Αθανάσιος Άμβωνας

13 Οκτωβρίου 2026

Τό σημεῖον τοῦ Σταυροῦ καί τό σημεῖον τοῦ Ἀντιχρίστου.

†. Ο προφήτης Ιεζεκιήλ, αγαπητοί μου, εις το 9ο κεφάλαιό του, μας αναφέρει ένα περιστατικό συγκλονιστικό. Λέγει ότι κάποτε ήτο εις το σπίτι του και συνωμίλει με ηλικιωμένους ανθρώπους, οπότε κάποιο χέρι τον άρπαξε εν οράματι και τον έφερε εις τα Ιεροσόλυμα. Και του λέγει: «Υἱὲ ἀνθρώπου, βλέπεις τι γίνεται μέσα εις την πόλιν αυτήν;».

Συγκεκριμένα τον έφερε στον ναόν του Σολομώντος και εκεί του έδειξε τρεις εικόνες, τρεις σκηνές από βδελύγματα. Δηλαδή είδε εκεί ο προφήτης πώς οι ίδιοι οι ιερείς ειδωλολατρούσαν κρυφά και την διαφθορά της πόλεως. Τα είδε αυτά και έφριξε. Δεν αναφέρομαι στις εικόνες, γιατί θα έπρεπε πολύ χρόνο να καταναλώσω. Είναι στο 8ο κεφάλαιο.

Στο 9ο, όμως, κεφάλαιο λέγει τα εξής: «Καὶ ἀνέκραγεν εἰς τὰ ὦτά μου φωνὴ μεγάλη λέγων· ἤγγικεν ἡ ἐκδίκησις τῆς πόλεως (:Άκουσα μια φωνή να μου λέγει: ‘’Επλησίασε η εκδίκηση της πόλεως. Ήρθε η ώρα της να τιμωρηθεί’’)· καὶ ἕκαστος εἶχε τὰ σκεύη τῆς ἐξολοθρεύσεως ἐν χειρὶ αὐτοῦ. Καὶ ἰδοὺ ἓξ ἄνδρες ἤρχοντο ἀπὸ τῆς ὁδοῦ τῆς πύλης τῆς ὑψηλῆς τῆς βλεπούσης πρὸς βορρᾶν, καὶ ἑκάστου πέλυξ ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ· καὶ εἷς ἀνὴρ ἐν μέσῳ αὐτῶν ἐνδεδυκὼς ποδήρη καὶ ζώνη σαπφείρου ἐπὶ τῆς ὀσφύος αὐτοῦ· καὶ εἰσήλθοσαν καὶ ἔστησαν ἐχόμενοι τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ χαλκοῦ (: Κι εκεί, λέει, είδα έξι άνδρες να κρατούν τσεκούρια. Ανάμεσά τους έναν άλλον άνδρα που φορούσε ποδήρη χιτώνα και η ζώνη του ήτο σαπφειρένια. Και στάθηκαν μπροστά εις το θυσιαστήριο το χάλκινο – το οποίον, όπως γνωρίζετε από την όλη οργάνωση του ναού του Σολομώντος, ήτο έξω εις την αυλή, όπου και προσεφέροντο εκεί οι θυσίες). Καὶ δόξα Θεοῦ τοῦ Ἰσραὴλ ἀνέβη ἀπὸ τῶν Χερουβὶμ ἡ οὖσα ἐπ’ αὐτῶν εἰς τὸ αἴθριον τοῦ οἴκου. Καὶ ἐκάλεσε τὸν ἄνδρα τὸν ἐνδεδυκότα τὸν ποδήρη, ὃς εἶχεν ἐπὶ τῆς ὀσφύος αὐτοῦ τὴν ζώνην, καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν (: Δόξα Κυρίου ήρθε και στάθηκε από πάνω τους και η δόξα του Θεού είπε προς τον άνδρα που είχε τον ποδήρη χιτώνα και την σαπφειρένια ζώνη)· δίελθε μέσην τὴν Ἱερουσαλήμ καὶ δὸς τὸ σημεῖον ἐπὶ τὰ μέτωπα τῶν ἀνδρῶν τῶν καταστεναζόντων καὶ τῶν κατωδυνομένων ἐπὶ πάσαις ταῖς ἀνομίαις ταῖς γινομέναις ἐν μέσῳ αὐτῆς. Καὶ τούτοις εἶπεν ἀκούοντός μου· πορεύεσθε ὀπίσω αὐτοῦ εἰς τὴν πόλιν καὶ κόπτετε καὶ μὴ φείδεσθε τοῖς ὀφθαλμοῖς ὑμῶν καὶ μὴ ἐλεήσητε· πρεσβύτερον καὶ νεανίσκον καὶ παρθένον καὶ νήπια καὶ γυναῖκας ἀποκτείνατε εἰς ἐξάλειψιν, ἐπὶ δὲ πάντας, ἐφ’ οὓς ἐστὶ τὸ σημεῖον, μὴ ἐγγίσητε· καὶ ἀπὸ τῶν ἁγίων μου ἄρξασθε (: Άκουσα φωνή να λέγει σε εκείνον που είχε τον ποδήρη χιτώνα: ‘’Πήγαινε στη μέση της πόλεως και βρες όλους εκείνους που βλέπουν τα βρώμικα πράγματα μέσα στην πόλη, δεν μπορούν, όμως, να μιλήσουν, γιατί το κακό έχει παραγίνει στην πόλη και αυτοί είναι λίγοι. Αυτοί, όμως, στενάζουν και πονούν)».

Θα ξαναπώ τις λέξεις: «καταστεναζόντων καὶ τῶν κατωδυνομένων ἐπὶ πάσαις ταῖς ἀνομίαις ταῖς γινομέναις ἐν μέσῳ αὐτῆς». Βλέπουν, στενάζουν, πονούν. Αλλά δεν μπορούν τίποτε να κάνουν· είναι οι λίγοι αυτοί. «Και σ’ αυτούς, στο μέτωπό τους, βάλε το σημείον. Αυτούς δεν θα τους πειράξουν οι έξι που ακολουθούν. Τώρα, εσείς, οι έξι, με τα τσεκούρια αρχίστε να κόβετε μέσα στην πόλη, χωρίς διάκριση. Να κόβετε άνδρες, γυναίκες, γέρους, παρθένους, παιδιά, νήπια, να σφάζετε, να σφάζετε, να μη μείνει κανείς μέσα στην πόλη που να μείνει ζωντανός. Μόνοι εκείνοι που θα έχουν το σημείο, αυτοί δεν πρέπει να βλαφτούν. Σε όσους βλέπετε το σημείο στο μέτωπο, αυτούς να μην τους πειράξετε. Και την αρχή θα την κάνετε από τους ιερείς μου». Θα ξαναπώ την φράση: «καὶ ἀπὸ τῶν ἁγίων μου ἄρξασθε». «Την αρχήν κάνετέ την από μέσα από τα άγια, δηλαδή μέσα από τον ναό, από τους ιερείς, την σφαγή μέσα από τον ναό»…

Αγαπητοί μου, αυτή η τρομερή εικόνα έρχεται να δώσει ένα μέτρον αληθινά αποκαλυπτικόν, όχι μόνο για μία κατάσταση που υπήρχε τότε στα Ιεροσόλυμα, αλλά όπως είναι γνωστό, οι προφητείες της Παλαιάς Διαθήκης δεν εξαντλούνται. Αλλά συνεχώς βρίσκουν πραγμάτωση μέσα στην Ιστορία, όταν έχομε ανάλογες περιπτώσεις. Έχομε δε επί συγκεκριμένων ιστορικών περιπτώσεων εδώ πραγμάτωση, αλλά επανάληψη αυτής της πραγματώσεως της προφητείας. Οι προφητείες, ξαναλέγω άλλη μία φορά, της Παλαιάς Διαθήκης δεν εξαντλούνται. Αυτό το οποίον εκεί λέγει ο Θεός δια του προφήτου Ιεζεκιήλ, έχει πλήρωση και κατοπινά. Μάλιστα για όλα αυτά τα δεινά δεν έχει παρά κανείς να ρίξει μία προσεκτική ματιά, τόσο στα Ευαγγέλια και τις επιστολές, Καινή Διαθήκη, όσο και εις το βιβλίο της Αποκαλύψεως, για να δει εκεί πώς οι ιεροί συγγραφείς κάνουν χρήση της Παλαιάς Διαθήκης επί γεγονότων, επί προφητειών που βρήκαν πλήρωση και πρόκειται να ξαναβρούν πάλι πλήρωση οι προφητείες αυτές. Και μάλιστα κατ’ επανάληψιν.

Τι σημαίνουν όλα αυτά που συνέβησαν εκεί εν οράματι εις τον προφήτην, ο οποίος άρχισε να λέγει… «Έπεσα», λέει, «στα γόνατα και είπα: ‘’Κύριε, την πόλη Σου καταστρέφεις; Τον λαό Σου καταστρέφεις;’’». «Ε», λέει, « πια είναι αργά. Ο λαός αυτός με ξέχασε. Λένε ότι δεν υπάρχω». Αυτό που λέμε σήμερα «αθεΐα». Λένε ότι «πού είναι ο Θεός, πού είναι να προστατεύσει ο Θεός; Λένε… -να το πω με σύγχρονη έκφραση- ‘’δεν υπάρχω’’. Ήρθε, λοιπόν, η ώρα να τιμωρηθεί αυτός ο λαός».

Αλλά ας προσέξομε, αγαπητοί μου. Ποιοι είναι εκείνοι, όμως, οι οποίοι δεν θα τιμωρηθούν. Εκείνοι επί των μετώπων των οποίων αυτός, ο φορών τον ποδήρη χιτώνα, έβαλε το σημείον. Ποίο σημείον; Προσέξτε τώρα εδώ. Το σημείον αυτό, έτσι μεταφράζεται από τους εβδομήκοντα, ενώ στο εβραϊκό κείμενον λέγει: «βάλε στα μέτωπά τους το σημείον Τ», «Καὶ σημειώσῃς Τ ἐπὶ τὰ μέτωπα αὐτῶν», «να βάλεις Τ». Είναι ένα γράμμα του αλφαβήτου. Το γράμμα αυτό του αλφαβήτου είναι και εις το εβραϊκόν αλφάβητον. Τα πιο πολλά, αν όχι όλα, τα πιο πολλά γράμματα του εβραϊκού αλφαβήτου μοιάζουν με κάποιες ελαφρές παραλλαγές, με το ελληνικόν αλφάβητον, το οποίον είναι φοινικικόν κ.ο.κ. Έχομε, δηλαδή, ένα περίπου κοινόν αλφάβητον. Ακόμα και στην εκφώνηση το γράμμα Τ το λέμε και ελληνικά, το λέμε και εβραϊκά. Πώς είναι το γράμμα Τ; Το γράμμα Τ το φοινικικόν και στο εβραϊκόν αλφάβητον, δεν είναι όπως στο σχήμα το δικό μας, που είναι μία κάθετος γραμμή και μία οριζοντία. Αλλά είναι σταυρός (t). Είναι όπως ακριβώς διασώζεται στην μικρογράμματη λατινική γραφή· που έχομε το t, όπως στις ευρωπαϊκές γλώσσες δηλαδή που είναι σταυρός. Στη μικρογράμματη γραφή.

Αγαπητοί, ξέρετε τι έλεγε η φωνή προς τον φορώντα τον ποδήρη χιτώνα; «Βάλε στα μέτωπα τον σταυρόν». Και ποιος είναι αυτός ο φορών τον ποδήρη χιτώνα; Είναι ο Θεός Λόγος! Που θα ενηνθρώπιζε αργότερα. Και που τώρα παίρνει την παραγγελία από τον Ουράνιο Πατέρα να βάλει τον σταυρό στα μέτωπα εκείνων, οι οποίοι δεν μετέχουν των βδελυγμάτων της πόλεως.

Είναι δε αξιοπρόσεκτον ότι οι άνθρωποι αυτοί δεν έρχονται να παρουσιάσουν κάποια ιδιαιτέρα, θα λέγαμε, αγιότητα και αρετή. Αλλά εννοείται όμως ότι υπάρχει όσο τούτο είναι δυνατόν. Από πού φαίνεται; Από τούτο, το ότι δεν συμφωνούν με το πνεύμα της εποχής των. Και ποιο ήτο το πνεύμα της εποχής των; Η αθεΐα και τα βδελύγματα. Διότι δεν είναι μόνον η αθεΐα, τότε, όπως μας τα λέγει εδώ ο προφήτης, αλλά ελάτρευαν και τα είδωλα. Δεν υπήρχε μόνο η αθεΐα, δεν πιστεύω στον Θεό, αλλά ελάτρευαν και είδωλα. Που σημαίνει δεν έχουν μετοχή αυτοί έναντι των όσων γίνονται εις την εποχή των. Είναι πολύ σημαντικό. Τι μπορούν, όμως, να κάνουν; Να αλλάξουν τα πράγματα; Δεν μπορούν. Τι κάνουν; Πονούν και στενάζουν.

Που σημαίνει ότι το κάτω κάτω σκαλοπάτι της αγιότητος, το να σταθεί κανείς στην αμαρτωλή εποχή του, είναι να μην συμφωνεί. Να λυπάται και να κλαίει. Και να λέγει: «Θεέ μου, τι κακό μάς έχει βρει στην εποχή μας; Πού φθάσαμε οι άνθρωποι; Φώτισε και βοήθησε, Κύριε». «Αυτοί», λέγει, «δεν θα καταστραφούν. Αυτοί δεν θα σφαγούν, δεν θα τιμωρηθούν».

Αλλά, αγαπητοί, αυτό το σημείον, που είναι ο Τίμιος Σταυρός, θα είναι το σημείον εκείνο το οποίον και στα έσχατα της Ιστορίας θα φανεί πάλι στον Ουρανό. Θα είναι το σημείον, όπως μας λέγει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης εις το Α΄ κεφάλαιον της Αποκαλύψεως, που θα φανεί, λέγει, «τὸ σημεῖον τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου». Για «τὸ σημεῖον τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου» μας ομιλούν και τα Ευαγγέλια, μας ομιλεί και ο Ίδιος ο Χριστός. Αυτό, λοιπόν, το σημείον δεν είναι παρά ο Τίμιος Σταυρός που θα φανεί στον ουρανό. Και τότε αυτό θα είναι τρόπον τινά η πρώτη φάσις της Δευτέρας του Χριστού Παρουσίας. Πρώτα θα εμφανιστεί ο Τίμιος Σταυρός και μετά ο Χριστός.

Και τότε εκείνοι που θα δουν τον Σταυρόν, θα αντιληφθούν… ποιοι; Όχι της εποχής του Χριστού, αλλά όλων των αιώνων και όλων των εποχών, θα σας το εξηγήσω λίγο πιο κάτω, «αυτοί», λέγει, «θα αρχίσουν να κόπτονται, αφού θα δουν Εκείνον τον Οποίον εξεκέντησαν». Δηλαδή του ότι συνετέλεσαν εις την Σταύρωσιν του Υιού του Θεού, αυτοί θα πουν: «Τι πάθαμε; Γιατί το κάναμε αυτό;». Και θα αρχίσουν να χτυπούν το στήθος τους, θα κόπτονται, θα χτυπιώνται. Γιατί θα δουν ότι έχουν πλανηθεί. Αλλά, σας είπα, είναι για όλους τους αιώνες και όλες τις εποχές. Να πώς. Δεν λέγει στους Φιλιππησίους ο Απόστολος Παύλος για μερικούς Χριστιανούς, οι οποίοι ζούσαν κοσμική ζωή, με κοσμικό φρόνημα ζώντες και λέγει δι’ αυτούς ότι ο θεός τους είναι η κοιλία. «Κοιλία» είναι γενικά οι ηδονές. Προσέξτε, είναι γενικά οι ηδονές. Είναι η απόλαυσις του κοσμικού φρονήματος στην πράξη. «Ὧν ὁ Θεὸς ἡ κοιλία». Και τους αποκαλεί «εχθρούς του Σταυρού του Χριστού».

Γιατί τους αποκαλεί «εχθρούς του σταυρού του Χριστού»; Διότι στρέφονται με τη ζωή τους εναντίον του περιεχομένου του Ευαγγελίου, το οποίον είναι σταυρικόν. Τι θα πει «σταυρικόν»; Σήμερα, επί παραδείγματι, νηστεύομε, γιατί είναι ημέρα που γιορτάζομε την Ύψωση του Τιμίου Σταυρού. Αυτοί θα έλεγαν: «Ωχ καημένε τώρα… που θα νηστέψω». Άρα στρέφονται εναντίον του σταυρικού μηνύματος του Ευαγγελίου, εναντίον της ασκήσεως, εναντίον του πνεύματος του Θεού, που ήρθε να στραφεί εναντίον του κοσμικού πνεύματος. Αυτοί οι άνθρωποι λέγονται χαρακτηριστικότατα «εχθροί (όχι του Χριστού), εχθροί του Σταυρού του Χριστού». Γιατί ο Σταυρός είναι το κέντρον της ασκήσεως μέσα στην πνευματική μας ζωή. Μην το ξεχνάμε αυτό ποτέ.

