†. Τί ἐννοοῦσε ὁ Ἀπόστολος Πέτρος ὅταν εἶπε: «Δὲν βλάπτουν τα εἰσερχόμενα, ἀλλὰ τὰ ἐξερχόμενα»; Βέβαια, αὐτὸ δὲν τὸ εἶπε ὁ Ἀπόστολος Πέτρος, ἀλλὰ τὸ εἶπε ὁ Κύριος. Βρίσκεται στὸ κατὰ Ματθαῖον Εὐαγγέλιο, στὸ 15ο κεφάλαιο, στίχος 11. «οὐ τὸ εἰσερχόμενον εἰς τὸ στόμα κοινοῖ τὸν ἄνθρωπον, ἀλλὰ τὸ ἐκπορευόμενον ἐκ τοῦ στόματος τοῦτο κοινοῖ τὸν ἄνθρωπον.»
Ξέρετε κάποτε τί συνέβη, ὅταν οἱ μαθητὲς περνοῦσαν ἀπὸ ἕνα χωράφι ποὺ εἶχε στάρι, ἔπαιρναν τὰ στάχυα στὰ χέρια τους, τὰ ἔτριβαν —ἦταν ἡ ἐποχὴ ποὺ ἑτοιμαζόταν τὸ στάρι νὰ θεριστεῖ—, τρίβαν ἔβγαζαν τὸ ἄγανο καὶ τὸ τρώναν. Ἁπλῶς, καθὼς περνοῦσαν, μέσα ἀπὸ τὸ χωράφι ποὺ ἤτανε σπαρμένο. Τότε οἱ Φαρισαῖοι, οἱ κακεντρεχέστατοι αὐτοὶ ἄνθρωποι, παρατήρησαν ὅτι οἱ μαθητὲς ἔτρωγαν μὲ ἄπλυτα χέρια. Καὶ ἡ Παλαιὰ Διαθήκη δὲν λέει τίποτα. Ἦταν ἀπὸ τὶς διδασκαλίες των Ραβίνων. "Μπά, λένε εἰς τὸν Κύριο, τρῶνε οἱ μαθητές σου μὲ ἄπλυτα χέρια;" διότι θεωροῦνταν ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ἀκάθαρτοι. Δηλαδή, θὰ ἔπρεπε νὰ ὑποστοῦν καθαρμούς. Καὶ λέει τότε ὁ Κύριος: «Δὲν εἶναι τα εἰσερχόμενα ποὺ κάνουν ἀκάθαρτο τὸν ἄνθρωπο, ἀλλὰ τὰ ἐξερχόμενα». Καὶ ποιά εἶναι τα εἰσερχόμενα; Τὸ ὅτι τρώω μὲ ἄπλυτα χέρια. Θὰ ἔλεγε κανείς, "Ἔ, πλῦνε τὰ χέρια σου διότι ἔχουνε μικρόβια –θὰ τὸ λέγαμε σήμερα στὴν ἐποχή μας– πῆγες στὴν ἀγορά, χαιρέτησες ἀνθρώπους, ἁπλῶς πλύσου. Ὄχι ὅτι θὰ ἔκανες ἁμαρτία ἂν δὲν πλυθεῖς. Αὐτὰ εἶναι τα εἰσερχόμενα. Τί τρώγω; Τὸ ψωμί μου, τὸ φαΐ μου.
Ποιά εἶναι ὅμως τὰ ἐξερχόμενα; Τὰ ἐξερχόμενα, λέει, εἶναι αὐτὰ ποὺ βγαίνουν ἀπὸ τὴν καρδιὰ τοῦ ἀνθρώπου: πορνεῖες, μοιχεῖες, ἐπιθυμίες, κλοπές, φόνοι. Αὐτὰ ποὺ σκέφτομαι μέσα μου, ποὺ εἶναι ἀντίθετα στὸν νόμο τοῦ Θεοῦ. Αὐτὰ λέγει κοινούν, λερώνουν τὸν ἄνθρωπο. Ὄχι λοιπὸν τὰ εἰσερχόμενα φαγητά, ἀλλὰ οἱ ἐξερχόμενες κακίες. Αὐτὲς κάνουν τὸν ἄνθρωπο βρώμικο.
