†. "Ἐπηγωνίσατο, καθὼς προείρηται, καὶ ὁ δυσεβέστατος Μάνης. Ὅταν τῶν αἱρέσεων πασῶν κακὰ συνειληφώς, καὶ οὕτως τελευταῖος βόθρος ἀπωλείας τυγχάνων, τὰ πάντων συλλέξας ὁμοῦ τῶν αἱρετικῶν, καινοτέραν εἰργάσατο καὶ δίδαξε πλάνην. Ἐτόλμησέ τε ὑπεῖν, ὅτι αὐτὸς εἴη ὁ Παράκλητος, ὃν ἐπηγγείλατο Χριστὸς ἀποστέλλειν." Ὁ Μάνης τώρα. Εἶναι τριτόκλητο: ὁ Μάνης, τοῦ Μάνητος. Δυσσεβέστατος! Αὐτός, ὁ ὁποῖος, λέει, συμπεριέλαβε "συνειληφὼς" ὅλες τις προγενέστερες αἱρέσεις ποὺ ὑπῆρξαν. Καὶ εἶναι ὁ τελευταῖος βόθρος τῆς ἀπωλείας, τῆς καταστροφῆς. "τὰ πάντων συλλέξας ὁμοῦ τῶν αἱρετικῶν" και τὰ λοιπά. Καὶ ἀφοῦ τὰ συνέλεξε, ἔβαλε καὶ τὰ δικά του καὶ παρουσίασε καινούργια πράγματα, ἀλλὰ μὲ ὑπόβαθρο ὅλες τις μέχρι τότε –τὴν ἐποχή του– αἱρέσεις ποὺ εἶχαν ἀναφανεῖ.
Ἀξίζει νὰ ποῦμε μερικὰ πράγματα γιὰ τὸν Μάνητα. Ἐπειδὴ καὶ παλαιότερα σᾶς ἔχω μιλήσει, δὲν θὰ πῶ, βέβαια, πιὸ πολλά, παρὰ μόνο ἐκεῖ ποὺ χρειάζεται, ὥστε νὰ τελειώναμε, ἂν εἶναι δυνατόν, στὰ πολὺ λίγα λεπτὰ ποὺ μᾶς μένουν, αὐτὸ τὸ θέμα γιὰ τὸν Μάνητα. Ἂν καὶ τὴν αἵρεση δὲν θὰ τὴν ποῦμε σήμερα ὁλόκληρη, γιατί τὴν ἀναλύει λίγο πιὸ κάτω ὁ Ἅγιος Κύριλλος –τὸ γιατί δηλαδὴ ἔλεγε ὁ Μάνης ὅτι εἶναι ὁ ἴδιος τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, πρᾶγμα ποὺ βεβαίως δὲν εἶναι σωστό. Καὶ ὁ Ἅγιος Κύριλλος ἔχει ἕνα ὡραῖο ἐπιχείρημα πάνω σὲ αὐτό, καὶ ἀκόμα ἕνα ἐπιχείρημα ἐναντίον, πάλι, τῆς ΧΟΕ, οἱ ὁποῖοι λέγουν ὅτι τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον τώρα φωτίζει πιὸ πολύ. Ἐγὼ τὰ ἄκουσα μὲ τὰ αὐτιά μου ποὺ εἰπώθηκε αὐτὸ· ὅτι "πιο πολὺ σὲ ἐμᾶς σήμερα, –ἀκούσατε!– παρὰ τοὺς Ἀποστόλους". Ναί, ναί, ναί...