Ώστε βλέπετε ότι εχθροί του Σταυρού δεν είναι μόνο εκείνοι που σταύρωσαν τον Χριστό τότε. Κάπου αλλού λέει ο Απόστολος Παύλος «οἱ ἀνασταυροῦντες τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ». Αυτοί που «ανασταυρώνουν», δηλαδή ξανασταυρώνουν. Κι αγαπητοί μου, όσες φορές θα αμαρτήσομε, ξανασταυρώνομε τον Χριστό. Αλλά το ξανασταύρωμά Του γίνεται όταν εμφορούμεθα από κοσμικό πνεύμα. Διότι ποιος είναι καθαρός από ρύπου; Όλοι αμαρτάνομε. Αλλά μετανοούμε. Το βαρύ αμάρτημα εναντίον του Θεού, εναντίον του Σταυρού του Χριστού, είναι το κοσμικόν φρόνημα.

Πώς το λέει ο Απόστολος στο πρώτο κεφάλαιο προς Κορινθίους που ακούσαμε σήμερα στην αποστολικήν περικοπήν; Τους λέγει «ἀπολλυμένους». Χαμένους. Αυτοί που δεν κατανόησαν τον λόγον του Σταυρού, το κήρυγμα του Σταυρού, το μήνυμα του Σταυρού. Αυτοί είναι οι «ἀπολλυμένοι», οι χαμένοι. Γιατί στράφηκαν με τη ζωή τους, το κοσμικό τους φρόνημα, εναντίον του Τιμίου Σταυρού, εναντίον του πνεύματος του Τιμίου Σταυρού. Ώστε εδώ έχομε κάτι πάρα πολύ σημαντικό, αγαπητοί μου, κάτι πάρα πολύ σημαντικό, διότι πρέπει να σας εξηγήσω ότι έχομε και ένα αντίθετον σημείον. Το οποίον και αυτό θα μπει στα μέτωπα. Είναι το σημείον του Αντιχρίστου.

Στο 13ο κεφάλαιο, ο ευαγγελιστής Ιωάννης, στην Ἀποκάλυψή του, μας το λέγει σαφώς. Ότι ο Αντίχριστος κι αυτός θα σφραγίσει τους δικούς του ανθρώπους, επί του μετώπου και στο δεξί χέρι. Τι σημαίνει αυτό; Τι σφραγίδα θα βάλει; Ποια είναι η σφραγίδα του Αντιχρίστου; Είναι ο αριθμός 666. Δηλαδή είναι το όνομα του Αντιχρίστου. Θα μου πείτε: «Το ξέρομε αυτό ποιο είναι;». Δεν έχει σημασία να το ξέρομε. Είναι το πνεύμα του Αντιχρίστου. Μερικοί προσπαθούν να μάθουν: «Άραγε ποιος να είναι αυτός ο Αντίχριστος;». Βέβαια είναι ένα ιστορικό πρόσωπο. Θα έρθει.

Αλλά, όμως, το πνεύμα του Αντιχρίστου ήδη υπάρχει. Δεν λέγει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης ότι «Ακούσατε ότι θα ‘ρθει ο Αντίχριστος, αλλά τώρα υπάρχουν πολλοί Αντίχριστοι εις τον κόσμον». Τι θα πει «πολλοί Αντίχριστοι»; Υπάρχει το πνεύμα του Αντιχρίστου. Και ποιο είναι αυτό το «πνεύμα του Αντιχρίστου»; Προσέξατέ το· το αντι-σταυρικόν. Γι΄αυτό και λέγεται Αντίχριστος. Είναι ο αντίθετος του Χριστού. Άρα το πνεύμα του Αντιχρίστου τι πρέπει να είναι; Πρέπει να είναι αντισταυρικόν, εναντίον του Σταυρού, εναντίον του πνεύματος του Σταυρού. Αυτός είναι ο αριθμός 666. Μη, λοιπόν, σκαλίζομε, δεν ήρθε ακόμα να το μάθομε. Ο Θεός δεν το απεκάλυψε ακόμη. Δεν ήρθε ακόμη ο Αντίχριστος. Μη σκαλίζομε και λέμε: «Τι να είναι άραγε αυτό το 666;».

Και αυτό θα αφορά σε εκείνους που θα ‘ρθουν; Ω, καθόλου! Αλλά αφορά από τη στιγμή που ο Χριστός ανελήφθη στον ουρανό, τότε, πριν από 2000 χρόνια. Μέσα σε ολόκληρη την Ιστορία οι άνθρωποι παίρνουν την σφραγίδα 666. Κι εμείς συνεπώς μπορούμε να την πάρουμε. Τίνι τρόπω; Όταν αρνηθούμε τον Χριστόν και δεχθούμε το πνεύμα του Αντιχρίστου.

Τι αναμένει, φυσικά, εκείνους που θα δεχθούν το πνεύμα του Αντιχρίστου; Το είδαμε στο όραμα του Ιεζεκιήλ. Η σφαγή. Και εν προκειμένω δεν θα είναι η σφαγή μόνο απλώς εδώ επάνω στη γη, που μπορεί να γίνει μια μεγάλη καταστροφή. Το θέμα είναι ότι… αυτό που λέγει ο Απόστολος Παύλος, η απώλεια. Και ποια είναι η απώλεια; Η αιωνία απώλεια, η αιωνία κόλασις. Η απουσία της Βασιλείας του Θεού.

Ώστε, λοιπόν, βλέπετε, αγαπητοί μου, ότι έχομε δύο σημεία. Και υπάρχει ένας… ούτως ειπείν, ανταγωνισμός μέσα στην Ιστορία. Το σημείον του Χριστού, που είναι ο Σταυρός και το σημείον του Αντιχρίστου, που είναι το πνεύμα του Αντιχρίστου, ο αριθμός 666. Κι εμείς καλούμεθα να δεχθούμε ένα από τα δύο σημεία. Είναι αδύνατον δε να δεχθεί κανείς και τα δύο. Ή το ένα ή το άλλο. Δεν γίνεται. Μερικοί άνθρωποι δυστυχώς θέλουν να τα έχουν καλά και με τον Θεό και με τον διάβολο. Ο Χριστός απήντησε επάνω σ’ αυτό. Ότι «δεν μπορείτε να δουλεύετε σε δύο αφεντικά. Ή στο ένα ή στο άλλο αφεντικό. Δεν μπορείτε και στα δύο αφεντικά να δουλεύετε».

Τι πρέπει να κάνομε; Πρέπει να ζούμε την πνευματική ζωή, αγαπητοί, την πνευματική ζωή. Το πνεύμα του Τιμίου Σταυρού πρέπει να είναι μπροστά στα μάτια μας. Θυμηθείτε εκείνο που λέγει ο Κύριος: «Όποιος θέλει να είναι μαθητής μου, όποιος θέλει να με ακολουθήσει, να σηκώσει τον σταυρό του και να ‘ρθει από πίσω μου». Ο σταυρός μας δεν θα είναι παρά ο αγώνας μας να ακολουθήσουμε τον Σταυρόν του Χριστού. Εδώ στη γη αυτή πρέπει να μπούμε μέσα στα παθήματα του Χριστού. Δεν λέγει ο Απόστολος ωραιότατα στους Κολοσσαείς: «Ἀνταναπληρῶ τὰ ὑστερήματα τῶν θλίψεων τοῦ Χριστοῦ ἐν τῇ σαρκί μου, ὑπὲρ τοῦ σώματος αὐτοῦ, ὅ ἐστιν ἡ Ἐκκλησία»; Ἀντι–ανα–πληρῶ. Ἀνταναπληρῶ. «Δέχομαι στην σάρκα την δική μου», λέγει, «τα παθήματα του Χριστού, εκείνα τα οποία δεν πρόλαβε ο Χριστός να δεχθεί στην Ιστορία, στον Σταυρό, εγώ στο δικό μου το σώμα, για λογαριασμό της Εκκλησίας Του, που είναι το σώμα Του». Ναι. Το σώμα του Χριστού είναι η Εκκλησία. Και το σώμα του Χριστού, η Εκκλησία, προσέξτε, είναι σταυρωμένη στον παρόντα κόσμο.

Δεν λέγει ο Απόστολος Παύλος ότι «Εγώ εσταύρωσα τον εαυτό μου ως προς τον κόσμον»; Είναι σταυρωμένη η Εκκλησία. Δεν ήρθε η ώρα της αναστάσεώς της. Θα δεχθεί τον διωγμόν, την ειρωνεία, την καταπίεση, τα πάντα. Να είμεθα έτοιμοι. Μη μου πείτε κάτι που θα ‘ρθει αύριο. Υπάρχει και σήμερα, υπήρχε και χθες. Και μόνο γιατί ο άλλος θα σε κοροϊδέψει γιατί ζεις πνευματική ζωή, αυτό σημαίνει σταυρώνεσαι ως προς τον κόσμον. Και αν δεν φέρομε τα παθήματα του Χριστού, τα παθήματα του Χριστού επί του Σταυρού, δεν μπορούμε να λεγόμεθα μαθηταί του Χριστού, ούτε μέλη του σώματός Του που είναι η Εκκλησία. Διότι η ζώσα Εκκλησία θα σωθεί. Η ζωντανή Εκκλησία θα σωθεί. Όχι τα νεκρά της μέλη. Δυστυχώς δεν μου μένει πιο πολύς χρόνος να σας πω πώς το δείχνει αυτό το πνεύμα του Θεού στο βιβλίο της Ἀποκαλύψεως ότι εκείνοι που λέγονται Χριστιανοί, θα καταστραφούν. Όχι να λέγεσαι· να είσαι. Να είσαι. Αυτό έχει πάρα πολύ μεγάλη βαρύτητα. Ας το προσέξομε.

Αλλά σύμβολον, τύπος της ενεργείας, της ακτίστου ενεργείας του Τιμίου Σταυρού σε όλη μας την ζωή και σε όλες μας τις πράξεις, είναι, αγαπητοί μου, όταν κάνομε το σημείον του Σταυρού· το οποίον πρέπει πάντοτε να κάνομε ευλαβώς και με συνείδηση.

Λέγει ο άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων στην 13η Κατήχησή του τα εξής: «Να κάνομε», λέει, «τον σταυρό μας ἐπὶ μετώπου μετὰ παρρησίας δακτύλοις ἡ σφραγίς καὶ ἐπὶ πάντων ὁ σταυρὸς γινέσθω (:να γίνεται με τα δάχτυλά μας στο μέτωπό μας, να ξεκινάμε δηλαδή από το μέτωπό μας, μετά παρρησίας. Μην ντρεπόμαστε, μην κάνομε κάτω από το σακάκι μας τον σταυρό μας. Αλλά να τον κάνομε «μετά παρρησίας». Μην πούμε: «Είμαι στο εστιατόριο και πώς θα κάνω τον σταυρό μου, όταν οι άλλοι δεν κάνουν τον σταυρό τους». Μην ξεχνάμε το όραμα του Ιεζεκιήλ! Μην το ξεχνάμε! «Πώς θα κάνω τον σταυρό μου περνώντας από μία Εκκλησία, όταν είμαι μέσα στο λεωφορείο, οι άλλοι τραγουδάν, γελάν…». Θα κάνω τον σταυρό μου μετά παρρησίας. Και τον λέγει «σφραγίδα» τον σταυρόν ο άγιος Κύριλλος. Η σφραγίς)· ἐπὶ ἄρτων βιβρωσκομένων καὶ ἐπὶ ποτηρίων πινομένων (: στο ψωμί που θα φάμε. Υπάρχει μια ωραία συνήθεια, εγώ την βρήκα από τον πατέρα μου. Όταν έπαιρνε το καρβέλι της εποχής εκείνης, το καρβέλι, γύριζε από το πίσω μέρος και με το μαχαίρι έκανε τρεις σταυρούς. Και στα ποτήρια που θα πιούμε, θα τα σταυρώσουμε) ἐν εἰσόδοις, ἐν ἐξόδοις (όταν μπαίνομε στο σπίτι μας, να κάνομε τον σταυρό μας, γιατί μας γλύτωσε ο Θεός από τόσα ατυχήματα και άλλα πολλά. Όταν θα βγούμε από το σπίτι μας, θα κάνομε τον σταυρό μας, για να μη μας βρει ατύχημα. Αλλά με συναίσθηση και συνείδηση τι θα πει ‘’κάνω τον σταυρό μου’’) πρό τοῦ ὕπνου (:πριν κοιμηθούμε) κοιταζομένοις καὶ διανισταμένοις (: όταν είμαστε στο κρεβάτι μας, όταν σηκωνόμαστε από το κρεβάτι μας. Πάνω σε αυτό θα σας έλεγα…αν το θέλετε, δεχθείτε το. Όπως είσαστε στο κρεβάτι σας το πρωί και ανοίγουν τα μάτια σας, ανοίγουν κάποια στιγμή τα μάτια σας, φυσικά με το φως, τότε κάντε τον σταυρό σας και σηκωνόμενοι κάντε τον σταυρό σας και πείτε: «Δόξα Σοι τῷ δείξαντι τὸ φῶς». «Δόξα σε Σένα που μας έδειξες το φως». Αλλά για να φθάσει ο άνθρωπος να λέγει αυτόν τον δοξολογικόν στίχον, πρέπει να έχει πνεύμα Θεού. Και συνεπώς πέρα από το φως το ηλιακόν της ημέρας, πρέπει να αισθάνεται και το φως του Χριστού: ‘’Δόξα σε Σένα που μας έδειξες το φως Σου, ήτοι τον Εαυτό Σου’’. Γιατί ο Θεός είναι φως), ὁδεύουσι καὶ ἠρεμοῦσι (:όταν περπατά κανείς, ταξιδεύει ή καθόμαστε κάπου) μέγα τὸ φυλακτήριον, δωρεὰν διὰ τοὺς πένητας -μην πει κανείς: «Δεν έχω να πληρώσω». «Δωρεάν διά τούς πένητας». Είναι πολύ εύκολο να κάνεις τον σταυρό σου-, χωρὶς καμάτου διὰ τοὺς ἀσθενεῖς -ο άρρωστος δεν έχει να καταβάλει τίποτα κόπους. Κάνει τον σταυρό του. Δεν έχει να ξοδέψει δυνάμεις-ἐπειδὴ καὶ παρὰ Θεοῦ ἡ χάρις, σημεῖον πιστῶν καὶ φόβος δαιμόνων. Ἐθριάμβευσε γὰρ αὐτοὺς ἐν αὐτῷ, δειγματίσας ἐν παρρησίᾳ. Ὅταν γὰρ ἴδωσιν τὸν σταυρόν, ὑπομιμνῄσκονται τοῦ Ἐσταυρωμένου· φοβοῦνται τὸν συντρίψαντα τὰς κεφαλὰς τοῦ δράκοντος (:διότι εθριάμβευσε ο Χριστός για τους δαίμονες που φοβούνται, διότι παραδειγματικά, δημόσια τους ντρόπιασε πάνω στον Σταυρό τους δαίμονες. Κι όταν βλέπουν τον Σταυρό του Χριστού, οι δαίμονες και οι εχθροί του Σταυρού του Χριστού, τρέμουν και φοβούνται)».

Ω αγαπητοί, ο Τίμιος Σταυρός που γιορτάσαμε σήμερα την Παγκόσμιον Ύψωσίν του, ο Τίμιος Σταυρός να στέκεται για μας όχι μόνο το σύμβολο, όχι μόνο ο τύπος αλλά η ουσία. Να βλέπομε στον Σταυρό Εκείνον που απλώθηκε επάνω. Τον Υιόν του Θεού που έγινε άνθρωπος. Διότι από εκεί είναι η δύναμις του Τιμίου Σταυρού· στον Χριστόν. Να βλέπομε στο πρόσωπό Του ότι είναι ο Θεός μας, ο Κύριός μας, που ενηνθρώπησε πραγματικά. Δεν είναι κάποιος μεγάλος και κάποιος σοφός ο Χριστός. Δεν είναι κάποιος κοινωνιολόγος. Ο Χριστός είναι ο Υιός του Θεού, ο αιώνιος Θεός που ενηνθρώπησε και ήρθε ανάμεσά μας. Τότε μπορούμε, αγαπητοί μου, να λέμε ότι είμεθα Χριστιανοί. Όταν συμμορφούμεθα πάντοτε με την πίστη στον Χριστό και με την τήρηση του πνεύματος του Τιμίου Σταυρού Του.

🔸2η🔸ομιλία στην κατηγορία : " Ὁμιλίες εἰς προσκυνητὰς ".

► Όλες οι ομιλίες της Κατηγορίας : " Ὁμιλίες εἰς προσκυνητὰς ".
https://arnion.gr/index.php/diafora-uemata/omilies-eis-proskynhtas
↕️
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/blog-post_40.html?m=1

🔸Λίστα ομιλιών της σειράς «Ὁμιλίες εἰς προσκυνητὰς».
https://drive.google.com/file/d/1EIzF_wNhI56Qn07qt70W1xBu97ZeXKm7/view?usp=drivesdk

🎥 Βιντεοσκοπημένες ομιλίες της σειράς «Ὁμιλίες εἰς προσκυνητὰς».
https://youtube.com/playlist?list=PLxBsMI6pr40ofekOTp4nhn13GcWlyuyvU

📜 Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες της σειράς «Ὁμιλίες εἰς προσκυνητὰς».
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%94%B9%E1%BD%89%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%AF%CE%B5%CF%82%20%CE%B5%E1%BC%B0%CF%82%20%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%83%CE%BA%CF%85%CE%BD%CE%B7%CF%84%E1%BD%B0%CF%82.?m=1

🔸Απομαγνητοφώνηση ομιλίας δια χειρός του αξιοτίμου κ. Αθανασίου Κ.