Καὶ μάλιστα, μὲ τὴν εὐκαιρία, γιατί τελειώνει ἐδῶ ἡ ἀπορία, δὲν ἔχει κάτι περισσότερο. Θὰ ἤθελα νὰ ἐπισημάνω ὅτι μερικοὶ ποὺ θέλουν νὰ μιλήσουν ἐναντίον τῆς νηστείας, ἅμα τοὺς πεῖς ὅτι πρέπει νὰ νηστέψουνε σοῦ λένε: "Δὲν βλάπτουν τα εἰσερχόμενα, ἀλλὰ τὰ ἐξερχόμενα". Συνεπῶς, κατέβαζε στὴν κοιλιά σου ὅ,τι θέλεις, γιατί ἀφοῦ δὲν βλάπτουν τα εἰσερχόμενα... Μὰ δὲν τὸ εἶπε ὁ Κύριος στὴν περίπτωση τῆς νηστείας αὐτό. Τὸ εἶπε στὴν περίπτωση ποὺ ἔτρωγαν οἱ μαθητές του μὲ ἄπλυτα χέρια. Τί σχέση ἔχει ἐδῶ ἡ νηστεία;
Γιὰ τὴ νηστεία ὁ Κύριος μίλησε ἰδιαιτέρως καὶ δὲν ὑπάρχει πουθενὰ διάταξη ποὺ νὰ καταργεῖ τὴ νηστεία. Ἀπὸ τὸ Θεὸ θεσπίστηκε ἡ νηστεία, εἶναι θεόδοτος Νόμος τοῦ Θεοῦ στὴν Παλαιὰ Διαθήκη καὶ στὴν Καινὴ Διαθήκη. Θέλετε νὰ δεῖτε τί λέει ὁ Χριστός; Θεωρεῖ γνωστὴ τὴ νηστεία ἀπὸ τὴν Παλαιά, ἁπλῶς διορθώνει τὸν τρόπο μὲ τὸν ὁποῖον θὰ νηστεύει κανείς: «Ὅτὰν δὲ νηστεύητε, μὴ γίνεσθε ὥσπερ οἱ ὑποκριταὶ σκυθρωποὶ· ἀφανίζουσι γὰρ τὰ πρόσωπα αὐτῶν ὅπως φανῶσι τοῖς ἀνθρώποις νηστεύοντες· ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ἀπέχουσι τὸν μὶσθὸν αὐτῶν.» Μάτθ. 6,16 Ὅταν νηστεύετε, μὴ γίνεσθε ὦσπερ οἱ ὑποκριταί, ποὺ δείχνουν ὅτι νηστεύουν, δὲν πλένονται, ἀφήνουν τὰ μαλλιά τους ἔτσι νὰ πέφτουν ἄπλυτα, εἶναι χλωμοί, κιτρινιάρηδες, παίρνουν κατηφὲς ὕφος, βγαίνουν ἔξω. Τί ἔπαθες; Ἔπαθες τίποτα; Ἄχ.. νηστεύω! Αὐτὸ διορθώνει ὁ Κύριος. Αὐτοί, λέει, εἶναι ὑποκριτές, νὰ δείξουν ὅτι νηστεύουν καὶ νὰ ποῦν "γιὰ δές, ἀσκητικὸς ἄνθρωπος αὐτός". Ὅταν ἐσύ, λέει νηστεύεις θὰ εἶσαι χαρούμενος ἄνθρωπος, κλπ. Δὲν θὰ κάνεις ἐπίδειξη τῆς νηστείας σου.
Μερικοὶ λένε, μὰ πήγαμε σὲ ἕνα τραπέζι καὶ θὰ κάναμε ἐπίδειξη ἂν λέγαμε ὅτι νηστεύουμε. Ἐκεῖ δὲν εἶναι ἐπίδειξη. Εἶναι ὁμολογία. Πᾶτε τώρα, ἀρχίζει σήμερα ἡ Σαρακοστὴ τῶν Χριστουγέννων, 15 Νοεμβρίου. Λοιπόν, πᾶτε κάπου καὶ σᾶς προσφέρουν ἕνα γλυκὸ ἀρτύσιμο. Θὰ πεῖτε: «Μὲ συγχωρεῖτε, εἶναι νηστεία». Θὰ ποῦν οἱ ἄλλοι: «Μὰ τώρα φάτω, τί, θεε νὰ κάνεις ἐπίδειξη;». Μὰ δὲν εἶναι ἐπίδειξη, εἶναι ὁμολογία. Ὁμολογῶ ὅτι ἔτσι πρέπει νὰ κάνουμε. Ἄλλο πρᾶγμα εἶναι ἡ ὁμολογία καὶ ἄλλο πρᾶγμα νὰ κάθομαι νὰ λέω στὸν κόσμο «ξέρεις, νηστεύω». Ὄχι λοιπὸν αὐτό.
