†. Εἶναι πολὺ ἐνδιαφέρον, γιατί ὁ Θεὸς ἄφησε τὸν λαὸ Τοῦ σαράντα χρόνια στὴν ἔρημο; Βέβαια, ἕνας κυριότατος σκοπὸς ἦταν νὰ παιδαγωγηθεῖ ὁ λαὸς μὲ τὸν Νόμο. Ἔπαιρναν γιὰ πρώτη φορὰ τὸν Νόμο καὶ ἔπρεπε νὰ παιδαγωγηθοῦν, ὥστε νὰ μποῦνε καινούργιοι ἄνθρωποι σὲ μιὰ καινούργια γῆ. Ναί, ἀλλὰ ἕνας δεύτερος λόγος ἦταν ὁ ἑξῆς: ἡ γῆ στὴν ὁποία θὰ ἔμπαιναν κατοικεῖτο ἀπὸ τοὺς Χαναναίους. Ἦταν δὲ πολλὰ μικρὰ βασίλεια, ὅπως εἶναι γνωστό, πόλεις-κράτη καὶ βασίλεια. Αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι ποὺ κατοικοῦσαν ἐκεῖ, στὴ γῆ Χαναάν, ἦταν εἰδωλολάτρες. Καὶ βεβαίως μετήρχονταν ὅλα αὐτὰ ποὺ σᾶς εἶπα: μαντικά, μαγεῖες κ.λπ.
Αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι ὅμως ἔπρεπε νὰ γεμίσουν τὸ ποτήρι τῶν ἁμαρτιῶν τους, γιὰ νὰ τοὺς τιμωρήσει ὁ Θεὸς τελεσίδικα. Δηλαδή, νὰ μὴν ὑπάρξει κάποια περίπτωση νὰ τοὺς δικαιώσει κάποια φορὰ στὴν ἱστορία· νὰ μὴν ἔχουν, δηλαδή, τὸ δικαίωμα πλέον. Τοὺς ἀφήνει, γεμίζει τὸ ποτήρι καὶ λέει στὸν Ἀβραάμ: «τετὰρτῃ δὲ γενεᾷ ἀποστραφήσονται ὧδὲ· οὔπω γὰρ ἀναπεπλήρωνται αἱ ἁμαρτίαι τῶν Ἀμὸῤῥαίων ἕως τοῦ νῦν.» Γέν. 15,16 Ἀκόμα οἱ κάτοικοι αὐτοὶ δὲν γέμισαν τὸ ποτήρι τῆς ὀργῆς μου, γι' αὐτό τους ἀφήνω. Καὶ ὅταν γεμίσει καὶ δὲν θὰ ἔχουν πιὰ κάτι ἀγαθό, τότε θὰ τοὺς ξεκληρίσει ὁ Θεός.
Τὸ ξέρετε πὼς τὸ ἴδιο πρᾶγμα συμβαίνει καὶ μὲ τοὺς ἀνθρώπους; Ἂν θέλετε νὰ βρεῖτε τὸ κλειδὶ τῆς ὅλης ὑποθέσεως, ξαναρῖξτε μιὰ ματιὰ στὴν παραβολὴ τοῦ Πλουσίου καὶ τοῦ Λαζάρου. Ἐδῶ θὰ καταλάβετε γιατί εἶπε ὁ Ἀβραὰμ στὸν πλούσιο, ὅταν ὁ τελευταῖος τὸν ρώτησε γιατί βρίσκεται ἐκεῖ. Καὶ τοῦ λέει: «Παιδί μου...». Βλέπετε, δὲν ἀρνεῖται ὁ Ἀβραὰμ νὰ ἀποκαλέσει τὸν πλούσιο παιδί του, γιατί ἦταν ἀπόγονός του. Τοῦ λέει: «Μνήσθητι» — ἐκεῖνο τὸ φοβερὸ «μνήσθητι», ἐκείνη ἡ φοβερὴ μνήμη — «ὅτι ἐσὺ ἀπέλαβες τὰ ἀγαθά σου στὴν ἐπίγεια ζωή σου, ἐνῷ τοῦτος, ὁ φτωχὸς ὁ Λάζαρος, δὲν ἀπέλαβε τὰ ἀγαθά του. Ἔτσι, ἐσὺ τώρα ὀδυνάσαι, αὐτὸς δὲ ἐδῶ παρηγορεῖται».
Δηλαδὴ Κύριε, θὰ ἔλεγε κάποιος, πρέπει νὰ εἴμαστε φτωχοί, ἐλκωμένοι καὶ σακατεμένοι γιὰ νὰ κερδίσουμε τὴ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ; Δὲν ξέρω ἂν ποτέ, ἀκούγοντας τὴν παραβολὴ ἢ μελετῶντας την, σᾶς γεννήθηκε αὐτὴ ἡ ἀπορία. Γιατί; Τί θὰ πεῖ «ἐσὺ ἀπέλαβες τὰ ἀγαθά σου»; Τί ἔπρεπε νὰ εἶμαι, κακομοιριασμένος, νὰ μὴν ἔχω ἀγαθά; Ὕστερα, τὰ ἀγαθά, Ἐσὺ Κύριε δὲν εἶσαι ἐκεῖνος ποὺ τὰ δίνεις; Τότε; Λοιπόν, ἀκοῦστε.
