροί, αγοραίοι, α, της αγοράς άνθρωποι-καὶ ὀχλοποιήσαντες(:συνέστησαν όχλον) ἐθορύβουν τὴν πόλιν… βοῶντες ὅτι οἱ τὴν οἰκουμένην ἀναστατώσαντες οὗτοι καὶ ἐνθάδε πάρεισιν». «Εκείνοι που αναστάτωσαν την οικουμένη, οι Απόστολοι, ήρθαν και εδώ, ήρθαν στην πόλη μας». Μ’ αυτήν την έννοιαν «όχλος», την κακήν σημασία, θα λέγαμε «αυτοί είναι όχλος».

    Η έννοια «ὄχλος» όμως στην Καινή Διαθήκη σημαίνει λαός. Και μάλιστα λαός του Θεού, ο λαός του Θεού. Συχνά εναλλάσσονται λοιπόν οι όροι «λαός» και «όχλος». Δεν θα πούμε συνεπώς τη λέξη «όχλος» με την κακή σημασία. Θα πει ο Κύριος στον Παύλο στην Κόρινθο: «Μὴ φοβοῦ, ἀλλὰ λάλει καὶ μὴ σιωπήσῃς, διότι λαός ἐστί μοι πολὺς ἐν τῇ πόλει ταύτῃ». «Εδώ υπάρχει λαός δικός μου πολύς». Και βέβαια αυτός ο λαός ήτο δυνάμει. Ακόμη δεν είχε ακούσει το κήρυγμα του Παύλου. Όπως και εδώ τώρα, αυτοί που θαυμάζουν τα θαύματα του Χριστού, είναι λαός δυνάμει του Θεού. Αλλά είτε ενεργείᾳ λαός, είναι ο λαός του Κυρίου. Είναι «λαός Κυριακός»,  όπως λέγει ο Κλήμης ο Αλεξανδρεύς. Δηλαδή ο λαός του Κυρίου.

     Η στάση του λαού ή του όχλου έναντι του Κυρίου ήταν θαυμαστή, θαυμαστή· εν αντιθέσει με τη συμπεριφορά των αρχόντων. Έτσι έχομε πολλές αποχρώσεις συμπεριφοράς του λαού έναντι του Ιησού Χριστού, από την Αγίαν Γραφήν, και μας εκπλήσσει. Έτσι δειγματοληπτικά: «Καὶ ἦν διδάσκων τὸ καθ᾿ ἡμέραν ἐν τῷ ἱερῷ· οἱ δὲ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ γραμματεῖς ἐζήτουν αὐτὸν ἀπολέσαι καὶ οἱ πρῶτοι τοῦ λαοῦ, (:Ζητούσαν να τον σκοτώσουν οι άρχοντες) ὁ λαὸς γὰρ ἅπας ἐξεκρέματο αὐτοῦ ἀκούων. (:Ακούγοντας, κρεμόταν από τα χείλη του)». Βλέπετε κι εμείς έχομε την φράση αυτή: «Κρέμομαι από τα χείλη του ομιλούντος». «Ἐξεκρέματο», λέει από το στόμα Του.

    Ακόμη: «Καὶ πᾶς ὁ λαὸς ἤρχετο πρὸς αὐτόν· -Πήγαινε. Οι άλλοι; Οι άρχοντες; Πήγαιναν για να κατηγορήσουν. Πήγαιναν για να κατασκοπεύσουν. Πήγαιναν για να βρουν μία αιτία για να θανατώσουν τον Ιησούν-. Καὶ καθίσας ἐδίδασκεν αὐτούς».

    Ακόμη: «Καί πᾶς ὁ ὂχλος ὂρθριζεν πρός αὐτόν ἐν τῷ ὃρει, ἀκούων αὐτοῦ». Πήγαινε από ξημερώματα, για να τον ακούσει.

     Ακόμη: «Καὶ πᾶς ὁ λαὸς ἀκούσας καὶ οἱ τελῶναι ἐδικαίωσαν τὸν Θεόν». Δηλαδή παραδέχθηκαν τον Ιησούν και είπαν: «Σωστά τα λέει: Ο Θεός τον έστειλε τον Ιησούν».

    Ακόμη: «Καὶ πᾶς ὁ λαὸς ἰδὼν ἔδωκεν αἶνον τῷ Θεῷ». Όταν είδε κι έβλεπε τα θαύματα, έδινε αίνον, δοξολογία στον Θεό.