Λοιπόν, προσέξτε. Ὁ Μάνης ἦταν ἄνθρωπος ὁ ὁποῖος σκέφτηκε –Γνωστικός. Βασικά, εἶναι ὅλοι τους Γνωστικοί– σκέφτηκε νὰ ἑνώσει τὴν Ἀνατολὴ μὲ τὴ Δύση. Συγκεκριμένα, ταξίδευσε μέχρι τὴν Ἰνδία καὶ πῆρε βουδιστικὰ στοιχεῖα τῶν ἐκεῖ θρησκειῶν. Ἐγνώρισε τὸν Χριστιανισμό, ἐγνώρισε τὸν Ἰουδαϊσμὸ καὶ τὸν Παρσισμὸ (Ζωροαστρισμό). Ὅλα αὐτὰ τὰ ἔκανε ἕνα χαρμάνι, δηλαδὴ ἕναν συγκρητισμό, ἕνα ἀνακάτωμα. Καταστάλαξε εἰς τὴν Περσία καὶ ἵδρυσε ἐκεῖ, –ὅπως ἀκριβῶς καὶ ὁ Μοντανὸς εἶχε ἕνα χωριουδάκι ἔτσι καὶ αὐτὸς εἶχε μαθητὲς κτλ.– καὶ ὁ Μανιχαϊσμὸς ἐξαπλώθηκε σὰν τὴ φωτιὰ ποὺ πιάνει σὲ ἕνα ξερὸ χωράφι, ὅταν φυσάει ὁ ἄνεμος καὶ μεταδίδεται ταχύτατα. Ὁ Μανιχαϊσμός, ἀγαπητοί μου, κατέλαβε ὅλο τὸν χριστιανικὸ κόσμο: ὅλη τὴ Μικρὰ Ἀσία, τὴν Περσία, ἔφτασε στὴν Κωνσταντινούπολη· μέχρι τὸν 6ο αἰῶνα ὑπῆρχαν στοιχεῖα μανιχαϊστικά. Ὅλη ἡ Βόρειος Ἀφρικὴ δέχτηκε τὸν Μανιχαϊσμό –καὶ ὁ Ἱερὸς Αὐγουστῖνος τον ἀσπάστηκε στὴν ἀρχή, τὸν ἀπέβαλε ὅμως μετά– καὶ στὴν Εὐρώπη (Ἑλλάδα, Ἰταλία), παντοῦ κατέλαβε ὁ Μανιχαϊσμὸς τὰ πάντα. Ὄχι ὅτι ἐξέλιπαν οἱ Ὀρθόδοξοι –νὰ φυλάξει ὁ Θεός!
Ποιά ἦταν ἡ βασικὴ θέση αὐτή; Σκέφτηκε ὁ Μάνης: "Γιατί νὰ ὑπάρχει ὁ Ἰουδαϊσμός, ἀφοῦ οἱ Ἰουδαῖοι δὲν πίστεψαν στὸν Χριστό; Γιατί νὰ ὑπάρχει ὁ Χριστιανισμός, ἀφοῦ ὑπάρχουν καὶ ἄλλες θρησκεῖες; Γιατί νὰ μὴν τὰ ἑνώσουμε ὅλα αὐτὰ καὶ νὰ κάνουμε ἕνα χαρμάνι, ὥστε ὁ καθένας νὰ βρίσκει, ἂν εἶναι Χριστιανός, νὰ βρίσκει χριστιανικὰ στοιχεῖα· ἂν εἶναι Ἰουδαῖος, νὰ βρίσκει ἰουδαϊκὰ στοιχεῖα· ἂν εἶναι Βουδιστής, νὰ βρίσκει βουδιστικὰ στοιχεῖα, καὶ οὕτω καθ' ἑξῆς".
Γιὰ πεῖτε μου τώρα, ἀνακαλύπτετε τίνος πράγματος εἶναι πρόδρομος ὁ Μάνης; Ξέρετε; Τοῦ Οἰκουμενισμοῦ! Καὶ πολὺ ὡραῖα τὸν λέγει ὅτι εἶναι συλλέκτης ὅλων τῶν αἱρέσεων. Πῶς ὁ πατὴρ Ἰουστῖνος Πόποβιτς ὀνόμασε τὸν Οἰκουμενισμό; "Παναίρεση!" Είναι τὸ μάζεμα ὅλων τῶν αἱρέσεων μὲ κεντρικὸ σκοπὸ νὰ ἐπιτύχουμε μία πανθρησκεία, μία θρησκεία. Τὸ ὄνειρο τοῦ Μάνητος γίνεται προσπάθεια νὰ ἐκπληρωθεῖ σήμερα ἀπὸ τὸν Οἰκουμενισμό, τὸ ὁποῖο αὐτὸ σχέδιο θὰ ὑπηρετήσει κατ' ἐξοχὴν ὁ Ἀντίχριστος. Ὁ δὲ Οἰκουμενισμὸς εἶναι ἡ φοβεροτέρα αἵρεση ποὺ ἀπειλεῖ τὰ πάντα. Καὶ τὸ χειρότερο; Πολλοὶ καὶ ἐκ τῶν κληρικῶν μας –ἀκόμα καὶ τῶν ἀνωτάτων κληρικῶν μας– ἔχωνται οἰκουμενιστικῶν θέσεων. Αὐτὸ εἶναι τὸ τραγικό μας, ἡ τραγικότητά μας. Ἀγαπητοί μου, ἂς προσέξουμε. Ἂς προσέξουμε πάρα πολὺ αὐτὴ τὴ σύγχρονη μορφὴ ποὺ εἶναι ὁ Οἰκουμενισμός. Νομίζουμε ὅτι δὲν δουλεύει. Ἀπὸ τὰ τέλη τοῦ περασμένου αἰῶνος ξεκίνησε αὐτὸς ὁ νεότερος Οἰκουμενισμός, καὶ ὑπηρετεῖται αὐτὴ τὴ στιγμὴ ἀπὸ τὸ Παγκόσμιο Συμβούλιο τῶν Ἐκκλησιῶν. Ὑπηρετεῖται –θὰ τὸ πῶ ἄλλη μιὰ φορὰ γιὰ νὰ τὸ ἀκούσετε– ὑπηρετεῖται ἀπὸ τὸ Παγκόσμιο Συμβούλιο τῶν Ἐκκλησιῶν. Ἀντιλαμβάνεστε, λοιπόν, μὲ τί ἔχουμε νὰ παλέψουμε. Καὶ ἐλᾶτε νὰ μοῦ πεῖτε ἂν αὐτὰ ποὺ ἀναφέρονται εἰς τοὺς αἰρεσιάρχες αὐτοὺς στὴν ἱστορία, ἂν δὲν ἔχουνε πάντοτε αὐτὴ τὴν ἐπικαιρότητά τους σὲ κάθε ἐποχὴ καὶ ἰδιαίτερα στὴν ἐποχή μας. Νὰ εἶστε σίγουροι, δὲν θὰ τὰ λέγαμε αὐτά, ἀγαπητοί μου, ἂν ἦσαν μουσειακὰ στοιχεῖα. Δὲν εἶναι μουσειακὰ στοιχεῖα, εἶναι ἐνεργὰ στοιχεῖα!
Θέλετε ἀκόμα; Ξέρετε ποιός εὐνοεῖ αὐτὸν τὸν Οἰκουμενισμὸ ἀπὸ τὴ δική του τὴ σκοπιά; Ἡ Θεοσοφία! Θέλετε, καὶ ὁ Μασονισμός, ποὺ ἡ βάση του εἶναι ἡ Θεοσοφία. Ναί, καὶ ὁ Μασονισμὸς τὸν εὐνοεῖ. Ὕστερα, ὅλες αὐτὲς οἱ παγκόσμιες κινήσεις, οἱ διεθνεῖς, διεθνιστικὲς κινήσεις εἶναι ὕποπτες. Πίσω ἀπὸ αὐτὲς τὶς διεθνιστικὲς κινήσεις, οἱ ὁποῖες ἄλλοτε ἔχουν ἐμπορικὸ χαρακτῆρα, ἄλλοτε ἔχουν φιλοσοφικὸ χαρακτῆρα καὶ ἄλλοτε ἔχουν κοινωνικὸ χαρακτῆρα, κρύβεται ὁ Οἰκουμενισμός. Εἶναι δὲ τὸ σχέδιο τῶν Σιωνιστῶν. Κατὰ πόσο μπορεῖ τώρα οἱ Σιωνιστὲς νὰ ἔχουν σχέση μὲ τὴν Παλαιὰ Διαθήκη, μόλις καὶ ἀνάγκη νὰ τὸ ποῦμε– ὅτι καμία σχέση δὲν ἔχουν μὲ τὴν Παλαιὰ Διαθήκη. Καμία σχέση! Ἡ Παλαιὰ Διαθήκη, ἀγαπητοί μου, εἶναι ἕνα χέρι ποὺ δείχνει τὴν Καινὴ Διαθήκη. Καὶ μόνο τὴν Καινὴ Διαθήκη, καὶ τίποτε ἄλλο ἔξω ἀπὸ τὴν Καινὴ Διαθήκη. Ὅλα τὰ ἄλλα εἶναι ἔργα καὶ ἡμέραι ἀληθινῶν σατανιστών.
Ἂς εἴμεθα πάντοτε ἕτοιμοι διότι ὁ οἰκουμενικὸς εἶναι στὴν αὐλή μας. Εἶναι στοὺς ἀνθρώπους μας. Ὑπάρχουν καὶ ἱεράρχες οἱ ὁποῖοι ἔχωνται οἰκουμενιστικῶν θέσεων, καὶ θεολόγοι ποὺ ἔχωνται οἰκουμενιστικῶν θέσεων. Δὲν εἶναι καινούργιο. Νομίζω διαβάζετε, νομίζω μελετᾶτε, τὰ βλέπετε, τὰ κρίνετε, καὶ θέλει πάρα πολὺ προσοχή.
