†. [...] Πηρε λοιπὸν τὴν προβιά —τὴ μηλωτὴ— καὶ τότε «καὶ ἔστη ἐπὶ τοῦ χείλους τοῦ Ἰὀρδάνου·» Δ. Βασ. 2, 13 στάθηκε εκεί, στὸ χεῖλος τοῦ Ἰορδάνου, «καὶ ἐπάταξε τὸ ὕδωρ καὶ οὐ διέστηι». Τί προσπαθεῖ νὰ κάνει τώρα ὁ προφήτης Ἐλισαῖος; Ἐκεῖνο ποὺ ἔκανε ὁ Ἠλίας. Ὅταν ἔφτασαν ὁ Ἠλίας ξέρετε τί ἔκανε; Πῆρε τὴν προβιά του, τὴ μηλωτή του, καὶ χτύπησε τὸ ποτάμι. Τὸ ποτάμι ἀμέσως ἄνοιξε, τὸ νερὸ ἀπὸ ἐδῶ, τὸ νερὸ ἀπὸ ἐκεῖ, καὶ πέρασε ὁ Ἠλίας μὲ τὸν Ἐλισαῖο. Ὅταν πέρασαν, ξανάκλεισε τὸ ποτάμι, ὅπως ἔγινε τότε ποὺ πέρασε ὁ Ἰησοῦς του Ναυὴ καὶ οἱ Ἑβραῖοι ἀπὸ τὴν Ἐρυθρὰ Θάλασσα.
Τρεῖς φορὲς λοιπὸν ἔγινε αὐτό. Ἀποπειρᾶται καὶ ἐπιχειρεῖ ὁ Ἐλισαῖος νὰ τὸ κάνει καὶ τέταρτη φορὰ· χτυπάει τὸ ποτάμι ἀλλὰ "οὐ διέστη". Χρησιμοποίησε τὴ μηλωτή, οὐ διέστη ὁ ποταμός, τὸ νερὸ οὐ διέστη, δηλαδὴ δὲν ἄνοιξε τὸ νερό, δὲν ἄνοιξε νὰ γίνει ξηρὰ γιὰ νὰ περάσει ἀπὸ ἐκεῖ. Καὶ τότε λέγει: «Πού ὁ Θεὸς Ἠλιοῦ ἀφφώ;» δηλαδή "Ποῦ εἶναι ὁ Θεὸς τοῦ Ἠλία;". Αὐτὸ τὸ "ἀφφώ", ποὺ εἶναι ἑβραϊκὴ λέξη, δεν τη μεταφράζουν οἱ Ἑβδομήκοντα. Σὲ μιὰ ἀπόδοσή της εἶναι: "Ποῦ εἶναι, ποῦ εἶναι ὁ Θεὸς τοῦ Ἠλία;", "Τί εἶπε; "ὁ Θεὸς τοῦ Ἠλία". Γιατί; Διότι τὸν Ἠλία ἔβλεπε ὁ Θεός. Καὶ ἐφόσον ἡ εὔνοια τοῦ Θεοῦ ἦταν στὸν Ἠλία, ἐπικαλεῖται τὸν Ἠλία ὁ Ἐλισαῖος γιὰ νὰ τὸν ἀκούσει ὁ Θεός. Βλέπετε ὅτι μεσολαβοῦν πρόσωπα;!. Καὶ ὁ Ἐλιέζερ τί προσευχὴ ἔκανε ὅταν πῆγε γιὰ νὰ βρεῖ νύφη γιὰ τὸν Ἰσαάκ; «Κύριε ὁ Θὲὸς τοῦ κυρίου μοῦ Ἁβραὰμ» Γέν. 24, 12 Κύριε τοῦ κυρίου μοῦ Ἀβραάμ. Ἔτσι δὲν εἶπε; Ποιόν ἐπικαλεῖται γιὰ νὰ γίνει ἀκουστὸς ἀπὸ τὸν Θεό; Τὸν Ἀβραάμ. Γιατί; Διότι ὁ Ἐλιέζερ, ὁ ὑπηρέτης τοῦ Ἀβραάμ, δὲν ἦταν ὁ ἄνθρωπος τῆς ἐπαγγελίας, ὁ ἄνθρωπος τῆς εὔνοιας τοῦ Θεοῦ· γιὰ νὰ ἀκουστεῖ ὅμως καὶ νὰ φέρει εἰς πέρας τὴν ἀποστολή, ἐπικαλεῖται τὸν Θεὸ τοῦ Ἀβραάμ.