      Ακόμη: «Ἐξεπλήσσοντο οἱ ὄχλοι ἐπὶ τῇ διδαχῇ αὐτοῦ». Οι όχλοι; Ἐξεπλήσσοντο. «Τι είναι αυτή η διδασκαλία! Τι καταπληκτική!». Εκείνο που είπαν και οι υπηρέται των αρχόντων. «Ποτέ δεν λάλησε άνθρωπος, όπως αυτός ο άνθρωπος».

     Και τέλος, αν, τέλος…: «Καὶ ὁ πολὺς ὄχλος ἤκουεν αὐτοῦ ἡδέως». «Ο πολύς όχλος τον άκουγε ευχαρίστως, τον άκουγε γλυκά».

    Εξάλλου και μέσα απ’ αυτόν τον όχλον, ακούστηκε και μία γυναικεία φωνή κάποτε, που εμακάρισε την Θεοτόκον: Κι εμείς στην Εκκλησία μας, σε κάθε γιορτή της Παναγίας, την φωνήν αυτήν την έχομε τρόπαιον· όταν είπε: «Ἐγένετο δὲ ἐν τῷ λέγειν αὐτὸν ταῦτα ἐπάρασά τις γυνὴ(:σήκωσε κάποια γυνή) φωνὴν ἐκ τοῦ ὄχλου(:σήκωσε φωνή, φώναξε)  εἶπεν αὐτῷ· μακαρία ἡ κοιλία ἡ βαστάσασά σε καὶ μαστοὶ οὓς ἐθήλασας». Δηλαδή: «Ευτυχισμένη η μάνα που σε γέννησε και σε ανέθρεψε». Έτσι άκουγε ο όχλος, έτσι άκουγε ο λαός. Είναι καταπληκτικό.

    Βέβαια οι άρχοντες, στην αποδοχή αυτή του λαού, έλεγαν και κατηγορούσαν και εύρισκαν άγνοια εις τον λαόν. «Α», έλεγαν: «μή τις ἐκ τῶν ἀρχόντων ἐπίστευσεν εἰς αὐτὸν ἢ ἐκ τῶν Φαρισαίων; ἀλλ’ ὁ ὄχλος οὗτος ὁ μὴ γινώσκων τὸν νόμον ἐπικατάρατοί εἰσι!». Α, ώστε έτσι; «Ο λαός που δεν ξέρει τον νόμο, είναι επικατάρατοι». Ταλαίπωροι άρχοντες, αυτό είναι το επιχείρημά σας; Αλλά το επιχείρημά σας αυτό στρέφεται εναντίον σας. Γιατί; Είσαστε οι εντεταλμένοι από τον Θεό να διδάξετε τον λαό. Και να παρηγορήσετε τον λαό. Και να τον βοηθήσετε. Τον διδάξατε τον νόμο του Θεού; Και τώρα λέτε ότι αγνοεί ο λαός, ο όχλος τον νόμο του Θεού και συνεπώς είναι επικατάρατοι; Αυτοί, οι οποίοι είναι ο εκλεκτός λαός του Θεού, σεις οι άρχοντες τούς λέτε «ἐπικαταράτους»;

       Γι΄αυτό ο Κύριος, αγαπητοί μου, είδε τον λαό παρατημένο και παραπεταμένο και είπε: «Ευσπλαχνίζομαι, τους λυπάμαι. Είναι σαν να μην έχουν ποιμένα, ποίμνιο που δεν έχει ποιμένα». Από δω ξεκινά και η παμμεγίστη ευθύνη των αρχόντων.

      Αγαπητοί, καθ’ όλο το μήκος της Καινής Διαθήκης, παρατηρούμε μία ισχυρή αντίθεση μεταξύ αρχόντων πολιτικών ή θρησκευτικών και λαού. Προσέξτε· ή θρησκευτικών. Στο κάτω κάτω της Γραφής, στη δίκη του Ιησού, οι πολιτικοί άρχοντες έδειξαν βέβαια μία ολιγωρία.  Τι έλεγε ο Πιλάτος; «Δεν βρίσκω τίποτε σε Αυτόν». Τι έλεγε ο Ηρώδης; Που τον έστειλε ο Πιλάτος στον Ηρώδη. Δεν του βρήκε τίποτα. Με φανατισμό τον εσταύρωσαν οι θρησκευτικοί άρχοντες, οι εκκλησιαστικοί άρχοντες. Ναι, ναι. Καλώς ειπώθηκε, από έναν αρνητή της πίστεως βέβαια ειπώθηκε, αλλά ήταν σωστό αυτό που ειπώθηκε· σύγχρονου λογοτέχνη. Ότι αν ξαναερχόταν ο Χριστός, οι εκκλησιαστικοί θα τον ξανασταύρωναν. Αυτό είναι αλήθεια.

