Μνήμη Ἁγίου Γεωργίου.

†. Σήμερα, αγαπητοί μου, έχουμε την μνήμην του αγίου μεγαλομάρτυρος Γεωργίου. Τον αγαπούμε πάρα πολύ. Η Εκκλησία μας τον τιμά πάρα πολύ. Και όταν μάλιστα ακούει από το τροπάριόν του τις εξής θέσεις: «Ἀσθενούντων ἰατρός· τροπαιοφόρε μεγαλομάρτυς Γεώργιε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν», τότε αισθάνεται θαυμάσια η Εκκλησία, οι Χριστιανοί. Ναι. «Ἀσθενούντων ἰατρός». Ας δοξάσουμε, λοιπόν, τον Θεό, γιατί έδωσε το χάρισμα της θεραπείας στους αγίους Του, για να γινόμαστε καλά. Και οι Χριστιανοί, όπως σας είπα, όταν αισθάνονται μία τέτοια χάριν σε κάποιον άγιον, τον τιμούν πολύ και τρέχουν, για να γιατρευτούν.

   Μετά το ένδοξον μαρτύριον του αγίου Γεωργίου, που έγινε το 303, μετά Χριστόν βέβαια, χτίστηκε μεγαλοπρεπής ναός στη Λύδδα της Παλαιστίνης και μεταφέρθηκε εκεί το άγιον λείψανό του. Από τότε αναρίθμητα θαύματα έγιναν εκεί. Έτσι εξηγείται γιατί κι εμείς σήμερα, ύστερα από τόσους αιώνες, ερχόμαστε να τιμήσουμε τον άγιο και να ζητήσουμε την θεραπεία των ασθενειών μας, όπως ήδη σας το είπα.

   Αξίζει, όμως, να αναλύσομε τι είναι αρρώστια· πώς προκαλείται και πώς θεραπεύεται. Διότι η αρρώστια είναι εις τον τομέαν της φθοράς. Έχουμε, όπως θα γνωρίζετε, δυστυχώς, τα πρόσωπα της πτώσεώς μας στο πρόσωπο του Αδάμ είναι δύο: η φθορά και ο θάνατος. Και ο θάνατος είναι ο γνωστός θάνατος: Ο χωρισμός της ψυχής από το σώμα. Η φθορά είναι η ηλικία αυτή καθ’ εαυτήν, η οποία προκαλεί, βέβαια, την φθορά σώματος, η ηλικία αυτή καθ’ εαυτήν· βλέπουμε ότι έζησε ο Αδάμ, λέγει, 930 χρόνια. Ο Μαθουσάλας έζησε 960 χρόνια. Ο Ιώβ τόσα κ.λπ. κ.λπ. Κατεβαίνουμε δε, βλέπουμε πόσο, πόσο έζησε ο Αβραάμ, μετά ο Δαβίδ. Ο Δαβίδ λέγει: «Η ζωή του ανθρώπου είναι εβδομήντα χρόνια. Εβδομήντα. Ἐὰν δὲ ἐν δυναστείαις, ὀγδοήκοντα -Δηλαδή εάν ο άνθρωπος είναι γερής κράσεως, τότε ζει ογδόντα χρόνια- Καὶ τὸ πλεῖον αὐτῶν κόπος καὶ πόνος». «Και το περισσότερο είναι ο κόπος και ο πόνος». Αυτός όλος ο χώρος λέγεται φθορά. Φθορά· η οποία φθορά αρχίζει από την εμβρυική ηλικία του ανθρώπου. Όταν σπείρεται η ύπαρξις του ανθρώπου, ταυτοχρόνως σπείρεται και η φθορά. Ταυτοχρόνως!

   Έτσι, λοιπόν, η αρρώστια γενικότερα η φθορά, είναι κάτι που μας συνοδεύει. Όμως, ο Θεός δίδει την χάρη Του και μάλιστα, και μάλιστα δια των αγίων Του, να ανακουφίζεται αυτός ο πόνος της φθοράς. Είναι πάρα πολύ σημαντικό αυτό. Αλλά, όπως σας είπα, για να ρίξουμε μια ματιά, να δούμε τι είναι η αρρώστια, τι την προκαλεί και ούτω καθεξής.

   Ότι η υγεία έχει μεγάλη αξία, μόλις και ανάγκη να το πούμε. Γι’ αυτό ο λαός λέει: «Την υγειά μας να ‘χομε και όλα τα άλλα βολεύονται. Πρώτα η υγεία». Ο λαός το λέει αυτό. Πράγματι, η αξία της υγείας είναι πολύ μεγάλη. Λέει η Αγία Γραφή- Παλαιά Διαθήκη: «Κρεῖσσον πτωχὸς ὑγιὴς καὶ ἰσχύων τῇ ἕξει ἢ πλούσιος μεμαστιγωμένος εἰς σῶμα αὐτοῦ». «Είναι καλύτερος ο φτωχός –ας είναι φτωχός- αλλά να έχει όμως υγεία, παρά να είναι πλούσιος και να έχει μάστιγες –αρρώστιες- επάνω εις το σώμα του». «Ὑγιεία καὶ εὐεξία βέλτιον παντὸς χρυσίου, καὶ σῶμα εὔρωστον ἢ ὄλβος ἀμέτρητος».  Ότι δηλαδή η υγεία και η ευεξία είναι το καλύτερο πράγμα. Πάνω από κάθε χρυσάφι. Και το σώμα το εύρωστον είναι «ὄλβος», πλούτος αμέτρητος. Όλα τα αγαθά του κόσμου, χωρίς την υγεία, θυμίζουν εκείνον τον μυθικό βασιλιά, ενθυμείσθε, τον Μίδα. Τον Μίδα. Ας είναι.

  Αλλά συχνά, όμως, δεν προσέχομε κάτι πολύ σημαντικόν. Όταν μιλάμε για την σωματική μας υγεία, ξεχνάμε ότι ο άνθρωπος έχει και σώμα, έχει και ψυχή. Και συνεπώς μπορεί να αρρωστήσει και το σώμα και η ψυχή. Ή μόνο το σώμα, ή μόνο η ψυχή· ή και τα δυο. Έτσι, λοιπόν, σωστότερο θα ήταν να μιλάμε για την ψυχοσωματική μας υγεία. Αυτό, βεβαίως, ιδιαιτέρως τονίζεται και από αυτήν την ίδια την Ιατρική. Είναι γνωστό. Ποτέ η Ιατρική δεν βλέπει μόνο την αρρώστια του σώματος, αλλά και της ψυχής. Πολλές φορές δε θα έχει τύχει να πάμε στον γιατρό και να θέλει ο γιατρός να πάρει το ιστορικό μας. Γιατί άραγε; Τι θα τον ενδιέφερε, ο γιατρός να πάρει το ιστορικό της αρρώστιας μας; Ή της υγείας μας; Για ποιον λόγο; Θέλει μέσα στο ιστορικό μας να δει τον τρόπο με τον οποίο έχομε ζήσει, να δει πού οφείλεται η αρρώστια μας. Έτσι, λοιπόν, κάθε παρεκτροπή της ψυχής έχει και ένα αντίκτυπον νοσηρόν σημείον στο σώμα. Αυτό πρέπει να το γνωρίζουμε.

