†. Σᾶς εἶχα πεῖ ὅτι ὁ γάμος ἐκ διαζυγίου χαρακτηρίζεται μοιχεία. Δηλαδή, ἂν κάποιος πάρει διαζύγιο καὶ ἐν συνεχείᾳ παντρευτεῖ, θεωρεῖται ὅτι εἶναι σὲ κατάσταση μοιχείας, κατὰ τὸν λόγο τοῦ Κυρίου. Τώρα, βέβαια, τὸ δυστύχημα εἶναι ὅτι αὐτὸ σὰν νὰ ἐπολιτογραφήθηκε πλέον στὴν ἐκκλησία μας, ἀλλὰ τί νὰ πῶ, τί νὰ πῶ;! Ἐγὼ πάντως θὰ πῶ αὐτὸ ποὺ εἶναι μέσα στὸν λόγο τοῦ Θεοῦ.
Λέγει τώρα καὶ ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, –ἀφοῦ ὁ Κύριος τόνισε σαφέστατα ὅτι γίνεται μοιχὸς καὶ μοιχαλὶς ἐκεῖνος ἢ ἐκεῖνη ποὺ θὰ παντρευτοῦν ἐκ διαζυγίου– λέγει τώρα καὶ ὁ Ἀπόστολος Παῦλος τὸ ἐπίμετρο, στὴν Ἐπιστολὴ πρὸς Ρωμαίους 7, 1–3): «Ἤ ἀγνοεῖτε, ἀδελφοὶ· γινώσκουσι γὰρ νόμον λαλῶ. ὅτι ὁ νόμος κυριεύει τοῦ ἀνθρώπου ἐφ᾿ ὅσον χρόνον ζῇ; ἡ γὰρ ὕπανδρος γὺνὴ τῷ ζῶντι ἀνδρὶ δέδεται νόμῳ· (Λέγει, ἡ παντρεμένη γυναῖκα εἶναι δεμένη μὲ νόμο μὲ τὸν ζῶντα ἄνδρα της) ἐὰν δὲ ἀποθὰνῃ ὁ ἀνήρ, κατήργηται ἀπὸ τοῦ νόμου τοῦ ἀνδρός. (Δεν εἶναι δεμένη· ὅταν εἶναι χήρα, δύναται νὰ ξαναπαντρευτεῖ ἐὰν θέλει. Ἄλλο ὅτι ἔχουμε μία παράγραφο ἐδῶ πολὺ σπουδαία, ὅτι προτιμᾶ καὶ προτρέπει ὁ Ἀπόστολος ἡ χήρα νὰ μὴν ξαναπαντρευτεῖ, ἐφόσον καὶ καθ' ὅσον. Δὲν θὰ συνεχίσουμε ὅμως μὲ τὸ θέμα αὐτὸ αὐτὴ τὴ στιγμή. Πάντως, εἶναι ἐλευθέρα ἐὰν θέλει νὰ παντρευτεῖ· δὲν εἶναι δεμένη, ἐφόσον ὁ σύζυγός της ἔχει ἀποθάνει. Αὐτὸ ἰσχύει καὶ ἀντίστροφα, ἐννοεῖται. Καὶ ὁ ἄνδρας μπορεῖ νὰ ξαναπαντρευτεῖ ἐὰν ἡ γυναῖκα του πεθάνει. Παίρνει τὸ ἀρσενικὸ γένος ἐπειδὴ εἶναι τὸ ἐπικρατέστερο) ἄρα οὖν ζῶντος τοῦ ἀνδρὸς μοιχαλὶς χρηματίσει ἐὰν γένηται ἀνδρὶ ἑτὲρῳ· (Νομίζω εἶναι σαφές. Ὥστε λοιπόν, λέγει ἐδῶ ὁ Ἀπόστολος, ἐνῷ ζεῖ ὁ ἄνδρας μιᾶς γυναικός, καὶ παντρευτεῖ ἕτερον ἄνδρα, γίνεται μοιχαλὶς) Θὰ σᾶς παραθέσω ξανὰ τὸ κείμενο: ἄρα οὖν ζῶντος τοῦ ἀνδρὸς μοιχαλὶς χρηματίσει ἐὰν γένηται ἀνδρὶ ἑτὲρῳ· ἐὰν δὲ ἀποθὰνῃ ὁ ἀνήρ, ἐλευθέρα ἐστὶν ἀπὸ τοῦ νόμου, τοῦ μὴ εἶναι αὐτὴν μοιχαλίδα γενομένην ἀνδρὶ ἑτὲρῳ· (Όταν ὅμως πεθάνει ὁ ἄνδρας, τότε, ἐὰν παντρευτεῖ κάποιον ἄλλον, εἶναι ἐλευθέρα, στὸ νὰ μὴν χαρακτηριστεῖ μοιχαλίδα). Σαφέστατα. Σαφέστατα. Τώρα, πῶς τὰ καταφέραμε καὶ πῶς τὰ καταφέραμε... δὲν ξέρω. Ἀλλὰ αὐτὸς ὁ Κύριος λέγει, Μᾶρκος 10, 12: «καὶ ἐὰν γὺνὴ ἀπολύσασα τὸν ἄνδρα γαμηθῇ ἄλλῳ, μοιχᾶται.». Γίνεται, δηλαδή, μοιχαλίδα.