🔸Ψηφιοποίηση και επιμέλεια κειμένου : Ελένη Λιναρδάκη, φιλόλογος.
https://tasthyras.wordpress.com/tag/%ce%b5%ce%bb%ce%ad%ce%bd%ce%b7-%ce%bb%ce%b9%ce%bd%ce%b1%cf%81%ce%b4%ce%ac%ce%ba%ce%b7/

💠Πλήρης απομαγνητοφωνημένες σειρές ομιλιών (Βιβλία).
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%92%A0%CE%A0%CE%BB%CE%AE%CF%81%CE%B7%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%B3%CE%BD%CE%B7%CF%84%CE%BF%CF%86%CF%89%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CF%82%20%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%AD%CF%82%20%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CF%8E%CE%BD%20%28%CE%92%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%B1%29.?m=1

🔸Επεξηγηματικό βίντεο Ασπάλαθου.
https://youtu.be/8tNfAHRkTCk

__⬇️Playlist "Ασπάλαθου".⬇️__
https://aspalathos21.blogspot.com/2021/07/blog-post_83.html?m=0

🔸Όλες οι ομιλίες ~4.487~ του μακαριστού πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/4487.html?m=0

📃Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του πατρός Αθανασίου.
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=0

📜 Αποσπάσματα ομιλιών πατρός Αθανασίου.
https://athanasioslogos.blogspot.com/?m=0

__⬇️ Facebook ⬇️__
https://www.facebook.com/groups/1637818926362004/?ref=share

🔸Κατάλογος ομιλιών πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://drive.google.com/file/d/1JmrxaObMVyTA4_pS5yuMaQdoBf8-LwBP/view?usp=drivesdk

†. Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.

Ἡ Παιδεία τοῦ Τιμίου Σταυροῦ.

†. Η Κυριακή, αγαπητοί μου, μετά την Ύψωσιν του Τιμίου Σταυρού, είναι ο απόηχος της εορτής της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού. Ο Τίμιος Σταυρός υψώθηκε όχι μόνον σαν μία αισθητή υπόθεση -να τον δει, δηλαδή, ο λαός όπως τότε έγινε εις τα Ιεροσόλυμα και να αναφωνήσει το «Κύριε ἐλέησον»· ο Τίμιος Σταυρός είναι παντοτινά υψωμένος και νοητά ορώμενος από τον κάθε Χριστιανό. Και τούτο γιατί ο Τίμιος Σταυρός είναι η μεγάλη παιδεία, η μεγάλη παιδαγωγία του κάθε Χριστιανού, στο κάθε βήμα της ζωής του, για όλους τους Χριστιανούς, όλων των αιώνων και όλων των εποχών. Είναι το σχολείον που πρέπει να φοιτήσει ο πιστός, για να γίνει τέλειος Χριστιανός.

Και η παιδεία του Τιμίου Σταυρού άρχισε πολύ ενωρίς· από αυτόν τον Παράδεισον. Δηλαδή προ Χριστού. Θα το δείτε. Θα ήταν χωρίς αξία βέβαια η αρετή του Αδάμ, αφού ο Θεός τον εδημιούργησε αγαθόν, αν ο Αδάμ δεν μετήρχετο μία παιδαγωγία. Και η παιδαγωγία του Αδάμ ήταν το ξύλον της γνώσεως καλού και κακού. Ήταν η τήρησις της εντολής της υπακοής, με αισθητή αναφορά τον καρπόν ενός δένδρου. Και τότε απεδείχθη η ελευθέρα, του Αδάμ, βούλησις και ενέργεια. Έπρεπε αυτά να τύχουν μίας δοκιμασίας, για να συνειδητοποιήσει ο Αδάμ και έτσι η αρετή γι’ αυτόν να είναι καρπός όχι παθητικός, αλλά ενεργητικός. Ο Αδάμ, όμως, δυστυχώς έδειξε άρνηση στην παιδαγωγία του Θεού.

Αλλά ο Θεός που αγαπά τον άνθρωπον, δεν θα ήθελε αυτό το πλάσμα Του να αποτύχει, γι'αυτό και προεκτείνει ο Θεός την παιδαγωγία του ανθρώπου καθ΄όλον το μήκος της Παλαιάς Διαθήκης και σε έναν συγκεκριμένο λαό, όπως είναι ο Ισραήλ, που Εκείνος εξέλεξε, μέχρι τον Σταυρό του Χριστού. Ναι. Αστόχησε ο Αδάμ. Έπεσε. Δεν έπρεπε, όμως, το θέμα να σταματήσει εκεί. Και τούτο από την αγάπη του Θεού. Πράγματι, καθ’ όλον το μήκος της Παλαιάς Διαθήκης ανοίχτηκε το πελώριο και διαχρονικό βιβλίο του Τιμίου Σταυρού, σαν μάθημα ισόβιο, σαν σχολείο παντοτινό. Κι επιμένει ο Θεός, σ’ αυτήν την μαθητεία, προκειμένου να επιτευχθεί η σωτηρία.

Κατ’ επιλογήν, θα αναφέρομε ένα - δυο σημεία, για να δείτε πώς ενήργει ο Τίμιος Σταυρός -ενήργει, εννοείται, παιδαγωγικώς. Διότι έχομε και ένα άλλο σκέλος του Τιμίου Σταυρού. Είναι το σκέλος εκείνο που ενεργεί ο Τίμιος Σταυρού όχι παιδαγωγικώς, αλλά κατά έναν θαυματουργικόν τρόπον. Πρόχειρα: Ο λαός είναι επί της αφρικανικής ηπείρου. Οι Αιγύπτιοι διώκουν τους Εβραίους. Ο Μωυσής είναι προ της Ερυθράς Θαλάσσης. Εβόησεν ο λαός· από τον φόβο του. Και τότε του λέει ο Θεός: «Χτύπα την θάλασσα». Με εκείνη την ράβδο που είχε. Και την χτύπησε κάθετα εις την θάλασσαν. Κατόπιν, αφού την χτύπησε κάθετα, το νερό κινήθηκε ένθεν και ένθεν. Και τότε ο λαός πέρασε. Όταν πέρασαν απέναντι και ήδη βρίσκονται μέσα εις την θάλασσαν οι Αιγύπτιοι, διώκοντες τους Εβραίους, λέγει ο Θεός εις τον Μωυσή: «Χτύπα πάλι την θάλασσα, αλλά εγκάρσια, έτσι». Και τότε έκλεισε η θάλασσα, πνίγηκαν οι Αιγύπτιοι, σώθηκαν οι Εβραίοι. Τι κίνησις έγινε; Σταυρός. Γι'αυτό έχομε πάμπολλους κανόνες που έχομε τα τροπάρια κ.τ.λ. μάλιστα είναι από τα πρώτα τροπάρια, στην α΄ ωδή κ.λ.π.: «Σταυρὸν χαράξας Μωυσῆς…» κ.λπ. κ.λπ.

Ώστε βλέπομε να ενεργεί ο Τίμιος Σταυρός κατά έναν θαυμαστόν τρόπον. Ή ο χάλκινος όφις· που ενήργει θαυμαστά. Αλλά εδώ μιλούμε για κάτι άλλο. Εδώ μιλούμε για τον Τίμιον Σταυρόν που έρχεται να παιδαγωγήσει τον λαόν. Είναι γνωστή η ιστορία του Αβραάμ. Μία ιστορία διαρκούς πίστεως και υπακοής. Ήταν ουσιαστικά μία παιδεία σταυρική.

Η έρημος του Σινά στην πραγματικότητα τι ήταν; Μία παιδεία σταυρική. Ξέρετε εκείνο το στενό, η ξέρα εκείνη που ενώνει την Αφρική με την Ασία· που σήμερα είναι… από εκεί ανοίχθηκε πορθμός κ.τ.λ. Ξέρετε ότι αυτή η απόστασις, πολύ μικρή, πάρα πολύ μικρή, μπορούσαν οι Εβραίοι να περάσουν από κει και να προχωρήσουν εις την γην Χαναάν. Όχι. Ο Θεός θέλει να πάνε νότια της αφρικανικής ηπείρου· που θα έλεγε κανείς… εκεί δε που αρχίζει να ανοίγει πλέον η Ερυθρά Θάλασσα. Θα λέγαμε: «κακή στρατηγική του Θεού». Ο Θεός έχει το πρόγραμμά Του. Ήταν για να δείξει το θαύμα Του, να περάσει ο λαός από την Ερυθρά Θάλασσα. Όμως τώρα, για να περάσουν από την ξηρά αυτή, θα έπρεπε σε δύο τρεις μέρες, μία εβδομάδα το πολύ, επειδή είχαν και αποσκευές κ.τ.λ. να φθάσουν εις την γην της Επαγγελίας. Στην έρημον όταν πέρασαν, πόσο ‘μείναν; Σαράντα χρόνια! Το ακούσατε, ε; Σαράντα χρόνια. Για ποιον λόγο; Ο Θεός ήθελε ο λαός Του να παιδαγωγηθεί εις την έρημον. Η έρημος, λοιπόν, από μία άποψη είναι η παιδαγωγία του Τιμίου Σταυρού. Διότι η έρημος έχει κακοπάθεια. Κι ο σταυρός περικλείει την κακοπάθεια.

Αν το θέλετε ακόμα και το μάννα που οι Εβραίοι είχαν, ήταν μόνο μία τροφή αυτή, δεν ήταν ποικιλία τροφών, κι αυτό είχε μίαν σταυρικήν διάστασιν. Όποιος αντιστάθηκε στην παιδεία αυτή του Θεού, εξηφανίσθη από τον λαόν του Θεού. Πέθανε. Έφυγε. Η επιθυμία του κρέατος –ελπίζω, διαβάζετε και την Παλαιά Διαθήκη- η επιθυμία των σκόρδων και των κρομμυδιών. «Επεθύμησαν», λέει, «τα σκόρδα και τα κρόμμυα της Αιγύπτου». Εκεί τρώγανε κρομμύδια και σκόρδα, εύφορος η χώρα, και θυμήθηκαν τώρα στην έρημο τα σκόρδα και τα κρομμύδια. Για σκεφθείτε! Τα επεθύμησαν και ήθελαν να γυρίσουν πίσω εις την Αίγυπτο για το κρέας, τα σκόρδα και τα κρομμύδια. Τι θα αναφωνούσαμε; «Φτώχεια! Άνθρωποι, φτώχεια που έχετε!».

Έτσι, λοιπόν, όποιος ήθελε να γυρίσει πίσω, διότι έπρεπε να υποστεί την παιδείαν της ερήμου… - κατόπιν θα πήγαιναν εις την γη της Επαγγελίας, που όπως λέει ο Θεός, ρέει γάλα και μέλι. Δηλαδή ευφορία. Τώρα, όμως, έπρεπε να περάσουν από παιδαγωγίαν. Όσοι, λοιπόν, αντέταξαν άρνησιν, πέθαναν. Εκεί εις την έρημον. Μάλιστα, αν θέλετε, ως ακαταλλήλους δια να εισέλθουν εις την γη της Επαγγελίας. Αν θέλετε, αυτοί οι άνθρωποι εκλήθησαν «ἐπιθυμηταί». Και η επιθυμία είναι αντισταυρική. «Αχ, να ΄χαμε τώρα κανα κοκορετσάκι…». Με συγχωρείτε που μιλάω έτσι. «Μα είναι νηστεία. Δεν πρέπει να το φας αυτό. Άλλη ώρα φάτο». Έτσι, λοιπόν, οι άνθρωποι αυτοί κινήθηκαν αντισταυρικά. Και σας είπα όλοι αυτοί πέθαναν εις την έρημον. Ο ένας μετά τον άλλον πέθαιναν διαρκώς. Και οι τάφοι αυτών των ανθρώπων ονομάστηκαν «μνήματα ἐπιθυμιῶν». Στη συγκεκριμένη περίπτωση, αν το θέλετε, όταν ζήτησαν κρέας κι ο Θεός τούς έδωσε την ὀρτυγομήτραν κι εκεί ήθελαν να έχουν για πάντα κρέας στην έρημον- βέβαια το κρέας χαλάει, είναι γνωστό, πολύ παραπάνω σε θερμά κλίματα- φύλαξαν για να φάνε και αύριο και μεθαύριο και μεθαύριο και τους έπιασε αρρώστια -θέλετε, δυσεντερία, θέλετε… - πέθαναν όλοι αυτοί οι επιθυμηταί. Και, όπως σας είπα, ονομάστηκαν τα μνήματά τους, «μνήματα ἐπιθυμιῶν». Όλα αυτά πόσο μεγάλη διδασκαλία, αγαπητοί μου, είναι για μας; Κάποιοι είπαν για το μάννα… -δεν τους άρεσε και είπαν: «Προσώχθισε ἡ ψυχὴ ἡμῶν ἐν τῷ ἄρτῳ τούτῳ τῷ διακένῳ». «Μπούχτισε η ψυχή μας μ’ αυτό το κούφιο ψωμί». Οργίσθη ο Θεός. Και όλους αυτούς τους τιμώρησε παραδειγματικά. Πέθαναν κι αυτοί.

Είναι καταπληκτικό διότι: «Πᾶσα παράβασις καὶ παρακοὴ – όπως λέγει, και είναι η γραμμή της Παλαιάς Διαθήκης- ἔλαβεν ἔνδικον μισθαποδοσίαν». Το «μάννα» ήταν μία παιδεία. Η παιδεία εκείνη που αφορούσε στις αισθήσεις. Δηλαδή με άλλα λόγια, έκοβε την επιθυμία της γαστριμαργίας, του λάρυγγος κ.τ.λ. Βλέπομε το φαΐ όταν το ψήνομε και είναι έτσι μεζεδάκια κ.τ.λ. θέλομε να τα βλέπομε, να είναι επιθυμητό κ.λπ. κ.λπ. Το μάννα, σκέτο το μάννα, έκοβε πάσαν επιθυμίαν. Συνεπώς το μάννα ήταν σταυρικόν. Δηλαδή ήταν εναντίον των αισθήσεων. Είχαν καιρό να ικανοποιήσουν τις αισθήσεις των αργότερα. Τώρα έπρεπε να παιδαγωγηθούν.

Έτσι, λοιπόν, βλέπει κανένας ότι ο λαός του Θεού μπαίνει στην παιδαγωγίαν την σταυρικήν. Ώστε, όταν Εκείνος, Ποιος; Ο Ιησούς Χριστός, διότι είναι ο Ίδιος, ο Οποίος καθοδηγεί τον λαό Του εις την έρημο, είναι «ὁ Ἅγιος τοῦ Ἰσραήλ», όπως λέγει ο Ησαΐας, είναι ο μετέπειτα - μην το ξεχνάτε, το λέω πολύ συχνά αυτό, θέλω να σας τυπωθεί- ο μετέπειτα Ενανθρωπήσας Θεός Λόγος, ο Ιησούς Χριστός. Αυτός είναι που κάνει την παιδαγωγία, και θέλει… τι θέλει τώρα; Θέλει ο λαός, όταν Εκείνος θα σταυρωθεί επάνω στη γη με την Ενανθρώπησή Του, να δώσει νόημα της σταυρικής παιδαγωγίας εις τον λαόν Του.

Ίσως θα έχετε μία απορία με όλα αυτά που λέμε. Ως προς τι; Και γιατί; Μην ξεχνάτε ότι επέσαμε στο πρόσωπον του Αδάμ. Έπρεπε, λοιπόν, να γυρίσομε πίσω. Πώς θα γυρίσομε πίσω; Διότι ο Αδάμ έφυγε από τον Παράδεισο. Πώς θα γυρίσομε πίσω; Θα γυρίσομε δια του Σταυρού, δια του Πάθους. Έτσι, πρώτα σταυρώθηκε ο Χριστός ως άνθρωπος, που εκπροσωπεί εμάς ως νέος Αδάμ, για να εισέλθομε εις την Βασιλείαν του Θεού με την Ανάστασή Του και την ανάσταση των νεκρών. Αυτός είναι ο λόγος.

Και τώρα ερχόμεθα, αγαπητοί μου, εις την Καινήν Διαθήκην, αν το θέλετε. Σ΄ αυτήν πλέον, κατ’ αισθητόν τρόπον δεσπόζει ο Τίμιος Σταυρός του Χριστού. Έχει πλέον να μας παιδαγωγήσει άμεσα. Και απαριθμούμε: Έρχεται να μας δώσει την παιδεία της πίστεως. Τι σημαίνει αυτό; Ξέρετε, η πίστις δεν είναι εύκολο πράγμα. Ανήκει στην προαίρεση του Θεού. Είναι άκτιστος ενέργεια, που έρχεται από τον Θεόν και πρέπει να ανακλασθεί και να ανταποκριθεί, δηλαδή, ο άνθρωπος εις αυτήν την ενέργεια. Δηλαδή στην πίστη. Δηλαδή να πιστέψει. Δεν είναι μία επινόησις η πίστις. Έτσι, λοιπόν, θα έπρεπε η πίστις εδώ να καλλιεργηθεί, να παιδαγωγηθεί με την παρουσία του Τιμίου Σταυρού, του αισθητού, πλέον, Τιμίου Σταυρού του Χριστού. Όλοι έβλεπαν να σταυρούται τι; Ένας «ψιλός» άνθρωπος. Θα πει «γυμνός» άνθρωπος. «Ποιος είναι αυτός τον οποίον σταυρώσαμε;». Ακόμη και οι δαίμονες απατήθηκαν. Και οι δαίμονες, γιατί δεν έβλεπαν την θεότητα. «Οπότε, ποιον σταυρώσαμε; Έναν άνθρωπο. Ο οποίος δεν ήταν της αρεσκείας μας». Ναι, οι άρχοντες του λαού δεν επιθυμούσαν να βλέπουν τον Ιησούν, δεν ήταν της αρεσκείας των. Αλλά, όμως, δεν ήταν «ψιλός ἂνθρωπος» (το «ψι-» με γιώτα πάντοτε), αλλά ήταν Θεάνθρωπος. Έβλεπαν την ανθρωπίνη φύση, όχι την θεία φύση. Συμπέρασμα: Εδώ έπρεπε να παιδαγωγηθεί ο άνθρωπος εις την πίστιν.