  Χαρακτηριστικά γράφει ένας πολύ μεγάλος γιατρός, ο Μαρίνος Γερουλάνος, αν έχετε ακούσει, μακαρίτης βέβαια, είπε το εξής: «Ουδεμία οργανική λειτουργία υπάρχει, η οποία να μην κατευθύνεται από την ψυχήν». Ουδεμία λειτουργία. Λέω: «Έχω την κοιλιά μου, έχω το στομάχι μου, έχω, έχω…»· «που να μην κατευθύνεται», λέγει, «από την ψυχήν». «Ουδεμία λειτουργία, ουδεμία λειτουργική παρεκτροπή, ως είναι η εκδήλωσις της νόσου, εις την οποίαν να μην συμμετέχει η ψυχή». Δεν λέμε σε μια ακολουθία, στην Παράκληση: «Ἀπὸ τῶν πολλῶν μου ἁμαρτιῶν, ἀσθενεῖ τὸ σῶμα, ἀσθενεῖ μου καὶ ἡ ψυχή»; Πρέπει δε να ξέρετε ότι έχομε αμφίδρομον κίνησιν. Όταν η ψυχή ασθενεί, ασθενεί και το σώμα. Όταν το σώμα ασθενεί, ασθενεί μου και η ψυχή. Εάν, επί παραδείγματι, έχω ένα πόνο στο στομάχι, είμαι χαρούμενος ή είμαι κατσούφης; Προφανώς εδώ επηρεάζεται η ψυχή από την παρουσία του πόνου του σώματος.

  Και από το δεύτερο ιατρικό συνέδριο της ιατρικής της προσωπικότητος στο Μπόσεϊ της Ελβετίας, το 1948, ειπώθηκαν τα εξής: «Η ασθένεια δεν οφείλεται μόνον εις την τυχαίαν συμβολήν ενός μικροβίου ή άλλων φυσικών παραγόντων, αλλά δηλοί- φανερώνει- και την έκφρασιν μιας δυσαρμονίας της προσωπικότητος, δυσαρμονίας της προσωπικότητος· μίαν δυσαρμονίαν μεταξύ σώματος και ψυχής». Όταν δηλαδή το ένα στρέφεται εναντίον του άλλου. Αυτά τα δύο συστατικά που έχομε, σώμα και ψυχή, όταν το ένα στρέφεται εναντίον του άλλου, τότε έχομε την παρουσία της αρρώστιας. Όταν το σώμα στρέφεται εναντίον της ψυχής ή η ψυχή στρέφεται εναντίον του σώματος.

   Επιγραμματικά δε, μας λέγει η Αγία Γραφή, είναι στη Σοφία Σειράχ, εις το 38^ον κεφάλαιον: «Ὁ ἁμαρτάνων ἔναντι τοῦ ποιήσαντος αὐτὸν ἐμπέσοι –το ‘’σοι’’ με όμικρον γιώτα-  εἰς χεῖρας ἰατροῦ». «Εκείνος», λέει, «που αμαρτάνει έναντι του Δημιουργού Του, θα πέσει στα χέρια του γιατρού». Μεγάλη αλήθεια αυτό. Αμαρτάνεις, άνθρωπε; Δεν έρχεσαι βέβαια, ίσως, εκ πρώτης όψεως, σε αντίθεση μεταξύ σώματος και ψυχής δηλαδή, αλλά σε αντίθεση με τον Θεό, τον Δημιουργό σου; Ε, θα επιτρέψει ο Θεός να πέσεις στα χέρια του γιατρού.

   Ακόμη η Αγία Γραφή μάς περιγράφει, κάπως λεπτομερώς, και τα αίτια. Πάλι Σοφία Σειράχ· μας λέγει στο 30^όν κεφάλαιον τα εξής. Εκεί μιλάει και για τον γιατρό, μιλάει και για την αρρώστια κ.λπ. Ακούστε, λοιπόν, τι λέγει: «Ἀγάπα τὴν ψυχήν σου καὶ παρακάλει τὴν καρδίαν σου (:να παρηγορείς την καρδιά σου) καὶ λύπην μακρὰν ἀπόστησον ἀπὸ σου (:διώξε την λύπη)· πολλοὺς γὰρ ἀπώλεσεν ἡ λύπη (: Πολλούς κατέστρεψεν η λύπη - Η λύπη είναι φαινόμενον της ψυχής)». «Διώξε», λέει, «την λύπη μακριά, διώξε. Γιατί πολλούς κατέστρεψε η λύπη». «Καὶ οὐκ ἔστιν ὠφέλεια ἐν αὐτῇ». Δεν υπάρχει ωφέλεια. Πολλές φορές πενθούμε και λυπούμεθα υπερβολικά. Θα πενθήσουμε. Όπως λένε οι Πατέρες, εάν δεν πενθήσεις, είσαι θηριώδης. Τι θα κάνω; Τι θα κάνω; Πέθανε η μάνα μου και θα γελάω; Θα διασκεδάζω; Θα χαίρομαι; Θα λυπηθώ. Αλλά έχει, όμως, τα όριά της η λύπη. Εάν λυπηθώ παραπάνω από αυτό το οποίο πρέπει, τότε βεβαίως τα πράγματα δεν θα πάνε καθόλου καλά. Θα αρρωστήσω.

   Συνεχίζει: «Ζῆλος καὶ θυμὸς ἐλαττοῦσιν ἡμέρας». «Η ζήλεια και ο θυμός ελαττώνει την ζωή». Είσαι ζηλιάρης άνθρωπος; Γρήγορα θα πεθάνεις. Είσαι θυμώδης άνθρωπος; Γρήγορα θα πεθάνεις. Γιατί θέτεις σε δυσαρμονία την ψυχή σου με το σώμα σου. «Ἐλαττοῦσιν ἡμέρας», λοιπόν, αυτά, «καὶ πρὸ καιροῦ γῆρας ἄγει μέριμναν». Αλλά και η «μέριμνα» δεν είναι η εργασία, είναι η μέριμνα. Ο Θεός μας είπε να εργαζόμεθα, αλλά όχι με μέριμνα. Τι θα πει «μέριμνα»; Προσέξτε: Όχι «φροντίδα», αλλά «η αγωνιώδης φροντίδα». Γι'αυτό ο Χριστός μας είπε: «Μὴ μεριμνᾶτε τῇ ψυχῇ ὑμῶν» κ.λπ. κ.λπ.». «Μη μεριμνάτε. Δηλαδή, μην έχετε αγωνιώδη φροντίδα». Κατά τα άλλα πρέπει να έχουμε φροντίδα. Πολλές φορές λέγω το παράδειγμα, με ακούσατε, ότι για να ‘χω ψωμί όλο τον χρόνο, πρέπει να σπείρω. Θα ‘χω τον νου μου, λοιπόν, πότε θα είναι ο καιρός της σποράς, μετά του θερισμού, για να αποκτήσω σιτάρι. Για να έχω όλο τον χρόνο το ψωμί μου. Αυτό είναι μία φροντίδα. Όχι, όμως, αγωνιώδης. Γιατί όταν μπει η αγωνία στη μέση, τα πράγματα δεν είναι καθόλου καλά.

   Τέσσερα λοιπόν σημεία μας αναφέρει ο ιερός συγγραφεύς της «Σοφίας Σειράχ»: την λύπη, την ζηλοτυπία, τον θυμό και την μέριμνα. Αλλά, θα μπορούσαμε να υποθέσουμε ακόμη, ότι υπάρχουν και μερικά άλλα στοιχεία, τα οποία μπορούν να προσβάλλουν την ψυχοσωματική μας υγεία. Είναι ο φόβος, είναι η αγωνία, είναι η πονηρά επιθυμία. Αλλά, για να τα δούμε αυτά λίγο καλύτερα. Ιδίως τα τελευταία αυτά που σας είπα.

