†. Λέγει ὁ ἅγιος Κύριλλος: «καὶ ἂς μὴ βλασφημείσθω διὰ σὲ ὁ Χριστός». Αυτό εἶναι τὸ τραγικὸ μὲ τοὺς χριστιανούς. Ὁ χριστιανὸς ἢ θὰ εἶναι φῶς ἢ θὰ εἶναι σκοτάδι. Ὁπότε, ἔχοντας τὴν ἰδιότητα τοῦ χριστιανοῦ, ἐὰν μὲν εἶναι φῶς, ὁ Θεὸς δοξάζεται. Ἐὰν ὅμως εἶναι χριστιανὸς ἀλλὰ σκοτάδι, τότε ὁ Χριστὸς βλασφημεῖται —ἢ δυσφημεῖται, ἂν τὸ θέλετε. Ἡ ρίζα βλάσ- ἀπὸ τὸ "βλάπτω" πάντα σημαίνει κάτι ποὺ ζημιώνει, ποὺ κάνει κακό. Ὁπότε, ἀγαπητοί, βλασφημεῖται τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ. Λέγει ὁ ἴδιος ὁ Κύριος: «τάδε λέγει Κύριος· δι᾿ ὑμᾶς διαπαντὸς τὸ ὄνομά μου βλασφημεῖται ἐν τοῖς ἔθνεσι.» Ἠσ. 52,5 Τὸ λέει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, τὸ λέει ὁ Θεὸς στὴν Παλαιὰ Διαθήκη καὶ τὸ παίρνει στὴν Καινὴ Διαθήκη ὁ Ἀπόστολος Παῦλος. «τὸ γὰρ ὄνομα τοῦ Θεοῦ δι᾿ ὑμᾶς βλασφημεῖται ἐν τοῖς ἔθνεσι, καθὼς γέγραπται.» Ρωμ. 2,24
Ὅ,τι λέει ὁ Θεός, γίνεται ἐξ αἰτίας σας. Ποῦ τὸ λέει αὐτό; Στὸ λαό του. Θὰ τὸ λέγαμε: ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ εἶναι ἡ Ἐκκλησία. Ἐξ αἰτίας σας, λέγει, βλασφημεῖται τὸ ὄνομά μου ἐν τοῖς ἔθνεσι —δηλαδὴ στοὺς μὴ χριστιανούς.
Καὶ κάτι ποὺ τὸ ξέρετε, σᾶς τὸ ἔχω ξαναπεῖ· κάποτε ὁ Γκάντι εἶχε πεῖ: "Μ' ἀρέσει ὁ Χριστός σας. Δὲν μ' ἀρέσουν οἱ χριστιανοί σας. Οἱ χριστιανοί σας εἶναι τόσο διαφορετικοὶ ἀπὸ τὸν Χριστό." Τι πιστεύετε, ὅτι τὸ Εὐαγγέλιο δὲν θὰ μποροῦσε νὰ εἶχε ἁπλωθεῖ σὲ ὅλη τὴ γῆ καὶ νὰ διαμορφώσει ὅλους τοὺς λαοὺς τῆς γῆς χριστιανικούς; Ποιά εἶναι ἡ αἰτία; Νομίζω ὅτι ἡ πρώτη αἰτία δὲν εἶναι ὁ διάβολος οὔτε ἡ κακὴ προαίρεση κάποιων ἀνθρώπων. Νομίζω ὅτι ἡ πρώτη αἰτία εἶναι τὸ κακὸ παράδειγμα τῶν φορέων τοῦ χριστιανισμοῦ, τῶν χριστιανῶν.