Οι πρώτοι που παιδαγωγήθηκαν από την παρουσία του Σταυρού στην πίστη, ξέρετε ποιοι είναι; Πρώτος είναι ο ληστής. Ούτε ο Απόστολος Πέτρος, ούτε κανείς, τίποτα. Είναι ο ληστής. Ο Απόστολος Πέτρος, οι άλλοι μαθηταί φύγανε, εδραπέτευσαν. Είναι ο ληστής: «Μνήσθητί μου, Κύριε, ὅταν ἔλθῃς ἐν τῇ βασιλείᾳ σου». Μετά; Είναι ο Εκατόνταρχος· που ήταν εκεί στην φρουρά της σταυρώσεως των τριών, αυτών, προσώπων. Και των δύο ληστών και του Χριστού. Αυτοί είναι οι πρώτοι που διέκριναν. Και τι είπε ο Εκατόνταρχος όταν είδε κάποια σημεία; «Α, Αυτός είναι αληθινά Υιός του Θεού». Βέβαια, δεν ήξεραν περισσότερα. Ούτε ο ληστής ήξερε περισσότερα. Αλλά ήταν τα πρώτα βήματα της πίστεως. Έτσι ο Τίμιος Σταυρός γίνεται σχολείον και μάθημα, αγαπητοί μου, της πίστεως.

Μετά έχομε την παιδεία της αγάπης. Και πρώτιστα της αγάπης του Θεού. «Κύριε, έγινες άνθρωπος και εσταυρώθης για μας; Άρα μας δίνεις το μάθημα της αγάπης. Να σε αγαπούμε. Ναι. Να σε αγαπούμε. Και θέλομε να ανταποκριθούμε σε αυτήν Σου την αγάπη». Και η αγάπη προς Εκείνον εκφράζεται με ένα βαθύ εσωτερικό βίωμα, σαν τήρηση των εντολών Του. «Εάν με αγαπάτε», λέει ο Χριστός προ της σταυρώσεώς Του, «θα τηρήσετε τις εντολές μου. Δεν μπορείς να λες ότι με αγαπάς και να μην τηρήσεις τις εντολές μου». Δεν είναι αρκετό, το παιδί να αναγνωρίζει ότι αυτή είναι η μάνα του κι από την άλλη μεριά να την ξυλοκοπεί! Πώς; Έτσι λοιπόν, η τήρησις των εντολών είναι ένδειξις, δείγμα της αγάπης προς τον Θεόν. Αλλά μια αγάπη η οποία δεν περιορίζεται μόνον εις τον Θεόν, αλλά και σε όλα τα πλάσματά Του, και τους ανθρώπους και την άλογη φύση ακόμη. Αγαπάει ο άνθρωπος που αγαπάει τον Θεό και την άλογη φύση. Γιατί εκεί βλέπει πραγματικά τον Θεόν Λόγον ως Δημιουργόν των πάντων. «Οὐδὲ ἓν γέγονεν –λέει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης- ὃ γέγονεν». «Δεν έγινε τίποτε απ’ ό,τι έχει γίνει - παρ’ εκτός του Θεού Λόγου».

Ένα τρίτο σημείο - μάθημα που μας δίνει ο Τίμιος Σταυρός. Είναι η παιδεία του καθήκοντος. Ενός καθήκοντος όχι μηχανιστικού, αλλά σαν χρέος που αισθανόμαστε από την καρδιά μας. Και τα καθήκοντα είναι πολλά γύρω μας. Και το καθήκον είναι ένα «πρέπει». Πρέπει να κάνω αυτό. Ένα «δεῖ», όπως λέγεται στην αρχαία γλώσσα. Δηλαδή αυτό το «δεῖ» πολλάκις έχει γραφεί εις την Καινήν Διαθήκην. «Δεῖ», πρέπει. Πρέπει ο Υιός του ανθρώπου να πάθει. Πρέπει τούτο, πρέπει εκείνο. Έτσι λοιπόν, αυτό το «πρέπει» ουσιαστικά εκπηδά από την αγάπη. Αν δεν εκπηδά από την αγάπη, τότε είναι αγγαρεία. Τότε είναι μηχανιστικό. Και τότε, όταν εκπηδά από την αγάπη αυτό το «πρέπει», η ποιότητα του ανθρώπου ανεβαίνει ψηλά. Και να πάρω παράδειγμα πάλι. «Πρέπει να δουλέψω να ταΐσω τα παιδιά μου», λέει ο πατέρας. «Μα;». «Πρέπει να δουλέψω». Δεν το κάνει αυτό με την καρδιά του, χάριν των παιδιών του;

Ακόμα ο Τίμιος Σταυρός μάς δίνει το μάθημα της εντίμου εργατικότητος. Γράφει ο Απόστολος Παύλος -τότε ήταν οι δούλοι: «Οἱ δοῦλοι –λέει- ὑπακούετε κατὰ πάντα τοῖς κατὰ σάρκα κυρίοις, μὴ ἐν ὀφθαλμοδουλίαις –δηλαδή, μην κάνεις την εργασία σου κατά το … «Με βλέπει; Δουλεύω. Δεν με βλέπει; Δεν δουλεύω». Αχ αυτό… ιδίως στις δημόσιες υπηρεσίες! Δουλεύομε κατ’ οφθαλμοδουλίαν. Ναι. Διότι αν είναι δική σου δουλειά, δεν θα κοιτάξεις να δεις αν σε κοιτάζει ο γείτονας για να δουλέψεις. Αν σε κοιτάζει η γυναίκα σου και να δουλέψεις. Δουλεύεις γιατί θέλεις να δουλέψεις, με την καρδιά σου. Όταν, όμως, δεν είναι δική σου δουλειά, τότε κινείσαι κατ’ οφθαλμοδουλίαν. «Με βλέπει; Δουλεύω. Δεν με βλέπει; Δεν δουλεύω». Δεν είναι ανέντιμο αυτό;-, ὡς ἀνθρωπάρεσκοι, ἀλλ᾽ ἐν ἁπλότητι καρδίας, φοβούμενοι τὸν Θεόν. Καὶ πᾶν ὅ,τι ἐὰν ποιῆτε, ἐκ ψυχῆς ἐργάζεσθε (:με την ψυχή σας να εργάζεσθε), ὡς τῷ Κυρίῳ καὶ οὐκ ἀνθρώποις». Ναι. Αφεντικό σου, αδερφέ μου, δεν είναι ο προϊστάμενος στην α΄ και β΄ δημοσία εργασία. Είναι ο Θεός. Το ξέρεις; Ο Κύριος είναι ο προϊστάμενός σου. Αυτός τώρα σε βλέπει. Είναι η εν γένει εντιμότης στις δοσοληψίες μας. Πρέπει να είμεθα έντιμοι. Η εντιμότης ακόμα και εις τις σχέσεις μας και εις τις υποσχέσεις μας. Να είμεθα έντιμοι άνθρωποι. Από εκεί θα πάρομε το μάθημα. Από τον Τίμιο Σταυρό.

Ένα πέμπτο σημείο. Είναι η παιδεία της φυλακής των αισθήσεων. Ο πιστός, που ατενίζει τον Σταυρόν του Χριστού, ποτέ δεν γίνεται επιθυμητής δια των αισθήσεων. Ο Παύλος σαφώς το καθορίζει αυτό ως εξής. Προσέξτε· ένα σημείο μελανό των πρώτων Χριστιανών, οι οποίοι εντοπίζονται, επειδή η επιστολή αποτείνεται στους Φιλιππησίους, εντοπίζονται εις τους Φιλίππους… Γράφει ο Παύλος στους Φιλιππησίους: «Πολλοὶ περιπατοῦσιν –δηλαδή πολιτεύονται-, οὓς πολλάκις ἔλεγον ὑμῖν (:για τους οποίους πολλές φορές σας είχα πει), νῦν δὲ καὶ κλαίων λέγω (:τώρα δε το λέγω, το γράφω κλαίγοντας), τοὺς ἐχθροὺς τοῦ σταυροῦ τοῦ Χριστοῦ». Α, υπάρχουν οι εχθροί του σταυρού του Χριστού; Μα αυτοί βαφτίστηκαν Χριστιανοί. Το ακούτε; Βαφτίστηκαν Χριστιανοί. Όπως κι εμείς έχομε βαφτιστεί Χριστιανοί. Και προχωρεί ο Παύλος: «…ὧν τὸ τέλος ἀπώλεια (:των οποίων το τέλος είναι η κόλασις), ὧν ὁ Θεὸς ἡ κοιλία (:που Θεός τους δεν είναι ο Χριστός, αλλά είναι η κοιλία· δηλαδή τα συμφέροντα, τα υλικά συμφέροντα), καὶ ἡ δόξα ἐν τῇ αἰσχύνῃ αὐτῶν - ποια είναι αυτή «ἡ δόξα ἐν τῇ αἰσχύνῃ αὐτῶν»; Όταν καυχηθεί ο σύγχρονος νέος, που βαφτίστηκε, ε; Ότι «εγώ κατακτάω γυναίκες». Η πορνεία. Μα η πορνεία είναι αισχύνη. Και έχεις αυτήν την αισχύνη δόξα σου; Έτσι λέει ο Παύλος, «οἱ τὰ ἐπίγεια φρονοῦντες». «Αυτοί που φρονούν», λέει, «τα επίγεια». Πόσοι Χριστιανοί μας σήμερα δεν κινούνται με αυτόν τον τρόπον! Δεν πήραν το μάθημα του Σταυρού.

Φυλάττει η μαθητεία στον Σταυρό τις αισθήσεις του πιστού. Διότι δια του Σταυρού συνειδητοποιεί εκείνο που λέει ο Παύλος ευθύς πιο κάτω από εκείνο που σας εδιάβασα. «Ἡμῶν τὸ πολίτευμα ἐν οὐρανοῖς ὑπάρχει». «Το πολίτευμά μας», λέει, «είναι εις τον ουρανόν».

Είναι η παιδεία του Σταυρού που μας διδάσκει την άσκησιν. Το Ευαγγέλιο, στο σύνολό του, αγαπητοί μου, είναι σταυρικόν. Μας διδάσκει την άσκησιν. Μας διδάσκει την θυσίαν. Όπως ο Χριστός θυσιάστηκε. Η νηστεία, η προσευχή, κάθε αμαρτωλός περιορισμός, είναι στοιχεία ασκήσεως. Στον σημερινό άνθρωπο η έννοια της ασκήσεως είναι αδιανόητη. Η έννοια «κόσμος» καταλύει κάθε άσκησιν. Και ο «κόσμος» -πάντα εντός εισαγωγικών ο «κόσμος» - εκφράζεται με τη μόδα, που είναι η νοοτροπία του, αυτό θα πει μόδα, νοοτροπία, όπως και η γνώμη του κόσμου, η ανθρωπαρέσκεια, τι θα πει ο κόσμος. Είναι η κοσμική, δηλαδή, νοοτροπία. Μία τέτοια εποχή από τον κόσμο βέβαια επιφέρει θλίψιν. Γι'αυτό ο Κύριος μάς είπε: «Ἐν τῷ κόσμῳ θλῖψιν ἕξετε (:Στον κόσμο, λέει, θα έχετε θλίψιν)· ἀλλὰ θαρσεῖτε, ἐγὼ νενίκηκα τὸν κόσμον». «Πάρετε θάρρος. Εγώ έχω νικήσει τον κόσμον». Διότι, όταν σταθείς μακριά από την ανθρωπαρέσκεια και από τη μόδα του κόσμου τούτου, τη νοοτροπία του κόσμου τούτου, βέβαια, υποτίθεται, θλίβεσαι. Ο Παύλος έλεγε μετά από έναν άγριο λιθοβολισμό που υπέστη στα Λύστρα: «Διὰ πολλῶν θλίψεων δεῖ (:πρέπει) ἡμᾶς εἰσελθεῖν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ».

Αγαπητοί, εκείνο που μας παιδαγωγεί ο Τίμιος Σταυρός είναι ότι ζητά να επανέλθομε εις κρείττονα παράδεισον, στην Βασιλεία του Θεού. Εκείνο που ξεθωριάζει κάθε παιδεία του Τιμίου Σταυρού είναι το κοσμικόν φρόνημα. Χρειάζεται προς τούτο η θαυμασία αρετή της ανδρείας. Να αντιστεκόμαστε. Αφού βεβαίως θα έχομε εκτιμήσει δεόντως το περιεχόμενο της πίστεως. Θα έχομε μάθει Ποιος είναι ο Ιησούς Χριστός. Να αντιληφθούμε πολύ καλά Εκείνον που ετανύσθη επί του Σταυρού. Τον Χριστόν.

Και αυτήν την εκτίμησιν έκανε στην Παλαιά Διαθήκη ο Μωυσής. Ναι. Ακούστε τι γράφει ο Απόστολος Παύλος στην προς Εβραίους: «Πίστει Μωϋσῆς μέγας γενόμενος ἠρνήσατο λέγεσθαι υἱὸς θυγατρὸς Φαραώ, μᾶλλον ἑλόμενος (:μάλλον προτιμών) συγκακουχεῖσθαι τῷ λαῷ τοῦ Θεοῦ -σταυρός δηλαδή- ἢ πρόσκαιρον ἔχειν ἁμαρτίας ἀπόλαυσιν, μείζονα πλοῦτον ἡγησάμενος (:γιατί θεώρησε πλούτον πολύ μεγαλύτερον) τῶν Αἰγύπτου θησαυρῶν τὸν ὀνειδισμὸν τοῦ Χριστοῦ». Τι είναι ο «ὀνειδισμὸς τοῦ Χριστοῦ»; Ο Σταυρός. Και ο ονειδισμός, είπαμε, είναι ο Τίμιος Σταυρός επί του οποίου εσταυρώθη ο Κύριος. Και όλα αυτά γιατί ο Μωυσής δια της πίστεως απέβλεπε, λέει ο Απόστολος Παύλος, «εἰς τὴν μισθαποδοσίαν»· που είναι η Βασιλεία του Θεού.

Εύχομαι να γίνομε καλοί μαθηταί της παιδείας του Τιμίου Σταυρού του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Αμήν.

🔸816η🔸ομιλία στην κατηγορία : " Ὁμιλίαι Κυριακῶν ".

► Όλες οι ομιλίες της Κατηγορίας :
" Ὁμιλίαι Κυριακῶν " .
https://arnion.gr/index.php/diafora-uemata/omiliai-kyriakvn
↕️
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/blog-post_25.html?m=1

🔸Λίστα ομιλιών της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».
https://drive.google.com/file/d/1EiDp29JkRk7OQUNh2N_NVeJL2TTZ-FsY/view?usp=drivesdk

🎥 Βιντεοσκοπημένες ομιλίες της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».
https://youtube.com/playlist?list=PLxBsMI6pr40ru7w20Jp2hDAJjA7k7mq_z

📜 Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες της σειράς
«Ὁμιλίαι Κυριακῶν».
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%94%B9%E1%BD%89%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%AF%CE%B1%CE%B9%20%CE%9A%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BA%E1%BF%B6%CE%BD.?m=1

🔸Απομαγνητοφώνηση ομιλίας δια χειρός του αξιοτίμου κ. Αθανασίου Κ.

🔸Επεξηγηματικό βίντεο Ασπάλαθου.
https://youtu.be/8tNfAHRkTCk

__⬇️Playlist "Ασπάλαθου".⬇️__
https://aspalathos21.blogspot.com/2021/07/blog-post_83.html?m=0

🔸Όλες οι ομιλίες ~4.487~ του μακαριστού πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/4487.html?m=0

📃Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του πατρός Αθανασίου.
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=0

📜 Αποσπάσματα ομιλιών πατρός Αθανασίου.
https://athanasioslogos.blogspot.com/?m=0

__⬇️ Facebook ⬇️__
https://www.facebook.com/groups/1637818926362004/?ref=share

🔸Κατάλογος ομιλιών πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://drive.google.com/file/d/1JmrxaObMVyTA4_pS5yuMaQdoBf8-LwBP/view?usp=drivesdk

†. Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.

16 Σεπτεμβρίου 2026

Ο διάβολος πάντα προσπαθεί να νοθεύσει την Θεία αποκάλυψη με την ανθρώπινη σκέψη.

†. Τὸ φοβερὸ συμπέρασμα εἶναι ὅτι ὁ διάβολος προσπαθεῖ νὰ νοθεύσει τὸ γνήσιο πνεῦμα. Καὶ ἐν προκειμένῳ, ξέρετε ποῦ βρίσκεται ἡ μεγαλύτερη ἐπιτυχία του; Βρίσκεται στὸ νὰ νοθεύσει τὴν αὐθεντία τῆς Θείας Ἀποκάλυψης μὲ τὴ δῆθεν αὐθεντία τοῦ ἀνθρώπινου λόγου. Θέλει, δηλαδή, νὰ ἀναμίξει, νὰ μπερδέψει καὶ νὰ παραχαράξει τὴν αὐθεντία τοῦ θείου λόγου μὲ τὴν αὐθεντία τοῦ ἀνθρώπινου λόγου. Ἐπιθυμεῖ νὰ συγχέει αὐτὸ ποὺ ἀποκαλύπτει ὁ Θεὸς μὲ αὐτὸ ποὺ σκέφτεται ὁ ἄνθρωπος. Αὐτὴ εἶναι ἡ μεγαλύτερη ἐπιτυχία τοῦ Σατανᾶ.