   Η ζηλοτυπία. Έχετε ακούσει την κουβέντα, την λαϊκή κουβέντα: «Άντε βρε κιτρινιάρη. Σε έφαγε η ζήλια». Το έχετε ακούσει; «Κιτρινιάρη». Δηλαδή, δεν έχεις καλή υγεία επειδή έχεις ζηλοτυπία. Και τι θα πει «ζηλοτυπία»; Θα πει να βλέπεις τον άλλον να ευημερεί κι εσύ όχι. Να πετυχαίνει, κι εσύ όχι. Πόσες φορές, ιδίως στο οικογενειακό μας περιβάλλον ή το γειτονικό μας περιβάλλον παντρεύεται μια κοπέλα, η γειτόνισσα επειδή δεν πάντρεψε ακόμα την κόρη της, ζηλεύει. Γι'αυτό ακούμε και το παράπονο: «Δεν ήρθαν», λέει, «να μας συγχαρούν, που αρραβωνιάστηκε η κόρη μας». Γιατί; Από ζήλεια. Είναι πολύ κακό πράγμα η ζήλεια. Θυμηθείτε τον Κάιν. Έφτασε στο απονενοημένο έγκλημα να φονεύσει τον αδερφό του, τον Άβελ, επειδή η θυσία του αδερφού του ήταν ευμενέστερη από του ιδίου την θυσίαν. Ο δε Θεός τού λέγει: «Τι είναι αυτό που έκανες; Στο χέρι σου ήταν να γίνεις καλύτερος. Εάν παραπονείσαι ότι δεν έγινε ευμενής η θυσία σου -ακούστε:- «στο χέρι σου», λέει, «ήταν και έφθασες να φονεύσεις τον αδερφό σου;». Και επήρε εκείνην την κατάραν: «Όπου κι αν βρεθείς, να είσαι στένων –δηλαδή στενάζοντας να στέκεσαι στη ζωή αυτή», και λοιπά και λοιπά, έχει πολλά εκεί η Αγία Γραφή γύρω από το θέμα, το αμάρτημα του Κάιν. Αγαπητοί μου, η ζήλια είναι φοβερό πράγμα. Φοβερό! Αρρωσταίνει τον άνθρωπον!

  Ή νομίζετε ότι ο θυμός δεν είναι κάτι το οποίον έρχεται να συμπληρώσει; Μες στον θυμό του πόσες φορές ο άνθρωπος δεν έχει κάνει και έγκλημα; Και να μας φυλάει ο Θεός. Σε έναν θυμό μας δεν ξέρουμε τι μπορούμε να κάνουμε. Κανείς δεν είναι σίγουρος τι μπορεί να κάνει. Ούτε μπορεί να επικαλεστεί, ως δικαιολογία, στο δικαστήριο: «Κύριε πρόεδρε, θύμωσα, γι'αυτό τον εσκότωσα». «Και ποιος σου είπε ότι είχες το δικαίωμα να θυμώνεις;». Είναι δικαιολογία αυτό, να θυμώνεις; Είναι, αγαπητοί μου, κακός παράγων της ψυχής μας ο θυμός. Κάτω από τον θυμό, τι μπορούμε καλό να κάνομε; Όταν έχομε ταραχή, όταν το νευρικό μας σύστημα βρίσκεται σε πολύ κακή κατάσταση; Λοιπόν, αντιλαμβάνεστε ότι ο θυμός είναι ένας κακός παράγων της υγείας μας. Δημιουργεί μία δυσαρμονία ανάμεσα στην ψυχή και στο σώμα. Αλλά και η μέριμνα για την οποίαν μιλήσαμε παραπάνω.

   Τώρα, πώς μπορούμε, αλήθεια, εάν υποτεθεί ότι τα επισημάναμε όλα αυτά, να προβούμε σε μίαν θεραπεία; Βέβαια, το ξέρει η ιατρική αυτό, το ξέρει και ο λαός: ότι η καλύτερη θεραπεία είναι η πρόληψις: Μη φθάσεις να αρρωστήσεις. Φρόντισε να προλάβεις να μην αρρωστήσεις. Γι'αυτό, λοιπόν, μας μιλάει εδώ η Αγία Γραφή για την πρόληψη της αρρώστιας. Τι λέγει πάλι η «Σοφία Σειράχ»; «Τέκνον, ἐν ἀρρωστήματί σου μὴ παράβλεπε (: όταν αρρωστήσεις, μην παραβλέψεις, μην πεις: «Δεν βαριέσαι. Ε, δεν είναι καλό. Δυστυχώς όλοι μας παραβλέπουμε μία μας αρρώστια.  Λέμε: ‘’Ε, καλά δεν βαριέσαι…’’), ἀλλ’ εὔξαι Κυρίῳ (: κάνε την προσευχή σου εις τον Θεόν)  καὶ αὐτὸς ἰάσεταί σε (: και Αυτός θα σε θεραπεύσει).· τίμα ἰατρὸν πρὸς τὰς χρείας σου (:να τιμάς τον γιατρό για τις ανάγκες σου), καὶ γὰρ αὐτὸν ἔκτισε Κύριος (:ο Κύριος εδημιούργησε τον ιατρόν- όπως και τα φάρμακα· στο ίδιο κεφάλαιο το λέγει αυτό. Και δια τα φάρμακα. Είναι πολύ σπουδαίο. ‘’Ο Θεός’’, λέει, ‘’έκανε τα φάρμακα μία μικρή παρηγορία εις τον άνθρωπο για τη φθορά που έρχεται εις τον παρόντα κόσμον’’. Θα πάω και στον γιατρό. Είναι μερικοί οι οποίοι λένε: «Θα κάνω μόνο την προσευχή μου –προσέξτε αυτό- αλλά δεν θα πάω στον γιατρό. Ο Θεός θα με θεραπεύσει. Μα τότε, ο Θεός έκανε τον γιατρό. Και πρέπει να πας στον γιατρό. Καταργείς την ενέργεια του Θεού. Μη λες, λοιπόν, ότι δεν πάω στον γιατρό και μόνο με την προσευχή μου θα γίνω καλά. Δεν είναι σωστό)».

   Ακόμη, το ίδιο βιβλίο, στο ίδιο κεφάλαιο, «Σοφία Σειράχ», μας λέει: «Ἀπόστησον πλημμέλειαν καὶ εὔθυνον χεῖρας καὶ ἀπὸ πάσης ἁμαρτίας καθάρισον καρδίαν». «Πρόσεξε, μην αμαρτάνεις. Γιατί αν αμαρτάνεις, ανοίγεις τον δρόμο να αρρωστήσεις». Είναι εκείνα τα οποία αναφέραμε προηγουμένως.

   Έτσι, λοιπόν, εδώ βλέπομε ότι τέσσερα πράγματα πρέπει να προσέξουμε. Να τα απαριθμήσουμε. Πρώτον: την προσευχήν. Πάρα πολλοί άνθρωποι δεν προσεύχονται. Αρρωσταίνουν, δεν ζητούν βοήθειαν από τον Θεό. Όχι. Καταρχάς θα προσευχόμεθα εις τον Θεό να μας δίδει υγεία. Δεν είναι παράνομο αίτημα αυτό: «Κύριε, δίδε μας την υγεία. Και την ψυχοσωματική». Αρρωστήσαμε; Πάλι θα προσευχηθούμε εις τον Κύριον. «Κύριε, κάνε μας καλά, Σε παρακαλούμε πολύ». Η προσευχή είναι πολύ σπουδαίον στοιχείον. Και μάλιστα, αν θέλετε, όταν κάποιος έχει μέσα του κοινωνικά αισθήματα, δεν προσεύχεται μόνον για τον εαυτόν του· προσεύχεται και για άλλους αρρώστους.