Μὴν πᾶτε μακριὰ· ἐδῶ στὴν Ἑλλάδα, ἂν ὑπάρχουν ἄθεοι, ἄπιστοι, τοῦτοι, ἐκεῖνοι... ὅτι ὑπάρχουν. Ποῦ ὀφείλεται, λέτε; Εἰς τὸν κακό μας κλῆρο. Ὅτι ἐμεῖς οἱ ἱερεῖς ἔχουμε τὸ κρῖμα καὶ τὴ βασικὴ ἁμαρτία. Τὴν εὐθύνη τὴν ἔχουμε ἐμεῖς. Ἐὰν οἱ ἱερεῖς ἦσαν πνευματικοὶ ἄνθρωποι, πέστε μου, θὰ εἴχαμε αὐτὸ τὸ φαινόμενο; Καὶ εἰς τὴν ἐκκλησία τοῦ Ἰσραήλ, καὶ ἐκεῖ ὑπῆρχε φοβερὴ πτώση. Μήπως οἱ ἀρχιερεῖς τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, στὴν ἐποχὴ μάλιστα τοῦ Χριστοῦ, τί ἦσαν; Ἦσαν σαδδουκαῖοι, δηλαδὴ ὑλιστές, δὲν πίστευαν σὲ ψυχή, οὔτε σὲ κρίση, οὔτε σὲ παρουσία ἀγγέλων, οὔτε σὲ βασιλεία Θεοῦ, τίποτα. Ὅτι φᾶς καὶ πιεῖς καὶ τελειώσει ἡ ζωή σου. Ἂν μποροῦμε –τὸν Θεὸ τὸν εἶχαν ἔτσι – νὰ κάνουμε τὴν ζωή μας λιγάκι πιὸ ἀνθρώπινη ὅσο ζοῦμε, τίποτε ἄλλο. Δὲν πίστευαν οἱ σαδδουκαῖοι, σαδδουκαῖοι δίκασαν τὸν Χριστό. Μάλιστα. Ἐὰν λοιπὸν οἱ ἀρχιερεῖς, οἱ ἱερεῖς καὶ στὸν παλαιὸ νόμο ἦσαν ἐκεῖνοι σωστοί, ὁ λαὸς θὰ ἦταν αὐτός;. Ἐὰν ὁ λαὸς ἐδέχετο τὸ κήρυγμα, τὴν ἑρμηνεία τοῦ νόμου –δηλαδή της Πεντατεύχου, δηλαδὴ τοῦ Μωυσέως καὶ τῶν προφητῶν– αὐτὸς ὁ λαός, πέστε μου, τί ὑποδοχὴ θὰ ἔκανε εἰς τὸν Χριστό; Πολὺ διαφορετική! Εἶναι αὐτὸ ποὺ εἶπε ὁ Χριστός: «Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι κλείετε τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων· ὑμεῖς γὰρ οὐκ εἰσέρχεσθε, οὐδὲ τὸὺς εἰσερχομένους ἀφίετε εἰσελθεῖν.» Ματθ. 23,14 Ὄχι μόνο ἐσεῖς δὲν μπαίνετε στὴ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ καὶ ἐκείνους ποὺ θέλουν νὰ μποῦν, τοὺς ἐμποδίζετε, νὰ μὴν μποῦν εἰς τὴν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Δὲν νομίζετε ὅτι εἶναι φανερό; Ποιός φταίει; Ὁ λαὸς δὲν ἤξερε τὸν νόμο. Τὸ λέγανε οἱ ἴδιοι: «ἀλλ᾿ ὁ ὄχλος ὁὗτος ὁ μὴ γινώσκων τὸν νόμον ἐπικατάρατοί εἰσι!» Ιω. 7,49 Ὁ λαὸς αὐτὸς εἶναι ἐπικατάρατος ἐπειδὴ δὲν ξέρει τὸν νόμο. Ἐπικατάρατοι εἴσατε ἐσεῖς, κύριοι! Διότι ἐσεῖς ποὺ ξέρετε τὸν νόμο, δὲν τὸν ἑρμηνεύετε εἰς τὸν λαόν. Τὸν κρατᾶτε μόνο γιὰ τὸν ἑαυτό σας. Διότι, ἂν ἑρμηνεύατε τὸν λόγο τοῦ Θεοῦ καὶ τὸν νόμο καὶ τὰ περὶ τοῦ Μεσσίου, ὁ λαὸς θὰ ἀκολουθοῦσε.
Θέλετε ἕνα μικρὸ παράδειγμα; Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Βαπτιστής. Μόλις ξεκίνησε αὐτὴ ἡ μορφὴ νὰ ὁμιλεῖ γιὰ τὸν Μεσσία, πόσοι πῆγαν καὶ βαπτίστηκαν! Καὶ ἄνοιξε τὸν δρόμο ὡς Πρόδρομος τοῦ Κυρίου ὁ Ἅγιος Ἰωάννης. Ἕνας ἄνθρωπος! Ἐὰν τὸ ἔκαναν αὐτὸ μέσα σὲ ὅλη τὴ μακρά τους ἱστορία οἱ Ἑβραῖοι, ἐκεῖνοι ποὺ ἦσαν οἱ ἐντεταλμένοι τοῦ νόμου, τὰ πράγματα δὲν θὰ ἦσαν διαφορετικά;
Νὰ τί φταίει! Δὲν φταίει οὔτε ὁ διάβολος οὔτε ἡ κακὴ προαίρεση. Αὐτὰ εἶναι δευτερεύοντα. Φταῖμε ἐμεῖς –τὸ λέω γιατί εἶμαι κληρικός– φταῖμε ἐμεῖς ποὺ δὲν ἑρμηνεύουμε τὸν νόμο τοῦ Θεοῦ. Ἤ, ἂν τὸν ἑρμηνεύσουμε, πολλὲς φορὲς τὸν νοθεύουμε —φαινόμενο τῆς ἐποχῆς μας καὶ αὐτό. Γιατί θὰ θέλαμε, ὄχι νὰ προσαρμοστοῦμε μὲ τὸ Εὐαγγέλιο, ἀλλὰ τὸ Εὐαγγέλιο νὰ προσαρμοστεῖ μὲ τρόπο ζωῆς ποὺ κάνουμε. Αὐτὸ θὰ πεῖ «καὶ ἂς μὴ βλασφημείσθω διὰ σὲ ὁ Χριστός». Μὴ βλασφημεῖται, λέει, ὁ Χριστὸς ἐξ αἰτίας σου.