Ἀκόμη, γιὰ τὴν μοιχεία. Φεύγω ἀπὸ τὴ συγκεκριμένη περίπτωση ὅτι ἔχω μοιχεία ἐκ διαζυγίου· τώρα γενικὰ γιὰ τὴν μοιχεία, ὅτι εἶναι ἁμάρτημα. Λέγει ὁ Ἀπόστολος στὴν Ἐπιστολὴ πρὸς Ἑβραίους 13, 4–5: «Τίμιος ὁ γάμος ἐν πᾶσι καὶ ἡ κοίτη ἀμίαντος· (Ο γάμος εἶναι τίμιος καθ' ὅλα. Ἀλλὰ καὶ τὸ συζυγικὸ κρεβάτι πρέπει νὰ εἶναι ἀμίαντο. Ἡ φράση "ἀμίαντος κοίτη" ἔχει εὐρὺ χαρακτῆρα, ἀλλὰ ἐδῶ μὲ δύο λόγια. Ἀμίαντος κοίτη ξέρετε τί σημαίνει; Ὄχι μόνο νὰ μὴν πέσει κάποιος ἀπὸ τοὺς δύο συζύγους —ἢ καὶ οἱ δύο μαζὶ κάποτε— στὴν μοιχεία μὲ ἄλλα πρόσωπα ἀπ' ἔξω, ἀλλὰ καὶ αὐτὸ τοῦτο τὸ συζυγικὸ κρεβάτι δὲν θὰ πρέπει νὰ γίνεται μάρτυρας παρεκτροπῶν καὶ διαστροφῶν· που εἶναι τόσο τῆς μόδας αὐτὲς οἱ διατροφές, ἐννοεῖται) πόρνους δὲ καὶ μοιχοὺς κρινεῖ ὁ Θεὸς (Πόρνους δὲ καὶ μοιχοὺς θὰ τοὺς καταδικάσει ὁ Θεός).
Ἀκόμη ἕνα σημεῖο, τὸ ὁποῖο εἶναι κάτι ποὺ πρέπει νὰ μᾶς τρομάξει, ἀγαπητοί μου, νὰ μᾶς τρομάξει! Ὅταν κανεὶς πέφτει στὴν μοιχεία, τὰ παιδιά του θὰ δεχθοῦν τὴν τιμωρία. Ἀκοῦστε τί λέγει ἡ Σοφία Σολομῶντος 3, 16. Τὸ λέω πολλὲς φορὲς αὐτὸ σὲ ἀνθρώπους ποὺ ἔχουν πέσει στὴν μοιχεία καὶ λέω: "Αδελφέ μου, δὲν λυπᾶσαι τὰ παιδιά σου;" –Σαν τί μπορεῖ νὰ συμβεῖ μὲ τὰ παιδιά μου;, λέει αὐτὸς ἔκπληκτος. Ἀκοῦστε τί μπορεῖ νὰ συμβεῖ: «τέκνα δὲ μοιχῶν ἀτέλεστα ἔσται (ατέλεστα θὰ πεῖ ἀπρόκοφτα, θὰ εἶναι δηλαδὴ χωρὶς προκοπὴ) καὶ ἐκ παρανόμου κοίτης σπέρμα ἀφανισθήσεται. (και από παράνομη κοίτη, δηλαδὴ ἀπὸ μοιχεία, τὸ σπέρμα —ποὺ σημαίνει ὁ ἀπόγονος— θὰ ἀφανιστεῖ, θὰ πεθάνει). Συνεπῶς, ἔχουμε δύο περιπτώσεις. Τὰ παιδιὰ τῶν μοιχῶν: ἢ θὰ πεθάνουν ἢ δὲν θὰ προκόψουν στὴ ζωή τους. Καὶ δὲν θὰ προκόψουν εἴτε ἐξ αἰτίας ἀρρωστιῶν εἴτε ἐπειδὴ γενικότερα στὴ ζωή τους δὲν θὰ βροῦν προκοπή) ἐάν τε γὰρ μακρόβιοι γένωνται, εἰς οὐθὲν λογισθήσονται (Εάν, λέγει, ζήσουν καὶ γίνουν μακρόβιοι, δὲν θὰ ἔχουν καμία ὑπόληψη) καὶ ἄτιμον ἐπ᾿ ἐσχάτων τὸ γῆρας αὐτῶν· (Θα γεράσουν μὲ κάποια ἀτιμία. Δὲν θὰ ἔχουν καμία προκοπὴ δηλαδή). Καταλαβαίνετε ἀγαπητοί μου; Πόσοι ἄνθρωποι, ξέρετε, ὑποφέρουν στὴ ζωὴ γιατί ὁ πατέρας τους, ἡ μάνα τους κλπ κλπ , στάθηκαν μοιχοὶ καὶ μοιχαλίδες.