   Να σας πω έτσι, μερικά πρακτικά πράγματα. Περπατούμε στον δρόμο. Και περνάει ένα ασθενοφόρον. Έχει την σειρήνα εκεί για να μπορεί να φύγει γρήγορα να πάει στο νοσοκομείο. Πόσες φορές λέμε: «Αχ, ποιος να είναι μέσα σε αυτό το ασθενοφόρο; Τι να έπαθε άραγε; Προλαβαίνει;». Μπορούμε να κάνουμε μία προσευχή. Αλήθεια, όταν συναντάμε ασθενοφόρο εν δράσει, κάνομε προσευχή; «Κύριε, σώσε τον άνθρωπον αυτόν». Και θα μου πείτε: «Και θα μας ακούσει εμάς ο Θεός;». Ναι, θα μας ακούσει! Μπορεί από την δική σου την προσευχή να σωθεί αυτός ο άνθρωπος; Ναι! Ναι! Πολύ σπουδαίο πράγμα να μάθουμε να προσευχόμεθα. Ή για τους συνασθενείς μας όταν βρεθούμε στο νοσοκομείο. Ή περνάμε από το νοσοκομείο. Και μας δίδεται μία ευκαιρία να θυμηθούμε και τους άλλους ανθρώπους. Εγώ να είμαι καλά, έχω την υγεία μου, αλλά κάποιοι άλλοι είναι κρεβατωμένοι. «Κύριε, δώσε και σ’ αυτούς την υγεία». Πρέπει, λοιπόν, η προσευχή μας να έχει μίαν ευρύτητα.

   Μετά. Πρέπει να έχουμε πίστιν. Δεν πρέπει να μένουμε στην μέριμνα και εις την λύπην. Σας το ‘πα επανειλημμένως άλλες φορές. Αυτή η μικρή φρασούλα: «Έχει ο Θεός» είναι πολύ σπουδαία. «Πώς θα τα βγάλουμε πέρα εκεί; Εκεί; Εκεί;»… Λογικώς, υπάρχει αδιέξοδον. Οπότε, κατ’ ανάγκην, θα πρέπει να μπούμε σε μίαν μέριμναν, σε μία φροντίδα, σε μίαν αγωνία... Πώς θα σπάσει αυτό; Όταν πούμε πολύ απλά: «Έχει ο Θεός». Εγώ δεν έχω. Η σακούλα η δική μου δεν έχει. Έχει, όμως, η σακούλα του Θεού. Κι Εκείνος ξέρει πώς μπορεί να βοηθήσει. Έχει, λοιπόν, ο Θεός. Και πόσες φορές βλέπουμε τελευταία στιγμή τα πράγματα να διευθετούνται· ώστε, αν λυπηθήκαμε, αν δείξαμε απιστίαν, να μην δικαιωνόμαστε, αλλά να δικαιώνεται ο Θεός.

   Ακόμη, πρέπει να έχουμε αγάπη. Να μην στρεφόμεθα εναντίον των άλλων με την ζήλια και τον θυμό. Εκείνος ο οποίος αγαπάει, ζηλεύει; Έχει θυμό εναντίον των άλλων; Όχι. Θα πει: «Δόξα τω Θεώ, να το χαρεί το αγαθό, αυτό το καλό, ο άλλος να το χαρεί!». Γιατί το λες αυτό; Γιατί κι εσύ το χαίρεσαι. Αλλά αν το χαίρεσαι αυτό, έχεις μέσα σου προϋποθέσεις υγείας. Όπως και γιατί θυμώνουμε εναντίον του άλλου; Εάν έχομε μέσα μας το κοινωνικόν αίσθημα, δεν θυμώνουμε εναντίον του άλλου.

   Και ένα τέταρτον σημείον. Θα καταφύγουμε εις τον ιατρόν. Ναι. Γι’ αυτό μπορώ να σας πω ότι ο ευσεβής γιατρός είναι ένα κεφάλαιον. Είναι ένας θησαυρός. Όταν πάμε στον γιατρό και εκείνος μας πει: «Ό,τι ο Θεός πει. Ό,τι ο Θεός θέλει» ή «Με την βοήθεια του Θεού, θα κάνομε αυτό κι εκείνο» σημαίνει ο γιατρός ότι είναι πιστός. Θα ήταν ευτυχείς οι καινούριοι γιατροί, είτε άντρες είτε γυναίκες - γιατί έχουμε το επάγγελμα του γιατρού και στις γυναίκες- να έχουν εξασφαλίσει μέσα τους την πίστη εις την αγάπη του Θεού. Ότι είναι από προσώπου ο γιατρός, είναι από προσώπου Θεού. Όπως ακριβώς εθεράπευε ο Ιησούς Χριστός, έτσι τώρα θεραπεύει και ο γιατρός.  Φυσικά, όχι με έναν λόγο, όπως Εκείνος που είχε την εξουσία –ο Χριστός- αλλά με κάποιες διαδικασίες. Όμως είναι από προσώπου Ιησού Χριστού ο γιατρός. Εάν έχει αυτό το συναίσθημα, τότε τι άλλο θέλει; Είναι ευτυχής.

   Αγαπητοί. Ας κατανοήσουμε κάποτε ότι η ασθένεια είναι μία διαταραχή της θείας τάξεως και ότι η θεραπεία είναι η αποκατάστασή της. Η καταφυγή μας στον Θεό πρέπει να έχει πάντα το προβάδισμα. Οι άγιοι του Θεού μάς ανοίγουν τον δρόμο. Ο γιατρός έρχεται κατοπινά. Και μην ξεχνάμε αυτό που ειπώθηκε, ότι «ο γιατρός νοσηλεύει, ο Θεός θεραπεύει». Αμήν.

🔸49η🔸ομιλία στην κατηγορία : " Μνήμη Ἁγίων ".

► Όλες οι ομιλίες της Κατηγορίας :
" Μνήμη Ἁγίων " εδώ ⬇️
https://arnion.gr/index.php/diafora-uemata/mnhmh-agivn
↕️
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/blog-post_19.html?m=1

🔸Λίστα ομιλιών της σειράς
«Μνήμη Ἁγίων».🔻
https://drive.google.com/file/d/1X7GIQVC2zCc3Lr7tGV-Aoyp5XbofXJU3/view?usp=drivesdk

🎥 Βιντεοσκοπημένες ομιλίες της σειράς «Μνήμη Ἁγίων».🔻
https://youtube.com/playlist?list=PLxBsMI6pr40o9I2jFsY8IjMSH_yrMTqC1

📜 Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες της σειράς «Μνήμη Ἁγίων».🔻
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%94%B9%CE%9C%CE%BD%CE%AE%CE%BC%CE%B7%20%CE%91%CE%B3%CE%AF%CF%89%CE%BD.?m=1

🔸Απομαγνητοφώνηση, ψηφιοποίηση και επιμέλεια της ομιλίας : Ελένη Λιναρδάκη, φιλόλογος.
https://tasthyras.wordpress.com/tag/%ce%b5%ce%bb%ce%ad%ce%bd%ce%b7-%ce%bb%ce%b9%ce%bd%ce%b1%cf%81%ce%b4%ce%ac%ce%ba%ce%b7/

🔸Перевод «Трость Скорописца» : https://myrophoros.blogspot.com/search/label/%D0%B0%D1%80%D1%85%D0%B8%D0%BC%D0%B0%D0%BD%D0%B4%D1%80%D0%B8%D1%82%20%D0%90%D1%84%D0%B0%D0%BD%D0%B0%D1%81%D0%B8%D0%B9%20%D0%9C%D0%B8%D1%82%D0%B8%D0%BB%D0%B8%D0%BD%D0%B5%D0%BE%D1%81?m=0

💠Πλήρης απομαγνητοφωνημένες σειρές ομιλιών (Βιβλία).
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%92%A0%CE%A0%CE%BB%CE%AE%CF%81%CE%B7%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%B3%CE%BD%CE%B7%CF%84%CE%BF%CF%86%CF%89%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CF%82%20%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%AD%CF%82%20%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CF%8E%CE%BD%20%28%CE%92%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%B1%29.?m=1

🔸Επεξηγηματικό βίντεο Ασπάλαθου.
https://youtu.be/8tNfAHRkTCk

__⬇️Playlist "Ασπάλαθου".⬇️__
https://aspalathos21.blogspot.com/2021/07/blog-post_83.html?m=0

🔸Όλες οι ομιλίες ~4.487~ του μακαριστού πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/4487.html?m=0

📃Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του πατρός Αθανασίου. ⬇️
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=0

📜 Αποσπάσματα ομιλιών πατρός Αθανασίου ⬇️
https://athanasioslogos.blogspot.com/?m=0

__⬇️ Facebook ⬇️__
https://www.facebook.com/groups/1637818926362004/?ref=share

🔸Κατάλογος ομιλιών πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://drive.google.com/file/d/1JmrxaObMVyTA4_pS5yuMaQdoBf8-LwBP/view?usp=drivesdk

†. Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.