    Αλλά τι σημαίνει εδώ; Ότι οι άρχοντες είχαν τότε αλλοτριωθεί, είχαν αποξενωθεί. Κι αυτό γίνεται καθ’ όλο το μήκος της Ιστορίας. Θα επαναλάβω, εκτός εξαιρέσεων. Οι άρχοντες, και στην εποχή μας, πολιτικοί, εκκλησιαστικοί, έχουν αλλοτριωθεί, έχουν αποξενωθεί από τον Χριστόν. Υπάρχει μία μυωπική δοξομανία. Υπάρχουν υλικά συμφέροντα. Υπάρχει κάλυψις ευημερούντος βίου και ηδονών. Αν θα έλθει ο Ιησούς, θα μας θέλει να είμεθα ασκητικότεροι, λιτότεροι, ε, δεν τον θέλομε. Το βλέπομε αυτό, αγαπητοί μου, στους άρχοντες τους εκκλησιαστικούς. Αν κάποιοι τηρούν το Ευαγγέλιο σωστά, οι κάποιοι άλλοι, εκκλησιαστικοί πάλι, τους βλέπουν στραβά, τους εχθρεύονται και τους διώκουν. Αυτό θα έκαναν ξανά εις τον Ιησούν Χριστόν.

       Ο λαός βέβαια πολλές φορές παρασύρεται και ακολουθεί το κακό τους παράδειγμα. Και δυστυχώς πολλές φορές ο λαός γίνεται «κατ᾿ εἰκόνα καὶ καθ᾿ ὁμοίωσιν» των αρχόντων του. Και… «Όποιος είναι ο λαός -λέει μία κουβέντα- τέτοιοι είναι και οι άρχοντες». Και αντίστροφα. «Όποιοι είναι οι άρχοντες, είναι και ο λαός». Βέβαια οφείλει ο λαός σεβασμό εις τους άρχοντάς του. Αλλά δεν πρέπει να τους μιμείται.  Ο λαός δεν είναι πρόβατα άλογα. Είναι άνθρωποι. Έχουν λογική, έχουν κρίση. Και μάλιστα στην εποχή μας, ο λαός είναι, πολλοί εξ αυτών, μορφωμένοι άνθρωποι, εγγράμματοι άνθρωποι. Συνεπώς, δεν μπορούν να κρίνουν; Είναι εκείνο που είπε ο Κύριος: «Πάντα οὖν ὅσα ἐὰν εἴπωσιν ὑμῖν τηρεῖν, τηρεῖτε καὶ ποιεῖτε(:Ό,τι σας λέγουν, κάτι καλό, κάντε το), κατὰ δὲ τὰ ἔργα αὐτῶν μὴ ποιεῖτε(:Κατά τη ζωή τους όμως, όχι)· λέγουσι γάρ, καὶ οὐ ποιοῦσι (:Λένε αλλά δεν πράττουν)». Αλλά το αισθητήριο και το κριτήριο, αγαπητοί μου, του λαού, στην πλειονότητά του, είναι αλάνθαστον! Προσέξατέ το, είναι αλάνθαστο. Ο λαός διαισθάνεται πού είναι η αλήθεια, πού είναι το γνήσιο. Το ίδιο συνέβαινε και εις τις αποφάσεις των Οικουμενικών Συνόδων, χωρίς να μακρύνω περισσότερο τον λόγον.