Ἔχουμε ἐποχὲς κατὰ τὶς ὁποῖες ὁ διάβολος κατάφερε νὰ μεταβάλει τὸ Εὐαγγέλιο σὲ φιλοσοφία. Ξέρετε πόσο ἐπικίνδυνο εἶναι αὐτό; Ἂν διαπραγματεύομαι τὸ Εὐαγγέλιο ὀρθά, τότε θεολογῶ. Ἐὰν ὅμως ἀρχίσω νὰ θέτω τὴν ἀνθρώπινη λογικὴ ὡς αὐθεντία πλάϊ στὴν αὐθεντία τοῦ θείου λόγου, τὰ πράγματα τὰ χάλασα. Ἔτσι προέκυψαν οἱ λεγόμενοι «χριστιανοὶ φιλόσοφοι», κάτι ποὺ ἀποτελεῖ ὀξύμωρο σχῆμα. Ὑπάρχει, ἀλήθεια, χριστιανικὴ φιλοσοφία; Αὐτὸ τὸ ἐρώτημα ἀποτελεῖ μάλιστα τίτλο βιβλίου ἑνὸς καθηγητῆ πανεπιστημίου: «Ὑπάρχει φιλοσοφία τοῦ Χριστιανισμοῦ;». Οὐσιαστικὰ πρόκειται γιὰ ὀξύμωρο, διότι τὸ ἕνα ἀνήκει στὸν ἀνθρώπινο λόγο καὶ τὸ ἄλλο στὸν θεῖο λόγο. Σὲ αὐτὴ τὴν περίπτωση, προτιμῶ νὰ πῶ ὅτι μόνο θεολογῶ. Θὰ δεχτῶ ἀποκλειστικὰ ὅ,τι ἀποκαλύπτει ὁ Θεός. Ὁποιαδήποτε ἄλλη νοητικὴ ἐπεξεργασία γιὰ νὰ «χτίσω» θεωρίες ἢ νὰ κάνω συμβιβασμοὺς εἶναι ἐξαιρετικὰ ἐπικίνδυνη. Ἂν σήμερα ἔχουμε φτάσει σὲ πολλὲς καὶ ποικίλες μορφὲς προσφορᾶς τοῦ Εὐαγγελίου, ἡ αἰτία εἶναι ἀκριβῶς αὐτή: ὅτι φιλοσοφοῦμε πάνω στὸν Χριστιανισμό. Ὅταν γιὰ παράδειγμα τὸν Χριστιανισμὸ τὸν κάνουμε κοινωνιολογία ἢ κοινωνικὸ σύστημα, ποὺ ὀφείλεται λέτε; Ότι φιλοσοφοῦμε πάνω στὸ Εὐαγγέλιο, παίρνουμε ὅ,τι μᾶς χρειάζεται καὶ ἀπορρίπτουμε ὅ,τι δὲν μᾶς ἐξυπηρετεῖ. Παίρνουμε τὶς ἀφορμὲς καὶ τίποτα περισσότερο. Ξέρετε τί εἶπε κάποτε ὁ Χέγκελ, ὁ γνωστὸς ἰδεαλιστὴς φιλόσοφος; Εἶπε: «Δὲν μοῦ χρειάζεται τίποτα ἀπὸ τὸ Εὐαγγέλιο, παρὰ μόνο ἡ ἰδέα ὅτι ὁ Θεὸς δύναται νὰ γίνει ἄνθρωπος. Μοῦ φαίνεται πολὺ ὡραία καὶ σπουδαία αὐτὴ ἡ ἰδέα». Τίποτα ἄλλο δὲν ἤθελε ἀπὸ τὸ Εὐαγγέλιο παρὰ μόνο αὐτό. Κάποιοι ἄλλοι θὰ ποῦν: «Ἀπὸ τὸ Εὐαγγέλιο δὲν θέλω τίποτε ἄλλο, παρὰ μόνο ὅτι τὸ Εὐαγγέλιο εἶναι ἀγάπη. Τὸ "ἀγαπᾶτε ἀλλήλους". Αὐτό μου εἶναι ἀρκετό». Ἀγαπητοί μου, αὐτὴ ἀκριβῶς εἶναι ἡ ἀπάτη: το νὰ ἀπομονώνω στοιχεῖα ποὺ μὲ βολεύουν καὶ νὰ τὰ ἐπεξεργάζομαι φιλοσοφικά. Αὐτὸ πέτυχε ὁ διάβολος, καὶ εἶναι ἡ μεγαλύτερη ἐπιτυχία του εἰς βάρος τῶν Χριστιανῶν.

Γι' αὐτό, λέγει ὁ Ἅγιος Κύριλλος: "ὁ διάβολος βιάζεται νὰ παρουσιάσει τὸ κακὸ ὡς καλό, μεταμορφούμενος σὲ ἄγγελο φωτός. Δὲν τὸ κάνει φυσικὰ ἐπειδὴ μπορεῖ νὰ μετανοήσει, ἀλλὰ γιὰ νὰ καταβάλει ἐκείνους ποὺ ἀγωνίζονται νὰ ζήσουν ἀγγελικὸ βίο. Γιὰ τὸν λόγο αὐτό, ὑπάρχει ἀπόλυτη ἀνάγκη, ὅπως σημειώνει ὁ Ἅγιος: «Χρεία τοίνυν θείας ἡμῖν χάριτος, καὶ νηφαλίου διανοίας, καὶ βλεπόντων ὀφθαλμῶν·». Κοιτᾶξτε αὐτὰ τὰ τρία σημεῖα. Ἔχουμε ἀνάγκη ἀπὸ τὴ Χάρη τοῦ Θεοῦ, δηλαδὴ τὴν αὐθεντία τοῦ οὐρανοῦ. Δὲν μπορῶ νὰ βάλω αὐθεντία τὸν νοῦ μου ἢ τὴ λογική μου, αὐθεντία εἶναι μόνο ὁ Θεός.

Δεύτερον εἶναι ἡ νηφάλιος. Νῆφο, ἐγκρατεύομαι οἴνου, ἔχω συνεπῶς καθαρὸ μυαλό. Εἶναι ἡ καθαρότητα τοῦ μυαλοῦ. Καὶ ἡ καθαρότητα τοῦ μυαλοῦ δὲν εἶναι νὰ ἔχω κοιμηθεῖ δώδεκα ὧρες καὶ νὰ ξυπνήσω τὸ πρωὶ καὶ νὰ ἔχω καθαρὸ μυαλό. Τὸ καθαρὸ μυαλὸ εἶναι ἐκεῖνο ποὺ δὲν δέχεται τὶς ἀναθυμιάσεις τῶν παθῶν καὶ τῆς ἁμαρτίας.

Τρίτο, βλεπόντων, λέει, ὀφθαλμῶν, βλέπουν τὰ μάτια, νὰ βλέπεις. Ὑπάρχουν ἄνθρωποι ποὺ δὲν βλέπουν; Σᾶς βεβαιώνω, οἱ περισσότεροι ἄνθρωποι δὲν βλέπουν. Καὶ τί εἶναι αὐτὸ ποὺ δὲν βλέπουν; Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖο εἶναι στραβὸ καὶ ἴσιο. Εἶναι ἀπορίας ἄξιο πῶς δὲν τὸ βλέπουν.

Αὐτά τα τρία νὰ μὴν τὰ ξεχάσουμε. Θὰ τὰ ξαναπῶ: ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ καὶ ἡ αὐθεντία τοῦ οὐρανοῦ. Μετὰ εἶναι ἡ νηφάλιος διάνοια, ἡ καθαρὴ διάνοια ἀπὸ πάθη καὶ ἁμαρτίες, καὶ τὰ μάτια ποὺ βλέπουν. Γιὰ νὰ βλέπω ὅμως σωστά, πρέπει τὰ μάτια τῆς ψυχῆς μου νὰ μὴ σκοτίζονται ἀπο τὰ πάθη καὶ τὶς ἁμαρτίες. Ἂν βλέπω πορνικὰ μπορῶ νὰ δῶ ποτὲ σωστά; Ἂν βλέπω φιλοχρήματα μπορῶ νὰ δῶ ποτὲ σωστά! Ἂν βλέπω πονηρά, μὲ ἕνα γενικὸ χαρακτηρισμό, εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ μπῶ στὸ βαθὺ νόημα τῶν πραγμάτων; Ποτέ! Βλέπετε, αὐτὰ εἶναι λεπτὰ σημαντικὰ ζητήματα.

Απόσπασμα από την🔸24η🔸ομιλία στην κατηγορία : "Κατηχήσεις Ἁγίου Κυρίλλου".

► Όλες οι ομιλίες της Κατηγορίας :
"Κατηχήσεις Ἁγίου Κυρίλλου" εδώ ⬇️
https://arnion.gr/index.php/diafora-uemata/katixhseis-agioy-kyrilloy
↕️
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/blog-post_79.html?m=1

🔸Λίστα ομιλιών της σειράς «Κατηχήσεις Ἁγίου Κυρίλλου».🔻
https://drive.google.com/file/d/151ddhVscWX5DAo0hPCLUOkNzoXguoDyp/view?usp=drivesdk

🎥 Βιντεοσκοπημένες ομιλίες της σειράς «Κατηχήσεις Ἁγίου Κυρίλλου».🔻
https://youtube.com/playlist?list=PLxBsMI6pr40oaZDDtLGpHIQUrsAVX0gNA

📜 Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες της σειράς «Κατηχήσεις Ἁγίου Κυρίλλου».🔻
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%94%B9%CE%9A%CE%B1%CF%84%CE%B7%CF%87%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82%20%E1%BC%89%CE%B3%CE%AF%CE%BF%CF%85%20%CE%9A%CF%85%CF%81%CE%AF%CE%BB%CE%BB%CE%BF%CF%85.?m=1

🔸Απομαγνητοφώνηση και ψηφιοποίηση ομιλίας : Αθανάσιος Άμβωνας.
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=0

🔸Επεξηγηματικό βίντεο Ασπάλαθου.
https://youtu.be/8tNfAHRkTCk

__⬇️Playlist "Ασπάλαθου".⬇️__
https://aspalathos21.blogspot.com/2021/07/blog-post_83.html?m=0

🔸Όλες οι ομιλίες ~4.487~ του μακαριστού πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/4487.html?m=0

📃Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του πατρός Αθανασίου. ⬇️
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=0

📜Αποσπάσματα ομιλιών πατρός Αθανασίου ⬇️
https://athanasioslogos.blogspot.com/?m=0

__⬇️ Facebook ⬇️__
https://www.facebook.com/groups/1637818926362004/?ref=share

🔸Κατάλογος ομιλιών πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://drive.google.com/file/d/1JmrxaObMVyTA4_pS5yuMaQdoBf8-LwBP/view?usp=drivesdk

†. Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.

Η τέχνη πρέπει να υπηρετεί τον άνθρωπο, όχι ο άνθρωπος την τέχνη!

†. Πολλοὶ δέχονται, λέει, τὸν Καζαντζάκη ὡς μεγάλη μορφὴ τῆς ἑλληνικῆς λογοτεχνίας. Τὸ γεγονός, ὅμως, ὅτι ἀφορίστηκε, μᾶς ἐπιτρέπει νὰ τὸν μελετοῦμε;

Παιδιά, προσέξτε. Θὰ μποροῦσα νὰ σᾶς πῶ πάρα πολλὰ πράγματα στὸ θέμα «Καζαντζάκης». Ὅσα ὑπὲρ καὶ ὅσα κατὰ εἰπώθηκαν γιὰ τὸν Καζαντζάκη. Βεβαίως, ὑπῆρξε ἕνας βλάσφημος· θεωρήθηκε ἀκόμα καὶ μισέλληνας. Ἀποκαλεῖ τοὺς Ἕλληνες «αὐτὴ τὴν ἄτιμη ράτσα», λέει, καὶ τὰ λοιπά. Λέει πολλὰ πράγματα. Δὲν θὰ ἀσχοληθῶ μὲ αὐτά. Προσέξτε με, δὲν θὰ μπῶ στὸ θέμα νὰ σᾶς πῶ ποιός εἶναι ὁ Καζαντζάκης· ἴσως θὰ ξέρετε. Μπορεῖτε νὰ διαβάσετε ἂν δὲν ξέρετε. Ὑπάρχουν βιβλία ποὺ εἶναι ὑπὲρ τοῦ Καζαντζάκη καὶ βιβλία ποὺ εἶναι κατὰ τοῦ Καζαντζάκη.

Ἐκεῖνο ποὺ θὰ ἤθελα μόνο νὰ σᾶς πῶ εἶναι τὸ ἑξῆς —καὶ τὸ ὁποῖο δὲν ἀφορᾶ μόνο τὸν Καζαντζάκη, ἀλλὰ κάθε τύπο ἀνθρώπου καὶ κάθε λογοτέχνη τῆς δικῆς του κατηγορίας: Ὅτι ἡ λογοτεχνία (καὶ ὅταν λέμε λογοτεχνία, ἐννοοῦμε καὶ τὴν ποίηση, τὸν πεζὸ λόγο κ.λπ.) εἶναι ἢ δὲν εἶναι αὐτόνομη; Ξέρετε ὅτι ἀκολουθεῖ καὶ αὐτὴ τὸ δόγμα, γενικότερα, περὶ τέχνης, ὅτι «ἡ τέχνη εἶναι γιὰ τὴν τέχνη». Καὶ αὐτὸ τὸ ἐπιχείρημα «ἡ τέχνη εἶναι γιὰ τὴν τέχνη» δείχνει τὴν αὐτονομία τῆς τέχνης. Εἶναι πολὺ ἁπλό, παιδιά, ἂν καὶ εἶναι ἁπλό. Γιατί, θὰ μοῦ πεῖτε, ἂν εἶναι ἁπλό, γιατί δὲν τὸ καταλαβαίνουν οἱ ἄνθρωποι;

Ἐρωτοῦμε, ποιός εἶναι σημαντικότερος καὶ σπουδαιότερος; Ὁ Ἑρμῆς τοῦ Πραξιτέλη, ποὺ εἶναι ἕνα ἄγαλμα φτιαγμένο μὲ μιὰ ἄφθαστη τελειότητα, ἢ ἡ Ἀφροδίτη τῆς Μήλου, ποὺ βρίσκεται στὸ Παρίσι, στὸ Λοῦβρο, ἐπίσης μὲ μιὰ ἄφθαστη τελειότητα; Ποιό εἶναι ἀνώτερο: αὐτὰ τὰ ἔργα τέχνης ἢ ἐγὼ ὡς ἄνθρωπος; Ἁπλούστατα. Ξέρετε, σᾶς τὸ ἔχω πεῖ κι ἄλλη φορά, ὅταν ἤμουν νέος σὰν κι ἐσᾶς, ἀλλὰ καὶ μεγαλύτερος ἀπὸ ἐσᾶς, μὲ εἶχε βασανίσει πολύ —γιὰ χρόνια μὲ εἶχε βασανίσει αὐτὸ τὸ ἐρώτημα. Εἶναι, ὅμως, πολὺ ἁπλό. Ἡ τέχνη μιμεῖται τὸ πρωτότυπο· τὴ φύση ἢ τὸν ἄνθρωπο μιμεῖται. Ὅσο καὶ ἂν εἶναι σπουδαῖο ἕνα ἔργο, ὅσο καὶ ἂν οἱ ἄνθρωποι λένε καὶ ξαναλένε, καυχιοῦνται καὶ ἐγκωμιάζουν, δὲν παύει ἡ τέχνη νὰ εἶναι μίμηση —μίμηση πρωτοτύπων.

Κάποτε μάθαινα λίγο βιολί· σας τὸ ἔχω ξαναπεῖ αὐτό. Καὶ ἔγινε μιὰ συζήτηση μὲ τὴ δασκάλα μου, ἡ ὁποία ἦταν διανοούμενη. Καὶ σταματούσαμε ἐκεῖ τὸ μάθημα. Ξέρετε, μερικὲς φορὲς κάναμε μάθημα —ὄχι γιατί κρατοῦσε λίγο, ἀλλὰ γιατί τὶς περισσότερες ὧρες τὶς ἀναλώναμε σὲ συζήτηση. Ἤμουν ἕνα παιδὶ 16 μὲ 17 χρονῶν, κάπου ἐκεῖ. Καὶ θυμᾶμαι τῆς εἶχα θέσει τὸ ἐρώτημα: «Τί εἶναι πιὸ σπουδάϊο, πιὸ ὡραῖο, πιὸ αὐθεντικό; Τὸ βιολὶ ἢ ἡ ἀνθρώπινη φωνή;». Καὶ μοῦ λέει: «Ἡ ἀνθρώπινη φωνή». Ἐμένα μὲ παραξένεψε καὶ δὲν τὸ πίστευα, δὲν τὸ δεχόμουν. «Ἐπειδὴ τὸ βιολὶ ἔχει δυνατότητες —θὰ λέγαμε τεχνικὲς— καὶ εἶναι μαγεία», ἔλεγα, «μὰ δὲν εἶναι δυνατόν!». «Ὄχι», μοῦ λέει, «αὐθεντικὸ πρᾶγμα εἶναι ἡ φωνή. Τὸ βιολὶ μιμεῖται τὴν ἀνθρώπινη φωνή».