Ἡ Ψυχοσωματική μας Ὑγεία. (β΄ ἔκδοσις)

†.Όποτε, αγαπητοί μου, η ευαγγελική περικοπή αναφέρεται σε θεραπεία δαιμονιζομένων, αισθανόμεθα μία θλίψη για το φαινόμενο του δαιμονισμού. Όπως ακούσαμε σήμερα στην ευαγγελική περικοπή. Και ο δαιμονισμός είναι μία πραγματικότητα. Όσο και αν θέλομε να την αμφισβητήσομε, ιδίως άνθρωποι άπιστοι, που δεν πιστεύουν ούτε σε αγγέλους ούτε σε δαίμονες, για να μην πω δεν πιστεύουν ούτε στον Θεό, αυτοί αμφισβητούν. Κι όμως ο δαιμονισμός είναι μία πραγματικότητα. Σκληρή και φοβερή πραγματικότητα. Και εξ αντικειμένου πραγματικότητα…

Διότι όταν επνίγησαν οι χοίροι- κανένα ζώο δεν αυτοκτονεί, είναι γνωστό- τόσες χιλιάδες χοίροι να πάνε να πνιγούν στην λίμνη…,αυτό δείχνει -και το έδειξε ο Θεός εις τους Σαδδουκαίους, οι οποίοι δεν πίστευαν εις τους δαίμονες, ούτε σε αγγέλους- είναι μία πραγματικότητα. Τόσες χιλιάδες χοίροι να αυτοκτονήσουν;

     Διακρίνεται δε ο δαιμονισμός -σαφώς από τους ιερούς Ευαγγελιστάς-, η δαιμονοληψία από την ασθένεια. Σαφής διάκρισις. Η δαιμονοληψία είναι κατάληψις της ανθρωπίνης προσωπικότητος από τον δαίμονα. Θυμούμαι κάποιον νεαρόν, που υπηρετούσε εδώ στρατιώτης, στη Λάρισα και κατελαμβάνετο από δαιμόνιο, ο ίδιος μου το είπε, και το δαιμόνιο του σήκωνε το χέρι και τον χτυπούσε στο πρόσωπο με γροθιές. Με το δικό του το χέρι. Γροθιές. Και να παρακαλάει τώρα, να παρακαλάει: «Μη με χτυπάς άλλο, δεν μπορώ!». Φοβερό... Παραμερίζεται εδώ η ανθρωπίνη προσωπικότης και προβάλλεται το δαιμονικό πρόσωπο, το δαιμονικό εγώ. Αυτό μπορεί να είναι περιοδικό. Όπως στην ιστορία που σας είπα τώρα. Το και συνηθέστερον. Ή και μόνιμο μπορεί να είναι.

    Η κατάληψις ακόμη μπορεί να είναι και στο σώμα του ανθρώπου, και στην ψυχή δηλαδή και στο σώμα, στο εγώ και στο σώμα. Πάντως η θέα ενός δαιμονιζομένου είναι φρικτή. Συλλογίζεται κανείς το κατάντημα της εικόνος του Θεού στον άνθρωπο. Όλα αυτά ξέρετε γιατί. Γιατί παρεδόθη ο άνθρωπος εις τον διάβολον. Δεν ήκουσε τον Θεόν, όταν του είπε «Μη δοκιμάσετε από τον καρπόν». Άκουσε όμως τον διάβολο που του είπε: «Ο Θεός σας είπε ψέματα, για να μη γίνετε θεοί. Γι'αυτό σας είπε να μην δοκιμάσετε τον καρπόν». Και εδοκίμασαν. Από την στιγμή εκείνη ο άνθρωπος παρεδόθη εις την εξουσία του σατανά. Κι επειδή και η κτίσις όλη έγινε χάριν του ανθρώπου, και η κτίσις ακόμη, εν πολλοίς και σε πολλές περιπτώσεις, δαιμονοκρατείται.

    Και αναρωτιέται κανείς: Γιατί; Καταρχάς πρέπει να πούμε, όπως τότε στην εποχή του Χριστού, υπάρχουν πολλοί δαιμονισμένοι και στην εποχή μας. Και δεν είναι δαιμονιζόμενοι με την ευρεία έννοια. Που λέμε κάποιον: «Αυτός είναι δαιμονισμένος άνθρωπος». Με την ευρεία έννοια το λέμε. Όταν ενεργεί αντίθετα από το θέλημα του Θεού. Αλλά δυστυχώς και με την στενή σημασία της λέξεως.

     Πρέπει ακόμη να διακρίνομε την δαιμονοληψία από την τρέλα. Υπάρχει σαφής διάκρισις. Η τρέλα δεν είναι τίποτε άλλα παρά μία βλάβη του εγκεφάλου. Εκεί, εις τα κέντρα του εγκεφάλου συμβαίνει κάτι και προκαλείται το φαινόμενον που σας είπα, η τρέλα. Ακόμη και τα λεγόμενα «ψυχολογικά προβλήματα» διακρίνονται έστω με τις ποικίλες των επιπτώσεις. Δεν μπορούμε να πούμε ότι ένας άνθρωπος που έχει ψυχολογικά προβλήματα, ότι είναι δαιμονισμένος. Αυτό θα ήταν πάρα πολύ βαρύ να το πούμε αυτό.

    Στο θέμα μας, δεν θα μείνομε στην δαιμονοληψία. Αλλά με αφορμή αυτήν, θα ήταν καλό να επισημάνομε την ανάγκη διατηρήσεως της ψυχοσωματικής μας υγείας· που είναι μεγάλο κεφάλαιο η ψυχοσωματική μας υγεία. Και δεν φαίνεται αυτονόητο να μιλάει κανείς για την ψυχοσωματική του υγεία. Καθόλου αυτονόητο. Αφού φθάνομε να μην την εκτιμούμε σοβαρά.

    «Το κάπνισμα βλάπτει», λέμε, αλλά ποιος το λογαριάζει; «Η τηλεόρασις βλάπτει», λέμε, «ψυχικά και σωματικά». Αλλά ποιος το λογαριάζει αυτό; «Οι ποικίλες ανώμαλες ψυχικές καταστάσεις επιδρούν στον ανθρώπινο οργανισμό». Αλλά ποιος το αντιλαμβάνεται αυτό;

    Το θέμα είναι ότι η ψυχοσωματική μας υγεία είναι το πρώτον φυσικόν αγαθόν που έχομε, πολύτιμο και αναντικατάστατο και πρέπει πολύ να προσέξομε. Πολλές φορές λέμε: «Καλά, άνθρωπε, δεν είδες εσύ σε πινακίδες πελωρίων διαστάσεων, που είναι διαφημίσεις τσιγάρων κ.τ.λ. ότι το κάπνισμα βλάπτει σοβαρά την υγεία;». Κι όμως το κάνει. Κι όμως καπνίζει. Εδώ είναι το περίεργο, το περίεργο εις τον άνθρωπο.