Παιδιά, προσέξτε, οἱ ἄνθρωποι ποὺ λέγουν αὐτὰ τὰ πράγματα, "δὲν βλάπτουν τα εἰσερχόμενα ἀλλὰ τὰ ἐξερχόμενα" σφάλλονται φοβερά. Καὶ μὲ τὴν εὐκαιρία, μιὰ ποὺ ἔχουμε σήμερα, τὴν πρώτη ἡμέρα τῆς νηστείας, ἐφόσον κρίνει ὁ πνευματικός σας ὅτι πρέπει νὰ νηστεύσετε, –ἔχουμε μεγάλα παιδιά. Μὴ πεῖτε, πᾶμε σχολεῖο καὶ ἔχουμε διαβάσματα καὶ δὲν πρέπει νὰ νηστέψουμε, ὄχι, πρέπει νὰ νηστέψουμε. Τρῶμε ψάρι, γιὰ αὐτὴ τὴ Σαρακοστή, μέχρι ὅπως γράφει τὸ ἡμερολόγιο τῆς Ἐκκλησίας ποὺ εἶναι τοῦ Βλάσταρη ἡ ἑρμηνεία καὶ τὰ λοιπά, στὸ Πηδάλιο, ὄχι ἕως 12, εἶναι καὶ αὐτὴ ἡ ἑρμηνεία, 12 Δεκεμβρίου ἕως 17 Δεκεμβρίου μποροῦμε νὰ τρῶμε ψάρια. Μένει ἡ τελευταία ἑβδομάδα γιὰ νὰ ξανακοινωνήσουμε τὰ Χριστούγεννα.
Προσέξτε κάτι, μὴ πεῖτε ὅτι πᾶμε στὸ σχολεῖο... Δηλαδή, τότε γιὰ ποιούς εἶναι; Γιὰ τὰ παιδιά, δὲν εἶναι γιατί εἶναι μικρά. Γιὰ τοὺς μαθητές, γιατί πᾶνε σχολεῖο. Γιὰ τοὺς μεγάλους, γιατί πᾶνε στὴ δουλειά τους καὶ δουλεύουνε. Τότε γιὰ ποιόν εἶναι ἡ νηστεία, γιὰ τοὺς τεμπέληδες; Ὄχι ἀγαπητοί μου, δὲν εἶναι γιὰ τοὺς τεμπέληδες, εἶναι γιὰ τοὺς πιστοὺς ἀνθρώπους, ἐφόσον βεβαίως θὰ πρέπει νὰ ἔχουν κάποια δυνατότητα. Ἄλλο πρᾶγμα ἂν κανεὶς εἶναι ἄρρωστος, μὴ χαριζόμαστε πολὺ εὔκολα στὸν ἑαυτό μας γιατί, ξέρετε νά.. ἔτσι αἰσθάνομαι κλπ. Θὰ πᾶμε στὸν πνευματικὸ καὶ ἐκεῖνος, ἀφοῦ τοῦ ποῦμε, θὰ καθορίσει πῶς πρέπει νὰ νηστέψουμε καὶ ὅτι πρέπει νὰ νηστέψουμε. Ὕστερα ὑπάρχει καὶ μιὰ διαφοροποίηση, μπορεῖ νὰ σοῦ πεῖ, ἂν εἶσαι ἄρρωστος, ἔχεις ἕλκος στομάχου, νὰ σοῦ πεῖ μπορεῖς νὰ πιεῖς λίγο γάλα, ἀλλὰ δὲν θὰ φᾶς κρέας. Διαφοροποιεῖται τὸ πρᾶγμα, σοῦ βάζει πάντα κάτι, δὲν σοῦ λέει "τρῶγε ὁ,τι θέλεις", ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, εἶναι θέμα πνευματικοῦ.