      Αγαπητοί, οι άρχοντες, πολιτικοί και εκκλησιαστικοί χάλασαν. Όχι μόνον την ζωή τους, που είπε ο Κύριος, αλλά χάλασαν και στα λόγια τους, λέγουν στραβά πράγματα, λέγουν περίεργα πράγματα. Γιατί έχασαν ακόμη και την δημοσία ντροπή. Οι πολλοί, οι πιο πολλοί είναι χαλασμένοι και αδόκιμοι. Έτσι, θα σας έλεγα, κάνοντας μια έκκληση, προσέχετε εμάς, κληρικός είμαι και σας ομιλώ, που σημαίνει είμαι άρχοντας εκκλησιαστικός για μια στιγμή, με λύπη μου το λέω, προσέχετε τι σας λέμε. Μην σκανδαλίζεσθε. Προχωράτε. Λυπηθείτε μας, λυπηθείτε μας, θα παρακαλέσω πολύ. Και προσεύχεσθε ακόμη για μας. Γιατί χαλάσαμε. Και η όλη κατάστασις αυτή, επιπλέον, πρέπει να σας το πω, και μην πυρώνεστε, ανάβετε από μέσα σας, είναι και σημείον των εσχάτων. Ναι, σημείον των εσχάτων. Λέγει το βιβλίον της Αποκαλύψεως ότι η ουρά του δράκοντος, του φιδιού, του θηρίου, ο δράκων ο αρχαίος, ο μέγας, ο διάβολος, σηκώθηκε στον ουρανό και έσυρε το τρίτον των αστέρων. Να. «Καὶ ἡ οὐρὰ αὐτοῦ σύρει τὸ τρίτον τῶν ἀστέρων τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ἔβαλεν αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν». Στο 12^ο κεφάλαιο της Αποκαλύψεως. Πρόκειται για την πτώση των αρχόντων. «Ἀστέρες» είναι οι άρχοντες. Ο λαός του Θεού, ας ακολουθεί τον Χριστόν, έστω κι αν οι άρχοντές του και δη οι εκκλησιαστικοί άρχοντές του Τον έχουν προδώσει. «Βλέπετε γὰρ τὴν κλῆσιν ὑμῶν, –λέει ο Απόστολος στους Κορινθίους- το κάλεσμά σας), ἀδελφοί, τὰ μωρὰ τοῦ κόσμου ἐξελέξατο ὁ Θεὸς ἵνα τοὺς σοφοὺς καταισχύνῃ». Εσάς, τους απλούς ανθρώπους. Είπαν ότι ο Παύλος μάζεψε τα σαρίδια, λέει, της Μεσογείου. Προς τιμήν του είναι. Ο λαός του Θεού, που ήρθε να καταισχύνει τους ισχυρούς και τους ευγενείς. Τα «μωρὰ τοῦ κόσμου» είναι ο λαός του Θεού. Έτσι, ας ευχηθούμε να είμεθα πάντοτε ο λαός του Θεού, που θα ακούμε την φωνή Του και θα Τον ακολουθούμε.

535η ομιλία στην κατηγορία « Ὁμιλίαι Κυριακῶν ».

► Όλες οι ομιλίες της Κατηγορίας : " Ὁμιλίαι Κυριακῶν " εδώ ⬇️
https://arnion.gr/index.php/diafora-uemata/omiliai-kyriakvn
↕️
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/blog-post_25.html?m=1

🔸Λίστα ομιλιών της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».🔻
https://drive.google.com/file/d/1EiDp29JkRk7OQUNh2N_NVeJL2TTZ-FsY/view?usp=drivesdk

🎥 Βιντεοσκοπημένες ομιλίες της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».🔻
https://youtube.com/playlist?list=PLxBsMI6pr40ru7w20Jp2hDAJjA7k7mq_z

🔸📜 Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».🔻
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%94%B9%E1%BD%89%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%AF%CE%B1%CE%B9%20%CE%9A%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BA%E1%BF%B6%CE%BD.?m=1

🔸Απομαγνητοφώνηση ομιλίας δια χειρός του αξιοτίμου κ. Αθανασίου Κ.

🔸Μεταφορά της απομαγνητοφωνημένης ομιλίας σε ηλεκτρονικό κείμενο και επιμέλεια: Ελένη Λιναρδάκη, φιλόλογος.