Ποῦ εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ λέγουν ὅτι δὲν ἔχουμε ἀνάγκη ἀπὸ τοὺς Ἁγίους; Ποὺ λέγουν οἱ Προτεστάντες: "Τί θὰ τοὺς κάνουμε τοὺς Ἁγίους;". Καὶ τί ἦσαν, λέγει οἱ ἅγιοι; Ἄνθρωποι ἦσαν. Βεβαίως ἄνθρωποι ἦσαν, ἀλλὰ τοὺς θέλει ὁ Θεὸς ὅμως. Δὲν λέει ἡ Γραφή —τὸ ἀκούσαμε καὶ σήμερα— «τοῖς ἁγίοις τοῖς ἐν τῇ γῇ αὐτοῦ ἐθαυμάστωσεν ὁ Κύριος, πάντα τὰ θελήματα αὐτοῦ ἐν αὐτοῖς» Ψαλμ. 15, τοὺς ἔκανε θαυμαστούς. Ἔχουμε ἀνάγκη ἀπὸ τοὺς Ἁγίους· ὄχι μόνο ἀπὸ τοὺς Ἁγίους, καὶ ἀπὸ τοὺς Ἱερεῖς, ὅσο κι ἂν εἶναι ἄνθρωποι ποὺ ἐνδεχομένως δὲν στέκονται καλὰ στὸ ὕψος τους. Εἶναι ἱερεῖς; Μεσολαβοῦν μεταξὺ Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων. Εἶναι τόσο σπουδαῖο καὶ εἶναι τόσο βασικό. Δὲν τὸ λέγω ἐγώ. Τὸ βλέπουμε καθαρὰ ἐδῶ στὴν Γραφή.
Ἀλλὰ καὶ κάτι ἀκόμη: Ἔχουμε ἀνάγκη μόνο τὸν Ἠλία, τὸν ὁποῖον ἐπικαλεῖται γιὰ νὰ γίνει ἀκουστὸς ἀπὸ τὸν Θεό; Ἔχουμε ἀνάγκη καὶ ἀπὸ τὴν προβιὰ τοῦ Ἠλία. Ὄχι μόνο ἀπὸ τὸν Ἠλία, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὴν προβιὰ τοῦ Ἠλία. Ποὺ σημαίνει, δὲν ἔχω ἀνάγκη μόνο ἀπὸ τὸν Ἅγιο Γεώργιο τὸν Νεομάρτυρα τῆς Ραψάνης, ποὺ γιορτάζει σήμερα· ἔχω ἀνάγκη καὶ ἀπὸ τὰ κόκκαλά του, ἀπὸ τὰ ἅγια λείψανά του. Ἔχω ἀνάγκη ἀπὸ τὰ ροῦχα ποὺ ἄφησε —ἂν ἄφησε ροῦχα. Δὲν τὰ μαζεύει ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία μας ὅλα αὐτὰ ἀπὸ τοὺς Ἁγίους; Λέμε, ἡ Ἁγία Ζώνη τῆς Παναγίας· λέμε, αὐτὸ τὸ κομματάκι ποὺ εἶναι βαμμένο στὸ αἷμα τοῦ Ἁγίου Δημητρίου. Ἐκεῖνο τὸ κόκκαλο, τὸ ὀστοῦν, τὸ ἱερὸ λείψανο ἀπὸ τὸν τάδε Ἅγιο. Γιατί τὰ μαζεύουμε μὲ τόση προσοχή;
Βλέπετε ποὺ ὑπάρχουν τὰ ἐρείσματα; Βλέπετε; Ἡ μηλωτή. Γιατί νὰ μὴν πεῖ "ὁ Θεὸς τοῦ Ἠλία", τί νὰ τὴν κάνει τὴν προβιά; Ὁ Θεὸς θέλει νὰ γίνει τὸ θαῦμα ὄχι μόνο μὲ τὴν ἐπίκληση τοῦ ἁγίου Τοῦ ὀνόματος διὰ τοῦ προφήτου Ἠλία, ἀλλὰ καὶ διὰ τῆς χρησιμοποίησης τῆς προβιᾶς. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι, ὅταν κάνουμε ἁγιασμό, χρησιμοποιοῦμε τὸ νερὸ· ἅμα κάνουμε εὐχέλαιο, χρησιμοποιοῦμε τὸ λάδι· ἅμα κάνουμε μιὰ ἁγιαστικὴ πράξη, χρησιμοποιοῦμε τὸ ἐπιτραχήλιο. Σημαίνει πὼς ὁ Θεὸς θὰ σοῦ δώσει αὐτὸ ποὺ ζητᾶς μέσῳ τῶν ὑλικῶν στοιχείων. Γιατί; Ἔτσι τὸ θέλει Ἐκεῖνος. Δὲν τὸ εἶπα ἐγώ, οὔτε ἐγώ το σκέφτηκα. Ἔτσι τὸ θέλει ὁ Θεός.