Αὐτὸ εἶναι ἀληθέστατο· ἡ τέχνη μιμεῖται τὸν ἄνθρωπο. Ἐξάλλου, εἶναι δημιούργημα τοῦ ἴδιου του ἀνθρώπου. Πεῖτε μου, σᾶς παρακαλῶ, σᾶς παρακαλῶ ποιός εἶναι ἀνώτερος: ὁ τσουκαλᾶς ἢ τὸ τσουκάλι; Ποιός εἶναι ἀνώτερος; Τὸ τσουκάλι εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ εἶναι ἀνώτερο, ὅσο κι ἂν εἶναι στολισμένο, ὡραῖα φτιαγμένο καὶ διακοσμημένο· ἀκόμα καὶ ἂν εἶναι τόσο πολύτιμο, ποὺ νὰ πουλήσεις ὅλη τὴ γῆ γιὰ νὰ τὸ ἀγοράσεις. Ὅσο κι ἂν εἶναι σπουδαῖο, δὲν μπορεῖ ποτὲ νὰ εἶναι πολυτιμότερο ἀπὸ τὸν τσουκαλᾶ ποὺ τὸ ἔφτιαξε. Ὅπως καὶ ἡ κτίση δὲν εἶναι ἀνώτερη τοῦ Θεοῦ. Συνεπῶς, ἡ τέχνη δὲν εἶναι ἀνώτερη τοῦ καλλιτέχνου. Ἄρα, ἡ τέχνη δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι αὐτόνομη· ἄρα, ἡ τέχνη πρέπει νὰ ὑπηρετήσει τὸν ἄνθρωπο.

Στὸ γενικότερο αὐτὸ πλαίσιο, ἔρχομαι καὶ σᾶς λέω ὅτι καὶ ἡ λογοτεχνία —τὸ λέει καὶ ἡ λέξη, ἡ τέχνη τοῦ λόγου, εἴτε ὡς πεζὸ εἴτε ὡς ποίημα— ἔρχεται νὰ ὑπηρετήσει τὸν ἄνθρωπο. Τώρα, ἂν τελικὰ αὐτὴ ἡ τέχνη τοῦ λόγου τραβάει τὰ δικά της μονοπάτια καὶ λέει: «Δὲν μὲ ἐνδιαφέρει ἐμένα ἂν θὰ ὠφελήσω τὸν ἄνθρωπο ἢ δὲν θὰ τὸν ὠφελήσω. Ἐμένα μοῦ ἀρέσει νὰ τραβῶ τὰ δικά μου μονοπάτια, νὰ γίνω αὐτόνομη τέχνη. Θὰ γκρεμίσω ἢ θὰ οἰκοδομήσω, μοῦ εἶναι ἀδιάφορο». Ἔτσι, παιδιά, καὶ ἡ τέχνη τοῦ Καζαντζάκη, μαζὶ μὲ τὴν τέχνη πολλῶν ἄλλων, στὴν πραγματικότητα εἶναι μιὰ αὐτονομημένη τέχνη —μιὰ χειραφετημένη τέχνη. Μιὰ τέχνη ποὺ κοιτάζει μόνο τὸν ἑαυτό της καὶ δὲν ὑπηρετεῖ τὸν ἄνθρωπο.

Βλέπετε πόσα σᾶς εἶπα, γιὰ νὰ σᾶς δείξω ὅτι στὸ τέλος εἶναι μιὰ τέχνη ποὺ καταστρέφει. Ἔτσι, στὸ τέλος, γίνεται μιὰ αὐτονομημένη τέχνη, ἕνα εἴδωλο, μπροστὰ στὸ ὁποῖο στέκεται ὁ ἄνθρωπος καὶ θαυμάζει τὰ ἔργα τῶν χειρῶν του. Ἔχουμε φέρει, ἐπὶ παραδείγματι, στὸ προσκήνιο ἕνα ἔργο τοῦ Καζαντζάκη καὶ στεκόμαστε· τὸ θαυμάζουμε, χασκόμαστε, ἀνοίγουμε τὸ στόμα μας καὶ λέμε: «Τί θαυμάσιο!». Ἔ, τί εἶναι αὐτό, ἔργο τῶν χειρῶν μας εἶναι. Μποροῦμε νὰ τὸ θαυμάζουμε παραπάνω ἀπὸ αὐτὸ ποὺ εἶμαι ἐγώ; Εἶναι δυνατόν; Ἂν αὐτὸ τὸ ἔργο μὲ ὑπηρετήσει, ἂν μπεῖ στὴν ὑπηρεσία μου ἡ λογοτεχνία, στὴν ὑπηρεσία μου γιὰ νὰ γίνω ἀληθινὸς ἄνθρωπος, ἀνώτερος καὶ ὑψηλὸς ἄνθρωπος, τότε μὲ ὑπηρετεῖ ἡ τέχνη· τότε ἡ τέχνη εἶναι πιὸ κάτω ἀπὸ μένα καὶ τότε μπορῶ νὰ ἀποδέχομαι τὴν τέχνη καὶ ὄχι νὰ εἶναι αὐτονομημένη.

Λυπᾶμαι, ἀλλὰ ἡ τέχνη τοῦ Καζαντζάκη εἶναι αὐτονομημένη· καὶ εἶναι αὐτονομημένη ὄχι μόνο ὡς πρὸς τὸν χριστιανισμό, ἀλλὰ καὶ ὡς πρὸς τὸν ἴδιο τόν ἄνθρωπο, τὸν ὁποῖον στὸ τέλος καταδικάζει. Ἂν δὲν ἔχετε διαβάσει, μὴ διαβάσετε. Ἔτυχε νὰ διαβάσω, δὲν ξέρω πῶς, τὴν «Ἀσκητική» του. Κάθε γραμμὴ ποὺ διάβαζα, ἔξω ἀπὸ τὴν τέχνη σὰν ἰδέες —γιατί, ἐδῶ ποὺ τὰ λέμε, πρέπει κανεὶς νὰ μὴν θαμπώνεται ἀπὸ τὴν τέχνη, ἀλλὰ νὰ βλέπει καὶ τὴν οὐσία. Μπορεῖ νὰ μοῦ παρουσιάζεις ἕνα πιάτο ποὺ νὰ εἶναι στολισμένο μὲ χρυσόχαρτα, μὰ τὰ χρυσόχαρτα δὲν τρώγονται. Θὰ κοιτάξω, ἐπίσης, ἂν αὐτὸ ποὺ ἔχει τὸ πολὺ στολισμένο ἂν τρώγεται. Ἔτσι, ἂν κανεὶς προσέξει τὸ περιεχόμενο, θὰ πεῖ: «Ταλαιπωρία! Φτωχέ, πάμπτωχε Καζαντζάκη, παραπαίεις· δὲν ξέρετε ποῦ βρίσκεσαι. Εἶσαι σὲ ἕνα πέλαγος ἰδεῶν· πότε πιάνεις τοῦτο καὶ πότε πιάνεις ἐκεῖνο. Ταλαίπωρε, φτωχὲ Καζαντζάκη, σὲ λυπᾶμαι. Εἶσαι φτωχὸς καὶ ταλαίπωρος, πιὸ φτωχὸς ἀπὸ τοὺς πιὸ φτωχούς, γιατί οἱ ἰδέες σου παραπαίουν».

Ἔτσι θὰ μποροῦσε κανεὶς νὰ πεῖ διαβάζοντας, ὅπως σᾶς εἶπα, τὴν Ἀσκητική του. Ἐκεῖ ἔχει πιὸ πολὺ τοὺς καημοὺς τοῦ κ.λπ. Ναί, αὐτὸ εἶναι τὸ δυστύχημα. Ὕστερα, δὲν εἶναι μόνο ὅτι δὲν ὑπηρετεῖ τὸν ἄνθρωπο· εἶναι ποὺ δὲν ὑπηρετεῖ οὔτε τὴν Ἐκκλησία, δὲν ὑπηρετεῖ τελικὰ οὔτε τὸν ἄνθρωπο. Τὸν κάνει δυστυχισμένο, τὸν κάνει ὀρθολογιστή, τὸν κάνει ἀγνωστικιστὴ τὸν ἄνθρωπο· τὸν κάνει μπροστὰ στὸ μυστήριο τῆς ζωῆς νὰ στέκεται καὶ νὰ λέει: «Δὲν ὑπάρχει τίποτα». Καὶ νὰ εἶναι ὁ ἄνθρωπος μόνος μέσα στὸ σύμπαν καὶ νὰ σηκώνει τὸ βάρος του. Ὁ ἄνθρωπος, ἅμα εἶναι μόνος στὸ σύμπαν —δηλαδὴ ἔχει τὴν αἴσθηση ὅτι εἶναι μόνος— σηκώνει τὸν κόσμο ὅλο, τὸ σύμπαν ὅλο. Καὶ ἔτσι συντρίβεται καὶ συνθλίβεται.

Εἶναι καὶ ἐκεῖνος ποὺ στέκεται καὶ μπροστὰ στὸ φαινόμενο, στὸ θέμα τῶν θεσμῶν τῆς πατρίδος, ἕνας ἄνθρωπος ποὺ δὲν ἔχει μέσα του τίποτα. Ποῦ μποροῦμε νὰ τὸν κατατάξουμε; Στοὺς γόητες ποὺ λέει, παιδιά, ποὺ λέει τὸ βιβλίο τῆς Ἀποκαλύψεως στὸ 21,8. Λέει: «τοῖς δὲ δειλοῖς καὶ ἀπίστοις καὶ ἐβδελυγμένοις καὶ φονεῦσι καὶ πόρνοις καὶ φαρμακοῖς καὶ εἰδωλολάτραις καὶ πᾶσι τοῖς ψευδέσι τὸ μέρος αὐτῶν ἐν τῇ λὶμνῃ τῇ καιομὲνῃ ἐν πῦρὶ καὶ θεῖῳ, ὃ ἐστιν ὁ θάνατος ὁ δεύτερος.» Καὶ λέει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος: «πονηροὶ δὲ ἄνθρωποι καὶ γόητες προκόψουσιν ἐπὶ τὸ χεῖρον, πλανῶντες καὶ πλανώμενοι.» Β Τίμ. 3,13. Δηλαδή, οἱ γόητες θὰ προκόψουν στὸ χειρότερο. Ποιοί εἶναι αὐτοὶ οἱ γόητες; Εἶναι γνωστὸ ὅτι ἡ λέξη «γόης», ὡς οὐσιαστικό, σημαίνει «μάγος». Σήμερα λέμε: «Αὐτὸς ὁ ἄντρας εἶναι γόης», δηλαδὴ εἶναι τόσο ὡραῖος ποὺ σὲ μαγεύει· τώρα ἔχουμε χάσει τὴν ἀρχικὴ ἔννοια τῆς λέξεως. «Γόης», λοιπόν, θὰ πεῖ «μάγος». Καὶ λέει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ὅτι οἱ γόητες, δηλαδὴ οἱ μάγοι, θὰ προκόψουν στὸ χειρότερο. Περὶ τίνος πρόκειται; Εἶναι οἱ ἄνθρωποι ποὺ ὄχι μόνο, θὰ λέγαμε, χρησιμοποιοῦν τὰ μαγικά τους σύνεργα σὰν τοὺς κοινοὺς μάγους, ἀλλὰ εἶναι ὁ μάγος τῆς πένας —ὁ λογοτέχνης, ὁ μάγος τῆς πένας. Καὶ κρατῶντας τὴ μαγεία τῆς πένας, ἂν ὁ Θεὸς τοῦ χάρισε τὸ προσὸν νὰ εἶναι πραγματικὰ ἕνας ἄξιος τῆς πένας, μὲ αὐτήν την ἀξιοσύνη, μὲ αὐτὸ τὸ χάρισμα, μὲ αὐτὸ τὸ ταλέντο, νὰ φτάνει τελικὰ ὁ ἄνθρωπος, δυστυχῶς, νὰ στρέφεται καὶ ἐναντίον τοῦ Θεοῦ καὶ ἐναντίον τοῦ ἀνθρώπου. Γι' αὐτὸ λέει ὅτι οἱ γόητες προκόψουσιν ἐπὶ τὸ χεῖρον καὶ τὸ μέρος τῶν γοήτων, τῶν μάγων, εἶναι ἡ αἰώνια κόλαση.

Αὐτὰ θὰ εἶχα, παιδιά, νὰ σᾶς πῶ γιὰ τὸ ζήτημα τοῦ Καζαντζάκη. Χωρὶς νὰ μιλήσω πιὸ εἰδικὰ γιὰ αὐτὸν· μιλάω γενικότερα. Ἀφορμὴ πῆρα ἀπὸ τὴν ἀπορία σας καὶ εἶπα ὅ,τι εἶπα καὶ γιὰ τὸν Καζαντζάκη.

🔸89 η🔸 ομιλία στην κατηγορία : " Ἀπαντήσεις ἀποριῶν (Κατηχήσεων Ἀνδρῶν – Γυναικῶν) ".

► Όλες οι ομιλίες της Κατηγορίας :
" Ἀπαντήσεις ἀποριῶν (Κατηχήσεων Ἀνδρῶν – Γυναικῶν) " εδώ ⬇️
https://arnion.gr/index.php/diafora-uemata/pantiseis-pori-n
↕️
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/321.html?m=1

🔸Λίστα ομιλιών της σειράς
«Ἀπαντήσεις ἀποριῶν. (Κατηχήσεων Ἀνδρῶν – Γυναικῶν)».🔻
https://drive.google.com/file/d/1BnQPuvVpXxIdwrMoolAFth9qmqvlgwNR/view?usp=drivesdk

🎥 Βιντεοσκοπημένες ομιλίες της σειράς «Ἀπαντήσεις ἀποριῶν. (Κατηχήσεων Ἀνδρῶν – Γυναικῶν)».🔻
https://youtube.com/playlist?list=PLxBsMI6pr40pM8I69EWsOE4l3gd0pOg7b

📜 Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες της σειράς «Ἀπαντήσεις ἀποριῶν. (Κατηχήσεων Ἀνδρῶν – Γυναικῶν)».🔻
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%94%B9%E1%BC%88%CF%80%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82%20%E1%BC%80%CF%80%CE%BF%CF%81%CE%B9%E1%BF%B6%CE%BD%20%20-321-%20%28%CE%9A%CE%B1%CF%84%CE%B7%CF%87%CE%AE%CF%83%CE%B5%CF%89%CE%BD%20%E1%BC%88%CE%BD%CE%B4%CF%81%E1%BF%B6%CE%BD%20%E2%80%93%20%CE%93%CF%85%CE%BD%CE%B1%CE%B9%CE%BA%E1%BF%B6%CE%BD%29.?m=1

🔸Επεξηγηματικό βίντεο Ασπάλαθου.
https://youtu.be/8tNfAHRkTCk

__⬇️Playlist "Ασπάλαθου".⬇️__
https://aspalathos21.blogspot.com/2021/07/blog-post_83.html?m=0

🔸Όλες οι ομιλίες ~4.487~ του μακαριστού πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/4487.html?m=0

📃Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του πατρός Αθανασίου. ⬇️
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=0

📜 Αποσπάσματα ομιλιών πατρός Αθανασίου ⬇️
https://athanasioslogos.blogspot.com/?m=0

__⬇️ Facebook ⬇️__
https://www.facebook.com/groups/1637818926362004/?ref=share

🔸Κατάλογος ομιλιών πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://drive.google.com/file/d/1JmrxaObMVyTA4_pS5yuMaQdoBf8-LwBP/view?usp=drivesdk

†. Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.

Η αστρολογία είναι ειδωλολατρία! Διότι αποδίδει λογική δύναμη στα αστέρια.

†. Τί εἶναι ἡ ἀστρολογία; Πιστεύεται ὅτι τὰ ἀστέρια ἐπηρεάζουν τὴ ζωὴ τοῦ ἀνθρώπου καὶ συνεπῶς μπορεῖ νὰ ἐρευνηθεῖ τὸ μέλλον του ἀπο τὸ γεγονὸς τῆς γεννήσεώς του, τὴ χρονικὴ στιγμὴ ἢ στὴν περίοδο ποὺ ὁ ἥλιος περνᾶ μέσα ἀπὸ ἕναν, θὰ λέγαμε, ζωδιακὸ ἀστερισμό. Ποιόν μῆνα ποὺ γεννήθηκες; Ἀνήκει λοιπὸν στὸ ζώδιο τάδε. Πρέπει, λοιπόν, νὰ δέχεσαι τὴν ἐπίδραση τῶν ἐπιρροῶν τοῦ ζωδίου σου. Ξέρετε ὅτι τὰ ζώδια εἶναι σταθεροὶ ἀστέρες ποὺ σχηματίζουν κάποια μορφὴ καὶ ἀρχαῖοι Ἕλληνες τοποθέτησαν ἐκεῖ φανταστικὰ ζῶα, τὰ ἕνωσαν μὲ μιὰ νοητὴ γραμμὴ καί, μὲ λίγη περισσότερη φαντασία, εἶπαν ὅτι πρόκειται γιὰ τὸ ἕνα ἢ τὸ ἄλλο ζῶο.