   Λέγει η Σοφία Σειράχ το εξής εις το 30^όν κεφάλαιον: «Κρείσσων πτωχὸς ὑγιὴς καὶ ἰσχύων τῇ ἕξει – δηλαδή:  Είναι καλύτερος ο φτωχός, που είναι όμως υγιής και έχει ευρωστία -ἢ πλούσιος μεμαστιγωμένος εἰς σῶμα αὐτοῦ- παρά ο πλούσιος που έχει μάστιγες στο σώμα του, δηλαδή αρρώστιες. Ὑγεία καὶ εὐεξία βέλτιον παντὸς χρυσίου - Ποιος δεν το ξέρει αυτό; Από την πείρα το ξέρομε ότι είναι η υγεία και ευεξία καλύτερη από όλα τα χρυσάφια του κόσμου-, καὶ σῶμα εὔρωστον –υγιές- ἢ ὄλβος ἀμέτρητος- και σώμα εύρωστο, υγιές, παρά πλούτος αμέτρητος. Οὐκ ἔστι πλοῦτος βελτίων ὑγείας σώματος- Δεν υπάρχει πλούτος καλύτερος από την υγεία-, καὶ οὐκ ἔστιν εὐφροσύνη ὑπὲρ χαρὰν καρδίας- και δεν υπάρχει, λέει, ευφροσύνη, πέρα από την χαρά της καρδιάς».

    Όλοι γνωρίζομε ότι εκείνο που αρρωσταίνει είναι το σώμα. Εντούτοις λίγοι γνωρίζουν ότι και η ψυχή υπόκειται στην ασθένεια και μάλιστα πολλές ασθένειες. Δεν το αντιλαμβανόμεθα αυτό. Και δεν φυλάττομε την υγείαν της ψυχής, παρά φυλάττομε την υγεία του σώματος. Ο σύνδεσμος βέβαια ψυχής και σώματος, δεν αφήνει στεγανά. Είναι ηνωμένη η ψυχή με το σώμα. Πώς συνδέεται όμως η ψυχή με το σώμα, αυτό είναι άγνωστο. Δεν το έχει βρει κανείς. Καμία επιστήμη δεν το έχει βρει. Ένα μόνο. Από τα αποτελέσματα γνωρίζομε ότι συνδέεται η ψυχή με το σώμα. Και έχομε μια αμοιβαία επίδραση. Επιδρά το σώμα στην ψυχή, όταν κανείς είναι άρρωστος σωματικά, βεβαίως είναι δύσθυμος. Δηλαδή ψυχικά δεν αισθάνεται καλά. Και αντίστροφα: Όταν η ψυχή είναι άρρωστη, τότε επιδρά επί του σώματος και τότε προκαλεί πολλές ανωμαλίες.

    Λέγει ένας ωραίος στίχος και ακριβέστατος, που λέμε εις την Παράκλησιν της Παναγίας: «Ἀσθενεῖ μου τὸ σῶμα, ἀσθενεῖ μου καὶ ἡ ψυχή. Ἀπὸ τῶν πολλῶν μου ἁμαρτιῶν, ἀσθενεῖ μου τὸ σῶμα, ἀσθενεῖ μου καὶ ἡ ψυχή». Δηλαδή, ασθενεί και το σώμα, ασθενεί και η ψυχή. Όταν το σώμα λοιπόν ασθενεί, επηρεάζει και καθιστά δύσθυμον, όπως ήδη είπαμε και την ψυχή. Και αντίστροφα, να μην τα επαναλαμβάνω. Παρότι πολλές φορές πρέπει να επαναλαμβάνονται για μία ακουστική εδραίωση.

     Αλλά τι αρρωσταίνει την ψυχήν; Τα πάθη και η κατεγνωσμένη συνείδηση. Ναι, ναι, ναι. Κατεγνωσμένη θα πει καταμαρτυρούσα συνείδηση. Όταν έκανες κάτι, σκότωσες έναν άνθρωπο, αδίκησες κάποιον άνθρωπο, έβλαψες κάποιον άνθρωπο και η συνείδησή σου δεν σε αφήνει. Η συνείδησή σου είναι κατεγνωσμένη. Δηλαδή σου καταμαρτυρεί.

    Ας δούμε πάλι τι λέγει η Σοφία Σειράχ πάνω σ’ αυτό το σημείο, στο 30^ον πάλι κεφάλαιον. Λέγει: «Ἀγάπα τὴν ψυχήν σου καὶ παρακάλει τὴν καρδίαν σου καὶ λύπην μακρὰν ἀπόστησον ἀπὸ σοῦ-Διώξε την λύπη μακριά από σένα. Τη λύπη. Η λύπη δεν είναι παρά στην ψυχή-· πολλοὺς γὰρ ἀπώλεσεν ἡ λύπη, καὶ οὐκ ἔστιν ὠφέλεια ἐν αὐτῇ-Γιατί λέει, πολλούς κατέστρεψε η λύπη και δεν υπάρχει καμία ωφέλεια σ’ αυτή. Αμφιβάλλετε γι'αυτό; Ότι η λύπη προκαλεί αρρώστιες; Καμία αντίρρησις δεν υπάρχει. Αλλά και όχι μόνον η λύπη:- Ζῆλος καὶ θυμὸς –συνεχίζει η Σοφία Σειράχ- ἐλαττοῦσιν ἡμέρας- Αν είσαι ζηλιάρης, αν είσαι θυμώδης, σου μικραίνει η ζωή· «Ἐλαττοῦσιν ἡμέρας». Ναι, ναι, θα ζήσεις λιγότερο, εάν είσαι ζηλιάρης και θυμώδης-, καὶ πρὸ καιροῦ γῆρας ἄγει μέριμνα –Η μέριμνα. Κι αυτή είναι φοβερή. Η μέριμνα, η φροντίδα. Τι θα κάνομε; Τι θα κάνομε; Τι θα κάνομε, τι θα φάμε, τι θα πιούμε, πώς θα παντρέψομε το παιδί μας, τι επάγγελμα θα κάνομε, πόσα λεφτά θα βγάλομε. Αυτή η μέριμνα η καθημερινή… τι λέγει εδώ; Ότι άγει; Οδηγεί στο πρόωρον γήρας. Το ακούσατε;

   Τέσσερα αντιπροσωπευτικά σημεία αναφέρει εδώ βλέπομε η Σοφία Σειράχ που αρρωσταίνουν την ψυχήν. Και θα πρέπει αυτά να τα προσέξομε. Πρώτον:η λύπη, που αναφέραμε. Δεύτερον: ο φθόνος, η ζήλεια. Τρίτον:ο θυμός. Τέταρτον η μέριμνα. Αυτά τα τέσσερα. Προσβάλλουν την ψυχήν. Και αρρωσταίνουν την ψυχήν.