Ποῦ εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ λέγουν: "Καὶ τί εἶναι τὸ ἐπιτραχήλιο;" καὶ "Τί εἶναι τὸ νερό;" καὶ "Τί εἶναι τὸ λάδι; Θὰ μὲ κάνει καλὰ τὸ λάδι;". Θὰ δεῖτε λίγο πιὸ κάτω —δὲν θὰ τὸ ποῦμε σήμερα— γιὰ νὰ κάνει καλὰ τὰ νερὰ τῆς Ἰεριχοῦς ὁ Ἐλισαῖος, ἐπῆρε ἁλάτι καὶ ἔριξε, καὶ ἔγιναν τὰ νερὰ καλά. Ἀλλά, λίγο ὑπομονή, ἔτρεξα λιγάκι· ἐπειδὴ εἶναι συναφές, γι' αὐτὸ τὸ εἶπα. Γιατί νὰ μὴν πεῖ "Τάδε λέγει Κύριος"; Καὶ γιατί νὰ πάρει ἁλάτι νὰ ρίξει; Ποιός ὁ λόγος; Μήπως ἀκόμη ἦταν καὶ μαγικὸς τρόπος; Ὄχι, ὄχι, ὄχι! Θὰ τὸ δοῦμε ἂν θὰ φτάσουμε ἐκεῖ. Ἕνα μὲ ἐνδιαφέρει αὐτὴ τὴ στιγμή: χρησιμοποίησε ὑλικὸ πρᾶγμα γιὰ νὰ κάνει αὐτὸ ποὺ θέλει ὁ Θεός. Ἔ, σπουδαῖο! Λοιπόν, βλέπετε παρακαλῶ, βλέπετε ὅτι ὁ Θεὸς χρησιμοποιεῖ, θέλει νὰ χρησιμοποιεῖται καὶ ἡ ἄλογος κτίσις, καὶ ἡ νεκρὰ κτίσις: καὶ οἱ πέτρες, καὶ τὰ ξύλα, καὶ τὸ νερό, καὶ οἱ προβιές, καὶ ἡ μαγκούρα –ἂς μοῦ ἐπιτραπεῖ ἡ φράση– καὶ ἡ μαγκούρα τοῦ Μωυσῆ, ἡ ράβδος τοῦ Μωυσέως. Διότι μὲ τὴν ράβδο τοῦ Μωυσέως ἔγινε ἡ Ἐρυθρὰ Θάλασσα ξηρά. Τί σπουδαῖο, ἔ! Τί σπουδαῖο!
Βλέπετε ποῦ εἶναι ἡ Ὀρθοδοξία; Τὴ διακρίνετε τώρα; Βλέπετε ποὺ μᾶς κατηγοροῦν οἱ Προτεστάντες καὶ οἱ αἱρετικοὶ καὶ οἱ Χιλιαστὲς κλπ. Καὶ λένε ὅτι: "Ἐμεῖς κρατᾶμε τὴ Γραφή. Ἐσεῖς ποὺ ἔχετε φορτώσει τὴν πίστη σας μὲ τόσα πράγματα καὶ κουβαλᾶτε ἕνα κάρο πράγματα". Αὐτὸ εἶναι ἡ Ὀρθοδοξία; Μάλιστα, κύριοι, αὐτὸ εἶναι ἡ Ὀρθοδοξία! Καὶ ἂν διαβάζετε κι ἐσεῖς ὀρθὰ τὴν Ἁγία Γραφή, θὰ βλέπετε ὅτι ἡ Ὀρθοδοξία τραβάει αὐτὸ ποὺ λέτε, "τὸ κάρο τῶν ἄχρηστων πραγμάτων". Ναί! Διότι αὐτὸ ἀκριβῶς εἶναι ἡ Ὀρθοδοξία. Ὅλα αὐτά.