📜🇷🇺👇
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2026/02/blog-post_74.html?m=1

💠Πλήρης απομαγνητοφωνημένες σειρές ομιλιών (Βιβλία).
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%92%A0%CE%A0%CE%BB%CE%AE%CF%81%CE%B7%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%B3%CE%BD%CE%B7%CF%84%CE%BF%CF%86%CF%89%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CF%82%20%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%AD%CF%82%20%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CF%8E%CE%BD%20%28%CE%92%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%B1%29.?m=1

🔸Επεξηγηματικό βίντεο Ασπάλαθου.
https://youtu.be/8tNfAHRkTCk

__⬇️Playlist "Ασπάλαθου".⬇️__
https://aspalathos21.blogspot.com/2021/07/blog-post_83.html?m=0

Όλες οι ομιλίες ~4.487~ του μακαριστού πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/4487.html?m=0

📃Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του πατρός Αθανασίου. ⬇️
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=0

📜 Αποσπάσματα ομιλιών πατρός Αθανασίου ⬇️
https://athanasioslogos.blogspot.com/?m=0

__⬇️ Facebook ⬇️__
https://www.facebook.com/groups/1637818926362004/?ref=share

Κατάλογος ομιλιών πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://drive.google.com/file/d/1JmrxaObMVyTA4_pS5yuMaQdoBf8-LwBP/view?usp=drivesdk

†. Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.

Πρώτα είναι ο Χριστός και μετά είναι ο επίγειος άρχοντας.

†.Εάν εκβιαστούν τα γεγονότα της Ιστορίας θα πάει το πράγμα άσχημα, θα πάει πιο άσχημα παρότι ήτανε πρώτα. Σας θυμίζω,- παρότι δεν είναι αυτή η περίπτωση αλλά έχει και εδώ την εφαρμογή του - σας θυμίζω την παραβολή των ζιζανίων. Τί είπε ο Χριστός, όταν πήγαν οι εργάτες του και του λέγουν : - στην παραβολή πάντα - "Κύριε, καλό σπόρο δεν μας έδωσες; Τα ζιζάνια πόθεν; "Να σας πώ πώς, λέει. Όταν εσείς κοιμόσασταν, άνθρωπος κακώς, πήγε, και έσπειρε ζιζάνια και βγήκαν τα ζιζάνια τώρα και φυτρώνουν μαζί με το σιτάρι. Να πάμε να ξεβοτανίσουμε. Η απάντηση, όχι. Αφήστε να συναυξάνουν. Ακούστε, αφήστε να συναυξάνουν! Να μεγαλώνει το σιτάρι με τα ζιζάνια. Θα έλθει, λέγει, η ημέρα, που θα γίνει ο θερισμός. Και ερμηνεύει την παραβολή ο ίδιος ο Χριστός. Η συντέλεια λέει είναι ο θερισμός. Η συντέλεια της Ιστορίας. Και τότε ο σίτος θα πάει στην αποθήκη, ήτοι, οι δίκαιοι, στην Βασιλεία του Θεού. Ο Κύριος ερμηνεύει. Τα δε ζιζάνια εἰς το πύρ, της κολάσεως. Ο Κύριος ερμηνεύει. 

   Δεν φαίνεται λοιπόν, πάρα πολύ παράξενη, αυτή, η προτροπή του Κυρίου : "άστε να μεγαλώνουν μαζί;" Διότι, τί θα γινόταν; Θα γινόταν πολύ ζημία, εάν έμπαιναν μέσα οι εργάτες να βγάλουν τα ζιζάνια, θα χαλούσαν και το στάρι. Με άλλα λόγια, στην Ιστορία, αν εκβιάσουμε τα γεγονότα, θα έχουμε καταστροφή. Πού είναι εκείνοι οι οποίοι φωνάζουν, για χριστιανικά κόμματα; Χριστιανικά κόμματα· αδιανόητο αγαπητοί μου.

   Ξέρω, και από σας ίσως αδελφοί δεν θα με δεχτούν με αυτό που λέω, αλλά εγώ σας μιλάω ευαγγελικά, είναι αδιανόητο πράγμα. Είναι αδιανόητο. Όποιος θέλει ας το δεχθεί, εγώ, δεν εκβιάζω κανέναν, λόγο Θεού ερμηνεύω εδώ και το βλέπετε, χωρίς να εκβιάζω και τον λόγο του Θεού, αυτή είναι η πραγματικότητα.