     Γεννιέται όμως το ερώτημα: Τι σχέση έχουν αυτά τα ψυχικά πάθη με την όλη σωματική μας υγεία; Αν έχουν! Έγραφε ο πολύς Μαρίνος Γερουλάνος, γιατρός διάσημος, μακαρίτης πλέον. Θα έχετε ακούσει πιθανώς το όνομά του. Γράφει, έγραφε το εξής: « Ουδεμία οργανική λειτουργία υπάρχει, το στομάχι, η καρδιά, το συκώτι, τα έντερα, η οποία να μην κατευθύνεται από την ψυχήν (Το ξέρομε). Ουδεμία λειτουργική παρεκτροπή, ως είναι η εκδήλωσις της νόσου, εις την οποίαν να μην συμμετέχει η ψυχή». Πολλοί άνθρωποι επειδή στενοχωριούνται πονάει το στομάχι τους. Δεν μπορούν να χωνέψουνε, να έχουν καλή χώνευση, όταν έχουν στενοχώρια. Μάλιστα λέγεται το εξής: «Εάν είσαι πολύ στενοχωρημένος, μην καθίσεις να φας. Πήγαινε, ξάπλωσε να σου περάσει, κάνε μία βόλτα και μετά γύρισε να φας. Γιατί αυτό που θα φας θα είναι μολύβι μέσα στο στομάχι σου». Βλέπετε;

     Τα τέσσερα αυτά προηγούμενα πάθη που είπαμε, ανήκουν στην ψυχή. Και όμως επηρεάζουν κάθε λειτουργία του σώματος, όπως την καρδιά, την πίεση του αίματος… Δεν ανεβαίνει η πίεσις, παρακαλώ, όταν ο άνθρωπος είναι στενοχωρημένος,όταν είναι πιεσμένος; Κλπ. κλπ. Και τις έσω εκκρίσεις. Να σας πω μία χαρακτηριστική. Όταν στενοχωρεθείς, οι σιαλογόνοι αδένες –δεν είμαι γιατρός, αλλά απ’ ό,τι ξέρομε και διαβάζομε- οι σιαλογόνοι αδένες, οι αδένες που είναι εδώ στο στόμα μας αριστερά, δεξιά, τι είναι; Είναι εκείνοι που βγάζουν το σάλιο. Το σάλιο είναι σπουδαίον υγρόν. Και θεωρείται μάλιστα υγρόν χωνευτικόν. Δηλαδή προστίθεται εις τα υγρά του στομάχου για να γίνει η χώνευσις. Τι παρατηρούμε; Όταν στενοχωρεθούμε, αυτοί οι αδένες δεν βγάζουν σάλιο. Και τι λέμε στον συνομιλητή μας; «Στέγνωσε η γλώσσα μας». Πώς στέγνωσε η γλώσσα μας; Από την στενοχώρια μας. Βλέπετε παρακαλώ;

      Λέγεται ότι το εξήντα τοις εκατό των αρθριτικών έχει ψυχικά αίτια. Κυριολεκτικά λοιπόν τα πάθη δηλητηριάζουν την ψυχή, δηλητηριάζουν και το σώμα. Πολύ συχνά βλέπομε την όψη του πάσχοντος, που είναι ο καθρέπτης της σωματικής και ψυχικής μας καταστάσεως, να εξαρτάται από τον χαρακτήρα μας. Φερειπείν, ένας που είναι ζηλιάρης, δεν έχει χρώμα στο πρόσωπο· είναι κίτρινος. «Άντε βρε ζηλιάρη!» του λέμε. «Κιτρινιάρη!». Ο λαός αυτά τα γνωματεύει. Γιατί; «Η ζήλεια», λέει, «σε έφαγε. Είσαι κιτρινιάρης». Είναι αλήθεια;

     Θα επαναλάβομε τώρα τον στίχο από την Παράκληση που λέμε στην Παναγία μας: «Ἀπὸ τῶν πολλῶν μου ἁμαρτιῶν, ἀσθενεῖ μου τὸ σῶμα, ἀσθενεῖ μου καὶ ἡ ψυχή». Γι'αυτό πρέπει να προσέχομε.

       Από τα τέσσερα αντιπροσωπευτικά σημεία, που αρρωσταίνουν την ψυχή, αυτά που ήδη αναφέραμε, τα ξαναλέω γρήγορα γρήγορα, η λύπη, ο φθόνος, ο θυμός και η μέριμνα, θα αναφερθούμε, από τα τέσσερα αυτά, μόνο εις την λύπην.

     Η λύπη θεωρείται ένα από τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα. Το ξέρομε αυτό; Αν ανοίξετε την Φιλοκαλία, θα δείτε, μεταξύ των θανασίμων αμαρτημάτων, που είναι η πορνεία, που είναι η πλεονεξία, η φιλαργυρία κτλ. είναι και η λύπη. Θα μου πει κάποιος, «Δεν το είχα φανταστεί ποτέ ότι η λύπη είναι θανάσιμον αμάρτημα». Ναι. Μάλιστα κάπου λέει ο Απόστολος Παύλος: «Κυρώσατε ἀγάπην- σε κάποιον αιμομίκτην της Κορίνθου- κυρώσατέ του, λέει, αγάπη –δηλαδή συγχωρήσατέ τον- να του μιλάτε». Γιατί είχε δώσει ο ίδιος παραγγελία να μην του μιλάνε, αυτού του αιμομίκτη. Γιατί είχε σχέσεις με την μητριά του. Αιμομίκτης. «Κυρώσατέ του, λοιπόν, αγάπη, για να μην καταποθεί από την πολλή λύπη. Να μην το καταπιεί η λύπη». Είδατε; Να μην τον καταπιεί η λύπη. Μάλιστα η Παλαιά Διαθήκη πάρα πολύ συχνά αναφέρεται στο θέμα της λύπης. Και η Σοφία Σειράχ ομοίως.

    Λέει ακόμη η Σοφία Σειράχ, ακούστε, στο 30^όν πάλι κεφάλαιον: «Λύπην μακρὰν ἀπόστησον ἀπὸ σοῦ· πολλοὺς γὰρ ἀπώλεσεν ἡ λύπη, καὶ οὐκ ἔστιν ὠφέλεια ἐν αὐτῇ». Και δεν υπάρχει ωφέλεια σε αυτήν. Ακόμη στο πένθος πολλοί λυπούνται υπερβολικά. Το να λυπηθείς είναι ανθρώπινο. Το να μη λυπηθείς είναι θηριώδες. Έτσι λένε οι Πατέρες. Το να λυπηθείς υπερβολικά, αυτό είναι παθιασμένη κατάσταση. Λοιπόν, λέει, για το θέμα του πένθους: «Πρόσεξε, θα λυπηθείς όσο πρέπει. Να μη σε κατηγορήσουν οι άνθρωποι ότι ήσουν άκαρδος. Πέθανε η μάνα σου, πέθανε ο πατέρας σου και …να πω ότι γελάς; Ότι δεν σ’ ενδιαφέρει; Θα πουν: ‘’Κοίταξε αναισθησία που έχει αυτός ο άνθρωπος’’. Όχι. Θα πενθήσεις. Και μάλιστα λέει… τρεις μέρες θα πενθήσεις· όχι περισσότερο». Ναι, ναι. Ο λαός επένθησε τον Ααρών, 30 μέρες. Και τον Μωυσή 40 μέρες. Από εκεί έχομε πάρει που έχομε τις 40 μέρες πένθους. Όχι περισσότερο. Γιατί όχι περισσότερο; «Ἀπό λύπης ἐκβαίνει θάνατος». Διότι από την λύπη βγαίνει ο θάνατος. Και: «λύπη καρδίας κάμψει ἰσχύν». Και η λύπη της καρδιάς θα λυγίσει την δύναμή σου, και την σωματική και την ψυχική.