Πῶς συμβαίνει αὐτό; Ὅπως τότε ποὺ εἶπε ὁ Θεὸς στὸν Ἀβραάμ, ὅτι ἀκόμη δὲν γέμισε τὸ ποτήρι τῆς ὀργῆς Μοῦ. Εἶναι γνωστὸ ὅτι ἕνας ἁμαρτωλὸς ἄνθρωπος ἔχει, βέβαια, καὶ ἀγαθὲς πλευρές. Ὁ ἄνθρωπος δὲν ἔχει 100% κακία· μόνο ὁ διάβολος εἶναι 100% κακία. Ὁ ἄνθρωπος, ἐπειδὴ ἔχει τὴν ἀρχοντιὰ τῆς εἰκόνας τοῦ Θεοῦ, ἑπόμενο εἶναι νὰ ἔχει καὶ ἀγαθὲς πλευρές. Ἄλλο τώρα ὅτι μὲ τὴν προαίρεσή του, ἦταν ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος, βέβαια, ἔκανε τὸ κακὸ στὴ ζωή του. Ἀλλά, στὴν προκειμένη περίπτωση, εἶχε καὶ ἀγαθὲς πλευρές. Καὶ μάλιστα, κοιτᾶξτε στὸν πλούσιο τῆς παραβολῆς, ἔχει μιὰ πρόνοια γιὰ τὰ ἀδέλφια του. Ζητάει νὰ ἀναστηθεῖ ὁ Λάζαρος, νὰ πάει νὰ τοὺς πεῖ πόσο φοβερὸς εἶναι ὁ τόπος αὐτός, ὥστε νὰ μὴν ἔρθουν καὶ αὐτοὶ ἐκεῖ. Βέβαια, φιλανθρωπία δὲν εἶναι αὐτό, ἀλλὰ εἶχε μιὰ καλὴ πλευρά: νὰ μὴν τιμωρηθοῦν καὶ τὰ ἀδέλφια του, ἂς τιμωρεῖται μόνο αὐτός. Ἔτσι ὁ Θεός, ἐπειδὴ αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος δὲν θὰ κερδίσει τὴ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ λόγῳ τῶν πολλῶν κακῶν του πράξεων, τοῦ ξεπληρώνει τὰ ὅποια ἀγαθὰ εἶχε στὴν παροῦσα ζωή. Κατὰ δικαιοσύνη εἶναι αὐτό. Εἶχες καὶ ἀγαθὲς πλευρές, λοιπόν, σοῦ δίνω κι ἐγὼ ἀγαθά, σὲ ξόφλησα. Γι' αὐτὸ εἶπε ὁ Ἀβραάμ: «μνήσθητι ὅτι ἀπέλαβες σὺ τὰ ἀγαθὰ σοῦ ἐν τῇ ζῶῇ σοῦ» Λούκ. 26, 25 Θυμήσου ὅτι ἐσὺ ἀπέλαβες τὰ ἀγαθά σου. Δηλαδή, εἶχες τὴν καλή σου πλευρά, καὶ νά, σοῦ ἔδωσε ὁ Θεός, σὲ ἔκανε πλούσιο κ.λπ. Ὁπότε, ὅταν θὰ ἔχουμε τὴν Ἀνάσταση τῶν νεκρῶν, θὰ εἶσαι γιὰ κόλαση, διότι τὰ ἀγαθά σου τὰ πῆρες.
Ἀντιθέτως, ὁ φτωχὸς Λάζαρος ἢ ἕνας εὐσεβὴς ἄνθρωπος, εἶναι 100% εὐσεβής; Δὲν παίρνω τὴν περίπτωση τοῦ σταυροῦ ποὺ σηκώνει ὁ εὐσεβής, παίρνω ὅτι ἕνας εὐσεβὴς εἶναι 100% ἅγιος; Ὄχι, ἔχει βέβαια κάποιες ἀτέλειες καὶ ἁμαρτίες, ἀσφαλῶς. Ἀλλὰ τὸ μεγαλύτερο μέρος του εἶναι ὅτι εἶναι εὐσεβής, ὅτι εἶναι ἐνάρετος. Αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος θὰ πρέπει νὰ πάει στὴ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Κατὰ δικαιοσύνη, ὅμως, θὰ πληρώσει στὴν παροῦσα ζωὴ μὲ δυσκολίες ἐκεῖνο ποὺ εἶχε ὅταν ζοῦσε καὶ εἶχε ἁμαρτήσει. Θὰ πληρώσει ἐδῶ, ὥστε νὰ βρεθεῖ στὴ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ ὅταν θὰ φύγει ἀπὸ τὸν κόσμο αὐτό. Εἶναι μιὰ πτυχὴ πολὺ σπουδαία, πολὺ σπουδαία. Ἂς τὴ θυμόμαστε, λοιπόν, αὐτὴ· ὅταν κανεὶς ὑποφέρει, πρέπει νὰ ὑποφέρει μὲ πολλὴ ὑπομονή, γιατί ξέρει ὅτι ὁ Θεός, κατὰ δικαιοσύνη, τοῦ ξεπληρώνει τὴν κακή του πλευρά, γιὰ νὰ τοῦ δώσει κατοπινὰ ὁλόκληρη τὴ Βασιλεία Του.