   Ο Χριστιανισμός πρέπει να υπάρχει, όπως υπήρχε και τους τρεις πρώτους αιώνες, ανεξάρτητα από κοινωνικά συστήματα. Δέν με νοιάζει, όποιος και να κυβερνήσει. Είτε ο Νέρων είναι, είτε ο Καλιγούλας, είτε ο Μέγας Κωνσταντίνος είναι. Εγώ θα είμαι ο Χριστιανός, όποιος θέλει ας κυβερνήσει. Γιατί μπαίνουμε στον πειρασμό, να συνδέσουμε το Ευαγγέλιο με τα εκάστοτε πολιτικά σχήματα; Γιατί; Να σας πω γιατί. Γιατί πάντα είμαστε οι λαίμαργοι, που θέλουμε να φάμε με χρυσά κουτάλια και θέλουμε να μεταφέρουμε τήν βασιλεία του Θεού πάνω στη Γή. Αυτός είναι ο λόγος που τελικά, πίσω από τα πολιτικά σχήματα, πίσω από το άρμα των πολιτικών σχημάτων, δένουμε το Ευαγγέλιο και την Εκκλησία και ρυμουλκείται πάντα η Εκκλησία. Γιατί να ρυμουλκείται.. γιατί;

   θα ξαναπώ άλλη μία φορά στους τρεις πρώτους αιώνες, είχε καμία σχέση ο Χριστιανισμός, με τα πολιτικά συστήματα; Τίποτα. Τίποτα απολύτως. Είμαι Χριστιανός και ο Χριστιανός, εάν επιστρατευόταν σαν στρατιώτης από το άθεο κράτος της Ρώμης, - η Βαβυλώνα Ρώμη που λέμε στην Αποκάλυψη - ο Χριστιανός στρατιώτης, πήγαινε στρατιώτης. Διαβάστε παρακαλώ τον βίο των Αγίων τεσσαράκοντα μαρτύρων, να δείτε πώς απαντούν εκεί, όταν προκαλούνται, να αρνηθούν την πίστη τους. Είναι στρατιώτες, πολεμούν, πλήν όμως, πιστεύουν εις τον Ιησούν Χριστόν. Πιστεύουν πρώτα εις τον Χριστόν και μετά δίδουν την πίστη τους, είς τον επίγειο άρχοντα, όποιος και να είναι αυτός. Ο Νέρων είναι, ο Καλιγούλας είναι, όποιος και να είναι.. δίνουν την πίστη τους όσο πρέπει. Εάν ζητηθεί, από την Πολιτεία, τα πράγματα να αναποδογυριστούν, α, όχι κύριοι! Πρώτα είναι ο Χριστός και μετά είναι ο επίγειος άρχοντας όποιος και να είναι. Άν μου ζητήσεις να ανατρέψω, την θέση τους και να τα αναποδογυρίσω αυτά, τότε σου λέγω " Είμαι έτοιμος για το μαρτύριο ", τελείωσε! Πέστε μου, είναι, αυτή η αλήθεια κρυστάλλινη ή δεν είναι; Ή μας αρέσει, ή δέν μας αρέσει, αγαπητοί μου αυτή είναι η αλήθεια.

Απόσπασμα από την 15η ομιλία στο βιβλίο της Καινής Διαθήκης
« Καθολική Ἐπιστολή Ἁγίου Ἰακώβου
τοῦ Ἀδελφοθέου ».

Όλες οι ομιλίες της Κατηγορίας :
" Καθολική Ἐπιστολή Ἁγίου Ἰακώβου τοῦ Ἀδελφοθέου " εδώ ⬇️
http://arnion.gr/index.php/p-thanasios-mytilina-os/milies-p-thanasiou/kainh-diauhkh/kauolikh-epistolh-agioy-iakvboy
↕️
https://youtube.com/playlist?list=PLxBsMI6pr40oPLwzXmHlLy1i2OrOKFSoU

Απομαγνητοφώνηση: Αθανάσιος Άμβωνας.

🔸Επεξηγηματικό βίντεο Ασπάλαθου.
https://youtu.be/8tNfAHRkTCk

__⬇️Playlist "Ασπάλαθου".⬇️__
https://aspalathos21.blogspot.com/2021/07/blog-post_83.html?m=0

📃Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του πατρός Αθανασίου. ⬇️
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=1

📜 Αποσπάσματα ομιλιών πατρός Αθανασίου ⬇️
https://athanasioslogos.blogspot.com/?m=0

__⬇️ Facebook ⬇️__
https://www.facebook.com/groups/1637818926362004/?ref=share

Κατάλογος ομιλιών πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://drive.google.com/file/d/1JmrxaObMVyTA4_pS5yuMaQdoBf8-LwBP/view?usp=drivesdk

†.Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.