     Αυτή λοιπόν η λύπη, η κατά κόσμον λύπη, είναι κατά κόσμον λύπη αυτή, δεν είναι η κατά Θεόν λύπη, εκείνη που λέγεται χαρμολύπη·  που είναι μεμειγμένη η λύπη με την χαρά. Για τις αμαρτίες μου, φερειπείν αν πενθώ, δεν έχει τίποτα κακό να μου κάνει. Και πότε είναι κατά κόσμον λύπη; Άμα λυπηθώ άμα χαθούν χρήματα, άμα χάσω κάποιες ευκαιρίες, όταν χάσω την υγεία μου. Ξέρετε μερικοί άνθρωποι πώς απογοητεύονται! Κάπου κάπου μας παρουσιάζονται τα φαινόμενα, στα νοσοκομεία. Στο αντικαρκινικό των Αθηνών, να του πει ο γιατρός ότι «είσαι ανίατος». Όπως τελευταία είπε σε κάποια κοπέλα ο γιατρός κάπου στην Ελλάδα: «Πωπωπωπω! Είσαι ανίατη!».Κι όμως έπεσε και έξω στην γνωμάτευσή του. Ας είναι. Πέφτουν από το μπαλκόνι και αυτοκτονούν. Από τι κινήθηκαν; Από την υπερβολική τους λύπη. Με πρόσωπα που πέθαναν, αγαπημένα τους κ.ο.κ. Αυτά λέγονται κατά κόσμον λύπη. Δεν υπάρχει καμία σχέση με την κατά Θεόν λύπη, θα το ξανατονίσω αυτό· που δίδει παρηγορία στην καρδιά. Και είναι η χαρμολύπη, όπως σας ανέφερα.

     Λέγει ο άγιος Κασσιανός ο Ρωμαίος: «Ὦσπερ σῆς - σῆς είναι ο σκώρος-  ἱμάτιον καί σκώληξ ξύλον, οὕτως ἡ λύπη την τοῦ ἀνθρώπου ψυχήν κατεσθίει». «Κατατρώει την ψυχήν του ανθρώπου, όπως», λέει, «ο σκώρος τον ιματισμό και το σκουλήκι το ξύλο».

     Η λύπη λοιπόν οδηγεί στην μελαγχολία και η μελαγχολία οδηγεί στην ψυχοπάθεια και αν όχι και εις την αυτοκτονία. Τι πρέπει να κάνομε; Να ασκούμεθα, αγαπητοί μου, στην απομάκρυνση των παθών, που δημιουργούν, σαν νοσογόνοι παράγοντες, ασθένειες της ψυχής και του σώματος. Όπως είπαμε, ο φθόνος, η μέριμνα κ.ο.κ.

    Και πάλι λέγει η Σοφία Σειράχ: «Ἀγάπα τήν ψυχήν σου καί παρακάλει τήν καρδίαν σου». «Να αγαπάς την ψυχήν σου και να παρηγορείς την καρδίαν σου». Που σημαίνει να έχεις πάντοτε την χαρά της ζωής. Η ζωή έχει αξία. Επειδή είναι έργο του Θεού και επεκτείνεται εις την αιωνιότητα. Θα ζήσομε στην αιωνιότητα με την ψυχήν αυτήν και με την ανάσταση του σώματος. Δεν παραλείπω πάντα να το σημειώνω αυτό.

    Ακόμη λέγει: «Ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις σου γίνου ἐντρεχής, καί πᾶν ἀρρώστημα οὐ μή σοί ἀπαντήσει». Δηλαδή «σε όλα τα έργα σου να είσαι προσεκτικός και τότε καμία αρρώστια δεν θα έλθει να σε προσβάλει».

    Η πίστις στην πρόνοια του Θεού, θα σας έλεγα, αγαπητοί μου, είναι το καλύτερο φάρμακο που μπορούμε να παίρνομε. Εκείνο που λέμε καμία φορά επιπόλαια: «Έχει ο Θεός». Και τι θα γίνει εκεί κι εκεί; Η απάντησις: «Έχει ο Θεός». Είναι φάρμακο! Η πίστις στην πρόνοια του Θεού. Είναι πολύ σπουδαίο στοιχείο.

    Η αγάπη στον πλησίον, σαν εικόνα του Θεού, μετριάζει και εξαφανίζει και την ζήλεια και τον θυμό. Να τα φάρμακα, αγαπητοί μου.

    Αγαπητοί, προ ετών είχε γίνει ένα Συνέδριο σε μία πόλη, το Μπόσεϋ της Ελβετίας, και μεταξύ των άλλων ειπώθηκαν και τα εξής. Αντιγράφω: «Η ασθένεια δεν οφείλεται μόνον εις την τυχαίαν συμβολήν ενός μικροβίου ή άλλων φυσικών παραγόντων. Κρύωσα κ.τ.λ. Αλλά δηλοί και την έκφρασιν μίας δυσαρμονίας της προσωπικότητος και του κόσμου την απάρνησιν της θείας τάξεως. Η υγεία σημαίνει κάτι περισσότερον από την απουσία της ασθενείας. Συνίσταται εις μίαν αρμονίαν μεταξύ σώματος και ψυχής».

    Το συμπέρασμα είναι ότι η σωματική μας υγεία είναι αποτέλεσμα της ψυχικής μας υγείας. Αλλά η καλή διατήρηση της ψυχικής υγείας είναι η τήρησις των εντολών του Θεού. Όπως μας είπε ο Χριστός. Δεν θα έχομε κατεγνωσμένη συνείδηση. Όταν δεν υπάρχει αυτή η κατεγνωσμένη συνείδησις, και τα πάθη απουσιάζουν και τότε η καρδιά έχει ειρήνη. Αχ, αυτή η πολυπόθητη ειρήνη της ψυχής! Η πίστις, η αγάπη και η ειρήνη είναι ο θεμέλιος της ψυχικής μας υγείας. Είθε κάποτε να το κατανοήσομε αυτό. Αμήν.

882η ομιλία στην κατηγορία
« Ὁμιλίαι Κυριακῶν ».

► Όλες οι ομιλίες της Κατηγορίας :
" Ὁμιλίαι Κυριακῶν " εδώ ⬇️
https://arnion.gr/index.php/diafora-uemata/omiliai-kyriakvn
↕️
https://youtube.com/playlist?list=PLxBsMI6pr40r0WAxMpRb0tx6ts1zsQWMh

Απομαγνητοφώνηση ομιλίας δια χειρός του αξιοτίμου κ. Αθανασίου Κ.

Μεταφορά της απομαγνητοφωνημένης ομιλίας σε ηλεκτρονικό κείμενο και επιμέλεια: Ελένη Λιναρδάκη, φιλόλογος.

🔸Λίστα ομιλιών της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».🔻
https://drive.google.com/file/d/1EiDp29JkRk7OQUNh2N_NVeJL2TTZ-FsY/view?usp=drivesdk

🎥 Βιντεοσκοπημένες ομιλίες της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».🔻
https://youtube.com/playlist?list=PLxBsMI6pr40ru7w20Jp2hDAJjA7k7mq_z

🔸📜 Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».🔻
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%94%B9%E1%BD%89%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%AF%CE%B1%CE%B9%20%CE%9A%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BA%E1%BF%B6%CE%BD.?m=1

__⬇️Playlist "Ασπάλαθου".⬇️__
https://aspalathos21.blogspot.com/2021/07/blog-post_83.html?m=0

🔸Επεξηγηματικό βίντεο Ασπάλαθου.
https://youtu.be/8tNfAHRkTCk

📃Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του πατρός Αθανασίου. ⬇️
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=1

📜 Αποσπάσματα ομιλιών πατρός Αθανασίου ⬇️
https://athanasioslogos.blogspot.com/?m=0

__⬇️ Facebook ⬇️__
https://www.facebook.com/groups/1637818926362004/?ref=share

Κατάλογος ομιλιών πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://drive.google.com/file/d/1JmrxaObMVyTA4_pS5yuMaQdoBf8-LwBP/view?usp=drivesdk

†.Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.