Ὥστε λοιπόν, τί εἶναι αὐτό; Ἡ ἀστρολογία εἶναι ἡ πίστη ὅτι τὰ ἀστέρια ἐπιδροῦν στὴ ζωὴ τοῦ ἀνθρώπου, μάλιστα, ὅπως προαναφέρθηκε, ἀπὸ τὴ δεδομένη στιγμὴ τῆς γέννησής του. Αὐτὸ ὀνομάζεται ἐπίσης ἀστρομαντεία, καθὼς καὶ γενεθλιολογία. Μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο καταρτίζονται ἐνημερωτικοὶ πίνακες ποὺ ὀνομάζονται ὡροσκόπια. Σήμερα, δὲν ὑπάρχει στὴν Ἑλλάδα ἐφημερίδα ἢ περιοδικὸ ποὺ νὰ μὴν καταχωρίζει κάθε μέρα ἢ κάθε ἑβδομάδα ἕνα ὡροσκόπιο.

Ἐλᾶτε τώρα νὰ μοῦ πεῖτε ἂν αὐτὰ ποὺ συζητᾶμε εἶναι ἁπλῶς μιὰ ἱστορία παρωχημένων ἐποχῶν ἢ ἂν πρόκειται γιὰ σύγχρονα ζητήματα ποὺ πρέπει νὰ τὰ προσέξουμε. Βλέπετε πῶς εἰσέβαλαν στὴ ζωή μας καὶ πῶς μᾶς κατακρίνει ὁ Θεὸς ποὺ φτάσαμε σὲ αὐτὸ τὸ σημεῖο; Γι' αὐτὸ θὰ φτάσει ὁ Θεὸς νὰ στρέψει τὴν πλάτη Του, νὰ ἄρει τη χάρη Του καὶ νὰ μείνουμε ἔρημοι Θεοῦ καὶ ἔρημοι Θείας Χάριτος! Θὰ ἤθελα νὰ σᾶς πῶ ὅτι δὲν ὑπάρχει καμία, μὰ ἀπολύτως καμία ἐπίδραση ἀπὸ τὰ ἀστέρια. Εἶναι μιὰ ἀπάτη.

Ἔχω ἕνα ἀπόκομμα ἐφημερίδας. Εἶναι ἀπὸ τὴν «Ἐλευθερία» καὶ δημοσιεύτηκε στὶς 25 Ἰανουαρίου τοῦ 1986. Ἐπιτρέψτε μοῦ τροχάδην νὰ σᾶς τὸ διαβάσω. "Ἡ ἀστρολογία εἶναι φιάσκο; Φιάσκο εἶναι ἰταλικὴ λέξη καὶ σημαίνει παταγώδης ἀποτυχία. Τὰ ἀστέρια δὲν ἔχουν καμία ἐπίδραση στοὺς ἀνθρώπους", ὑπότιτλος. Τὸ κείμενο: "Μια ἐνδιαφέρουσα εἰσήγηση, ἐπιδράσεις τῶν ἀστέρων στὴ Γῆ καὶ στὸν ἄνθρωπο, παρουσίασε χθὲς ὁ κύριος Παῦλος Λασκαρίδης, ἀναπληρωτὴς καθηγητὴς τῆς Ἀστρονομίας στὸ Πανεπιστήμιο Ἀθηνῶν καὶ μέλος τῆς Διεθνοῦς Ἀστρονομικῆς Ἕνωσης, στὸ πλαίσιο τοῦ μαθήματος τοῦ Ἀνοικτοῦ Πανεπιστημίου, μὲ σύγχρονη προβολὴ κατατοπιστικῶν σλάϊντς. Στὴν διάρκεια τῆς εἰσήγησης ἐξετάστηκαν διαδοχικὰ οἱ ἀποστάσεις καὶ οἱ ἐπιδράσεις τῆς Σελήνης καὶ τῶν πλανητῶν πάνω στὴ Γῆ καὶ στὴ βιοσφαῖρα της, καὶ ἀποδείχθηκε ὅτι μόνο ἡ παλιρροιογόνος δύναμη, ἰδίως τῆς Σελήνης, ἐπιδρᾶ πάνω στὴ Γῆ. Η ἐπίδραση, ἐξάλλου, τοῦ Ἡλίου πάνω στὴ Γῆ εἶναι μεγάλη καὶ πολλαπλῆ. Ὄχι τόσο ἐξ αἰτίας τῆς παλιρροιογόνου δύναμης, ποὺ εἶναι μικρότερη ἀπὸ ἐκείνη τῆς Σελήνης, ἀλλὰ ἐξ αἰτίας τοῦ ἡλιακοῦ ἀνέμου καὶ τῆς ἡλιακῆς ἀκτινοβολίας σὲ ὅλα τὰ μήκη κύματος. Ἐξετάστηκε ἀκόμα ἡ συνολικὴ ἐπίδραση ὅλων τῶν πλανητῶν ὅταν βρίσκονται σὲ σύνοδο, κάτι ποὺ οἱ ἀστρολόγοι τὸ θεωροῦν πολὺ σπουδαῖο. –Σύνοδος τῶν πλανητῶν σημαίνει ὅτι αὐτοὶ βρίσκονται σὲ μιὰ ὁρατὴ εὐθεῖα γραμμή, δηλαδὴ ὁ ἕνας πίσω ἀπὸ τὸν ἄλλο, ὀπτικῶς, ὅπως τοὺς βλέπουμε ἐμεῖς ἀπὸ τὴ Γῆ, αὐτὸ ὀνομάζεται σύνοδος τῶν ἀστέρων– Αποδείχθηκε πόσο σπάνια ἀλλὰ καὶ πόσο ἀκίνδυνη εἶναι γιὰ τὸν ἄνθρωπο. Τέλος, ἀπέδειξε, ἀναπτύσσοντας τὰ ἐπιχειρήματά του, πὼς κανένας ἄλλος ἀστέρας δὲν μπορεῖ νὰ ἔχει ὁποιαδήποτε ἐπίδραση πάνω στὸν ἄνθρωπο, ψυχολογικὴ ἢ βιολογική. Ἔτσι, ἀπορρίπτεται κάθε σκέψη ἐπίδρασης ἀστερισμῶν ἢ ζωδίων πάνω στὴν φύση τοῦ ἀνθρώπου, δηλαδὴ καταρρέει τὸ ὅλο οἰκοδόμημα τῆς ἀστρολογίας, τῆς ὁποίας δὲν πρέπει βέβαια νὰ πιστεύει κανένας λογικὸς ἄνθρωπος". Αὐτὰ λέγει ἡ διάλεξη αὐτοῦ τοῦ καθηγητῆ τῆς Ἀστρονομίας.

Ἀγαπητοί μου, ὁ Θεὸς βδελύσσεται αὐτὰ τὰ καμώματα ὅταν ἀσχολούμαστε μὲ τέτοια πράγματα. Ὁ Θεὸς καὶ ἡ προαίρεση τοῦ ἀνθρώπου κυβερνοῦν τὸν ἄνθρωπο. Ἐγὼ τί θὰ ἀποφασίσω γιὰ τὸν ἑαυτό μου καὶ ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ εἶναι ἐκεῖνα ποὺ κυβερνοῦν τὸν ἄνθρωπο. Οὔτε τὰ ζώδια, οὔτε τὰ ἀστέρια. Εἶναι ἁμαρτία βαρύτατη, γιατί ἁπλούστατα εἶναι εἰδωλολατρία. Καὶ εἶναι εἰδωλολατρία, γιατί ἀποδίδουμε λογικὴ δύναμη στὰ ἀστέρια. Διότι ὅταν ἀποδίδουμε ἐπίδραση ἐπὶ τῆς ζωῆς μας, ἐπὶ τῶν ψυχῶν μας, δὲν ἀποδίδουμε λογικὴ δύναμη εἰς τὰ ἀστέρια τοῦ οὐρανοῦ; Ἡ λατρεία τῆς θεᾶς τύχης· ἡ λατρεία τῆς μοίρας καὶ τοῦ ριζικοῦ ἐδῶ δὲν ἔχουν τὴν κατηγορία τους· ἐδῶ δὲν ὑπάγονται στὴ λατρεία τῶν ἀστέρων; Τὸ τυχερό σου, λέει, πότε γεννήθηκες· θά 'ρθουν οἱ μοῖρες νὰ σοῦ προδιαγράψουν τὴν μοῖρα σου.

Τύχη, μοῖρα, ριζικὸ δὲν ὑπάρχουν! Ὅταν ἀγοράζουμε λαχεῖα, ὑποσυνείδητα καὶ χωρὶς νὰ τὸ καταλαβαίνουμε, γινόμαστε λάτρεις ἀλλοτρίων θεοτήτων, λατρεύουμε τὴ στρατιὰ τοῦ οὐρανοῦ.

Απόσπασμα από την🔸70η🔸ομιλία στην κατηγορία : " Πράξεις τῶν Ἀποστόλων ".

► Όλες οι ομιλίες της Κατηγορίας :
" Πράξεις τῶν Ἀποστόλων " εδώ ⬇️
https://arnion.gr/index.php/kainh-diauhkh/prajeis-tvn-apostolvn
↕️
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/blog-post_17.html?m=1

🔸Λίστα ομιλιών της σειράς
«Πράξεις τῶν Ἀποστόλων».🔻
https://drive.google.com/file/d/151ddhVscWX5DAo0hPCLUOkNzoXguoDyp/view?usp=drivesdk

🎥 Βιντεοσκοπημένες ομιλίες της σειράς «Πράξεις τῶν Ἀποστόλων».🔻
https://youtube.com/playlist?list=PLxBsMI6pr40q9Fp9yi0F3wPkCYJ-ARuqT

📜 Απομαγνητοφωνημενες ομιλίες της σειράς «Πράξεις τῶν Ἀποστόλων».🔻 https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%94%B9%CE%A0%CF%81%CE%AC%CE%BE%CE%B5%CE%B9%CF%82%20%CF%84%CF%89%CE%BD%20%CE%91%CF%80%CE%BF%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BB%CF%8E%CE%BD.?m=1

🔸Απομαγνητοφώνηση και ψηφιοποίηση ομιλίας : Αθανάσιος Άμβωνας.
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=0

🔸Επεξηγηματικό βίντεο Ασπάλαθου.
https://youtu.be/8tNfAHRkTCk

__⬇️Playlist "Ασπάλαθου".⬇️__
https://aspalathos21.blogspot.com/2021/07/blog-post_83.html?m=0

🔸Όλες οι ομιλίες ~4.487~ του μακαριστού πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/4487.html?m=0

📃Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του πατρός Αθανασίου. ⬇️
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=0

📜 Αποσπάσματα ομιλιών πατρός Αθανασίου ⬇️
https://athanasioslogos.blogspot.com/?m=0

__⬇️ Facebook ⬇️__
https://www.facebook.com/groups/1637818926362004/?ref=share

🔸Κατάλογος ομιλιών πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://drive.google.com/file/d/1JmrxaObMVyTA4_pS5yuMaQdoBf8-LwBP/view?usp=drivesdk

†. Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.

ἡ γὰρ ὕπανδρος γυνὴ τῷ ζῶντι ἀνδρὶ δέδεται νόμῳ· ἐὰν δὲ ἀποθάνῃ ὁ ἀνήρ, ἐλευθέρα ἐστὶν ἀπὸ τοῦ νόμου. (Ρωμ. 7, 2 - 3)

†. Σᾶς εἶχα πεῖ ὅτι ὁ γάμος ἐκ διαζυγίου χαρακτηρίζεται μοιχεία. Δηλαδή, ἂν κάποιος πάρει διαζύγιο καὶ ἐν συνεχείᾳ παντρευτεῖ, θεωρεῖται ὅτι εἶναι σὲ κατάσταση μοιχείας, κατὰ τὸν λόγο τοῦ Κυρίου. Τώρα, βέβαια, τὸ δυστύχημα εἶναι ὅτι αὐτὸ σὰν νὰ ἐπολιτογραφήθηκε πλέον στὴν ἐκκλησία μας, ἀλλὰ τί νὰ πῶ, τί νὰ πῶ;! Ἐγὼ πάντως θὰ πῶ αὐτὸ ποὺ εἶναι μέσα στὸν λόγο τοῦ Θεοῦ.

Λέγει τώρα καὶ ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, –ἀφοῦ ὁ Κύριος τόνισε σαφέστατα ὅτι γίνεται μοιχὸς καὶ μοιχαλὶς ἐκεῖνος ἢ ἐκεῖνη ποὺ θὰ παντρευτοῦν ἐκ διαζυγίου– λέγει τώρα καὶ ὁ Ἀπόστολος Παῦλος τὸ ἐπίμετρο, στὴν Ἐπιστολὴ πρὸς Ρωμαίους 7, 1–3): «Ἤ ἀγνοεῖτε, ἀδελφοὶ· γινώσκουσι γὰρ νόμον λαλῶ. ὅτι ὁ νόμος κυριεύει τοῦ ἀνθρώπου ἐφ᾿ ὅσον χρόνον ζῇ; ἡ γὰρ ὕπανδρος γὺνὴ τῷ ζῶντι ἀνδρὶ δέδεται νόμῳ· (Λέγει, ἡ παντρεμένη γυναῖκα εἶναι δεμένη μὲ νόμο μὲ τὸν ζῶντα ἄνδρα της) ἐὰν δὲ ἀποθὰνῃ ὁ ἀνήρ, κατήργηται ἀπὸ τοῦ νόμου τοῦ ἀνδρός. (Δεν εἶναι δεμένη· ὅταν εἶναι χήρα, δύναται νὰ ξαναπαντρευτεῖ ἐὰν θέλει. Ἄλλο ὅτι ἔχουμε μία παράγραφο ἐδῶ πολὺ σπουδαία, ὅτι προτιμᾶ καὶ προτρέπει ὁ Ἀπόστολος ἡ χήρα νὰ μὴν ξαναπαντρευτεῖ, ἐφόσον καὶ καθ' ὅσον. Δὲν θὰ συνεχίσουμε ὅμως μὲ τὸ θέμα αὐτὸ αὐτὴ τὴ στιγμή. Πάντως, εἶναι ἐλευθέρα ἐὰν θέλει νὰ παντρευτεῖ· δὲν εἶναι δεμένη, ἐφόσον ὁ σύζυγός της ἔχει ἀποθάνει. Αὐτὸ ἰσχύει καὶ ἀντίστροφα, ἐννοεῖται. Καὶ ὁ ἄνδρας μπορεῖ νὰ ξαναπαντρευτεῖ ἐὰν ἡ γυναῖκα του πεθάνει. Παίρνει τὸ ἀρσενικὸ γένος ἐπειδὴ εἶναι τὸ ἐπικρατέστερο) ἄρα οὖν ζῶντος τοῦ ἀνδρὸς μοιχαλὶς χρηματίσει ἐὰν γένηται ἀνδρὶ ἑτὲρῳ· (Νομίζω εἶναι σαφές. Ὥστε λοιπόν, λέγει ἐδῶ ὁ Ἀπόστολος, ἐνῷ ζεῖ ὁ ἄνδρας μιᾶς γυναικός, καὶ παντρευτεῖ ἕτερον ἄνδρα, γίνεται μοιχαλὶς) Θὰ σᾶς παραθέσω ξανὰ τὸ κείμενο: ἄρα οὖν ζῶντος τοῦ ἀνδρὸς μοιχαλὶς χρηματίσει ἐὰν γένηται ἀνδρὶ ἑτὲρῳ· ἐὰν δὲ ἀποθὰνῃ ὁ ἀνήρ, ἐλευθέρα ἐστὶν ἀπὸ τοῦ νόμου, τοῦ μὴ εἶναι αὐτὴν μοιχαλίδα γενομένην ἀνδρὶ ἑτὲρῳ· (Όταν ὅμως πεθάνει ὁ ἄνδρας, τότε, ἐὰν παντρευτεῖ κάποιον ἄλλον, εἶναι ἐλευθέρα, στὸ νὰ μὴν χαρακτηριστεῖ μοιχαλίδα). Σαφέστατα. Σαφέστατα. Τώρα, πῶς τὰ καταφέραμε καὶ πῶς τὰ καταφέραμε... δὲν ξέρω. Ἀλλὰ αὐτὸς ὁ Κύριος λέγει, Μᾶρκος 10, 12: «καὶ ἐὰν γὺνὴ ἀπολύσασα τὸν ἄνδρα γαμηθῇ ἄλλῳ, μοιχᾶται.». Γίνεται, δηλαδή, μοιχαλίδα.

Ἀκόμη, γιὰ τὴν μοιχεία. Φεύγω ἀπὸ τὴ συγκεκριμένη περίπτωση ὅτι ἔχω μοιχεία ἐκ διαζυγίου· τώρα γενικὰ γιὰ τὴν μοιχεία, ὅτι εἶναι ἁμάρτημα. Λέγει ὁ Ἀπόστολος στὴν Ἐπιστολὴ πρὸς Ἑβραίους 13, 4–5: «Τίμιος ὁ γάμος ἐν πᾶσι καὶ ἡ κοίτη ἀμίαντος· (Ο γάμος εἶναι τίμιος καθ' ὅλα. Ἀλλὰ καὶ τὸ συζυγικὸ κρεβάτι πρέπει νὰ εἶναι ἀμίαντο. Ἡ φράση "ἀμίαντος κοίτη" ἔχει εὐρὺ χαρακτῆρα, ἀλλὰ ἐδῶ μὲ δύο λόγια. Ἀμίαντος κοίτη ξέρετε τί σημαίνει; Ὄχι μόνο νὰ μὴν πέσει κάποιος ἀπὸ τοὺς δύο συζύγους —ἢ καὶ οἱ δύο μαζὶ κάποτε— στὴν μοιχεία μὲ ἄλλα πρόσωπα ἀπ' ἔξω, ἀλλὰ καὶ αὐτὸ τοῦτο τὸ συζυγικὸ κρεβάτι δὲν θὰ πρέπει νὰ γίνεται μάρτυρας παρεκτροπῶν καὶ διαστροφῶν· που εἶναι τόσο τῆς μόδας αὐτὲς οἱ διατροφές, ἐννοεῖται) πόρνους δὲ καὶ μοιχοὺς κρινεῖ ὁ Θεὸς (Πόρνους δὲ καὶ μοιχοὺς θὰ τοὺς καταδικάσει ὁ Θεός).

Ἀκόμη ἕνα σημεῖο, τὸ ὁποῖο εἶναι κάτι ποὺ πρέπει νὰ μᾶς τρομάξει, ἀγαπητοί μου, νὰ μᾶς τρομάξει! Ὅταν κανεὶς πέφτει στὴν μοιχεία, τὰ παιδιά του θὰ δεχθοῦν τὴν τιμωρία. Ἀκοῦστε τί λέγει ἡ Σοφία Σολομῶντος 3, 16. Τὸ λέω πολλὲς φορὲς αὐτὸ σὲ ἀνθρώπους ποὺ ἔχουν πέσει στὴν μοιχεία καὶ λέω: "Αδελφέ μου, δὲν λυπᾶσαι τὰ παιδιά σου;" –Σαν τί μπορεῖ νὰ συμβεῖ μὲ τὰ παιδιά μου;, λέει αὐτὸς ἔκπληκτος. Ἀκοῦστε τί μπορεῖ νὰ συμβεῖ: «τέκνα δὲ μοιχῶν ἀτέλεστα ἔσται (ατέλεστα θὰ πεῖ ἀπρόκοφτα, θὰ εἶναι δηλαδὴ χωρὶς προκοπὴ) καὶ ἐκ παρανόμου κοίτης σπέρμα ἀφανισθήσεται. (και από παράνομη κοίτη, δηλαδὴ ἀπὸ μοιχεία, τὸ σπέρμα —ποὺ σημαίνει ὁ ἀπόγονος— θὰ ἀφανιστεῖ, θὰ πεθάνει). Συνεπῶς, ἔχουμε δύο περιπτώσεις. Τὰ παιδιὰ τῶν μοιχῶν: ἢ θὰ πεθάνουν ἢ δὲν θὰ προκόψουν στὴ ζωή τους. Καὶ δὲν θὰ προκόψουν εἴτε ἐξ αἰτίας ἀρρωστιῶν εἴτε ἐπειδὴ γενικότερα στὴ ζωή τους δὲν θὰ βροῦν προκοπή) ἐάν τε γὰρ μακρόβιοι γένωνται, εἰς οὐθὲν λογισθήσονται (Εάν, λέγει, ζήσουν καὶ γίνουν μακρόβιοι, δὲν θὰ ἔχουν καμία ὑπόληψη) καὶ ἄτιμον ἐπ᾿ ἐσχάτων τὸ γῆρας αὐτῶν· (Θα γεράσουν μὲ κάποια ἀτιμία. Δὲν θὰ ἔχουν καμία προκοπὴ δηλαδή). Καταλαβαίνετε ἀγαπητοί μου; Πόσοι ἄνθρωποι, ξέρετε, ὑποφέρουν στὴ ζωὴ γιατί ὁ πατέρας τους, ἡ μάνα τους κλπ κλπ , στάθηκαν μοιχοὶ καὶ μοιχαλίδες.

Απόσπασμα από την🔸17η🔸ομιλία στην κατηγορία : " Δευτερονόμιον ".

► Όλες οι ομιλίες της Κατηγορίας :
" Δευτερονόμιον ".
https://arnion.gr/index.php/palaia-diauhkh/deyteronomion
↕️
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/blog-post_6.html?m=1

🔸Λίστα ομιλιών της σειράς
«Δευτερονόμιο».
https://drive.google.com/file/d/167OjnDtiMf8ToHhmvI47et4vpj2ymfJ5/view?usp=drivesdk

📜 Απομαγνητοφωνημενες ομιλίες της σειράς «Δευτερονόμιο».
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%94%B9%CE%94%CE%B5%CF%85%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%BF%CE%BD%CF%8C%CE%BC%CE%B9%CE%BF.?m=1

🔸Απομαγνητοφώνηση και ψηφιοποίηση ομιλίας : Αθανάσιος Άμβωνας.
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=0

🔸Επεξηγηματικό βίντεο Ασπάλαθου.
https://youtu.be/8tNfAHRkTCk

__⬇️Playlist "Ασπάλαθου".⬇️__
https://aspalathos21.blogspot.com/2021/07/blog-post_83.html?m=0

🔸Όλες οι ομιλίες ~4.487~ του μακαριστού πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/4487.html?m=0

📃Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του πατρός Αθανασίου.
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=0

📜 Αποσπάσματα ομιλιών πατρός Αθανασίου.
https://athanasioslogos.blogspot.com/?m=0

__⬇️ Facebook ⬇️__
https://www.facebook.com/groups/1637818926362004/?ref=share

🔸Κατάλογος ομιλιών πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://drive.google.com/file/d/1JmrxaObMVyTA4_pS5yuMaQdoBf8-LwBP/view?usp=drivesdk

†. Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.

Ευσεβισμός και Ορθόδοξος Πνευματικότητα.

†. Ἐξ ἀφορμῆς κάποιων γεγονότων καὶ πραγμάτων τελευταία, ἔκανα μιὰ σκέψη καὶ ἀντελήφθην τί ἀκριβῶς εἶναι. Καὶ θὰ σᾶς τὸ πῶ, γιατί θέλω νὰ σᾶς πῶ τί ἀκριβῶς εἶναι ὁ εὐσεβισμὸς καὶ τί εἶναι ἡ ὀρθόδοξος πνευματικότητα. Ἂν ἔπρεπε νὰ σᾶς κάνω ἀνάλυση, θὰ ἤθελα ὧρες ἐπὶ ὡρῶν καὶ ἴσως δὲν ξέρω ἂν θὰ μποροῦσα νὰ σᾶς βοηθήσω. Μὲ δύο λόγια θὰ σᾶς τὸ πῶ, ἀγαπητοί μου.

Εὐσεβισμὸς θὰ πεῖ νὰ τηρήσω τὶς ἐντολές. Εἶναι αὐτὴ ἡ στάση ποὺ εἶχε ὁ νεανίσκος τῆς εὐαγγελικῆς περικοπῆς —ποὺ ἀκοῦμε μάλιστα δύο φορὲς τὸν χρόνο— ὁ ὁποῖος εἶπε: «πάντα ταῦτα ἐφυλαξάμην ἐκ νεότητός μου· τί ἔτι ὑστερῶ;» Ματθ. 19,20 Ὅταν ὁ Κύριος τοῦ εἶπε σὲ τί ὑστερεῖ, ἐκεῖνος ἔκανε μεταβολή. Δὲν ἦταν ἕτοιμος νὰ ἀποδεχθεῖ σὲ τί ὑστεροῦσε. Ἔμενε στὴν ἠθική του αὐτάρκεια, στὴν πνευματική του αὐτάρκεια: «Ἔχω τηρήσει τὶς ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ. Καὶ ἀφοῦ ἔχω τηρήσει τὶς ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ, τότε ὁ Θεὸς θὰ μοῦ δώσει τὸν Παράδεισο. Θὰ μοῦ δώσει τὴ Βασιλεία Του. Γιατί νὰ μὴν μοῦ τὴ δώσει; Γιὰ μένα πέθανε ὁ Χριστός. Γιατί νὰ μὴν μοῦ δώσει τὴ Βασιλεία Του, ἀφοῦ τηρῶ τὶς ἐντολές Του;» Αὐτὸ εἶναι ὁ εὐσεβισμός. Πιετισμός, μὲ ξένη ὁρολογία· στὰ ἑλληνικά, εὐσεβισμός. Δηλαδή, ἔχω μία εὐσέβεια, ἡ ὁποία δὲν εἶναι ἀληθινὴ εὐσέβεια, ἀλλὰ ἀποτελεῖ μιὰ μορφὴ εὐσέβειας. Τὸ ἀντιληφθήκατε τί εἶναι ὁ εὐσεβισμός; Πάρα πολλοὶ χριστιανοὶ στὴν ἐποχή μας κινοῦνται μὲ αὐτὸ τὸ πνεῦμα.

Πάρα πολλοί. Θυμᾶμαι κάποτε —πρὶν ἀπὸ πολλὰ χρόνια— εἶχα ἀκούσει ἕναν ὁμιλητή, ὁ ὁποῖος εἶχε ἀπαριθμήσει πέντε-ἕξι σημεῖα. Δὲν τὰ θυμᾶμαι τώρα. Καὶ εἶπε ὅτι, ἐὰν πληροῦμε αὐτά τα πέντε-ἕξι σημεῖα, τότε νὰ εἴμαστε βέβαιοι ὅτι ἔχουμε κερδίσει τὸν παράδεισο. Ἔμεινα ἔκπληκτος ὅταν τὸ ἄκουσα αὐτό. Εἶναι παραπάνω ἀπὸ δεκαπέντε χρόνια ἀπὸ τότε ποὺ τὸ εἶχα ἀκούσει καὶ μοῦ εἶχε κάνει πάρα πολὺ μεγάλη ἐντύπωση. Λέω: «Μὲ τόση εὐκολία; Τόσο πολύ;». Λοιπόν, προσέξτε. Ἀπὸ τὸν εὐσεβισμὸ ἔχει ἀφαιρεθεῖ ἕνα στοιχεῖο: ἡ μετάνοια. Θὰ πεῖτε: «Λάθος, οἱ ἄνθρωποι ἐξομολογοῦνται». Λείπει ὅμως ἡ μετάνοια μὲ τὴν ἔννοια τοῦ «μετανοεῖτε». Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἔχουν πιστέψει ὅτι μενανόησαν, ὄχι ὅτι μετανοοῦν.

Θέλετε νὰ τὸ δεῖτε αὐτὸ πῶς; Ἡ ὀρθόδοξη πνευματικότητα ἐκφράζεται μὲ πέντε λέξεις ποὺ ἔχει πεῖ ἐπιγραμματικὰ ὁ γέροντας Σιλουανός: «Έχε τὸ νοῦ σου στὸν Ἅδη καὶ μὴν ἀπελπίζεσαι». Αὐτὸ ἀποτελεῖ τὴ βάση τῆς ὀρθοδόξου πνευματικότητος. Ἐξηγῶ. Ὅταν, λέει, ἔχεις τὸν νοῦ σου στὸν Ἅδη, εἶναι τὸ ἀκριβῶς ἀντίθετο ἀπὸ τὸ κήρυγμα ποὺ ἄκουσα —«τηρῶ πέντε-ἕξι ὅρους καὶ ἔχω τὸν νοῦ μου στὸν Παράδεισο». Εἶναι τὸ ἀντίθετο. Διότι, ὅταν ἔχω τὸν νοῦ μου στὸν Παράδεισο, ὅτι θὰ εἶμαι στὸν Παράδεισο, τότε γιατί νὰ κοπιάσω περισσότερο; Ὅταν ἔχω τὸν νοῦ μου στὸν Ἅδη, τότε βλέπω τὸν ἑαυτό μου χαμένο. Καὶ συνεπῶς, ἀφοῦ τὸν βλέπω χαμένο, βλέπω τὰ χάλια μου. Τί μοῦ γεννάει μέσα μου; Τὸ ἀληθινὸ πνεῦμα τῆς μετανοίας.

Ὅταν φέρ' εἰπεῖν ὁ Ἅγιος Σισώης πεθαίνει καὶ λάμπει, στὸ κρεβάτι του ἐπάνω ἔλαμψε σὰν τὸν ἥλιο. Καὶ εἶπαν ὅλοι ὅτι δικαιώθηκε, καὶ τοὺς λέγει: "Αφήστε μὲ λίγο, λίγο, νὰ κάνω ἀρχὴ μετανοίας". Βλέπετε ποιά εἶναι ἡ ὀρθόδοξος πνευματικότητα; Τὸ πνεῦμα τῆς μετανοίας, ἀδιαλεῖπτος καὶ διαρκῶς μέσα στὴν ἐκκλησία. Στὶς "διαρκούς καθάρσεως ἐν πνεύματι μετανοίας". Ἀλλά, ἐκεῖνο, τὸ «μὴ ἀπελπίζεσαι» εἶναι τὸ ἀντίβαρο τοῦ νὰ μὴν ἀπογοητευτεῖς ἐὰν γιὰ μιὰ στιγμὴ ἔχεις τὸν νοῦ σου στὸν Ἅδη.

Εἰλικρινὰ σᾶς λέγω, εὐστοχότερο στοιχεῖο, σημεῖο ἀπὸ τὴ βιογραφία τοῦ Γέροντος Σιλουανοῦ, ποὺ ἔγραψε ὁ πατὴρ Σωφρόνιος, ἀπο αὐτὸ τὸ σημεῖο δὲν ὑπῆρχε. Διότι εἶναι ἐπιγραμματικότατο καί, σᾶς ξαναλέγω ἄλλη μιὰ φορά, ἐκφράζει τὴν ὀρθόδοξη πνευματικότητα καὶ εἶναι εἰς τοὺς ἀντίποδες τοῦ εὐσεβισμοῦ. Δὲν ξέρω ἂν μὲ κατανοήσατε. Προσπάθησα ὅσο μπορῶ, ἁπλῶ νὰ σᾶς τὸ πῶ. Εἶναι τόσο μεγάλο πρᾶγμα νὰ εἶμαι μέσα σὲ αὐτὴ τὴν ὀρθόδοξη πνευματικότητα, ποὺ σημαίνει νὰ δημιουργήσω προϋποθέσεις πορείας ὁδοῦ συναντήσεως τοῦ Θεοῦ. Εἶναι θεμελιώδους σημασίας.

Ὅταν πολλὲς φορὲς μιλᾶμε καὶ λέμε αὐτά, καὶ λέει κανείς: "Καλὸς ἄνθρωπος καὶ αὐτός, καλὸς καὶ ἐκεῖνος, τί τὰ φωνάζεις ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα, τί τὰ λές; καὶ τσακώνεσαι κλπ". Εἶναι θέμα ἐὰν θὰ εὐστοχήσεις ἢ δὲν θὰ εὐστοχήσεις κατα τὴν πορεία. Ἐὰν θὰ δημιουργήσεις προϋποθέσεις σωστὲς γιὰ νὰ συναντήσεις καὶ νὰ δεῖς τὸ πρόσωπο τοῦ Θεοῦ. Ἀλλιώτικα δὲν θὰ δεῖς τὸ πρόσωπο τοῦ Θεοῦ. Ἐκεῖνο το «Νομίμως ἀθλήση», ποὺ λέει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος· «ἐὰν δὲ καὶ ἀθλῇ τις, οὐ στεφανοῦται, ἐὰν μὴ νομίμως ἀθλήσῃ.» Β Τίμ. 2,5 εἶναι ἐδῶ. Διότι ἐὰν δὲν βαδίσεις νόμιμα, γιατί ξέρετε ἡ ἀρετὴ εἶναι ἄθληση, ἄθλημα, καὶ περὶ αὐτοὺς ὁμιλεῖ ὁ Ἀπόστολος καὶ λέγει ὅτι, ἐὰν κανεὶς δὲν ἀθλήσει νομίμως... Τί εἶναι αὐτό το νομίμως; Μὲ ὅλες τὶς σωστὲς προϋποθέσεις.

Απόσπασμα απο την🔸2η🔸ομιλία στην κατηγορία : " Πρός Φιλιππησίους ".

► Όλες οι ομιλίες της Κατηγορίας : " Πρός Φιλιππησίους ".
https://arnion.gr/index.php/kainh-diauhkh/pros-filipphsioys
↕️
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/blog-post_93.html?m=1

🔸Λίστα ομιλιών της σειράς «Πρός Φιλιππησίους».
https://drive.google.com/file/d/1VvhjTmo7qRvxMmkB3LM5YO7K5o4wOB_w/view?usp=drivesdk

📜 Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες της σειράς «Πρός Φιλιππησίους».
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/search/label/%F0%9F%94%B9%CE%A0%CF%81%CF%8C%CF%82%20%CE%A6%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CF%80%CF%80%CE%B7%CF%83%CE%AF%CE%BF%CF%85%CF%82.?m=1

🔸Απομαγνητοφώνηση και ψηφιοποίηση ομιλίας : Αθανάσιος Άμβωνας.
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=0

🔸Επεξηγηματικό βίντεο Ασπάλαθου.
https://youtu.be/8tNfAHRkTCk

__⬇️Playlist "Ασπάλαθου".⬇️__
https://aspalathos21.blogspot.com/2021/07/blog-post_83.html?m=0

🔸Όλες οι ομιλίες ~4.487~ του μακαριστού πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://aspalathos21.blogspot.com/2024/12/4487.html?m=0

📃Απομαγνητοφωνημένες ομιλίες του πατρός Αθανασίου.
https://athanasiosamvonas.blogspot.com/2021/04/blog-post_15.html?m=0

📜 Αποσπάσματα ομιλιών πατρός Αθανασίου.
https://athanasioslogos.blogspot.com/?m=0

__⬇️ Facebook ⬇️__
https://www.facebook.com/groups/1637818926362004/?ref=share

🔸Κατάλογος ομιλιών πατρός Αθανασίου Μυτιληναίου.
https://drive.google.com/file/d/1JmrxaObMVyTA4_pS5yuMaQdoBf8-LwBP/view?usp=drivesdk

†. Πρός Δόξαν τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.